အခန်း ၅၇

အခန်း ၅၇။ ဓားပြများ သေဆုံးခြင်းနှင့် သိုလှောင်လက်စွပ်

တောင်တန်းများကြားရှိ လျှိုမြောင်တစ်ခုတွင် အဝတ်အစား စုတ်ပြတ်နေသော ဓားပြတစ်စုသည် လမ်းကို ပိတ်ဆို့ကာ ရပ်နေကြသည်။

ဓားပြများမှာ ပုံစံအမျိုးမျိုးနှင့် စုတ်ပြတ်နေကြပြီး အမှိုက်များအလား ဖြစ်နေကြသည်။ ယခု သူတို့အားလုံးက မှော်လေးကြီး တစ်ခု၏ ဘေးတွင် ဝိုင်းရပ်နေကြပြီး လေထဲတွင် ရပ်တန့်နေသော မှော်ကော်ဇောပျံကို စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ကြည့်နေကြသည်။

"ဟီးဟီး မှော်ကော်ဇောပျံပဲ"

"ဒီတစ်ခေါက် အမဲကောင်ကတော့ တော်တော်လေး ချမ်းသာမှာ သေချာတယ် မှော်ကော်ဇောပျံ တစ်ခုတည်းကတင် ရွှေဒင်္ဂါး ၃ သောင်းလောက် တန်တယ် ကုန်သည်အဖွဲ့ အသေးလေး တစ်ခုစာလောက် ရှိတယ်"

"ဟီးဟီး မကြာသေးခင်က အကောင်ကြီးကြီးတွေ တော်တော်မိတာပဲ တစ်နေ့ဝင်ငွေက အရင်တုန်းက လဝက်လောက် ရတာနဲ့ ညီတယ်"

"ဒီသစ်ပင် ငါစိုက်တာ ဒီလမ်းကို ငါဖောက်တာ ဒီကနေ ဖြတ်သွားချင်ရင် လမ်းကြေး ပေးခဲ့ ညီလေးတို့ မိုးကြိုးလေးကို ဆက်ပစ်စမ်း ဟို မှော်ကော်ဇောပျံကို ငါ့ဆီ ကျလာအောင် လုပ်စမ်း"

မိုးတိမ် မြင်းရိုင်း ကို စီးထားပြီး ကြောက်မက်ဖွယ် ရုပ်ရည်ရှိသော မျက်လုံးတစ်ဖက်ကန်း ဓားပြကြီးက လက်ထဲရှိ ဓားကြီးကို ဝှေ့ယမ်းကာ အော်ဟစ် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။ သူကတော့ တစ်ကောင်တည်းသော ဝံပုလွေ ဓားပြအဖွဲ့၏ ခေါင်းဆောင်... မျက်လုံးတစ်ဖက်ကန်း ဝံပုလွေ ပင် ဖြစ်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ ခေါင်းဆောင်"

ဓားပြများက ဝမ်းသာအားရ အော်ဟစ်လိုက်ကြပြီး မှော်လေးကြီးကို ဆွဲတင်လိုက်ကြသည်။ မျက်စိကျိန်းမတတ် တောက်ပသော လျှပ်စီးအလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာပြီး နောက်ထပ် ၂ မီတာ ၃ မီတာခန့် ရှည်လျားသော လျှပ်စီးလှံတံ တစ်ချောင်းက မှော်ကော်ဇောပျံထံသို့ လျင်မြန်စွာ ဦးတည် ပျံသန်းသွားတော့သည်။

"မှော်ကော်ဇောပျံ ဟွန့်"

ခေါင်းဆောင် မျက်လုံးတစ်ဖက်ကန်း ဝံပုလွေ က နှုတ်ခမ်းကို သပ်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်လုံးတစ်ဖက်တည်းတွင် ရက်စက်သော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။ "ဒီနေ့ အမဲကောင်ကတော့ ငါ့ကို စိတ်ပျက်အောင် မလုပ်လောက်ဘူးလို့ ထင်တာပဲ"

"နောက်ထပ် လာပြန်ပြီ"

"ဘယ်လိုလုပ်ကြမလဲ အစ်ကို မုန်လဲ့"

အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပျံသန်းလာသော လျှပ်စီးလှံတံကို ကြည့်ကာ ဂျိုးဆက် တို့ သုံးယောက်မှာ ကြောက်လန့်တကြား ဖြစ်နေကြသည်။ အကယ်၍ ဤလှံတံ ထိမှန်သွားပါက မသေလျှင်တောင်မှ ဤမျှ မြင့်မားသော နေရာမှ ပြုတ်ကျသွားပြီး အရိုးများပင် ကျိုးကြေသွားမည်မှာ သေချာလှသည်။

ဘယ်လိုနေနေ သေရမှာ သေချာနေပြီ။

"ဓားပြတွေပဲ"

မုန်လဲ့က မှော်ကော်ဇောပျံပေါ်တွင် မားမားမတ်မတ် ရပ်နေပြီး လက်ကို ဖွဖွလေး ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ တောက်ပသော လျှပ်စီးအလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာပြီး လျှပ်စီးအကာအကွယ် တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာကာ မှော်ကော်ဇောပျံကို လွှမ်းခြုံသွားတော့သည်။

"ဘုန်း"

လျှပ်စီးလှံတံက လျှပ်စီးအကာအကွယ်ကို ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်သွားပြီး ကျယ်လောင်သော အသံကြီး ထွက်ပေါ်လာသည်။ လျှပ်စီးအကာအကွယ်က ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားပြီး ကွဲအက်သွားမည့် အခြေအနေ ရှိနေသည်။

သို့သော် ထူးဆန်းသည်မှာ လျှပ်စီးအကာအကွယ်က ဆက်လက် တည်တံ့နေပြီး လျှပ်စီးလှံတံ၏ စွမ်းအင်များ တဖြည်းဖြည်း ကုန်ခမ်းသွားကာ နောက်ဆုံးတွင် ရပ်တန့်သွားတော့သည်။

"ဘာ"

"တကယ် တားနိုင်သွားတာလား"

ခေါင်းဆောင် မျက်လုံးတစ်ဖက်ကန်း ဝံပုလွေ အလွန်အမင်း အံ့အားသင့်သွားသည်။ "မိုးကြိုးလေးရဲ့ စွမ်းအားက အဆင့်ငါး အင်အားကြီးသူကိုတောင် တိုက်ရိုက် သတ်နိုင်လောက်တဲ့အထိ ကြောက်စရာ ကောင်းတာကို အခုတော့ အဲဒီ လျှပ်စီးအကာအကွယ်ကို မဖောက်ထွင်းနိုင်ဘူးလား ဒါဆိုရင် အဲဒီအကာအကွယ်က အဆင့်ငါး အထက်က မှော်အကာအကွယ်ပဲ ဖြစ်ရမယ်"

"အဆင့်ငါး မှော်ပညာကို လက်တစ်ချောင်းတည်းနဲ့ ထုတ်လွှတ်တာလား"

"သေစမ်း"

"အမဲကောင်က အဆင့်ကိုး မဟာမှော်ဆရာကြီး ဖြစ်ဖို့ များတယ်"

မျက်လုံးတစ်ဖက်ကန်း ဝံပုလွေ ၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားသည်။ "ဆုတ် ဆုတ် မြန်မြန် ဆုတ်ကြ"

ပြောပြီးသည်နှင့် သူက မိုးတိမ် မြင်းရိုင်း ကို အမြန် မောင်းနှင်ကာ မိုးကြိုးလေးဆီသို့ သွားပြီး ထိုအလွန် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းသော လေးကြီးကို သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။ ထို့နောက် မြင်းကို အမြန် ဒုန်းစိုင်းကာ နောက်ကျကျန်ခဲ့မည်ကို စိုးရိမ်နေသကဲ့သို့ အသက်လု ထွက်ပြေးတော့သည်။

"ခေါင်းဆောင်"

"ခေါင်းဆောင်က ဘာဖြစ်သွားတာလဲ"

"ဘာလို့ ရုတ်တရက်ကြီး ထွက်ပြေးသွားတာလဲ"

ရုတ်တရက် ထွက်ပြေးသွားသော ခေါင်းဆောင်ကို ကြည့်ပြီး ဓားပြများမှာ ကြောင်အမ်းနေကြသည်။ ကောင်းကောင်းကြီး ရှိနေတာကို ဘာလို့ ပြေးရတာလဲ။

"အသုံးမကျတဲ့ကောင်တွေ မြန်မြန် ဆုတ်ကြစမ်း" မျက်လုံးတစ်ဖက်ကန်း ဝံပုလွေ က ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ဟုတ် ဟုတ်ကဲ့"

ဓားပြများလည်း ထိုအခါမှသာ စတင် ဆုတ်ခွာကြတော့သည်။

သို့သော် နောက်ကျသွားပြီ ဖြစ်သည်။

"ဝီ ဝီ ဝီ"

မီတာ ရာဂဏန်း အတွင်းရှိ လျှပ်စီးဓာတ် မှော်စွမ်းအင်များက လျင်မြန်စွာ စုဝေးလာကြပြီး မျက်တောင်တစ်ခတ် အတွင်းမှာပင် မီတာ ၃၀ ကျော် ရှည်လျားသော လျှပ်စီးစပါးကြီးမြွေ ၁၀ ကောင် ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ လျှပ်စီး အကြေးခွံများက တောက်ပနေပြီး ဧရာမ ခန္ဓာကိုယ်ကြီးများက အသက်ဝင်နေသကဲ့သို့ လေထဲတွင် မျောလွင့်နေကာ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းသော အရှိန်အဝါများကို ထုတ်လွှတ်နေတော့သည်။

"သေစမ်း"

ကောင်းကင်ပေါ်ရှိ ကြောက်မက်ဖွယ် အရှိန်အဝါကို ခံစားလိုက်ရသောအခါ မျက်လုံးတစ်ဖက်ကန်း ဝံပုလွေ ၏ မျက်ခွံများ တုန်လှုပ်သွားပြီး ရင်ထဲတွင်လည်း ကြောက်ရွံ့မှုနှင့် မျှော်လင့်ချက် ကင်းမဲ့မှုများ ပြည့်နှက်သွားသည်။ "အဆင့်ခြောက် မှော်ပညာ ဒါ သေချာပေါက် အဆင့်ခြောက် မှော်ပညာရဲ့ အရှိန်အဝါပဲ"

"အဆင့်ခြောက် မှော်ပညာကို လက်တစ်ချောင်းတည်းနဲ့ ထုတ်လွှတ်တာလား"

"ဘုရားရေ ငါ ဘယ်လို လူမျိုးကို သွားစော်ကားမိတာလဲ"

"လျှပ်စီးမြွေများ ကခုန်ခြင်း... ကျစမ်း"

လျှပ်စီးစပါးကြီးမြွေ ၁၀ ကောင်က ဟိန်းဟောက်ကာ ကောင်းကင်မှ စိုက်ဆင်းလာပြီး မြေကြီးထဲသို့ တိုးဝင်သွားကြသည်။ ထို့နောက် ကြီးကျယ်သော ပေါက်ကွဲမှုကြီး ဖြစ်ပေါ်လာပြီး အလွန် များပြားသော လျှပ်စီးဓာတ် မှော်စွမ်းအင်များ ပေါက်ကွဲထွက်လာကာ မီတာ ရာဂဏန်း ပတ်လည်ကို လွှမ်းခြုံသွားတော့သည်။

"အား..."

စူးရှသော အော်ဟစ်သံများကြားတွင် ဓားပြများမှာ မီးသွေးခဲများ ဖြစ်သွားသူများ ရှိသလို ပြာကျသွားသူများလည်း ရှိကာ အငွေ့ပျံသွားသူများပင် ရှိနေကြသည်။

သေဆုံးရသည့် ပုံစံများမှာ အလွန် ဆိုးရွားလှသည်။

တကယ်ကို ကြည့်မရလောက်အောင် ဆိုးရွားလှသည်။

"ဘုရားရေ"

မျက်လုံးတစ်ဖက်ကန်း ဝံပုလွေ က လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်သွားပြီး ဓားမြှောင်ကို ထုတ်ကာ မိုးတိမ် မြင်းရိုင်း ၏ တင်ပါးကို အားကုန် ထိုးစိုက်လိုက်သည်။ မိုးတိမ် မြင်းရိုင်း က နာကျင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး အားကုန် ပြေးလွှားရာ အမြန်နှုန်းမှာ တစ်ဟုန်ထိုး တက်သွားတော့သည်။

"ဒီလို အင်အားကြီးတဲ့ သူက... မှော်ကော်ဇောပျံ စီးတယ်တဲ့လား"

"ဒါ အနိုင်ကျင့်တာ မဟုတ်ဘူးလား"

မျက်လုံးတစ်ဖက်ကန်း ဝံပုလွေ အလွန် ဒေါသထွက်သွားသလို နောင်တလည်း ရနေမိသည်။ မှော်ကော်ဇောပျံ ဆိုသည်မှာ အဆင့်နိမ့် ပျံသန်းရေး ကိရိယာ ဖြစ်ပြီး အဆင့်နိမ့် မှော်ဆရာများသာ အသုံးပြုလေ့ ရှိကြသည်။ အဆင့်မြင့် မှော်ဆရာများက လုံးဝ အဖက်မလုပ်ကြချေ။ ထို့ကြောင့် သူ မှော်ကော်ဇောပျံကို ဓားပြတိုက်ရန် ရဲရဲဝံ့ဝံ့ ဆုံးဖြတ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ကိစ္စရပ်များက သူ ထင်ထားသည်ထက် အများကြီး ပိုမို ဆိုးရွားနေလိမ့်မည်ဟု လုံးဝ မထင်ထားခဲ့ချေ။

"ဒီတစ်ခါတော့ သံပြားကို ကန်မိပြီ"

မျက်လုံးတစ်ဖက်ကန်း ဝံပုလွေ အလွန် နောင်တရနေသော်လည်း အသက်လု ထွက်ပြေးရုံမှလွဲ၍ တခြား မလုပ်နိုင်တော့ချေ။

"ပြေးမယ် ဟုတ်လား ပြေးလို့ လွတ်မှာလား"

မုန်လဲ့က အေးအေးဆေးဆေး ပြုံးလိုက်ပြီး လက်ဖျောက် တစ်ချက် တီးလိုက်ရာ လျှပ်စီးဓာတ် မှော်စွမ်းအင်များ စုဝေးလာပြီး လျှပ်စီးလှံတံ တစ်ချောင်း တိတ်တဆိတ် ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

"သွားစမ်း"

မုန်လဲ့၏ ခပ်တိုးတိုး အော်သံနှင့်အတူ ၃ မီတာ ရှည်လျားသော လျှပ်စီးလှံတံက ကောင်းကင်ကို ခွဲခြမ်းကာ လျှပ်စီးအလား အမြန်နှုန်းဖြင့် မျက်လုံးတစ်ဖက်ကန်း ဝံပုလွေ ထံသို့ ပျံသန်းသွားပြီး သူ၏ ကျောပြင်ကို ဖောက်ထွင်းကာ ရင်ဘတ်မှ ထွက်လာတော့သည်။

"အား..."

မျက်လုံးတစ်ဖက်ကန်း ဝံပုလွေ က စူးရှစွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး လွင့်စင်သွားကာ လမ်းဘေးရှိ မြက်ခင်းထဲသို့ ပြုတ်ကျသွားပြီး သေမလို ရှင်မလို ဖြစ်သွားတော့သည်။

"အစ်ကို မုန်လဲ့ အရမ်း မိုက်တာပဲ"

ဂျိုအန်နာ၊ ဂျိုးဆက် နှင့် အင်ဒရူး တို့ သုံးယောက်မှာ အံ့အားသင့်နေကြပြီး မုန်လဲ့၏ ကျောပြင်ကို ကြည့်ကာ မျက်လုံးများထဲတွင် ကြယ်ပွင့်လေးများ တောက်ပနေတော့သည်။

"မင်းတို့ သေချာ လေ့ကျင့်ရင်လည်း ဒီလို လုပ်နိုင်လာမှာပါ"

မုန်လဲ့က ပြုံးလိုက်ပြီး မှော်ကော်ဇောပျံကို မြေပြင်သို့ ဆင်းသက်စေလိုက်သည်။ မျက်လုံးတစ်ဖက်ကန်း ဝံပုလွေ အနီးသို့ ရောက်သောအခါ ထိုဆိုးသွမ်းလှသော ဓားပြခေါင်းဆောင်မှာ သေလုမျောပါး ဖြစ်နေပြီး အသက်ရှူသံပင် မမှန်တော့ရာ သေချာပေါက် သေတော့မည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် မှော်ကော်ဇောပျံပေါ်တွင် ရပ်နေသော မုန်လဲ့တို့ လေးယောက်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူ၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားပြီး မယုံကြည်နိုင်စွာဖြင့် "မင်း မင်းတို့က မဟုတ်ဘူး..."

စကားမဆုံးခင်မှာပင် မျက်လုံးတစ်ဖက်ကန်း ဝံပုလွေ ၏ ခေါင်းက စောင်းသွားပြီး အသက်ထွက်သွားတော့သည်။ သို့သော် သူ၏ မျက်လုံးများက ပြူးကျယ်နေပြီး မျက်စိမှိတ် မသေနိုင်ခဲ့ချေ။

သူသည် အင်အားကြီးသူများနှင့် တွေ့ဆုံခဲ့ရသည်ဟု ထင်ထားခဲ့သော်လည်း သူ၏ တစ်ကောင်တည်းသော ဝံပုလွေ ဓားပြအဖွဲ့ကို ဖျက်ဆီးပြီး သူ့ကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သူများမှာ... ကလေးလေး လေးယောက်သာ ဖြစ်နေလိမ့်မည်ဟု လုံးဝ မထင်ထားခဲ့ချေ။

တကယ်ကို မျက်စိမှိတ် မသေနိုင်စရာပင်။

"အစ်ကို မုန်လဲ့ ဒီလူ သေ သေသွားပြီလား" ဂျိုအန်နာ တို့ သုံးယောက်က မုန်လဲ့၏ အနောက်တွင် ပုန်းနေပြီး ခေါင်းလေးများ ထုတ်ကြည့်ကာ မျက်နှာများ ဖြူရော်နေကြသည်။

"အင်း သေသွားပြီ"

မုန်လဲ့က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး မှော်ကော်ဇောပျံပေါ်မှ ခုန်ဆင်းကာ မျက်လုံးတစ်ဖက်ကန်း ဝံပုလွေ ၏ ဘယ်ဘက်လက်ကို ချက်ချင်း ကြည့်လိုက်သည်။ ဘယ်ဘက်လက် သူကြွယ်တွင် ကြေးရောင် လက်စွပ် တစ်ကွင်း ရှိနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

လက်စွပ်ကို ချွတ်ယူလိုက်ပြီး စိတ်စွမ်းအင်ဖြင့် စစ်ဆေးကြည့်လိုက်သောအခါ မုန်လဲ့ အလွန် ဝမ်းသာသွားပြီး အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် ရယ်မောလိုက်တော့သည်။ "ငါထင်တဲ့အတိုင်းပဲ တကယ် သိုလှောင်လက်စွပ်ပဲ"

သိုလှောင်လက်စွပ်။

မုန်လဲ့ အလိုချင်ဆုံး ရတနာ။

သို့သော် စျေးကြီးလွန်းသဖြင့် မဝယ်နိုင်ခဲ့ချေ။

သို့သော် စောစောက မိုးကြိုးလေး ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ဤဓားပြအဖွဲ့တွင် သိုလှောင်မှော်ပစ္စည်း ရှိရမည်ဟု မုန်လဲ့ ခန့်မှန်းမိခဲ့သည်။ ယခုတော့ သူ၏ ခန့်မှန်းချက်က မှန်ကန်နေပေသည်။

"ရှာစရာမလိုဘဲ အလိုလို ရောက်လာတာပဲ"

"ကုဗမီတာ ၅၀ လောက် ရှိတဲ့ သိုလှောင်လက်စွပ်ဆိုတော့ ဒီတစ်ခါတော့ တကယ် အမြတ်ကြီး ထွက်တာပဲ"

"ဟင် အထဲမှာ ပစ္စည်းတွေ အများကြီး ရှိနေတာပဲ"

မုန်လဲ့၏ စိတ်အာရုံထဲတွင် ပစ္စည်း အများအပြား မျောလွင့်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ ရွှေဒင်္ဂါး အပုံလိုက်၊ မှော်ကျောက်သလင်း အပုံလိုက်၊ ကျောက်မျက်ရတနာ အပုံလိုက်...

အမျိုးအစားပေါင်းစုံ။

အရောင်အသွေး စုံလင်လှသည်။

မုန်လဲ့၏ မျက်လုံးများပင် ကျိန်းစပ်သွားတော့မတတ် ဖြစ်သွားသည်။

"ဒီတစ်ခါတော့ တကယ် အမြတ်ကြီး ထွက်တာပဲ"

မုန်လဲ့၏ မျက်လုံးများ တောက်ပနေသည်။ "ဒီရွှေဒင်္ဂါးတွေချည်းပဲကို အနည်းဆုံး သိန်းဂဏန်းလောက် ရှိမှာပဲ မှော်ကျောက်သလင်းတွေ၊ ကျောက်မျက်ရတနာတွေ၊ လက်နက်တွေ ဆိုရင်တော့ မပြောနဲ့တော့"

"မြင်းက ညဘက် မြက်မစားရင် မဆူဖြိုးဘူး၊ လူက မမျှော်လင့်တဲ့ ဝင်ငွေ မရှိရင် မချမ်းသာဘူး ဆိုတဲ့ စကားက တကယ်ကို မှန်တာပဲ"