အခန်း ၁၁

အခန်း ၁၁ အချက်အလက်များ တိုးတက်လာခြင်းနှင့် ရေကန်ကြမ်းကြုတ်ဖွတ်ကြီး

'ဝုန်း... ဝုန်း... ဝုန်း...'

မီတာအနည်းငယ်ခန့် ကျယ်ဝန်းသော အဖြူရောင် ရေတံခွန်ကြီးသည် ချောက်ကမ်းပါးထက်မှ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ကျဆင်းလာပြီး အောက်ဘက်ရှိ ရေကန်ထဲသို့ ရိုက်ခတ်သွားရာ ပုလဲလုံးလေးများအလား ရေပေါက်များ နေရာအနှံ့ လွင့်စင်သွားသည်။

ရေကန်မှာ အောက်ခြေအထိ မြင်ရလောက်အောင် ကြည်လင်နေပြီး ပတ်ဝန်းကျင်တွင်လည်း သစ်ပင်များ ထူထပ်စွာ ပေါက်ရောက်နေရာ သဘာဝအလှတရားများ ပြည့်နှက်နေသော နေရာတစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။

အရှည် ၁၀ မီတာခန့်ရှိသော မိကျောင်းပုံစံ သတ္တဝါကြီးတစ်ကောင်သည် ရေကန်ဘေးရှိ သဲသောင်ပြင်ပေါ်တွင် ဝပ်တွားနေပြီး နေပူဆာလှုံနေသည်။ မျက်ခွံများ မှေးကျနေပြီး အသက်ရှူသံမှာလည်း ပုံမှန်ရှိနေကာ အလွန်တရာ ဇိမ်ကျနေပုံရသည်။

'ခရက်...'

ထိုစဉ် ရုတ်တရက် ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး လက်မောင်းလုံးခန့် တုတ်သော လျှပ်စီးတန်းတစ်ခုသည် ကောင်းကင်မှ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ကျဆင်းလာကာ မိကျောင်းကြီး၏ ကိုယ်ပေါ်သို့ တည့်မတ်စွာ ပစ်ချလိုက်သည်။

မိကျောင်းကြီး၏ ကြီးမားလှသော ခန္ဓာကိုယ်ကြီးမှာ ချက်ချင်း ပြင်းထန်စွာ တုန်ရီသွားပြီး စိတ်ကြွဆေး စားထားသည့်အလား တဆတ်ဆတ် တုန်ခါနေတော့သည်။

"လုပ်ကြ..."

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ချုံပုတ်များထဲမှ လူသန်ကြီး သုံးဦး ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာပြီး တဆတ်ဆတ် တုန်ခါနေသော မိကျောင်းကြီးဆီသို့ ပြေးဝင်သွားကြသည်။

"မိုင်လို... သူ့ကို ရေကန်ထဲ ဝင်မသွားအောင် လမ်းပိတ်ထား... ရေကန်ထဲ ရောက်သွားရင် ကိုင်တွယ်ရ အရမ်းခက်သွားလိမ့်မယ်..."

"ယေးလ်... ဘော်ဘီ... မင်းတို့က ဘေးကနေ ဝိုင်းတိုက်ပြီး သူ့ကို အချိန်ဆွဲထား..."

"နားလည်ပြီ..."

"နားလည်ပြီ..."

မှော်ဆရာမလေး အယ်လီဆန်သည်လည်း မှော်မန္တန်များကို စတင် ရွတ်ဆိုနေပြီ ဖြစ်သည်။

ဟုတ်ပေသည်။ ဤလူစုမှာ မုန်လဲ့ ယခင်က တွေ့ဆုံခဲ့ဖူးသော ကျောင်းသားလေးဦး အဖွဲ့ပင် ဖြစ်သည်။ ကွာခြားသွားသည်မှာ အဖွဲ့ထဲတွင် လမ်းပျောက်နေသော မုန်လဲ့ ပါဝင်လာခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

"ဟင်းဟင်း... ပြန်စပြီ..."

မုန်လဲ့က ချုံပုတ်ထဲတွင် ပုန်းကွယ်နေရင်း အယ်လီဆန်တို့ လေးဦး၏ တိုက်ပွဲကို ကြည့်ကာ မျက်လုံးများထဲတွင် မျှော်လင့်ချက်များ ပြည့်နှက်နေသည်။

ဤသည်မှာ သူ လေးဦးအဖွဲ့နှင့် ပူးပေါင်းပြီးနောက် တတိယအကြိမ်မြောက် မြင်တွေ့ရသော တိုက်ပွဲပင် ဖြစ်သည်။

ပထမအကြိမ်တွင် သံမဏိမီးပုရွက်ဆိတ် ရှစ်ကောင်နှင့် အသည်းအသန် တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြသည်။

သံမဏိမီးပုရွက်ဆိတ်များမှာ အဆင့် ၁ မီးဓာတ် မှော်သားရဲများ ဖြစ်ကြပြီး အလွန်တရာ အားကောင်းကာ သံမဏိကဲ့သို့ မာကျောကြသည်။

ရှစ်ကောင် ပေါင်းလိုက်ပါက သာမန် အဆင့် ၂ မှော်သားရဲတစ်ကောင်ကိုပင် သတ်ဖြတ်နိုင်စွမ်း ရှိရာ အလွန်တရာ ကြောက်စရာကောင်းလှပေသည်။

ဒုတိယအကြိမ်တွင် ရွှံ့ညွန်အဆိပ်ဖားနှင့် အသည်းအသန် တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြသည်။

ရွှံ့ညွန်အဆိပ်ဖားမှာ အဆင့် ၂ ရေဓာတ် မှော်သားရဲ ဖြစ်ပြီး ရေဓာတ် မှော်ပညာများကို ကျွမ်းကျင်ရုံသာမက အဆိပ်ပြင်းသော တိုက်ခိုက်မှုများနှင့် အသံလှိုင်း တိုက်ခိုက်မှုများကိုပါ ပြုလုပ်နိုင်စွမ်း ရှိသည်။ နည်းလမ်းပေါင်းစုံ အသုံးပြုနိုင်သဖြင့် ရင်ဆိုင်ရ အလွန်ခက်ခဲသော အဆင့် ၂ မှော်သားရဲတစ်ကောင် ဖြစ်သည်။

တတိယအကြိမ်တွင် ဂန္ဓမာကောင်းကင်ဝက်ကြီးနှင့် အသည်းအသန် တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြသည်။

ဂန္ဓမာကောင်းကင်ဝက်ကြီးမှာ အဆင့် ၂ မြေဓာတ် မှော်သားရဲ ဖြစ်ပြီး မြေဓာတ် မှော်ပညာများကို ကျွမ်းကျင်သည်။ ၎င်း၏ အီးအနံ့မှာ အလွန်တရာ ဆိုးရွားလှပြီး သာမန်သားရဲများကိုပင် မူးမေ့သွားစေနိုင်သည်။ ရင်ဆိုင်ရ မခက်ခဲသော်လည်း အလွန်အမင်း ရွံရှာဖွယ်ကောင်းလှပေသည်။

ဤအချက်များက မုန်လဲ့၏ ရွေးချယ်မှု မှန်ကန်ကြောင်း သက်သေပြနေသည်။

အသည်းအသန် တိုက်ပွဲသုံးခုကို မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ မြင်တွေ့ခဲ့ရပြီးနောက် မုန်လဲ့သည် ရင်ခုန်စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ်ကောင်းသော အထူးပြုလုပ်ချက်များ ပါဝင်သည့် ရုပ်ရှင်ကားကြီး သုံးကားကို ကြည့်ရှုခဲ့ရရုံသာမက ကြီးမားသော အကျိုးအမြတ်များကိုလည်း ရရှိခဲ့သည်။ သူ၏ ကိုယ်ပိုင်အချက်အလက်များမှာလည်း တိုးတက်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ပိုင်ရှင် - မုန်လဲ့

မျိုးနွယ် - လူသား

ပိုင်ဆိုင်မှု - ရွှေပြား ၂၃၉ ပြား

ခွန်အား - အလုပ်သင်စစ်သည်တော် ၇၅/၁၀၀ မှတ်

စိတ်စွမ်းအင် - သာမန်လူ ၉/၁၀ မှတ်

မှော်စွမ်းအင် - သာမန်လူ ၇/၁၀ မှတ်

ကျွမ်းကျင်မှုစွမ်းရည် - မီးလုံးအတတ်၊ ဆူးနွယ်အတတ်၊ ရေပူစီဖောင်းအတတ်

ခွန်အား၊ စိတ်စွမ်းအင် နှင့် မှော်စွမ်းအင် သုံးခုစလုံးမှာ ယခင်ကထက် များစွာ တိုးတက်လာခဲ့သည်။ ထို့အပြင် အသစ်တစ်ခုဖြစ်သော ရေပူစီဖောင်းအတတ် ကိုလည်း ကောက်ယူရရှိခဲ့သည်။ အဆင့် ၁ မှော်ပညာမျှသာ ဖြစ်သော်လည်း မှော်ပညာတစ်ခု ဖြစ်နေဆဲဖြစ်ရာ တန်ဖိုးမသေးလှချေ။

ရွှေပြား ၂၃၉ ပြားအထိ ရောက်ရှိလာခြင်းမှာ မုန်လဲ့က သံမဏိမီးပုရွက်ဆိတ် ၂ ကောင်ကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ မုန်လဲ့တွင် သံမဏိမီးပုရွက်ဆိတ်များကို သတ်ဖြတ်နိုင်စွမ်း မရှိသော်လည်း ၎င်းတို့ အသက်လုရှူနေရပြီး သေလုမျောပါး ဖြစ်နေချိန်တွင် အဆုံးသတ်ပေးလိုက်ခြင်းမှာမူ သူ လုပ်နိုင်သော ကိစ္စရပ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။

စနစ်၏ အမြင်တွင် ဤအရာမှာ မုန်လဲ့ ကိုယ်တိုင် သတ်ဖြတ်လိုက်ခြင်းနှင့် အတူတူပင် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သံမဏိမီးပုရွက်ဆိတ် ၂ ကောင်ကို သတ်ဖြတ်ပြီး ရွှေပြား ၂၀၀ ရရှိခဲ့ခြင်းမှာ စနစ်၏ ဟာကွက်ကို အသုံးချလိုက်ခြင်း ဖြစ်ပြီး မထင်မှတ်ထားသော အပိုဆုတစ်ခုဟုပင် ဆိုနိုင်ပေသည်။

"ဒီတစ်ခါရော ငါ ဘာတွေ ကောက်ရမလဲ မသိဘူး..."

ယခင် အတွေ့အကြုံများအရ မုန်လဲ့သည် ဤတိုက်ပွဲအပေါ် အလွန်တရာ မျှော်လင့်ချက် ကြီးမားနေသည်။ အယ်လီဆန်တို့ လေးဦး၏ အပြောအရ မျက်စိရှေ့ရှိ မိကျောင်းကြီးမှာ မိကျောင်း မဟုတ်ဘဲ ရေကန်ကြမ်းကြုတ်ဖွတ်ကြီး ဖြစ်ကြောင်း သိရသည်။

ဤတိရစ္ဆာန်တွင် ရေနဂါး သွေးကြော အနည်းငယ် ပါဝင်နေပြီး ခန္ဓာကိုယ် ကြံ့ခိုင်ရုံသာမက ရေဓာတ် မှော်ပညာများကိုလည်း ကျွမ်းကျင်သဖြင့် အလွန်တရာ အစွမ်းထက်သော အဆင့် ၂ မှော်သားရဲတစ်ကောင် ဖြစ်သည်။

အထူးသဖြင့် ရေကန်အနီးတွင် ဖြစ်နေသဖြင့် ရေကန်ကြမ်းကြုတ်ဖွတ်ကြီးအတွက် အလွန်တရာ အားသာချက် ရှိနေပြီး အလွယ်တကူ သတ်ဖြတ်နိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

'ဒင်... ကျလာသော ပစ္စည်းကို တွေ့ရှိပါသည်... ကောက်ယူမည်လား...'

"ဟင်းဟင်း... ပြင်းထန်တဲ့ တိုက်ပွဲတွေဖြစ်တိုင်း ပစ္စည်းတွေ အမြဲကျတတ်တယ်... ဒီတစ်ခါရော ဘာတွေ ကျလာတာလဲ..."

"ကောက်မယ်... အခုချက်ချင်း ကောက်မယ်..."

'ဒင်... ပေါင်းစည်းခြင်း အောင်မြင်ပါသည်... ပိုင်ရှင်၏ ခွန်အား ၈ မှတ် တိုးလာပါသည်...'

"အင်း... ခွန်အားပဲ..."

"ဒါဆိုရင် ငါ့ရဲ့ ခွန်အား အချက်အလက်က ၈၃ မှတ်တောင် ရောက်သွားပြီပဲ... မကြာခင်မှာ ၁၀၀ မှတ်ကို ကျော်လွန်တော့မယ်..."

၁၀၀ မှတ်ဆိုသည်မှာ အဆင့် ၁ စစ်သည်တော် အဆင့်ကို ဆိုလိုခြင်း ဖြစ်သည်။ အလုပ်သင်စစ်သည်တော်နှင့် အဆင့် ၁ စစ်သည်တော်ကြားတွင် အဆင့်တစ်ဆင့်သာ ကွာဟသော်လည်း အမှန်တကယ် စွမ်းအား ကွာဟချက်မှာမူ အလွန်တရာ ကြီးမားလှပေသည်။ မုန်လဲ့မှာ အဆင့် ၁ စစ်သည်တော် ဖြစ်လာရန် မစောင့်နိုင်အောင် ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သည်။

'ဝုန်း... ဝုန်း... ဝုန်း...'

အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ တိုက်ပွဲမှာ အလွန်တရာ ပြင်းထန်နေသည်။

ရေကန်ကြမ်းကြုတ်ဖွတ်ကြီးမှာ အကြည့်ရဆိုးသော်လည်း လှုပ်ရှားမှုမှာ အလွန်တရာ ပေါ့ပါးသွက်လက်လှသည်။ တုတ်ခိုင်သော ခြေလေးချောင်းဖြင့် လျင်မြန်စွာ ရွေ့လျားနေပြီး အားကောင်းသော အမြီးဖြင့်လည်း ရိုက်ခတ်နေရာ မိုင်လိုတို့ သုံးဦးမှာ အသာစီး မရနိုင်အောင် ဖြစ်နေတော့သည်။

"စစ်နတ်ဘုရားကို တိုင်တည်ပါတယ်... ဒီတိရစ္ဆာန်ကောင်ရဲ့ အကြေးခွံတွေက အရမ်းမာကျောလွန်းတယ်... ငါ လုံးဝ ခုတ်လို့မရဘူး... ဘယ်လိုလုပ်ကြမလဲ... မြန်မြန် နည်းလမ်းရှာကြ..."

"ငါလည်း ခုတ်လို့မရဘူး... အသက်အန္တရာယ်ရှိတဲ့ နေရာတွေကိုပဲ တိုက်ခိုက်ရတော့မယ်..."

"အယ်လီဆန်... ဒီရေကန်ကြမ်းကြုတ်ဖွတ်ကြီးကို ထုံကျင်သွားအောင် မှော်ပညာနဲ့ တိုက်ခိုက်ပေး... ငါ သူ့ရဲ့ မျက်လုံးကို တိုက်ခိုက်မယ်..."

"ကောင်းပြီ..."

အယ်လီဆန်၏ မှော်မန္တန် ရွတ်ဆိုမှု ပြီးဆုံးသွားပြီးနောက် လျှပ်စီးနဂါးကြီး တစ်ကောင်သည် လေထဲမှ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ကျဆင်းလာကာ ရေကန်ကြမ်းကြုတ်ဖွတ်ကြီး၏ ကိုယ်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ပစ်ချလိုက်သည်။

ဤလျှပ်စီးနဂါးကြီး၏ စွမ်းအားမှာ သိသိသာသာ ပိုမို ကြီးမားလှရာ ရေကန်ကြမ်းကြုတ်ဖွတ်ကြီး၏ ကျောဘက်တွင် မည်းတူးသွားပြီး သွေးရဲရဲ အသားများပင် ပေါ်ထွက်လာသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ရေကန်ကြမ်းကြုတ်ဖွတ်ကြီးမှာလည်း တဆတ်ဆတ် တုန်ခါနေတော့သည်။

"အခွင့်အရေးပဲ..."

ရေကန်ကြမ်းကြုတ်ဖွတ်ကြီး ထုံကျင်နေသည့် အခိုက်အတန့်လေးကို အခွင့်ကောင်းယူကာ ပိန်ပိန်ပါးပါး လူငယ်လေး ဘော်ဘီက အခွင့်အရေးကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး ရေကန်ကြမ်းကြုတ်ဖွတ်ကြီး၏ ခေါင်းရင်းသို့ ချက်ချင်း ရောက်ရှိသွားသည်။

သူ၏ လက်ထဲရှိ ဓားမြှောင်မှာ လျှပ်စီးတစ်တန်းအလား ရေကန်ကြမ်းကြုတ်ဖွတ်ကြီး၏ ညာဘက်မျက်လုံးဆီသို့ တည့်မတ်စွာ ထိုးစိုက်လိုက်တော့သည်။

"သေစမ်း... တိရစ္ဆာန်ကောင်..."

ဘော်ဘီ၏ မျက်လုံးများက အေးစက်နေပြီး အောင်မြင်ရန် သေချာနေပြီ ဖြစ်သည်။

သို့သော် သူ လုံးဝ မထင်မှတ်ထားသည်မှာ ဤအသက်အန္တရာယ် ရှိနေသည့် အချိန်လေးတွင် ရေကန်ကြမ်းကြုတ်ဖွတ်ကြီး၏ မျက်စိရှေ့၌ ရေနံရံတစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာပြီး ထက်မြက်လှသော ဓားမြှောင်ကို တားဆီးလိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ဓားမြှောင်မှာ ရေနံရံထဲသို့ ထိုးစိုက်သွားရာ ဝါဂွမ်းပုံထဲသို့ ထိုးစိုက်လိုက်ရသည့်အလား အရှိန်မှာ ချက်ချင်း ကျဆင်းသွားသည်။ ရေကန်ကြမ်းကြုတ်ဖွတ်ကြီးက အခွင့်အရေးကို ဆုပ်ကိုင်ကာ ခေါင်းကို စောင်းလိုက်ပြီး သေစေနိုင်သော တိုက်ခိုက်မှုကို ရှောင်တိမ်းလိုက်သည်။

ဓားမြှောင်မှာ ရေကန်ကြမ်းကြုတ်ဖွတ်ကြီး၏ မျက်လုံးထောင့်ကို ပွတ်တိုက်သွားပြီး လည်ပင်းကို ထိုးစိုက်သွားရာ မီးပွားများ လွင့်စင်သွားသော်လည်း အမှန်တကယ် ထိခိုက်ဒဏ်ရာ မပေးနိုင်ခဲ့ချေ။

"လွဲသွားပြီ..."

ဘော်ဘီမှာ အလွန်အမင်း အံ့အားသင့်သွားပြီး နောက်သို့ ဆုတ်ခွာကာ ဆက်လက် မတိုက်ခိုက်တော့ချေ။

"ဒီလောက်ကောင်းတဲ့ အခွင့်အရေးကြီးကို နှမြောစရာပဲ..."

"ဘော်ဘီသာ အတိအကျ ထိုးနိုင်ခဲ့ရင် ဒီတိရစ္ဆာန်ကောင် သေမှာ သေချာတယ်..."

ပုဆိန်ကြီးကို ကိုင်ဆောင်ထားသော မိုင်လိုနှင့် ဓားရှည်ကြီးကို ကိုင်ဆောင်ထားသော လူသန်ကြီး ယေးလ်တို့မှာ နှမြောတသ ဖြစ်သွားကြသည်။

ဤအခွင့်အရေး ကောင်းကြီးကို လက်လွတ်လိုက်ရသဖြင့် ရေကန်ကြမ်းကြုတ်ဖွတ်ကြီးကို သတ်ဖြတ်ရန်မှာ ပို၍ ခက်ခဲသွားပြီ ဖြစ်သည်။ အယ်လီဆန်၏ မှော်ပညာ အဆင်သင့် ဖြစ်မည့်အချိန်အထိ စောင့်ဆိုင်းရဦးမည် ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်အတောအတွင်းတွင် ရေကန်ကြမ်းကြုတ်ဖွတ်ကြီးမှာ မည်မျှ ရူးသွပ်လာမည်ကို မည်သူမျှ မသိနိုင်ချေ။

"နှမြောစရာပဲ..."

အရပ်ရှည်ရှည်နှင့် မျက်နှာတွင် မှဲ့ခြောက်များရှိသော မှော်ဆရာမလေး အယ်လီဆန်မှာလည်း တိတ်တဆိတ် နှမြောနေမိသည်။

သို့သော် လူတိုင်း လုံးဝ မထင်မှတ်ထားသည်မှာ ရေကန်ကြမ်းကြုတ်ဖွတ်ကြီးထံမှ ရုတ်တရက် သနားစဖွယ် အော်ဟစ်သံကြီး ထွက်ပေါ်လာပြီး ကြီးမားလှသော ခန္ဓာကိုယ်ကြီးမှာ ပြင်းထန်စွာ လှုပ်ခါနေတော့သည်။

"ဘာအခြေအနေလဲ..."

အယ်လီဆန်တို့ လေးဦးမှာ အလွန်အမင်း အံ့အားသင့်သွားကြပြီး ကြည့်လိုက်ချိန်တွင် ရေကန်ကြမ်းကြုတ်ဖွတ်ကြီး၏ ကျောပေါ်၌ လူတစ်ယောက် တက်ခွနေသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

ထိုလူသည် လက်ထဲတွင် ဓားမြှောင်တစ်လက်ကို ကိုင်ဆောင်ထားပြီး ရေကန်ကြမ်းကြုတ်ဖွတ်ကြီး၏ ကျောပြင်ကို အားကုန် ထိုးစိုက်နေရာ သွေးများ နေရာအနှံ့ ပန်းထွက်နေတော့သည်။

"ဒါက..."

မိုင်လို ဘော်ဘီတို့ လေးဦးမှာ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားကြပြီး ထိုလူမှာ မုန်လဲ့ ဖြစ်နေကြောင်း သိလိုက်ရသည်။

ဓားမြှောင်ဖြင့် ထိုးစိုက်နေသော နေရာမှာလည်း ယခုလေးတင် အယ်လီဆန်၏ လျှပ်စီးနဂါးကြီး အထိခံထားရသော နေရာဖြစ်ပြီး မည်းတူးနေကာ သွေးရဲရဲ အသားများ ပေါ်ထွက်နေသော နေရာပင် ဖြစ်သည်။

"သေစမ်း... မင်း သေလိုက်တော့..."

မုန်လဲ့မှာ ရူးသွပ်နေသည့်အလား ရေကန်ကြမ်းကြုတ်ဖွတ်ကြီးကို အားကုန် ထိုးစိုက်နေတော့သည်။ သို့သော် သူသည် ရမ်းသမ်း ထိုးစိုက်နေခြင်း မဟုတ်ဘဲ ရေကန်ကြမ်းကြုတ်ဖွတ်ကြီး၏ ကျောရိုးကို တည့်မတ်စွာ ထိုးစိုက်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

ယခင်ဘဝက သူသည် တောတွင်းစွန့်စားမှု အစီအစဉ်များကို အများအပြား ကြည့်ရှုခဲ့ဖူးသည်။ ဘဲရ်ဂရစ် ဟုခေါ်သော လူတစ်ယောက်သည် မိကျောင်းတစ်ကောင်၏ ကျောရိုးကို ဖြတ်တောက်ပြီး အလွယ်တကူ သတ်ဖြတ်ပြခဲ့သည်ကို သူ မြင်တွေ့ခဲ့ဖူးသည်။

ထို့ကြောင့် ဤနည်းလမ်းသည် ရေကန်ကြမ်းကြုတ်ဖွတ်ကြီးအပေါ် အလုပ်ဖြစ်မဖြစ် မုန်လဲ့ စမ်းသပ်ကြည့်ချင်ခြင်း ဖြစ်သည်။