အခန်း ၆၀

အခန်း ၆၀။ မီးဓာတ် အထူးအဆင့်နှင့် ရွာအတွက် ကောင်းကျိုး

သံချပ်ကာ ကြံ့ ကို အောင်မြင်စွာ စီးတော်ယာဉ် အဖြစ် သိမ်းသွင်းနိုင်ခဲ့ခြင်းက မုန်လဲ့ အတွက်တော့ ဆန်းသစ်သော အတွေ့အကြုံ တစ်ခုသာ ဖြစ်သော်လည်း ဟားဒက်စ် နှင့် မှော်သားရဲ ရွာလေး တစ်ခုလုံးအတွက်ကတော့ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို ဖွင့်လှစ်လိုက်သကဲ့သို့ ကြီးကျယ်သော ကိစ္စကြီး တစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။

ခေါင်းဆောင် ဟားဒက်စ် မှာ အလွန်တရာ ဝမ်းသာနေသည်။

ကာကွယ်ရေး အဖွဲ့ဝင်များ အားလုံးလည်း ပျော်ရွှင်နေကြသည်။

သံချပ်ကာ ကြံ့ သာ ရှိနေပါက သားရဲလှိုင်းလုံးများ၏ အနှောင့်အယှက်ကို အမြဲတမ်း ခံနေရသော ရွာလေး အနေဖြင့် ဤပြဿနာကို အပြီးတိုင် ဖြေရှင်းနိုင်မည် ဖြစ်ပြီး နောင်တွင် သားရဲလှိုင်းလုံးများ၏ အန္တရာယ်မှ ကင်းဝေးသွားမည် ဖြစ်ကြောင်း လူတိုင်း သိထားကြသည်။

ဒါက တကယ့်ကို ကြီးကျယ်တဲ့ ကိစ္စကြီးပဲ။

"မုန်လဲ့ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်ကွာ"

ဟားဒက်စ် က မုန်လဲ့၏ လက်ကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး သူ၏ ကျေးဇူးတင်စကားများက စကားလုံးများဖြင့်ပင် ဖော်ပြ၍ မရနိုင်တော့ချေ။ အခြား ကာကွယ်ရေး အဖွဲ့ဝင်များကလည်း မုန်လဲ့ကို ကြည့်ကာ သူတို့၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အံ့အားသင့်မှုများနှင့် ချီးကျူးမှုများ ပြည့်နှက်နေကြသည်။

စောစောက မြင်ကွင်းကို သူတို့ ဘယ်တော့မှ မေ့နိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

မရေမတွက်နိုင်သော လျှပ်စီးဘောလုံးများ။

မြှားမိုးများအလား ထက်မြက်သော လျှပ်စီးလှံတံများ။

မြေပြင်ပေါ်တွင် ထိုးစိုက် သတ်ဖြတ်ခံထားရသော မှော်သားရဲ ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ။

သံချပ်ကာ ကြံ့ ကို တင်းကျပ်စွာ ချည်နှောင်ထားသော လျှပ်စီးလှောင်ချိုင့် များ။

မုန်လဲ့...

ဒီလောက်တောင် စွမ်းအား ကြီးမားနေပြီလား။

ဒီအချိန်တိုလေး အတွင်းမှာပဲ ဒီလောက်တောင် အံ့ဩစရာ ကောင်းလောက်အောင် တိုးတက်လာခဲ့တာလား။

"ကျေးဇူးတင်စကားတွေ ပြောနေဖို့ မလိုပါဘူး"

မုန်လဲ့က လက်ကာပြလိုက်ပြီး မှော်ကော်ဇောပျံပေါ်ရှိ ဂျိုအန်နာ တို့ သုံးယောက်ကို အောက်သို့ ဆင်းစေကာ ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်။

"ရွာကနေ ထွက်သွားတာ ၆ လကျော်ပြီ ရွာက အကင်တွေနဲ့ ခေါင်းဆောင်ရဲ့ ဘီယာကို ကျွန်တော် အရမ်း လွမ်းနေတာ မသိဘူး အခု ရှိသေးလား"

"တခြားဟာ မရှိရင်တောင် အကင်နဲ့ ဘီယာကတော့ အဝသောက်လို့ ရတယ်"

ဟားဒက်စ် က ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။ "မြန်မြန် ရွာသူကြီးကို အကြောင်းကြားပြီး ရွာသားတွေကို ငါတို့ရဲ့ သူရဲကောင်းကို ထွက်ကြိုခိုင်းလိုက် ဒီည ငါတို့ မီးပုံပွဲ လုပ်ပြီး မုန်လဲ့တို့ အိမ်ပြန်ရောက်လာတာကို ကြိုဆိုကြမယ်"

"ကောင်းပြီ"

"ဟားဟား သေချာပေါက် ကြိုဆိုရမှာပေါ့"

...

အန္တရာယ် တစ်ခုကို တိတ်တဆိတ် ဖြေရှင်းနိုင်ခဲ့ပြီး သံချပ်ကာ ကြံ့ ကဲ့သို့သော အားကောင်းသည့် အစောင့်အရှောက်ကို ရရှိခဲ့သည့်အပြင် မြေပြင် အနှံ့အပြားတွင် သားရဲများနှင့် မှော်သားရဲ အလောင်းများ အများအပြား ကျန်ရစ်ခဲ့သေးရာ ဤသည်မှာ သေချာပေါက် ကျည်တစ်တောင့်တည်းဖြင့် ငှက်များစွာကို ပစ်ချနိုင်ခဲ့ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ဤအရာများက ရွာသားများကို အလွန် ဝမ်းသာသွားစေပြီး အလောင်းများကို ပျော်ရွှင်စွာ ရှင်းလင်းနေကြရာ လူတိုင်း၏ မျက်နှာများမှာ နှစ်သစ်ကူး ပွဲတော်ကို ဆင်နွှဲနေရသကဲ့သို့ ပျော်ရွှင်နေကြတော့သည်။

လူကြီးများက အလုပ်များနေကြသည်။

ကလေးများကတော့ မုန်လဲ့ထံသို့ သွားကာ သိချင်စိတ် ပြင်းပြနေသော ကလေးလေးများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကြသည်။

မုန်လဲ့သည် အလွန် စိတ်ရှည်သူ တစ်ယောက် ဖြစ်ပြီး ကလေးများကိုလည်း ချစ်ခင်သူ ဖြစ်ရာ ကလေး တစ်အုပ်နှင့်အတူ ရွာလယ်ရှိ ကျောက်တုံးကြီး တစ်တုံးပေါ်တွင် ထိုင်ကာ မြို့တော်တွင် တွေ့ကြုံခဲ့ရသည်များကို ပြောပြနေသည်။ ဂျိုအန်နာ၊ ဂျိုးဆက် နှင့် အင်ဒရူး တို့ကလည်း ဘေးမှနေ၍ ဝင်ရောက် ဖြည့်စွက် ပြောဆိုပေးကြသည်။

စကားပြောကောင်းလွန်းသဖြင့် ကလေးများမှာ အံ့ဩတကြီး အော်ဟစ်နေကြတော့သည်။

"အစ်ကို မုန်လဲ့ အိမ်တွေက တကယ်ပဲ ကောင်းကင်ပေါ်မှာ ပျံသန်းနိုင်တာလား"

"အစ်ကို မုန်လဲ့ နဂါးဂျိုတွေ ပေါက်နေတဲ့ နဂါးလူသားတွေကို တကယ် မြင်ဖူးတာလား"

"အစ်ကို မုန်လဲ့ အစ်ကိုက ပါးစပ်ကနေ လျှပ်စီးတွေ ထုတ်လွှတ်နိုင်ပြီး မိုးကြိုးတွေကို ထိန်းချုပ်နိုင်တယ်လို့ လူကြီးတွေ ပြောတာ တကယ်လား"

ကလေးများ၏ သိချင်စိတ်က ဘယ်တော့မှ ကုန်ဆုံးမည် မဟုတ်ချေ။ ကလေး တစ်အုပ်က ဟိုပြောဒီပြောဖြင့် မေးခွန်းများ ဆက်တိုက် မေးနေကြရာ မုန်လဲ့ မည်မျှပင် စိတ်ရှည်ပါစေ အနည်းငယ် စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်လာရသည်။

ထိုအခြေအနေကို မြင်သောအခါ ဂျိုအန်နာ က မုန်လဲ့ကို ကယ်တင်ပေးလိုက်သည်။ သူမက မှော်ကျောက်သလင်းလုံး တစ်လုံးကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်။

"အားလုံးပဲ ဒီကို ကြည့်ကြ မင်းတို့ ဒါ ဘာလဲဆိုတာ သိလား"

"ဖန်ဂေါ်လီလုံး လား"

ကလေးများက မျက်လုံး ပေကလပ် ပေကလပ် လုပ်ကာ ကြည့်နေကြသည်။

"ဒါက ဖန်ဂေါ်လီလုံး မဟုတ်ဘူး မှော်ကျောက်သလင်းလုံး လို့ ခေါ်တယ်" ဂျိုအန်နာ က ပြုံးလိုက်သည်။ "ဒါလေး ရှိရင် ငါတို့ရဲ့ မှော်ပါရမီကို စမ်းသပ်လို့ ရတယ် ဒီလိုမျိုးပေါ့"

သူမက လက်ကို ကျောက်သလင်းလုံးပေါ်တွင် တင်လိုက်ရာ မူလက အကြည်ရောင် ဖြစ်နေသော မှော်ကျောက်သလင်းလုံးမှာ အစိမ်းဖျော့ဖျော့ အလင်းရောင်များ ထွက်ပေါ်လာပြီး စိမ်းလန်းသော ကျောက်စိမ်း တစ်တုံးအလား အရောင်များ တောက်ပလာတော့သည်။

"ဝါး"

"စိမ်းသွားပြီ စိမ်းသွားပြီ"

ကလေးများက ပါးစပ် အဟောင်းသား ဖြစ်သွားပြီး မျက်လုံးများထဲတွင် အံ့ဩမှုများ အပြည့်အဝ ရှိနေကြသည်။ "အစ်မ ဂျိုအန်နာ ဖန်ဂေါ်လီလုံး က စိမ်းသွားပြီ ဒါ ဘာမှော်ပါရမီလဲ"

"မှော်ကျောက်သလင်းလုံး က စိမ်းသွားတယ် ဆိုတာက ငါ့မှာ သစ်သားဓာတ် မှော်ပါရမီ ရှိတယ် ဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ်ပဲ"

ဂျိုအန်နာ က ချိုသာစွာ ပြုံးလိုက်ပြီး စိတ်ရှည်လက်ရှည် ရှင်းပြလိုက်သည်။ "အစိမ်းရောင် အလင်းက သိပ်မတောက်ပဘူး ဆိုတာ ငါ့ရဲ့ မှော်ပါရမီက သာမန်ပဲ ရှိတယ် ဆိုတာကို ပြနေတာ မင်းတို့ အစ်ကို မုန်လဲ့ ရဲ့ မှော်ပါရမီကို စမ်းသပ်ကြည့်လိုက်ရင် ကွာခြားချက်က ဘယ်လောက် ကြီးမားလဲ ဆိုတာ သိလိမ့်မယ်"

ထိုသို့ပြောပြီးသည်နှင့် သူမက ကျောက်သလင်းလုံးကို လှမ်းပေးလိုက်သည်။

မုန်လဲ့က ရယ်မောလိုက်ပြီး သူ၏ လက်ကို မှော်ကျောက်သလင်းလုံးပေါ်တွင် တင်လိုက်သည်။

"ဝီ..."

ထိုအချိန်လေးမှာပင် မူလက အကြည်ရောင် ဖြစ်နေသော မှော်ကျောက်သလင်းလုံးမှာ မျက်စိကျိန်းမတတ် တောက်ပသော အလင်းရောင်များ ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ဝပ် တစ်သောင်း အားရှိသော မီးသီး တစ်လုံးအလား လူတိုင်း၏ မျက်လုံးများကို ကျိန်းစပ်သွားစေသည်။

တောက်ပသော အလင်းရောင်များထဲတွင် အရောင် သုံးရောင် ပါဝင်နေသည်။

လျှပ်စစ်စီးကြောင်းများအလား ပြေးလွှားနေသော ငွေရောင်။

လေးလံပြီး နှေးကွေးစွာ လွင့်မျောနေသော မြေဝါရောင်။

ပူပြင်းပြီး ပြင်းထန်စွာ လောင်ကျွမ်းနေသော မီးနီရောင်။

အရောင် သုံးရောင်က တစ်လှည့်စီ တောက်ပနေပြီး နှစ်ရောင်က အားကောင်းကာ တစ်ရောင်က အားနည်းနေသည်။ အလွန် တောက်ပပြီး လှပသော အလင်းရောင်များ ထွက်ပေါ်လာကာ လူတိုင်း၏ မျက်လုံးများကို လင်းထိန်သွားစေတော့သည်။

"ဝါး"

ကလေးများ ထပ်မံ၍ အံ့ဩတကြီး အော်ဟစ်လိုက်ကြပြန်သည်။

"ဟင်"

မုန်လဲ့၏ မျက်လုံးများ လှုပ်ရှားသွားသည်။ "မီးနီရောင်"

"အစ်ကို မုန်လဲ့ အစ်ကို့မှာ မြေဓာတ်နဲ့ မီးဓာတ် မှော်ပါရမီပါ ရှိတာလား"

ဂျိုအန်နာ မှာ ကြောင်အမ်းသွားပြီး နားမလည်နိုင်စွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။ လွန်ခဲ့သည့် ၆ လက မှော်ပါရမီ စမ်းသပ်စဉ်က မုန်လဲ့တွင် လျှပ်စီးဓာတ် မှော်ပါရမီ တစ်ခုတည်းသာ ရှိခဲ့သည်ကို သူမ မှတ်မိနေသည်။ ဘာကြောင့် ဤတိုတောင်းသော ၆ လတာ ကာလအတွင်း မြေဓာတ်နှင့် မီးဓာတ် မှော်ပါရမီများ ထပ်တိုးလာရသနည်း။

ထိုအခြေအနေကို ကြည့်ရသည်မှာ မီးဓာတ် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်မှုက လျှပ်စီးဓာတ် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်မှုထက် လုံးဝ မညံ့ဘဲ မြေဓာတ် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်မှုကသာ အနည်းငယ် အားနည်းနေခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ထိုသို့ဖြစ်လျှင်တောင် သူမ၏ သစ်သားဓာတ် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်မှုထက် အများကြီး ပိုမို အားကောင်းနေသေးသည်။

ဆိုလိုသည်မှာ အစ်ကို မုန်လဲ့ တွင် လျှပ်စီးဓာတ် အထူးအဆင့်၊ မီးဓာတ် အထူးအဆင့် နှင့် မြေဓာတ် အဆင့်မြင့် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်မှု ရှိနေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

အထူးအဆင့် နှစ်ခု။

အဆင့်မြင့် တစ်ခု။

ဤကဲ့သို့သော ပါရမီမျိုးက တကယ်ကို ကြောက်စရာ ကောင်းလွန်းလှသည်။

"ဒါက... မကြာသေးခင်ကမှ နိုးထလာတာ ဖြစ်မယ်"

မုန်လဲ့ မျက်လုံးများ မှေးကျဉ်းသွားပြီး ရင်ထဲတွင် အတွေးများစွာ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ အဆင့်မြင့် မြေဓာတ် မှော်ပါရမီကို ဝတုတ်လေးထံမှ ကောက်ရထားခြင်း ဖြစ်သော်လည်း အထူးအဆင့် မီးဓာတ် မှော်ပါရမီက ဘယ်လို ဖြစ်ရတာလဲ။

တစ်ခါမှ မကောက်ရဖူးပါဘူး။

နေပါဦး။

မီးတောက်မကောင်းဆိုးဝါး သွေးမျိုးဆက် ကြောင့်လား။

မီးနဂါး သွေးမျိုးဆက် ကြောင့်လည်း ဖြစ်နိုင်တာပဲ။

ထိုသို့ တွေးမိလိုက်သောအခါ မုန်လဲ့ အနည်းငယ် သဘောပေါက်သွားသည်။ မီးနဂါး ဖြစ်စေ မီးတောက်မကောင်းဆိုးဝါး ဖြစ်စေ နှစ်ခုစလုံးက အားကောင်းသော မီးဓာတ် မှော်သားရဲများ ဖြစ်ကြပြီး မီးတောက်များကို ထိန်းချုပ် အသုံးပြုနိုင်ကြသည်။

မီးနဂါး သွေးမျိုးဆက်နှင့် မီးတောက်မကောင်းဆိုးဝါး သွေးမျိုးဆက်ကို ပေါင်းစပ်လိုက်ခြင်းက မီးဓာတ် အပေါ်တွင် အလွန် မြင့်မားသော ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်မှု ရှိလာစေခြင်းမှာ... လုံးဝ ယုတ္တိတန်လှပေသည်။

မုန်လဲ့ အသက်ကို ပြင်းပြင်း ရှူသွင်းလိုက်သည်။ "ကြည့်ရတာ နောက်ဆိုရင် မီးဓာတ် မှော်ပညာတွေကို သေချာ လေ့လာဖို့ လိုအပ်လာပြီ ဒီလောက် မြင့်မားတဲ့ ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်မှု ရှိနေတာကို အသုံးမချရင် တကယ်ကို အလကား ဖြစ်သွားမှာပဲ"

"မကြာသေးခင်ကမှ နိုးထလာတာ ဟုတ်လား"

ဂျိုအန်နာ ကြောင်အမ်းသွားသည်။ "အဲဒီလိုလည်း ရလို့လား"

"ဟားဟား ရတာပေါ့ ငါက သက်သေပဲလေ"

မုန်လဲ့က ရယ်မောလိုက်ပြီး စကားလမ်းကြောင်း လွှဲလိုက်သည်။ "ဂျိုအန်နာ ဒီ မှော်ကျောက်သလင်းလုံး က စျေးမပေါဘူးနော် မင်း ပိုက်ဆံ အများကြီး ပေးပြီး ဝယ်လာတာက ရွာကို ပြန်ကြွားဖို့သက်သက်တော့ မဟုတ်ဘူး မလား"

"သေချာပေါက် မဟုတ်တာပေါ့"

ဂျိုအန်နာ က မုန်လဲ့ကို မျက်စောင်းထိုးလိုက်ပြီး အကြောင်းရင်းကို ပြောပြလိုက်သည်။ "ကလေးတွေကို မှော်ပါရမီ စမ်းသပ်ပေးချင်လို့ပါ ပြီးရင် သူတို့ကို မှော်ပညာ သင်ပေးမလို့ သူတို့ကို တစ်သက်လုံး ရွာထဲမှာပဲ အသုံးမကျတဲ့ သူတွေ အဖြစ် ဖြတ်သန်းသွားတာမျိုး မဖြစ်စေချင်ဘူး"

"မင်းရဲ့ အကြံအစည်က အရမ်းကောင်းတယ် ငါ လက်နှစ်ဖက်လုံး မြှောက်ပြီး ထောက်ခံတယ်"

မုန်လဲ့က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။ "မြန်မြန် စမ်းသပ်ကြည့်လိုက်ပါ တကယ်လို့ မှော်ပါရမီ ရှိတဲ့သူတွေ ပါနေရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ"

"အင်း"

ဂျိုအန်နာ က ကလေးများကို ချက်ချင်း စမ်းသပ်ပေးလိုက်သည်။

လူတစ်ယောက် ကြီးပွားသွားလျှင် သူ့အနားရှိ လူများလည်း အကျိုးခံစားရသည် ဆိုသော စကားကဲ့သို့ပင်။

ဂျိုအန်နာ က ကြီးပွားသွားခြင်း မဟုတ်သော်လည်း မှော်သားရဲ ရွာလေး၏ သမိုင်းတစ်လျှောက် ပထမဆုံး မှော်ပညာသင်တန်းကျောင်းသို့ သွားရောက် ပညာသင်ကြားခွင့် ရသူ တစ်ယောက် အနေဖြင့် သူမ၏ တည်ရှိမှုက ဤရွာလေးကို စတင် လွှမ်းမိုးနေပြီ ဖြစ်သည်။

အသက် ၁၀ နှစ်မှ ၁၈ နှစ် အတွင်း ရှိသူများ အားလုံး။

မှော်ဓာတ် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်မှုကို စမ်းသပ်နိုင်ကြသည်။

သို့သော် အသက် ၁၆ နှစ် အထက် ကလေးများ အားလုံးက နယ်ဝေးတွင် စစ်မှုထမ်းနေကြသဖြင့် အသက် ၁၆ နှစ် အောက် ကလေးများသာ စမ်းသပ်မှုကို ခံယူနိုင်ခဲ့ကြသည်။

စမ်းသပ်မှုများ ပြုလုပ်ပြီးနောက် ကံကောင်းသော ကလေးငယ် နှစ်ယောက်ကို တကယ် တွေ့ရှိခဲ့ရသည်။ ထိုနှစ်ယောက်မှာ မိန်းကလေးများ ဖြစ်ကြပြီး အမြွှာ ညီအစ်မများ ဖြစ်ကြသည်။