အခန်း ၂၁

အခန်း ၂၁ အရူးအမူး လုယူခြင်းနှင့် အဆုံးသတ် ရလဒ်

အဘိုးအိုသုံးဦး လူမှားသွားသော နဂါးလူသားလူငယ်သည် မူလက မုန်လဲ့တို့လေးယောက်၏အနောက်တွင် တန်းစီနေသူဖြစ်သည်။ မုန်လဲ့၏ အလွန်တရာအံ့ဩစရာကောင်းသော ပါရမီကြောင့် အလွန်အမင်းအံ့အားသင့်သွားပြီး ဤကဲ့သို့ပါရမီရှင်ကို အနီးကပ်ကြည့်ရှုလိုသဖြင့် အရှေ့သို့တိုးလာခဲ့ရာ မထင်မှတ်ဘဲ အဘိုးအိုသုံးဦး၏ ဝိုင်းရံခြင်းကို ခံလိုက်ရခြင်းဖြစ်သည်။

နဂါးလူသားလူငယ်မှာ အနည်းငယ် စကားပြောရခက်သွားတော့သည်။

"ဆရာသုံးယောက်စလုံး လူမှားနေပြီ... ကျွန်တော် မှော်ပညာစမ်းသပ်ပွဲ မဝင်ရသေးဘူး..."

အဘိုးအိုသုံးဦးမှာ အလွန်အမင်း အံ့အားသင့်သွားကြသည်။

"ဒါဆို သူက ဘယ်မှာလဲ..."

စမ်းသပ်ရေးတာဝန်ရှိသူ လူလတ်ပိုင်းက မုန်လဲ့ကို လက်ညှိုးထိုးပြကာ ရယ်ရခက်ငိုရခက်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ ဤလောက်တောင် လူမှားနိုင်သည်လား ဆိုသည့်အမူအရာမျိုး ဖြစ်နေသည်။

"ဆရာတို့... သူကမှ အဲ့ဒီပါရမီရှင် အစစ်ပါ..."

'ဖျတ်... ဖျတ်... ဖျတ်...'

မျက်လုံးသုံးစုံက မုန်လဲ့ဆီသို့ ချက်ချင်း ရောက်ရှိသွားတော့သည်။

"လူသားဖြစ်နေတာလား..."

"မင်းက အဲ့ဒီပါရမီရှင်လား..."

အဘိုးအိုသုံးဦး၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ အမူအရာများမှာ မျိုးစုံလင်စွာ ပြောင်းလဲသွားသော်လည်း အလွန်တရာ ကြည့်ကောင်းလှပေသည်။

"မထင်ထားဘူး... တကယ်မထင်ထားဘူး... ငါတို့လူသားတွေထဲကနေလည်း ဒီလိုပါရမီရှင်မျိုး ထွက်လာနိုင်မယ်လို့... ကောင်းတယ်... အရမ်းကောင်းတယ်..."

နှာခေါင်းနီအဘိုးအိုမှာ အတိုင်းမသိ ဝမ်းသာပျော်ရွှင်သွားပြီး ယခုလေးတင် လူမှားသွားသည့်အတွက် အနည်းငယ်မျှပင် ရှက်ရွံ့နေသည့်အသွင် မရှိချေ။

"ဟုတ်တယ် ဟုတ်တယ်... အထူးအဆင့် မှော်ဓာတ်အာရုံခံနိုင်စွမ်းရှိတဲ့ လူသားပါရမီရှင်ဆိုတာ အတော်ရှားတာ... အထူးသဖြင့် စိတ်စွမ်းအင်က ရွယ်တူတွေထက် အဆတစ်ရာတောင်များတဲ့ ပါရမီရှင်ဆိုတာ တစ်ခါမှကို မကြားဖူးတာ..."

ထိပ်ပြောင်အဘိုးအိုက အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"လူလေး... မင်္ဂလာပါ... ငါက ဒေါက်ဂလပ်စ် မှော်ပညာသင်တန်းကျောင်းရဲ့ ကျောင်းသားလက်ခံရေးဆရာ ဩဂတ်စတပ်ပါ... လူလေးကို ငါတို့ဒေါက်ဂလပ်စ် မှော်ပညာသင်တန်းကျောင်းကို ဝင်ဖို့ လှိုက်လှဲစွာ ဖိတ်ခေါ်ပါတယ်... ခုနကပြောသလိုပဲ မင်းသာဝင်မယ်ဆိုရင် ဘာအခြေအနေမဆို ညှိနှိုင်းလို့ရပါတယ်... ဘယ်လိုလဲ... ငါတို့ဆီ ဝင်မလား..."

နှာခေါင်းနီအဘိုးအိုက ထိပ်ပြောင်အဘိုးအို၏စကားကို နှာခေါင်းရှုံ့ကာ အထင်သေးစွာ ပြောလိုက်သည်။

"သူ့လိုပါရမီရှင်မျိုးက အကောင်းဆုံး ပညာရေးဝန်းကျင်နဲ့မှ ထိုက်တန်တာ... မင်းတို့ဒေါက်ဂလပ်စ် မှော်ပညာသင်တန်းကျောင်းကို သွားတာက ပါရမီကို ဖြုန်းတီးပစ်တာပဲ... အလကား ဖြုန်းတီးပစ်တာ..."

ထို့နောက် မုန်လဲ့ကိုကြည့်လိုက်ချိန်တွင်မူ သဘောကောင်းသော အဘိုးအိုကြီးအသွင်ဖြင့် ပြုံးရွှင်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"လူလေး... ငါတို့မီးနဂါး မှော်ပညာသင်တန်းကျောင်းက မီးနဂါးတိုင်းပြည်ရဲ့ အကောင်းဆုံး မှော်ပညာသင်တန်းကျောင်းပဲ... အကောင်းဆုံးဆရာတွေနဲ့ အကောင်းဆုံး ပညာရေးအထောက်အပံ့တွေ ရှိတယ်... လာခဲ့ပါ..."

ပြိုင်ဘက်နှစ်ဦး၏ တတွတ်တွတ် ပြောဆိုနေမှုများကို ကြည့်ရင်း ချိုတစ်ချောင်းနှင့် အဘိုးအိုကလည်း အလျှော့မပေးချေ။

"လူသားပါရမီရှင်လေး... ငါက နဂါးလူသား မှော်ပညာသင်တန်းကျောင်းရဲ့ ကျောင်းသားလက်ခံရေးဆရာ..."

သို့သော် သူ၏စကားမဆုံးမီမှာပင် ပြိုင်ဘက်နှစ်ဦး၏ ရက်စက်သော တိုက်ခိုက်မှုများကို ခံလိုက်ရတော့သည်။

"အဘိုးကြီး... မင်း မျက်စိမှုန်နေပြီလား... သူက ငါတို့လူသားပါရမီရှင်လေ... မင်းတို့နဂါးလူသားသင်တန်းကျောင်းကို သွားပြီး ဘာလုပ်ရမှာလဲ... မင်း အားကုန်ခံမနေပါနဲ့တော့..."

မှော်ပညာသင်တန်းကျောင်းကြီး သုံးကျောင်းမှ ကျောင်းသားလက်ခံရေးဆရာသုံးဦးက မုန်လဲ့အတွက် အငြင်းပွားနေကြသည်ကို ကြည့်ရင်း ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူငယ်များမှာ အလွန်အမင်း မနာလိုဝန်တိုနေကြပြီး မုန်လဲ့၏နေရာတွင် ဝင်ရောက်နေရာယူချင်စိတ်များပင် ပေါက်လာတော့သည်။

အကယ်၍ ယခုအချိန်တွင် လုယူခံနေရသူမှာ သူတို့သာဖြစ်ခဲ့လျှင် မည်မျှကောင်းမည်နည်း။

သို့သော် လောကတွင် အကယ်၍ ဆိုသည်မှာ မရှိချေ။

ထိုအချိန်တွင် စမ်းသပ်ရေးတာဝန်ရှိသူ လူလတ်ပိုင်းက ချောင်းဟန့်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ဆရာတို့... ဘေးနားမှာ သွားတိုင်ပင်ကြပါလား... ကျွန်တော်တို့ ဒီမှာ စမ်းသပ်ဖို့ ဆက်လုပ်ရဦးမယ်..."

လူလတ်ပိုင်း၏ စကားဖြတ်ပြောမှုကြောင့် အဘိုးအိုသုံးဦးမှာ အနည်းငယ် မကျေမနပ်ဖြစ်သွားသော်လည်း ဘာမှဆက်မပြောတော့ချေ။ မုန်လဲ့ကို ဘေးသို့ခေါ်သွားကာ ပါးစပ်ဖြင့် စွမ်းရည်ပြပြီး ဆက်လက် စည်းရုံးနေကြတော့သည်။

"ဆရာနှစ်ယောက်ရဲ့ ကမ်းလှမ်းမှုတွေက အရမ်းကောင်းပါတယ်... ဒါပေမယ့် သေချာလေး ရှင်းပြပေးလို့ရမလား... ဒါမှ ကျွန်တော် ရွေးချယ်ရလွယ်မှာ..."

မုန်လဲ့က ခေါင်းကုတ်ကာ နှာခေါင်းနီအဘိုးအိုနှင့် ထိပ်ပြောင်အဘိုးအိုကို ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ ချိုတစ်ချောင်းနှင့် အဘိုးအိုကိုယ်စားပြုသော နဂါးလူသား မှော်ပညာသင်တန်းကျောင်းကိုမူ သူ လုံးဝပယ်ဖျက်လိုက်ပြီဖြစ်သည်။ နဂါးလူသားများနှင့် ရောနှောနေထိုင်ရန် သူ လုံးဝစိတ်မဝင်စားချေ။

"လူလေးက တကယ်ကို ပွင့်လင်းတာပဲ..."

ထိပ်ပြောင်အဘိုးအိုက အမြန်ဝင်ပြောလိုက်သည်။

"မင်းက သာမန်ပြည်သူတစ်ယောက်ဆိုတာ ငါသိပါတယ်... ငါတို့ဒေါက်ဂလပ်စ် မှော်ပညာသင်တန်းကျောင်းကလည်း သာမန်ပြည်သူတွေကို အဓိကလက်ခံတာပါ... မင်းသာဝင်မယ်ဆိုရင် ကျောင်းလခနဲ့ အခြားစရိတ်တွေအားလုံး အခမဲ့ဖြစ်မယ့်အပြင် တစ်နှစ်ကို ရွှေပြားသုံးထောင် ပညာသင်ဆု ပေးပါမယ်..."

နှာခေါင်းနီအဘိုးအိုကလည်း အလျှော့မပေးချေ။

"ငါတို့မီးနဂါး မှော်ပညာသင်တန်းကျောင်းကလည်း အကုန်အခမဲ့ပဲ... ပညာသင်ဆုလည်း တစ်နှစ်ကို ရွှေပြားသုံးထောင် ပေးမယ်..."

ထိပ်ပြောင်အဘိုးအိုက နှာခေါင်းနီအဘိုးအိုကို ဒေါသတကြီး ကြည့်ကာ ဆဲဆိုလိုက်တော့သည်။

"အဘိုးကြီး... ခုနက မင်း ရွှေပြားနှစ်ထောင်လို့ ပြောခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား... ဘာလို့ ချက်ချင်း ရွှေပြားတစ်ထောင် ထပ်တိုးသွားတာလဲ... မင်း အရှက်မရှိဘူးလား..."

နှာခေါင်းနီအဘိုးအိုက နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။

"သူ့လိုပါရမီရှင်မျိုးကို ငွေနဲ့ တိုင်းတာလို့ရမလား... တစ်နှစ်ကို ရွှေပြားသုံးထောင်... သေချာပေါက် ရစေရမယ်..."

ထိပ်ပြောင်အဘိုးအိုမှာ ဒေါသထွက်လွန်း၍ သွားကြိတ်နေတော့သည်။

"အရှက်မရှိတဲ့ အဘိုးကြီး... ရွှေပြားလေးထောင်... လူလေးသာ ငါတို့ဒေါက်ဂလပ်စ် မှော်ပညာသင်တန်းကျောင်းကို ဝင်မယ်ဆိုရင် တစ်နှစ်ကို ရွှေပြားလေးထောင် ပညာသင်ဆု ပေးမယ်..."

နှာခေါင်းနီအဘိုးအိုက ရယ်မောလိုက်ပြီး သူ၏မျက်နှာထက်တွင် အောင်နိုင်သူ၏အပြုံးများ ထွက်ပေါ်နေတော့သည်။ သူတို့မီးနဂါး မှော်ပညာသင်တန်းကျောင်းက အလွန်ချမ်းသာကြွယ်ဝရာ ဒေါက်ဂလပ်စ် မှော်ပညာသင်တန်းကျောင်းနှင့် မည်သို့ယှဉ်နိုင်မည်နည်း။

"ငါတို့မီးနဂါး မှော်ပညာသင်တန်းကျောင်းကလည်း ရွှေပြားလေးထောင် ပေးမယ်..."

ထိပ်ပြောင်အဘိုးအိုမှာ ဒေါသထွက်လွန်း၍ မီးခိုးများပင် ထွက်လာမတတ် ဖြစ်နေတော့သည်။

"အဘိုးကြီး... မင်း ဒီနေ့ ငါနဲ့အပြိုင် လုပ်နေတာပေါ့လေ... ရွှေပြားငါးထောင်... ဒါက ငါပေးနိုင်တဲ့ အမြင့်ဆုံးပဲ... လူလေး... ပြတ်ပြတ်သားသားသာ ပြောလိုက်ပါ... ဝင်မလား မဝင်ဘူးလား..."

နှာခေါင်းနီအဘိုးအိုက အေးဆေးစွာပင် ပြောလိုက်သည်။

"ငါလည်း ရွှေပြားငါးထောင် ပေးမယ်..."

ထိပ်ပြောင်အဘိုးအိုမှာ ဒေါသထွက်လွန်း၍ သွားကြိတ်နေသော်လည်း ထပ်မံဈေးမဆွဲနိုင်တော့ချေ။ သူသည် မုန်လဲ့ကို အလွန်အမင်း ဖိတ်ခေါ်လိုသော်လည်း ကျောင်းသားလက်ခံရေးဆရာတစ်ယောက်သာ ဖြစ်သဖြင့် အာဏာကန့်သတ်ချက် ရှိပေသည်။ တစ်နှစ်လျှင် ရွှေပြားငါးထောင်ဆိုသည်မှာ သူပေးနိုင်သော အမြင့်ဆုံးပမာဏပင် ဖြစ်သည်။

"မင်း... သိပ်ရက်စက်တာပဲ..."

နှာခေါင်းနီအဘိုးအိုက လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။

"ထပ်မပေးနိုင်တော့ဘူးမလား... လူလေး... ဘယ်လိုရွေးချယ်ရမလဲဆိုတာ မင်းစိတ်ထဲမှာ သိလောက်ပါပြီနော်..."

မုန်လဲ့က ထိပ်ပြောင်အဘိုးအိုကို အနည်းငယ် ဝမ်းနည်းစွာကြည့်လိုက်ပြီးနောက် နှာခေါင်းနီအဘိုးအိုဘက်သို့ လှည့်ကာ ရိုသေစွာ ဦးညွှတ်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"မီးနဂါး မှော်ပညာသင်တန်းကျောင်းရဲ့ ကျောင်းသားတစ်ယောက် ဖြစ်ခွင့်ရတဲ့အတွက် အရမ်းဂုဏ်ယူပါတယ်..."

နှာခေါင်းနီအဘိုးအိုမှာ အလွန်အမင်း ဂုဏ်ယူနေတော့သည်။

"မှန်ကန်တဲ့ ရွေးချယ်မှုပဲ ကလေး... ငါတို့မီးနဂါး မှော်ပညာသင်တန်းကျောင်းကို ဝင်လာတဲ့အတွက် အရမ်းဝမ်းသာပါတယ်... ဒါက ကျောင်းတံဆိပ်ပဲ... မင်း မြန်မြန် သွေးစက်ချပြီး ပိုင်ရှင်အဖြစ် သတ်မှတ်လိုက်ပါ..."

ထိုတံဆိပ်လေးမှာ အလွန်သေးငယ်ပြီး မုန်လဲ့ ယခင်ဘဝက ကျောင်းတံဆိပ်များနှင့် အနည်းငယ်တူညီသည်။ သို့သော် ၎င်းသည် အဂ္ဂိရတ်ပစ္စည်းတစ်ခုဖြစ်ပြီး အရှေ့ဘက်တွင် ဩဇာတိက္ကမရှိသော မီးနဂါးရုပ်ပုံကို ထွင်းထုထားကာ အနောက်ဘက်တွင်မူ ထူးဆန်းသော မှော်စွမ်းအင်များ ပါဝင်သည့် မှော်အစီအရင်တစ်ခု ရှိနေသည်။

မုန်လဲ့က တံဆိပ်ကို လှမ်းယူလိုက်ပြီး သွေးတစ်စက် ညှစ်ချကာ တံဆိပ်ပေါ်သို့ ချလိုက်ရာ ချက်ချင်းပင် တံဆိပ်နှင့် သူ၏ကြားတွင် ထူးဆန်းသော ဆက်သွယ်မှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာတော့သည်။

ထိပ်ပြောင်အဘိုးအိုက ဤမြင်ကွင်းကိုကြည့်ရင်း သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"ဟူး... တကယ် နှမြောစရာပဲ..."

ဤသို့ဖြစ်လာမည်ကို သူ ကြိုတင်သိရှိထားပြီးသားဖြစ်သည်။ မုန်လဲ့ကဲ့သို့ ပါရမီရှင်များသည် တူညီသော အခြေအနေမျိုးတွင် မီးနဂါး မှော်ပညာသင်တန်းကျောင်းကိုသာ ရွေးချယ်ကြမည်ဖြစ်သည်။ သူတို့ဒေါက်ဂလပ်စ် မှော်ပညာသင်တန်းကျောင်းနှင့် လွဲချော်သွားသော ပါရမီရှင်များကို သူ အကြိမ်ကြိမ် ကြည့်နေရုံသာ တတ်နိုင်ပေသည်။

နှာခေါင်းနီအဘိုးအိုက စိတ်ရှည်လက်ရှည် ရှင်းပြလိုက်သည်။

"ကျောင်းတံဆိပ်က မင်းရဲ့ အထောက်အထားဖြစ်သလို ကျောင်းဝင်ခွင့်စာရွက်လည်း ဖြစ်တယ်... ကျောင်းတံဆိပ်ကို တပ်ဆင်ထားမှသာ ကျောင်းစောင့်တွေကို ဖြတ်ပြီး ကျောင်းထဲကို လွတ်လပ်စွာ ဝင်ထွက်နိုင်မှာ... ဒါ့အပြင် ကျောင်းတံဆိပ်ပေါ်မှာ စွမ်းအင်စုဆောင်းတဲ့ မှော်အစီအရင် ပါရှိတယ်... မှော်ဓာတ်တွေကို အချိန်မရွေး စုပ်ယူပေးနေပြီး မင်းရဲ့ တရားထိုင်မှုအရှိန်ကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်တယ်..."

မုန်လဲ့က သဘောပေါက်ကြောင်း ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

"အဲ့လိုကိုး..."

နှာခေါင်းနီအဘိုးအိုက နောက်ဆုံးအနေဖြင့် မှာကြားလိုက်သည်။

"ဒီနေ့က မှော်ပညာစမ်းသပ်ပွဲရဲ့ နောက်ဆုံးနေ့ပဲ... ပုံမှန်အားဖြင့် မှော်ပညာစမ်းသပ်ပွဲပြီးရင် နှစ်ရက်နားရတယ်... ပြီးတာနဲ့ ကျောင်းဖွင့်ပြီပဲ... အဲ့ဒါကြောင့် သန်ဘက်ခါကျရင် ကျောင်းကိုလာပြီး စာရင်းသွင်းလိုက်ပါ... စာရင်းသွင်းတဲ့အချိန်ကျရင် ကျောင်းတွင်းစမ်းသပ်ပွဲ ထပ်လုပ်ရဦးမယ်... အဲ့ဒါကို အောင်မြင်မှသာ ကျောင်းသားအစစ် ဖြစ်လာမှာ..."

မုန်လဲ့က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ကျွန်တော် နားလည်ပါပြီ..."

နှာခေါင်းနီအဘိုးအိုက ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"သိပ်ကောင်းတယ်... ဒါနဲ့... ငါ မင်းနာမည် ဘယ်သူလဲဆိုတာ မသိရသေးဘူးပဲ..."

မုန်လဲ့က ပြုံး၍ ဖြေလိုက်သည်။

"မုန်လဲ့..."