အခန်း ၅၆

အခန်း ၅၆။ မှော်ကော်ဇောပျံနှင့် လမ်းခုလတ်မှ ဓားပြများ

"ရွှေဒင်္ဂါး ၇ သောင်း"

မုန်လဲ့က အေးစက်စက် အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "ရွှေဒင်္ဂါး ၁ သိန်း ကြေးပြား တစ်ပြားတောင် လျော့လို့ မရဘူး"

"တစ် တစ်သိန်း"

လူငယ်လေးမှာ ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ပင် လဲကျတော့မတတ် ဖြစ်သွားပြီး နှုတ်ခမ်းများ တုန်ယင်ကာ မျက်နှာလည်း စိမ်းကားသွားတော့သည်။ "အစ် အစ်ကိုကြီး ရွှေဒင်္ဂါး ၁ သိန်း ဆိုတာ တကယ်ကို မတတ်နိုင်လို့ပါ"

"ဘုန်း"

မုန်လဲ့က ခြေဖြင့် တစ်ချက် ကန်လိုက်ရာ လူငယ်လေး လွင့်စင်သွားပြီး မုန်လဲ့က လက်ဖြင့် ပြန်လှမ်းဆွဲကာ ဖမ်းထားလိုက်သည်။

"သေချာ နားထောင်စမ်း မင်းမှာ စျေးဆစ်ဖို့ အခွင့်အရေး မရှိဘူး"

မုန်လဲ့၏ မျက်နှာက အေးစက်နေသည်။ "ပိုက်ဆံပေးမလား အသက်ပေးမလား"

"ပေး ပေးပါ့မယ်"

မုန်လဲ့၏ မျက်လုံးများထဲမှ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ လူငယ်လေးမှာ ဘောင်းဘီထဲတွင် သေးပင် ပါတော့မတတ် ကြောက်လန့်သွားပြီး ခေါင်းကို အဆက်မပြတ် ညိတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "ပေးပါ့မယ် ရွှေဒင်္ဂါး ၁ သိန်း ပေးပါ့မယ်"

"အရမ်းကောင်းတယ်"

မုန်လဲ့က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ကျန်နှစ်ယောက်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

"ကျွန်တော်တို့လည်း ရွှေဒင်္ဂါး ၁ သိန်း ပေးပါ့မယ်"

ထိုနှစ်ယောက်မှာ မုန်လဲ့ကြောင့် အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်နေပြီ ဖြစ်ရာ ခေါင်းကို အဆက်မပြတ် ညိတ်ကာ အမြန် ပြောလိုက်ကြသည်။ အနည်းငယ် နှေးသွားပါက မုန်လဲ့၏ အရိုက်ခံရမည်ကို ကြောက်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

"လွှဲပေးလေ"

မုန်လဲ့က မှော်သလင်းကတ် တစ်ကတ်ကို ပစ်ပေးလိုက်သည်။

"အစ် အစ်ကိုကြီး ကျွန်တော်တို့မှာ အခုလောလောဆယ် အဲဒီလောက် ပိုက်ဆံ အများကြီး မရှိလို့ပါ"

သုံးယောက်သားမှာ မျက်နှာ ရှုံ့မဲ့ကာ တုန်တုန်ယင်ယင်ဖြင့် ပြောလိုက်ကြသည်။ သူတို့က မှူးမတ်မျိုးနွယ်များ ဖြစ်ကြသော်လည်း ကျောင်းသားများသာ ရှိသေးရာ ဤမျှလောက် များပြားသော ရွှေဒင်္ဂါးများကို မည်သို့ ထုတ်ပေးနိုင်မည်နည်း။

"ဒါက မင်းတို့ ကိစ္စ ငါနဲ့ မဆိုင်ဘူး"

မုန်လဲ့က လက်ကာပြလိုက်ပြီး စိတ်မရှည်စွာ ပြောလိုက်သည်။ "ဒီည ငါ မင်းတို့ အခန်းထဲမှာပဲ နေမယ် မနက်ဖြန် မနက်ကျရင် ရွှေဒင်္ဂါး ၃ သိန်း အပြည့်ရမယ် တစ်ပြားမှ လျော့လို့ မရဘူး"

"ဟုတ် ဟုတ်ကဲ့"

သုံးယောက်လုံး မျက်နှာ ရှုံ့မဲ့သွားကြသည်။

"အဟမ်း ဒီက ညီလေး"

စည်းကမ်းထိန်းသိမ်းရေး အဖွဲ့မှ အဖွဲ့ဝင် တစ်ယောက်က မနေနိုင်တော့ဘဲ ဝင်ပြောလိုက်သည်။ ကျောတွင် ပုဆိန်ကြီး လွယ်ထားသော လူသား လူထွားကြီး တစ်ယောက်က တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။ "မင်း အခုလို လုပ်တာ မမှန်ဘူးလေ ကျောင်းထဲမှာ ခြိမ်းခြောက် ငွေတောင်းတာကို တားမြစ်ထားတယ်..."

"ခြိမ်းခြောက် ငွေတောင်းတာ"

မုန်လဲ့က ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး ဓားသွားအလား အေးစက်သော အကြည့်ဖြင့် လူထွားကြီးကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "ထမင်းကို ဖြစ်သလို စားလို့ ရပေမယ့် စကားကိုတော့ ဖြစ်သလို ပြောလို့ မရဘူးနော် ငါ ခြိမ်းခြောက် ငွေတောင်းနေတာကို ခင်ဗျား ဘယ်မျက်လုံးနဲ့ မြင်လို့လဲ"

"..."

လူထွားကြီး၏ နှုတ်ခမ်းများ တွန့်လိမ်သွားပြီး ရင်ထဲတွင် မြင်းရိုင်း တစ်သောင်း ပြေးလွှားသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

'မင်း ခုနလေးတင် လူငယ်လေးတို့ သုံးယောက်ဆီကနေ ခြိမ်းခြောက် ငွေတောင်းနေတာကို ငါတို့ မျက်စိရှေ့မှာတင် မြင်နေရတာကို အခုတော့ လာဟန်ဆောင်နေတယ်ပေါ့'

"သေချာ နားထောင်စမ်း ဒါက ခြိမ်းခြောက် ငွေတောင်းတာ မဟုတ်ဘူး လျော်ကြေး တောင်းတာ"

မုန်လဲ့က ဂျိုးဆက် ကို လက်ညှိုးထိုးပြကာ အေးအေးဆေးဆေး ပြောလိုက်သည်။ "ဒီ ၆ လအတွင်းမှာ သူတို့ ငါ့သူငယ်ချင်းကို အမြဲတမ်း အနိုင်ကျင့်နေခဲ့တာ ရိုက်နှက်တယ် ဆဲဆိုတယ် ဒူးထောက်ခိုင်းတယ် အဝတ်လျှော်ခိုင်းတယ် ရေခပ်ခိုင်းတယ် ကျွန်တစ်ယောက်လို ခိုင်းစားနေခဲ့တာ"

"သူတို့ရဲ့ မကောင်းတဲ့ လုပ်ရပ်တွေက ငါ့သူငယ်ချင်းရဲ့ စိတ်နှလုံးကို ပြန်လည် ကုစားလို့ မရနိုင်တဲ့ ဒဏ်ရာတွေ ဖြစ်စေခဲ့တယ် လျော်ကြေး တောင်းတာ များသွားလို့လား"

"ဒါက..."

လူထွားကြီးမှာ ဘာမှ ပြန်မပြောနိုင်တော့ချေ။ သူသည် ဆဋ္ဌမနှစ် ကျောင်းသားဟောင်း တစ်ယောက် ဖြစ်ပြီး လူသား ဆင်းရဲသား တစ်ယောက်လည်း ဖြစ်ရာ ကျောင်းထဲရှိ အမှောင်ဖုံးနေသော ကိစ္စများနှင့် ဖိနှိပ်မှုများကို ကောင်းစွာ သိရှိထားပေသည်။

မှူးမတ်များက ဆင်းရဲသားများကို အနိုင်ကျင့်သည်။

နဂါးလူသားများက လူသားများကို အနိုင်ကျင့်သည်။

ဒါက ပုံမှန် မြင်တွေ့နေရတဲ့ ကိစ္စတစ်ခုပါပဲ။

သို့သော် ဆင်းရဲသား အများစုမှာ စွမ်းအား နည်းပါးပြီး မျိုးရိုး နိမ့်ကျသဖြင့် ဤအရာအားလုံးကို တိတ်ဆိတ်စွာ သည်းခံနေကြရသည်။ ထို့ကြောင့် ကျောင်းတစ်ကျောင်းလုံးတွင် ဤကဲ့သို့သော လျော်ကြေးတောင်းသည့် ကိစ္စမျိုး တစ်ခါမှ မဖြစ်ပေါ်ခဲ့ဖူးချေ။

ဒါပေမယ့် အခုလို ဖြစ်လာတယ် ဆိုရင်လည်း လုံးဝ သဘာဝကျပါတယ်။

'မင်းတို့က ငါ့ကို အနိုင်ကျင့်နိုင်ရင် ငါကလည်း လျော်ကြေး တောင်းပိုင်ခွင့် ရှိတာပေါ့ အားလုံးက ကိုယ့်စွမ်းအား အပေါ်မှာပဲ မူတည်တယ်'

ကျောင်းကကော ဘာလုပ်နေလဲ။

လူမသေသရွေ့ ကျောင်းက လုံးဝ ဝင်စွက်ဖက်မည် မဟုတ်ချေ။

ထိုအချက်ကြောင့်ပင် မှူးမတ် ကျောင်းသားများနှင့် အင်အားကြီးသော ကျောင်းသားများ၏ မောက်မာမှုကို ပိုမို ကြီးထွားစေခဲ့ပြီး အားနည်းသူများကို အနိုင်ကျင့်ရာတွင် မည်သည့် အရာကိုမှ ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ အင်တိုက်အားတိုက် လုပ်ဆောင်လာကြခြင်း ဖြစ်သည်။

'အနိုင်ကျင့် မခံချင်ရင် အခြားသူတွေထက် ပိုသန်မာအောင် လေ့ကျင့်လေ'

ဤသည်မှာ ဧရာမပုဆိန် စစ်သည်တော် ကျောင်းတော်၏ အုပ်ချုပ်မှု စနစ်ပင် ဖြစ်ပြီး အင်းဆက်များကို မွေးမြူသကဲ့သို့ ဖြစ်နေကာ မီးနဂါး မှော်ပညာသင်တန်းကျောင်း ထက် အများကြီး ပိုမို ကြမ်းတမ်းပြီး ရက်စက်လှသည်။

"တခြား ကိစ္စ မရှိတော့ဘူးဆိုရင် ခင်ဗျားတို့ သွားလို့ ရပါပြီ" မုန်လဲ့က လက်ကာပြလိုက်ပြီး နှင်ထုတ်လိုက်သည်။

စည်းကမ်းထိန်းသိမ်းရေး အဖွဲ့ဝင်များမှာ တစ်ယောက်မျက်နှာ တစ်ယောက် ကြည့်ကာ ရင်ထဲတွင် မကျေမနပ် ဖြစ်နေကြသော်လည်း ဘာမှ မတတ်နိုင်ကြချေ။ မုန်လဲ့က သူတို့ထက် ပိုမို အားကောင်းနေသဖြင့် ဤနေရာတွင် ဆက်နေလျှင်လည်း အရှက်ကွဲရုံသာ ရှိမည် ဖြစ်ရာ ပြန်သွားခြင်းကသာ အကောင်းဆုံး ဖြစ်ပေသည်။

"ညီလေး နည်းနည်းတော့ လျှော့လုပ်ပါ လူမသေစေနဲ့ပေါ့ကွာ"

လူသား လူထွားကြီးက မုန်လဲ့ကို အဓိပ္ပာယ် ပါပါ တစ်ချက် ကြည့်ကာ တိုးတိုးလေး သတိပေးလိုက်ပြီးနောက် စည်းကမ်းထိန်းသိမ်းရေး အဖွဲ့ကို ခေါ်ကာ လှည့်ထွက်သွားတော့သည်။ သွားသည့်အခါတွင် သတိလစ်နေသော စကိုင်းစ် ကိုလည်း သယ်သွားကြသည်။

တစ်ခန်းလုံးတွင် မုန်လဲ့တို့ အဖွဲ့သာ ကျန်ရစ်ခဲ့တော့သည်။

"ဂျိုးဆက် တံခါးပိတ်လိုက်"

"အာ ဟုတ် ဟုတ်ကဲ့"

ဂျိုးဆက် တံခါးပိတ်လိုက်ပြီးနောက် မုန်လဲ့က ကုတင် တစ်လုံးကို ဆွဲယူကာ ထိုင်လိုက်ပြီး အေးအေးဆေးဆေး ပြောလိုက်သည်။ "မင်းတို့မှာ တစ်ညပဲ အချိန်ရမယ် ဘယ်လို လုပ်ရမလဲ ဆိုတာကိုတော့ ငါ ပြောစရာ မလိုလောက်ဘူးနော်"

"နားလည်ပါတယ်"

"ကျွန်တော်တို့ နားလည်ပါတယ်"

လူငယ်လေးတို့ သုံးယောက်မှာ အမြန် ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြပြီး ပိုက်ဆံရရန် နည်းလမ်းများကို စတင် စဉ်းစားကြတော့သည်။ ရွှေဒင်္ဂါး ၁ သိန်း ဆိုသည်မှာ နည်းပါးသော ပမာဏ မဟုတ်ဘဲ သူတို့ကို အတော်လေး ဒုက္ခရောက်စေမည်မှာ သေချာလှသည်။

"အရမ်းကောင်းတယ်"

...

ကြည်လင် ပြာလဲ့နေသော ကောင်းကင်ယံတွင် မှော်ကော်ဇောပျံ တစ်ခု အမြန်နှုန်းဖြင့် ပျံသန်းနေသည်။ အောက်ဘက်ရှိ မြင်ကွင်းများမှာ အရိပ်များအလား လျင်မြန်စွာ ဖြတ်သန်းသွားပြီး လှပသော ရုပ်ရှင်ကား တစ်ကားအလား ဖြစ်နေသည်။

စိမ်းလန်းသော ဂျုံခင်းများ။

ထူထပ်သော သစ်တောများ။

ကွေ့ကောက်နေသော မြစ်များ။

တောင်ပိုင်း ဒေသ၏ အလှအပများ၊ ကျယ်ပြန့်သော လယ်ကွင်းများနှင့် စိမ်းလန်းသော မြေပြင်များ။

"မင်းတို့ အဲဒီတုန်းက မြင်ကွင်းကို မတွေ့လိုက်ရတာ နှမြောစရာပဲ အစ်ကို မုန်လဲ့က ဖမ်းဆုပ်လိုက်တယ် လက်သီးနဲ့ ထိုးတယ် ဒူးနဲ့ တိုက်တယ် လာရီ ကို ချက်ချင်း အလဲထိုးပစ်လိုက်တာ အရမ်းကို မိုက်တာပဲ ငါတော့ အဲဒီတုန်းက ပါးစပ် အဟောင်းသား ဖြစ်သွားတာပဲ"

"ဝါး"

"ပြီးတော့ ရှိသေးတယ်..."

သာယာသော အသံများက လေထဲတွင် လွင့်ပျံနေပြီး သာယာသော ဂီတသံစဉ်လေးများအလား ပေါင်းစပ်သွားကြသည်။

ဒီလူတွေကတော့ မြို့တော်ကနေ ထွက်ခွာလာပြီး ရွာသို့ အပြန်လမ်းပေါ် ရောက်နေကြသော မုန်လဲ့၊ ဂျိုးဆက်၊ အင်ဒရူး နှင့် ဆောင်းရာသီ ကျောင်းပိတ်ရက် ရထားသော ဂျိုအန်နာ တို့ လေးယောက်ပင် ဖြစ်သည်။

"အစ်ကို မုန်လဲ့ တကယ် အရမ်း စွမ်းတာပဲနော်"

"သေချာတာပေါ့ ငါတို့ စီနီယာ စကိုင်းစ် တောင် အစ်ကို့ကို မယှဉ်နိုင်ဘူး"

"အစ်ကို မုန်လဲ့ အစ်ကိုက မှော်ဆရာ မဟုတ်ဘူးလား ဘာလို့ ခန္ဓာကိုယ်က ဒီလောက်တောင် သန်မာနေရတာလဲ အစ်ကိုက မှော်ပညာရော စစ်ရေးပါ တွဲလေ့ကျင့်ထားတာလား"

"အစ်ကို မုန်လဲ့ ဒီ မှော်ကော်ဇောပျံကို အစ်ကို ဝယ်ထားတာလား"

ခရီးသွားရသည်မှာ ပျင်းစရာ ကောင်းသော်လည်း သူငယ်ချင်း လေးယောက်မှာ အလွန် စိတ်လှုပ်ရှားနေကြပြီး ၆ လတာ အတွင်း တွေ့ကြုံခဲ့ရမှုများကို အချင်းချင်း ဖလှယ်နေကြကာ စကားများ ဆက်တိုက် ပြောနေကြသဖြင့် ပျင်းစရာ ကောင်းသည့် ပုံစံ လုံးဝ မရှိတော့ချေ။

မှော်ကော်ဇောပျံ၏ အမြန်နှုန်းမှာ အလွန် မြန်ဆန်လှပြီး စုတ်ပြတ်နေသော နွားလှည်းများနှင့် လုံးဝ နှိုင်းယှဉ်၍ မရနိုင်ချေ။ နေ့ဝက်ခန့် ကြာပြီးနောက် မှော်သားရဲ တောင်တန်းကြီးကို အဝေးမှ မြင်နေရပြီ ဖြစ်သည်။

"ဟိုမှာကြည့် မှော်သားရဲ တောင်တန်းကြီး"

"ဟေး အိမ်ရောက်တော့မယ် ငါတို့ အိမ်ရောက်တော့မယ်"

"ဝါး မှော်ကော်ဇောပျံရဲ့ အမြန်နှုန်းက အရမ်း မြန်တာပဲနော်"

စိမ်းလန်းစိုပြည်ပြီး ဧရာမ နဂါးကြီး တစ်ကောင် မြေပြင်ပေါ်တွင် ဝပ်နေသကဲ့သို့ ရှိနေသော မှော်သားရဲ တောင်တန်းကြီးကို ကြည့်ကာ ဂျိုအန်နာ တို့ သုံးယောက်မှာ အလွန် စိတ်လှုပ်ရှားနေကြပြီး မှော်ကော်ဇောပျံပေါ်တွင် ထိုင်ကာ မျက်နှာလေးများမှာလည်း နီရဲနေကြသည်။

"နောက်ဆုံးတော့ မှော်သားရဲ တောင်တန်းကြီးကို ရောက်တော့မယ်"

မုန်လဲ့လည်း အလွန် ပျော်ရွှင်နေမိသည်။ မှော်သားရဲ ရွာလေးသည် သူ ဤကမ္ဘာသို့ ရောက်ရှိလာပြီးနောက် ပထမဆုံး သိကျွမ်းခဲ့သော နေရာ ဖြစ်ရာ ထူးခြားသော အဓိပ္ပာယ်များ ရှိနေပေသည်။ ယခု တစ်ဖန် ပြန်လည် ရောက်ရှိလာတော့မည် ဖြစ်ရာ သဘာဝကျကျပင် အလွန် ရင်းနှီးသလို ခံစားနေရသည်။

"ရွှီး"

ထိုအချိန်တွင် စူးရှသော လေခွဲသံ တစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာပြီး အရှည် ၃ မီတာခန့် ရှိကာ လျှပ်စစ်စီးကြောင်းများ ဖုံးလွှမ်းနေသော မြှားတံ တစ်ချောင်း ကောင်းကင်ကို ခွဲခြမ်းကာ လျှပ်စီးအလား အမြန်နှုန်းဖြင့် မှော်ကော်ဇောပျံထံသို့ ဦးတည်၍ ပစ်ခတ်လာတော့သည်။

"သတိထား"

မုန်လဲ့၏ နားရွက်များ လှုပ်ရှားသွားပြီး သူ၏ စိတ်စွမ်းအင်က ထိုပျံသန်းလာသော မြှားတံကို ချက်ချင်း ဖမ်းဆုပ်မိသွားသည်။ ထို့နောက် မှော်ကော်ဇောပျံကို ချက်ချင်း ရပ်တန့်လိုက်ရာ မှော်ကော်ဇောပျံမှာ လေထဲတွင် ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားတော့သည်။

"ဖောက်"

လျှပ်စစ်မြှားတံက မှော်ကော်ဇောပျံ၏ အရှေ့ပိုင်းကို ဖောက်ထွင်းသွားပြီး အရှေ့ဆုံးတွင် ထိုင်နေသော အင်ဒရူး ၏ ကျောပြင်ကို ပွတ်တိုက်ကာ ကောင်းကင်ပေါ်သို့ တက်သွားပြီးနောက် ကြီးကျယ်သော ပေါက်ကွဲမှု တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာကာ မီးရှူးမီးပန်းများအလား ပြန့်ကျဲသွားတော့သည်။

"ဘုရားရေ"

အင်ဒရူး မှာ ချွေးသီးချွေးပေါက်များ ကျဆင်းလာသည်။ ကံကောင်း၍ မှော်ကော်ဇောပျံက အချိန်မီ ရပ်တန့်သွားခြင်း ဖြစ်သည်။ မဟုတ်လျှင် သူ တစ်ကိုယ်လုံး သိုးသားကင်အလား ဖောက်ထွင်းခံလိုက်ရမည်မှာ သေချာလှသည်။

"သေစမ်း"

မုန်လဲ့က မြေပြင်သို့ ငုံ့ကြည့်လိုက်ပြီး မျက်လုံးများထဲတွင် အေးစက်သော အလင်းတန်းများ တောက်ပလာတော့သည်။