အခန်း ၃၃

အခန်း ၃၃ ဉာဏ်ရည်ဖြင့် အနိုင်ယူခြင်းနှင့် အဆင့်လေး မှော်ဆရာ

ဘတ်စကက်ဘောလုံးအရွယ်အစားရှိသော လျှပ်စီးဘောလုံး ကိုးလုံးသည် မုန်လဲ့၏ ကိုယ်ပတ်လည်တွင် လေထဲ၌ ဝဲပျံနေသည်။ မျက်စိကျိန်းမတတ် တောက်ပနေသော ငွေရောင်အလင်းတန်းများက သူ့အား ကောင်းကင်ဘုံမှ လျှပ်စီးနတ်ဘုရားတစ်ပါးအလား ထင်မှတ်ရစေသည်။

"ချက်ချင်း ထုတ်လွှတ်တာပဲ..."

ဆရာများအားလုံး မတ်တပ်ရပ်သွားကြပြီး မုန်လဲ့၏ ကိုယ်ပတ်လည်တွင် ဝဲပျံနေသော လျှပ်စီးဘောလုံး ကိုးလုံးကို အံ့ဩတကြီး ကြည့်နေကြသည်။

"အဆင့်တစ် မှော်ပညာကို ချက်ချင်း ထုတ်လွှတ်နိုင်တယ်..."

"သူ ဘယ်လိုလုပ်လိုက်တာလဲ..."

"သူက အဆင့်သုံး မှော်ဆရာပဲ ရှိသေးတာကို..."

ဆရာများအားလုံး၏ မျက်လုံးထဲတွင် မယုံကြည်နိုင်မှုများ အပြည့်အဝ ဖုံးလွှမ်းနေသည်။

အဆင့်မြင့် မှော်ဆရာများသည် အဆင့်နိမ့် မှော်ပညာများကို ချက်ချင်း ထုတ်လွှတ်နိုင်သည်။ အကြောင်းမှာ အဆင့်မြင့် မှော်ဆရာများ၏ ကြီးမားသော စိတ်စွမ်းအင်က မှော်စွမ်းအင်များကို မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ပေါင်းစပ်ဖွဲ့စည်းပေးနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ပြောရလျှင် မိမိထက် နိမ့်ကျသူများကို အနိုင်ကျင့်ခြင်း၊ အင်အားကြီးသူက အင်အားငယ်သူကို အနိုင်ကျင့်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ပထမတန်း သင်္ချာနှင့် တူသည်။

ပထမတန်း ကျောင်းသားများအတွက် ဂဏန်းနှစ်လုံး ပေါင်း၊ နုတ်၊ မြှောက်၊ စား တွက်ချက်ရသည်မှာ အလွန် ခက်ခဲပြီး အချိန်ယူရသည်။ သို့သော် အတန်းကြီး ကျောင်းသားများအတွက်မူ ထိုအရာက လွယ်ကူလွန်းလှသည်။

မှော်ပညာ ထုတ်လွှတ်ခြင်းသည် ပေါင်း၊ နုတ်၊ မြှောက်၊ စား တွက်ချက်ရသည်ထက် အများကြီး ပိုခက်ခဲသော်လည်း အခြေခံ သဘောတရားမှာ အတူတူပင် ဖြစ်သည်။ အဆင့်မြင့် မှော်ဆရာများသည် အဆင့်နိမ့် မှော်ပညာများကို ချက်ချင်း ထုတ်လွှတ်နိုင်သည်။ သန့်စင်သော နယ်မြေအဆင့် မှော်ဆရာများဆိုလျှင် အဆင့်မြင့် မှော်ပညာများကိုပင် ချက်ချင်း ထုတ်လွှတ်နိုင်စွမ်း ရှိသည်။

သို့သော် မုန်လဲ့က အဆင့်သုံး မှော်ဆရာသာ ဖြစ်သည်။ သူက အဆင့်တစ် မှော်ပညာကို ချက်ချင်း ထုတ်လွှတ်နိုင်ပြီလား ဟု ဆရာများက တွေးတောနေကြသည်။

"ပုံမှန်အားဖြင့်ဆိုရင် မှော်ဆရာတွေဟာ ကိုယ့်အဆင့်ထက် လေးဆင့် နိမ့်တဲ့ မှော်ပညာကိုပဲ ချက်ချင်း ထုတ်လွှတ်နိုင်ကြတာ..."

ဒတ်ခ်နိုဝေး၏ အကြည့်များက နက်ရှိုင်းသွားသည်။

"အဆင့်တစ် မှော်ပညာကို ချက်ချင်း ထုတ်လွှတ်ချင်ရင် အနည်းဆုံး အဆင့်ငါး မှော်ဆရာ ဖြစ်ဖို့ လိုတယ်... မုန်လဲ့က ဒီသီအိုရီကို လုံးဝ ချိုးဖျက်လိုက်တာပဲ..."

ဆရာများအားလုံး ခေါင်းညိတ် ထောက်ခံလိုက်ကြသည်။ အခြားတစ်ဖက်တွင်တော့

"သွားစမ်း..."

မုန်လဲ့က အသံနိမ့်နိမ့်ဖြင့် ဟစ်ကြွေးလိုက်ပြီး လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။

"ရွှီး... ရွှီး... ရွှီး..."

လျှပ်စီးဘောလုံး သုံးလုံးက လေထုကို ခွဲထွက်ကာ အက်ဒမန်ထံသို့ လျင်မြန်စွာ ပြေးဝင်သွားသည်။

"အဆင့်တစ် မှော်ပညာလောက်နဲ့များ ငါ့ကို ထိခိုက်အောင် လုပ်နိုင်မယ် ထင်နေလား..."

အက်ဒမန်က လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။

"ရှောင်နေစရာတောင် မလိုဘူး..."

"ဘုန်း..."

လျှပ်စီးဘောလုံး သုံးလုံးက အက်ဒမန်၏ ကိုယ်ပေါ်သို့ ကျရောက်ကာ ပေါက်ကွဲသွားသည်။

"ဖြန်း... ဖြန်း... ဖျောက်... ဖျောက်..."

မရေမတွက်နိုင်သော လျှပ်စစ်စီးကြောင်းလေးများက အက်ဒမန်၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် ပျံ့နှံ့သွားသည်။ အက်ဒမန်က နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။

"ပါရမီရှင်ကြီး... မင်းမှာ ဒီလောက်ပဲ စွမ်းရည် ရှိတာလား..."

မုန်လဲ့က ပြုံးလိုက်ပြီး လက်ချောင်းလေးများကို ဆက်တိုက် လှုပ်ရှားလိုက်ရာ လျှပ်စီးဘောလုံးများက အမြောက်ဆန်များအလား အက်ဒမန်ထံသို့ ဆက်တိုက် ပြေးဝင်သွားပြီး သူ့ကို လုံးဝ ဖုံးလွှမ်းသွားတော့သည်။

"ငါ ပြောပြီးပြီလေ... အဆင့်တစ် မှော်ပညာက ငါ့ကို ဘာမှ မလုပ်နိုင်ပါဘူးလို့..."

အက်ဒမန်က နေရာတွင် ငြိမ်သက်စွာ ရပ်နေပြီး လျှပ်စစ်စီးကြောင်းများကို သူ၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် လွတ်လပ်စွာ လှည့်လည်ခွင့်ပြုထားကာ မျက်နှာပေါ်တွင် လှောင်ပြောင်သည့် အပြုံးများ ရှိနေသည်။

"မင်း အဆင့်မြင့် မှော်ပညာကို သုံးတာ ပိုကောင်းမယ်... ဒါမှမဟုတ်ရင်တော့ ငါ့ကို နိုင်ဖို့ အခွင့်အရေး လုံးဝ ရှိမှာ မဟုတ်ဘူး..."

"ဟားဟား..."

မုန်လဲ့ ရယ်မောလိုက်ပြီး သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ထူးဆန်းသော အရောင်အဝါများ ဖြတ်ပြေးသွားသည်။

"မင်းက ဒီလောက်တောင် မျှော်လင့်နေမှတော့... မင်းကို စိတ်ပျက်အောင် ဘယ်လိုလုပ် လုပ်ရက်မှာလဲ..."

စကားဆုံးသည်နှင့် သူသည် မှော်ဂါထာများကို လျင်မြန်စွာ ရွတ်ဆိုလိုက်ရာ အက်ဒမန်၏ ကိုယ်ပတ်လည်တွင် လှည့်လည်နေသော လျှပ်စစ်စီးကြောင်းများက လျင်မြန်စွာ စုဝေးပေါင်းစပ်သွားကြသည်။

"ဒါက..."

အက်ဒမန်သည် သူ၏ ကိုယ်ပေါ်ရှိ ထူးဆန်းသော အခြေအနေကို သတိထားမိလိုက်ပြီး မျက်နှာ ဖြူဖျော့သွားသည်။ သူ၏ ကိုယ်ပတ်လည်တွင် လှည့်လည်နေသော လျှပ်စစ်စီးကြောင်းများက လျင်မြန်စွာ ပေါင်းစပ်သွားပြီး သံကြိုးများအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ သူ့ကို တင်းကျပ်စွာ ချည်နှောင်ထားတော့သည်။

"ဖယ်စမ်း..."

အက်ဒမန်က ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်ပြီး အားကုန်သုံးကာ ရုန်းကန်လိုက်သည်။ သို့သော် သူ မျှော်လင့်မထားသည့် အရာမှာ လျှပ်စစ်သံကြိုးများမှ လွတ်မြောက်အောင် ရုန်းထွက်နိုင်ခြင်း မရှိသည့်အပြင် သံကြိုးများမှ ထွက်ပေါ်လာသော လျှပ်စစ်လှိုင်းများက သူ၏ ခြေလက်များကို ထုံကျဉ်သွားစေပြီး ခွန်အားများ ဆုတ်ယုတ်သွားစေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

"အဆင့်သုံး မှော်ပညာ... လျှပ်စီးသံကြိုး..."

လျှပ်စီးဓာတ် မှော်ပညာ ဆရာ ဟိုရေးရှိုးက စားပွဲကို ရိုက်ကာ မတ်တပ်ရပ်လိုက်သည်။

"လျှပ်စီးသံကြိုးကို ဒီလိုမျိုးလည်း ထုတ်လွှတ်လို့ ရသေးတာလား... ပါရမီရှင်... တကယ့် ပါရမီရှင်ပဲ..."

"အရင်ဆုံး လျှပ်စီးဘောလုံး အများကြီးနဲ့ အက်ဒမန်ကို တိုက်ခိုက်ပြီး သူ ပေါ့လျော့သွားတဲ့ အချိန်မှာ သူ့ကိုယ်ပေါ်က လျှပ်စီးဓာတ် စွမ်းအင်တွေကို အသုံးချပြီး ပိုမြင့်တဲ့ အဆင့်သုံး မှော်ပညာ လျှပ်စီးသံကြိုး အဖြစ် ပြောင်းလဲကာ သူ့ကို ဖမ်းချုပ်လိုက်တာပဲ..."

ဒတ်ခ်နိုဝေးက လေပူတစ်ချက် မှုတ်ထုတ်လိုက်သည်။

"ဘယ်လောက်တောင် ဉာဏ်ကောင်းတဲ့ တွက်ချက်မှုလဲ... ဒီကလေးရဲ့ အစက လျှပ်စီးဘောလုံးတွေက အလကား သက်သက်လို့ ထင်ခဲ့တာ... ဒီလောက် အသုံးဝင်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး..."

"အတိအကျ လျှပ်စီးဘောလုံး ဆယ့်ရှစ်လုံးပဲ... လျှပ်စီးသံကြိုး တစ်ခါ ထုတ်လွှတ်ဖို့ လိုအပ်တဲ့ လျှပ်စီးဓာတ် စွမ်းအင် ပမာဏနဲ့ ကွက်တိပဲ..."

အတန်းနှစ် လျှပ်စီးဓာတ် မှော်ပညာ ဆရာက အံ့ဩတကြီး ပြောလိုက်သည်။

"ဒီကလေးက အစကတည်းက တွက်ချက်ထားတာပဲ... တိုက်ပွဲ တစ်ခုလုံးက သူ့ရဲ့ တွက်ချက်မှု အောက်မှာ ရှိနေခဲ့တာ..."

"မှော်ပညာ ပါရမီ ကောင်းတာက ဉာဏ်ရည်ဉာဏ်သွေးကိုပါ တိုးတက်စေတာလား..."

အခြားဆရာများက ဘာပြောရမည်မှန်းပင် မသိတော့ချေ။ ရိုးရှင်းလှသော ယှဉ်ပြိုင်မှုလေး တစ်ခုတွင် မုန်လဲ့က သူတို့ကို ဉာဏ်ရည်ဉာဏ်သွေးဖြင့် အနိုင်ယူခြင်း ဆိုသည်မှာ မည်သို့သော အရာဖြစ်ကြောင်း ပြသသွားခဲ့သည်။

ဒါက တကယ်ကို ဒေါသထွက်စရာပင်။ မှော်ပညာ ပါရမီ ကောင်းရုံသာမက ဉာဏ်လည်း ဒီလောက် ကောင်းနေသေးလျှင် အခြားလူတွေ ဘယ်လို လုပ်စားရတော့မလဲ ဟု တွေးမိကြသည်။

"ပါရမီလည်း ကောင်းတယ်... ဉာဏ်လည်း ကောင်းတယ်..."

"ဒီကလေးရဲ့ အနာဂတ်ကတော့ မှန်းဆလို့တောင် ရမှာ မဟုတ်ဘူး..."

"ဉာဏ်ရည်ကတော့... ဟူး... ဒီအချက်မှာတော့ နဂါးလူသားတွေက လူသားတွေထက် နည်းနည်း နိမ့်ကျတာ အမှန်ပဲ..."

တိုက်ပွဲကတော့ အခုအချိန်မှာ ပြီးဆုံးသွားပြီ ဖြစ်သည်။ အဆင့်သုံး မှော်ပညာ လျှပ်စီးသံကြိုးဖြင့် ချည်နှောင်ခံထားရသော အက်ဒမန်မှာ အချိန်တိုအတွင်း ရုန်းထွက်နိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

မုန်လဲ့က ဤအချိန်လေးကို အခွင့်ကောင်းယူကာ လျင်မြန်စွာ မှော်ဂါထာ ရွတ်ဆိုလိုက်ရာ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လျှပ်စီးဓာတ် စွမ်းအင်များက လျင်မြန်စွာ စုဝေးလာပြီး လှံရှည်တစ်ချောင်းအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ အဆင့်သုံး လျှပ်စီးဓာတ် မှော်ပညာ မိုးကြိုးလှံတံ ပင် ဖြစ်သည်။

"ခွေးကောင်... ဖယ်စမ်း..."

အက်ဒမန်က အားကုန်သုံးကာ ရုန်းကန်နေသော်လည်း အချည်းနှီးသာ ဖြစ်သည်။ နောက်ဆုံးတွင် မိုးကြိုးလှံတံမှာ လုံးဝ ပုံပေါ်လာပြီး သူ၏ လည်ပင်းကို ချိန်ရွယ်ထားတော့သည်။

"မင်း ရှုံးသွားပြီ..."

မုန်လဲ့က အေးစက်စက် ပြောလိုက်သည်။

"ငါ..."

အက်ဒမန်၏ မျက်နှာမှာ နီရဲသွားသော်လည်း စကားတစ်ခွန်းမျှ မပြောနိုင်တော့ချေ။ သူသည် အဆင့်လေး စစ်သည်တော် တစ်ယောက်၏ ခန္ဓာကိုယ် ကြံ့ခိုင်မှုကို ပိုင်ဆိုင်ထားသော်လည်း မိုးကြိုးလှံတံဖြင့်သာ အထိုးခံရပါက မသေလျှင်တောင် ဒုက္ခိတ ဖြစ်သွားမည်မှာ အသေအချာပင်။

ဒီတိုက်ပွဲမှာ သူ တကယ် ရှုံးသွားခဲ့ပြီ။

မုန်လဲ့က လက်ဝှေ့ယမ်းကာ မိုးကြိုးလှံတံနှင့် အက်ဒမန်၏ ကိုယ်ပေါ်ရှိ လျှပ်စီးသံကြိုးများကို ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး ညာလက်ကို ရှေ့သို့ ဆန့်တန်းလိုက်သည်။ အဓိပ္ပာယ်မှာ ရှင်းလင်းနေပေသည်။

"ငါ ရှုံးတာကို ဝန်ခံပါတယ်..."

အက်ဒမန်၏ မျက်နှာမှာ မည်းမှောင်သွားပြီး မှော်သလင်းကျောက် ကတ်ပြားကို မုန်လဲ့ထံသို့ ပစ်ပေးလိုက်သည်။

"ဒါပေမယ့် မင်း အရမ်း မပျော်ပါနဲ့ဦး... ဒီတစ်ခါ ငါ ပေါ့ဆသွားလို့ပါ... နောက်တစ်ခါကျရင် မင်းကို သေချာပေါက် အနိုင်ယူပြမယ်..."

"ဟားဟား... မင်းဆီမှာ ပိုက်ဆံ အများကြီး ရှိနေသရွေ့ ငါ အချိန်မရွေး ကြိုဆိုပါတယ်..."

မုန်လဲ့က အေးအေးဆေးဆေး ပြုံးလိုက်ပြီး ထောင့်တစ်နေရာသို့ ပြန်သွားလိုက်သည်။

"သေစမ်း... အစ်ကို... ခင်ဗျား အရမ်း မိုက်တာပဲ..."

ဝတုတ်လေးနှင့် ဒန်နီရယ်တို့၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ကြယ်လေးများ လင်းလက်နေပြီး မုန်လဲ့ကို လေးစား အားကျစွာ ကြည့်နေကြသည်။ အဆင့်သုံး မှော်ဆရာ ဖြစ်လာရုံသာမက အက်ဒမန်ကိုပါ အနိုင်ယူနိုင်ခဲ့သည် မဟုတ်ပါလော။

စကားတစ်ခွန်းတည်း ပြောရလျှင် အလန်းစားပင်။

"ဒါက ဘာမှ မဟုတ်ပါဘူး..."

မုန်လဲ့က ပြုံးလိုက်ပြီး ဤကိစ္စကို လုံးဝ ဂရုမစိုက်ချေ။ သူသည် ဘဝနှစ်ခု ဖြတ်သန်းခဲ့ပြီး အသက် သုံးဆယ်ကျော်နေပြီ ဖြစ်ရာ အသက် ဆယ့်ငါးနှစ် ဆယ့်ခြောက်နှစ် အရွယ် အလယ်တန်း ကျောင်းသားလေး တစ်ယောက်ကို အနိုင်ယူလိုက်ရခြင်းက ဘာများ ဂုဏ်ယူစရာ ရှိမည်နည်း။

"အစ်ကို... ခင်ဗျားက အရမ်း အေးဆေးနေတာပဲ..."

ဝတုတ်လေးနှင့် ဒန်နီရယ်တို့မှာ ဘာပြောရမည်မှန်းပင် မသိတော့ချေ။ လူအများကြီးရှေ့မှာ ဒီလောက် အစွမ်းပြနိုင်ခဲ့တာကို အခြားလူသာဆို အရမ်း စိတ်လှုပ်ရှားနေမည်မှာ အသေအချာပင်။ သို့သော် မုန်လဲ့ကတော့ အေးဆေးလွန်းနေသည်။

"ငါ အေးဆေး ဖြစ်နေလို့လား..."

မုန်လဲ့က မျက်လုံးလှန်ကြည့်လိုက်သည်။

"အေးဆေး ဖြစ်နေတာပေါ့..."

သူတို့ နှစ်ယောက်လုံးက တစ်ပြိုင်နက်တည်း ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြသည်။

"ကောင်းပြီလေ... တကယ်တော့ ငါ့စိတ်ထဲမှာ အေးဆေး မဖြစ်နေပါဘူး... ရယ်တောင် ရယ်ချင်နေသေးတယ်..."

မုန်လဲ့က သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"ဪ... အပြင်ပန်းက အေးဆေးသလို ဟန်ဆောင်နေတာကိုး..."

"ငါ ထင်သားပဲ..."

မုန်လဲ့က တကယ် ရယ်ချင်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် လူအများရှေ့တွင် အစွမ်းပြနိုင်ခဲ့၍ မဟုတ်ဘဲ ရွှေဒင်္ဂါး တစ်သောင်း နိုင်လိုက်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ဤရွှေဒင်္ဂါးများကို စွမ်းရည် အမှတ်များအဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်ပါက သူ၏ စွမ်းအားများ အများကြီး တိုးတက်လာမည်မှာ အသေအချာပင်။

ဤသုံးလတာ အတွင်း တိတ်တဆိတ် လေ့ကျင့်မှုများကြောင့် သူ၏ စွမ်းရည် နှစ်ခုလုံးမှာ အဆင့်သစ်သို့ ကူးပြောင်းရန် နီးစပ်နေပြီ ဖြစ်ကြောင်း သိထားရမည် ဖြစ်သည်။ အနည်းငယ်သာ ပြောင်းလဲလိုက်ပါက အဆင့်သစ် တစ်ခုသို့ တက်လှမ်းနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ပိုင်ရှင် - မုန်လဲ့

မျိုးနွယ် - လူသား

ချမ်းသာကြွယ်ဝမှု - ရွှေဒင်္ဂါး ၂၅၁၈၇ ပြား

ခန္ဓာကိုယ် ကြံ့ခိုင်မှု - အဆင့်သုံး စစ်သည်တော် ၁၀၀၀ / ၆၁၉

စိတ်စွမ်းအင် - အဆင့်သုံး မှော်ဆရာ ၁၀၀၀ / ၉၆၆

မှော်စွမ်းအင် - အဆင့်သုံး မှော်ဆရာ ၁၀၀၀ / ၉၂၇

မှော်ပညာ - အနည်းငယ်

စစ်ရေး စွမ်းအင် - လက်နက်ဂါထာ၊ ကျောက်ခွဲလက်ဝါး၊ မြေခွဲဓားချက်

စိတ်စွမ်းအင် ၉၆၆ မှတ်။

မှော်စွမ်းအင် ၉၂၇ မှတ်။

စွမ်းရည် အမှတ် ၃၅ အပေါင်း ၇၄ ညီမျှခြင်း ၁၀၉ မှတ် လိုအပ်ပြီး ဤမျှဆိုလျှင် သူသည် အဆင့်လေး မှော်ဆရာ အဆင့်သို့ တက်လှမ်းနိုင်မည် ဖြစ်သည်။ ၁၀၉ မှတ်အတွက် ရွှေဒင်္ဂါး ၁၀၉၀ သာ လိုအပ်ပေသည်။

"စနစ်... စိတ်စွမ်းအင် ၃၅ မှတ်နဲ့ မှော်စွမ်းအင် ၇၄ မှတ် ပြောင်းပေး..."