အခန်း ၄၀

အခန်း ၄၀ ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြုပြင်ပြောင်းလဲခြင်းနှင့် ပထမဆုံးအကြိမ် နဂါးအဖြစ် ပြောင်းလဲခြင်း

"မီးနဂါး သွေးမျိုးဆက်ကို ရရှိတယ်..."

မုန်လဲ့ တစ်ယောက် ကြောင်အမ်းသွားသည်။ အရင်က 'မီးနဂါး ကျမ်းစာ' ကို ကောက်ရတုန်းက အသုံးမဝင်ဘူးလို့ သူ ထင်ခဲ့သေးသည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် လေ့ကျင့်လို့မှ မရတာ၊ ဘယ်လောက်ပဲ စွမ်းစွမ်း ဘာလုပ်ရမှာလဲ။

အခုတော့...

ရှေ့တစ်လှမ်းမှာတင် စိတ်ပျက်နေခဲ့ရပေမယ့် နောက်တစ်လှမ်းမှာတင် မီးနဂါး သွေးမျိုးဆက်ကို ကောက်ရလိုက်တယ်တဲ့လား။ ဒါက နည်းနည်းတော့ လွန်မနေဘူးလား။

"ဒါပေမယ့်... ကောက်ရတာက ကောက်ရတာပဲ၊ ငါက ပေါင်းစပ်ဖို့ ဆန္ဒမရှိဘူးဆိုရင် မင်းက ငါ့ကို အတင်းအကျပ် လုပ်နိုင်မှာလား..."

ထိုသို့တွေးကာ မုန်လဲ့သည် စနစ်နှင့် စကားပြောရန် ပြင်လိုက်သည်။ သို့သော် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် အနီရောင် မီးတောက်ငယ်လေး တစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် သောင်းဂဏန်းအထိ ကွဲထွက်သွားကာ မရေမတွက်နိုင်သော မီးနဂါးငယ်လေးများ အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး သူ၏ ကိုယ်လက်အင်္ဂါ အနှံ့အပြားနှင့် သွေးသားတိုင်းထဲသို့ ချက်ချင်း စီးဝင်သွားတော့မည်ဟု မည်သူက ထင်ထားမည်နည်း။

'ဘုန်း...'

ဓာတ်ဆီပုံးကို မီးရှို့လိုက်သကဲ့သို့ပင် မုန်လဲ့၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ အရိုးကွဲမတတ် ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုကြီး ထွက်ပေါ်လာပြီး အာရုံကြောများကို ရူးသွပ်စွာ ရိုက်ခတ်သွားရာ မုန်လဲ့မှာ ညည်းတွားလိုက်မိပြီး အော်ဟစ်တော့မတတ် ဖြစ်သွားသည်။

"ဘာ... ဘာဖြစ်တာလဲ..."

မုန်လဲ့သည် ရုတ်တရက် ဖြစ်ပေါ်လာသော အခြေအနေကြောင့် အလွန်အမင်း အံ့အားသင့်သွားပြီး ကိုယ်ပေါ်မှ ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုကို အံကြိတ်ခံကာ အနီးဆုံး ရေချိုးခန်းဆီသို့ ပြေးသွားလိုက်သည်။

ရေချိုးခန်းထဲသို့ ဝင်လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ အနီရောင် မီးတောက်များ ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် အဝတ်အစားများကို လောင်ကျွမ်းသွားစေရာ သူသည် ချက်ချင်းပင် မီးလူသား တစ်ယောက် အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

မီးတောက်များ၏ လောင်ကျွမ်းမှုအောက်တွင် အဝတ်အစားများမှာ စက္ကန့်အနည်းငယ်မျှပင် မခံနိုင်ဘဲ ပြာကျသွားရာ မုန်လဲ့ တစ်ယောက်လုံး အဝတ်မပါဘဲ လေဟာပြင်တွင် ပေါ်လွင်သွားတော့သည်။

အနီရောင် မီးတောက်များကြားမှ မုန်လဲ့၏ အရေပြားပေါ်တွင် သွေးကြောများ ထောင်ထနေပြီး ကြွက်သားများ တုန်ခါကာ အရိုးများမှာလည်း တုန်ယင်နေသည်ကို ထင်ရှားစွာ မြင်တွေ့နိုင်ပေသည်။ ထို့အပြင် မည်းမှောင်သော မီးခိုးငွေ့များလည်း ထွက်ပေါ်နေသေးသည်။

"အား..."

မုန်လဲ့မှာ နာကျင်လွန်းသဖြင့် အော်ဟစ်နေပြီး တစ်ကိုယ်လုံး ဆွဲဖြဲခံရသကဲ့သို့ ခံစားနေရကာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ယင်နေတော့သည်။ အလွန်အမင်း နာကျင်မှု ဆိုသည်မှာ ဤကဲ့သို့ ခံစားရမည်ဟု သူ တစ်ခါမျှ မတွေးဖူးခဲ့ချေ။ တကယ်ကို ရှင်သန်ချင်၍လည်း မရ၊ သေချင်၍လည်း မရသော အခြေအနေပင် ဖြစ်သည်။

ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုများအောက်တွင် မုန်လဲ့သည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်၌ အံ့ဖွယ် ပြောင်းလဲမှုများ ဖြစ်ပေါ်နေသည်ကို မသိရှိခဲ့ချေ။ သေးငယ်သော မီးတောက်များ၏ လောင်ကျွမ်းမှုအောက်တွင် အရိုးများ၊ သွေးကြောများ၊ အရေပြားနှင့် သွေးများ အားလုံးသည် သာမန်လူများ မှန်းဆ၍မရနိုင်သော ပြောင်းလဲမှုများ ဖြစ်ပေါ်နေပေသည်။

ဆဲလ်တစ်ခုစီတိုင်း...

သွေးသားတိုင်း...

အရိုးတိုင်း...

အားလုံးက မီးတောက်များထဲတွင် ပြန်လည် မွေးဖွားနေကြသည်။

ဝေဝါးနေသော အသိစိတ်ကြားတွင် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို တုန်လှုပ်စေသော ဟိန်းဟောက်သံကြီး တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး တစ်ကိုယ်လုံးတွင် မီးတောက်ရောင် အကြေးခွံများ ဖုံးလွှမ်းထားကာ မာကျောသော သတ္တုဖြင့် သွန်းလုပ်ထားသကဲ့သို့ ထင်မှတ်ရသော မီးနဂါး ပုံရိပ်ယောင်ကြီး တစ်ကောင်သည် မုန်လဲ့၏ အနောက်ဘက် လေဟာနယ်တွင် ဝဲပျံနေပြီး အတောင်ပံများကို ခတ်ကာ ဟိန်းဟောက်နေသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

'ဖောက်...'

'ဖောက်...'

မီးနဂါး ပုံရိပ်ယောင် ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ဓားသွားများက သွေးသားများကို ထိုးဖောက်သွားသည့် အသံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး သွေးများ စွန်းပေနေသော မီးတောက်ရောင် အကြေးခွံများက မုန်လဲ့၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

လက်မောင်းများ၊ ခြေထောက်များ...

ရင်ဘတ်၊ ခါးနှင့် ဝမ်းဗိုက်...

ကျောပြင်၊ တင်ပါး...

မျက်တောင်တစ်ခတ် အတွင်းမှာပင် မီးတောက်ရောင် အကြေးခွံများက မုန်လဲ့၏ တစ်ကိုယ်လုံး အနှံ့အပြားတွင် ဖုံးလွှမ်းသွားရာ မုန်လဲ့ကို အကြေးခွံများ ဖုံးလွှမ်းနေသော သတ္တဝါဆိုးကြီး တစ်ကောင်အလား ထင်မှတ်ရစေသည်။

သို့သော် ဒါက မပြီးသေးချေ။

'ဖောက်...'

နောက်ထပ် အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာပြန်ပြီး တုတ်ခိုင်ရှည်လျားသော နဂါးအမြီး တစ်ချောင်းက တင်ပါး အနောက်ဘက်မှ ထွက်ပေါ်လာသည်။ မီးတောက်ရောင် အကြေးခွံများ ဖုံးလွှမ်းနေပြီး သွေးများ ပေကျံနေကာ ကြည့်ရသည်မှာ သွေးထွက်သံယိုဖြစ်ပြီး ကြောက်စရာ ကောင်းလှပေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် နဖူးပေါ်တွင်လည်း ဝါးပင်ပေါက်စလေးများကဲ့သို့ ချွန်ထက်ပြီး နီရဲနေသော အရာနှစ်ခု ထွက်ပေါ်လာရာ ကောင်းကင်ကိုပင် ထိုးဖောက်တော့မည့်အလား ထင်မှတ်ရပေသည်။

ဒါက နဂါးချို နှစ်ချောင်းပင် ဖြစ်သည်။

မီးတောက်ရောင် နဂါးအကြေးခွံများ...

မီးတောက်ရောင် နဂါးချို...

မီးတောက်ရောင် နဂါးအမြီး...

ဤအချိန်တွင်တော့ ပြောင်းလဲမှုများ အားလုံး ရပ်တန့်သွားပြီ ဖြစ်သည်။ တစ်ကိုယ်လုံးကို ဖုံးလွှမ်းနေသော မီးတောက်များက တဖြည်းဖြည်း ငြိမ်းသတ်သွားပြီး ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုများကလည်း ဒီရေကျသွားသကဲ့သို့ တဖြည်းဖြည်း လျော့နည်းသွားတော့သည်။ မုန်လဲ့မှာ ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် ပျော့ခွေကျသွားပြီး အသက်ကို ပြင်းပြင်း ရှူနေရတော့သည်။

ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် ချွေးများနှင့် သွေးများ ပြည့်နှက်နေပြီး မုန်လဲ့ တစ်ယောက်လုံး သွေးအိုင်ထဲတွင် လဲကျနေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ ယခုအချိန်တွင် မုန်လဲ့သည် လက်တစ်ချောင်းကိုပင် မလှုပ်ရှားချင်တော့ချေ။

နာကျင်လိုက်တာ...

အရမ်းကို နာကျင်လွန်းတယ်...

ငရဲပြည်ကို တစ်ခေါက် ရောက်သွားသလိုပဲ...

ထိုခံစားချက်ကို ယခု ပြန်တွေးကြည့်ရုံဖြင့်ပင် ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်နေမိသည်။ နောက်ထပ် ဘယ်တော့မှ ထပ်မခံစားချင်တော့ကြောင်း မုန်လဲ့ ကျိန်တွယ်လိုက်သည်။

'ဒိုင်း...'

ထိုအချိန်တွင် ရေချိုးခန်း တံခါးကို လူတစ်ယောက် တွန်းဖွင့်လိုက်ပြီး ပိန်ပိန်ပါးပါး လူတစ်ယောက် ဝင်လာသည်။ ထို့နောက် သူ၏ မျက်စိရှေ့ရှိ မြင်ကွင်းကြောင့် လန့်ဖျပ်သွားပြီး စူးရှစွာ အော်ဟစ်လိုက်တော့သည်။

"အား..."

"မအော်နဲ့..."

မုန်လဲ့ တစ်ကိုယ်လုံး တုန်လှုပ်သွားပြီး အရိပ်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ထိုလူ၏ ရှေ့သို့ ရောက်ရှိသွားပြီး သူ၏ ပါးစပ်ကို ပိတ်လိုက်သည်။ အမြန်နှုန်းမှာ ယခင်ကနှင့် လုံးဝ မတူတော့ချေ။

"နားထောင်... မအော်နဲ့..."

မုန်လဲ့သည် သူ၏ ဤကဲ့သို့ စုတ်ပြတ်နေသော ပုံစံကို အခြားသူများကို မမြင်စေချင်သဖြင့် ထိုလူကို ဒေါသတကြီး စိုက်ကြည့်ကာ အသံမထွက်ရန် အချက်ပြလိုက်သည်။

"ငါ့... ငါ့ကို လွှတ်ပါ... ငါ မအော်တော့ပါဘူး..."

ထိုလူက အခြေအနေကို သဘောပေါက်သွားပြီး ခေါင်းညိတ်လိုက်ကာ လျင်မြန်စွာပင် တည်ငြိမ်သွားတော့သည်။

"ငြိမ်ငြိမ်နေနော်..."

မုန်လဲ့က ထပ်မံ ခြိမ်းခြောက်လိုက်ပြီး လက်ကို သတိထားကာ လွှတ်ပေးလိုက်သည်။ ထိုလူက တကယ်ပင် ထပ်မအော်တော့ဘဲ မုန်လဲ့ကို အပေါ်အောက် အကဲခတ်ကြည့်လိုက်ပြီး အံ့ဩတကြီး မေးလိုက်သည်။ "မင်း... မင်းက သွေးမျိုးဆက် နိုးထလာတာလား..."

"နိုးထလာတာ..."

မုန်လဲ့ အနည်းငယ် ကြောင်အမ်းသွားပြီးမှ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင် ကြီးမားသော ပြောင်းလဲမှုများ ဖြစ်ပေါ်နေသည်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။ လက်မောင်းများ၊ ခြေထောက်များ၊ ဝမ်းဗိုက် စသည့် နေရာအားလုံးတွင် မီးတောက်ရောင် အကြေးခွံများ ဖုံးလွှမ်းနေပြီး တင်ပါး အနောက်ဘက်တွင်လည်း ရှည်လျားသော နဂါးအမြီး တစ်ချောင်း ထွက်ပေါ်နေပေသည်။

"သေစမ်း... ငါက ဘယ်လိုလုပ် နဂါးလူသား ဖြစ်သွားတာလဲ..."

မုန်လဲ့၏ မျက်နှာမှာ စိမ်းကားသွားသည်။ ရှေ့တစ်လှမ်းမှာတင် မီးနဂါး သွေးမျိုးဆက်ကို ရရှိခဲ့ပြီး နောက်တစ်လှမ်းမှာ နဂါးလူသား အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်တဲ့လား...

"ခွေးစနစ်... ဘယ်သူက မင်းကို ပေါင်းစပ်ခိုင်းလို့လဲ... ငါ့ဆီက ခွင့်ပြုချက် တောင်းပြီးပြီလား..."

မုန်လဲ့မှာ ဒေါသထွက်လွန်း၍ ဆဲဆိုလိုက်တော့သည်။

ဒါပေမယ့်...

လက်သီးကို ဆုပ်ကြည့်လိုက်ရာ တစ်ကိုယ်လုံးတွင် ပေါက်ကွဲထွက်တော့မည့် အင်အားများ ပြည့်နှက်နေပြီး တောင်တစ်လုံးကိုပင် လက်သီးတစ်ချက်တည်းဖြင့် ထိုးခွဲပစ်နိုင်မည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

ဖွဖွလေး ခုန်ကြည့်လိုက်ရာ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အလေးချိန် ကင်းမဲ့နေသကဲ့သို့ ပေါ့ပါးနေပြီး ကမ္ဘာမြေဆွဲအား၏ တစ်ဝက်ကျော်ခန့်ကို ခြေဖျက်ထားနိုင်သကဲ့သို့ ဖြစ်ကာ အချည်နှောင် တစ်ခုမှ လွတ်မြောက်သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

"ခန္ဓာကိုယ်က... အရမ်း သန်မာတာပဲ..."

မုန်လဲ့သည် သူ၏ ကိုယ်ပိုင် အချက်အလက် မျက်နှာပြင်ကို မကြည့်ဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ။ ထို့နောက် လုံးဝ အံ့အားသင့်သွားတော့သည်။

ပိုင်ရှင် - မုန်လဲ့

မျိုးနွယ် - လူသား (မီးနဂါး သွေးမျိုးဆက် ပါဝင်သည်)

ချမ်းသာကြွယ်ဝမှု - ၂၆၃၉၇ ရွှေဒင်္ဂါး

ခန္ဓာကိုယ်ကြံ့ခိုင်မှု - အဆင့်ငါး စစ်သည်တော် (၅၀၀၀ / ၂၄၈၀)

စိတ်စွမ်းအင် - အဆင့်လေး မှော်ဆရာ (၂၀၀၀ / ၁၁၉၇)

မှော်စွမ်းအင် - အဆင့်ငါး မှော်ဆရာ (၅၀၀၀ / ၂၀၂၃)

"သေစမ်း... ပြောင်းလဲမှုက ဒီလောက်တောင် ကြီးမားတာလား..."

ခန္ဓာကိုယ် ကြံ့ခိုင်မှုက အရင်က ၈၀၀ ပဲ ရှိတာ အခု ၂၄၈၀ ဆိုတော့ သုံးဆကျော်တောင် တက်သွားတာပဲ။

မှော်စွမ်းအင်က အရင်က ၁၀၀၀၊ အခု ၂၀၂၃ ဆိုတော့ နှစ်ဆကျော် တက်သွားတာပေါ့။

"လွန်လွန်းတယ်... တကယ်ကို လွန်လွန်းတယ်..."

"မီးနဂါး သွေးမျိုးဆက်က ဒီလောက်တောင် ကြောက်စရာ ကောင်းတာလား..."

မုန်လဲ့ မယုံကြည်နိုင်အောင် ဖြစ်သွားပြီး စိတ်ပျက်နေမှုများလည်း အနည်းငယ် သက်သာသွားတော့သည်။

"နဂါး သွေးမျိုးဆက် နိုးထလာပြီဆိုရင် ခန္ဓာကိုယ်မှာ အကြီးအကျယ် ပြောင်းလဲမှု တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်တတ်တယ်..."

ထိုလူက မုန်လဲ့ကို ကြည့်ကာ အေးအေးဆေးဆေး ပြောလိုက်သည်။ "မင်း အင်အားတွေ ကြီးလာတယ်၊ ခန္ဓာကိုယ် ပေါ့ပါးသွားတယ်လို့ ခံစားရတာက လုံးဝ ပုံမှန်ပါပဲ..."

"အင်း..."

မုန်လဲ့က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး သေချာ ခံစားကြည့်ပြီးနောက် ထိုလူကို ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်စိရှေ့ရှိ ထိုလူမှာ ရင်းနှီးနေသူ တစ်ယောက် ဖြစ်နေကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်။ "အာဘီ... မင်း ဘယ်လိုဖြစ်လို့ ဒီကို ရောက်နေတာလဲ..."

ထိုလူမှာ အခြားသူ မဟုတ်ဘဲ မုန်လဲ့၏ အေးစက်စက် အခန်းဖော် အာဘီ ပင် ဖြစ်သည်။ စောစောက မုန်လဲ့မှာ ခန္ဓာကိုယ် ပြောင်းလဲမှုများကိုသာ အာရုံစိုက်နေခဲ့သဖြင့် သူ့ကို ချက်ချင်း မမှတ်မိခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပြီး ယခုမှ သတိထားမိသွားခြင်း ဖြစ်သည်။

"မင်းက ငါ့ကို သိလို့လား..."

အာဘီ ကြောင်အမ်းသွားသည်။

"ဟေ့... ငါတို့က နေ့တိုင်း မျက်နှာချင်းဆိုင် တွေ့နေရတာလေ... ငါက မင်းကို မသိဘဲ နေပါ့မလား..." မုန်လဲ့က ရယ်မောလိုက်ပြီး အနည်းငယ် မကျေမနပ်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"မျက်နှာချင်းဆိုင် တွေ့နေရတယ်... မင်းက မုန်လဲ့လား..."

အာဘီ၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားပြီး မုန်လဲ့ကို မယုံကြည်နိုင်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။ "မင်းက ဘယ်လိုလုပ် ဒီကို ရောက်နေတာလဲ... နေပါဦး... မင်းက ဘယ်လိုလုပ် နဂါး သွေးမျိုးဆက် နိုးထလာရတာလဲ... မင်းက လူသား မဟုတ်ဘူးလား..."