အခန်း ၃၆
Vol. 4 Ch. 36
အခန်း ၃၆ တိုက်ခိုက်ရေးဘုရင်ပွဲစဉ်နှင့် တိုက်ခိုက်ရေးသမား ဖြစ်လာခြင်း
နှစ်ဝက်စာမေးပွဲ၏ အကျိုးသက်ရောက်မှုမှာ ကြီးမားလွန်းလှသည်။ အနည်းဆုံးတော့ မုန်လဲ့က ထိုသို့ ခံစားမိသည်။
ကျောင်းတော်၏ လေထုမှာ လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။
ယခင်က အမြဲတမ်း ပျော်ပါးနေတတ်သော နဂါးလူသား မှူးမတ်လေးများ ပျောက်ကွယ်သွားကြသည်။ ပျင်းရိစွာ အချိန်ဖြုန်းနေတတ်သော သူဌေးသားလေးများကိုလည်း မတွေ့ရတော့ချေ။ ထောင့်ကြိုထောင့်ကြားတွင် ခိုးဝှက်ချိန်းတွေ့နေတတ်သော စုံတွဲများလည်း ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
ကျောင်းဝင်းထဲတွင် လမ်းလျှောက်နေသူများ နည်းပါးသွားသည်။
စာသင်ခန်းထဲတွင် စာသေချာနားထောင်သူများ များပြားလာသည်။
လေ့ကျင့်ရေးကွင်းများတွင်လည်း လူများဖြင့် ပြည့်ကျပ်နေတော့သည်။
နှစ်ဝက်စာမေးပွဲ တစ်ခုတည်းက ကျောင်းတော်၏ လေထုကို အံ့ဩဖွယ်ရာ ပြောင်းလဲသွားစေခဲ့သည်။ အထူးသဖြင့် ပထမနှစ် ကျောင်းသားသစ်များမှာ အပြောင်းအလဲ အများဆုံးဖြစ်ပြီး ယခင်က ပေါ့ဆမှုများအားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားကာ နိုးကြားတက်ကြွလာကြသည်။
နံနက်ပိုင်း အတန်းများ ပြီးဆုံးပြီးနောက် မုန်လဲ့ ကျောင်းမှ ထွက်လာခဲ့ပြီး မြို့တော်ရှိ အကြီးဆုံး တိုက်ကွင်းဖြစ်သော မီးတောက် လူ တိုက်ကွင်းသို့ ထွက်လာခဲ့သည်။
မီးတောက် လူ တိုက်ကွင်းသည် မြို့အရှေ့ပိုင်းတွင် တည်ရှိပြီး သူဌေးများနှင့် မှူးမတ်များ အများဆုံး နေထိုင်ရာ နေရာတွင် တည်ရှိသည်။ မီးနဂါး မှော်ပညာသင်တန်းကျောင်းနှင့် အတော်လေး အလှမ်းဝေးသဖြင့် မုန်လဲ့ မှော်ရထား တစ်စီးကို ငှားစီးလာခဲ့သည်။
"မှော်ဆရာကြီး... လူကြီးမင်းက မီးတောက် လူ တိုက်ကွင်းကို သွားတာဆိုတော့ ဒီည ကျင်းပမယ့် တိုက်ခိုက်ရေးဘုရင် ပွဲစဉ်ကို ကြည့်ဖို့လား ခင်ဗျာ..."
မှော်ရထား မောင်းသူက မုန်လဲ့ကို အကဲခတ်ကာ သတိထားပြီး မေးလိုက်သည်။
မုန်လဲ့သည် မှော်ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားသဖြင့် သူသည် ဂုဏ်သရေရှိသော မှော်ဆရာ တစ်ယောက် ဖြစ်ကြောင်း ရှင်းလင်းစွာ သိသာနေပေသည်။ ကားဆရာ တစ်ယောက်အနေဖြင့် အလွယ်တကူ စကားစမြည်ပြောခွင့် မရှိသော်လည်း မုန်လဲ့နှင့် ရင်းနှီးခွင့်ရပါက သူ့အတွက် ကောင်းကျိုးများ ရှိလာနိုင်ပေသည်။
"တိုက်ခိုက်ရေးဘုရင် ပွဲစဉ်..."
မုန်လဲ့ အနည်းငယ် ကြောင်အမ်းသွားသည်။
"လူကြီးမင်း မသိဘူးလား..."
ကားဆရာက အံ့ဩသွားပြီး ဆက်ပြောသည်။
"တစ်နှစ်မှာ တစ်ကြိမ်ပဲ ကျင်းပတဲ့ တိုက်ခိုက်ရေးဘုရင် ပွဲစဉ်က မြို့တော် တစ်ခုလုံးမှာ နာမည်အကြီးဆုံး ပွဲစဉ်လေ... မှူးမတ်တွေကနေ သာမန် ပြည်သူတွေ အထိ ဒီအကြောင်းကို အကုန် သိကြတယ်..."
"ငါက ကျောင်းထဲမှာပဲ အမြဲ နေတာဆိုတော့ ဒီအကြောင်း သိပ်မကြားမိဘူး..."
မုန်လဲ့က ပြုံးလိုက်ပြီး မေးလိုက်သည်။
"တိုက်ခိုက်ရေးဘုရင် ပွဲစဉ်အကြောင်း နည်းနည်းလောက် ရှင်းပြပါလား..."
"ဟုတ်ကဲ့ပါဗျ..."
ကားဆရာ၏ ရှင်းပြချက်ကြောင့် မုန်လဲ့ အကြောင်းစုံကို နားလည်သွားခဲ့သည်။
တိုက်ခိုက်ရေးဘုရင်။
၎င်းသည် လူ တိုက်ကွင်းရှိ အစွမ်းအထက်ဆုံး ရွှေရောင် တိုက်ခိုက်ရေးသမား ဖြစ်သည်။
တစ်နှစ်တာလုံး အပြင်းအထန် ယှဉ်ပြိုင်ပြီးနောက် မီးတောက် လူ တိုက်ကွင်းမှ အတော်ဆုံး တိုက်ခိုက်ရေးသမား တစ်ယောက်ကို ရွေးချယ်ကာ 'တိုက်ခိုက်ရေးဘုရင်' ဟု သတ်မှတ်လေ့ရှိသည်။
တိုက်ခိုက်ရေးဘုရင် ပွဲစဉ်ဆိုသည်မှာ ယခုနှစ်၏ တိုက်ခိုက်ရေးဘုရင်က ပြီးခဲ့သောနှစ်၏ တိုက်ခိုက်ရေးဘုရင်ကို စိန်ခေါ်ယှဉ်ပြိုင်ရသော ပွဲစဉ် ဖြစ်သည်။ ဘုရင်ချင်း ယှဉ်ပြိုင်ရသော ပွဲစဉ်ဖြစ်သလို မီးတောက် လူ တိုက်ကွင်း၏ တစ်နှစ်တာလုံးတွင် အစိတ်လှုပ်ရှားရဆုံး ပွဲစဉ်လည်း ဖြစ်သည်။
ကမ္ဘာမြေရှိ NBA ဗိုလ်လုပွဲ၊ ကမ္ဘာ့ဖလား ဗိုလ်လုပွဲများကဲ့သို့ပင် အလွန် နာမည်ကြီးပြီး မှူးမတ်များ အလွန် နှစ်သက်အားပေးသော ပွဲစဉ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။
မှော်ရထား မောင်းသူ ပြောပြချက်အရဆိုလျှင် တိုက်ခိုက်ရေးပွဲများကို နှစ်သက်သော မှူးမတ်များနှင့် သူဌေးများ အားလုံးသည် ယနေ့ည ကျင်းပမည့် တိုက်ခိုက်ရေးဘုရင် ပွဲစဉ်ကို သေချာပေါက် လာရောက် ကြည့်ရှုကြမည် ဖြစ်သည်။ ဝင်ကြေးမှာပင် ရွှေဒင်္ဂါး သောင်းဂဏန်းအထိ ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။
"ဒီလို ပွဲစဉ်မျိုးနဲ့ လာတိုးမယ်လို့ မထင်ထားဘူး..."
မုန်လဲ့ တိတ်တဆိတ် ခေါင်းခါလိုက်သည်။
"ဒါပေမယ့် လက်မှတ်က အရမ်း ဈေးကြီးတာပဲ... ရွှေဒင်္ဂါး သောင်းဂဏန်းလောက်ဆိုတော့ ငါ ဘယ်လိုလုပ် ဝယ်နိုင်မှာလဲ..."
မုန်လဲ့ မူလက သွားကြည့်ချင်စိတ် ရှိသော်လည်း ယခုတော့ စိတ်ကူးသာ ယဉ်နေရတော့မည်။ သူသည် ထိုမျှလောက် ချမ်းသာသော သူဌေး တစ်ယောက် မဟုတ်ချေ。
တစ်နာရီခန့် ကြာပြီးနောက် မီးတောက် လူ တိုက်ကွင်းသို့ ရောက်ရှိလာသည်။
ကျယ်ဝန်းလှသော မီးတောက် လူ တိုက်ကွင်းသည် ကမ္ဘာမြေရှိ အားကစားရုံ သို့မဟုတ် အော်ပရာရုံကြီး တစ်ခုနှင့် တူညီပြီး ဧရာမ အဆောက်အအုံကြီး တစ်ခု ဖြစ်သည်။ အဆောက်အအုံ တစ်ခုလုံးမှာ မီးတောက် ပုံစံ တည်ဆောက်ထားပြီး တောက်ပသော အနီရောင်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းထားကာ ကြည့်လိုက်သည်နှင့်ပင် သွေးဆူလာစေပြီး စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။
လက်ရှိအချိန်တွင် မီးတောက် လူ တိုက်ကွင်း အပြင်ဘက်၌ လူများဖြင့် ပြည့်ကျပ်နေသည်။ ရွှေဝါရောင် အဝတ်အစားများ ဝတ်ဆင်ထားသော နဂါးလူသား မှူးမတ်များ၊ ဗိုက်ပူပူ သူဌေးကြီးများ၊ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော မှူးမတ် အမျိုးသမီးများ စသည်ဖြင့် လူတန်းစားပေါင်းစုံ ရောက်ရှိနေကြသည်။
လူတွေ အများကြီးပါပဲလား။ ဆူညံနေတာပဲ။
"အရမ်းကို စည်ကားနေတာပဲ..."
မုန်လဲ့သည် ယခင်ဘဝက သာမန် ဝန်ထမ်းတစ်ယောက်သာ ဖြစ်ပြီး မိသားစု စားဝတ်နေရေးအတွက် ရုန်းကန်နေရသဖြင့် အခမ်းအနားကြီးများကို သွားရောက်ခဲသည်။ သို့သော် ရထားဘူတာရုံရှိ လူအုပ်ကြီးကိုတော့ မြင်ဖူးပေသည်။
ယခု တိုက်ကွင်းရှေ့ရှိ မြင်ကွင်းက ရထားဘူတာရုံရှိ လူအုပ်ကြီးနှင့် လုံးဝ တူညီနေသည်။
မုန်လဲ့သည် လူအုပ်ကြီးနှင့်အတူ အဝင်ပေါက်သို့ လျှောက်သွားရာ လုံခြုံရေးများက သူ့ကို တားဆီးလိုက်သည်။
"မှော်ဆရာကြီး... ကျေးဇူးပြုပြီး ညာဘက်က လက်မှတ်ရောင်းတဲ့ နေရာမှာ လက်မှတ် အရင်သွားဝယ်ပေးပါ..."
မုန်လဲ့က ခေါင်းခါလိုက်သည်။
"ငါက တိုက်ခိုက်ရေးဘုရင် ပွဲစဉ်ကို လာကြည့်တာ မဟုတ်ဘူး... မီးတောက် လူ တိုက်ကွင်းမှာ ဝင်ပြီး တိုက်ခိုက်ရေးသမား တစ်ယောက် လုပ်ချင်လို့ လာတာ..."
"ဟင်..."
လုံခြုံရေးက မုန်လဲ့ကို အပေါ်အောက် အကဲခတ်ကြည့်လိုက်ပြီး အံ့ဩသွားသည်။ တိုက်ကွင်းမှာ ဝင်လုပ်ချင်တယ် ဟုတ်လား။ ဒါက တကယ် ထူးဆန်းတဲ့ ကိစ္စပဲ။ မှော်ဆရာတွေက တိုက်ခိုက်ရေးသမား လုပ်ချင်တာ အရမ်း ရှားပါးတယ်လေ။
"လူကြီးမင်း... နောက်နေတာတော့ မဟုတ်ပါဘူးနော်..."
"နောက်မနေပါဘူး..."
မုန်လဲ့က ခေါင်းခါလိုက်သည်။
"ဒါဆို ခဏလောက် စောင့်ပေးပါ..."
လုံခြုံရေးက သူ့အနောက်ရှိ အခြားလုံခြုံရေးများကို တစ်ခုခု မှာကြားလိုက်ပြီးနောက် မုန်လဲ့ကို ခေါ်သွားသည်။
"မှော်ဆရာကြီး... ကျွန်တော့်နောက်ကို လိုက်ခဲ့ပါ..."
လုံခြုံရေး နောက်သို့ လိုက်ပါသွားပြီးနောက် မီးတောက် လူ တိုက်ကွင်း အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားကာ လမ်းကွေ့များစွာကို ဖြတ်သန်းပြီး ရုံးခန်းတစ်ခု ရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာသည်။ လုံခြုံရေးက တံခါးခေါက်ပြီး ဝင်သွားကာ ခဏအကြာတွင် ပြန်ထွက်လာသည်။
"မှော်ဆရာကြီး... သခင်ကြီး အူနို က အထဲဝင်ခဲ့ဖို့ ပြောပါတယ်..."
"အင်း..."
မုန်လဲ့ ရုံးခန်းထဲသို့ ဝင်သွားလိုက်ရာ အဖိုးတန် အဝတ်အစားများ ဝတ်ဆင်ထားသော အဘိုးအို တစ်ဦးကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ထိုအဘိုးအိုက ကုလားထိုင်ပေါ်တွင် အေးအေးဆေးဆေး ထိုင်နေပြီး မုန်လဲ့ကို အကဲခတ်သည့် အကြည့်ဖြင့် ကြည့်နေသည်။
"ကလေး... မင်းက တိုက်ခိုက်ရေးသမား လုပ်ချင်တာလား..."
အူနိုက မုန်လဲ့ကို အပေါ်အောက် ကြည့်လိုက်ပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။ မုန်လဲ့က အရမ်း ငယ်ရွယ်လွန်းနေသည်။ အမွေးတောင် မစုံသေးသည့် ကလေးပေါက်စလေး တစ်ယောက်နှင့် တူနေသည်။ ဒီလောက် ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ်နဲ့ အဆင့်လေး မှော်ဆရာ ဖြစ်နေပြီလား။
နောက်နေတာလား။
"ဟုတ်ပါတယ်..."
မုန်လဲ့က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
"မီးတောက် လူ တိုက်ကွင်းက စွမ်းအားရှင်တွေ လာရောက်တာကို အမြဲတမ်း ကြိုဆိုပါတယ်..."
အူနိုက အေးစက်စက် လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
"ဒါပေမယ့် ငါတို့ရဲ့ စည်းမျဉ်းကိုတော့ မင်း သိလောက်မှာပါ... အဆင့်ငါး စစ်သည်တော် ဒါမှမဟုတ် အဆင့်လေး မှော်ဆရာ မှသာ ဝင်ခွင့်ရှိတယ်... မင်းက ဒီလောက် ငယ်ငယ်လေးနဲ့ ဆိုတော့..."
သူ ဆက်မပြောသော်လည်း ဆိုလိုရင်းကတော့ ရှင်းနေပေသည်။ သူက မုန်လဲ့၏ စွမ်းအားကို သံသယ ဖြစ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ သူက တွေးတောင် တွေးလိုက်သေးသည်။ ဤကလေးက ပိုက်ဆံမရှိ၍ တိုက်ခိုက်ရေးဘုရင် ပွဲစဉ်ကို မကြည့်ရသဖြင့် ဒီလို အကြံဉာဏ်မျိုး တွေးမိသွားခြင်းများလား ဟုပင် တွေးလိုက်မိသေးသည်။
လူ တိုက်ကွင်းမှ တိုက်ခိုက်ရေးသမားများသည် တိုက်ခိုက်ရေးဘုရင် ပွဲစဉ်ကို အတွင်းမှနေ၍ ကြည့်ရှုခွင့် ရှိသည် မဟုတ်ပါလော။
"ฮားဟား..."
မုန်လဲ့ ရယ်မောလိုက်ပြီး အပိုစကားတွေ မပြောတော့ဘဲ မှော်ဂါထာကို ဖြည်းညင်းစွာ ရွတ်ဆိုလိုက်သည်။ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လျှပ်စီးဓာတ် စွမ်းအင်များက လျင်မြန်စွာ စုဝေးလာပြီး လည်ပတ်နေသော လှံရှည် နှစ်ချောင်း အဖြစ် ပုံပေါ်လာသည်။
လှံရှည် တစ်ချောင်းစီမှာ သုံးမီတာခန့် ရှည်လျားပြီး တစ်ပေခန့် တုတ်ခိုင်ကာ အရှိန်ပြင်းစွာ လည်ပတ်နေသည်။ လျှပ်စစ်စီးကြောင်းများဖြင့် ရစ်ပတ်ထားသော လွန်သွားများအလား ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားများကို ထုတ်လွှတ်နေပေသည်။
"အဆင့်လေး မှော်ပညာ ... ဝက်အူရစ် လျှပ်စီးလွန်သွား..."
အူနိုက ကုလားထိုင်ပေါ်မှ မတ်တပ်ရပ်သွားပြီး သူ၏ ရှေ့ရှိ လျှပ်စီးလွန်သွား နှစ်ချောင်းကို အံ့ဩတကြီး ကြည့်နေသည်။
"တကယ်ကို အဆင့်လေး မှော်ဆရာပဲ ... ငါ့ မျက်လုံးတွေ မှုန်သွားလို့ပါ..."
သူသည် လောကဓံကို အများကြီး ဖြတ်သန်းခဲ့ဖူးသူ ဖြစ်သဖြင့် ချက်ချင်းပင် တည်ငြိမ်သွားပြီး ပြုံးရွှင်စွာ ပြောလိုက်သည်။
"မင်းက အဆင့်လေး မှော်ပညာကို ထုတ်လွှတ်နိုင်မှတော့ အဆင့်လေး မှော်ဆရာ ဖြစ်တာ သေချာသွားပါပြီ ... ငါတို့ မီးတောက် လူ တိုက်ကွင်းမှာ တိုက်ခိုက်ရေးသမား လုပ်ဖို့ လုံလောက်တဲ့ အရည်အချင်း ရှိပါတယ်..."
"အဆင်ပြေရင် ပြီးတာပါပဲ..."
မုန်လဲ့ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး မေးလိုက်သည်။
"စာရွက်စာတမ်းတွေ ဘာတွေ လုပ်ဖို့ လိုသေးလား..."
"ဒါပေါ့ ... လိုအပ်တာပေါ့..."
အူနိုက ရယ်မောလိုက်သည်။
"အရင်ဆုံး စည်းကမ်းချက်တွေကို ရှင်းပြပါရစေဦး ... မင်းဘက်က အဆင်ပြေတယ် ဆိုမှ ငါတို့ စာချုပ် ချုပ်ကြတာပေါ့..."
"ကောင်းပါပြီ..."
မုန်လဲ့က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
"နာမည် ဘယ်လိုခေါ်လဲ..."
"မုန်လဲ့..."
"မုန်လဲ့... မင်းက ငါတို့ မီးတောက် လူ တိုက်ကွင်းကို အခုမှ ပထမဆုံး လာရောက် ဝင်ရောက်တာ ဖြစ်တဲ့အတွက် အနိမ့်ဆုံး အဆင့်ဖြစ်တဲ့ ကြယ်တစ်ပွင့် ကြေးဝါ တိုက်ခိုက်ရေးသမား အဆင့်ကနေပဲ စလုပ်ရမယ်... ဒါက မဖြစ်မနေ လိုက်နာရမယ့် စည်းကမ်း ဖြစ်ပြီး ဘယ်သူမှ ပြောင်းလဲခွင့် မရှိဘူး..."
"ရပါတယ်..."
"ကြေးဝါ တိုက်ခိုက်ရေးသမား တစ်ယောက်ဟာ တစ်လကို အနည်းဆုံး ဆယ်ပွဲ တိုက်ရမယ်..."
"ကြယ်တစ်ပွင့် ကြေးဝါ တိုက်ခိုက်ရေးသမားရဲ့ ပွဲထွက်ကြေးက တစ်ပွဲကို ရွှေဒင်္ဂါး တစ်ထောင် ဖြစ်တယ်..."
"သုံးပွဲ ဆက်တိုက် နိုင်ရင် ကြယ်နှစ်ပွင့် ကြေးဝါ တိုက်ခိုက်ရေးသမား အဖြစ် အဆင့်တက်မယ်..."
"ကြယ်နှစ်ပွင့် ကြေးဝါ တိုက်ခိုက်ရေးသမားရဲ့ ပွဲထွက်ကြေးက တစ်ပွဲကို ရွှေဒင်္ဂါး နှစ်ထောင် ဖြစ်တယ်..."
"ခြောက်ပွဲ ဆက်တိုက် နိုင်ရင် ကြယ်သုံးပွင့် ကြေးဝါ တိုက်ခိုက်ရေးသမား အဖြစ် အဆင့်တက်မယ်..."
"ကြယ်သုံးပွင့် ကြေးဝါ တိုက်ခိုက်ရေးသမားရဲ့ ပွဲထွက်ကြေးက တစ်ပွဲကို ရွှေဒင်္ဂါး သုံးထောင် ဖြစ်တယ်..."
"..."
"ဒါတွေကတော့ စည်းကမ်းချက်တွေနဲ့ ပွဲထွက်ကြေးတွေပဲ..."
"ဒီအပြင် အခြား ခံစားခွင့်တွေလည်း ရှိသေးတယ်..."
"ဥပမာ- ငါတို့ မီးတောက် လူ တိုက်ကွင်းရဲ့ တိုက်ခိုက်ရေးသမား တစ်ယောက် ဖြစ်လာပြီ ဆိုရင် ငါတို့ မီးတောက် လူ တိုက်ကွင်းရဲ့ အကာအကွယ်ကို ရရှိမယ်... အင်ပါယာရဲ့ ဥပဒေနဲ့ တိုင်းပြည်ရဲ့ ဥပဒေကို မချိုးဖောက်သရွေ့ ငါတို့ တိုက်ကွင်းက တိုက်ခိုက်ရေးသမားတွေရဲ့ အသက်အန္တရာယ်နဲ့ ပိုင်ဆိုင်မှုတွေကို ကာကွယ်ပေးပိုင်ခွင့် ရှိတယ်..."
"နောက်ပြီး ကြယ်လေးပွင့် ကြေးဝါ တိုက်ခိုက်ရေးသမား ဖြစ်လာပြီ ဆိုရင်..."