အခန်း ၂၃၄

အခန်း (၂၃၄) တောင်များကို ဖယ်ရှားခဲ့ရာ နေရာ ရှေးဟောင်းမြို့တော်

ကျယ်ပြောလှသော ဗလာနယ်။

နေရာတိုင်းတွင် အစိတ်စိတ်အမြွှာမြွှာ ကွဲအက်နေသော ဟင်းလင်းပြင် အက်ကွဲကြောင်းများ ရှိနေသည်။

ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ စည်းမျဉ်းများ ပေါ်ထွက်လာပြီး အရောင်အသွေးစုံလင်သော အလင်းတန်းများ ဖြာထွက်ကာ ဖော်ပြ၍မရနိုင်သော ပုံစံများ ပျံ့နှံ့သွားပြီး ကျယ်ပြောလှကာ အဆုံးမရှိသော ဟင်းလင်းပြင် အက်ကွဲကြောင်းများကို ပြုပြင်ပေးနေ၏။

သို့သော် ၎င်းသည် ပြန်လည်စုတ်ဖြဲခံရရန်အတွက်သာ ပြုပြင်ပေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

၎င်းသည် စုတ်ဖြဲခံရပြီးနောက် ပြန်လည်ပြုပြင်ခံရသည်။

မည်သူမှ အနိုင်ယူ၍မရသော ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရားတစ်ပါးက ပုဆိန်ကို ကိုင်ဆောင်ကာ အဆက်မပြတ် ခုတ်ထစ်နေပြီး ဤကျယ်ပြောလှသော ဗလာနယ်ကို ဖျက်ဆီးရန် ကြိုးစားနေသကဲ့သို့ ဖြစ်သော်လည်း ၎င်း၏ စွမ်းအားမှာ အမြဲတမ်း အနည်းငယ် လိုအပ်နေသဖြင့် ဤဗလာနယ်အား မိမိကိုယ်ကိုယ် အဆက်မပြတ် ပြန်လည်ပြုပြင်ရန် အခွင့်အရေး ပေးနေသကဲ့သို့ ဖြစ်၏။

ရှေးဟောင်း ဧရာမမြို့တော်ကြီးတစ်ခု လေထဲတွင် ဝဲပျံနေပြီး ၎င်းမှာ ဟင်းလင်းပြင် အက်ကွဲကြောင်းများ မရှိသည့် တစ်ခုတည်းသော နေရာဖြစ်သည်။

ထိုဧရာမမြို့တော်ကြီးသည် မီးခိုးရောင်ဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေကာ အထူးမီးခိုးရောင် ကျောက်တုံးတစ်မျိုးဖြင့် တည်ဆောက်ထားပြီး ၎င်း၏ မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် တာအိုစည်းမျဉ်းများ၏ အရိပ်အယောင် အနည်းငယ်မျှပင် မမြင်တွေ့ရပေ။

သို့သော် ၎င်းသည် ရှေးကျပြီး ဟောင်းနွမ်းနေကာ ဖျက်ဆီး၍မရနိုင်သော အရှိန်အဝါတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်နေ၏။

ဤရှေးဟောင်း ဧရာမမြို့တော်ကြီးရှေ့တွင် ရပ်နေသော မည်သည့်သက်ရှိမဆို အရေးမပါမှု ခံစားချက်ကို ခံစားရမည် ဖြစ်သည်။

၎င်းသည် အလွန် ခမ်းနားထည်ဝါလှသည်။

၎င်းသည် အလွန် ကျယ်ပြောလှ၏။

မြို့ရိုးသည် ပေပေါင်း သောင်းနှင့်ချီ၍ မြင့်မားပြီး မိုင်တစ်သန်းကျော် ရှည်လျားကာ ဤဗလာနယ်ထဲတွင် တွဲလွဲဆိုင်းနေပြီး ကျယ်ပြောလှသော ဗလာနယ်၏ အကြွင်းမဲ့ အလယ်ဗဟိုကဲ့သို့ ဖြစ်ပေသည်။

၎င်းသည် အရာအားလုံးကို ဖိနှိပ်ထားသည်။

သက်ရှိအားလုံးကို ခြိမ်းခြောက်နေ၏။

ဝှစ်...

လီရှို့တောက် ၏ ပုံရိပ်သည် ရှေးဟောင်းမြို့တော်၏ အပြင်ဘက် ဗလာနယ်ထဲတွင် ပေါ်လာသည်။

"ဒါက နတ်ဘုရား ပြောခဲ့တဲ့ စမ်းသပ်မှု လုပ်မယ့် နေရာ ရှေးဟောင်းမြို့တော် လား..."

သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် တုန်လှုပ်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။

သူသည် များသောအားဖြင့် တည်ငြိမ်အေးဆေးပြီး ထိုက်တောင်ကြီး သူ၏ရှေ့တွင် ပြိုကျလာလျှင်ပင် မတုန်မလှုပ် နေနိုင်သော တည်ငြိမ်မှုမျိုး ရှိသော်လည်း သူ၏ နှလုံးသားထဲရှိ တုန်လှုပ်မှုကိုမူ မဖုံးဖိနိုင်ခဲ့ပေ။

အလွန် ခမ်းနားထည်ဝါလှ၏။

ပထမဆုံး မြင်လိုက်ရချိန်တွင် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို ထောက်ပံ့ပေးထားသည့် ဧရာမ မြို့တော်ကြီးတစ်ခုနှင့် တူပေသည်။

အကယ်၍ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သူ အရမ်း ဝေးကွာမနေခဲ့လျှင်...

၎င်းသည် မြို့တစ်မြို့ ဖြစ်ကြောင်း သူ လုံးလုံးလျားလျား ပြောနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

"ငါတို့ရဲ့ လေးပြင်ကျယ်ခရိုင် က ဘယ်တော့မှ ဤမျှလောက် ခမ်းနားထည်ဝါနိုင်မှာလဲ..."

သူ တစ်ယောက်တည်း ရေရွတ်လိုက်ချိန်တွင် သူ၏မျက်လုံးများထဲ၌ တောက်ပသော အရောင်အဝါတစ်ခု လက်ကနဲ ဖြစ်သွား၏။

ဟူး...

မီးခိုးရောင် လမ်းတစ်ခု သူ၏ ခြေအောက်တွင် ပေါ်လာသည်။

ဤလမ်းသည် အဝေးရှိ ရှေးဟောင်း မြို့တော်ကြီးဆီသို့ ဆန့်တန်းသွားသည်။

ဝှစ်...

မီးခိုးရောင် လမ်းသည် ရှေးဟောင်း မြို့တော်ကြီးဆီသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် သွားနေ၏။

လီရှို့တောက် သည် ၎င်းပေါ်တွင် ရပ်နေကာ ရှေးဟောင်းမြို့တော်ဆီသို့ လျင်မြန်စွာ ချဉ်းကပ်သွားသည်။

ထို့နောက် သူတို့ ချဉ်းကပ်သွားချိန်တွင်...

သက်ရှိအားလုံး၏ ထိပ်ဆုံး၌ ရပ်နေသော သက်ရှိတစ်ဦးက ကမ္ဘာကြီးကို ငုံ့ကြည့်နေသည့်အလား ရှေးကျပြီး ဟောင်းနွမ်းနေကာ ဖျက်ဆီး၍မရနိုင်သော၊ နက်ရှိုင်းပြီး ကျယ်ပြောလှသည့် အရှိန်အဝါသည် ပိုမို အားကောင်းလာခဲ့သည်။

"ဟင်..."

"တခြား နတ်ဘုရားတွေ ရှိနေသေးတာလား..."

၎င်းကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် သူ အံ့သြသွား၏။

အခြား ဦးတည်ချက်များတွင်လည်း မီးခိုးရောင် လမ်းများ ထွက်ပေါ်နေပြီး တူညီသော နေရာဆီသို့ စုဆုံနေကြသည်။

မှိုင်းညို့နေသော မီးခိုးရောင် လမ်းတိုင်းပေါ်တွင် ပုံရိပ်တစ်ခုစီ ရပ်နေသည်။

"နတ်ဘုရား ပြောခဲ့တဲ့ စမ်းသပ်မှုက..."

"စမ်းသပ်မှုတစ်ခုတည်း မဟုတ်ဘဲ တခြား နတ်ဘုရားတွေနဲ့ ယှဉ်ပြိုင်ရတာ ဖြစ်ပုံရတယ်..."

လီရှို့တောက် ၏ မျက်လုံးများ လင်းလက်သွား၏။

သို့သော် သူ ဘာကို ကြောက်ရမည်နည်း။

သူ၏နောက်တွင် အရှင် လီယွဲ့ ရှိနေသည်။

ပြီးတော့ သူ လီရှို့တောက်...

သူကိုယ်တိုင်လည်း သာမန်လူ မဟုတ်ဘူးလို့ မှတ်ယူထားတယ်။

"ငါ ဤဓားကို သွေးခဲ့တာ ဆယ်နှစ်ရှိပြီ... ဒါပေမဲ့ သူ့ရဲ့ အေးစက်တဲ့ အစွန်းကို မစမ်းသပ်ရသေးဘူး..."

သူ တစ်ယောက်တည်း ရေရွတ်လိုက်သည်။

ထို့နောက်...

သူ ရှေးဟောင်းမြို့တော်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွား၏။

ဧရာမ မြို့တံခါးဝတွင် သူသည် အခြားနတ်ဘုရားများကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

လူတစ်ဦးစီတွင် မတူညီသော စိတ်နေသဘောထားများ ရှိကြပြီး သူတို့၏ မျက်လုံးများသည် အခြားသူများကို အကဲခတ်နေကြသည်။

...

"ရှေးဟောင်းမြို့တော်..."

နတ်ဘုရားနယ်မြေ အတွင်း။

လီရှို့တောက် ၏ အကြည့်မှတစ်ဆင့် လီယွဲ့ သည်လည်း အမည်မသိ နေရာတစ်ခုရှိ ဤ ရှေးဟောင်းမြို့တော် ကို မြင်တွေ့ခဲ့ရပြီး အတော်လေး အံ့အားသင့်သွားခဲ့သည်။

၎င်း၏ ခမ်းနားထည်ဝါမှုသည် ထာဝရနတ်ဘုရားမြို့တော် ၏ ခမ်းနားထည်ဝါမှုနှင့် နှိုင်းယှဉ်နိုင်သည်။

"ဒါပေမဲ့ တခြား နတ်ဘုရားတွေလည်း အများကြီး ပါဝင်နေတာလား..."

"အဲ့ဒါက အမှန်ပဲ..."

"ဤနတ်ဘုရားခေတ်ကာလမှာ အဋ္ဌမအဆင့် နတ်ဘုရား အတော်များများ ရှိနေသင့်ပြီ..."

"ပြီးတော့ ဒီလုပ်ငန်းတာဝန်က အဋ္ဌမအဆင့် နတ်ဘုရားအတွက်ပဲလေ..."

"ငါ မနေ့က အဲ့ဒါကို အသစ်ပြန်လုပ်ခဲ့တယ်... တူညီတဲ့ နတ်ဘုရားခေတ်ကာလအတွင်းမှာ [ကိုယ်ပိုင်လုပ်ငန်းတာဝန်များ] ရဲ့ အသစ်ပေါ်လာတဲ့ အချိန်က ပုံမှန်ဖြစ်ပုံရတယ်..."

သူ၏ နှုတ်ခမ်းထက်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာ၏။

လွန်ခဲ့သည့် တစ်လက။

ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော အခမ်းအနားပြီးနောက် သူသည် သူ၏ ဒုတိယမြောက် ကြယ်တာရာပြာ နတ်ဘုရားအဆင့်သတ်မှတ်ချက် ဆုလာဘ်ကို ရရှိခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။

သူသည် အဆင့် ၅ ကောင်းချီးပေးမန္တန်ပြား တစ်ရာ၊ အဆင့် ၆ ကောင်းချီးပေးမန္တန်ပြား သုံးဆယ်၊ အဆင့် ၇ ကောင်းချီးပေးမန္တန်ပြား ငါးခုနှင့် နတ်ဘုရားစွမ်းအား ဆယ်သန်းတို့ကို ရရှိခဲ့သည်။

ထိုအချိန်က...

ကြယ်တာရာပြာ နတ်ဘုရားများထဲတွင် အဋ္ဌမအဆင့် နတ်ဘုရား အတော်များများ ရှိနေပြီဖြစ်ကြောင်းကို သူ ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ပြီး ဖြစ်၏။

အခြား ဂြိုဟ်များအတွက်မူ နတ်ဘုရားများစွာသည်လည်း အဋ္ဌမအဆင့် နတ်ဘုရားရာထူးသို့ တက်လှမ်းသွားပြီဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားသည်။

"သူတို့အားလုံး အရမ်း ကြိုးစားနေကြတာပဲ..."

"အဋ္ဌမအဆင့် နတ်ဘုရားတွေက ငါ့ရဲ့ လက်အောက်ခံနတ်ဘုရား လီရှို့တောက် ထက် အဆင့်တစ်ဆင့်ပဲ နိမ့်တာပဲ..."

"သူတို့ရဲ့ လက်အောက်ခံနတ်ဘုရားတွေက ဘယ်အဆင့်မှာ ရှိနေလဲဆိုတာ ငါ သိချင်မိတယ်..."

လီယွဲ့ ညင်သာစွာ ပြုံးလိုက်သည်။

သူ၏ အကြည့်များသည် နတ်ဘုရားနယ်မြေ ၏ အပြင်ဘက်သို့ လွင့်မျောသွား၏။

ယုံကြည်သူ အမြောက်အမြားသည် လေးပြင်ကျယ်ခရိုင် ကို ချဲ့ထွင်နေကြသည်။

မူလ လေးပြင်ကျယ်ခရိုင် မြို့သည် ခရိုင်မြို့များကြားတွင် အလွန်ကြီးမားသည်ဟု ယူဆထားပြီး ပြည်နယ်မြို့များစွာနှင့်ပင် နှိုင်းယှဉ်နိုင်ပေသည်။

သို့သော် ယခုအခါတွင်မူ...

နောက်ထပ် ချဲ့ထွင်မှုများ။

သို့သော် ၎င်းသည် အတိုင်းအတာကို ဆယ်ဆခန့် တိုက်ရိုက် ချဲ့ထွင်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

"အဲ့ဒီ ဝန်းရံထားတဲ့ တောင်တွေကိုပါ ရွှေ့ဖို့ အချိန်တန်ပြီ..."

"ဒါ့အပြင် တစ်လလောက် လေ့လာပြီးတဲ့နောက်မှာ ငါက တောင်တွေရဲ့ ဖွဲ့စည်းပုံ အကြမ်းဖျင်းကိုလည်း ဖန်တီးနိုင်ခဲ့ပြီ..."

"အခု ငါတို့ ဖွဲ့စည်းပုံကို စီစဉ်လို့ရပြီ..."

"ဖွဲ့စည်းပုံ ပြီးသွားတာနဲ့ တောင်စောင့်နတ်တွေနဲ့ မြစ်စောင့်နတ်တွေ အားလုံး သူတို့ရဲ့ နေရာတွေကို ပြန်ရောက်လာကြလိမ့်မယ်... ပြီးတော့ နတ်ဘုရားလမ်းစဉ်ရဲ့ စည်းမျဉ်းတွေလည်း အသွင်ပြောင်းသွားလိမ့်မယ်..."

သူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ တည်ငြိမ်နေ၏။

တကယ်တော့...

သူသည် ယခုအခါ နတ်ဘုရားလမ်းစဉ်၏ စည်းမျဉ်းများကို အသွင်ပြောင်းနိုင်သည်။

သို့သော် သူ ခံစားခဲ့ရသည်မှာ...

အကယ်၍ တောင်များကို ပြန်လည်စီစဉ်နိုင်မည်ဆိုပါက ဤအသွင်ကူးပြောင်းမှုသည် ပို၍ပင် ကြီးကျယ်ခမ်းနားလာနိုင်ပေသည်။

ထို့ကြောင့် သူသည် ယခင်က နတ်ဘုရားစည်းမျဉ်းများ၏ အသွင်ကူးပြောင်းမှုကို ဖိနှိပ်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

အသွင်ကူးပြောင်းမှုမှာ ရှောင်လွှဲ၍မရနိုင်သောကြောင့်။

ဒါဆို အသွင်ကူးပြောင်းမှုကို ပိုပြီး အားကောင်းအောင် လုပ်ကြတာပေါ့…

ဟူး...

ညင်သာစွာ လက်တစ်ဖက်ကို မြှောက်လိုက်၏။

မျက်တောင်ခတ်ရုံမျှ အချိန်အတွင်း အဆင့် ၇ နတ်ဘုရားနည်းလမ်း တောင်များကို ရိုက်နှက်ခြင်း ကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး စူးရှတောက်ပသော နတ်ဘုရားအလင်းတန်းအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ နတ်ဘုရားနယ်မြေ ထဲမှ ပစ်ထွက်သွားလေသည်။

...

ဤအချိန်တွင် နတ်ဘုရားများကို ဘွဲ့နာမ အပ်နှင်းသည့် ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော အခမ်းအနားသည် ပြီးဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

လေးပြင်ကျယ်ခရိုင် တွင် ယုံကြည်သူ သန်းပေါင်းများစွာ ရှိနေဆဲ ဖြစ်၏။

အခြားပြည်နယ်များမှ သိုင်းပညာရှင် အများအပြားသည်လည်း ယခုလေးတင် ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သော ကြီးကျယ်ခမ်းနားသည့် မြင်ကွင်းအကြောင်းကို စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ဆွေးနွေးနေကြသည်။

နတ်ဘုရား နှစ်ရာကျော်ကို တစ်ကြိမ်တည်းဖြင့် တရားဝင် ဘွဲ့နာမများ ချီးမြှင့်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

နတ်ဘုရားအလင်းတန်း၏ တောက်ပမှုနှင့် ၎င်းစွမ်းအား၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းမှုတို့က လူတိုင်းအပေါ် မေ့မရနိုင်သော အထင်အမြင်တစ်ခုကို ချန်ထားရစ်ခဲ့၏။

ဤသည်မှာ အမိန့်ပြန်တမ်းဖြင့် တရားဝင် ခန့်အပ်ထားသော နတ်ဘုရားတစ်ပါး ဖြစ်သည်။

ယခင်က...

နတ်ဘုရားများသည် ဒဏ္ဍာရီများနှင့် ပုံပြင်များထဲတွင်သာ တည်ရှိခဲ့ကြသည်။

ယခုအခါတွင်မူ...

နတ်ဘုရားဘွဲ့နာမ အပ်နှင်းခြင်းကို သူတို့ မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ မြင်တွေ့ခဲ့ကြရသည်။

နတ်ဘုရားများ၏ ဆွေမျိုးများနှင့် သူငယ်ချင်းများသည် အထူးသဖြင့် ဆွံ့အသွားကြပြီး အလွန်အမင်း မနာလို ဖြစ်နေကြ၏။

ညီအစ်ကိုတွေ ဒုက္ခရောက်မှာကိုရော ကြမ်းကြုတ်တဲ့ ကျားတွေ ဖြစ်လာမှာကိုပါ စိုးရိမ်မိတယ်။

"ငါ့... ငါ့ရဲ့ ဒုတိယဦးလေး… သူ... သူ တကယ်ပဲ နတ်ဘုရားတစ်ပါး ဖြစ်လာတယ်... သောက်ကျိုးနည်း..."

"ငါ့ မရီးလည်း နတ်ဘုရားတစ်ပါး ဖြစ်သွားပြီ... အရင်က ငါ သူ့ကို သဘောကျခဲ့ဖူးတယ်... သူ ငါ့ကို ရိုက်သတ်မလားမသိဘူး..."

"ဟားဟားဟား... ငါ့အဖေ နတ်ဘုရားတစ်ပါး ဖြစ်သွားပြီ... အခုကစပြီး ငါက နတ်ဘုရားတစ်ပါးရဲ့ မျိုးဆက်ပဲ..."

"ဘာလို့ ငါ့အဖေက အဲ့လောက် အသုံးမကျရတာလဲ..."

"အိမ်ပြန်ပြီး ငါ့အဖေကို ရိုက်ချင်လိုက်တာ... သူ အရမ်း အသုံးမကျတာပဲ..."

...

သို့သော် ထိုအခိုက်အတန့်တွင်...

မြို့စောင့်နတ်အိမ်တော်ထံမှ ကြွယ်ဝသော ရွှေရောင် နတ်ဘုရားအလင်းတန်းတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။

ရွှေရောင် နတ်ဘုရားအလင်းတန်းသည် စုပေါင်းသွားကာ မိုင်ဆယ်နှင့်ချီ၍ ရှည်လျားသော နတ်ဘုရားကြာပွတ်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွား၏။

နတ်ဘုရားအလင်းတန်းသည် အဆုံးမရှိပေ။

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော နတ်ဘုရားစွမ်းအားဖြင့် ရွှေရောင် နတ်ဘုရားကြာပွတ်သည် လေးပြင်ကျယ်ခရိုင် မှ ချက်ချင်း ထွက်ခွာသွားပြီး မြောက်ဘက်သို့ ဦးတည်သွားသည်။

ထို့နောက်...

မရေမတွက်နိုင်သော ယုံကြည်သူများသည် အံ့အားသင့်စွာ တိတ်ဆိတ်စွာ ကြည့်နေကြစဉ်...

လေးပြင်ကျယ်ခရိုင် ၏ မြောက်ဘက်တွင် ဧရာမ ရွှေရောင် နတ်ဘုရားကြာပွတ်သည် တောင်ထွတ်များကို ရိုက်နှက်လိုက်လေသည်။

ဘုန်း...

မြေကြီးတစ်ခုလုံး တုန်ခါသွား၏။

ရွှေရောင် နတ်ဘုရားကြာပွတ်၏ ရိုက်နှက်မှုကြောင့် တောင်တန်းများသည် တစ်ခုပြီးတစ်ခု လွင့်စင်သွားကြသည်။

တောင်ထွတ် ရာနှင့် ထောင်နှင့်ချီ၍ လွင့်စင်သွားခဲ့ပေသည်။

"တောင်ကြီး လွင့်စင်သွားတာလား..."

လီယူမင် ပင်လျှင် အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်မိသည်။

ကျန်ရှိသော လူသားမျိုးနွယ်မှာလည်း အံ့အားသင့်လွန်း၍ စကားပင် မပြောနိုင်တော့ပေ။

ဤသည်မှာ...

ဤသည်က နတ်ဘုရားများ၏ စွမ်းအားလား။

နတ်ဘုရားများ၏ အမြင်တွင် တောင်များဆိုသည်မှာ စိတ်ကြိုက် ရိုက်နှက်ပြီး လွှင့်ပစ်နိုင်သော ကစားစရာများမျှသာ ဖြစ်ပေသည်။