အခန်း (၅၅၁-၅၅၂)

အခန်း ၅၅၁ - အလျင်အမြန် တိုးတက်လာခြင်းနှင့် အတူတကွ အဆင့်တက်ခြင်း

ထျန်းယွမ်ကမ္ဘာလောကကြီးရှိ ကုန်းရှုမျိုးနွယ်စုအတွင်း၌။

သိပ်သည်းသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ ဖုံးလွှမ်းနေသည့် မြင့်မားသော တောင်ထွတ်တစ်ခုပေါ်တွင် ဝိညာဉ်ကြိုးကြာများနှင့် လိပ်ပြာများသည် လေထဲတွင် ကခုန်နေကြပေသည်။

၎င်းမှာ ကျင့်ကြံသူများ၏ နတ်ဘုံနတ်နန်းမှ တိုက်ရိုက် ထွက်ပေါ်လာသည့်အလားနှယ် မြင်ကွင်းမျိုးပင်ဖြစ်၏။

သို့သော် ဤငြိမ်းချမ်းပြီး မင်္ဂလာရှိသော မြေပြင်အလယ်တွင် မိုးကြိုးပစ်တော့မည့်အလား မျက်နှာထားဖြင့် အမျိုးသမီးတစ်ဦး မတ်တပ်ရပ်နေပြီး သူမ၏ မျက်ဝန်းများတွင် ရေခဲတမျှ အေးစက်သော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ပြည့်နှက်နေတော့သည်။

"ယွီအာ့ကို ဒုက္ခပေးခဲ့တဲ့ အဲဒီမိစ္ဆာကောင်ရဲ့ ဇာစ်မြစ်ကို ရှာမတွေ့သေးဘူးလား။ သူ ထွက်ပြေးသွားပြီလား"

စကားပြောနေသူမှာ ဂုဏ်ကျက်သရေရှိပြီး အလွန်တရာ လှပသော လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသမီးတစ်ဦးဖြစ်ကာ သူမ၏ အသံက နှင်းခဲကဲ့သို့ အေးစက်နေပေသည်။

"သခင်မကို အစီရင်ခံပါတယ်" အစောင့်တစ်ဦးက သတိထားကာ ပြန်ဖြေလေ၏။ "အဲဒီမိစ္ဆာကောင်ရဲ့ နောက်ခံက တော်တော့်ကိုမှ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်လွန်းပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့ ဘယ်လောက်ပဲ စုံစမ်းစုံစမ်း၊ သိရသလောက်ကတော့ သူက အပြင်လူတစ်ယောက်ပါပဲ.. သူက ကြယ်စင်မြို့တော်ကနေ နယ်မြေဖြတ်ကျော် နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်း ဝင်္ကပါကတစ်ဆင့် ရှောင်ချန်းကမ္ဘာကို ဝင်ရောက်လာတာပါ"

"သူ့ရဲ့ ဇာစ်မြစ် ဒါမှမဟုတ် ဂိုဏ်းအဖွဲ့အစည်းနဲ့ ပတ်သက်ပြီးတော့ ကျွန်တော်တို့ ဘာသဲလွန်စမှ ရှာမတွေ့ခဲ့ပါဘူး။"

"သူ့ရဲ့ တည်နေရာနဲ့ ပတ်သက်ပြီးတော့လည်း ချန်းလန် မြို့စားမင်းရဲ့ စံအိမ်ထဲကို ဝင်သွားပြီးကတည်းက သူ့ကို ဘယ်သူမှ မမြင်တွေ့ကြတော့ပါဘူး။"

"မြို့စားမင်းရဲ့ စံအိမ်ထဲက ဝင်္ကပါကို သုံးပြီးတော့ အထက်ကမ္ဘာက ပန်းတစ်ရာတောင်ကြားကတစ်ဆင့် ထွက်သွားတာ ဖြစ်ဖို့များတယ်လို့ ကျွန်တော် ယုံကြည်ပါတယ်။"

"ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်တို့ လျှို့ဝှက်စုံစမ်းမှုတွေ လုပ်နေတာ အခုဆို နှစ်နှစ်ရှိနေပါပြီ။ ပန်းတစ်ရာတောင်ကြားပတ်လည် မိုင်ရာနဲ့ချီတဲ့ အတွင်းမှာရှိတဲ့ မြို့တွေအားလုံးကို အနှံ့ရှာဖွေခဲ့ပေမဲ့ သူ့ရဲ့ အရိပ်အယောင်ကိုတောင် မတွေ့ရသေးပါဘူး။"

"ဒါကြောင့် သူက နန်ကုန်းမျိုးနွယ်စုထဲမှာ ပုန်းအောင်းနေတာ ဒါမှမဟုတ် တခြား နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်း ဝင်္ကပါတစ်ခုကို သုံးပြီး တခြားပြည်နယ်ကို ထွက်ပြေးသွားတာ၊ ဒါမှမဟုတ်လည်း အထက်ကမ္ဘာကနေ လုံးဝ ထွက်သွားတာ ဖြစ်နိုင်ခြေအရမ်းများတယ်လို့ ကျွန်တော် သံသယရှိပါတယ်"

ဝုန်း

ဤစကားကို ကြားသောအခါ ကျက်သရေရှိသော လူလတ်ပိုင်း အမျိုးသမီး၏ ခန္ဓာကိုယ်က အနည်းငယ် တုန်ယင်သွားပြီး အေးစက်ခဲကပ်နေသော အငွေ့အသက်လှိုင်းတစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်လာတော့သည်။

မြေပြင်ပေါ်တွင် နှင်းခဲလွှာတစ်ခုက ချက်ချင်း ဖြစ်ပေါ်လာလေ၏။ သူမရှေ့တွင် ဒူးထောက်နေသော အစောင့်သည်ပင် ဖြူလွှလွှ ရေခဲလွှာများ ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး သူ၏ မျက်ခုံးမွှေးများပေါ်တွင် ရေခဲချွန်များ ဖြစ်ပေါ်လာပေသည်။

သို့သော် အစောင့်သည် လှုပ်ရှားရန် မဝံ့ရဲသကဲ့သို့ ပြန်လည်ခုခံရန်အတွက် သူ၏ ကျင့်ကြံမှုကိုလည်း မလည်ပတ်ရဲပေ။

သူသည် သူ၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခွန်အားသက်သက်ဖြင့်သာ ခဲကပ်နေသော အအေးဒဏ်ကို သည်းခံနေရတော့၏။

"အသုံးမကျတဲ့ အမှိုက်ကောင်တွေ" အမျိုးသမီးက ဆောင်းလေထက်ပင် အေးစက်သော အသံဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည် "ငါ နင်တို့ကို အချိန် နှစ်နှစ်တောင် ပေးခဲ့တာကို၊ နင်တို့က ဒါလေးပဲ ပြန်ယူလာပေးနိုင်တာလား။ နင်တို့က ဘာအသုံးကျလို့လဲ"

အစောင့်က တိတ်ဆိတ်နေလေ၏။ သခင်လေးယွီ ဆုံးပါးသွားကတည်းက သခင်မ၏ စိတ်ခံစားချက်များသည် ပို၍ပင် ပြောင်းလဲလွယ်လာကြောင်း သူ သိထားပေသည်။

အကယ်၍ ယခုအချိန်တွင် သူကိုယ်သူ ကာကွယ်ပြောဆိုရန် ကြိုးစားလိုက်ပါက သူမသည် ပို၍ ဒေါသထွက်သွားပြီး သူ၏ အသက်ကို ချက်ချင်းပင် နှုတ်ယူသွားနိုင်ပါ၏။

အစောင့်အပေါ်ရှိ နှင်းခဲများ သိသိသာသာ ထူထဲလာပြီး သူ၏ အသားအရေများပင် ကွဲအက်လုနီးပါး ဖြစ်လာသည်အထိ သူမ၏ အေးစက်သော အငွေ့အသက်က ဆက်လက်ပျံ့နှံ့နေတော့သည်။

ထိုအခါမှသာ သူမသည် သူမကိုယ်သူမ အနည်းငယ် ထိန်းချုပ်လိုက်လေ၏။

သူမ၏ မျက်နှာအမူအရာက အေးစက်တည်ငြိမ်မှုဆီသို့ ပြန်၍ရောက်ရှိသွားသည်။

"နင်တို့ရဲ့ သခင်ကရော.. ဒီအချိန်တစ်လျှောက်လုံး သူ ဘာတွေများ ပြောခဲ့သေးလဲ၊ သူရော ဘာမှ ရှာမတွေ့ဘူးလား"

"သခင်က ဒီအချိန်တစ်လျှောက်လုံး တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံနေခဲ့ပြီးတော့ ကျွန်တော်တို့ကို ဘာညွှန်ကြားချက်မှ မပေးခဲ့ပါဘူး" အစောင့်က တုန်ယင်သော အသံဖြင့် ပြန်ဖြေလိုက်၏။

သူမ၏ အငွေ့အသက်က ထပ်မံ၍ တုန်လှုပ်သွားပြန်သည်။

"ဟွန့်.. နောက်ထပ် အသုံးမကျတဲ့လူတစ်ယောက်ပဲ။ သူ့ရဲ့သားအရင်း သေသွားတာတောင် သူက လက်စားချေဖို့ မရဲဘူး။ သူသိတာက ပုန်းအောင်းပြီး ကျင့်ကြံဖို့လောက်ပဲ။"

"သူက ပြိုင်ဘက်ကင်း ဖြစ်လာရင်တောင် မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင် ရာထူးက သူ့လက်ထဲ အလွယ်တကူ ရောက်လာမယ်လို့ ထင်နေတာလား။"

"ပြီးတော့ မျိုးနွယ်စုထဲက အဲဒီအဘိုးကြီး သူရဲဘောကြောင်တွေ... တစ်ယောက်ချင်းစီတိုင်းက သတ္တိမရှိတဲ့ အမှိုက်ကောင်တွေချည်းပဲ။"

"ငါတို့ အဓိကမျိုးနွယ်စုကနေ ဆင်းသက်လာတဲ့ တာအိုမျိုးဆက်လေးကို နန်ကုန်းမျိုးနွယ်စုက လူတစ်ယောက်က သတ်သွားတာတောင်မှ သူတို့က စစ်တိုက်ဖို့ သတ္တိမရှိကြဘူး။"

"ကောင်းပြီလေ။ နင်တို့ထဲက ဘယ်သူမှ ငါ့ရဲ့ ယွီအာ့အတွက် လက်စားမချေပေးကြဘူးဆိုရင်လည်း..."

"ငါ မိန်းမသားတစ်ယောက်အနေနဲ့ သူ့ကိုယ်စား လုပ်ပေးမယ်။"

"နန်ကုန်းယွမ်ဝူ... နင်က ငါ့သားကို သတ်ရဲတယ်ပေါ့... ငါ့စကားကို မှတ်ထားလိုက်၊ နင့်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်နဲ့ ဝိညာဉ်ကို လုံးဝကို ဖျက်ဆီးပစ်မယ်။ နင် ထာဝရ ငြိမ်းချမ်းမှု မရပါစေနဲ့။"

"ပြီးတော့ အဲဒီမိစ္ဆာကောင်.. နင် ဘယ်လောက်ပဲ ထွက်ပြေးပြေး ငါ နင့်ကို ရှာတွေ့အောင် ရှာပစ်မယ်။"

"ငါ နင့်ရဲ့ ဝိညာဉ်ကို မီးအိမ်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲပြီးတော့ ယွီအာ့ရဲ့ ဝိညာဉ်ကျောက်ပြားရှေ့မှာ ထားမယ်။"

"နင် ဘဝပေါင်း တစ်ထောင်လောက် နောင်တရတဲ့အထိ နေ့ရောညပါ အဲဒါကို မီးရှို့ထားမယ်"

အနက်ရှိုင်းဆုံး ငရဲပြည်ကဲ့သို့ အေးစက်လှသော အမျိုးသမီး၏ အဆိပ်ပြင်းသည့် စကားလုံးများက ပဲ့တင်ထပ်လာပြီး သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အငွေ့အသက်များ ထွက်ပေါ်လာချိန်တွင် အစောင့်မှာ အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်သွားတော့သည်။

သို့သော် သူ မတုံ့ပြန်နိုင်မီမှာပင် အရိုးကွဲမတတ် အအေးဒဏ်က သူ့ကို လုံးဝ အခဲအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားစေခဲ့လေ၏။

…

ကုန်းရှုမျိုးနွယ်စုအတွင်း၌ သူ့အပေါ် အဆုံးအစမဲ့ အမုန်းတရားများဖြင့် ပူလောင်နေသော အမျိုးသမီးတစ်ဦး ရှိနေကြောင်းကို လုချင်းကတော့ လုံးဝကို မသိခဲ့ပေ။

သူသည် လက်ရှိတွင် အမည်မသိ တောင်တစ်ခု၏ ဂူအတွင်း၌ တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံခြင်းတွင် နစ်မြုပ်နေလေ၏။

သူ၏ အသက်ရှူသံက တည်ငြိမ်နေပြီး သူ၏ တည်ရှိမှုက ကျောက်တုံးတစ်တုံးကဲ့သို့ ငြိမ်သက်နေပေသည်။

မည်မျှကြာသွားသည်ကို မည်သူမျှ မသိလိုက်မီ သူ၏ အငွေ့အသက်က ရုတ်တရက် ခပ်ရေးရေး တုန်ခါသွားပြီး သူ၏ မျက်လုံးများကလည်း ဖြည်းညင်းစွာ ပွင့်လာတော့သည်။

"နောက်ဆုံးတော့လည်း... စတုတ္ထ အသွင်ပြောင်းခြင်းအဆင့် ပြီးသွားပြီပဲ"

လုချင်း၏ မျက်ဝန်းများတွင် ကျေနပ်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု လက်ခနဲ ဖြစ်သွားလေ၏။

ဤဂူထဲတွင် တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံနေသည်မှာ နှစ်နှစ်ကျော် ကြာမြင့်ခဲ့ပြီဖြစ်ရာ နောက်ဆုံးတွင် ရွှေအမြုတေ စတုတ္ထ အသွင်ပြောင်းခြင်းအဆင့်၏ အစောပိုင်းအဆင့်မှ ၎င်း၏ ပြီးပြည့်စုံသော အဆင့်သို့ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ပြီပင်။

နောက်တစ်ဆင့်အနေဖြင့် သူသည် သူ၏ အခြေခံကို ခိုင်မာစေရန်သာ လိုအပ်တော့ပြီး ရွှေအမြုတေ ပဉ္စမ အသွင်ပြောင်းခြင်းအဆင့်သို့ အဆင့်တက်ရန် ပြင်ဆင်မှုများကို စတင်နိုင်ပြီ ဖြစ်လေသည်။

"ဒါပေမဲ့ ပဉ္စမ အသွင်ပြောင်းခြင်းအဆင့်ကို ရောက်သွားတာနဲ့ ငါ ဒီမှာ ဆက်ပြီး ကျင့်ကြံလို့ ရတော့မှာ မဟုတ်ဘူး"

လုချင်းက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်တော့၏။

ဤဂူရှိ မူလက အသန်မာဆုံး အဖွဲ့ဝင်မှာ အခြေတည်အဆင့်တွင်သာ ရှိသော ဝိညာဉ်ကျားသစ်ပင်ဖြစ်၏၊ ဤနေရာသည် ဝိညာဉ်ကျားသစ်အုပ်၏ နေရပ်ဖြစ်ပေသည်။

သို့သော် ထျန်းယွမ်ကမ္ဘာလောကကြီးရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်သည် မူလကတည်းက အလွန်ကိုမှ ကြွယ်ဝနေခဲ့လေ၏။

ဂူက သာမန်သာ ဖြစ်သော်လည်း ၎င်း၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် သိပ်သည်းဆက လုချင်းနှင့် သူ၏ အဖော်များ အချိန်အတန်ကြာ ကျင့်ကြံနိုင်ရန်အတွက် လုံလောက်ခဲ့ပေသည်။

သို့သော် သူ၏ ကျင့်ကြံမှု မြင့်မားလာသည်နှင့်အမျှ ကိစ္စတစ်ခုက သူ၏ စိတ်ကို ဖိစီးလာတော့သည်။

သူ၏ ပြီးပြည့်စုံသော ရွှေအမြုတေ ကျင့်စဉ်ကို ဆဋ္ဌမ အသွင်ပြောင်းခြင်းအဆင့်အထိသာ ဖန်တီးထားနိုင်ခဲ့လေ၏။

လက်ရှိအချိန်တွင် သူ ၎င်းကို ထပ်မံ၍ ဆင့်ကဲတိုးတက်အောင် မလုပ်နိုင်သေးပေ။

အကြောင်းရင်းမှာ ရိုးရှင်းလှသည်။ ဤ ပြီးပြည့်စုံသော ရွှေအမြုတေ ကျင့်စဉ်မှာ အတိဒုက္ခကို အောင်မြင်စွာ ကျော်လွှားပြီးနောက် သူရရှိခဲ့သော ကောင်းကင်တာအို အခန်းကဏ္ဍနှင့် သူလေ့လာခဲ့သော ကျင့်စဉ်များစွာကို ပေါင်းစပ်ကာ တဖြည်းဖြည်းချင်း ဖန်တီးထားသည့် သူကိုယ်တိုင် ဖန်တီးထားသော နည်းလမ်းတစ်ခု ဖြစ်ခြင်းကြောင့်ပင်။

သို့သော် သူ၏ မူလကမ္ဘာတွင်မူ အဆင့်မြင့် ကျင့်ကြံခြင်း နည်းလမ်းများသည် အလွန်အမင်း ရှားပါးလှပေသည်။

သန္ဓေသားဝိညာဉ်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနိုင်သော ကျင့်စဉ်များမှာ ပို၍ပင် နည်းပါးသေးလေ၏။

၎င်းတို့ကို ကုန်ကြမ်းအဖြစ် အသုံးပြုကာ ပြီးပြည့်စုံသော ရွှေအမြုတေ ကျင့်စဉ်ကို ဆဋ္ဌမ အသွင်ပြောင်းခြင်းအဆင့်အထိ ခန့်မှန်းတွက်ချက်နိုင်ရန် သူ မနည်းကြိုးစားခဲ့ရပေသည်။

ထိုအဆင့်ကို ကျော်လွန်သွားသည်နှင့် သူသည် နံရံတစ်ခုနှင့် တိုးသွားတော့သည်။

"ဆဋ္ဌမ အသွင်ပြောင်းခြင်းအဆင့်ကို ကျော်လွန်ပြီးတော့ ပြီးပြည့်စုံတဲ့ ရွှေအမြုတေ ကျင့်စဉ်ကို တိုးတက်စေဖို့ဆိုရင် ငါ ပိုပြီး အဆင့်မြင့်တဲ့ ကျင့်စဉ်တွေကို လေ့လာပြီးတော့ ခိုင်းနှိုင်းလေ့လာမှုကနေတစ်ဆင့် အသိဉာဏ်အမြင်တွေကို ထုတ်ယူဖို့ လိုလိမ့်မယ်။"

လုချင်း၏ ပြီးပြည့်စုံသော ရွှေအမြုတေသည် အလွန်ကိုမှ ထူးခြားလွန်းလှပေသည်။

အလွန်တရာ ထူးခြားသော အခြေအနေများအောက်တွင်သာ ပြီးပြည့်စုံသော ကမ္ဘာတစ်ခုသည် ဤသို့သော အမြုတေရှိသည့် ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးကိုပင် မွေးဖွားပေးနိုင်ပေလိမ့်မည်။

၎င်းမှာ အကောင်းဆုံးအနေအထားတွင်ပင် ရှားပါးသော ဖြစ်နိုင်ခြေတစ်ခုသာ ဖြစ်လေ၏။

အထူးချွန်ဆုံးသော ပါရမီနှင့် များပြားလှသော ကံကြမ္မာ အလှည့်အပြောင်းများ မရှိဘဲနှင့် အချို့သော ကမ္ဘာများသည် ၎င်းတို့ မွေးဖွားချိန်မှစ၍ ပျက်စီးသွားချိန်အထိ ပြီးပြည့်စုံသော ရွှေအမြုတေတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာသည်ကို မြင်တွေ့ရမည် မဟုတ်ပေ။

ဤမျှ ထူးခြားသော အမြုတေတစ်ခုအတွက် သဘာဝကျကျပင် လိုက်နာရမည့် ရိုးရာ ကျင့်ကြံခြင်း နည်းလမ်း မရှိခဲ့ပေ။

ထို့ကြောင့် လုချင်းသည် သူ၏ ကိုယ်ပိုင်လမ်းကြောင်းကို တဖြည်းဖြည်းချင်း ဖန်တီးရန် သူ၏ မွေးရာပါ စွမ်းရည်များကိုသာ အားကိုးခဲ့ရခြင်း ဖြစ်တော့သည်။

သို့သော် ထိုထူးခြားသော စွမ်းရည်များကပင် အရာအားလုံးကို တတ်စွမ်းနိုင်သည် မဟုတ်ပေ။ ၎င်းတို့သည် မရှိသည့်အရာကို ရှိလာအောင် ဖန်တီးပေးနိုင်စွမ်း မရှိချေ။

ကျင့်စဉ်အသစ်များကို ခန့်မှန်းတွက်ချက်ရန်အတွက် နှိုင်းယှဉ်ရန် လုံလောက်သော ရည်ညွှန်းနည်းလမ်း မျိုးစုံကို သူ လိုအပ်လေ၏။

သူ၏ မူလကမ္ဘာတွင် သူ စုဆောင်းခဲ့သော ကျင့်စဉ်များသည် သူ့ကို ဆဋ္ဌမ အသွင်ပြောင်းခြင်းအဆင့်အထိသာ ပို့ဆောင်ပေးနိုင်ခဲ့ပေသည်။

သတ္တမအဆင့်သို့ ကျော်လွန်ရန် ကြိုးစားခြင်းက မဖြစ်နိုင်ကြောင်း သက်သေပြပြီး ဖြစ်တော့သည်။

သူ၏ အခြေခံက မနက်ရှိုင်းလုံလောက်ကြောင်းကို ထိုအချိန်ကတည်းက သူ သိခဲ့လေ၏။

၎င်းမှာ အစကတည်းက သူ၏ မူလကမ္ဘာကို စွန့်ခွာရန် ရွေးချယ်ခဲ့သည့် အဓိက အကြောင်းရင်းများထဲမှ တစ်ခုပင် ဖြစ်ပေသည်။

ထိုနေရာတွင် ဆက်နေခြင်းက သူ၏ ကျင့်ကြံမှုနှင့် သူ၏ ကျင့်စဉ် တိုးတက်မှု နှစ်ခုစလုံးအတွက် တုံ့ဆိုင်းသွားစေမည်သာ ဖြစ်လေသည်။

ပိုမိုကျယ်ပြန့်သော ကမ္ဘာကြီးသို့ ထွက်ခွာပြီး ပိုမိုအဆင့်မြင့်သော ကျင့်ကြံခြင်း နည်းလမ်းများကို လေ့လာခွင့်ရမှသာ သူ၏ ပြီးပြည့်စုံသော ရွှေအမြုတေ ကျင့်စဉ်၏ နောက်တစ်ဆင့်ကို ပုံဖော်ရန် အခွင့်အရေး ရရှိမည် ဖြစ်တော့သည်။

"ဒီတစ်ခါ အဆင့်တက်ပြီးသွားရင်တော့ ထျန်းယွမ်ကမ္ဘာလောကကြီးကို ငါ တကယ် လေ့လာစူးစမ်းဖို့ အချိန်တန်ပြီ။"

ဤဆုံးဖြတ်ချက်ချပြီးနောက် လုချင်းသည် အနီးနားရှိ ရှောင်လီနှင့် ဝူရှင်းတို့ထံသို့ သူ၏ အကြည့်ကို လှည့်လိုက်လေ၏။

ရှောင်လီသည် လွန်ခဲ့သော တစ်နှစ်ကတည်းက ရွှေအမြုတေ ပထမအဆင့်၏ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ယခုအခါ သူမသည် ဒုတိယအဆင့်သို့ တက်လှမ်းရန် ခြေတစ်လှမ်းသာ လိုတော့ပေသည်။

ဝူရှင်းမှာမူ လွန်ခဲ့သော နှစ်နှစ်အတွင်း ထူးဆန်းသော ငှက်ကြီး၏ အလောင်းကို တဖြည်းဖြည်းချင်း အစာချေဖျက်ကာ အိပ်မောကျနေခဲ့လေ၏။

ထိုအချိန်မှစ၍ ၎င်း၏ အငွေ့အသက်က တဖြည်းဖြည်း ကြီးထွားလာခဲ့ပေသည်။

၎င်း နိုးလာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ၎င်း၏ ကျင့်ကြံမှုသည် သေချာပေါက် သိသိသာသာ တိုးတက်လာမည် ဖြစ်တော့သည်။

သူ အဆင့်တက်ချိန်ရောက်လျှင် အကောင်ပေါက်လေး နှစ်ကောင်သည်လည်း နိုးထရန် အသင့်ဖြစ်နေလောက်ပေပြီ။

လုချင်းသည် မျက်လုံးများကို ထပ်မံပိတ်လိုက်ပြီး နက်ရှိုင်းသော ကျင့်ကြံခြင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားလေ၏။

သူ သိမ်းပိုက်ခဲ့သော နေရပ်၏ ပိုင်ရှင်များဖြစ်သည့် ဝိညာဉ်ကျားသစ်များကိုမူ သူသည် လီဟော်ဒယ်အိုးထဲတွင် ဖမ်းဆီးထားခဲ့သည်မှာ ကြာပြီဖြစ်ပေသည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူသည် ၎င်းတို့၏ နေရပ်ကို သိမ်းပိုက်ခဲ့ခြင်းဖြစ်ရာ ၎င်းတို့ကို သတ်ပစ်လောက်သည်အထိတော့ သူ မလုပ်ရက်ခဲ့ချေ။

အခြေတည်အဆင့်ရှိ ဝိညာဉ်သားရဲများသည် အတော်လေး ဉာဏ်ရည်မြင့်မားနေပြီဖြစ်ပြီး အခြားသော သက်ရှိများနှင့် ဆက်သွယ်နိုင်စွမ်း ရှိနေပြီ ဖြစ်လေသည်။

သူ၏ တည်နေရာကို ပေါက်ကြားနိုင်မည့် အန္တရာယ်ကို ရှောင်ရှားရန်အတွက် ၎င်းတို့ကို အလွယ်တကူ လွှတ်ပေးလိုက်၍ မရနိုင်သဖြင့် လီဟော်ဒယ်အိုးထဲတွင်သာ ချုပ်နှောင်ထားရန် ရွေးချယ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်တော့သည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာပင် ယခုအခါ ၎င်း၏ အထွတ်အထိပ် အခြေအနေသို့ အပြည့်အဝ ပြန်လည်ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သော ဒယ်အိုးသည် သာမန် ဝိညာဉ်ကျားသစ်အုပ် တစ်အုပ်အတွက် ၎င်းတို့ အသက်ရှင်နေထိုင်နိုင်ရန် လုံလောက်သော စွမ်းအားထက်ပင် ပိုနေသေးလေ၏။

လုချင်း တစ်ယောက် ကျင့်ကြံခြင်းတွင် နစ်မြုပ်နေစဉ် အချိန်များ ထပ်မံ၍ ကုန်ဆုံးသွားပြန်သည်။

သို့သော် မထင်မှတ်ထားသောအရာ တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့ပေသည်။

လဝက်ကြာပြီးနောက် လုချင်း ပဉ္စမ အသွင်ပြောင်းခြင်းအဆင့်သို့ မရောက်မီမှာပင် ရှောင်လီက အရင်ဆုံး အဆင့်တက်သွားခဲ့လေ၏။

သူမသည် ထိုအရေးကြီးသော ခြေလှမ်းကို လှမ်းခဲ့ပြီး ရွှေအမြုတေ ဒုတိယအဆင့်သို့ တရားဝင် ဝင်ရောက်သွားတော့သည်။

နောက်ထပ် လဝက်ခန့်အကြာတွင် ဝူရှင်းလည်း နိုးလာခဲ့ပေသည်။

သို့သော် ထူးဆန်းသော ငှက်ကြီး၏ အလောင်းကို အစာချေဖျက်ပြီးနောက် ၎င်းသည် ရှောင်လီ၏ နောက်တွင် အနည်းငယ် ကျန်ရစ်ခဲ့ပြီး ပထမအဆင့်၏ အထွတ်အထိပ်သို့သာ ရောက်ရှိသွားလေ၏။

အဆင့်တက်ရန် မကြိုးစားမီ သူ၏ အခြေခံကို ခိုင်မာစေရန်အတွက် အချိန်အနည်းငယ် လိုအပ်ဦးမည် ဖြစ်တော့သည်။

သူ၏ အဖော်နှစ်ဦးစလုံး အောင်မြင်စွာ တိုးတက်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် လုချင်းသည် စိတ်သက်သာရာရသွားပြီး သူ၏ ကြိုးစားမှု အားလုံးကို ကျင့်ကြံခြင်းတွင် စတင် အာရုံစိုက်လိုက်လေ၏။

တစ်နေ့တွင် ဂူ၏တိတ်ဆိတ်မှုထဲ၌ လုချင်း ရုတ်တရက် လှုပ်ရှားသွားတော့သည်။

သူသည် တွေဝေခြင်းမရှိဘဲ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး ချီအိတ်ထဲမှ အလယ်အလတ်အဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး လက်တစ်ဆုပ်စာကို ထုတ်ယူလိုက်ပေသည်။

သူက ၎င်းတို့ထဲမှ ၃၆တုံးကို သူ၏ ပတ်လည်တွင် ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ဖြန့်ကျဲလိုက်ပြီး ရိုးရှင်းသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင် စုစည်းမှု ဝင်္ကပါတစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်လေ၏။

ထို့နောက် စိတ်ကူးတစ်ခုဖြင့် ၎င်းကို အသက်သွင်းလိုက်တော့သည်။

ထို အလယ်အလတ်အဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၃၆တုံးမှ ထွက်ပေါ်လာသော အားကောင်းသည့် ဝိညာဉ်အဆီအနှစ်များသည် ရေလှိုင်းတစ်ခုကဲ့သို့ သူ၏ အထဲသို့ စီးဝင်သွားပေသည်။

သူ၏ ကျင့်စဉ်က အသက်ဝင်လာပြီး စစ်မှန်သော နဂါးတစ်ကောင်က မြစ်တစ်စင်းကို မျိုချနေသည့်အလား အဆီအနှစ်များကို ဆွဲယူနေလေ၏။

ထို ကြီးမားလှသော စွမ်းအားကို ဓာတ်ကြီးငါးပါး ဘူးသီးခြောက်က သန့်စင်ပေးကာ သူ၏ ကိုယ်ပိုင် အလွန်တရာ သန့်စင်သော မှော်စွမ်းအားအဖြစ် ပြောင်းလဲပေးလိုက်တော့သည်။

ပိုမိုများပြားသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ စီးဝင်လာသည်နှင့်အမျှ သူ၏ အငွေ့အသက်က ပိုပြီး အားကောင်းလာပေသည်။

နောက်ဆုံးတွင် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၃၆တုံးသည် ၎င်းတို့၏ အဆီအနှစ်များ ကုန်ခမ်းသွားပြီး အမှုန့်အဖြစ်သို့ ကွဲကြေသွားသောအခါ...

လုချင်းသည် နောက်ဆုံးထွက်ပေါ်လာသော စွမ်းအားလှိုင်းကို စုပ်ယူလိုက်ရာ သူ့တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ယင်သွားလေ၏။

ယင်းနောက်၌ ရှေးဦး သားရဲတစ်ကောင် နိုးထလာသည့်အလား ကြီးမားခမ်းနားပြီး ရှေးဟောင်းဆန်သော အငွေ့အသက်တစ်ခုက သူ့ထံမှ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် သူသည် ဂူဝတွင် ဖုံးကွယ်ခြင်း ဝင်္ကပါတစ်ခုကို ကြိုတင်ချထားခဲ့ပြီး ဖြစ်ပေသည်။

အကယ်၍ ထိုကြီးမားလှသော အဆင့်တက်ခြင်း အငွေ့အသက်သာ အပြင်သို့ ထွက်ပေါ်သွားပါက တစ်တောင်လုံးကို သေချာပေါက် နှောင့်ယှက်မိမည်ပင်။

သို့သော် ဖုံးကွယ်ခြင်း ဝင်္ကပါက ထိုအငွေ့အသက်ကို အတွင်း၌သာ ပိတ်လှောင်ထားပေးခဲ့သည်။

သို့တိုင်အောင် ထိုစွမ်းအင်လှိုင်းက ရှောင်လီနှင့် ဝူရှင်းတို့ကို လန့်သွားစေရန် လုံလောက်ခဲ့ပြီး ၎င်းတို့၏ ကျင့်ကြံခြင်းမှ ရုတ်တရက် နိုးထလာစေခဲ့တော့သည်။

"အားချင်း အဆင့်တက်တော့မလို့လား"

သူ့ထံမှ ထွက်ပေါ်လာသော ကြောက်မက်ဖွယ် အငွေ့အသက်ကို ခံစားမိလိုက်သောအခါ၌ ရှောင်လီ၏ မျက်လုံးများက စိတ်လှုပ်ရှားမှုဖြင့် တောက်ပသွားလေ၏။

ဝူရှင်းကလည်း ထိုနည်းတူစွာ စိတ်လှုပ်ရှားနေကြောင်း သိသာစွာဖြင့် ၎င်း၏ အမြီးကို အကြိမ်ကြိမ် ရိုက်ခတ်နေတော့သည်။

အကောင်ပေါက်လေး နှစ်ကောင်သည် လုချင်း အဆင့်တက်ခြင်း ပြီးဆုံးမည့်အချိန်ကို စိတ်အားထက်သန်စွာဖြင့် စောင့်ဆိုင်းနေကြပေသည်။

မကြာမီ လုချင်း၏ အငွေ့အသက်က လျင်မြန်စွာ ပြန်လည်ရုတ်သိမ်းသွားပြီး သူ၏ တည်ရှိမှုက ပုံမှန်အခြေအနေသို့ ပြန်၍ရောက်ရှိသွားလေ၏။

ထို့နောက် သူက မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်သည်။ ၎င်းတို့သည် နက်ရှိုင်းပြီး ကျယ်ပြန့်လှကာ ဝိညာဉ်ကိုပင် ဆွဲငင်သွားနိုင်သော အဆုံးအစမဲ့ ကြယ်တာရာ ကောင်းကင်ကြီးတစ်ခု ပါဝင်နေသည့်အလားပင်ဖြစ်တော့သည်။

သို့သော် သူက ၎င်းကို ပြန်ပြီးထိန်းချုပ်လိုက်သည်နှင့် ထိုထူးဆန်းသော ဖြစ်စဉ်က ချက်ချင်းပင် ပျောက်ကွယ်သွားပေသည်။

"အားချင်း.. နင် အဆင့်တက်တာ အောင်မြင်သွားပြီလား" ရှောင်လီက စိတ်အားထက်သန်စွာ ပြေးလာရင်း မေးလိုက်၏။

"အင်း။ ငါ ခုလေးတင် ရွှေအမြုတေ ပဉ္စမအသွင်‌ပြောင်းခြင်းအဆင့်ကို ရောက်သွားတာ" လုချင်းက ပြုံးလျက် ပြောလိုက်တော့သည်။

"ပဉ္စမအသွင်‌ပြောင်းခြင်းအဆင့်..." ရှောင်လီ၏ မျက်လုံးများက မနာလိုမှုဖြင့် တောက်ပသွားပြီး "နင်တို့ လူသားတွေက ကျင့်ကြံတာ တကယ့်ကို မြန်တာပဲ။ နင်တို့နဲ့ ယှဉ်လိုက်ရင် ငါတို့ ဝိညာဉ်သားရဲတွေကျ ခရုတွေလိုပဲ"

"မင်းရဲ့ အရှိန်ကလည်း လုံးဝ မနှေးပါဘူးကွာ" လုချင်းက ရှောင်လီ၏ ခေါင်းကို ပွတ်သပ်ကာ ပြုံးရင်း ပြောလိုက်၏။ "ဝိညာဉ်သားရဲအများစုက သေးငယ်တဲ့ အဆင့်လေးတစ်ခု တက်ဖို့အတွက်တောင်မှ ဆယ်စုနှစ်ချီ ဒါမှမဟုတ် ရာစုနှစ်ချီပြီး ရုန်းကန်ကြရတာ။"

"မင်းက ဒီလောက်ထိ မြန်မြန်ဆန်ဆန်နဲ့ ဒုတိယအသွင်ပြောင်းခြင်းအဆင့်ကို ရောက်နေပြီဆိုတော့... ဝိညာဉ်သားရဲတွေကြားမှာတောင် မင်းက မြန်တဲ့အထဲ ပါပါတယ်"

"ဒါပေါ့၊ ငါက ပါရမီရှင်ပဲဟာ"

အကောင်ပေါက်လေးက ချီးကျူးစကားများကြားတွင် သာယာကာ ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားစွာဖြင့် ခေါင်းကို မော့ထားလိုက်တော့သည်။

လုချင်းက မနေနိုင်ဘဲ ထပ်ရယ်လိုက်မိပြန်၏။

သို့သော် သူမ မှားနေသည်မဟုတ်ကြောင်း သူ သိသောကြောင့် သူမကို မငြင်းဆန်ခဲ့ပေ။

ရှောင်လီနှင့် ဝူရှင်း နှစ်ဦးစလုံးသည် ဝိညာဉ်သားရဲများကြားတွင် သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိလောက်အောင် ထူးခြားသူများ ဖြစ်ကြပေသည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ၎င်းတို့ နှစ်ဦးစလုံးက ထိပ်တန်းအဆင့် မိစ္ဆာအမြုတေများကို ဖွဲ့စည်းနိုင်ခဲ့ကြသည် မဟုတ်ပါလော။

အထူးသဖြင့် ရှောင်လီဆိုလျှင် အတိဒုက္ခ မိုးကြိုးကိုးချက်ကို အောင်မြင်စွာ ကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ပြီး အပြစ်အနာအဆာကင်းသော ထိပ်တန်းအဆင့် အမြုတေတစ်ခုကို သန့်စင်နိုင်ခဲ့လေ၏။

ထိုကဲ့သို့သော ပါရမီမျိုးက ထျန်းယွမ်ကမ္ဘာလောကကြီးတွင်ပင် ထိပ်ဆုံး၌ ရပ်တည်နေနိုင်ပေလိမ့်မည်။

ရွှေအမြုတေ အတိဒုက္ခသည် မဟာတာအို၏ နိယာမများအောက်ရှိ ကောင်းကင်တာအိုအမျိုးမျိုး၏ ရလဒ်ပင်။

၎င်း၏ စွမ်းအားကို ကမ္ဘာကြီး၏ အရွယ်အစားက မဟုတ်ဘဲ ကျင့်ကြံသူ၏ အခြေခံနှင့် ကံကြမ္မာ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကသာ ဆုံးဖြတ်ပေးခြင်း ဖြစ်၏။

တစ်နည်းအားဖြင့်ဆိုရသော် ထျန်းယွမ်ကမ္ဘာလောကကြီးတွင် ကြီးပြင်းလာခဲ့သော ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးသည် အခြေတည်အဆင့်၏ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီး...

ထို့နောက် သူ၏ အတိဒုက္ခကို ခံယူရန် လုချင်း၏ မူလကမ္ဘာကဲ့သို့သော အခြားကမ္ဘာတစ်ခုသို့ ခရီးသွားခဲ့ပါက...

သူတို့၏ အတိဒုက္ခ စွမ်းအားက ပြောင်းလဲသွားမည် မဟုတ်ပေ။

ကောင်းကင်ဘုံ၏ အတိဒုက္ခအောက်တွင် သက်ရှိအားလုံး တန်းတူညီမျှ ရှိကြပါ၏။

အခြေတည်အဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးသည် မည်မျှပင် အားကောင်းနေပါစေ၊ ၎င်းတို့၏ ကမ္ဘာရှိ ကောင်းကင်တာအို နိယာမများကို လိုက်နာရမည်သာ။

သင် ရင်ဆိုင်ရမည့် ရွှေအမြုတေ အတိဒုက္ခသည် သင် ကမ္ဘာပြောင်းသွားရုံဖြင့် အားနည်းသွားမည် မဟုတ်ပေ။

အကယ်၍ အတိဒုက္ခကို လှည့်စားရန် ဤမျှ လွယ်ကူနေမည်ဆိုပါက ကြီးမားသော ကမ္ဘာကြီးများမှ ကျင့်ကြံသူများသည် ၎င်းတို့၏ အတိဒုက္ခကို ကျော်ဖြတ်ရန် သေးငယ်သော ကမ္ဘာများသို့ သွားရောက်ခဲ့ကြသည်မှာ ကြာလှပေပြီပင်။

ဤသည်ကား သေးငယ်သော ကမ္ဘာတစ်ခုတွင် ဖွဲ့စည်းထားသည့် ထိပ်တန်းအဆင့် ရွှေအမြုတေသည် ကြီးမားသော ကမ္ဘာကြီးတွင် ဖွဲ့စည်းထားသည့် အရာထက် အောက်ကျနောက်ကျဖြစ်နေစရာ မလိုသည့် အကြောင်းရင်းပင် ဖြစ်တော့၏။

၎င်းမှာ လုချင်း ရရှိခဲ့သော ရွှေအမြုတေအဆင့် ကောင်းကင်တာအို အခန်းကဏ္ဍတွင် ရှင်းလင်းစွာ ဖော်ပြထားသည့် အရာတစ်ခု ဖြစ်လေ၏။

ထို့ကြောင့် သူက ရှောင်လီကို မငြင်းဆန်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

မိုးကြိုးအတိဒုက္ခ ကိုးချက်ကို ဖြတ်ကျော်ကာ ဖန်တီးထားသည့် သူမ၏ အပြစ်အနာအဆာကင်းသော ထိပ်တန်းအဆင့် မိစ္ဆာအမြုတေက သူမကို ဤကျယ်ပြန့်လှသော ကမ္ဘာကြီးတွင်ပင် ထိပ်တန်းစာရင်းဝင်တစ်ဦးအဖြစ် အမှန်တကယ်ပင် သတ်မှတ်ပေးခဲ့လေသည်။

သေချာသည်ကတော့ ၎င်းမှာ ရွှေအမြုတေ အတိဒုက္ခအတွက် မှန်ကန်သော်လည်း သန္ဓေသားဝိညာဉ်အဆင့် အတိဒုက္ခအတွက်လည်း အလားတူ မှန်ကန်မှု ရှိ၊ မရှိကိုတော့ လုချင်း မသိခဲ့ပေ။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ထိုအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားပါက တာအို၏ နိယာမများကို စတင် နားလည်သဘောပေါက်လာမည် မဟုတ်ပါလော။

မည်သို့သော လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်မှုများနှင့် အပြောင်းအလဲများကို သယ်ဆောင်လာမည်ဆိုသည်မှာ လုချင်း၏ လက်ရှိ နားလည်နိုင်စွမ်းထက် ကျော်လွန်နေတော့သည်။

"အားချင်း၊ အခု နင် အဆင့်တက်သွားပြီဆိုတော့.. ငါတို့ အပြင်ထွက်တော့မယ်ဆိုတဲ့သဘောလား"

ရှောင်လီက မျှော်လင့်ချက်အပြည့်ရှိသော မျက်လုံးများဖြင့် ထပ်မေးလိုက်လေ၏။

"ဒါပေါ့.. ငါတို့က ထျန်းယွမ်ကမ္ဘာလောကကြီးဆီကို တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံဖို့သက်သက် လာခဲ့တာမှ မဟုတ်တာ။ အပြင်ထွက်ပြီး သေချာလေး လေ့လာကြည့်ဖို့ အချိန်တန်ပြီ။"

လုချင်းက သူမ၏ ခေါင်းကို ပွတ်သပ်ကာ ပြုံးလိုက်တော့သည်။

.....

အခန်း ၅၅၂ - မရဏနန်းတော်နှင့် လေပြင်းလွင်ပြင်

ကြီးမားကျယ်ပြန့်လှသော ချောက်ကမ်းပါးကြီးတစ်ခု၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာတွင် ကုန်သည်ယာဉ်တန်းတစ်ခုသည် ဖြည်းညင်းစွာ ရှေ့သို့ချီတက်နေလေ၏။

"အားလုံးပဲ သတိထားကြပါ။ ဒီချောက်ကမ်းပါးကို ဖြတ်ကျော်ပြီးတာနဲ့ လေပြင်းလွင်ပြင်ထဲကို ရောက်တော့မယ်။"

"လေပြင်းလွင်ပြင်ဆိုတာ တစ်နှစ်ပတ်လုံး ကြမ်းတမ်းတဲ့ လေမုန်တိုင်းတွေ တိုက်ခတ်နေတဲ့ နေရာပဲ။ အထက်ကောင်းကင်ယံမှာ ကြယ်တာရာလေပြင်းတွေ သောင်းကျန်းနေတတ်လို့ ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူတွေတောင် ပျံသန်းဖို့ ခက်ခဲပြီး ခြေလျင်ပဲ သွားရတယ်။"

"ပိုပြီးဆိုးတာက လေပြင်းသားရဲတွေနဲ့ သဲဓားပြတွေ ဒီလွင်ပြင်ထဲမှာ ကျက်စားနေတတ်တယ်။ တကယ်လို့ သူတို့နဲ့သာ ကြုံခဲ့ရင် အားလုံး စည်းစည်းလုံးလုံးနဲ့ ပြန်ပြီးခုခံကြဖို့ တောင်းဆိုချင်ပါတယ်။ မထိတ်လန့်ကြပါနဲ့၊ လူမကွဲသွားစေနဲ့။"

"အဲဒီလိုမှမဟုတ်ရင် တစ်ခုခုဖြစ်ခဲ့လို့ရှိရင် ကျွန်တော်တို့ ကုန်သည်အသင်းက ခင်ဗျားတို့ကို ကယ်တင်ပေးဖို့ တာဝန်ယူမှာ မဟုတ်ဘူးနော်။"

ချောက်ကမ်းပါး၏ အဆုံးသို့ နီးကပ်လာသောအခါ အနီရောင်အကြေးခွံများ ဖုံးလွှမ်းနေသည့် ဝိညာဉ်သားရဲမြင်းတစ်ကောင်ကို စီးနင်းထားသော သံချပ်ကာဝတ် လူထွားကြီးတစ်ဦးက ကျယ်လောင်စွာ သတိပေးလိုက်သည်။

ထိုသို့ သတိပေးပြီးနောက်၌ သူသည် မြင်းလှည်းတစ်စီးအနီးသို့ ချဉ်းကပ်သွားကာ အလွန်ပင် ယဉ်ကျေးပျူငှာစွာဖြင့် စကားဆိုလေ၏။

"လေပြင်းလွင်ပြင်ထဲ ရောက်တဲ့အခါကျ မမျှော်လင့်ထားတဲ့ အခြေအနေတစ်ခုခုနဲ့ ကြုံလာရရင် ကျွန်တော်တို့ အရင်က သဘောတူထားတဲ့အတိုင်း အားလုံးပဲ ဝိုင်းဝန်းကူညီပေးကြဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။"

"ဒါပေါ့ဗျာ။ တပ်မှူးဝမ်က ကျွန်တော်တို့ကို ယာဉ်တန်းနဲ့တူတူ ခရီးသွားခွင့်ပြုတာက ရှားပါးတဲ့ အခွင့်အရေးပဲလေ။ သဘာဝကျကျပဲ ကျွန်တော်တို့အချင်းချင်း ရိုင်းပင်းကူညီရမှာပေါ့။"

မြင်းလှည်းပေါ်တွင် ထိုင်နေသော အသက်ခုနစ်နှစ်၊ ရှစ်နှစ်အရွယ် ယောကျ်ားလေးတစ်ဦးနှင့် မိန်းကလေးတစ်ဦးတို့ကို ဘေးတွင်ခေါ်ထားသည့် အဘိုးအိုတစ်ဦးက ပြုံးလျက် ပြန်ဖြေလိုက်လေသည်။

"ဒါဆိုရင်လည်း ခင်ဗျားတို့ကိုပဲ အားကိုးပါတယ်ဗျာ။"

အဘိုးအို၏ အာမခံချက်ကို ရရှိပြီးနောက် သံချပ်ကာဝတ်လူကြီးမှာ စိတ်သက်သာရာရသွားကာ သူ့နေရာသို့ ပြန်သွားလေတော့၏။

ဤလူများကို ယာဉ်တန်းနှင့်အတူ လိုက်ပါခွင့်ပြုခဲ့ခြင်းမှာ သူတို့၏ မြင့်မားသော ကျင့်ကြံမှုအဆင့်များကြောင့်သာ ဖြစ်ပေသည်။

ကုန်သည်ယာဉ်တန်းသည် လေပြင်းလွင်ပြင်ကို အကြိမ်ကြိမ် ဖြတ်သန်းဖူးသော်လည်း လုံးဝဘေးကင်းမည်ဟုတော့ အာမခံချက် မရှိချေ။

ကျွမ်းကျင်သူ အနည်းငယ် ထပ်မံပါဝင်လာခြင်းက လုံခြုံရေးအတွက် ပိုပို၍ စိတ်ချရစေသော အလွှာတစ်ခုကို ထပ်မံဖြည့်ဆည်းပေးခြင်းသာ။

"ချီးပဲ။ အဲ့ကောင်က အကြံပိုင်သားပဲ၊ ငါတို့ကို အလကား သက်တော်စောင့် လုပ်ခိုင်းချင်နေတာ။"

သံချပ်ကာဝတ်လူကြီး ထွက်သွားပြီးနောက်၌ မြင်းလှည်းအတွင်းမှ စူးရှသောအကြည့်နှင့် ပိန်ပိန်ပါးပါး လူငယ်တစ်ဦးက အေးစက်စွာ နှာမှုတ်လိုက်၏။

"ထားလိုက်ပါကွာ၊ ငါတို့က တစ်လှေတည်းစီးနေကြတာပဲလေ။ ဒီလိုကိစ္စလေးကို အပြစ်မတင်ပါနဲ့" အဘိုးအိုက ညင်သာစွာ သက်ပြင်းချရင်း ဆိုလိုက်သည်။ "လေပြင်းလွင်ပြင်ထဲက သဲဓားပြတွေက ဒီတလော တော်တော်လေးကို သောင်းကျန်းနေတယ်လို့ ငါလည်း ကြားထားတယ်။"

"ငါတို့သာ သီးသန့်သွားရင် ပိုပြီး အန္တရာယ်များလိမ့်မယ်လေ။ အတူတူသွားတော့ အဆင်ပြေဖို့အခွင့်အရေးပိုများတာပေါ့။"

"ဟွန့်... အဘိုးချောင်၊ ခင်ဗျားကသာ ကူညီမယ်လို့ သဘောတူခဲ့တာ။ ကျွန်တော်ကတော့ သဘောမတူဘူးဗျာ။ ကျွန်တော့်ကို လာမဆွဲသွင်းနဲ့။"

"အခြေအနေမဟန်ရင်တော့ ကျွန်တော်က လစ်မှာပဲ။ လေပြင်းလွင်ပြင်က သူတို့ပြောသလောက် ကြောက်စရာကောင်းတယ်လို့ ကျွန်တော်ကတော့ မယုံဘူး။"

ပိန်ပါးသောလူငယ်၏ လေသံမှာ အေးစက်နေပါ၏။

အဘိုးချောင်ဟု ခေါ်သော အဘိုးအိုမှာ ပါးစပ်ဟလိုက်သော်လည်း ခွန်းတုံ့ပြန်ရန် သင့်တော်သောစကား မရှိခဲ့ချေ။

ထို့ကြောင့် သူသည် မြင်းလှည်းအတွင်းရှိ အခြားသူများကိုသာ ကြည့်လိုက်တော့၏။ သူတို့၏ ဂရုမစိုက်သောအမူအရာများကို မြင်သောအခါ၌ သက်ပြင်းသာချနိုင်တော့၏။

ထိတ်လန့်နေသော ကလေးနှစ်ဦးကို ဖက်ထားရင်း သူ၏ရင်ထဲသို့ စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ ဝင်ရောက်လာလေတော့သည်။

မကောင်းဆိုးဝါး တစ်စုံတစ်ရာ နီးကပ်လာနေသည်ဟူသော ခံစားချက်ကို သူ ဖျောက်ဖျက်၍ မရနိုင်ခဲ့ချေ။

သူ၏အကြည့်များသည် မြင်းလှည်း၏ ထောင့်တစ်နေရာဆီသို့သာ လွင့်မျောသွားခဲ့၏။ ထိုနေရာတွင် သာမန်ရုပ်ဆင်းသဏ္ဌာန်ရှိသော လူငယ်တစ်ဦးသည် မျက်လုံးများကိုမှိတ်ကာ မီးခိုးရောင် တောကြောင်နှင့်တူသော ကြောင်တစ်ကောင်ကို ပွေ့ချီလျက် ထိုင်နေပေသည်။

ထိုလူငယ်လေးမှာ လုံးဝကို ထူးခြားမှုမရှိဘဲ သူ၏ကျင့်ကြံမှုမှာလည်း အငယ်တန်းအဆင့် ရွှေအမြုတေ ပထမ အသွင်ပြောင်းခြင်းအဆင့်သာ ဖြစ်သည်။

သို့တိုင်အောင် ထိုလူငယ်လေးထံတွင် တစ်ခုခု မှားယွင်းနေသည်ဟု အဘိုးချောင်မှာ မခံစားမိဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ချေ။

လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်ခန့်က သူတို့၏ယာဉ်တန်းကို ပဉ္စမ အသွင်ပြောင်းခြင်းအဆင့် ရွှေအမြုတေအဆင့်ရှိ သားရဲတစ်ကောင်က ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်ခဲ့စဉ်ကတည်းက စတင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

ထိုတိုက်ခိုက်မှုကြောင့် လူအများအပြား သေကြေဒဏ်ရာရခဲ့ပြီး သူတို့မြင်းလှည်းပေါ်မှ ခရီးသည်များပင် အလွန်ကိုမှ တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားသွားခဲ့ကြသည်။

သို့သော် အဘိုးချောင်သည် ထူးခြားသော မြင်ကွင်းတစ်ခုကို ဖမ်းယူနိုင်ခဲ့၏။ ရုတ်ရုတ်သဲသဲဖြစ်နေစဉ်အတွင်း ထိုလူငယ်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အကြောက်တရားများ ဖုံးလွှမ်းနေသော်လည်း သူ၏မျက်လုံးအိမ် နက်ရှိုင်းသောနေရာတွင်မူ ထူးဆန်းသော တည်ငြိမ်မှုတစ်ခု ရှိနေခဲ့ပေသည်။

ထိုအချိန်မှစ၍ သူသည် ပုံမှန်မဟုတ်သောအရာတစ်ခုကို ခံစားမိနေခဲ့တော့၏။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ထိုသားရဲကို ကုန်သည်အသင်းမှ အစောင့်များက လျင်မြန်စွာ ရှင်းလင်းလိုက်နိုင်ပြီး သူတို့ထဲမှ မည်သူမျှ ဝင်ရောက်လုပ်ဆောင်ရန် မလိုအပ်ခဲ့ချေ။

နောက်ပိုင်းရက်များတွင်လာ်း အဘိုးချောင်သည် ထိုလူငယ်ကို စောင့်ကြည့်နေခဲ့သော်ငြား နောက်ထပ် မည်သည့်အရာကိုမျှ ထပ်မံမတွေ့ရှိခဲ့ရပေ။

ထိုစဉ်က အကြောက်တရားသည် အစစ်အမှန်လော သို့မဟုတ် ယုံကြည်လောက်အောင် သရုပ်ဆောင်ထားခြင်းလော ဆိုသည်ကို သူ မဆုံးဖြတ်နိုင်ခဲ့ချေ။

"အဘိုးချောင် ထပ်ကြည့်နေပြန်ပြီ။ ပြီးခဲ့တဲ့ သားရဲတိုက်ခိုက်မှုတုန်းက ငါ ဟန်လုပ်တာ ဟာကွက်လေး ရှိသွားတယ်ပေါ့လေ။"

ထောင့်ဘက်တွင် လုချင်းသည် မျက်လုံးမှိတ်၍ အနားယူနေသော်လည်း သူ့အပေါ်သို့ ကျရောက်နေသည့် သိမ်မွေ့သော်လည်း စွဲမြဲနေသော အကြည့်ကို ခံစားမိနေကာ ရင်တွင်း၌ သက်ပြင်းချလိုက်မိတော့သည်။

ယခုအချိန်တွင် သူသည် လုံးဝ ကွဲပြားခြားနားသောအသွင်အပြင်ကို ယူထားပါ၏။

သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်အရှိန်အဝါပင်လျှင် အကြီးအကျယ် ပြောင်းလဲနေခဲ့ပြီပင်။

ယခု နန်ကုန်းယွမ်ဝူ သို့မဟုတ် မော့ဟုန်ယွင်တို့ သူ့ရှေ့တွင် ရပ်နေလျှင်ပင် သူ၏ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်းကို မှတ်မိနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

သို့တိုင်အောင် တတိယ အသွင်ပြောင်းခြင်းအဆင့် ရွှေအမြုတေအဆင့်ရှိ အဘိုးအိုတစ်ဦးက သူ့ရုပ်သွင်အစစ်၏အရိပ်အယောင်ကို တစ်နည်းနည်းဖြင့် အနံ့ခံမိသွားသည်ကို သူ အံ့အားသင့်မိလေ၏။

လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်က ခြုံခိုတိုက်ခိုက်မှုသည် သူ တရားထိုင်နေစဉ်တွင် ရုတ်တရက် ဖြစ်ပွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သားရဲ ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်လာသောအခါ၌ သူသည် အခြေအနေနှင့် လိုက်လျောညီထွေဖြစ်အောင် ထိတ်လန့်ဟန်ဆောင်ခဲ့လေ၏။

သို့သော် အဘိုးချောင်မှာ ထင်ထားသည်ထက် ပိုပြီးတော့တောင် မျက်စိလျှင်ကြောင်း ပေါ်လွင်နေပေသည်။

"ငါ့ရဲ့ သရုပ်ဆောင်မှုက သိပ်မကောင်းသေးဘူးပဲ" လုချင်းက သရော်သလို တွေးလိုက်တော့သည်။

အသက်အရွယ်ကြီးရင့်လာသည်နှင့်အမျှ ပါးနပ်မှုများ ပါလာသည်ဟူသော စကားအတိုင်း အဘိုးချောင်သည် လမ်းခရီးအတွေ့အကြုံ ရင့်ကျက်သူတစ်ဦး ဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားလှပေသည်။

အနည်းငယ်သော ဟာကွက်လေးကိုပင် သူက ဖမ်းဆုပ်နိုင်ခဲ့၏။

လုချင်းသည် သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ထိုကိစ္စကို ခေါင်းထဲမှ ထုတ်ပယ်ကာ တရားထိုင်ခြင်းသို့သာ ပြန်၍အာရုံစိုက်လိုက်လေတော့သည်။

အဘိုးချောင်က သူ၏သံသယများကို လက်တွေ့အကောင်အထည် မဖော်သရွေ့တော့ ၎င်းမှာ စိုးရိမ်စရာ မဟုတ်ချေ။

သူသည် သူ၏ ကျင့်ကြံမှုကို ဖုံးကွယ်ထားပြီး ကုန်သည်ယာဉ်တန်းအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ကာ သူ့သရုပ်မှန်ကို ဖုံးကွယ်ရန်နှင့် ခရီးသွားရန်သာ ရည်ရွယ်ခဲ့ပါ၏။ သူ ပြဿနာ မရှာချင်ပေ။

"ဒါပေမဲ့ တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံနေတဲ့ နှစ်နှစ်၊ သုံးနှစ်လောက်အတွင်းမှာ ဒီလောက်ထိ အများကြီး ဖြစ်ပျက်သွားလိမ့်မယ်လို့ ငါ ထင်မထားခဲ့ဘူး။"

လုချင်းသည် မကြာမီက မြို့တစ်မြို့တွင် ကြားသိခဲ့ရသော သတင်းအချက်အလက်များကို ပြန်၍တွေးတောလိုက်လေ၏။

မူလက သူသည် လောကီဘဝကို အနည်းငယ် တွေ့ကြုံခံစားရန်နှင့် သာမန်လူသားများ၏ စည်ကားသိုက်မြိုက်မှုကို ခံစားရန်အတွက် တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံခြင်းမှ ထွက်လာခဲ့သည်။

သို့သော် ထိုအစား စားသောက်ဆိုင်တစ်ဆိုင်တွင် ကုန်းရှု မျိုးနွယ်စုနှင့် နန်ကုန်း မျိုးနွယ်စုတို့ကြား ပဋိပက္ခအကြောင်း ကောလာဟလများကို ကြားသိခဲ့ရ၏။

သိရသလောက်ဆိုလျှင် ကုန်းရှုယွီတစ်ယောက် နန်ကုန်းယွမ်ဝူ၏ လက်ချက်ဖြင့် သေဆုံးသွားပြီးကတည်းက မျိုးနွယ်စုနှစ်ခုကြား တင်းမာမှုများမှာလည်း အလွန်ပင် မြင့်တက်လာခဲ့သည်။

သို့ရာတွင် နန်ကုန်းယွမ်ဝူသည် ကုန်းရှု မျိုးနွယ်စုမှ သန္ဓေသားဝိညာဉ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူ နှစ်ဦး၏ အသက်ကို ဆုပ်ကိုင်ထားဆဲ ဖြစ်သောကြောင့် သူတို့သည် မဆင်မခြင် လှုပ်ရှားရန် တုံ့ဆိုင်းနေခဲ့ကြလေ၏။

သို့ဖြစ်၍ စစ်ကြေညာမည့်အစား သူတို့သည် စေ့စပ်ညှိနှိုင်းဖို့ကိုသာ ကြိုးစားခဲ့ကြသည်။

သို့သော် မကြာမီမှာပင် လုပ်ရပ်တစ်ခုကြောင့် အရာအားလုံး ပြောင်းလဲသွားခဲ့တော့၏။

ကုန်းရှု မျိုးရိုးမှ တိုက်ရိုက်ဆင်းသက်လာသည့် ကုန်းရှုယွီ၏ မိခင်သည် သားဖြစ်သူ သေဆုံးရမှုအတွက် ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုကို မခံစားနိုင်တော့ချေ။

သူမ၏ နာကျင်မှုကြောင့် မရဏနန်းတော်မှတစ်ဆင့် နန်ကုန်းယွမ်ဝူ၏ ဦးခေါင်းအတွက် မတန်တဆ များပြားလှသော ဆုကြေးငွေ အမြောက်အမြားကို ပေးအပ်ခဲ့လေတော့သည်။

မရဏနန်းတော်။

အလွန်ကိုမှ အစွမ်းထက်ပြီး လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော အမှောင်အဖွဲ့အစည်းတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။

သူတို့သည် ထျန်းယွမ်ကမ္ဘာလောကကြီးအတွင်း၌သာ လှုပ်ရှားနေခြင်း မဟုတ်ကြောင်း ပြောစမှတ်ပြုကြ၏။ သူတို့၏ လွှမ်းမိုးမှုမှာ အခြားသော ကမ္ဘာလောကများနှင့် မသေမျိုး နယ်မြေများအထိပါ ပျံ့နှံ့နေပေသည်။

သူတို့၏ တည်ရှိမှုသည် ကျယ်ပြန့်လှပြီး မည်သည့်နေရာတစ်ခုကိုမျှ အခြေပြုထားခြင်း မရှိချေ။

မရဏနန်းတော်သည် ကမ္ဘာလောကအသီးသီး၏ ဒေသတွင်း ပဋိပက္ခများတွင် ဘယ်သောအခါမှ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်လေ့ မရှိပေ။

သူတို့သည် အရိပ်များထဲတွင်သာ တည်ရှိနေပြီး သတင်းအချက်အလက် စုဆောင်းခြင်းနှင့် လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်ခြင်းများကိုသာ လုပ်ဆောင်ကြ၏။

ဤမျှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အဖွဲ့အစည်းသည် သဘာဝကျကျပင် မည်သည့်အရာကိုမျှ တုံ့ဆိုင်းနေမည် မဟုတ်ချေ။

လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်ရန် သူတို့ကို ငှားရမ်းရာတွင် မိုးပျံနေသော ဈေးနှုန်းကို ပေးချေရသော်လည်း ပစ်မှတ်တစ်ခုကို သူတို့ လက်ခံလိုက်ပြီဆိုလျှင် ဘယ်သောအခါမှ မအောင်မမြင်ဖြစ်လေ့မရှိပေ။

သန္ဓေသားဝိညာဉ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူများပင်လျှင် သူတို့၏ လုပ်ကြံသူများလက်မှ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ဖို့ ရှားပါးလှလေ၏။

အကယ်၍ သင်သာ သူတို့တောင်းဆိုသော ဈေးနှုန်းကို ပေးချေနိုင်ပါက သူတို့သည် မည်သူ့ကိုမဆို လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်ပေးလိမ့်မည်ဟု ဆိုကြပေသည်။

လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်‌ပေးရမည့်သူတို့က ထိပ်တန်းဂိုဏ်းများ၏ ဂိုဏ်းချုပ်များ၊ အထက်တန်းလွှာ မျိုးနွယ်စု ၃၆ခု၏ မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်များ၊ မိစ္ဆာမျိုးနွယ်၏ မိစ္ဆာအရှင်သခင်များ ဖြစ်နေလျှင်တောင်မှပေါ့။

သေချာပေါက်ပင် ထိုကဲ့သို့သော ပုဂ္ဂိုလ်များကို သတ်ဖြတ်ရန် ဈေးနှုန်းမှာ စိတ်ကူးမယဉ်နိုင်လောက်အောင် မြင့်မားလှလေ၏။

အထက်တန်းလွှာ မျိုးနွယ်စု ၃၆ခုကဲ့သို့ အင်အားကြီးမားသော မျိုးနွယ်စုတစ်ခု၏ စည်းစိမ်ဥစ္စာပင်လျှင် လုံလောက်မည် မဟုတ်ချေ။

သို့သော် မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်တစ်ဦးကို သတ်ဖြတ်ရန်မှာ လက်လှမ်းမမီနိုင်သော်လည်း ပထမ အတိဒုက္ခအဆင့် သန္ဓေသားဝိညာဉ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးကို သတ်ဖြတ်ရန် ကုန်ကျစရိတ်မှာ ကုန်းရှုယွီ၏ မိခင် တတ်နိုင်သော ပမာဏဖြစ်နေပါ၏။

ထို့ကြောင့် သူမ ဆုကြေးငွေ ထုတ်ပြန်ပြီးနောက်၌ သုံးရက်အတွင်းမှာပင် နန်ကုန်းယွမ်ဝူတစ်ယောက် တိုက်ခိုက်ခံခဲ့ရတော့သည်။

ထိုတိုက်ခိုက်မှုကြောင့် သူ့ခင်မျာ သေလုနီးပါးပင် ဖြစ်သွားခဲ့ရ၏။

အကယ်၍ နောက်ဆုံးအချိန်၌ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ခဲ့သော အနီးနားတွင် ရှိနေသည့် နန်ကုန်း မျိုးနွယ်စု ဘိုးဘေးတစ်ဦးသာ မရှိခဲ့ပါက သူသည် ခန္ဓာကိုယ်ရော ဝိညာဉ်ပါ ပျက်စီးကာ သေဆုံးသွားခဲ့ပြီးလောက်ပြီပင်။

သို့တိုင်အောင် နန်ကုန်းယွမ်ဝူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်မှာ လုံးဝကိုပြိုကွဲသွားခဲ့ကာ ယခုအခါ၌ ဒုက္ခိတတစ်ဦး ဖြစ်သွားပြီဟု သတင်းထွက်နေတော့၏။

ထိုလုပ်ကြံမှုသည် နန်ကုန်း မျိုးနွယ်စုတစ်ခုလုံး၏ အမျက်ဒေါသကို ပေါက်ကွဲစေခဲ့တော့သည်။

မရဏနန်းတော်မှတစ်ဆင့် အရေးပါသော မျိုးနွယ်စုဝင်တစ်ဦးအပေါ် ဆုကြေးငွေ ထုတ်ထားခြင်း။

ဤကဲ့သို့သော စော်ကားမှုကို မည်သို့ သည်းခံနိုင်မည်နည်း။

အကယ်၍ သူတို့သာ ပြန်ပြီးမတုံ့ပြန်ခဲ့ပါက အခြားသူများမှာလည်း နန်ကုန်း မျိုးနွယ်စုသည် အားနည်းပြီး အနိုင်ကျင့်ရလွယ်သည်ဟု ထင်မြင်သွားကြမည်ပင်။

ထို့ကြောင့် ထိုကိစ္စ ဖြစ်ပွားသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် သူတို့သည် အပြင်းထန်ဆုံး အင်အားဖြင့် တုံ့ပြန်ခဲ့ကြတော့သည်။

သူတို့သည် ကုန်းရှု မျိုးနွယ်စုကို ချက်ချင်း စစ်ကြေညာခဲ့ရုံသာမက တစ်ချိန်က ကုန်းရှုယွီနှင့်အတူ ပါဝင်ခဲ့သော သန္ဓေသားဝိညာဉ်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူ နှစ်ဦးကိုလည်း ခေါင်းဖြတ်ကာ သူတို့၏ ဖြတ်တောက်ခံထားရသော ဦးခေါင်းများကို ကုန်းရှု မျိုးနွယ်စုထံသို့ ပေးပို့ခဲ့လေ၏။

ကုန်းရှု မျိုးနွယ်စုအတွက်မူ ထိုအဖြစ်အပျက်က သူတို့အား လုံးဝကို ဖရိုဖရဲဖြစ်သွားစေခဲ့ပေသည်။

အထက်တန်းလွှာ မျိုးနွယ်စု ၃၆ခု ကြားတွင် ပြောဆိုလေ့မရှိသော စည်းမျဉ်းတစ်ခု အမြဲရှိခဲ့၏။

ပြိုင်ဆိုင်မှု မည်မျှပင် ပြင်းထန်စေကာမူ ပြိုင်ဘက်မျိုးနွယ်စု၏ အရေးပါသော အဖွဲ့ဝင်များအပေါ် မရဏနန်းတော်မှတစ်ဆင့် ဆုကြေးငွေ မထုတ်ရဟူ၍ ဖြစ်ပေသည်။

ထိုကဲ့သို့သော လုပ်ရပ်များသည် ကပ်ဘေးတစ်ခုဆီသို့ အလွယ်တကူ ဦးတည်သွားနိုင်ပါ၏။

ကုန်းရှုယွီ၏မိခင်သည် ထိုစည်းမျဉ်းကို ကျော်လွန်ခဲ့သဖြင့် ကုန်းရှု မျိုးနွယ်စုသည် အခြားသူများ၏အမြင်တွင် ဖြောင့်မတ်ရာမှ အပြစ်ရှိသူများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့တော့သည်။

သူတို့သည် သန္ဓေသားဝိညာဉ်အဆင့် အစွမ်းထက်သူ နှစ်ဦးကို ဆုံးရှုံးခဲ့ရရုံသာမက သူတို့၏ ဂုဏ်သတင်းမှာလည်း ကြီးမားသော ထိုးနှက်ချက်ကို ခံခဲ့ရ၏။

သို့ပေသိ သူတို့သည် နန်ကုန်း မျိုးနွယ်စု၏ ထိုးစစ်ကို ပြန်လည်တိုက်ခိုက်ရန်မှလွဲ၍ အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိခဲ့ချေ။

မဟုတ်လျှင် သူတို့ မျိုးနွယ်စု၏ စိတ်ဓာတ်ခွန်အားများ ပြိုလဲသွားမည်ဖြစ်ပြီး အထက်တန်းလွှာ မျိုးနွယ်စု ၃၆ခုအနက်မှ တစ်ခုဖြစ်သော သူတို့၏ ရပ်တည်ချက်သည်လည်း အန္တရာယ်ရှိလာတော့မည်သာ။

ထို့ကြောင့် ကြီးမြတ်သော အိမ်တော်နှစ်ခုကြား ပဋိပက္ခသည် ပိုပြီးတော့တောင် ပြင်းထန်လာခဲ့လေတော့၏။

အဆုံးတွင်တော့ တရားမျှတသောလမ်းစဉ် မဟာမိတ်အဖွဲ့ပင်လျှင် ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ကာ စေ့စပ်ညှိနှိုင်းပေးရတော့သည်။

မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်များနှင့် နှစ်ဖက်စလုံးမှ အကြီးအကဲများသည် လက်ရှိတွင် မဟာမိတ်အဖွဲ့အတွင်း စေ့စပ်ညှိနှိုင်းမှုများ ပြုလုပ်နေကြပြီး အခြေအနေများအတွက် အဆုံးအစမရှိ ငြင်းခုံနေကြသည်ဟု ဆိုလေ၏။

နောက်ဆုံးရလဒ် မည်သို့ဖြစ်လာမည်ကိုမူ မည်သူမျှ မပြောနိုင်ချေ။

ထိုမြို့ကို ဖြတ်သန်းသွားစဉ် ဤအရာအားလုံးကို လုချင်း ကြားသိခဲ့ရသောအခါ သူ အံ့အားသင့်သွားခဲ့ရပေသည်။

ထျန်းယွမ်ကမ္ဘာလောကကြီးတွင် မရဏနန်းတော်ကဲ့သို့ အရိပ်ထဲတွင် ပုန်းကွယ်နေသော ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် အင်အားစုတစ်ခု ရှိနေမည်ဟု သူ မထင်မှတ်ထားခဲ့ချေ။

၎င်း၏ အင်အားမှာ မိစ္ဆာမျိုးနွယ်နှင့် တရားမျှတသောလမ်းစဉ် နှစ်ခုစလုံးက သူတို့ကို မည်သို့မျှ မလုပ်နိုင်လောက်အောင်ပင် ဖြစ်လေ၏။

သူ၏ မူလကမ္ဘာတွင် သတ်ဖြတ်ခြင်းခုနစ်ပါးမျှော်စင် သို့မဟုတ် ဝူကျန့်မျှော်စင်ကဲ့သို့သော လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်ရေး အဖွဲ့အစည်းများကို သူ မြင်တွေ့ခဲ့ဖူးသော်လည်း မရဏနန်းတော်နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ၎င်းတို့မှာ ကလေးကလားသာသာပင်။

ဤနားလည်သဘောပေါက်မှုက လုချင်းကို ထင်ရှားသော စိတ်မသက်မသာဖြစ်မှုတစ်ခုကို ပေးစွမ်းခဲ့လေ၏။

မရဏနန်းတော်သည် အလွန်ကိုမှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလွန်းပြီး ကျယ်ပြောလှသော ကမ္ဘာများစွာနှင့် မသေမျိုး နယ်မြေများအထိပါ လွှမ်းခြုံထားသည့် အင်အားစုတစ်ခု ဖြစ်သည်။

၎င်း၏ နက်ရှိုင်းမှုမှာ ခန့်မှန်း၍မရနိုင်ချေ။

သူ၏တည်ရှိမှုကို ရှာဖွေနိုင်သည့် မည်သို့သော ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် လျှို့ဝှက်သိုင်းပညာမျိုး သူတို့ထံတွင် ရှိနေမည်ကို မည်သူက သိနိုင်မည်နည်း။

ထို့ကြောင့် သူတို့အကြောင်းကို သိရှိသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ထိုမြို့မှ သူ ထွက်ခွာခဲ့ခြင်းဖြစ်၏။

သူ၏ ပြည့်စုံသော ရွှေအမြုတေမှ ပေးစွမ်းသည့် ပုံသဏ္ဌာန်မဲ့ အသွင်ပြောင်းခြင်း သိုင်းပညာကို အသုံးပြုကာ သူ၏ အသွင်အပြင်၊ အရှိန်အဝါနှင့် သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်အတက်အကျများကိုပါ ပြောင်းလဲခဲ့လေသည်။

ထို့နောက်၌ သူသည် မတူညီသောပုံပန်းသွင်ပြင်များစွာကို အသုံးပြုကာ နန်ကုန်း မျိုးနွယ်စု၏ နယ်မြေနှင့် အဝေးသို့ ခရီးသွားခဲ့တော့၏။

နန်ကုန်းယွမ်ဝူအတွက်မူ လုချင်းသည် သနားစာနာမိသော်လည်း...

ခဏတာ စိတ်ခံစားမှုတစ်ခုအတွက်ကြောင့်နှင့် မိမိကိုယ်ကို ထုတ်ဖော်ပြသရန် ရည်ရွယ်ချက် မရှိခဲ့ချေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကုန်းရှု မျိုးနွယ်စုမှ ရူးသွပ်နေသော ထိုအမျိုးသမီးသည် နန်ကုန်းယွမ်ဝူကို လိုက်လံတိုက်ခိုက်စဉ်က ဆုကြေးငွေစာရင်းတွင် သူ၏အမည်ကိုပါ ထည့်သွင်းထားခြင်း ရှိ၊ မရှိကို သူ မသိသောကြောင့်ပင်။

အကယ်၍ သူမ ထည့်သွင်းထားခဲ့ပါက ယခု သူ၏မျက်နှာကို ပြသခြင်းသည် မိမိကိုယ်ကို ငွေဗန်းပေါ်တင်၍ ဆက်သလိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ဤအကြောင်းပြချက်များအားလုံးကြောင့် လုချင်းသည် သာမန် ရွှေအမြုတေအဆင့် နယ်လှည့်ခရီးသွား ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၏ အသွင်ကို ယူကာ ကုန်သည်ယာဉ်တန်းတစ်ခုနှင့် ပူးပေါင်း၍ လှည့်လည်သွားလာနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်တော့သည်။

ယာဉ်တန်းသည် မှန်မှန်ချီတက်လာပြီး အဆုံးတွင် ချောက်ကမ်းပါး၏ အဆုံးသို့ ရောက်ရှိလာလေ၏။

လုံးဝ မထွက်ခွာရသေးမီမှာပင် သူတို့သည် ရှေ့မှ လေထန်သံများကို ကြားနေရပြီပင်။

၎င်းမှာ သရဲတစ္ဆေများ ငိုကြွေးသံနှင့် သားရဲများ ဟိန်းဟောက်သံကဲ့သို့ ဖြစ်နေကာ နှလုံးသားကို ကြက်သီးမွေးညင်းထစေလေ၏။

"ဒါက လေပြင်းလွင်ပြင်လား။"

ချောက်ကမ်းပါး၏ အဝတွင် ရပ်နေရင်း သူတို့သည် စူးရှစွာ တိုက်ခိုက်နေသော လေပြင်းများနှင့် ကောင်းကင်ယံအပြည့် ဖုံးလွှမ်းနေသော အဝါရောင်သဲများကို လှမ်းကြည့်လိုက်ကြလေသည်။

လူတိုင်း၏ ရင်တွင်း၌ ကြောက်ရွံ့မှုအနည်းငယ်ကို ခံစားလိုက်ရတော့၏။

မြင်းလှည်းများအတွင်းရှိ ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူများပင်လျှင် သိသိသာသာ စိတ်မသက်မသာဖြစ်နေကြပေသည်။

ထိုကဲ့သို့သော သဘာဝတရား၏ စွမ်းအားအောက်တွင် သူတို့၏ ကျင့်ကြံမှု မည်မျှပင် အဆင့်မြင့်နေပါစေ၊ မလုံခြုံမှုကိုတော့ ခံစားရမြဲသာ။

လုချင်းသည် ရှေ့မှ ကြမ်းတမ်းသော လေပြင်းများကို ခံစားမိပြီး တိတ်ဆိတ်စွာ အံ့ဩမိလေတော့သည်။

ဤထျန်းယွမ်ကမ္ဘာလောကကြီးသည် အမှန်တကယ်ပင် အံ့မခန်းဖွယ် ကောင်းလှပေသည်။ လေပြင်းလွင်ပြင်အထက်ရှိ ကြယ်တာရာလေပြင်းများပင်လျှင် စိတ်ကူးမယဉ်နိုင်လောက်အောင် အစွမ်းထက်လှပါ၏။

အကယ်၍ အားနည်းသော ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူများသာ မဆင်မခြင် ဝင်ရောက်သွားပါက...

သူတို့၏ အသားများ စုတ်ပြတ်သတ်သွားနိုင်ပြီး သူတို့၏သွေးများ ကလည်း ကောင်းကင်ယံတွင် ပြန့်ကျဲသွားနိုင်ပေသည်။

မြင်းလှည်းများအတွင်းရှိ မည်သည့် ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူကမျှ မပျံသန်းရဲဘဲ ယာဉ်တန်းနှင့်အတူ ခရီးသွားနေကြခြင်းမှာ အံ့ဩစရာမဟုတ်တော့ချေ။

ထိုကဲ့သို့သော သဘာဝဘေးအန္တရာယ်က ရှေ့ဆက်မည့်လမ်းကို ပိတ်ဆို့ထားခြင်း ဖြစ်ကြောင်း သိသာလှပေသည်။

"အားလုံးပဲ ကျေးဇူးပြုပြီး စိတ်ရှည်ရှည်ထားပေးပါ။ နာရီဝက်လောက်နေရင် လေက အားနည်းသွားလိမ့်မယ်။ အဲ့လိုဖြစ်တာနဲ့ ကျွန်တော်တို့ လေပြင်းလွင်ပြင်ထဲကို ဆက်သွားကြမယ်။"

ယာဉ်တန်း၏ ရှေ့ဆုံးတွင် သံချပ်ကာဝတ်လူကြီးသည် အရပ်ရှစ်မျက်နှာ ဝိညာဉ်လက်နက်တစ်ခုကို ကိုင်ဆောင်ထားပြီး တွက်ချက်မှုများ ပြုလုပ်နေပုံရလေ၏။

ခဏအကြာတွင်တော့ သူက အခြားသူများကို လှမ်းအော်ပြောလိုက်သည်။

သူ၏ညွှန်ကြားချက်များကို မည်သူမျှ ကန့်ကွက်ခြင်း မရှိခဲ့ချေ။

သူတို့ရှေ့ရှိ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မြင်ကွင်းကို ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် မည်သူမျှ အလောတကြီး မဝင်ရဲကြပေ။ သူတို့သည် စိတ်ရှည်ရှည်ဖြင့်သာ စောင့်ဆိုင်းနိုင်ကြပါ၏။

ကံကောင်းစွာဖြင့် ထိုလူ၏ ခန့်မှန်းချက်မှာ တိကျမှန်ကန်ခဲ့ပေသည်။

အမွှေးတိုင်တစ်တိုင်စာအချိန်ခန့်အကြာတွင် ရှေ့မှ တိုက်ခတ်နေသော လေပြင်းများမှာ စတင်လျော့ပါးလာတော့၏။

နာရီဝက်ခန့် ကြာသောအခါ၌ သဲမုန်တိုင်းများကလည်း ငြိမ်သက်သွားတော့လေသည်။

ခြေလှမ်းဆယ်လှမ်းအကွာကိုပင် မမြင်ရလောက်အောင် ဖုံးကွယ်နေခဲ့သော လွင်ပြင်သည် တဖြည်းဖြည်းနှင့် ရှင်းလင်းလာတော့၏။

"ကဲ၊ ကျွန်တော်တို့ အခု ဝင်လို့ရပြီ။ ဒါပေမဲ့ မှတ်ထားကြပါ။ ဒီလေငြိမ်တဲ့အချိန်က ကြာကြာခံမှာ မဟုတ်ဘူး။"

"မကြာခင်မှာပဲ ပြန်တိုက်လာလိမ့်မယ်။"

"ဘာပဲလုပ်လုပ် လမ်းမလွဲသွားစေနဲ့။ လူကွဲသွားရင် ပြန်စုဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပဲ။"

သံချပ်ကာဝတ်လူကြီးက သတိပေးစကားကို ခပ်ပြတ်ပြတ် အော်ပြောလိုက်သည်။

သူ၏စကားများကြောင့် ကုန်သည်လေးများသည် တင်းမာမှုများဖြင့် အနည်းငယ် ကြောက်ရွံ့သွားကြတော့၏။

သူတို့သည် နောက်ကျမကျန်ရစ်စေရန် မိမိကိုယ်ကို သတိပေးရင်းဖြင့် သူတို့၏ အာရုံအားလုံးကို ချက်ချင်း စုစည်းလိုက်ကြလေသည်။

ထို့နောက်၌ ယာဉ်တန်းသည် လွင်ပြင်ပေါ်သို့ စတင်ရွေ့လျားသွားတော့၏။

"လွင်ပြင်" ဟု ခေါ်သော်လည်း ၎င်းမှာ သဲကန္တာရတစ်ခုနှင့်ပင် ပိုတူနေပေသည်။

မြေပြင်သည် ခြေမျက်စိအထိ နစ်ဝင်သွားလောက်အောင် အဝါရောင်သဲများဖြင့် ထူထပ်နေပါ၏။

ထိုနေရာတွင် ဟိုတစ်စု ဒီတစ်စု ပေါက်ရောက်နေသော ကျိုးတိုးကျဲတဲ အပင်များသာ မရှိပါက အသက်မဲ့နေသော စွန့်ပစ်မြေရိုင်းကြီးတစ်ခုနှင့်တောင် တူနေမည်ပင်။

ကံကောင်းစွာဖြင့် မြင်းလှည်းများတွင် ဝင်္ကပါအစီအရင်များ ရေးထွင်းထားသောကြောင့် သဲထဲသို့ အလွယ်တကူ နစ်ဝင်မသွားခဲ့ချေ။

သံချပ်ကာဝတ်လူကြီးနှင့် သူ့အစောင့်များ၏ ဦးဆောင်မှုဖြင့် ယာဉ်တန်းသည် ရှေ့သို့ ဆက်လက်ချီတက်သွားလေ၏။

လေပြင်းလွင်ပြင်၏ အတွင်းပိုင်းသို့ ပိုမိုနက်ရှိုင်းစွာ ဝင်ရောက်လာသည်နှင့်အမျှ နှစ်နာရီခန့်အကြာတွင် လေများ ပြန်၍တိုက်ခတ်လာတော့သည်။

လေသည် တစ်မိနစ်ထက်တစ်မိနစ် ပိုပိုပြီးပြင်းထန်လာကာ သဲများကို နောက်တစ်ကြိမ် လွင့်ပျံသွားစေခဲ့၏။

ထိုစဉ် အဝေးမှနေ၍ သားရဲများ၏ဟိန်းဟောက်သံများသဲ့သဲ့လေး ပဲ့တင်ထပ်လာတော့သည်။

ယာဉ်တန်း၏ ရှေ့ဆုံးတွင် သံချပ်ကာဝတ်လူကြီး၏ အမူအရာမှာ ထိုအသံများကို ကြားလိုက်ရသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ပြောင်းလဲသွားလေတော့၏။