အခန်း ၉

အခန်း ၉ ဆူးနွယ်တောစပါးအုံးမြွေနှင့် ပင့်ကူမွန်းစတားကြီးကို ဝိုင်းဝန်းတိုက်ခိုက်ခြင်း။

ရှေးဟောင်းသစ်ပင်ကြီးများက မိုးကောင်းကင်ကို ထိုးဖောက်မတတ် မြင့်မားနေပြီး ခြုံနွယ်ပိတ်ပေါင်းများကလည်း ထူထပ်စွာ ပေါက်ရောက်နေသည်။

တောအုပ်ကြီးအတွင်းတွင် အန္တရာယ်များက နေရာအနှံ့ ပုန်းကွယ်နေတတ်သဖြင့် အလွန်တရာ သတိထားရန် လိုအပ်လှသည်။

တောအုပ်နက်ပိုင်းရှိ အစွမ်းထက် မှော်သားရဲများကို ထည့်မတွက်လျှင်တောင် အစွန်အဖျားတွင် လှုပ်ရှားသွားလာနေသော သာမန်သားရဲများကပင် ရင်ဆိုင်ရ ခက်ခဲလှပေသည်။

အဆိပ်ပြင်းသော ပင့်ကူငယ်လေးတစ်ကောင် သို့မဟုတ် သာမန်မြွေငယ်လေးတစ်ကောင်ကပင် မုန်လဲ့၏ အသက်ကို အလွယ်တကူ နုတ်ယူသွားနိုင်စွမ်း ရှိရာ အစစအရာရာ သတိထားခြင်းကသာ အကောင်းဆုံး ဖြစ်သည်။

'ရှပ်... ရှပ်...'

အရှေ့ဘက်ရှိ မြက်ခင်းပြင်က ရုတ်တရက် လှုပ်ခတ်သွားရာ မုန်လဲ့၏ မျက်ဝန်းအိမ်များ ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး မြက်ပင်များကို ဖယ်ရှားကာ ကြည့်လိုက်ချိန်တွင် ဝက်ပုံစံ သားရဲနှစ်ကောင်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

သာမန်တောဝက်များ အရွယ်အစားခန့် ရှိသော်လည်း တစ်ကိုယ်လုံး အစိမ်းရောင် ဖုံးလွှမ်းနေပြီး ကင်းမြီးကောက်ကဲ့သို့ အမြီးများ ပါရှိနေသည်။

အမြီးဖျားများမှာ အပေါ်သို့ ထောင်မတ်နေပြီး စိမ်းလဲ့လဲ့ အလင်းများ တောက်ပနေရာ ကြည့်လိုက်သည်နှင့် အလွန်ပြင်းထန်သော အဆိပ်များ ပါဝင်နေကြောင်း သိသာထင်ရှားလှသည်။

"ဟင်... ကင်းမြီးကောက်အမြီးနဲ့ အစိမ်းရောင်တောဝက်တွေ ဖြစ်နေတာပဲ... ငါ့ကံ တော်တော်ကောင်းတာပဲ..."

မုန်လဲ့၏ မျက်လုံးများ အရောင်လက်သွားပြီး နှုတ်ခမ်းကို သပ်လိုက်မိသည်။

၎င်းတို့မှာ ကင်းမြီးကောက်အမြီး အစိမ်းရောင်တောဝက်များ ဖြစ်ကြပြီး ၎င်းတို့၏ အသားမှာ အလွန်တရာ အရသာရှိလှသဖြင့် မှူးမတ်ကြီးများ၏ အသည်းစွဲ အစားအစာ ဖြစ်ပေသည်။

ဤတောဝက် တစ်ကောင်ကို ရွှေပြား သုံးပြားမှ ငါးပြားအထိ ရောင်းချနိုင်ရာ နှစ်ကောင်ပေါင်းလိုက်ပါက မှော်ပညာ စမ်းသပ်မှုအတွက် လိုအပ်သော ငွေကြေးကို ရရှိပြီ ဖြစ်သည်။

မုန်လဲ့က ငှားလာသော ဓားမြှောင်ကို မြှောက်ကာ တိတ်တဆိတ် ချဉ်းကပ်သွားလိုက်သည်။

တောဝက်နှစ်ကောင်မှာ အန္တရာယ် ကျရောက်လာသည်ကို လုံးဝ သတိမထားမိကြချေ။ တောဝက်တစ်ကောင်က အခြားတစ်ကောင်၏ အပေါ်တွင် ခွတက်နေပြီး အောက်ပိုင်းကို ခပ်မြန်မြန် လှုပ်ရှားကာ ရှက်ဖွယ်ကောင်းသော ကိစ္စရပ်များကို ပြုလုပ်နေကြသည်။

ထို့နောက်တွင်တော့ နောက်ဆက်တွဲ ဆိုသည်မှာ မရှိတော့ချေ။

၎င်းတို့သည် မျိုးဆက်ပြန့်ပွားရေးဟူသော ကြီးမြတ်လှသည့် လုပ်ငန်းစဉ်ကြီးအတွက် အသက်ကို စတေးလိုက်ရပြီ ဖြစ်ရာ ဂုဏ်ယူဖွယ်ရာ သေဆုံးခြင်း ကြီးမြတ်သော သေဆုံးခြင်းနှင့် တန်ဖိုးရှိသော သေဆုံးခြင်းဟုပင် ဆိုနိုင်ပေသည်။

'ဒင်... ကင်းမြီးကောက်အမြီး အစိမ်းရောင်တောဝက် နှစ်ကောင် သတ်ဖြတ်မှုအတွက် ရွှေပြား ရှစ်ပြား ရရှိပါသည်...'

စနစ်၏ အသိပေးသံ ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် မုန်လဲ့က လက်ဝါးကို ဖြန့်လိုက်ရာ လက်ဖဝါးထဲတွင် ရွှေရောင် တောက်ပနေသော ရွှေပြား ရှစ်ပြား ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

၎င်းတို့မှာ ယခုလေးတင် တောဝက်နှစ်ကောင်ကို သတ်ဖြတ်ပြီး ရရှိလာသော ရွှေပြားများပင် ဖြစ်သည်။

"ငါ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်ထူးခြားစွမ်းအင်က တကယ် သုံးရကောင်းတာပဲ... ရလာတဲ့ ကြွယ်ဝမှုတွေကို အပြင်ထုတ်ယူလို့ ရနေတယ်..."

မုန်လဲ့က ရွှေပြားများကို ချိန်ဆကြည့်လိုက်ရာ အတော်လေး လေးလံပြီး အလေးချိန် ပြည့်ဝကြောင်း သိလိုက်ရသည်။

အစစ်အမှန် ရွှေစင်များ ဖြစ်ကြောင်း သေချာသွားပြီးနောက် မုန်လဲ့က ၎င်းတို့ကို စနစ်ထဲသို့ ပြန်လည် သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။

ရွှေပြားများကို အပြင်ထုတ်ယူနိုင်ရုံသာမက သိမ်းဆည်းထားနိုင်ခြင်းမှာ အစွမ်းအထက်ဆုံး ကောက်ယူခြင်းစနစ်၏ နောက်ထပ် အသုံးဝင်သော လုပ်ဆောင်ချက်တစ်ခု ဖြစ်ပြီး အလွန်တရာ အဆင်ပြေလှပေသည်။

ဤသည်မှာ သူသည် အခြားမုဆိုးများကဲ့သို့ လေးလံသော သားကောင်များကို ထမ်းပိုးသွားစရာ မလိုတော့ဘဲ ခွန်အားများကို အများကြီး ချွေတာနိုင်မည့်အပြင် ဆက်တိုက် အမဲလိုက်နိုင်မည် ဖြစ်ရာ တစ်ချက်ခုတ် နှစ်ချက်ပြတ်ပင် ဖြစ်သည်။

"တစ်ခုတည်းသော ဝမ်းနည်းစရာက အလင်းတန်းတွေ ကျမလာတာပဲ..."

မုန်လဲ့က ခေါင်းကို ခါယမ်းလိုက်ပြီး လောဘကြီးချင်နေမိသည်။

ရွှေပြားများနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက သူသည် အချက်အလက် အလင်းတန်းများ ကျလာမည်ကို ပို၍ မျှော်လင့်မိသည်။ ထိုသို့ဆိုလျှင် သူ၏ စွမ်းအားများကို မြှင့်တင်နိုင်မည် မဟုတ်ပါလော။

"ရှေ့ဆက်သွားရမယ်..."

'ဖတ်... ဖတ်...'

ခရီးဆက်လာခဲ့ရာ ကီလိုမီတာ အနည်းငယ်ခန့် ရောက်ရှိသွားချိန်တွင် အရှေ့ဘက်မှ ရုတ်တရက် ကြက်သီးမွေးညင်း ထချင်စရာကောင်းသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

မုန်လဲ့က ချုံပုတ်များကို ဖယ်ရှားကာ ကြည့်လိုက်ချိန်တွင် အေးစက်သော ချွေးစေးများပင် ပျံကျလာတော့သည်။

တောအုပ်အတွင်းတွင် အပင်များ အလွန်ထူထပ်လွန်းသဖြင့် အမြင်အာရုံနှင့် အလင်းရောင်မှာ သိပ်မကောင်းလှချေ။

သို့သော် သိပ်သည်းလှသော သစ်ပင်ရိပ်များကြားမှတစ်ဆင့် အရှေ့ဘက်တွင် ဝပ်တွားနေသော ဧရာမ သတ္တဝါကြီးကို မုန်လဲ့ ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

ရေစည်ပိုင်းခန့် တုတ်ခိုင်ပြီး မီတာသုံးဆယ်ခန့် ရှည်လျားသော စပါးအုံးမြွေကြီး တစ်ကောင်သည် ခွေလိပ်နေပြီး နွားလားခန့် ကြီးမားသော ကျားနက်ကြီး တစ်ကောင်ကို ကိုက်ချီကာ ဗိုက်ထဲသို့ မျိုချနေသည်။

စပါးအုံးမြွေကြီးမှာ တစ်ကိုယ်လုံး အစိမ်းရင့်ရောင် ဖုံးလွှမ်းနေပြီး ၎င်း၏ ပါးစပ်ကြီးကို တစ်ရာ့ရှစ်ဆယ် ဒီဂရီခန့်အထိ ဟထားသည်။

ကျားနက်ကြီး၏ ခေါင်းမှာ ၎င်း၏ ဗိုက်ထဲသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်ရာ မတော်တဆမှု တစ်ခုခု မဖြစ်ပါက ဤကျားနက်ကြီးသည် အစိမ်းရင့်ရောင် စပါးအုံးမြွေကြီး၏ အစာအိမ်ထဲသို့ ရောက်ရှိသွားတော့မည် ဖြစ်သည်။

"ဒီလောက်ကြီးတဲ့ စပါးအုံးမြွေကြီးသာ ကမ္ဘာမြေပေါ်မှာ ပေါ်လာရင်တော့ တစ်ကမ္ဘာလုံး တုန်လှုပ်သွားမှာ အသေအချာပဲ..."

မုန်လဲ့က တံတွေးကို ခက်ခက်ခဲခဲ မျိုချလိုက်ပြီး သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် တွေဝေမှုများ ဖြတ်ပြေးသွားသည်။

ဤသတ္တဝါကြီးမှာ အလွန်တရာ ကြီးမားလှရာ ၎င်းကိုသာ သတ်ဖြတ်နိုင်ပါက ကြီးမားသော ရိတ်သိမ်းမှုကြီးတစ်ခု ရရှိမည်မှာ အသေအချာပင် ဖြစ်သည်။

ပြဿနာမှာ သူ သတ်ဖြတ်နိုင်ပါမည်လော။

မုန်လဲ့က ခေတ္တမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် လက်လျှော့လိုက်သည်။

ဤသတ္တဝါကြီးမှာ အလွန်တရာ ကြီးမားလွန်းလှပြီး အဝေးမှနေ၍ပင် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်ပြီး အေးစက်လှသော အငွေ့အသက်များကို ခံစားနေရသည်။

မုန်လဲ့တွင် ၎င်းကို သတ်ဖြတ်နိုင်မည်ဟု ယုံကြည်မှု လုံးဝ မရှိချေ။ ထို့ကြောင့် ထွက်သွားခြင်းကသာ အကောင်းဆုံး ဖြစ်ပြီး ကိုယ့်အသက်ကိုယ် ဉာဏ်စောင့်ရမည်သာ ဖြစ်သည်။

'ဒင်... ကျလာသော ပစ္စည်းကို တွေ့ရှိပါသည်... ကောက်ယူမည်လား...'

ထိုစဉ် စနစ်၏ အေးစက်စက် အသံ ထွက်ပေါ်လာရာ မုန်လဲ့က မျက်လုံးပြူးကာ သေချာကြည့်လိုက်သည်။

အစိမ်းရင့်ရောင် စပါးအုံးမြွေကြီး၏ အနောက်ဘက်တွင် အလင်းတန်းတစ်ခုကို သူ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ မဟုတ်သေးပေ။ တစ်ခုတည်း မဟုတ်ချေ။

အဖြူရောင် အလင်းတန်း နှစ်ခု ငွေရောင် အလင်းတန်း တစ်ခု နှင့် အစိမ်းရောင် အလင်းတန်း တစ်ခု စုစုပေါင်း အလင်းတန်း လေးခု ဖြစ်နေသည်။

"ကောက်မယ်... အခုချက်ချင်း ကောက်မယ်..."

'အကွာအဝေး ဝေးလွန်းသဖြင့် ကောက်ယူ၍ မရနိုင်ပါ...'

"သေစမ်း... ဒီအကွာအဝေးလေးကို ဆယ်မီတာတောင် ဝေးလို့လား..."

မုန်လဲ့က ညည်းတွားလိုက်ပြီး ချုံပုတ်များကို ဖယ်ရှားကာ တိတ်တဆိတ် ချဉ်းကပ်သွားလိုက်သည်။

အသက်က အရေးကြီးသော်လည်း အလင်းတန်းများကို မြင်တွေ့နေရပြီဖြစ်ရာ ဤမျှ အန္တရာယ်လေးကိုတော့ စွန့်စားရကျိုးနပ်လှပေသည်။

'ဒင်... ပေါင်းစည်းခြင်း အောင်မြင်ပါသည်... ပိုင်ရှင်၏ ခွန်အား ငါးမှတ် တိုးလာပါသည်...'

'ဒင်... ပေါင်းစည်းခြင်း အောင်မြင်ပါသည်... ပိုင်ရှင်၏ စိတ်စွမ်းအင် နှစ်မှတ် တိုးလာပါသည်...'

'ဒင်... ပေါင်းစည်းခြင်း အောင်မြင်ပါသည်... ပိုင်ရှင်သည် အဆင့် တစ် မှော်ပညာ ဆူးနွယ်အတတ် ကို ရရှိပါသည်...'

နွေးထွေးသော စီးဆင်းမှုတစ်ခုက ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာပြီး ခန္ဓာကိုယ်ကို လျင်မြန်စွာ အားဖြည့်ပေးလိုက်သည်။

အေးမြသော လေပြေတစ်ခုက ဦးနှောက်ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာရာ တွေးခေါ်နိုင်စွမ်းများ ပိုမို သွက်လက်လာသည်။

"အဆင့် တစ် မှော်ပညာ ဆူးနွယ်အတတ်လား... နေပါဦး... မှော်ပညာလား..."

မုန်လဲ့မှာ ဤအရာများကို ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ဘဲ အသစ်ရရှိလိုက်သော မှော်ပညာကြောင့် သူ၏ စိတ်အာရုံများ အလွန်အမင်း ဖမ်းစားခံလိုက်ရသည်။

မုန်လဲ့က စပါးအုံးမြွေကြီးကို မလွှဲမရှောင်သာ ကြည့်လိုက်မိရာ သူ၏ နဖူးပေါ်တွင် အေးစက်သော ချွေးစေးများ ပျံကျလာသည်။

သာမန်သားရဲများထံမှ မှော်ပညာ လုံးဝ ကျလာမည် မဟုတ်ချေ။ အနိမ့်ဆုံး အဆင့် တစ် မှော်ပညာပင် ကျလာနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ဆိုလိုသည်မှာ မျက်စိရှေ့ရှိ ဤအစိမ်းရင့်ရောင် စပါးအုံးမြွေကြီးသည် မှော်သားရဲ တစ်ကောင် ဖြစ်နေခြင်းပင်။

မုန်လဲ့၏ ကျောပြင်တစ်ခုလုံး အေးစက်သွားတော့သည်။

ထိုအချိန်မှာပင် အစိမ်းရင့်ရောင် စပါးအုံးမြွေကြီးသည်လည်း မုန်လဲ့ကို သတိထားမိသွားပြီး ၎င်း၏ မြွေမျက်လုံးများက မုန်လဲ့ဆီသို့ အကြည့်ရောက်လာရာ မျက်လုံးများထဲတွင် အေးစက်စက် အလင်းများ ဖြတ်ပြေးသွားတော့သည်။

"ပြေးမယ်..."

မုန်လဲ့က ဘာမှဆက်မတွေးတော့ဘဲ ခြေကုန်သုတ်ကာ ပြေးတော့သည်။

သို့သော် နောက်ကျသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

'ဖတ်... ဖတ်...'

ဟူသော အသံများနှင့်အတူ အစိမ်းရင့်ရောင် သစ်နွယ်များက လျင်မြန်စွာ တွားသွားကာ ရောက်ရှိလာသည်။

သစ်နွယ်များ၏ မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် စူးချွန်များ အပြည့်ပေါက်နေပြီး အေးစက်စက် အလင်းများ တောက်ပနေသည်။

ဤဆူးနွယ်များ၏ အစွမ်းကို မုန်လဲ့ အနည်းငယ်မျှပင် သံသယမဝင်ရဲချေ။ အကယ်၍ အရစ်ပတ်ခံလိုက်ရပါက မသေလျှင်တောင် အရေခွံများ ဆုတ်ဖြဲခံရမည်မှာ အသေအချာပင် ဖြစ်သည်။

အသက်အန္တရာယ် ကြုံတွေ့လာရချိန်တွင် မုန်လဲ့က တစ်ကိုယ်လုံးရှိ ခွန်အားများကို အသုံးချကာ အပေါ်သို့ အားကုန် ခုန်တက်လိုက်သည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး စပရင် တပ်ထားသည့်အလား မြင့်မားစွာ ခုန်တက်သွားပြီး ဆူးနွယ်များ၏ တိုက်ခိုက်မှု အကွာအဝေးကို ဖြတ်ကျော်ကာ ချုံပုတ်များထဲသို့ ထိုးဆင်းသွားပြီး ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

'ရှီး... ရှီး...'

အစိမ်းရင့်ရောင် စပါးအုံးမြွေကြီးက မုန်လဲ့ ပျောက်ကွယ်သွားရာ အရပ်ကို အချိန်အတော်ကြာအောင် စိုက်ကြည့်နေပြီး လုံးဝ မလှုပ်မယှက် ရှိနေတော့သည်။

'ဟူး...'

"ခုနက ငါတော့ လန့်သေတော့မလို့ပဲ..."

မုန်လဲ့က သစ်ပင်တစ်ပင်တွင် မှီကာ အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူနေရသည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် သူ အမြန်တုံ့ပြန်နိုင်ခဲ့သည်။ ထို့အပြင် အစိမ်းရင့်ရောင် စပါးအုံးမြွေကြီးမှာ အစာစားနေချိန် ဖြစ်နေ၍ တော်သေးသည်။

မဟုတ်ပါက ထိုနေရာတွင်ပင် အသက်ပျောက်သွားနိုင်ပေသည်။ လက်ရှိ သူ၏ စွမ်းအားဖြင့် မှော်သားရဲတစ်ကောင်၏ ပြိုင်ဘက် မည်သို့မျှ မဖြစ်နိုင်ချေ။

"သေစမ်း... မှော်သားရဲတောင်တန်းကြီးက တကယ်ကို အန္တရာယ်များလွန်းတယ်... ငါ တောထဲကို စဝင်ဝင်ချင်းပဲ မှော်သားရဲ တစ်ကောင်နဲ့ ပက်ပင်းတိုးတော့တာပဲ..."

"တောအုပ်နက်ပိုင်းမှာဆိုရင် ဘယ်လောက်တောင် ကြောက်စရာကောင်းနေမလဲ..."

မုန်လဲ့က နဖူးပေါ်မှ ချွေးများကို သုတ်လိုက်ပြီး စိတ်ထဲတွင် ပို၍ သတိထားမိလာသည်။

မှော်သားရဲတောင်တန်းကြီးမှာ ထင်ထားသည်ထက် ပို၍ အန္တရာယ်များလှရာ အစစအရာရာ သတိထားမှသာ ရတော့မည် ဖြစ်သည်။

"အားလုံး ဝိုင်းတိုက်ကြ..."

"ဒီတိရစ္ဆာန်ကောင်ကို သတ်ပစ်လိုက်..."

'ဝုန်း... ဝုန်း... ဝုန်း...'

ထိုစဉ် ပြင်းထန်လှသော တိုက်ခိုက်သတ်ဖြတ်သံများက လေထဲမှတစ်ဆင့် သူ၏ နားထဲသို့ ဝင်ရောက်လာရာ မုန်လဲ့၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး ဆတ်နက်တုန်တက်သွားပြီး နားစွင့်ကာ သေချာ နားထောင်လိုက်သည်။

"တိုက်ခိုက်နေတာပဲ... အဲ့ဒီဘက်မှာ လူတွေ တိုက်ခိုက်နေကြတယ်..."

"လူတစ်စုက မှော်သားရဲ တစ်ကောင်ကို ဝိုင်းတိုက်နေတာ ဖြစ်ရမယ်..."

မုန်လဲ့၏ စိတ်အာရုံ လန်းဆန်းသွားသည်။

လူများလေလေ အလင်းတန်းများ ကျလာနိုင်ခြေ ပိုများလေလေ ဖြစ်သည်။ စွမ်းအားကြီးမားသူများထံမှ ကျလာသော အလင်းတန်းများက ပို၍ တန်ဖိုးကြီးမားမည်သာ ဖြစ်သည်။

"သွားကြည့်ရမလား..."

ခေတ္တမျှ တွေဝေသွားပြီးနောက် မုန်လဲ့က တိတ်တဆိတ် ချဉ်းကပ်သွားလိုက်သည်။

ထို့နောက် အလွန်တရာ ပြင်းထန်လှသော မြင်ကွင်းတစ်ခုကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

အရပ်လေးမီတာခန့်ရှိပြီး တစ်ကိုယ်လုံး သွေးကဲ့သို့ နီရဲနေသော ပင့်ကူမွန်းစတားကြီးတစ်ကောင်သည် ဝိုင်းဝန်းတိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံနေရသည်။

ပင့်ကူမွန်းစတားကြီး၏ ခြေတံရှစ်ချောင်းမှာ သံမဏိလှံရှည်ကြီး ရှစ်လက်အလား အရပ်မျက်နှာ အနှံ့အပြားသို့ ရူးသွပ်စွာ ဝှေ့ယမ်းတိုက်ခိုက်နေရာ လေတိုက်ခတ်ရန်ပင် နေရာမရှိတော့ချေ။

၎င်းကို ဝိုင်းဝန်းတိုက်ခိုက်နေသူများမှာ လူသားလေးဦး ဖြစ်ပြီး အမျိုးသားသုံးဦးနှင့် အမျိုးသမီးတစ်ဦး ဖြစ်သည်။

အမျိုးသားများက ရှေ့တန်းမှနေ၍ လက်နက်များကို ဝှေ့ယမ်းကာ ပင့်ကူမွန်းစတားကြီးနှင့် အသည်းအသန် တိုက်ခိုက်နေကြပြီး အမျိုးသမီးကမူ အနောက်ဘက်တွင် မှော်တုတ်တံကို ကိုင်ဆောင်ကာ နားလည်ရခက်သော မှော်မန္တန်များကို ရွတ်ဆိုနေသည်။

'ဒင်... ကျလာသော ပစ္စည်းကို တွေ့ရှိပါသည်... ကောက်ယူမည်လား...'