အခန်း ၄၃

အခန်း ၄၃ ပထမဆုံး အောင်ပွဲကို ရယူခြင်း

နွားရိုင်းဟာရယ်သည် အကြီးစား တင့်ကားကြီးတစ်စီးအလား အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးဝင်လာပြီး မုန်လဲ့၏ မျက်နှာဆီသို့ လက်သီးဖြင့် ပြင်းထန်စွာ ထိုးချလိုက်သည်။ သူ၏ အရှိန်အဝါမှာ သက်တံတစ်တန်းအလား အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှပေသည်။

"နွားရိုင်း..."

"နွားရိုင်း..."

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ နွားရိုင်းကို အားပေးသော ပရိသတ်များက အော်ဟစ်အားပေးကြပြီး "ဒီမှော်ဆရာကို အလဲထိုးလိုက်... နွားခေါင်းလူသားတွေရဲ့ စွမ်းအားကို ပြလိုက်စမ်း" ဟု ဟစ်ကြွေးနေကြသည်။

မှော်ဆရာ ဆိုသည့် ဂုဏ်ပုဒ်ကြောင့် ပရိသတ် အတော်များများက မုန်လဲ့အပေါ် မျှော်လင့်ချက် ထားနေကြသော်လည်း အများစုကတော့ နွားရိုင်းကိုသာ ဆက်လက် အားပေးနေကြဆဲပင်။ ဤသည်မှာ နွားရိုင်းက ၁၀ ပွဲတိတိ အနိုင်ယူပြီး ရယူထားသော အားပေးမှုပင် ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် ပရိသတ် အချို့က နွားရိုင်းဘက်မှ လောင်းကြေးထပ်ထားကြသဖြင့် နွားရိုင်း အနိုင်ရရန် မျှော်လင့်နေကြသည်မှာ သဘာဝပင် ဖြစ်သည်။

"သားရဲလူသားတွေထဲက နွားခေါင်းလူသားဆိုတဲ့ အတိုင်း တကယ်ကို ရဲရင့်တာပဲ..."

နွားရိုင်း၏ ကြောက်မက်ဖွယ် အရှိန်အဝါကို ခံစားမိလိုက်သောအခါ မုန်လဲ့၏ မျက်နှာမှာ တည်ကြည်သွားသည်။ နွားခေါင်းလူသားများသည် သားရဲလူသား မျိုးနွယ်စုများထဲတွင် မျိုးနွယ်စုကြီး တစ်ခု ဖြစ်ပြီး လူတစ်ဝက် နွားတစ်ဝက် ပုံစံရှိကာ ခွန်အား အလွန်ကြီးမားကြသည်။ မွေးရာပါ စစ်သည်တော်များ ဖြစ်ကြပြီး ခွန်အား သက်သက်ကိုသာ ယှဉ်မည်ဆိုလျှင် သားရဲလူသားများထဲမှ ခြင်္သေ့လူသား၊ ကျားလူသား စသည့် ဘုရင်မျိုးနွယ်စုများထက်ပင် ပိုမို အားကောင်းလှပေသည်။

လူသားတွေ အနေနဲ့ နွားခေါင်းလူသားတွေနဲ့ ယှဉ်ရင် ခွန်အားပိုင်းမှာ အားနည်းချက်က အရမ်းကို သိသာလွန်းလှပါတယ်။

"နှမြောစရာ ကောင်းတာက... ငါက မင်းနဲ့ ခွန်အားချင်း ယှဉ်ပြိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး..."

မုန်လဲ့က နေရာတွင်ပင် ရပ်နေပြီး မှော်ဂါထာကို စတင် ရွတ်ဆိုလိုက်သည်။ သူ၏ မီးနဂါး သွေးမျိုးဆက်ကိုတော့ လျှို့ဝှက်ချက် တစ်ခု အနေဖြင့် ဖုံးကွယ်ထားရန် ဆုံးဖြတ်ထားသည်။

"မှော်ပညာ ထုတ်လွှတ်ချင်နေတာလား... အိပ်မက်မက်နေလိုက်..."

နွားရိုင်း၏ အမြန်နှုန်းမှာ အလွန် မြန်ဆန်လှပြီး ခြေလှမ်းကျဲကြီးများဖြင့် မုန်လဲ့ရှေ့သို့ ချက်ချင်း ရောက်ရှိလာကာ ကြီးမားလှသော လက်သီးကြီးဖြင့် လေကိုခွဲ၍ မုန်လဲ့၏ ခေါင်းဆီသို့ ပြင်းထန်စွာ ထိုးချလိုက်တော့သည်။

နွားခေါင်းလူသားများက မူလကတည်းက ခွန်အားကြီးမားသူများ ဖြစ်ကြရာ အဆင့်ငါး စစ်သည်တော် တစ်ယောက်ဖြစ်သော နွားရိုင်းတွင်ကား အလွန်တရာ ကြီးမားသော ခွန်အားများ ရှိနေပေသည်။ ဤလက်သီးချက်သာ တည့်တည့် ထိမှန်သွားပါက မုန်လဲ့ သေချာပေါက် သေဆုံးသွားမည် ဖြစ်သည်။

"ဟီးဟီး... သေလိုက်စမ်း..."

နွားရိုင်းက ရက်စက်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။ မုန်လဲ့ သွေးသံရဲရဲဖြင့် လဲကျသေဆုံးသွားမည့် မြင်ကွင်းကို ကြိုမြင်နေရသကဲ့သို့ပင်။ ဤအရာက သူ့ကို အလွန် စိတ်လှုပ်ရှားစေသည်။ မီးနဂါး တိုင်းပြည်၏ ဖမ်းဆီးခြင်းကို ခံရပြီး ကျွန်တစ်ယောက် ဖြစ်လာကတည်းက နွားရိုင်းမှာ နှိပ်စက်ညှဉ်းပန်းမှု မျိုးစုံကို ခံခဲ့ရသည်။

ထို့ကြောင့် သူ အလွန် မုန်းတီးပေသည်။

နဂါးလူသားတွေကို မုန်းတယ်... လူသားတွေကို မုန်းတယ်...

မီးနဂါး တိုင်းပြည်က လူတိုင်းကို မုန်းတီးတယ်။

နွားရိုင်းက လက်စားချေချင်နေသည်။

မီးတောက် လူတိုက်ကွင်းသို့ ရောင်းစားခံရပြီး တိုက်ခိုက်ရေးသမား တစ်ယောက် ဖြစ်လာပြီးနောက် နွားရိုင်းသည် တိုက်ပွဲတိုင်းတွင် အလွန် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်စွာ တိုက်ခိုက်ခဲ့ပြီး လုံးဝ သက်ညှာခြင်း မရှိခဲ့ချေ။ အနိုင်ရခဲ့သော ၁၀ ပွဲတွင် ပြိုင်ဘက် ၁၀ ယောက်စလုံး အသေဆိုးဖြင့် သေဆုံးခဲ့ရသည်။

ထို့ကြောင့် နွားရိုင်းက "သွေးအေး နွားမကောင်းဆိုးဝါး" ဆိုသည့် နာမည်ပြောင်ကို ရရှိခဲ့သည်။ ၎င်းသည် သူ၏ သွေးအေးရက်စက်မှုနှင့် မကောင်းဆိုးဝါးကဲ့သို့ ကြမ်းကြုတ်မှုကို ကိုယ်စားပြုပေသည်။ နွားရိုင်းက ဤနာမည်ကို အလွန် သဘောကျသည်။ သူက လက်စားချေချင်ပြီး သတ်နိုင်သမျှ လူအားလုံးကို သတ်ပစ်ချင်နေသည်။

သူ့မျက်စိရှေ့ရှိ ဤလူသား မှော်ဆရာလေးလည်း ချွင်းချက် မဟုတ်ချေ။

"ရွှီး..."

သို့သော် နွားရိုင်း၏ လက်သီးကြီး ကျဆင်းလာမည့် အချိန်လေးတွင် နေရာ၌ ရပ်နေသော မုန်လဲ့မှာ ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ အသံတစ်ချက်မျှ မထွက်ဘဲ ပျောက်ကွယ်သွားခြင်း ဖြစ်ပြီး တစ်ခါမှ မရှိခဲ့ဖူးသကဲ့သို့ပင်။

"ဘာ..."

နွားရိုင်း အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားပြီး ဘေးဘီဝဲယာသို့ လှည့်ပတ်ကြည့်ရှုလိုက်သော်လည်း မုန်လဲ့၏ အရိပ်အယောင်ကိုမျှ မတွေ့ရချေ။ ထိုအချိန်တွင် ပရိသတ်များ၏ သတိပေးသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ "ခေါင်းပေါ်မှာ... သူ မင်းခေါင်းပေါ်မှာ ရောက်နေတယ်..."

"ခေါင်းပေါ်မှာ..."

နွားရိုင်းက အပေါ်သို့ မော့ကြည့်လိုက်ရာ မျက်စိကျိန်းမတတ် တောက်ပသော အလင်းတန်း တစ်ခုကို မြင်လိုက်ရတော့သည်။

"ဖျောက်..."

အလွန် တောက်ပသော အလင်းတန်းများကြားမှ လျှပ်စီးစပါးကြီးမြွေ တစ်ကောင် ကောင်းကင်မှ ဆင်းသက်လာပြီး သွေးစွန်းနေသော ပါးစပ်ကြီးကို ဟကာ နွားရိုင်းကို တစ်လုတ်တည်း မျိုချလိုက်တော့သည်။

"ဖြန်း... ဖျောက်..."

လျှပ်စီးများ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။

လျှပ်စစ်စီးကြောင်းများ ပြေးလွှားနေသည်။

နွားရိုင်း တစ်ကိုယ်လုံး လျှပ်စစ်အလင်းတန်းများ ဖုံးလွှမ်းသွားတော့သည်။

"မူး..."

နွားရိုင်းကလည်း အတော်လေး မာကျောပေသည်။ အဆင့်သုံး မှော်ပညာ "လျှပ်စီးစပါးကြီးမြွေ" ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ခံရသော်လည်း လဲကျမသွားဘဲ ကောင်းကင်သို့ မော့ကာ ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး ခွန်အားများကို ထုတ်ယူကာ လျှပ်စစ်စီးကြောင်းများ၏ ထိုးဖောက်မှုကို ခုခံနေသည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် ကြံ့ခိုင်မှုက အလွန် အားကောင်းလှသဖြင့် အဆင့်သုံး မှော်ပညာက သူ့ကို မထိခိုက်နိုင်ကြောင်း ထင်ရှားပေသည်။

"အဆင့်သုံး မှော်ပညာလောက်နဲ့ မင်းကို အနိုင်ယူနိုင်မယ်လို့ ငါ မတွေးထားပါဘူး..."

"ဒါပေမယ့် မင်းကို အချိန်ခဏလောက် ဆွဲထားဖို့တော့ လုံလောက်ပါတယ်..."

မုန်လဲ့မှာ အံ့ဩစရာ ကောင်းလောက်အောင် တည်ငြိမ်နေသည်။ သူ၏ လက်ဝါးထဲတွင် လျှပ်စီးဓာတ် မှော်စွမ်းအင်များ စုစည်းလာပြီး ပို၍ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းသော လျှပ်စီးဓာတ် မှော်ပညာ တစ်ခုကို ဖန်တီးနေသည်။ ၎င်းမှာ အဆင့်လေး လျှပ်စီးဓာတ် မှော်ပညာ - လျှပ်စီးမုန်တိုင်း ပင် ဖြစ်သည်။

"လူသား... ဒီလောက် မှော်ပညာလေးက ငါ့အတွက်တော့ ယားယံရုံလေးတောင် မရှိဘူး..."

နွားရိုင်း၏ ခန္ဓာကိုယ် ကြံ့ခိုင်မှုမှာ တကယ်ကို ကြောက်စရာ ကောင်းလှသည်။ လျှပ်စီးစပါးကြီးမြွေ၏ ထုံကျဉ်မှုကို ၄ စက္ကန့်ခန့်သာ ခံလိုက်ရပြီးနောက် ရုန်းထွက်နိုင်ခဲ့သည်။ ထို့နောက် အဆက်မပြတ် ဟိန်းဟောက်ကာ မုန်လဲ့ထံသို့ အလွန်တရာ ရိုင်းစိုင်းကြမ်းကြုတ်စွာ ပြေးဝင်လာတော့သည်။

မုန်လဲ့က နေရာတွင်ပင် ငြိမ်သက်စွာ ရပ်နေပြီး နွားရိုင်း ပြေးဝင်လာသည်ကို ခွင့်ပြုထားလိုက်သည်။

"ငရဲပြည်ကို သွားလိုက်စမ်းပါ..."

နွားရိုင်းက လက်သီးကြီးကို မြှောက်ကာ ပြင်းထန်စွာ ထိုးချလိုက်သည်။

သူ၏ သံမဏိ လက်သီးကြီး မုန်လဲ့ကို ထိမှန်တော့မည့် အချိန်တွင် မုန်လဲ့က မျက်လုံးများကို ရုတ်တရက် ဖွင့်လိုက်ပြီး ပါးစပ်မှ စကားလုံး လေးလုံးကို ဖြည်းညင်းစွာ ရွတ်ဆိုလိုက်သည်။ "လျှပ်စီး မုန်တိုင်း..."

"ဘုန်း..."

မျက်စိကျိန်းမတတ် တောက်ပသော လျှပ်စီးအလင်းတန်းများ ရုတ်တရက် ကျဆင်းလာပြီး နွားရိုင်းကို ချက်ချင်း လွှမ်းခြုံသွားကာ မှောင်မိုက်နေသော တိုက်ကွင်းကြီးကိုလည်း လင်းထိန်သွားစေသည်။ နွားရိုင်း၏ ထွားကြိုင်းလှသော ခန္ဓာကိုယ်ကြီးမှာ လျှပ်စီးအလင်းတန်းများကြားတွင် လုံးဝ နစ်မြုပ်သွားတော့သည်။

"မူး..."

လျှပ်စီးအလင်းတန်းများ ကြားမှ သနားစဖွယ် နွားအော်သံကြီး ထွက်ပေါ်လာသော်လည်း မုန်လဲ့က လုံးဝ သက်ညှာခြင်း မရှိခဲ့ချေ။ လျှပ်စီးမုန်တိုင်း တစ်ခုတည်းဖြင့် နွားရိုင်းကို မနိုင်နိုင်ကြောင်း သူ ကောင်းကောင်း သိထားသဖြင့် ပို၍ ကြမ်းတမ်းသော တိုက်ခိုက်မှု တစ်ခု ထပ်လုပ်ရန် လိုအပ်ပေသည်။

"မိုးကြိုး ကောင်းကင်ကျ..."

စက္ကန့် ဆယ်ဂဏန်းခန့် ကြာပြီးနောက် နောက်ထပ် လျှပ်စီးဓာတ် မှော်ပညာ တစ်ခု ကျဆင်းလာပြန်ပြီး လျှပ်စီးမုန်တိုင်းထဲတွင် ပိတ်မိနေဆဲ ဖြစ်သော နွားရိုင်းကို ထပ်မံ ဖုံးလွှမ်းသွားတော့သည်။ ဤမှော်ပညာကို ထုတ်လွှတ်ပြီးမှသာ မုန်လဲ့ သက်ပြင်းချနိုင်တော့သည်။

"'မိုးကြိုး ကောင်းကင်ကျ' က တစ်ဦးတည်းကို တိုက်ခိုက်တဲ့ အဆင့်လေး မှော်ပညာတွေထဲမှာ အသန်မာဆုံးပဲ... သူ့ကို တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း ကင်းမဲ့သွားစေဖို့ လုံလောက်လောက်ပါပြီ..."

တစ်ကွင်းလုံး တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်သွားသည်။

ပရိသတ် တစ်သိန်းနီးပါးခန့်မှာ လျှပ်စစ်စီးကြောင်းများ ဖုံးလွှမ်းနေသော နွားရိုင်းကို ငေးကြည့်နေကြပြီး အံ့အားသင့်လွန်းသဖြင့် စကားပင် မပြောနိုင်တော့ချေ။ သူတို့ တိုက်ပွဲများကို ကြည့်လာခဲ့သည်မှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာပြီ ဖြစ်သော်လည်း ဤမျှလောက် အထာကျသော တိုက်ပွဲမျိုးကို တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးခဲ့ကြချေ။

လျှပ်စီးစပါးကြီးမြွေ...

လျှပ်စီးမုန်တိုင်း...

မိုးကြိုး ကောင်းကင်ကျ...

မှော်ပညာ တိုက်ခိုက်မှုများက တကယ်ကို အထူးပြုလုပ်ချက်များ ပါဝင်နေသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်ကြောင်း ဝန်ခံရမည် ဖြစ်သည်။ လျှပ်စီးစပါးကြီးမြွေများ၊ ကောင်းကင် မိုးကြိုးများနှင့် ပြင်းထန်သော လျှပ်စီးများ... မြင်ကွင်းမှာ တကယ်ကို လှပလွန်းပြီး မျက်လုံးများကို အလွန်အမင်း ဆွဲဆောင်နိုင်ပေသည်။

မြင်ကွင်း အလှအပကို သက်သက် ကြည့်မည်ဆိုလျှင် စစ်သည်တော်များ၏ တိုက်ပွဲက မှော်ပညာ တိုက်ပွဲလောက် မလှပပေ။ ပရိသတ်များမှာလည်း အလွန်အမင်း ကျေနပ်အားရနေကြတော့သည်။

"စကားတစ်ခွန်းတည်း ပြောရရင်... မိုက်တယ်..."

"ငါ သူကောင်းမျိုးက တိုက်ပွဲတွေ ကြည့်လာတာ နှစ်တွေ အများကြီး ရှိပြီ... မှော်ဆရာ တစ်ယောက် တိုက်ကွင်းပေါ် ရောက်လာတာကို အခုမှ ပထမဆုံး မြင်ဖူးတာပဲ... ဒီမြင်ကွင်းက တကယ်ကို... မိုက်လွန်းတယ်..."

"မှော်ပညာ သုံးခု ဆက်တိုက် ထုတ်လွှတ်ပြီး အနိုင်ယူသွားတာပဲ... မှော်ဆရာတွေရဲ့ တိုက်ပွဲက ဒီလောက်တောင် လှပနေတာကိုး..."

"ဟားဟား... ဒီ အာသာ ဂါရန် ဆိုတဲ့ မှော်ဆရာ တိုက်ခိုက်ရေးသမားက တကယ်ကို ထူးခြားတာပဲ... မကြာသေးခင်ကမှ နာမည်ကြီးလာတဲ့ သွေးအေး နွားမကောင်းဆိုးဝါး တောင် သူ့လက်ထဲမှာ ရှုံးသွားပြီ..."

"အရမ်း စွမ်းတာပဲ... လုံးဝကို အလဲထိုးပစ်လိုက်တာပဲ..."

ခေတ္တမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် တစ်ကွင်းလုံးတွင် ကြီးမားလှသော အားပေးသံများ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။ ပရိသတ်များက လက်ညှိုးထိုးကာ အချင်းချင်း စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ဆွေးနွေးနေကြသည်။ သူတို့ အားပေးသော နွားရိုင်း ရှုံးနိမ့်သွားသော်လည်း ဤမျှလောက် ကောင်းမွန်သော မှော်ပညာ တိုက်ပွဲကို ကြည့်လိုက်ရသဖြင့် လက်မှတ်ဖိုးနဲ့ လုံးဝ တန်သွားပြီဟု ခံစားနေကြရသည်။

"ထူးဆန်းတယ်... ဒီကလေးက လူသား မဟုတ်ဘူးလား... လူသား မှော်ဆရာ တစ်ယောက်က ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလောက် မြန်ဆန်တဲ့ ရှောင်တိမ်းနိုင်စွမ်း ရှိနေတာလဲ..."

ဗီအိုင်ပီ အခန်းထဲမှ အူနိုက မုန်လဲ့ကို စူးစိုက်ကြည့်နေပြီး မျက်လုံးများထဲတွင် နားမလည်နိုင်မှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။ နွားရိုင်းက ရိုင်းစိုင်းကြမ်းကြုတ်ပြီး ခွန်အားဖြင့် အလဲထိုးခြင်းကို ကျွမ်းကျင်သော်လည်း သူ၏ အမြန်နှုန်းက လုံးဝ မနှေးကွေးပေ။ မဟုတ်လျှင် ရက်စက်လှသော တိုက်ကွင်းပေါ်တွင် ၁၀ ပွဲတိတိ အနိုင်ရနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

ထူးဆန်းသည်မှာ မုန်လဲ့က သူ့တိုက်ခိုက်မှုအောက်မှ... ရှောင်တိမ်းသွားနိုင်ခဲ့ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ဒါက တကယ်ကို အံ့ဩစရာ ကောင်းလွန်းလှသည်။

သာမန် လူသား အဆင့်လေး မှော်ဆရာ တစ်ယောက်က ဘယ်ကနေ ဒီလောက် မြန်တဲ့ အမြန်နှုန်း ရလာတာလဲ။

"နားမလည်နိုင်တော့ဘူး... ဒါပေမယ့် ဒီကလေးဆီမှာ လူမသိသူမသိ လျှို့ဝှက်ချက် တစ်ခုခု ရှိနေတာတော့ သေချာတယ်..."

……

လျှပ်စီးအလင်းတန်းများ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

နွားရိုင်းက ထင်းရှူးပင်ကြီး တစ်ပင်အလား မတ်မတ် ရပ်နေဆဲဖြစ်ပြီး လဲကျသွားမည့် အရိပ်အယောင် မရှိပေ။ ဤအရာက မုန်လဲ့ကို အံ့အားသင့်သွားစေပြီး ဆက်လက် တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်လိုက်ချိန်တွင် နွားရိုင်းက ရုတ်တရက် ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားပြီး ပါးစပ်မှ အနက်ရောင် မီးခိုးငွေ့များ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

နွားရိုင်း... တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း ကင်းမဲ့သွားပြီ ဖြစ်သည်။

"ဒီတိုက်ပွဲရဲ့ အောင်နိုင်သူကတော့... အာသာ ဂါရန် ဖြစ်ကြောင်း ကြေညာပါတယ်..."

အစီအစဉ်တင်ဆက်သူက ဘယ်ကနေ ထွက်လာမှန်း မသိဘဲ တိုက်ပွဲ ရလဒ်ကို အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် ကြေညာလိုက်သည်။ တစ်ကွင်းလုံးတွင် အားပေးသံများ ဆူညံသွားပြီး အာသာ ဂါရန် ဆိုသည့် နာမည်ကို ဟစ်ကြွေးနေကြတော့သည်။

ထင်ရှားသည်မှာ ဤတိုက်ပွဲအပြီးတွင် မုန်လဲ့သည် လူကြိုက်များမှု အတော်လေး ရရှိသွားပြီး ပရိသတ် အတော်များများ သူ့ကို သိသွားကြပြီ ဖြစ်သည်။

မုန်လဲ့ကမူ ထိုကိစ္စကို သိပ်ဂရုမစိုက်ဘဲ အလင်းတန်း ကောက်ယူသည့် အလုပ်ကိုသာ ဆက်လက် လုပ်ဆောင်နေခဲ့သည်။

"ဒင်... ပေါင်းစပ်ခြင်း ပြီးမြောက်ပါပြီ... စိတ်စွမ်းအင် ၃ မှတ် တိုးလာပါတယ်..."

"ဒင်... ပေါင်းစပ်ခြင်း ပြီးမြောက်ပါပြီ... ချမ်းသာကြွယ်ဝမှု ရွှေဒင်္ဂါး ၂၁ ပြား တိုးလာပါတယ်..."

"ဒင်..."