← Chapters

အခန်း ၅၈၁

Vol. 42 Ch. 581

အခန်း ၅၈၁

Vol. 42 Ch. 581

အခန်း ( ၅၈၁ ) - လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော အမျိုးသား၊ လွတ်လပ်စွာ ဝင်ထွက်သွားလာနိုင်ခြင်းနှင့် ကုချန်၏ အမိန့်

ကွေ့ရွှီးနယ်မြေအတွင်း၌ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအင်လှိုင်းကြီးတစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်လာ၏။

မရေမတွက်နိုင်သော ပျက်စီးနေသည့် စကြာဝဠာများသည် ပေါ့ပါးသော လေပူဖောင်းများကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး အလိုအလျောက်ဖြစ်ပေါ်လာသော လေလှိုင်းများကြောင့် အထက်သို့လွင့်စင်ကာ အချင်းချင်းတိုက်မိကြပြီး နားကွဲမတတ် ဆူညံသံကြီးကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် မရေမတွက်နိုင်သော စကြာဝဠာများ ပျက်စီးသွားခဲ့ရ၏။ ဤအရာအားလုံးမှာ ထိုဧရာမလက်ဝါးကြီးများ ဆန့်ထုတ်လိုက်ခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသည့် လက်ကျန်ဂယက်များသာ ဖြစ်လေသည်။

အကယ်၍ ဝေလငါးကြီးသာ ဤကွေ့ရွှီးနယ်မြေထဲတွင် ရှိနေသေးပါက ချက်ချင်းပင် သေဆုံးသွားလောက်ပေသည်။

ထိုလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ဧရာမလက်ဝါးကြီးများ၏ ကြွင်းကျန်ရစ်သော ဂယက်လှိုင်းများသည်ပင် ၎င်းယာယီနေထိုင်နေသည့် စကြာဝဠာကို ချက်ချင်း မှုန့်မှုန့်ညက်ညက် ကြေသွားစေရန် လုံလောက်နေပြီး ထိုအထဲရှိ ဝေလငါးကြီးမှာလည်း မည်သည့်ချွင်းချက်မျှမရှိဘဲ ချက်ချင်း ပျက်သုဉ်းသွားမည်မှာ သေချာပေသည်။

ကုချန်နှင့် အခြားသူများပင်လျှင် ကွေ့ရွှီးနယ်မြေထဲ၌ ဆက်နေခဲ့မည်ဆိုပါက ထိုဧရာမလက်ဝါးကြီးများက ဖန်တီးလိုက်သော ဂယက်များကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် လွယ်လွယ်ကူကူ ခုခံနိုင်မည်မဟုတ်ဘဲ ဖြေရှင်းရန် ခက်ခဲပေလိမ့်မည်။

ထို့ထက်ပို၍ ထိုလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ဧရာမလက်ဝါးကြီးများ၏ ကိုယ်ပိုင်စွမ်းအားမှာ ခန့်မှန်းရန်ပင် ခက်ခဲလှသည်။ အင်မော်တယ်ဧကရာဇ်အဆင့်ရှိသည့် တည်ရှိမှုတစ်ခုပင် ၎င်းတို့၏ ဆုပ်ကိုင်မှုထဲ ကျရောက်သွားပါက ချက်ချင်း သန့်စင်ခံလိုက်ရပြီး အသက်ရှင်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

သို့သော် ဤကွေ့ရွှီးနယ်မြေထဲတွင် တကယ်ပင် ဘာတွေဖြစ်ပျက်ခဲ့သနည်း။

အချိန်မည်မျှ ကြာသွားသည်မသိ။

ကွေ့ရွှီးနယ်မြေထဲရှိ ကြောက်မက်ဖွယ် မုန်တိုင်းလှိုင်းကြီးများမှာ နောက်ဆုံးတွင် တဖြည်းဖြည်း ငြိမ်သက်သွားလေသည်။

ကွေ့ရွှီးနယ်မြေ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာမှ ဆန့်ထွက်လာသော ထိုလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သည့် ဧရာမလက်ဝါးကြီးများသည် အချိန်အတန်ကြာ ရှာဖွေပြီးနောက် မည်သည့်အရာကိုမျှ မတွေ့ရှိရသဖြင့် စိတ်ရှုပ်ထွေးစွာဖြင့် နောက်ဆုတ်သွားပုံရသည်။

ကွေ့ရွှီးနယ်မြေ ငြိမ်သက်သွားပြီး မကြာမီမှာပင် ကွေ့ရွှီးနယ်မြေ၏ တစ်နေရာ၌ လေဟာနယ်အက်ကွဲကြောင်းတစ်ခု တိတ်တဆိတ် ပွင့်လာခဲ့၏။ ထို့နောက် မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် သွယ်လျသော ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်ရှိပြီး ခမ်းနားသော ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် လူငယ်တစ်ဦးသည် လေဟာနယ်ထဲမှ ရုတ်တရက် ပြုတ်ကျလာလေသည်။

ဤလူငယ်၏ မျက်နှာမှာ ထူးခြားလှ၏။ မျက်လုံးအိမ်တွင် သူငယ်အိမ်နှစ်ထပ် ပါရှိရုံသာမက နဖူးမှလည်း ခရမ်းရောင်ဦးချိုတစ်ခု ထွက်နေလေသည်။

" အဟွတ် အဟွတ် အဟွတ်… "

လေဟာနယ်ထဲမှ ပြုတ်ကျလာပြီးနောက် လူငယ်သည် ပြင်းထန်စွာ ချောင်းဆိုးလိုက်ရာ မျက်နှာမှာ နီရဲသွားပြီး ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာရထားသည့်အလား ဖြစ်နေကာ အချိန်အတန်ကြာမှသာ ပြန်လည် တည်ငြိမ်သွားလေသည်။

" ကောင်းကင်ဘုံအတားအဆီး အလွှာတစ်ခုကို ဖြတ်ပြီး ကူးပြောင်းလာတာလေးကိုများ… ငါ့ကို ဒီလောက်တောင် ပစ်မှတ်ထားဖို့ လိုလို့လား "

လူငယ်သည် ကွေ့ရွှီးနယ်မြေ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာသို့ မော့ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် နက်ရှိုင်းသော ကြောက်ရွံ့မှုတစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသော်လည်း ချက်ချင်းပင် ပြန်လည်သက်သောင့်သက်သာ ဖြစ်သွားလေသည်။

" ဟက်ဟက်... ငါ့ကို ပစ်မှတ်ထားတော့ရော ဘာဖြစ်လဲ… အဖေ ပေးသနားထားတဲ့ လျှို့ဝှက်အဆောင်မန္တန်ကြောင့် ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ စွမ်းအားကတောင် ငါ့ကို အန္တရာယ်မပေးနိုင်ဘူး "

လူငယ်မှ သူ၏လက်ဖဝါးကို ကြည့်လိုက်ရာ အနက်ရောင်အဆောင်တစ်ခုက တိတ်တဆိတ် ရှိနေပြီး မှိန်ဖျော့ဖျော့ အလင်းရောင်များ ထွက်ပေါ်ကာ သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးကို လွှမ်းခြုံထား၍ ကာကွယ်မှုပေးထားပုံရသည်။

" အဲ့ဒီ မိသားစုတချို့က မျိုးဆက်တွေလည်း ရောက်လာပြီလို့ ကြားတယ်… ဒီခေတ်ရဲ့ ယှဉ်ပြိုင်မှုက သေချာပေါက် ပိုပြီး ပြင်းထန်လာလိမ့်မယ်… ငါ အစောပိုင်းကတည်းက ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားရမယ်… ပိုပြီး စုဆောင်းထားမှ နောက်ကောက်ကျမကျန်ခဲ့မှာ… ဒီခေတ်မှာ အောင်မြင်မယ့်သူက သေချာပေါက် ငါပဲ ဖြစ်ရမယ် "

လူငယ်သည် သူ့ဘာသာ ရေရွတ်လိုက်၏။ သူ၏အသံတွင် ရည်မှန်းချက်ကြီးမားမှုများ ပါဝင်နေလေသည်။

ထို့နောက် သူသည် လက်ထဲရှိ အနက်ရောင်အဆောင်ကို မြှောက်ကာ လေထဲသို့ ခါယမ်းလိုက်ရာ ပိတ်သွားခဲ့ပြီဖြစ်သော လေဟာနယ်အက်ကွဲကြောင်းသည် အနက်ရောင်အဆောင်၏ လွှမ်းမိုးမှုအောက်တွင် ဖြည်းညင်းစွာ ပြန်ပွင့်လာလေသည်။

၎င်းနောက် လူငယ်သည် ထိုအထဲသို့ တိုက်ရိုက်ဝင်ရောက်သွားပြီး ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

အကယ်၍ နတ်ဆိုးနယ်မြေမှ နတ်ဆိုးဧကရာဇ်တစ်ပါးပါးသာ ဤနေရာ၌ ရှိနေပြီး ဤမြင်ကွင်းကို မြင်တွေ့ခဲ့ရလျှင် ကျိန်းသေပေါက် အလွန်အမင်း အံ့အားသင့်သွားမည်ဖြစ်သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကွေ့ရွှီးနယ်မြေ ပွင့်ခြင်းနှင့် ပိတ်ခြင်းမှာ မည်သည့်သက်ရှိကမျှ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်နိုင်သော အရာမျိုး မဟုတ်သောကြောင့်ပင်။

ကွေ့ရွှီးနယ်မြေကို သတ်မှတ်ထားသော ပွင့်သည့်အချိန်ကာလများတွင်သာ ဝင်ရောက်နိုင်သည်။

အလားတူပင် ကွေ့ရွှီးနယ်မြေက သူ့အလိုလို ပိတ်သွားချိန်၌ အလိုအလျောက် ပေါ်လာသော လေဟာနယ်လမ်းကြောင်းများမှတစ်ဆင့်သာ ထွက်ခွာနိုင်ပေသည်။

သို့သော် ယခုမူ မည်သည့်နေရာမှ ဝင်လာမှန်းမသိသော ဤလူငယ်လေးမှာ လုံးဝ သက်ရောက်မှုမခံရပုံပင်။ ကွေ့ရွှီးနယ်မြေထဲသို့ တိတ်တဆိတ် ရောက်ရှိလာနိုင်ရုံသာမက သူ၏ဆန္ဒအလျောက်လည်း ထွက်ခွာသွားနိုင်လေသည်။ ဤစွမ်းရည်မှာ နတ်ဆိုးနယ်မြေရှိ နတ်ဆိုးဧကရာဇ်များစွာပင် လုံးဝ မစွမ်းဆောင်နိုင်သော အရာဖြစ်ပေသည်။

...

ကွေ့ရွှီးနယ်မြေမှ ထွက်ခွာသော လေဟာနယ်လမ်းကြောင်းထဲတွင်.....

ကုချန်သည် ချူးဧကရာဇ်နှင့် ရှာနာနတ်ဆိုးဧကရာဇ်တို့နှင့်အတူ လေဟာနယ်လမ်းကြောင်းမှတစ်ဆင့် နတ်ဆိုးနယ်မြေသို့ ပြန်လည်ထွက်ခွာလာခဲ့ရာ ကွေ့ရွှီးနယ်မြေထဲတွင် ဖြစ်ပျက်သွားခဲ့သမျှကို သဘာဝကျကျပင် မသိရှိခဲ့ချေ။

" တစ်ခုခု လွဲချော်နေတာကို အခြားသူတွေ မသိအောင် ငါတို့ ခဏနေရင် ကွေ့ရွှီးနယ်မြေကနေ အချိန်ခြားပြီး ထွက်ကြမယ် "

ကုချန်မှ အမိန့်ပေးလိုက်၏။

အကယ်၍ သူ၊ ချူးဧကရာဇ်နှင့် ရှာနာနတ်ဆိုးဧကရာဇ်တို့ ကွေ့ရွှီးနယ်မြေမှ အတူတကွ ထွက်ခွာသွားပါက မလွဲမသွေ သံသယဝင်ခံရမည်ဖြစ်သည်။ အဖွဲ့ခွဲ၍ ထွက်ခွာခြင်းကသာ သင့်လျော်ပေလိမ့်မည်။

ကုချန်သည် သူ့အနေဖြင့် အနာဂတ်တွင် မည်သည့်အရာကိုမျှ ကြောက်ရွံ့စရာမလိုသည့် စွမ်းအားမျိုး မပိုင်ဆိုင်သေးသရွေ့ သူနှင့် ရှာနာနတ်ဆိုးဧကရာဇ်၊ ချူးဧကရာဇ်တို့ကြားရှိ သခင်နှင့်ကျွန် ဆက်ဆံရေးကို အချိန်ကြာမြင့်စွာအထိ ထုတ်ဖော်၍မရကြောင်း ကောင်းစွာ သိရှိထားလေသည်။

သို့မဟုတ်ပါက သူ့တွင် နတ်ဆိုးဧကရာဇ်များကို သိမ်းသွင်းနိုင်စွမ်းရှိကြောင်း နတ်ဆိုးနယ်မြေမှ နတ်ဆိုးဧကရာဇ်များ သိသွားခဲ့လျှင် ပြောနေစရာပင်မလိုဘဲ ကုချန်သည် နတ်ဆိုးနယ်မြေတစ်ခုလုံးရှိ နတ်ဆိုးဧကရာဇ်အားလုံး၏ ပစ်မှတ်ဖြစ်လာမည်မှာ အသေအချာပင်ဖြစ်သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် မည်သည့်နတ်ဆိုးဧကရာဇ်ကမျှ အကြောင်းပြချက်မရှိဘဲ သူတစ်ပါး၏ကျွန် ဖြစ်မသွားချင်ကြပေ။ ဤရလဒ်မျိုးကို ရှောင်ရှားရန်အတွက် သူတို့အားလုံး ပူးပေါင်းကာ ကုချန်ကို ဆန့်ကျင်တိုက်ခိုက်ကြမည်မှာ လုံးဝ ကြိုတင်ခန့်မှန်းနိုင်သောအရာ ဖြစ်လေသည်။

ထိုအချိန်ရောက်လျှင် နတ်ဆိုးနယ်မြေတစ်ခုလုံး၌ ကုချန်သည် တစ်လောကလုံး၏ ရန်သူဖြစ်သွားမည်ဖြစ်ပြီး ယင်းက သူ၏လမ်းခရီးကို မလိုအပ်ဘဲ အခက်အခဲများ ပိုတိုးလာစေမည်မှာ သေချာလှ၏။ ဤအရာမှာ ကုချန် လုံးဝ မမြင်ချင်သော အရာပင်ဖြစ်သည်။

" ဟုတ်ကဲ့ပါ "

ကုချန်၏ အမိန့်ကို ကြားသောအခါ ချူးဧကရာဇ်နှင့် ရှာနာနတ်ဆိုးဧကရာဇ်တို့သည် သဘာဝကျကျပင် ရိုသေစွာ တုံ့ပြန်လိုက်ကြ၏။

" အော်... နောက်တစ်ချက် ကျန်သေးတယ် "

ကုချန်မှ တစ်ခုခုကို သတိရသွားဟန်ဖြင့် ဆက်လက်ညွှန်ကြားလေသည်။

" ချီဖျန့်ဧကရာဇ် မသေသေးဘူးလို့ ငါ အမြဲခံစားနေရတယ်… နတ်ဆိုးနယ်မြေကို ငါတို့ ပြန်ရောက်သွားတဲ့အခါ မင်းတို့နှစ်ယောက် ချီဖျန့်ဧကရာဇ်ရဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေကို တိတ်တဆိတ် စုံစမ်းရမယ်… သတင်းတစ်ခုခုရတာနဲ့ ငါ့ကို ချက်ချင်း သတင်းပို့ရမယ် "

ချီဖျန့်ဧကရာဇ် ရှိနေခြင်းက ကုချန်အတွက် စိုးရိမ်စရာတစ်ခု ဖြစ်နေသည်။

ကွေ့ရွှီးနယ်မြေထဲတွင် ချီဖျန့်ဧကရာဇ်သည် ရဲရင့်စွာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဖောက်ခွဲသွားခဲ့သော်လည်း ထိုသူ မသေသေးဘူးဟု ကုချန် အမြဲခံစားနေရသည်။

မည်သည့် နတ်ဆိုးဧကရာဇ်အဆင့် တည်ရှိမှုက သူတို့၏အသက်ကို တန်ဖိုးမထားဘဲ နေမည်နည်း။ မျှော်လင့်ချက်မရှိတော့မှန်း သိလျှင်တောင်မှ သူတို့သည် နောက်ဆုံးအချိန်ထိ သေချာပေါက် တိုက်ပွဲဝင်ကြမည်သာ ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဤချီဖျန့်ဧကရာဇ်သည် အခြေအနေမကောင်းသည်ကို မြင်သည်နှင့် တိုက်ရိုက် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဖောက်ခွဲပစ်လိုက်ခြင်းမှာ ယုတ္တိမရှိလှချေ။

ထို့ကြောင့် ကုချန်၏ခန့်မှန်းချက်အရ ချီဖျန့်ဧကရာဇ်သည် သေချာပေါက် သေဆုံးသွားခြင်းမရှိဘဲ အသက်ရှင်နေဆဲ ဖြစ်လောက်သည်။

ချီဖျန့်ဧကရာဇ်သည် သူနှင့် ချူးဧကရာဇ်တို့ကြားရှိ ဆက်ဆံရေးကို မသိသော်လည်း ရှာနာနတ်ဆိုးဧကရာဇ်မှ သူ့ကို သခင်ဟုခေါ်သည်ကို ကိုယ်တိုင် ကြားခဲ့ရ၏။ ချူးဧကရာဇ် နောက်ဆုံးတွင် သစ္စာဖောက်သွားခြင်းနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်လျှင် ၎င်းက ချီဖျန့်ဧကရာဇ်အား သံသယအချို့ ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်ပေသည်။

ထို့ကြောင့် ဤသူရှိနေခြင်းက အကြီးမားဆုံးသော လျှို့ဝှက်အန္တရာယ်ဖြစ်ပြီး နောင်တစ်ချိန်တွင် ပြဿနာများမဖြစ်စေရန် အမြန်ဆုံး ရှင်းလင်းပစ်ရမည် ဖြစ်သည်။

" ဟုတ်ကဲ့ပါ "

ကုချန်၏ လေးနက်သော ညွှန်ကြားချက်များကို မြင်သောအခါ ချူးဧကရာဇ်နှင့် ရှာနာနတ်ဆိုးဧကရာဇ်တို့သည် သဘာဝကျကျပင် ပေါ့ဆရဲခြင်းမရှိဘဲ ချက်ချင်း တုံ့ပြန်လိုက်ကြ၏။

သူတို့ စကားပြောနေစဉ်မှာပင် လေဟာနယ်လမ်းကြောင်း၏ အဆုံးသို့ ရောက်ရှိသွားကြပြီဖြစ်ပြီး နတ်ဆိုးနယ်မြေ၏ ကျယ်ပြောလှသော ကမ္ဘာကြီးက သူတို့၏ မျက်စိရှေ့မှောက်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

" ကျွန်တော်မျိုး အရင်ထွက်သွားပါမယ် "

ချူးဧကရာဇ်မှ မိမိသဘောဆန္ဒအလျောက်ပင် လေဟာနယ်လမ်းကြောင်းမှ ပထမဆုံး ထွက်ခွာသွားလေသည်။

အမွှေးတိုင်တစ်တိုင်စာ လောင်ကျွမ်းချိန်ခန့်အကြာတွင် ရှာနာနတ်ဆိုးဧကရာဇ်က နောက်မှ ကပ်လိုက်သွားကာ လေဟာနယ်လမ်းကြောင်းမှ ဒုတိယမြောက် ထွက်ခွာသွားခဲ့၏။

၎င်းနောက် ကုချန်သည် လက်ဖက်ရည်တစ်ခွက်စာ အချိန်ခန့် စောင့်ဆိုင်းပြီးမှသာ လေဟာနယ်လမ်းကြောင်းထဲမှ အေးအေးဆေးဆေး ထွက်ခွာသွားလေသည်။

သို့သော် လေဟာနယ်လမ်းကြောင်းထဲမှ သူ ထွက်လာပြီး သူ၏ရှေ့ရှိ မြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ချက်ချင်းပင် အံ့အားသင့်ကာ ကြက်သေ သေသွားတော့သည်။

All Chapters