အခန်း ၅၈

အခန်း ၅၈။ ရူးသွပ်နေသော သားရဲလှိုင်းလုံးများနှင့် လက်တစ်ဖက်တည်းဖြင့် မိုးကြိုးများကို ထိန်းချုပ်ခြင်း

တစ်ခုတည်းသော ဝံပုလွေ ဓားပြအဖွဲ့ကို ရှင်းလင်းပြီးနောက် မုန်လဲ့တို့ အဖွဲ့သည် အိမ်ပြန်ခရီးကို ဆက်လက် ထွက်ခွာလာခဲ့ကြသည်။

ဂျိုအန်နာ တို့ သုံးယောက်မှာ စကားများ ဆက်တိုက် ပြောနေကြပြီး မုန်လဲ့ကို ကြည့်သော သူတို့၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ကြည်ညိုလေးစားမှုများ အပြည့်အဝ ရှိနေကာ ထိုခံစားချက်များကို စကားတစ်ခွန်းတည်းဖြင့် ဖော်ပြရမည် ဆိုပါက-

"အစ်ကို မုန်လဲ့ တကယ် အရမ်း စွမ်းတာပဲ"

"မင်းတို့ သေချာ လေ့ကျင့်ရင်လည်း တစ်နေ့ကျရင် ဒီလို အားကောင်းလာမှာပါ"

မုန်လဲ့က ပြုံး၍ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ တစ်ဖက်တွင်တော့ သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲမှ ရွှေဒင်္ဂါးများ အားလုံးကို စနစ်ထဲသို့ တိတ်တဆိတ် သွင်းလိုက်ရာ ချမ်းသာကြွယ်ဝမှုမှာ ရွှေဒင်္ဂါး ၃ သိန်း တိုးလာခဲ့သည်။

ယခင်က ရှိထားသော ရွှေဒင်္ဂါးများနှင့် ပေါင်းလိုက်လျှင် စုစုပေါင်း ရွှေဒင်္ဂါး ၄ သိန်း ၈ သောင်း ရှိသွားပြီ ဖြစ်သည်။

ဒါက သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲက မှော်ကျောက်သလင်းတွေ၊ ကျောက်မျက်ရတနာတွေ၊ လက်နက်တွေ စတာတွေကို မပါသေးဘူးနော် အဲဒီ ရတနာတွေကိုသာ ရောင်းလိုက်မယ်ဆိုရင် နောက်ထပ် အများကြီး ထပ်ရဦးမှာ။

"ဒီတစ်ခေါက်တော့ တကယ်ကို အမြတ်ကြီး ထွက်တာပဲ"

မုန်လဲ့က သိုလှောင်လက်စွပ်ကို ကိုင်တွယ် ကစားရင်း မထင်မှတ်ဘဲ ရလိုက်သော စည်းစိမ်ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသည့် ပျော်ရွှင်မှုကို ခံစားနေမိရာ နှာခေါင်းမှ နှပ်ရည်ဖောင်းလေးများပင် ထွက်လာတော့မတတ် ဖြစ်နေသည်။

"ဒါပေမယ့် အကြီးမားဆုံး အမြတ်ကတော့ ရွှေဒင်္ဂါး သန်းချီ တန်တဲ့ ဒီသိုလှောင်လက်စွပ်ပဲ"

သိုလှောင်လက်စွပ်၏ အသုံးဝင်မှုမှာ သံသယ ဖြစ်စရာ မလိုချေ။ ဤအရာသာ ရှိလျှင် မုန်လဲ့သည် နောက်ဆံတင်းစရာ မလိုဘဲ မှော်သားရဲများကို လွတ်လွတ်လပ်လပ် သတ်ဖြတ်နိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။

ကုဗမီတာ ၅၀ ဆိုသည့် နေရာက မကျယ်ဝန်းသော်လည်း မှော်ကျောက်သလင်း အများအပြားကို သိမ်းဆည်းရန်အတွက်မူ လုံလောက်ပေသည်။ မုန်လဲ့၏ စိတ်အာရုံများက မှော်သားရဲ တောအုပ်ထဲသို့ပင် ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်ပြီး မှော်သားရဲများကို သတ်ဖြတ်ကာ မှော်ကျောက်သလင်းများ ယူပြီး အလွန် ချမ်းသာသွားမည့် မြင်ကွင်းကို စိတ်ကူးယဉ်ကာ အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားနေမိသည်။

မှော်ကော်ဇောပျံ၏ အမြန်နှုန်းမှာ အလွန် မြန်ဆန်လှပြီး နှစ်နာရီခန့် ပျံသန်းပြီးနောက် မှော်သားရဲ ရွာလေးသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ သို့သော် သူတို့ရှေ့ရှိ မြင်ကွင်းက လေးယောက်စလုံးကို အလွန်အမင်း အံ့အားသင့်သွားစေသည်။

သားရဲလှိုင်းလုံးကြီး။

သားရဲလှိုင်းလုံးကြီး ထပ်ဖြစ်နေပြန်ပြီ။

တောင်ကုန်းများ၊ လွင်ပြင်များ အနှံ့အပြားမှ သားရဲကောင်များသည် ကြီးမားသော လှိုင်းလုံးကြီးများအလား မှော်သားရဲ ရွာလေးဆီသို့ အပြေးအလွှား လာနေကြပြီး သေးငယ်သော မှော်သားရဲ ရွာလေးကို သားရဲလှိုင်းလုံးကြီးများကြားတွင် နစ်မြုပ်သွားစေတော့မည့်ပုံ ပေါ်နေသည်။

...

ယခုအချိန်တွင် လူငယ်၊ လူရွယ် ဒါဇင်ပေါင်းများစွာက မြို့ရိုးပေါ်တွင် ရပ်နေကြပြီး သူတို့၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ကြောက်ရွံ့မှုနှင့် မျှော်လင့်ချက် ကင်းမဲ့မှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။

ဤလူများမှာ အဖွဲ့ခေါင်းဆောင် ဟားဒက်စ် ဦးဆောင်သော ကာကွယ်ရေး အဖွဲ့ဝင်များ ဖြစ်ကြသည်။ မှော်သားရဲ ရွာလေး၏ အဖွဲ့ဝင်များ ဖြစ်ကြသည့်အားလျော်စွာ သူတို့သည် သားရဲလှိုင်းလုံးများကို မကြာခဏ ခုခံကာကွယ်လေ့ ရှိကြပြီး တိုက်ပွဲ အတွေ့အကြုံများစွာ ရှိသူများ ဖြစ်ကြရာ သာမန် သားရဲလှိုင်းလုံးများက သူတို့ကို မကြောက်လန့်စေနိုင်ချေ။

သို့သော် ယခုတစ်ကြိမ် သားရဲလှိုင်းလုံးကြီးကတော့ လူတိုင်းကို အလွန်အမင်း မျှော်လင့်ချက် ကင်းမဲ့သွားစေသည်။

"ဘာလို့ ဒီလို ဖြစ်ရတာလဲ"

ဟားဒက်စ် က မြို့ရိုးပေါ်တွင် ရပ်ကာ သားရဲလှိုင်းလုံးကြီး၏ အလယ်ဗဟိုတွင် ရှိနေသော မှော်သားရဲ ဆယ်ကောင်ကျော်ကို ကြည့်ပြီး သူ၏ မျက်နှာတွင် မျှော်လင့်ချက် ကင်းမဲ့မှုများမှလွဲ၍ တခြား မရှိတော့ချေ။

အဆင့်လေး မှော်သားရဲ - သံချပ်ကာ ကြံ့

အဆင့်သုံး မှော်သားရဲ - တောင်ခွဲ သင်းခွေချပ် သွေးကွက် မြွေ

အဆင့်နှစ် မှော်သားရဲ - မိုးပြာ မြွေ မိကျောင်းဖြူ ရွှေချပ်ဝတ် ကင်းမြီးကောက် ဆူး ကြွက် ရွှံ့နွံ နဂါးလိပ် သွေးစွယ် တောဝက် တိုက်တန် ပိုးတောင်မာ လေဝံပုလွေ ဘုရင်

အဆင့်လေး မှော်သားရဲ ၁ ကောင်

အဆင့်သုံး မှော်သားရဲ ၂ ကောင်

အဆင့်နှစ် မှော်သားရဲ ၈ ကောင်

အဆင့်တစ် မှော်သားရဲ မရေမတွက်နိုင်

ဒီလောက် ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ အင်အားကို ဘယ်လိုလုပ် ခုခံနိုင်မှာလဲ။

အနိုင်ရဖို့ အခွင့်အရေး တစ်စက်လေးတောင် မရှိဘူး။

"ဘာလို့လဲ"

"ဘာလို့ ဒီတစ်ခါ သားရဲလှိုင်းလုံးမှာ မှော်သားရဲတွေ ဒီလောက် အများကြီး ပါလာရတာလဲ"

ဟားဒက်စ် နားမလည်နိုင်အောင် ဖြစ်နေသည်။ မှော်သားရဲ ရွာလေးသည် မှော်သားရဲ တောအုပ်၏ အစွန်အဖျားတွင် တည်ရှိပြီး ပုံမှန်အားဖြင့် အဆင့်တစ် မှော်သားရဲ တစ်ကောင်နှင့် တွေ့လျှင်ပင် အလွန် ကံဆိုးလှပြီဟု ဆိုရမည် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ယခု ဘာကြောင့် သံချပ်ကာ ကြံ့ ကဲ့သို့သော အဆင့်မြင့် မှော်သားရဲများပါ ထွက်ပေါ်လာရသနည်း။

ဒါက လုံးဝ ယုတ္တိမတန်ဘူး။

မည်သို့ပင် ယုတ္တိမတန်စေကာမူ သံချပ်ကာ ကြံ့ ကတော့ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်ပြီး အခြား မှော်သားရဲ အများအပြားကိုလည်း ခေါ်ဆောင်လာကာ တစ်ခါမှ မရှိခဲ့ဖူးသော သားရဲလှိုင်းလုံးကြီး တစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။ မှော်သားရဲ ရွာလေးသည် အရင်က တစ်ခါမှ မကြုံတွေ့ခဲ့ဖူးသော ကြီးမားသည့် ဘေးအန္တရာယ်ကြီး တစ်ခုနှင့် ရင်ဆိုင်နေရပြီ ဖြစ်သည်။

"ခေါင်းဆောင် ကျွန်တော်တို့ ဘယ်လို လုပ်ကြမလဲ"

ကာကွယ်ရေး အဖွဲ့ဝင်များမှာ တုန်တုန်ယင်ယင် ဖြစ်နေကြပြီး အသံများပင် တုန်ခါနေကာ လူတိုင်းက သားရဲလှိုင်းလုံးကြီး၏ အရွယ်အစားကို ကြည့်ပြီး ထိတ်လန့်နေကြသည်။

"ရန်သူလာရင် တိုက်မယ် ရေလာရင် တားမယ်"

ဟားဒက်စ် က သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"ငါတို့ အနောက်မှာ ငါတို့ရဲ့ အိမ်နဲ့ မိသားစုတွေ ရှိတယ် သေချေပါးချေ တိုက်ခိုက်တာကလွဲပြီး တခြား ရွေးချယ်စရာ မရှိဘူး"

"အိမ်"

"မိသားစု"

လူတိုင်း တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ယင်သွားပြီး မျက်လုံးထဲမှ ကြောက်ရွံ့မှုများ အနည်းငယ် လျော့ပါးသွားကာ ပြတ်သားမှုနှင့် ရူးသွပ်မှုများက အစားထိုး ဝင်ရောက်လာသည်။

"ခေါင်းဆောင် ပြောတာ မှန်တယ် ငါတို့မှာ တခြား ရွေးချယ်စရာ မရှိဘူး သေချေပါးချေ တိုက်ဖို့ပဲ ရှိတယ်"

"ငါတို့ မိသားစုတွေကို ထိခိုက်ချင်ရင် ငါတို့ အလောင်းပေါ်ကနေ အရင် ကျော်သွားမှ ရမယ်"

"သေချေပါးချေ တိုက်မယ်"

"သေချေပါးချေ တိုက်မယ်"

"ဝေါင်း"

ထိုအချိန်တွင် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို တုန်လှုပ်စေသော ဟိန်းဟောက်သံကြီး တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ သားရဲလှိုင်းလုံးကြီး၏ အလယ်ဗဟိုမှ သံချပ်ကာ ကြံ့ က ကောင်းကင်သို့ မော့ကာ ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး တိုက်ခိုက်ရန် အချက်ပေးလိုက်သည်။

"ဝေါင်း"

"ရွှီး"

"ဝုတ်"

"မူး"

"မဲ"

သားရဲများကလည်း ဟိန်းဟောက်ကာ တုံ့ပြန်လိုက်ကြပြီး ကျယ်လောင်သော အသံလှိုင်းများ ပေါင်းစပ်သွားကာ ကောင်းကင်ယံကိုပင် တုန်လှုပ်သွားစေသော မိုးခြိမ်းသံကြီးအလား ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

"ဝေါင်း"

နောက်ထပ် ဟိန်းဟောက်သံ တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် မရေမတွက်နိုင်သော သားရဲလှိုင်းလုံးကြီးက ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းသော လှိုင်းလုံးကြီးများအလား မှော်သားရဲ ရွာလေးဆီသို့ ပြေးဝင်လာကြသည်။ မှော်သားရဲ ဒါဇင်ပေါင်းများစွာက ရှေ့ဆုံးမှ ဦးဆောင်လာပြီး မှော်ပညာများကို ရက်စက်စွာ ထုတ်လွှတ်လိုက်ကြသည်။

ကျောက်တုံးများ၊ ရေမြှားများ၊ လေဓားများ၊ သစ်သားဆူးများ၊ လျှပ်စီးအလင်းတန်းများ...

အဆင့်တစ်နှင့် အဆင့်နှစ် မှော်ပညာ အများအပြားက သိပ်သည်းသော မြှားမိုးများအလား ပြောင်းလဲသွားပြီး တစ်ဟုန်ထိုး တိုက်ခိုက်လာတော့သည်။

ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ လူတိုင်း၏ မျက်နှာတွင် မျှော်လင့်ချက် ကင်းမဲ့မှုများ ပေါ်လာသည်။ ရွာ၏ မြို့ရိုးမှာ သစ်သားဖြင့် ပြုလုပ်ထားရာ ဤမျှ ကြီးမားသော မှော်ပညာ တိုက်ခိုက်မှုများကို မည်သို့ ခုခံနိုင်မည်နည်း။

သူတို့ထဲမှ အများစုမှာ စစ်သည်တော်များပင် မဟုတ်ကြရာ မည်သို့ ခုခံနိုင်မည်နည်း။

"ဒါ ဒါ ဒါ ဘယ်လိုဖြစ်လို့ ဒီလို ဖြစ်ရတာလဲ"

"ခေါင်းဆောင် ကျွန်တော်တို့ ဘယ်လို လုပ်ကြမလဲ"

"နဂါးနတ်ဘုရားရေ"

"ပြီးသွားပြီ"

ဟားဒက်စ် ၏ ရင်ထဲတွင်လည်း မျှော်လင့်ချက် ကင်းမဲ့နေပြီး မှော်ပညာများ ပိုမို နီးကပ်လာကာ သူ၏ အမြင်အာရုံ တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားသည်ကိုသာ ကြည့်နေရုံမှလွဲ၍ တခြား မတတ်နိုင်တော့ချေ။

အားလုံး ပြီးဆုံးသွားပြီ ဆိုတာကို သူ သိလိုက်သည်။

ဤမျှ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းသော မှော်ပညာ တိုက်ခိုက်မှုများရှေ့တွင် မြို့ရိုးကြီးမှာ မြေပြင်နှင့် တစ်ပြေးညီ ဖြစ်သွားမည် ဖြစ်ပြီး လူတိုင်းလည်း သေဆုံးသွားမည်သာ ဖြစ်သည်။

"ဝီ..."

သို့သော် မှော်ပညာ မြှားမိုးများ ကျဆင်းလာတော့မည့် အချိန်လေးမှာပင် မထင်မှတ်ထားသော အပြောင်းအလဲ တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ အကြည်ရောင် ငွေရောင် အလင်းဝိုင်း တစ်ခု တိတ်တဆိတ် ထွက်ပေါ်လာပြီး မြို့ရိုး အပေါ်တွင် ချက်ချင်း လွှမ်းခြုံသွားတော့သည်။

"ဘုန်း ဘုန်း ဘုန်း..."

သိပ်သည်းလှသော မှော်ပညာ မြှားမိုးများက ငွေရောင် အလင်းဝိုင်းကို တရစပ် ရိုက်ခတ်သွားပြီး မျက်စိကျိန်းမတတ် တောက်ပသော မီးရှူးမီးပန်းများအလား ပေါက်ကွဲထွက်လာတော့သည်။

"ဒါက..."

လူတိုင်း မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားကြသည်။

"မှော် မှော်အကာအကွယ်လား"

ဟားဒက်စ် က အံ့ဩတကြီး ရေရွတ်လိုက်သည်။

ဟားဒက်စ် အမြင်မမှားခဲ့ချေ။ ၎င်းမှာ တကယ်ပင် မှော်အကာအကွယ် ဖြစ်သည်။ ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံများကြားတွင် ငွေရောင် အလင်းဝိုင်းက တိုက်ခိုက်မှု အားလုံးကို အပြည့်အဝ ခုခံပေးထားနိုင်ပြီး လုံးဝ ပျက်စီးသွားခြင်း မရှိချေ။

မှော်စွမ်းအင်များ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ဖုန်လုံးကြီးများ လွင့်စင်သွားသည်။

မြို့ရိုးကြီးက လုံးဝ မပျက်စီးဘဲ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

လူတိုင်းလည်း ဘေးအန္တရာယ် ကင်းရှင်းစွာ ရှိနေကြသည်။

"တားနိုင်သွားတာလား"

ကာကွယ်ရေး အဖွဲ့ဝင်များမှာ ကြောင်အမ်းနေကြသည်။

"ဘယ်သူလဲ ဘယ်သူက မှော်အကာအကွယ်ကို ထုတ်လွှတ်လိုက်တာလဲ"

ဟားဒက်စ် က ဘေးဘီဝဲယာသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

ထို့နောက် ခေါင်းပေါ်တွင် သွေးများအလား နီရဲနေသော မှော်ကော်ဇောပျံ တစ်ခု ရှိနေပြီး ထိုအပေါ်တွင် လူတစ်ယောက် မားမားမတ်မတ် ရပ်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ ထိုသူမှာ ရင်းနှီးသလို ရှိသော်လည်း... သူစိမ်း တစ်ယောက်လိုလည်း ဖြစ်နေသည်။

"အဲဒါက..."

ဟားဒက်စ် က အံ့ဩတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "မုန်လဲ့"

"ခေါင်းဆောင် ဟားဒက်စ် မတွေ့ရတာ ကြာပြီနော်"

မှော်ကော်ဇောပျံပေါ်တွင် ရပ်နေသူမှာ မုန်လဲ့ပင် ဖြစ်သည်။ ဟားဒက်စ် ၏ အံ့ဩတကြီး ခေါ်သံကို ကြားလိုက်ရသောအခါ မုန်လဲ့က လှည့်ကြည့်ကာ ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်။

"ခေါင်းဆောင် ဟားဒက်စ် ကျွန်တော် ဒီသားရဲလှိုင်းလုံးကြီးကို အရင် ရှင်းလိုက်ဦးမယ် ပြီးမှ စကားပြောကြတာပေါ့"

ပြောပြီးသည်နှင့် မုန်လဲ့က လက်နှစ်ဖက်ကို မြှောက်လိုက်ရာ လက်ချောင်းထိပ်များမှ လျှပ်စီးအလင်းတန်းများ တောက်ပလာပြီး လျှပ်စီးဘောလုံး တစ်ခုပြီးတစ်ခု တိတ်တဆိတ် ဖြစ်ပေါ်လာကာ စက်သေနတ် ပစ်ခတ်သကဲ့သို့ သားရဲလှိုင်းလုံးကြီးထဲသို့ တရစပ် ပစ်ခတ်လိုက်တော့သည်။

"ဘုန်း ဘုန်း ဘုန်း..."

ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို တုန်လှုပ်စေသော ပေါက်ကွဲသံကြီးများ ထွက်ပေါ်လာပြီး မြို့ရိုး အရှေ့ဘက်ရှိ သားရဲလှိုင်းလုံးကြီးမှာ ဖုန်လုံးများ ဖုံးလွှမ်းသွားတော့သည်။ မဆုံးနိုင်သော အော်ဟစ်သံများကြားတွင် ခြေလက်အင်္ဂါများ ပြတ်တောက် လွင့်စင်သွားပြီး သွေးများ အသားစများ နေရာအနှံ့ ပြန့်ကျဲသွားတော့သည်။

သားရဲလှိုင်းလုံးကြီးထဲရှိ သားရဲ အများစုမှာ သာမန် သားရဲများသာ ဖြစ်ကြရာ မှော်ပညာ တိုက်ခိုက်မှုများကို မည်သို့ ခုခံနိုင်မည်နည်း။

ရူးသွပ်သော တိုက်ခိုက်မှုများ အပြီးတွင် သားရဲများ အများအပြား သေဆုံးသွားကြပြီး မျက်တောင်တစ်ခတ် အတွင်းမှာပင် သားရဲမည်မျှ သေဆုံးသွားသည်ကို မသိနိုင်တော့ချေ။

ဤကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းသော မြင်ကွင်းက အခြား သားရဲများကို ကြောက်လန့်သွားစေပြီး သူတို့မှာ သေးထွက်မတတ် ကြောက်ရွံ့ကာ ရူးသွပ်စွာ ထွက်ပြေးကြတော့သည်။ မှော်သားရဲ ရွာလေးကို တိုက်ခိုက်ရန် သတ္တိ တစ်စက်လေးမျှပင် မရှိတော့ချေ။

"ဝေါင်း"

ဤအခြေအနေက သားရဲလှိုင်းလုံးကြီး၏ အလယ်ဗဟိုတွင် ရှိနေသော သံချပ်ကာ ကြံ့ ကို အလွန် ဒေါသထွက်သွားစေသည်။ ၎င်းက အဆက်မပြတ် ဟိန်းဟောက်ကာ ထိတ်လန့်နေသော သားရဲများကို ထိန်းချုပ်လိုက်ပြီးနောက် နောက်ထပ် ဟိန်းဟောက်သံ အချို့ ထွက်ပေါ်လာကာ ၎င်း၏ ဘေးတွင် ရှိနေသော မှော်သားရဲ ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ စတင် လှုပ်ရှားလာကြတော့သည်။

တောင်ခွဲ သင်းခွေချပ်၊ သွေးကွက် မြွေ၊ မိုးပြာ မြွေ စသည်တို့က ဟိန်းဟောက်ကာ ပြေးဝင်လာကြပြီး ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းသော အရှိန်အဝါများဖြင့် မျက်လုံးများ နီရဲနေကာ မှော်ကော်ဇောပျံပေါ်ရှိ မုန်လဲ့ကို အပိုင်းပိုင်း ဆွဲဖြဲပစ်တော့မည့်ပုံ ပေါ်နေသည်။

သို့သော် သူတို့ကို ကြိုဆိုနေသည်က သိပ်သည်းလှသော လျှပ်စီးလှံတံများပင် ဖြစ်သည်။

"ဖောက် ဖောက်..."

ကြက်သီးထဖွယ် ကောင်းသော အရိုးနှင့် အသားများ ကွဲထွက်သွားသည့် အသံများနှင့်အတူ တောင်ခွဲ သင်းခွေချပ်၊ သွေးကွက် မြွေ... စသည်တို့ တစ်ကောင်ပြီးတစ်ကောင် လျှပ်စီးလှံတံများဖြင့် ထိုးစိုက် သတ်ဖြတ်ခံလိုက်ရပြီး မှော်ကော်ဇောပျံ အောက်သို့ ရောက်ရှိလာချိန်တွင် အားလုံး သေဆုံးသွားကြပြီ ဖြစ်သည်။

"ဒါက..."

ဟားဒက်စ် နှင့် ကာကွယ်ရေး အဖွဲ့ဝင်များမှာ လုံးဝ အံ့အားသင့်သွားကြတော့သည်။