အခန်း ၆၂

အခန်း ၆၂။ လုပ်ကြံသူကို သတ်ဖြတ်ခြင်းနှင့် အဆင့်ခုနစ် မှော်ဆရာ

မုန်လဲ့ အနောက်သို့ ခုန်ဆုတ်လိုက်သော အချိန်လေးမှာပင် ဝါးခမောက် ဆောင်းထားပြီး တစ်ကိုယ်လုံး အမည်းရောင် ဝတ်စုံ ဝတ်ဆင်ထားသော ပိန်ပိန်ပါးပါး လူတစ်ယောက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

သူက ၁၀ မီတာခန့် အကွာအဝေးသို့ ရောက်ရှိသွားသော မုန်လဲ့ကို ကြည့်ပြီး ကြောင်အမ်းနေတော့သည်။

'ဒီလောက်တောင် မြန်တာလား'

သူက တစ်ယောက်ယောက် ချဉ်းကပ်လာသည်ကို သတိထားမိလိုက်သဖြင့် ချက်ချင်း ပုန်းအောင်းနေခဲ့ပြီးနောက် မုန်လဲ့ ပေါ်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။

ဒီလောက် ငယ်ငယ်လေးနဲ့ မှော်ဆရာ တစ်ယောက်။

ဘယ်လောက်တောင် စွမ်းအား ကြီးမားနေမှာလဲ။

သူက မဆိုင်းမတွဘဲ ချက်ချင်း တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။

သို့သော် မုန်လဲ့၏ အမြန်နှုန်းက ဤမျှလောက် မြန်ဆန်နေလိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝ မထင်ထားခဲ့ချေ။ ခုနလေးတင် ပေါက်ကွဲထွက်လာသော အမြန်နှုန်းက အဆင့်ငါး စစ်သည်တော် တစ်ယောက်ထက်ပင် သေချာပေါက် သာလွန်နေသည်။

ဒါက တကယ်ရော မှော်ဆရာ ဟုတ်ရဲ့လား။

'ငါ အကဲဖြတ် မှားသွားတာလား'

ပိန်ပိန်ပါးပါး လူက နှုတ်ခမ်းကို သပ်လိုက်ပြီး သူ၏ အကြည့်များက နက်ရှိုင်းသွားသည်။

'ခုနက တကယ် အန္တရာယ် များလွန်းတယ်'

မုန်လဲ့ သစ်ပင်ပေါ်သို့ ကျဆင်းသွားပြီး ကျောပြင်တွင် ချွေးစေးများ ပျံလာတော့သည်။

ကံကောင်း၍ သူ ချက်ချင်း တုံ့ပြန်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ မဟုတ်လျှင် လည်လှီး ခံလိုက်ရမည်မှာ သေချာလှသည်။ တကယ်ကို အန္တရာယ် များလွန်းလှသည်။

သူ့ခေါင်းထဲတွင် စကားတစ်ခွန်း ရုတ်တရက် ပေါ်လာသည်။

'မှော်သားရဲ တောအုပ်ထဲမှာ အသတိထားရဆုံးက မှော်သားရဲတွေ မဟုတ်ဘဲ လူတွေပဲ'

မှော်သားရဲ တောအုပ်ကြီးသည် အင်ပါယာကြီး လေးခု၏ အပြင်ဘက်တွင် တည်ရှိပြီး ဥပဒေ မရှိ၊ စည်းကမ်း မရှိ၊ ကိုယ်ကျင့်တရား မရှိသော ရိုင်းစိုင်းသည့် ဒေသ တစ်ခု ဖြစ်သည်။

၎င်းမှာ မှော်သားရဲများ၏ ကစားကွင်း ဖြစ်ပြီး စွန့်စားသူများ၏ ပရဒိသု ဘုံ တစ်ခုလည်း ဖြစ်ပေသည်။

ဒီကို လာတဲ့သူ အများစုက မှော်ကျောက်သလင်းတွေအတွက် လာကြတာပဲ။

တချို့က မှော်ကျောက်သလင်း ရဖို့အတွက် မှော်သားရဲတွေကို ရိုးရိုးသားသား သတ်ကြတယ်။ တချို့ကတော့ အဲဒီလို မလုပ်ဘဲ ကိုယ့်လူမျိုးချင်း အချင်းချင်းကို သတ်ဖို့ ဓားထုတ်လာကြတယ်။ ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ လူသတ်ပြီး မှော်ကျောက်သလင်း ယူတာက အများကြီး ပိုမြန်တယ်လေ။

ဒီအချက်က မှော်သားရဲ တောအုပ်ထဲက လူတွေကို ပိုပြီး အန္တရာယ် များသွားစေတာပဲ။

ရှေ့မှာရှိတဲ့ ပိန်ပိန်ပါးပါး လူက အဲဒီလို လူမျိုးဆိုတာ ရှင်းနေပါတယ်။ ထိုအကြောင်းကို တွေးမိလိုက်သောအခါ မုန်လဲ့၏ မျက်လုံးများက အေးစက်သွားပြီး သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

"ငါ့ကိုတောင် လာလုပ်ကြံရဲတယ် သေချင်နေတာပဲ"

ပိန်ပိန်ပါးပါး လူက မုန်လဲ့ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး နေရာတွင်ပင် ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

မုန်လဲ့က တိတ်တဆိတ် သတိထားလိုက်သည်။ ထိုသူက ဒီလောက်နဲ့ လက်လျှော့သွားလိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝ မယုံကြည်ချေ။

သူထင်သည့်အတိုင်းပင်။

လေခွဲသံ တစ်ခု မသိမသာလေး ထွက်ပေါ်လာပြီး ဘယ်ဘက်မှ အေးစက်သော အလင်းတန်း တစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာကာ မုန်လဲ့၏ နားထင်သို့ တိုက်ရိုက် ဦးတည်လာတော့သည်။

နားထင် ဆိုသည်မှာ အလွန် နုနယ်သော နေရာ ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ထိမှန်သွားပါက သေချာပေါက် သေဆုံးမည် ဖြစ်သည်။

မုန်လဲ့က ခန္ဓာကိုယ်ကို အနောက်သို့ ဆုတ်လိုက်ပြီး ထိုတိုက်ခိုက်မှုကို ရှောင်ရှားလိုက်သည်။

သို့သော် ထိုအချိန်လေးမှာပင် ပိန်ပိန်ပါးပါး လူက မြေကြီးထဲမှ ထူးဆန်းစွာ ထွက်ပေါ်လာပြီး ဓားမြှောင်ဖြင့် မုန်လဲ့၏ နှလုံးတည့်တည့်သို့ ထိုးစိုက်လာတော့သည်။

နေရောင်ခြည် အောက်တွင် ဓားမြှောင်မှ စိမ်းလန်းသော အလင်းရောင်များ တောက်ပနေရာ အလွန် ပြင်းထန်သော အဆိပ်များ သုတ်လိမ်းထားကြောင်း ရှင်းလင်းစွာ သိနိုင်ပေသည်။ အကယ်၍ နည်းနည်းလေး ထိမိသွားပါက သေချာပေါက် အသက်ဆုံးရှုံးမည် ဖြစ်သည်။

'အသံပေးပြီး ခိုးတိုက်တာလား တကယ် ကောက်ကျစ်တာပဲ'

မုန်လဲ့က လုံးဝ မပြာယာသွားဘဲ ညာလက်ကို နဂါးလက်သည်း အဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်ကာ နှလုံးဆီသို့ ဦးတည်လာသော ဓားမြှောင်ကို ဖမ်းဆုပ်လိုက်သည်။

ထို့နောက် ပိန်ပိန်ပါးပါး လူ အံ့အားသင့်နေစဉ်မှာပင် ဒူးဖြင့် အားကုန် ပင့်တိုက်လိုက်တော့သည်။

တစ်ခုခု ပေါက်ကွဲသွားသကဲ့သို့ အသံနှင့်အတူ ပိန်ပိန်ပါးပါး လူက ဝက်သတ်ခံရသကဲ့သို့ စူးရှစွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး တစ်ကိုယ်လုံး လေထဲသို့ လွင့်စင်သွားတော့သည်။

"သေလိုက်စမ်း"

မုန်လဲ့က နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး လျှပ်စီးလှံတံ တစ်ချောင်းကို ပစ်ပေါက်လိုက်ရာ ပိန်ပိန်ပါးပါး လူ၏ နှလုံးကို မျက်တောင်တစ်ခတ် အတွင်းမှာပင် ဖောက်ထွင်းသွားပြီး သစ်ပင်ကြီး တစ်ပင်တွင် သွားစိုက်နေတော့သည်။

"မင်း မင်းက နဂါး"

ပိန်ပိန်ပါးပါး လူက ပါးစပ်ကို ဟကာ တစ်ခုခု ပြောရန် ကြိုးစားသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် ဘာမှ ထွက်မလာဘဲ ခေါင်းစောင်းသွားကာ သေဆုံးသွားတော့သည်။

"ဟူး"

မုန်လဲ့ သက်ပြင်းရှည်ကြီး တစ်ချက် ချလိုက်ပြီးနောက်မှသာ စိတ်အေးသွားတော့သည်။

ဤသူမှာ လုပ်ကြံသူ တစ်ယောက် ဖြစ်ပြီး လှုပ်ရှားမှုများက အလွန် သိုသိပ်ကာ ကောက်ကျစ်လွန်းလှသည်။ အနည်းငယ် ပေါ့ဆသွားပါက အဆင့်ခြောက် စစ်သည်တော်များပင် သူ၏ လက်အောက်တွင် သေဆုံးနိုင်ပေသည်။

နှမြောစရာ ကောင်းသည်မှာ သူက မုန်လဲ့နှင့် လာတွေ့နေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

"သူများကို သတ်တဲ့သူက တစ်နေ့ကျရင် ကိုယ်တိုင် ပြန်အသတ်ခံရမှာပဲ"

မုန်လဲ့က ပိန်ပိန်ပါးပါး လူအနီးသို့ သွားလိုက်ပြီး သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် သနားညှာတာမှု တစ်စက်လေးမျှပင် မရှိချေ။

ဤကဲ့သို့သော လူမျိုးသည် မှော်သားရဲ တောအုပ်ထဲတွင် စွန့်စားသူများကို အမြဲတမ်း ပုန်းကွယ် တိုက်ခိုက်လေ့ ရှိပြီး သူ၏ လက်အောက်တွင် လူမည်မျှ သေဆုံးခဲ့ရသည်ကိုပင် မသိနိုင်ချေ။ တကယ်ကို လူယုတ်မာများထဲမှ လူယုတ်မာ တစ်ယောက် ဖြစ်ရာ သေရမည်မှာ သေချာလှပေသည်။

သို့သော် ဤကဲ့သို့သော လူမျိုးများက အမြဲတမ်း ချမ်းသာလေ့ ရှိကြသည်။

မုန်လဲ့၏ မျက်လုံးများ တောက်ပလာပြီး သေဆုံးသူ၏ အဝတ်အစားများကို ရှာဖွေတော့သည်။

'လက်မှာလည်း မရှိဘူး'

'အိတ်ကပ်ထဲမှာလည်း မရှိဘူး'

'သိုလှောင်မှော်ပစ္စည်း လည်း မရှိဘူး'

'မှော်သလင်းကတ်တွေ ရွှေဒင်္ဂါးတွေလည်း မရှိဘူး'

'ထူးဆန်းတယ် ဘာလို့ မရှိရတာလဲ'

'ဒါမှမဟုတ် ဆင်းရဲသားလား'

'မဖြစ်နိုင်ပါဘူး'

အချိန်အတော်ကြာ ရှာဖွေပြီးနောက် ကြေးပြား တစ်ပြားပင် မတွေ့ရသဖြင့် မုန်လဲ့ အလွန် ဒေါသထွက်သွားသည်။

သူ၏ ခန့်မှန်းချက်အရ စွန့်စားသူများကို တိုက်ခိုက်လေ့ရှိသော ဤကဲ့သို့ လူဆိုးမျိုးသည် ချမ်းသာကြွယ်ဝသူ ဖြစ်ရမည် ဖြစ်ရာ မည်သို့ လုပ်၍ တစ်ပြားမှ မရှိဘဲ နေမည်နည်း။

"တစ်ခုခုတော့ မှားနေပြီ"

ဒေါသထွက်လာသဖြင့် မုန်လဲ့က ပိန်ပိန်ပါးပါး လူကို မီးရှို့လိုက်သည်။

"မင်းဆီမှာ ရွှေဒင်္ဂါး တစ်ပြားမှ မရှိဘူး ဆိုတာကို ငါ လုံးဝ မယုံဘူး"

မီးတောက်များ ပြင်းထန်စွာ လောင်ကျွမ်းနေသည်။

မီးဓာတ် မှော်ပညာ၏ လောင်ကျွမ်းမှု အောက်တွင် ပိန်ပိန်ပါးပါး လူမှာ အချိန်အတော်ကြာ မခံနိုင်ဘဲ ပြာကျသွားတော့သည်။ အဝတ်အစားများ၊ အသားများနှင့် အရိုးများ အားလုံး ပြာများ အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

ထိုအခါမှသာ မုန်လဲ့ သဲလွန်စကို တွေ့ရှိသွားတော့သည်။

အထူး မှော်ပစ္စည်းဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော ခါးပတ် တစ်ခုက ပြာများကြားတွင် ငြိမ်သက်စွာ ရှိနေပြီး ခါးပတ်ပေါ်တွင် လက်စွပ် ၄ ကွင်း ချည်နှောင်ထားသည်။

'ခုနက ရှာတုန်းက ဘာလို့ မတွေ့တာလဲ'

'အဝတ်အစား အထဲမှာ တွယ်ထားလို့များလား'

'အင်း ဖြစ်နိုင်တယ်'

မုန်လဲ့ တိတ်တဆိတ် ဝမ်းသာသွားပြီး ခါးပတ်ကို ကောက်ယူကာ စစ်ဆေးကြည့်လိုက်သည်။

ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် မုန်လဲ့ အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားသွားတော့သည်။

"ဟားဟား တကယ့်ကို သိုလှောင်ခါးပတ်ပဲ"

"ဒီလောက် ကြီးမားတဲ့ နေရာကြီး"

"ချမ်းသာပြီ ဒီတစ်ခါတော့ တကယ် ချမ်းသာပြီ"

"လက်စွပ် ၄ ကွင်းကို ထပ်ကြည့်လိုက်ဦးမယ်"

"သေစမ်း"

မုန်လဲ့ ကြီးမားသော ဝမ်းသာမှုကြီးထဲသို့ နစ်မြုပ်သွားတော့သည်။

ခါးပတ်နှင့် လက်စွပ် ၄ ကွင်းစလုံးမှာ သိုလှောင်မှော်ပစ္စည်းများ ဖြစ်နေကြသည်။

ခါးပတ်၏ နေရာက အကျယ်ဆုံး ဖြစ်ပြီး ကုဗမီတာ ၁၅၀ အထိ ရှိသည်။

ကျန်သော သိုလှောင်လက်စွပ် ၄ ကွင်းက အနည်းငယ် သေးငယ်သော်လည်း ကုဗမီတာ ၁၀၀၊ ၆၀၊ ၅၀ နှင့် ၁၀ အသီးသီး ရှိကြသည်။

ထို့အပြင် သိုလှောင်မှော်ပစ္စည်း ၅ ခုထဲတွင် မှော်ကျောက်သလင်း အများအပြား၊ ရွှေဒင်္ဂါးများ၊ ကျောက်မျက်ရတနာများ၊ လက်နက်များ၊ မှော်သလင်းကတ်များ၊ မှော်ပစ္စည်းများနှင့် တခြား အဖိုးတန် ပစ္စည်းများ အများအပြား ပါဝင်နေသည်။

အဝတ်အစားများ၊ အကင်များ၊ ဟင်းခတ်အမွှေးအကြိုင်များ၊ တဲများ စသည့် သိပ်တန်ဖိုးမကြီးသော်လည်း အသုံးဝင်သည့် လူသုံးကုန် ပစ္စည်းများလည်း ပါဝင်နေသေးသည်။

"သိုလှောင်မှော်ပစ္စည်း ၅ ခုတည်းရဲ့ တန်ဖိုးကတင် ရွှေဒင်္ဂါး သန်း ၃၀ ကျော်နေပြီ"

"ဒီလောက်များတဲ့ ရွှေဒင်္ဂါးတွေ မှော်သလင်းကတ်တွေ ကျောက်မျက်ရတနာတွေကို ထည့်မတွက်ထားဘူးနော်"

"ဒီတစ်ခါတော့ တကယ်ကို အမြတ်ကြီး ထွက်သွားပြီ"

"ဝါးဟားဟား တကယ်ကို အမြတ်ကြီး ထွက်သွားပြီ"

'တည်တည်ငြိမ်ငြိမ်နေစမ်း'

'တည်တည်ငြိမ်ငြိမ်နေစမ်း'

'ဒီနေရာက မှော်သားရဲ တောအုပ်နော် အန္တရာယ်တွေ အများကြီး ရှိတယ်'

'ပျော်လွန်းလို့ ရူးသွားရင်တော့ ဒုက္ခပဲ'

မုန်လဲ့က သူ့ကိုယ်သူ အတင်း တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းချုပ်လိုက်ပြီး လုံခြုံသော နေရာတစ်ခုကို အမြန် ရှာဖွေကာ ရရှိလာသည်များကို စတင် ရေတွက်တော့သည်။

"ပထမဆုံးအနေနဲ့ ရွှေဒင်္ဂါးတွေ အားလုံးကို စနစ်ထဲ သွင်းမယ်"

"ဒင် ဂုဏ်ယူပါတယ် ချမ်းသာကြွယ်ဝမှု ၅ သိန်း ၇ သောင်း တိုးလာပါတယ်"

"၅ သိန်း ၇ သောင်း"

မုန်လဲ့၏ မျက်လုံးများ တောက်ပသွားပြီး ကိုယ်ပိုင် အချက်အလက်များကို ချက်ချင်း ဖွင့်ကြည့်လိုက်သည်။

ပိုင်ရှင် - မုန်လဲ့

မျိုးနွယ် - လူသား (မီးနဂါး သွေးမျိုးဆက်၊ မီးတောက်မကောင်းဆိုးဝါး သွေးမျိုးဆက် ပါဝင်သည်)

ချမ်းသာကြွယ်ဝမှု - ၁၀၆၇၈၃၅ ရွှေဒင်္ဂါး

"တစ်ခု ဆယ်ခု ရာခု ထောင်ခု သောင်းခု သိန်းခု"

"၁၀ သိန်း ၆ သောင်း"

"ရွှေဒင်္ဂါး ၁၀ သိန်း ၆ သောင်း"

မုန်လဲ့က ပါးစပ် နားရွက်တိတ်မတတ် ရယ်မောလိုက်သည်။

"အရင်ဘဝတုန်းက ပင်ပင်ပန်းပန်း အလုပ်လုပ်ပြီး ပိုက်ဆံရှာခဲ့တာ ၄ နှစ်လောက် ကြာတာတောင် အိမ်တစ်လုံးရဲ့ စရန်ငွေလောက်ပဲ ရခဲ့တာ"

"ဒီကမ္ဘာကို ရောက်လာတာ ၆ လပဲ ရှိသေးတယ် သန်းကြွယ်သူဌေး ဖြစ်သွားပြီ ငါ့ကံကြမ္မာက ဝတ္ထုတွေထဲက ဇာတ်လိုက်တွေထက် မညံ့ဘူးပဲ"

သန်းကြွယ်သူဌေး။

မုန်လဲ့ အရင်ဘဝက နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြိုးစားခဲ့ရပြီး ယခုဘဝတွင်တော့ တကယ် အကောင်အထည် ပေါ်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်ရာ သူ၏ ရင်ထဲမှ ကြီးမားသော ဆန္ဒတစ်ခု ပြည့်ဝသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ဒါပေမယ့်... ပိုက်ဆံက ကောင်းပေမယ့် အသုံးမကျရင်တော့ ဂဏန်းတွေ သက်သက်ပဲ။

"လာစမ်း လာစမ်း"

"အရင်ဆုံး ရွှေဒင်္ဂါး ၆ သောင်းကို စွမ်းရည်အမှတ် အဖြစ် ပြောင်းပေး"

"ပြီးရင် စိတ်စွမ်းအင်နဲ့ မှော်စွမ်းအင် နှစ်ခုကို ခွဲထည့်ပေး"

"ဟားဟား နောက်ဆုံးတော့ စိတ်တိုင်းကျ လုပ်လို့ ရပြီ"

"ဒင် ဂုဏ်ယူပါတယ် အဆင့်ခုနစ် မှော်ဆရာ အဖြစ် အောင်မြင်စွာ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ပါပြီ"