အခန်း ၁၈

အခန်း ၁၈ မှော်ပညာ စမ်းသပ်ပွဲ၊ ရက်စက်သော လက်တွေ့ဘဝ

နဂါးလူသားများ ဖြစ်နေလျက်နှင့် သာမန်ပြည်သူများ၏ အဝတ်အစားများကို ဝတ်ဆင်ထားခြင်းမှာ အံ့ဩစရာ ကောင်းလှပေသည်။

"ဒီနဂါးလူသားတွေက... တချို့က ဆင်းရဲသွားတဲ့ မှူးမတ်တွေပေါ့..."

ဟာဒက်စ်က နဂါးလူသား အုပ်စုကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး တီးတိုး ရှင်းပြလိုက်သည်။

"တချို့ကတော့ ငါတို့လိုပဲ သာမန်ပြည်သူ အဆင့်အတန်းမှာ ရှိကြတယ်..."

"သာမန်ပြည်သူလား..."

မုန်လဲ့မှာ အံ့အားသင့်သွားသည်။

"နဂါးလူသားတွေမှာလည်း သာမန်ပြည်သူ ရှိတယ်လား..."

"ဒါပေါ့... နဂါးတွေက သဘာဝအရ ကာမဂုဏ်ကို ခုံမင်ကြတယ်လေ... နဂါးလူသား အများစုကလည်း ဒီစရိုက်ကို အမွေရထားကြတယ်... အကျင့်စာရိတ္တ မကောင်းတဲ့ နဂါးလူသား တချို့က မကောင်းတဲ့ အလုပ်တွေ လုပ်ပြီးရင် တာဝန်မယူဘဲ ထွက်ပြေးသွားကြတာမျိုးတွေ ရှိတယ်..."

ဟာဒက်စ်က ခေါင်းခါယမ်းလိုက်သည်။

"အဲ့ဒါကြောင့် နဂါးလူသား မိဘမဲ့တွေ၊ တရားမဝင် ကလေးတွေ အများကြီး မွေးဖွားလာကြတာပေါ့... သူတို့ ကြီးလာတဲ့အခါ အားကိုးစရာလည်း မရှိဘူး ဂုဏ်ထူးဆောင် ဘွဲ့လည်း မရှိဘူးဆိုတော့ သဘာဝကျကျ သာမန်ပြည်သူတွေ ဖြစ်သွားကြတာပေါ့..."

"ဪ... အဲ့လိုကိုး..."

မုန်လဲ့မှာ သဘောပေါက်သွားတော့သည်။ လူသားများပင်လျှင် ဇနီးနှင့် သားသမီးများကို စွန့်ပစ်တတ်ကြသေးသည်ပဲ။ သဘာဝအရ ကာမဂုဏ်ကို ခုံမင်သော နဂါးလူသားများဆိုလျှင် ပို၍ပင် ဆိုဖွယ်ရာ မရှိတော့ချေ။ ဤရှုထောင့်မှ ကြည့်လျှင် နဂါးလူသား တရားမဝင် ကလေးများနှင့် မိဘမဲ့များ မွေးဖွားလာခြင်းမှာ ရှောင်လွှဲ၍ မရနိုင်သော ကိစ္စပင် ဖြစ်သည်။

"သာမန်ပြည်သူ အချင်းချင်း တူရင်တောင် သူတို့ရဲ့ ဘဝတွေက ငါတို့နဲ့ ယှဉ်လို့မရပါဘူး..."

ဟာဒက်စ်က သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"အညံ့ဆုံး နဂါးလူသားကတောင် အတော်လေး အစွမ်းထက်တဲ့ စစ်သည်တော် ဖြစ်နိုင်တယ်... တချို့ဆိုရင် ကြီးပွားတိုးတက်နိုင်မယ့် အခွင့်အရေးတွေ ရှိတယ်... ဒီအချက်မှာတော့ ငါတို့ လူသားတွေ လိုက်လို့ မမီနိုင်ပါဘူး..."

"အဲ့ဒါလည်း ဟုတ်တာပဲ..."

မုန်လဲ့က တိတ်တဆိတ် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"သွားကြစို့... စမ်းသပ်မယ့် နေရာက ဟိုဘက်မှာ... ငါတို့ အဲ့ဒီကို သွားကြရအောင်..."

ဟာဒက်စ်က လူအများဆုံး နေရာကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်ပြီးနောက် လူငါးဦးမှာ ထိုနေရာသို့ လျှောက်သွားလိုက်ကြသည်။ သို့သော် သံချပ်ကာ ဝတ်ဆင်ထားသော စစ်သည်တော် အချို့က သူတို့ကို တားဆီးလိုက်သည်။

"အဖော်တွေ ဝင်ခွင့်မပြုပါ..."

"မှော်ပညာ စမ်းသပ်ပွဲ ဝင်ကြေး တစ်ယောက်ကို ရွှေပြား ၁၀ ပြား..."

"မုန်လဲ့... မင်းတို့ ဝင်သွားလိုက်ကြတော့..."

ဟာဒက်စ်က ကြိုတင် ပြင်ဆင်လာသော ရွှေပြား ၄၀ ကို မုန်လဲ့ထံသို့ ပေးလိုက်ပြီး မုန်လဲ့တို့ လေးယောက်ကို တစ်ချက်စီ ကြည့်ကာ အားပေးလိုက်သည်။

"နဂါးနတ်ဘုရားက မင်းတို့ကို စောင့်ရှောက်ပါစေ... မင်းတို့ရဲ့ ဆန္ဒတွေ ပြည့်ဝမယ်လို့ ငါ ယုံကြည်ပါတယ်..."

"ဟုတ်ကဲ့..."

လေးယောက်စလုံးက ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြသည်။

မှော်ပညာ စမ်းသပ်ပွဲသို့ လာရောက်သူ အလွန် များပြားလှပြီး လူများ ရှုပ်ယှက်ခတ်နေကာ အရှည်ကြီး တန်းစီနေသော တန်းစီ လူတန်းကြီး ၁၀ ခုခန့် ရှိနေသည်။ ဤမြင်ကွင်းမှာ တရုတ်နှစ်သစ်ကူး အားလပ်ရက်အတွင်း ရထားလက်မှတ် ဝယ်ရန် တန်းစီနေသည့် မြင်ကွင်းနှင့် အလွန် တူညီလှပေသည်။

"လူတွေကလည်း အများကြီးပဲ... ဘယ်တော့မှ အလှည့်ရောက်မှာလဲ..."

မုန်လဲ့က သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး အနည်းငယ် တိုသော တန်းစီ လူတန်းကြီး တစ်ခု၏ အနောက်တွင် ဝင်ရပ်လိုက်သည်။ ရှည်လျားလှသော လူတန်းကြီးကို ကြည့်ရင်း သူ အနည်းငယ် ခေါင်းကိုက်လာတော့သည်။

"အစ်ကို မုန်လဲ့... ညီမ... ညီမ ကြောက်တယ်..."

ဂျိုအန်နာက မုန်လဲ့၏ အင်္ကျီစကို ဆွဲကာ သူမ၏ မျက်နှာလေးထက်တွင် စိုးရိမ်ပူပန်မှုများနှင့် မလုံခြုံမှုများ အပြည့်အဝ ဖုံးလွှမ်းနေတော့သည်။ ယခင်က သွက်လက်စွာ ဆော့ကစားတတ်သော အမူအရာများ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

"စိတ်အေးအေးထားပါ... ဒီလိုကိစ္စမျိုးက ကံတရားအပေါ်မှာပဲ မူတည်တာ... စိတ်ပူနေလည်း ဘာမှ ထူးမလာပါဘူး..."

မုန်လဲ့က သူမကို မည်သို့ နှစ်သိမ့်ရမည်ကို မသိသဖြင့် ဤသို့သာ ပြောလိုက်ရသည်။

ကောင်းကင်ယံတွင် နေက ပူပြင်းနေပြီး အလွန်အမင်း ပူအိုက်နေသည်။ မီးနဂါးတိုင်းပြည်သည် မှော်သားရဲတောင်တန်းကြီးနှင့် နီးကပ်သဖြင့် အပူပိုင်း မိုးသစ်တော ရာသီဥတုနှင့် အနည်းငယ် တူညီပြီး ယခုအချိန်တွင် အပူချိန် အလွန် မြင့်မားနေသည်။ ထို့ကြောင့် စောင့်ဆိုင်းရခြင်းမှာ ငရဲကျနေသည့်အလား ပင်ပန်းဆင်းရဲလှပေသည်။

သို့သော် ယခုအချိန်တွင် လူအများစုမှာ ပူပြင်းသော ရာသီဥတုကို ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ဘဲ သူတို့၏ ရင်ထဲတွင် စိုးရိမ်ပူပန်မှုများနှင့် တုန်လှုပ်မှုများကသာ ကြီးစိုးနေတော့သည်။ ဤသည်မှာ သူတို့၏ ကံကြမ္မာကို ဆုံးဖြတ်ပေးမည့် အချိန်အခါ ဖြစ်ပေသည်။

ပါရမီ ရှိပါက ငါးကြင်းက နဂါးတံခါးကို ကျော်လွန်သွားသည့်အလား ကောင်းကင်ယံသို့ ထိုးတက်သွားမည် ဖြစ်သည်။

ပါရမီ မရှိပါက ဆက်လက်၍ အောက်ခြေသိမ်း အလုပ်များကိုသာ လုပ်ကိုင်ရပြီး သာမန်ဘဝဖြင့်သာ နေထိုင်သွားရမည် ဖြစ်သည်။

"ဒါက တက္ကသိုလ်ဝင်တန်း စာမေးပွဲထက်တောင် ပိုပြီး ရက်စက်သေးတယ်..."

မုန်လဲ့က တိတ်တဆိတ် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"ရှေးခေတ်က စာမေးပွဲတွေနဲ့တော့ နည်းနည်း တူတယ်..."

ပူလောင်ပြင်းပြစွာ စောင့်ဆိုင်းနေချိန်တွင် လူအမျိုးမျိုး၏ အမူအရာများကို မြင်တွေ့ရသည်။

အချို့က ဝမ်းသာလွန်း၍ ငိုကြွေးနေကြပြီး ပျော်ရွှင်စွာဖြင့် ထွက်ခွာသွားကြသည်။

အချို့က ခေါင်းခါ သက်ပြင်းချနေကြပြီး စမ်းသပ်မှု ရလဒ်ကို မကျေနပ်ကြချေ။

လူအများစုမှာမူ အလွန်အမင်း နာကျင်နေကြပြီး ဝမ်းနည်းစွာဖြင့် ထွက်ခွာသွားကြသည်။

လက်တွေ့ဘဝ၏ ရက်စက်မှုကို ဤနေရာတွင် ပီပြင်စွာ မြင်တွေ့နိုင်ပေသည်။

လူတန်းကြီးက ဖြည်းညင်းစွာ ရွေ့လျားနေပြီး နာရီအနည်းငယ် စောင့်ဆိုင်းပြီးနောက် မုန်လဲ့တို့ လေးယောက်မှာ စမ်းသပ်စင် အနီးသို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။

စမ်းသပ်စင် အရှေ့တွင် အနက်ရောင် မှော်ဝတ်ရုံများကို ဝတ်ဆင်ထားသော လူငယ် သုံးဦး ရပ်နေပြီး ဤလူတန်းကြီး၏ စမ်းသပ်မှု လုပ်ငန်းစဉ်များကို တာဝန်ယူ လုပ်ဆောင်နေကြသည်။

တစ်ဦးက နာမည်ခေါ်သည်။

တစ်ဦးက စမ်းသပ်သည်။

တစ်ဦးက မှတ်တမ်းတင်သည်။

တစ်ယောက်တစ်မျိုးစီ တာဝန်ခွဲဝေထားပြီး အစီအစဉ်တကျ လုပ်ဆောင်နေကြသည်။

သူတို့၏ အနောက်ဘက်တွင်မူ အိပ်ငိုက်နေသော လူလတ်ပိုင်း တစ်ဦး ထိုင်နေသည်။ သူသည် ထိုင်ခုံ နောက်မှီကို မှီကာ ခေါင်းငိုက်စိုက်ကျနေပြီး မျက်လုံးများ မှိတ်ထားကာ အိပ်မောကျနေပုံရသည်။ ပတ်ဝန်းကျင် အခြေအနေကို လုံးဝ ဂရုမစိုက်ချေ။

စမ်းသပ်သည့် ကိရိယာ နှစ်ခု ရှိသည်။ ပထမတစ်ခုမှာ ဘတ်စကက်ဘောလုံး အရွယ်အစားခန့်ရှိသော ကြည်လင်နေသည့် သလင်းကျောက်လုံး တစ်လုံး ဖြစ်ပြီး လေထဲတွင် ရပ်တန့်နေကာ တောက်ပနေသော စိန်တစ်ပွင့်အလား လှပလှသည်။

ဒုတိယတစ်ခုမှာ သုံးမီတာခန့် မြင့်ပြီး သုံးပေခန့် ကျယ်သော ဧရာမ အပူချိန်တိုင်း ကိရိယာ ပုံစံ ကိရိယာ တစ်ခု ဖြစ်သည်။ သလင်းကျောက်လုံး၏ အရှေ့တွင် ထောင်ထားပြီး ၎င်းအတွင်းတွင် အနီရောင် မျဉ်းတစ်ကြောင်း ရှိကာ ဘေးနှစ်ဖက်တွင် ဂဏန်းများ ရေးသားထားသည်။ အပူချိန်တိုင်း ကိရိယာ အကြီးစား တစ်ခုနှင့် အတိအကျ တူညီလှပေသည်။

"နောက်တစ်ယောက်..."

နာမည်ခေါ်ရန် တာဝန်ရှိသူက အော်ခေါ်လိုက်ရာ ကြမ်းတမ်းသော လျှော်တေအင်္ကျီကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် သာမန်ပြည်သူ အသွင်အပြင်နှင့် ဆံပင်အဝါရောင် ကောင်လေး တစ်ယောက်က အမြန် ထူးလိုက်ပြီး ရှေ့သို့ သုတ်ခြေတင် သွားလိုက်သည်။

သူ အရမ်း စိတ်လှုပ်ရှားနေသောကြောင့်လား မသိပေ။ ခြေလှမ်း မှားသွားပြီး ရုတ်တရက် မြေပြင်ပေါ်သို့ မှောက်လျက် လဲကျသွားကာ သလင်းကျောက်လုံးနှင့် ဝင်တိုက်မိမတတ် ဖြစ်သွားတော့သည်။

လူတိုင်းက ဝိုင်းရယ်ကြရာ ဆံပင်အဝါရောင် ကောင်လေးမှာ ပို၍ပင် စိတ်လှုပ်ရှားသွားပြီး အမြန် ထရပ်ကာ ထစ်အထစ်အဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"တောင်း... တောင်းပန်ပါတယ်... ကျွန်တော့် နာမည်က ပေါ်... ပေါ်တာ..."

"နာမည် ပြောစရာ မလိုဘူး... လက်ကို သလင်းကျောက်လုံးပေါ် တင်လိုက်ရုံပဲ..."

စမ်းသပ်ရန် တာဝန်ရှိသူ လူငယ်က အေးစက်စက်ဖြင့် ပြောလိုက်ပြီး ဆံပင်အဝါရောင် ကောင်လေး၏ နာမည်ကို နားထောင်လိုစိတ် အနည်းငယ်မျှ မရှိချေ။ မှန်ပေသည်။ သူတို့သည် မှော်ပညာ စမ်းသပ်ပွဲကိုသာ တာဝန်ယူရပြီး မှော်ပညာ ပါရမီ ရှိသူများကိုသာ မှတ်တမ်းတင်မည် ဖြစ်သည်။

မှော်ပညာ ပါရမီ မရှိသူများကိုမူ မှတ်တမ်းတင်ရန် လိုအပ်မည် မဟုတ်ချေ။

လက်တွေ့ဘဝမှာ ဤမျှပင် ရက်စက်လှပေသည်။

"ဟုတ်... ဟုတ်ကဲ့..."

ပေါ်တာက အမြန် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး တုန်ရီနေသော လက်နှစ်ဖက်ကို သလင်းကျောက်လုံးပေါ်သို့ တင်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သလင်းကျောက်လုံးကို မျက်တောင်မခတ်တမ်း စိုက်ကြည့်ကာ ကံကြမ္မာ၏ အဆုံးအဖြတ်ကို စောင့်ဆိုင်းနေတော့သည်။

သူ အလွန်တရာ စိတ်လှုပ်ရှားနေပြီး အသက်ရှူရန်ပင် မေ့နေတော့သည်။ အမှားအယွင်း အနည်းငယ်ကြောင့် စမ်းသပ်မှု ရလဒ် မှားယွင်းသွားပြီး သေဒဏ် အပေးခံရမည်ကို အလွန်အမင်း ကြောက်ရွံ့နေတော့သည်။

စမ်းသပ်ရန် တာဝန်ရှိသူ လူငယ်က အေးစက်သော မျက်နှာထားဖြင့် သလင်းကျောက်လုံးကို စိုက်ကြည့်နေသည်။ အစပိုင်းတွင် ကြည်လင်နေသော သလင်းကျောက်လုံးသည် လျှပ်စစ် ဖြတ်သန်းသွားသည့်အလား ရုတ်တရက် တောက်ပလာပြီး မှိုင်းညို့ညို့ အလင်းရောင်များ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

မြေဝါရောင် အလင်းတန်းများထဲတွင် အစိမ်းရောင် အလင်းတန်း အနည်းငယ် ရောနှောနေပြီး မှန်ဘီလူးမှ ရောင်ပြန်ဟပ်နေသော ရောင်စုံ အလင်းတန်းများနှင့် တူညီနေသည်။

"မှော်ဓာတ် အာရုံခံနိုင်စွမ်း... မြေဓာတ် အလယ်အလတ်အဆင့်... လေဓာတ် အနိမ့်အဆင့်..."

စမ်းသပ်ရန် တာဝန်ရှိသူ လူငယ်က အေးစက်စက်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"နောက်တစ်ဆင့်... မင်းရဲ့ စိတ်စွမ်းအင်ကို စမ်းသပ်မယ်... စိတ်စွမ်းအင် တိုင်းတာရေး ကိရိယာ အောက်က အနီရောင် အစက်လေးကို မြင်လား... အဲ့ဒါကို မင်းရဲ့ စိတ်စွမ်းအင်နဲ့ ဖိထား... တတ်နိုင်သလောက် အောက်ကို ဖိချ..."

စိတ်စွမ်းအင် တိုင်းတာရေး ကိရိယာလား။

မုန်လဲ့က သူပြောသည့်အတိုင်း ကြည့်လိုက်ရာ ဧရာမ အပူချိန်တိုင်း ကိရိယာ ပုံစံ ကိရိယာ၏ အောက်ခြေတွင် အနီရောင် အစက်လေး တစ်ခုကို အမှန်တကယ် မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ ငွေပြားစေ့ခန့် အရွယ်အစား ရှိပြီး ခလုတ်တစ်ခုနှင့် အလွန် တူညီနေသည်။

"သခင်... သခင်ကြီး... စိတ်စွမ်းအင်ကို ဘယ်... ဘယ်လို သုံးရမလဲ..."

ပေါ်တာက မျက်နှာများ ရဲတက်လာပြီး အားစိုက်ကာ မေးလိုက်သည်။

"အနီရောင် အစက်ပေါ်မှာ မှော်အစီအရင် တစ်ခု ထွင်းထုထားတယ်... အဲ့ဒါက မင်းရဲ့ စိတ်စွမ်းအင်ကို အလိုအလျောက် ဆွဲငင်သွားလိမ့်မယ်... မင်းက အဲ့ဒီ အစက်လေးကို စိုက်ကြည့်နေဖို့ပဲ လိုတယ်..."

စမ်းသပ်ရန် တာဝန်ရှိသူ လူငယ်က အေးစက်စက်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"နောက်က စမ်းသပ်မယ့် သူတွေလည်း သေချာ နားထောင်ထား... ခဏနေ စိတ်စွမ်းအင် စမ်းသပ်တဲ့ အခါကျရင်..."

"ဟုတ်... ဟုတ်ကဲ့ပါ..."

ပေါ်တာက အမြန် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်လုံးများက စိတ်စွမ်းအင် တိုင်းတာရေး ကိရိယာ အောက်ခြေရှိ အနီရောင် အစက်လေးကို စိုက်ကြည့်နေတော့သည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် စိတ်စွမ်းအင် တိုင်းတာရေး ကိရိယာ အတွင်းရှိ အနီရောင် မျဉ်းလေးက စတင် တက်လာပြီး ဂဏန်းများကို ဖြတ်သန်းကာ အပေါ်သို့ တက်သွားတော့သည်။

"ဒါက စိတ်စွမ်းအင်ကို တိုင်းတာတဲ့ ကိရိယာလား..."

မုန်လဲ့၏ မျက်လုံးများက တောက်ပနေပြီး စိတ်စွမ်းအင် တိုင်းတာရေး ကိရိယာ အတွင်းရှိ အနီရောင် မျဉ်းလေးကို စိုက်ကြည့်နေသည်။ ဤကိရိယာသည် အပူချိန်တိုင်း ကိရိယာနှင့် လုပ်ဆောင်ပုံ တူညီသော်လည်း တစ်ခုက စိတ်စွမ်းအင်ကို တိုင်းတာပြီး နောက်တစ်ခုက အပူချိန်ကို တိုင်းတာခြင်းသာ ကွာခြားပေသည်။

အချိန်အနည်းငယ် အကြာတွင် အနီရောင် မျဉ်းလေးက ရပ်တန့်သွားသည်။ စမ်းသပ်ရန် တာဝန်ရှိသူ လူငယ်က အနီရောင် မျဉ်းလေး ရပ်တန့်သွားသော ဂဏန်းကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏ အသံမှာ အနည်းငယ် ပျော့ပျောင်းသွားသည်။

"စိတ်စွမ်းအင် ၂၃... ရွယ်တူတွေထက် ၄ ဆ ပိုများတယ်... သတ်မှတ်ချက်ကို မီတယ်... မှော်ဓာတ် အာရုံခံနိုင်စွမ်း... မြေဓာတ် အလယ်အလတ်အဆင့်... လေဓာတ် အနိမ့်အဆင့်... မှော်ဆရာ ဖြစ်ဖို့ အရည်အချင်း ပြည့်မီတယ်..."