အခန်း ၄

အခန်း ၄ အဆင့်တက်ခြင်း၊ အလုပ်သင်စစ်သည်တော်။

ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ အားအင်များ ဆုတ်ယုတ်ကုန်ခန်းသွားမှုကို ခံစားလိုက်ရပြီးနောက် မုန်လဲ့မှာ ဆွံ့အသွားရသည်။ ယခုလေးတင် ထုတ်လွှတ်လိုက်သော မီးလုံးတစ်လုံးတည်းဖြင့် မှော်စွမ်းအင်များ ကုန်ခမ်းသွားပြီဖြစ်ရာ စွမ်းအင်ကုန်ကျမှုမှာ အလွန်တရာ ကြီးမားလွန်းနေပေသည်။

"ငါ မှော်စွမ်းအင်တွေ ထပ်လိုသေးတယ်..."

မုန်လဲ့က မီးဝံပုလွေဆီသို့ အကြည့်ပို့လိုက်သည်။ သူသည် မှော်ပညာနှင့် တစ်ကြိမ်တစ်ခါမျှ ထိတွေ့ဖူးခြင်းမရှိသဖြင့် မှော်စွမ်းအင် ရယူရမည့်နည်းလမ်းကို မသိရှိပေ။ လက်ရှိအချိန်တွင် ကောက်ယူခြင်းစနစ်ကိုသာ အားကိုးရမည်ဖြစ်ပြီး စစ်မြေပြင်တစ်ခုလုံးတွင် မီးဝံပုလွေထံမှသာ မှော်စွမ်းအင်အလင်းတန်း ကျလာနိုင်ခြေရှိပေသည်။

ဝမ်းနည်းစရာကောင်းသည်မှာ နောက်ထပ် မိနစ်အနည်းငယ်ကြာသည်အထိ မှော်စွမ်းအင်အလင်းတန်းများ ထပ်မကျလာတော့ဘဲ အခြားအလင်းတန်းအချို့သာ ကျလာခဲ့သည်။ မုန်လဲ့၏ မျှော်လင့်ချက်များ လုံးဝ ပျက်သုဉ်းသွားရသော်လည်း သူ၏ စွမ်းအားမှာမူ တည်ငြိမ်စွာ တိုးတက်နေခဲ့ပြီး ခွန်အား အချက်အလက်မှာ မကြာမီမှာပင် ၁၀ အမှတ်သို့ ကျော်လွန်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ထိုစဉ် စနစ်၏ အေးစက်စက် အသိပေးသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

'ဒင်... ဂုဏ်ယူပါတယ်... ပိုင်ရှင်ဟာ အလုပ်သင်စစ်သည်တော်အဖြစ် အဆင့်တက်သွားပါပြီ... ဆက်လက်ကြိုးစားပြီး နောက်ထပ်အဆင့်တွေ ထပ်တက်နိုင်အောင် ကြိုးပမ်းပါ...'

'အလုပ်သင်စစ်သည်တော်တဲ့လား...'

စနစ်မျက်နှာပြင်အချက်အလက်မှာလည်း ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ပိုင်ရှင် - မုန်လဲ့

မျိုးနွယ် - လူသား

ပိုင်ဆိုင်မှု - ၀

ခွန်အား - အလုပ်သင်စစ်သည်တော် ၁၀ / ၁၀၀

စိတ်စွမ်းအင် - သာမန်လူ ၄ / ၁၀

မှော်စွမ်းအင် - ၀ / ၁၀

ကျွမ်းကျင်မှုစွမ်းရည် - မီးလုံးအတတ် အဆင့် ၁

'ငါက အလုပ်သင်စစ်သည်တော် ဖြစ်သွားပြီလား...'

မုန်လဲ့မှာ တွေဝေသွားသည်။

'ဒီလို တိုးတက်လာတဲ့ အမြန်နှုန်းက အရမ်းမမြန်လွန်းဘူးလား...'

အလုပ်သင်စစ်သည်တော်။

အလုပ်သင် ဟူသော စကားလုံး ပါနေသော်လည်း သာမန်လူများထက် များစွာ စွမ်းအားကြီးမားလှသည်။

မှော်သားရဲရွာလေးသည် မှော်သားရဲတောင်တန်းကြီး၏ အစွန်အဖျားတွင် တည်ရှိပြီး တောင်ကိုမှီ၍ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်း ပြုကြရသည်။ ရွာသားများသည် အမဲလိုက်ခြင်းနှင့် ဆေးဖက်ဝင်အပင်များ ရှာဖွေခြင်းဖြင့် အသက်မွေးကြရပြီး မှော်သားရဲတောင်တန်းကြီးအတွင်း သွားလာလှုပ်ရှားရန်မှာ ကြီးမားသော စွမ်းအား လိုအပ်လှသဖြင့် ရွာသားများမှာ ယေဘုယျအားဖြင့် ကြမ်းတမ်းခက်ထန်ကြသည်။

သို့သော် ရွာလုံးကျွတ် လူတစ်ရာနီးပါးခန့် ရှိသည့်တိုင်အောင် အလုပ်သင်စစ်သည်တော် အနည်းငယ်သာ ရှိပေသည်။ ရွာသားအများစုမှာ ပါရမီ ကန့်သတ်ချက် ရှိကြသဖြင့် ခန္ဓာကိုယ် အနည်းငယ် သန်မာရုံမှလွဲ၍ အလုပ်သင်စစ်သည်တော် ဖြစ်လာနိုင်သူမှာ လက်ချိုးရေတွက်၍ ရနိုင်ပေသည်။

မုန်လဲ့ကဲ့သို့ အကာအကွယ်ပေးခံရမည့် အားနည်းသူတစ်ဦးမှ မိနစ်အနည်းငယ်အတွင်း အလုပ်သင်စစ်သည်တော်အဖြစ် အဆင့်တက်သွားခြင်းမှာ လူတိုင်းကို လန့်သေသွားစေနိုင်လောက်သည့် တိုးတက်မှုနှုန်းပင် ဖြစ်သည်။

'အလုပ်သင်စစ်သည်တော်တွေက အရမ်းစွမ်းအားကြီးတယ်...'

'သူတို့တွေ ကျားသစ်တွေကို အရှင်လတ်လတ် ဆွဲဖြဲပြီး တောဝက်တွေကို လက်သီးနဲ့ ထိုးသတ်တာကို ငါ ကိုယ်တိုင်မြင်ဖူးတယ်... ကမ္ဘာမြေပေါ်က လက်ဝှေ့ချန်ပီယံတွေ စစ်သားတွေထက်တောင် အများကြီး ပိုကြမ်းသေးတယ်...'

'အခု ငါလည်း အလုပ်သင်စစ်သည်တော် ဖြစ်သွားပြီပဲ...'

'သူတို့လောက် စွမ်းအားကြီးသွားပြီလား...'

'စမ်းကြည့်ရမလား...'

မုန်လဲ့က သူ၏ သေးသွယ်သော ခြေလက်များကို ကြည့်လိုက်ပြီး ခက်ရင်းခွတစ်ခုကို ကောက်ယူကာ တိတ်တဆိတ် ချဉ်းကပ်သွားလိုက်သည်။

သူ၏ ခြေလှမ်းများမှာ ပေါ့ပါးသွက်လက်နေသည်။

ခက်ရင်းခွမှာလည်း ပေါ့ပါးသွားသလို ခံစားရသည်။

'ဝုန်း...'

မျက်နှာစိမ်းစိမ်းနှင့် အစွယ်များပြူးထွက်နေကာ နှစ်မီတာခန့်ရှည်လျားသော တောဝက်ကြီးတစ်ကောင် ရုတ်တရက် ပြေးဝင်လာသည်။ ၎င်း၏ လည်ဆံမွေးများမှာ သံချောင်းများအလား ထောင်မတ်နေပြီး အစွယ်များမှာလည်း အလွန်ချွန်ထက်ကာ အေးစက်စက် အလင်းများ တောက်ပနေသည်။

အကယ်၍ ဤအရာနှင့်သာ အတိုက်ခံရပါက သာမန်လူတစ်ယောက်ဆိုလျှင် အရိုးများ တစ်စစီ ကျိုးပဲ့သွားမည်မှာ အသေအချာပင် ဖြစ်သည်။

"ဒီအဘိုးကြီးရဲ့ ခက်ရင်းခွကို မြည်းစမ်းကြည့်စမ်း..."

မုန်လဲ့က အသံကျယ်ကြီးဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ခက်ရင်းခွကို ဝှေ့ယမ်းကာ ရိုက်ချလိုက်သည်။

"မင်း ဘာလုပ်နေတာလဲ... အခုချက်ချင်း နောက်ဆုတ်လိုက်..."

ဘေးဘက်ရှိ အစောင့်တပ်ဖွဲ့ဝင် ဂျော့ဘုမှာ လန့်ဖျပ်သွားပြီး လက်ထဲရှိ ဓားကြီးကို မြှောက်ကာ လည်ဆံမွေးတောဝက်ကြီးဆီသို့ အမြန်ခုတ်ချလိုက်သည်။

လည်ဆံမွေးတောဝက်ကြီးမှာ အလွန်တရာ အားကောင်းပြီး ဖျက်ဆီးနိုင်စွမ်း ကြီးမားလှရာ သူကိုယ်တိုင်ပင် အစွမ်းကုန် ရင်ဆိုင်ရမည် ဖြစ်သည်။ မုန်လဲ့ကဲ့သို့ ကလေးငယ်တစ်ယောက်က ပြေးဝင်သွားခြင်းမှာ သေလမ်းရှာနေခြင်း မဟုတ်ပါလော။

သို့သော် နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ဂျော့ဘုမှာ ပါးစပ်အဟောင်းသားဖြင့် မှင်သက်သွားရသည်။

'ခရက်...'

ခက်ရင်းခွက လည်ဆံမွေးတောဝက်ကြီး၏ ခေါင်းပေါ်သို့ ရိုက်ချလိုက်ရာ ဖရဲသီးကို တူနှင့် ထုလိုက်သည့်အလား ပြတ်သားသော အသံကြီး ထွက်ပေါ်လာပြီး တောဝက်ကြီး၏ ခေါင်းမှာ ပွင့်ထွက်သွားတော့သည်။

ဦးနှောက်များ ပန်းထွက်လာပြီး သွေးများလည်း လေထဲတွင် လွင့်စင်သွားသည်။

လည်ဆံမွေးတောဝက်ကြီးမှာ နာကျင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီးနောက် အသံတိတ်သွားကာ အရှိန်ဖြင့် ရှေ့သို့ အနည်းငယ် ဆက်ပြေးသွားပြီးမှ မြေပြင်ပေါ်သို့ ဝုန်းခနဲ လဲကျသွားတော့သည်။ နောက်ဆုံးတွင် မည်သည့် လှုပ်ရှားမှုမျှ မရှိတော့ဘဲ လုံးဝ သေဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

"ဒါ... သေသွားပြီလား..."

ဂျော့ဘုက ပါးစပ်ကြီးဟကာ ခေါင်းထဲတွင် တွေးစရာစကားလုံးပင် ရှာမရအောင် ဖြစ်သွားရသည်။

"မုန်လဲ့က... လည်ဆံမွေးတောဝက်ကြီးကို သတ်လိုက်တာလား... ဒါ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ..."

'ငါ ဒီတောဝက်ကို သတ်လိုက်တာလား... အလုပ်သင်စစ်သည်တော်က ဒီလောက်တောင် စွမ်းအားကြီးတာလား...'

မုန်လဲ့မှာ အကြောင်းပြချက်မရှိဘဲ စိတ်လှုပ်ရှားသွားရသည်။

ထိုစဉ် စနစ်၏ အသိပေးသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

'ဒင်... လည်ဆံမွေးတောဝက် တစ်ကောင် သတ်ဖြတ်မှုအတွက် ရွှေပြား ၁၀ ပြား ရရှိပါသည်...'

'ရွှေပြား ၁၀ ပြားလား...'

မုန်လဲ့မှာ မှင်သက်သွားသည်။

'ဒင်... မိတ်ဆွေအဖြစ် သတိပေးချက်... ပိုင်ရှင်ဟာ ပစ်မှတ်ကို သတ်ဖြတ်ပြီးနောက် သက်ဆိုင်ရာ ပိုင်ဆိုင်မှုတန်ဖိုးကို ရရှိနိုင်ပါသည်...'

စနစ်က အေးစက်စက်ဖြင့် ရှင်းပြလာသည်။

'ပိုင်ဆိုင်မှုတန်ဖိုးဆိုတာ ပိုင်ရှင်ပိုင်ဆိုင်တဲ့ ကြွယ်ဝမှုကို ကိုယ်စားပြုပါတယ်... အသုံးဝင်ပုံတွေကတော့ အများကြီးပါပဲ... အချက်အလက်တွေကို မြှင့်တင်ဖို့ အသုံးပြုနိုင်သလို ကျွမ်းကျင်မှုစွမ်းရည်တွေနဲ့ လဲလှယ်ဖို့လည်း အသုံးပြုနိုင်ပါတယ်... သေချာတာကတော့ အသုံးစရိတ်အနေနဲ့လည်း သုံးစွဲလို့ ရပါတယ်...'

'ဒီလိုကိုး...'

မုန်လဲ့က ခေါင်းညိတ်ကာ နားလည်ကြောင်း ပြသလိုက်ပြီး ထိုရွှေပြား ၁၀ ပြားကို အသုံးပြုရန် မလောသေးဘဲ အခြားသားရဲများဆီသို့ ဆက်လက် ပြေးဝင်သွားလိုက်သည်။

'ဒင်... ကျလာသော ပစ္စည်းကို တွေ့ရှိပါသည်... ကောက်ယူမည်လား...'

"ကောက်မယ်..."

'ဒင်... ပေါင်းစည်းခြင်း အောင်မြင်ပါသည်... ပိုင်ရှင်၏ ခွန်အား ၃ မှတ် တိုးလာပါသည်...'

'ဟုတ်တယ်... ဒီလိုမျိုးလေး...'

'ဒါက စွမ်းအားကြီးလာတဲ့ ခံစားချက်ပဲ...'

'ရွာထိပ်ကို လာတာ တကယ် မှန်သွားတယ်...'

စွမ်းအားကြီးလာမှု၏ သာယာမှုက လူကို ယစ်မူးသွားစေသည်။

မုန်လဲ့က ဤခံစားချက်ကြီးကို အလွန်သဘောကျနေသည်။

"ဆက်လုပ်မယ်..."

မုန်လဲ့က နောက်ထပ် သားရဲတစ်ကောင်ဆီသို့ ပြေးဝင်သွားပြန်သည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင် အရှည် ၁၀ မီတာခန့်ရှိပြီး တစ်ကိုယ်လုံး အစိမ်းရောင် အကြေးခွံများ ဖုံးလွှမ်းနေသော စပါးအုံးမြွေပုံစံ သားရဲတစ်ကောင် ဖြစ်သည်။

မြွေလည်ပင်းမှာ ရှေ့တိုးနောက်ဆုတ် လုပ်နေပြီး မျက်လုံးများထဲတွင် အေးစက်စက် အလင်းများ တောက်ပနေသည်။ အက်စ်ပုံစံ တွားသွားကာ ပြေးဝင်လာရာ ချွဲကျိကျိ ခန္ဓာကိုယ်ကြီးက လူကို အော့အန်ချင်စိတ် ပေါက်စေသည်။

"သေစမ်းကွာ..."

မုန်လဲ့က ခက်ရင်းခွကို ဝှေ့ယမ်းကာ စပါးအုံးမြွေကြီး၏ ခေါင်းကို တိုက်ရိုက် ခုတ်ဖြတ်ပစ်လိုက်သည်။

'ဒင်... အစိမ်းရောင်အကြေးခွံစပါးအုံးမြွေ တစ်ကောင် သတ်ဖြတ်မှုအတွက် ရွှေပြား ၂၀ ပြား ရရှိပါသည်...'