အခန်း ၅၁

အခန်း ၅၁ ခေတ်ကြီး ငါးခေတ်နှင့် မီးတောက်မကောင်းဆိုးဝါး အဖြစ် ပြောင်းလဲခြင်း

'မီးတောက်မကောင်းဆိုးဝါး သွေးမျိုးဆက်'

'အဲဒါ ဘာကြီးလဲ'

မုန်လဲ့ အနည်းငယ် ကြောင်အမ်းသွားသည်။

မီးနဂါး ကျောင်းတော်တွင် ပညာသင်ကြားခဲ့သော ဤနှစ်ဝက်အတွင်း သူ၏ အချိန်များ အားလုံးနီးပါးကို စွမ်းအား မြှင့်တင်ရန်အတွက်သာ အသုံးပြုခဲ့ပြီး အခြား စာအုပ်များ ဖတ်ရှုခြင်းနှင့် ဗဟုသုတများ လေ့လာခြင်းကို အလွန် နည်းပါးစွာ ပြုလုပ်ခဲ့သည်။

ဥပမာအားဖြင့် မှော်သားရဲ စွယ်စုံကျမ်း ကောင်းကင်ယံတိုက်ကြီး၏ ဉာဏ်ရည်မြင့် သတ္တဝါများ အမျိုးအစား ကောင်းကင်ယံတိုက်ကြီး၏ လူနေမှုနှင့် ပထဝီဝင် စသည့် အကြောင်းအရာများကို လုံးဝ မလေ့လာခဲ့ချေ။ လျှပ်စီးဓာတ်နှင့် မြေဓာတ် မှော်ပညာများမှလွဲ၍ ကျန်သည့် အရာများ အားလုံးတွင် မုန်လဲ့သည် လုံးဝ အဖြူထည်လေး တစ်ယောက်သာ ဖြစ်သည်။

'မီးတောက်မကောင်းဆိုးဝါး'

'အဲဒါလည်း ကောင်းကင်ယံတိုက်ကြီးက သတ္တဝါ တစ်မျိုးပဲလား'

နားမလည်နိုင်မှုများဖြင့် မုန်လဲ့သည် မှော်ဆက်သွယ်ရေးစက်ကို ချက်ချင်း ထုတ်ယူကာ ဝတုတ်လေးထံသို့ ဆက်သွယ်လိုက်ပြီး မေးကြည့်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ ဝတုတ်လေးသည် အခြေခံ ပညာရေးကို သင်ကြားခဲ့ဖူးပြီး ဗဟုသုတများစွာ လေ့လာထားသူ ဖြစ်ရာ ဤကဲ့သို့သော ကိစ္စမျိုးကို သူ့ကို မေးခြင်းက အမှန်ကန်ဆုံးပင် ဖြစ်သည်။

"အစ်ကို ကျွန်တော့်ကို ဘာကိစ္စ ရှိလို့လဲ"

ဝတုတ်လေး၏ မျက်နှာ ဝိုင်းဝိုင်းလေးက မှော်ဆက်သွယ်ရေးစက်တွင် ပေါ်လာသည်။

"ဝတုတ်လေး မီးတောက်မကောင်းဆိုးဝါး အကြောင်း မင်း သိလား"

"ဘာ"

"မီးတောက်မကောင်းဆိုးဝါး... မီးတောက်ရဲ့ မီးတောက်၊ မကောင်းဆိုးဝါးရဲ့ မကောင်းဆိုးဝါး... မီးတောက်မကောင်းဆိုးဝါး လေ"

"မီးတောက်မကောင်းဆိုးဝါး"

ဝတုတ်လေး အနည်းငယ် ကြောင်အမ်းသွားသည်။ "အစ်ကို ဘာဖြစ်လို့ ရုတ်တရက်ကြီး ဒါကို လာမေးနေတာလဲ မင်းဘက်က ဘာအသံတွေလဲ ဘာလို့ ဒီလောက် ဆူညံနေတာလဲ"

"စကားတွေ အများကြီး မပြောစမ်းပါနဲ့ မီးတောက်မကောင်းဆိုးဝါး အကြောင်း မင်း သိလား မသိဘူးလား ဆိုတာပဲ ပြော"

မုန်လဲ့က မကျေမနပ်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ 'ငါက တိုက်ကွင်းမှာ ရောက်နေတာလေ ဆူညံနေမှာပေါ့ကွ'

"အစ်ကို အဲဒီလို ပြောတာကိုတော့ ကျွန်တော် သဘောမကျဘူးနော် ကျွန်တော် ဝတုတ်လေးက အထက်မှာ နက္ခတ်ကို သိတယ် အောက်မှာ ပထဝီကို သိတယ် အတိတ် နှစ် ၅၀၀ ကို သိတယ် အနာဂတ် နှစ် ၁၀၀၀ ကို သိတယ် ကျွန်တော် မသိတာ ဘာရှိလို့လဲ"

ဝတုတ်လေးက သူ့ကိုယ်သူ အမွှမ်းတင်ကာ ဂုဏ်ယူစွာ ပြောလိုက်သည်။ "ဒီ မီးတောက်မကောင်းဆိုးဝါး အကြောင်း ပြောရမယ်ဆိုရင်တော့ ရှေးဟောင်းခေတ် ကာလတွေအထိ ပြန်ကောက်ရလိမ့်မယ် အစ်ကို ကောင်းကင်ယံတိုက်ကြီး ဖြတ်သန်းခဲ့ရတဲ့ ခေတ်ကာလတွေကို သိတယ် မလား"

"ကြားဖူးပါတယ်"

မုန်လဲ့က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ကမ္ဘာမြေကြီးကဲ့သို့ပင် ကောင်းကင်ယံတိုက်ကြီးသည်လည်း ရှည်လျားပြီး ရှေးကျသော သက်ရှိ ခေတ်ကာလများစွာကို ဖြတ်သန်းခဲ့ရသည်။ ၎င်းတို့မှာ အယ်လ်ဖ် ခေတ်၊ တိုက်တန် ခေတ်၊ သားရဲလူသား ခေတ်၊ နဂါး ခေတ် နှင့် လက်ရှိ မျိုးနွယ်စု လေးခု ကြီးစိုးသော ခေတ် တို့ ဖြစ်ကြသည်။

ခေတ်ကာလတိုင်းတွင် ၎င်းတို့၏ ပိုင်ရှင်များ ရှိခဲ့ကြပြီး အချိန်တစ်ခဏတာ ကြီးစိုးခဲ့ကြကာ ကောင်းကင်ယံတိုက်ကြီး တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းမိုးခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် အငြင်းပွားဖွယ် မရှိသော အုပ်ချုပ်သူများ ဖြစ်ခဲ့ကြသည်။

"ဒါဆို အယ်လ်ဖ် ခေတ်က ဘယ်လို အဆုံးသတ်သွားတာလဲ ဆိုတာ အစ်ကို သိလား" ဝတုတ်လေးက ထပ်မေးလိုက်သည်။

"ရှေးဟောင်း တိုက်တန်တွေက အဆုံးသတ်လိုက်တာ မဟုတ်ဘူးလား"

မုန်လဲ့က စဉ်းစားပြီးနောက် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ ယခင်ခေတ် တစ်ခု၏ အဆုံးသတ်သည် နောက်ခေတ် တစ်ခု၏ တွန်းအားကြောင့် ဖြစ်လေ့ရှိသည်။ ဥပမာအားဖြင့် တိုက်တန် ခေတ် အဆုံးသတ်သွားခြင်းမှာ သားရဲလူသားများ အင်အားကြီးမားလာသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

မွေးဖွားနှုန်း အလွန် မြင့်မားသော သားရဲလူသားများသည် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းသော အရေအတွက်ဖြင့် ရှေးဟောင်း တိုက်တန်များ၏ အုပ်ချုပ်မှုကို ဖြုတ်ချခဲ့ပြီး နောက်ဆုံးတွင် အင်အားကြီးမားလာကာ ကောင်းကင်ယံတိုက်ကြီး၏ ပိုင်ရှင်များ ဖြစ်လာခဲ့ကြသည်။

ထိုနည်းတူစွာပင် သားရဲလူသား ခေတ်ကိုလည်း နောင်တွင် ပေါ်ပေါက်လာသော နဂါးကြီးများက ဖြုတ်ချခဲ့ပြီး နဂါးကြီးများက တိုက်ကြီး၏ ပိုင်ရှင်များ အဖြစ် တစ်ဟုန်ထိုး တက်လှမ်းလာကာ ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော ခေတ်ကို တည်ထောင်ခဲ့ကြသည်။

ခေတ်ကာလများ ပြောင်းလဲခြင်း အရာဝတ္ထုများ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ခြင်း

သက်ရှိများ၏ သံသရာ မင်းဆက်များ အစားထိုးခြင်း

ထာဝရ မပြောင်းလဲသော အရာဝတ္ထု ဆိုသည်မှာ မရှိသလို ထာဝရ အင်အားကြီးမားနေသော အင်ပါယာ ဆိုသည်မှာလည်း မရှိချေ။ ဤသည်မှာ အမြဲတမ်း မှန်ကန်နေသော သဘာဝတရား၏ နိယာမ တစ်ခု ဖြစ်ပြီး မည်သူကမှ ပြောင်းလဲ၍ မရနိုင်ချေ။

"မဟုတ်ဘူး အစ်ကို မှားသွားပြီ" ဝတုတ်လေးက ခေါင်းခါလိုက်သည်။ "အယ်လ်ဖ် ခေတ်က ရှေးဟောင်း တိုက်တန်တွေကြောင့် အဆုံးသတ်သွားတာ မဟုတ်ဘူး အဲဒါက... မီးတောက်မကောင်းဆိုးဝါး တွေကြောင့်ပဲ"

"မီးတောက်မကောင်းဆိုးဝါး"

မုန်လဲ့ အံ့အားသင့်သွားသည်။

"ဟုတ်တယ် မီးတောက်မကောင်းဆိုးဝါး"

ဝတုတ်လေးက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "ပြောစမှတ်တွေအရ အယ်လ်ဖ် ခေတ်တုန်းက ကောင်းကင်ယံတိုက်ကြီးမှာ တောအုပ်တွေ စိမ်းလန်းစိုပြည်ပြီး အပင်တွေ ထူထပ်နေခဲ့တယ် တိုက်ကြီး တစ်ခုလုံးရဲ့ ၉၀ ရာခိုင်နှုန်းကျော်ကို ထူထပ်တဲ့ သစ်တောတွေ ဖုံးလွှမ်းထားခဲ့တယ်"

"အဲဒီအချိန်တုန်းက ကောင်းကင်ယံတိုက်ကြီးက အရမ်း လှပခဲ့တယ် လှပတဲ့ အယ်လ်ဖ်တွေက တောအုပ်တွေထဲမှာ လမ်းလျှောက်နေကြပြီး ဖြူဖွေးနေတဲ့ ယူနီကွန်းတွေက ရေကန်ဘေးမှာ ပြေးလွှားနေကြတယ် ဆွဲဆောင်မှုရှိတဲ့ သစ်ပင်နတ်သမီးလေးတွေက ပန်းခြံတွေထဲမှာ ကခုန်နေကြတယ်..."

"ဒါပေမယ့် တစ်နေ့မှာတော့ မီးတောက်မကောင်းဆိုးဝါးတွေ ဆင်းသက်လာခဲ့တယ်"

"သူတို့ ဘယ်ကနေ လာလဲဆိုတာ ဘယ်သူမှ မသိကြဘူး ကောင်းကင်ယံတိုက်ကြီးက မူလ သတ္တဝါတွေလား ကောင်းကင်ပြင်က လာတာလား ဒါမှမဟုတ် တခြား နေရာ တစ်ခုခုက လာတာလား ဆိုတာ ဘယ်သူမှ မသိကြဘူး သူတို့က မီးတောက်တွေကြားထဲမှာ ရှိနေပြီး လောင်ကျွမ်းနေတဲ့ မျက်လုံးတွေ မီးတောက်တွေ ထွက်နေတဲ့ လည်ဆံမွေးတွေ ရှိတယ် ဆိုတာလောက်ပဲ သိကြတယ်..."

"သူတို့က ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ မီးတောက် သတ္တဝါ တစ်အုပ်ပဲ"

"သူတို့ ဖြတ်သွားတဲ့ နေရာတိုင်းမှာ သစ်တောတွေ မီးလောင်ပြာကျပြီး သစ်ပင်တွေ မြက်တွေ အားလုံး လောင်ကျွမ်းသွားတယ် မိုင်ထောင်ချီတဲ့ အထိ မြေကြီးတွေ နီရဲသွားတယ် နှစ်တစ်ရာတောင် မပြည့်ခင်မှာပဲ ရှေးဟောင်း အယ်လ်ဖ်တွေ မှီခိုနေထိုင်တဲ့ အိမ်လေးက မီးလောင်ပြာကျသွားခဲ့တယ်"

"အဲဒီနောက် ရှည်လျားတဲ့ အချိန်ကာလ တစ်ခုအထိ ခုခံတိုက်ခိုက်ပြီးတဲ့အခါ ရှေးဟောင်း အယ်လ်ဖ်တွေဟာ တိုက်ကြီးပေါ်က တခြား မျိုးနွယ်စုတွေနဲ့ ပူးပေါင်းပြီး ရူးသွပ်နေတဲ့ မီးတောက်မကောင်းဆိုးဝါးတွေကို တားဆီးနိုင်ခဲ့တယ် သူတို့ကို အပြီးတိုင် နှိမ်နင်းနိုင်ခဲ့ပေမယ့် ရန်သူ တစ်ထောင်ကို သတ်ဖို့ ကိုယ့်ဘက်က ရှစ်ရာ အကျအဆုံး ခံလိုက်ရသလိုပဲ ရှေးဟောင်း အယ်လ်ဖ်တွေလည်း ကျဆင်းသွားခဲ့ပြီး အားကောင်းတဲ့ တိုက်တန်တွေက အဲဒီအခွင့်အရေးကို ယူပြီး ကြီးစိုးလာခဲ့ကြတာပဲ"

"ဒါဆိုရင် အယ်လ်ဖ် ခေတ်က မီးတောက်မကောင်းဆိုးဝါးတွေကြောင့် အဆုံးသတ်သွားတာပေါ့"

မုန်လဲ့ အလွန်အမင်း အံ့အားသင့်သွားသည်။ "မီးတောက်မကောင်းဆိုးဝါးတွေက ဒီလောက်တောင် ကြောက်စရာ ကောင်းတာလား ရှေးဟောင်း အယ်လ်ဖ်တွေ အင်အား အကောင်းဆုံး အချိန်မှာတောင် သူတို့ကို အဆုံးသတ်ပေးနိုင်ခဲ့တယ်တဲ့လား"

"ကြောက်စရာ ကောင်းလား ဟုတ်လား ဟီးဟီး"

ဝတုတ်လေးက ရယ်လိုက်သည်။ "ရှေးဟောင်း အယ်လ်ဖ်တွေဆိုတာ ရှေးဟောင်း တိုက်တန်တွေကိုတောင် ခေါင်းမမော့နိုင်အောင် ဖိနှိပ်ထားနိုင်တဲ့ သူတွေလေ အဲဒီလောက် အားကောင်းတဲ့ သူတွေတောင် မီးတောက်မကောင်းဆိုးဝါးတွေကြောင့် အဆုံးသတ်သွားတယ်ဆိုတော့ မကြောက်စရာ ကောင်းဘူးလို့ အစ်ကို ထင်လား"

"အဲဒါလည်း ဟုတ်တာပဲ"

မုန်လဲ့က လေးနက်စွာ လက်ခံလိုက်ပြီး ထပ်မေးလိုက်သည်။ "ကောင်းကင်ယံတိုက်ကြီးမှာ မီးတောက်မကောင်းဆိုးဝါးတွေ ရှိနေသေးလား"

ဝတုတ်လေးက စဉ်းစားပြီးနောက် ဖြေလိုက်သည်။ "တကယ့် မီးတောက်မကောင်းဆိုးဝါး အစစ်တွေကတော့ မရှိတော့ဘူးလို့ ထင်တာပဲ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကျွန်တော်တော့ မကြားဖူးဘူး ဒါပေမယ့် မီးတောက်မကောင်းဆိုးဝါး သွေးမျိုးဆက် ပါဝင်တဲ့ သတ္တဝါတွေတော့ ရှိလောက်မှာပါ မီးတောက်မကောင်းဆိုးဝါးတွေက အရင်တုန်းက ကောင်းကင်ယံတိုက်ကြီးမှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြီးစိုးခဲ့တာဆိုတော့ ဘာအရိပ်အယောင်မှ မကျန်ရစ်ခဲ့ဘူး ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ဘူးလေ"

"အင်း"

မှော်ဆက်သွယ်ရေးစက်ကို ချလိုက်ပြီးနောက် မုန်လဲ့သည် အတွေးနက်သွားသည်။

ဝတုတ်လေး ပြောတာ မှန်သည်။ မီးတောက်မကောင်းဆိုးဝါးများက ကောင်းကင်ယံတိုက်ကြီးတွင် နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြီးစိုးခဲ့ရာ သွေးမျိုးဆက်များ ကျန်ရစ်ခဲ့မည်မှာ သေချာလှသည်။ မီးတောက်ကျား မကောင်းဆိုးဝါးသည် ထိုအထဲမှ တစ်ယောက်ပင် ဖြစ်သည်။

မဟုတ်လျှင် မီးတောက်မကောင်းဆိုးဝါး သွေးမျိုးဆက် ကျဆင်းလာမည် မဟုတ်ချေ။

အခု ပြဿနာက မီးတောက်မကောင်းဆိုးဝါး သွေးမျိုးဆက်က ဘာအတွက် အသုံးဝင်တာလဲ။

မုန်လဲ့ နားမလည်နိုင် ဖြစ်နေစဉ်မှာပင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် ထူးဆန်းသော ခံစားချက် တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ ဘယ်ကနေ ထွက်လာမှန်း မသိသော အပူလှိုင်း တစ်ခုက ကိုယ်လက်အင်္ဂါ အနှံ့အပြားသို့ ပျံ့နှံ့သွားပြီး...

"ဒုက္ခပဲ"

အရင်တစ်ခေါက်က မီးနဂါး သွေးမျိုးဆက် ပေါင်းစပ်ခဲ့သည့် အတွေ့အကြုံ ရှိထားသဖြင့် ဘာဆက်ဖြစ်မည် ဆိုသည်ကို မုန်လဲ့ ကောင်းကောင်း သိထားသည်။ ထို့ကြောင့် ချက်ချင်းပင် ရေချိုးခန်းဆီသို့ ပြေးသွားလိုက်သည်။

"ဖောက် ဖောက်"

သူ ရေချိုးခန်း တံခါးကို ပိတ်လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သွေးများအလား နီရဲနေသော မီးတောက်များက သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး မုန်လဲ့ တစ်ကိုယ်လုံးကို လွှမ်းခြုံသွားသည်။ အနီရောင် မီးတောက်များထဲတွင် အမည်းရောင် အငွေ့တန်းလေးများ ပါဝင်နေပြီး မီးတောက်ကျား မကောင်းဆိုးဝါး ကိုယ်ပေါ်မှ မီးတောက်များနှင့် တစ်ပုံစံတည်းပင် ဖြစ်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် တစ်ကိုယ်လုံး ဆွဲဖြဲခံရသကဲ့သို့ ပြင်းထန်သော နာကျင်မှု တစ်ခုက အာရုံကြောများကို ဝင်ရောက် တိုက်ခိုက်လာရာ မုန်လဲ့မှာ ညည်းတွားလိုက်မိပြီး အော်ဟစ်တော့မတတ် ဖြစ်သွားသည်။

ကံကောင်းသည်မှာ ယခင်က တစ်ကြိမ် ကြုံဖူးထားပြီး စိတ်စွမ်းအင်ကလည်း အားကောင်းလာပြီ ဖြစ်သဖြင့် အသံထွက်မလာအောင် မုန်လဲ့ အတင်း ထိန်းချုပ်ထားနိုင်ခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း သူ၏ နဖူးမှ ချွေးသီးချွေးပေါက်များ ကျဆင်းလာပြီး မျက်နှာမှာလည်း နာကျင်မှုကြောင့် ပုံပျက်နေတော့သည်။

'တကယ်ကို... နာကျင်လွန်းတယ်ကွာ'

မုန်လဲ့က နာကျင်စွာဖြင့် ပြုံးလိုက်သည်။ သူ၏ အရေပြားများမှာ မည်းနက်လာပြီး လက်မောင်းများက ရှည်ထွက်လာကာ လက်သည်းများကလည်း ရှေ့သို့ ဆန့်ထွက်လာသည်။ ကျောဘက်မှ သံမဏိအပ်များကဲ့သို့ မာကျောသော လည်ဆံမွေးများ ထွက်ပေါ်လာပြီး တင်ပါး အနောက်ဘက်မှလည်း နွားအမြီးနှင့် ဆင်တူသော အရာတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

အထူးဆန်းဆုံးမှာ သူ၏ ခေါင်းပေါ်တွင် ချွန်ထက်သော ဂျိုလေးချောင်း ထွက်ပေါ်လာခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ နှစ်ချောင်းက ရှည်ပြီး နှစ်ချောင်းက တိုသည်။ ဆိတ်ဂျိုနှင့် တူသလို မကောင်းဆိုးဝါး၏ ဂျိုနှင့်လည်း တူကာ အလွန် ကြောက်စရာ ကောင်းနေပေသည်။

'ထပ်ပြောင်းလဲပြန်ပြီ'

'အရင်က မီးနဂါးလူသား အခုက ဘာကြီးလဲ'

'မီးတောက်မကောင်းဆိုးဝါး လူသားလား'

ရင်ထဲတွင် မကျေမနပ် ဖြစ်နေသော်လည်း သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ မျက်စိဖြင့် မြင်နိုင်သော အမြန်နှုန်းဖြင့် အားကောင်းလာနေသည်ကို မုန်လဲ့ ရှင်းလင်းစွာ ခံစားနေရသည်။ ယခင် မီးနဂါး သွေးမျိုးဆက် ပေါင်းစပ်စဉ်ကထက်ပင် လုံးဝ မညံ့ချေ။

'အားကောင်းလာစမ်း'

'တတ်နိုင်သမျှ အများကြီး အားကောင်းလာစမ်း'

...

မီးတောက်မကောင်းဆိုးဝါး သွေးမျိုးဆက် ပေါင်းစပ်သည့် လုပ်ငန်းစဉ်မှာ သိပ်မကြာလိုက်ချေ။ ဆယ့်ငါးမိနစ်ခန့် အကြာတွင် ပြီးဆုံးသွားသည်။ မုန်လဲ့က မှန်ရှေ့သို့ သွားကာ ပုံစံ လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားသော သူ့ကိုယ်သူ ကြည့်ရင်း... စကားပင် မပြောနိုင်တော့ချေ။

မည်းနက်နေသော အရေပြား၊ အဝါရောင် မျက်လုံးများ၊ သံမဏိအပ်များကဲ့သို့ လည်ဆံမွေးများ၊ ရှည်လျားပြီး အားကောင်းသော လက်မောင်းများ၊ နွားအမြီးနှင့် တူသော အမြီး၊ ထို့အပြင် တစ်ကိုယ်လုံးကို လွှမ်းခြုံထားသော မီးတောက်များ...

ကြည့်ရတာ သိပ်မချောတဲ့အပြင် နည်းနည်းတောင် အရုပ်ဆိုးနေသေးတယ်။

ဒါပေမယ့် စွမ်းအားကတော့... အများကြီး တိုးလာပြန်ပြီပဲ။