အခန်း ၆၃

အခန်း ၆၃။ မုန်လဲ့ အမျိုခံရခြင်း

ပိုင်ရှင် - မုန်လဲ့

မျိုးနွယ် - လူသား (မီးနဂါး သွေးမျိုးဆက်၊ မီးတောက်မကောင်းဆိုးဝါး သွေးမျိုးဆက် ပါဝင်သည်)

ချမ်းသာကြွယ်ဝမှု - ၁၀၀၇၈၃၅ ရွှေဒင်္ဂါး

ခန္ဓာကိုယ်ကြံ့ခိုင်မှု - အဆင့်ခုနစ် စစ်သည်တော် (၁၅၁၂၃/၅၀၀၀၀)

စိတ်စွမ်းအင် - အဆင့်ခုနစ် မှော်ဆရာ (၁၀၁၂၈/၅၀၀၀၀)

မှော်စွမ်းအင် - အဆင့်ခုနစ် မှော်ဆရာ (၁၀၀၃၂/၅၀၀၀၀)

မှော်ပညာ - အများအပြား

စစ်ရေးကျင့်စဉ် - မီးနဂါး ကျမ်းစာ

စစ်ရေးစွမ်းရည် - အများအပြား

'မှော်စွမ်းအင်တွေ အရည်အဖြစ် ပြောင်းသွားပြီ'

'ပမာဏက နည်းသွားပေမယ့် ဖျက်ဆီးနိုင်စွမ်းကတော့ ပိုပြီး ကြောက်စရာ ကောင်းလာတယ်'

'စိတ်စွမ်းအင်ကလည်း အများကြီး တိုးတက်လာတယ်'

'အဆင့်ခုနစ် မှော်ဆရာ'

'အခုဆိုရင် ငါလည်း အဆင့်မြင့် မှော်ဆရာ တစ်ယောက် ဖြစ်သွားပြီ'

'မဟာမှော်ဆရာ'

မိမိ၏ ကိုယ်ပိုင် အချက်အလက်များကို ကြည့်ပြီး မုန်လဲ့ အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားနေမိသည်။

မှော်ပညာ လေ့ကျင့်ခြင်းသည် စစ်ရေး လေ့ကျင့်ခြင်းထက် အများကြီး ပိုမို ခက်ခဲပြီး အချိန်ကြာမြင့်စွာ တရားထိုင်ခြင်း၊ နေ့ရောညပါ စုဆောင်းခြင်း၊ နှစ်ပေါင်းများစွာ လေ့လာခြင်းများ လိုအပ်ပေသည်။

အကယ်၍ အဆင့်ခုနစ် မတိုင်ခင်အထိသည် စုဆောင်းခြင်းနှင့် အနည်ထိုင်ခြင်း ကာလ ဖြစ်ပြီး ပေါက်ကွဲနိုင်စွမ်းက အကန့်အသတ် ရှိကာ ယေဘုယျအားဖြင့် စစ်သည်တော်များကို မယှဉ်နိုင်ဟု ဆိုပါက...

အဆင့်ခုနစ် မဟာမှော်ဆရာ အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားချိန်တွင်တော့ အခြေအနေက လုံးဝ ကွာခြားသွားပြီ ဖြစ်သည်။ ဤအဆင့်ရှိ မှော်ဆရာများသည် အဆင့်သုံး မှော်ပညာများကို လက်တစ်ချောင်းတည်းဖြင့် ထုတ်လွှတ်နိုင်ပြီး ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအားရှိသော အဆင့်မြင့် မှော်ပညာများကိုလည်း အသုံးပြုနိုင်ကာ အဆင့်တူ စစ်သည်တော်များထက် အများကြီး ပိုမို ကြီးမားသော ဖျက်ဆီးမှုကို ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သည်။

ထို့ကြောင့်လည်း အဆင့်ခုနစ် မှော်ဆရာများသည် အဆင့်ခုနစ် စစ်သည်တော်များထက် အများကြီး ပိုမို အဖိုးတန်ပြီး နိုင်ငံတော်က အဆင့်ခုနစ် မှော်ဆရာများကို မှူးမတ် အဆင့်အတန်း ပေးအပ်ကာ နယ်မြေများ ချီးမြှင့်လေ့ ရှိကြသည်။

အဆင့်ခုနစ် စစ်သည်တော်များကတော့ ထိုကဲ့သို့သော အခွင့်အရေးမျိုး မရရှိကြချေ။

ဒီအချက်ကတင် သူတို့နှစ်ခုရဲ့ ကွာခြားချက်ကို ပြသနေပါပြီ။

'ငါ အခု မြို့တော်ကို ပြန်သွားရင် ကံကောင်းရင် နယ်စားလေး တစ်ယောက်လောက်တောင် ဖြစ်လာနိုင်တယ် ဟားဟား'

မုန်လဲ့က ယနေ့ ရရှိခဲ့သော အကျိုးအမြတ်များကို အလွန် ကျေနပ်နေမိသည်။

ရွှေဒင်္ဂါး ၅ သိန်း ၇ သောင်း။

မရေမတွက်နိုင်သော ရတနာများ။

ရွှေဒင်္ဂါး သန်း ၃၀ တန်ဖိုးရှိသော သိုလှောင်မှော်ပစ္စည်း ၅ ခု။

တကယ်ကို မမျှော်လင့်ဘဲ ချမ်းသာသွားပြီး စည်းစိမ်တွေ အပြည့်အဝ ရလိုက်တာပဲ။ ဒီတစ်ခေါက် မှော်သားရဲ တောအုပ် ခရီးစဉ်က တကယ်ကို တန်လွန်းတယ်။

'ဒါပေမယ့် ဆက်ပြီး အဆင့်တက်ချင်ရင် လိုအပ်တဲ့ ရွှေဒင်္ဂါး ပမာဏက နည်းနည်းနောနော မဟုတ်ဘူး'

ခန္ဓာကိုယ် ကြံ့ခိုင်မှု အပိုင်းတွင် အဆင့်ခုနစ်မှ အဆင့်ရှစ်သို့ တက်ရန် စွမ်းရည်အမှတ် ၃၄၈၇၇ မှတ် လိုအပ်ပြီး ၎င်းမှာ ရွှေဒင်္ဂါး ၃ သိန်း ၄ သောင်းကျော် ဖြစ်သည်။

စိတ်စွမ်းအင် အတွက် ရွှေဒင်္ဂါး ၃ သိန်း ၉ သောင်း လိုအပ်သည်။

မှော်စွမ်းအင် အတွက် ရွှေဒင်္ဂါး ၃ သိန်း ၉ သောင်း လိုအပ်သည်။

သုံးခု ပေါင်းလိုက်လျှင် စုစုပေါင်း ၁ သန်း ၁ သိန်း ၂ သောင်း လိုအပ်သည်။

ရွှေဒင်္ဂါး ၁ သန်း ၁ သိန်း ၂ သောင်း။

သို့သော် မုန်လဲ့ လက်ထဲတွင် ရွှေဒင်္ဂါး ၁ သန်းသာ ရှိနေသည်။ မလုံလောက်ချေ။

ဒါက အရေးမကြီးသေးပေ။ မုန်လဲ့၏ လက်ထဲရှိ မှော်ကျောက်သလင်းများ၊ ကျောက်မျက်ရတနာများ၊ သိုလှောင်မှော်ပစ္စည်းများ စသည်တို့ကို ရောင်းချလိုက်ပါက လိုအပ်နေသော ရွှေဒင်္ဂါး ၁ သိန်း ၂ သောင်းကို အလွယ်တကူ ဖြည့်ဆည်းနိုင်မည် ဖြစ်ကြောင်း သူ ကောင်းကောင်း သိထားသည်။

အဓိက ပြဿနာက နောက်ပိုင်း ဘယ်လို လုပ်မလဲ။

အဆင့်ခုနစ်မှ အဆင့်ရှစ်ကိုတောင် ဒီလောက် ရွှေဒင်္ဂါးတွေ အများကြီး လိုနေတာ။

အဆင့်ရှစ်ကနေ အဆင့်ကိုးဆိုရင်...

အဆင့်ကိုးကနေ သန့်စင်သော နယ်မြေဆိုရင်...

ရွှေဒင်္ဂါး ဘယ်လောက်တောင် လိုအပ်လာမလဲ။

၁၀ သန်းလား။

သန်း ၅၀ လား။

ဒါမှမဟုတ် အဲဒီထက် ပိုများလာမလား။

မုန်လဲ့ မသိချေ။ သို့သော် တစ်ချက်တော့ သေချာပါသည်။ နောက်ပိုင်း ရောက်လေလေ ပိုပြီး များလာလေလေ ဖြစ်ပြီး မုန်လဲ့ တွေးထားသည်ထက်ပင် အများကြီး ပိုမို များပြားလာနိုင်ပေသည်။

'မလုံလောက်ဘူး တကယ်ကို အများကြီး လိုနေသေးတယ်'

မုန်လဲ့ သက်ပြင်းရှည်ကြီး တစ်ချက် ချလိုက်ပြီး ရင်ထဲရှိ ပျော်ရွှင်မှုများ အားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားကာ တာဝန်ကြီးပြီး ခရီးဝေးသေးသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

'ပိုက်ဆံရှာမယ်'

'ငါ ပိုက်ဆံတွေ အများကြီး လိုတယ်'

မုန်လဲ့က မှော်သားရဲ တောအုပ် အတွင်းပိုင်းသို့ မဆိုင်းမတွဘဲ ဆက်လက် ဝင်ရောက်သွားတော့သည်။

'၁ နာရီ နေရာမှာ မှော်သားရဲ တစ်ကောင် တွေ့ပြီ'

"ဒင် တစ္ဆေ ဝိညာဉ်ကြောင် ၁ ကောင် သတ်ဖြတ်နိုင်တဲ့အတွက် ရွှေဒင်္ဂါး ၃၂၀၀ ရရှိပါတယ်"

'၄ နာရီ နေရာမှာ နောက်ထပ် မှော်သားရဲ တစ်ကောင် ရှိသေးတယ်'

"ဒင် ဂျိုတစ်ချောင်း ဆူးကြံ့ ၁ ကောင် သတ်ဖြတ်နိုင်တဲ့အတွက် ရွှေဒင်္ဂါး ၈၃၀၀ ရရှိပါတယ်"

တောအုပ် အတွင်းပိုင်းသို့ ဝင်ရောက်လာသည်နှင့်အမျှ။

မှော်သားရဲများက ပိုမို ရှားပါးလာပြီး ပိုမို အားကောင်းလာကြသည်။

အဆင့်လေး မှော်သားရဲများ။

အဆင့်ငါး မှော်သားရဲများ။

အဆင့်ခြောက် မှော်သားရဲများ။

မုန်လဲ့က ဆက်တိုက် ဝင်ရောက်လာရင်း နောက်ဆုံးတွင်တော့ အဆင့်ခြောက် မှော်သားရဲများ နေထိုင်သည့် ဒေသသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ ထိုအချိန်တွင် ညချမ်းအချိန် ရောက်ရှိလာပြီ ဖြစ်ပြီး မှော်သားရဲ တောအုပ်ကြီးမှာ အမှောင်ထုထဲတွင် နစ်မြုပ်သွားတော့သည်။

'မိုးချုပ်တော့မယ် ညအိပ်ဖို့ လုံခြုံတဲ့ နေရာတစ်ခု ရှာမှ ဖြစ်မယ်'

မှော်သားရဲ အများစုက နေ့ဘက်တွင် အသိုက်များထဲ၌ အိပ်စက် အနားယူကြပြီး ညဘက် ရောက်မှသာ အစာရှာ ထွက်လေ့ ရှိကြသည်။ ထို့ကြောင့် မှော်သားရဲ တောအုပ်၏ ညဘက်က နေ့ဘက်ထက် အများကြီး ပိုမို အန္တရာယ် များလှပေသည်။

ထိုအချက်ကြောင့်ပင် ညဘက်သည် မှော်သားရဲများကို အမဲလိုက်ရန် အကောင်းဆုံး အချိန် ဖြစ်သော်လည်း မုန်လဲ့က ထိုသို့ မလုပ်နိုင်ချေ။ တစ်နေကုန် ခရီးသွားထားသဖြင့် သူ အလွန် ပင်ပန်းနေပြီ ဖြစ်ပြီး ခန္ဓာကိုယ်နှင့် စိတ်စွမ်းအင်များကို ပြန်လည် ဖြည့်တင်းရန် အနားယူဖို့ လိုအပ်နေပေသည်။

မှော်သားရဲ တောအုပ် အတွင်းပိုင်းမှာ လုံးဝ ပေါ့ဆလို့ မရဘူးလေ။

ဒါပေမယ့် အခုလို ညဘက်မှာ အနားယူဖို့ ဘယ်နေရာက အကောင်းဆုံးလဲ။

မုန်လဲ့က မှော်ကော်ဇောပျံကို ထုတ်ယူပြီး တောအုပ် အပေါ်သို့ ပျံတက်ကာ စခန်းချရန် သင့်တော်မည့် နေရာကို ရှာဖွေလိုက်သည်။ အမြင့်ကို ရောက်လေလေ ပိုပြီး အဝေးကို မြင်ရလေလေ ဖြစ်ရာ တကယ်ပင် နေရာတစ်ခုကို သူ တွေ့ရှိသွားခဲ့သည်။

'ဟိုက လျှိုမြောင်လေးက မဆိုးဘူးပဲ'

အရှေ့ဘက် သစ်တောများကြားတွင် ဓားဖြင့် ခွဲချထားသကဲ့သို့ ရှည်လျားသော အက်ကွဲကြောင်း တစ်ခု ရှိနေသည်။ ၎င်းမှာ တောင်ကြီး နှစ်လုံးကြားရှိ လျှိုမြောင်တစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။

'သွားကြည့်ရအောင်'

မုန်လဲ့က မှော်ကော်ဇောပျံကို မောင်းနှင်ကာ လျင်မြန်စွာ ပျံသန်းသွားရာ ခဏအကြာတွင် လျှိုမြောင် အပေါ်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ လျှိုမြောင် အတွင်းပိုင်းမှ ရေစီးသံများ ထွက်ပေါ်နေပြီး ရေစီးကြောင်း ဘေးတစ်ဖက်တစ်ချက်ရှိ အပင်များက အလွန် စိမ်းလန်းစိုပြည်နေသည်။

သေချာ မကြည့်ရင် တကယ် မမြင်ရဘူးပဲ။

မုန်လဲ့က ရေစီးကြောင်း အတိုင်း လျှိုမြောင် အတွင်းပိုင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။ လျှိုမြောင်က ကွေ့ကောက်နေပြီး တစ်ခါတစ်ရံ ကျဉ်းမြောင်းကာ တစ်ခါတစ်ရံ ကျယ်ဝန်းပြီး အလွန် ပုံစံမကျချေ။ အတွင်းပိုင်းသို့ ဝင်ရောက်လာသည်နှင့်အမျှ အမြင်အာရုံက တဖြည်းဖြည်း ကျယ်ဝန်းလာသည်။

လျှိုမြောင်၏ အဆုံးသို့ ရောက်သောအခါ ဧရာမ ရေကန်ကြီး တစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ရေပြင်ပေါ်တွင် အဖြူရောင် မြူခိုးများ ဖုံးလွှမ်းနေပြီး ရေကန်ကြီး တစ်ခုလုံးကို နတ်ပြည်မှ ဂူတစ်ခုအလား လှပစွာ ပုံဖော်ပေးထားသည်။

မြူခိုးများကြားတွင် အိမ်မက်များအလား လှပနေသည်။

'ဒါက ရေပူစမ်း လား'

လေထဲတွင် ပျံသန်းနေစဉ်မှာပင် အပူလှိုင်း တစ်ခုက မျက်နှာပေါ်သို့ ရိုက်ခတ်လာသည်ကို မုန်လဲ့ ခံစားလိုက်ရပြီး အလွန် ဝမ်းသာသွားတော့သည်။

အောက်ဘက်မှာ ရေပူစမ်း ရှိနေတာ သေချာတယ်။

'တကယ်လို့ ရေပူစမ်းသာ ဆိုရင်တော့ အရမ်း မိုက်မှာပဲ'

မုန်လဲ့က ရေပြင်ပေါ်သို့ ဆင်းသက်ကာ လက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ရာ အရိုးထဲထိ စိမ့်ဝင်သွားမည့် အပူငွေ့ တစ်ခုက ရေထဲမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး အရေပြားကို လွှမ်းခြုံသွားကာ အလွန် ဇိမ်ကျသွားတော့သည်။

'ဒီရေအပူချိန်က မိုက်တယ်'

ပင်ပန်းနေသော တစ်နေ့တာ အပြီးတွင် ဤကဲ့သို့သော ရေပူစမ်း တစ်ခုနှင့် တွေ့ရခြင်းက ဘဝ၏ အကြီးမားဆုံး ကံကောင်းမှု တစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။ ဟွေရှ လျှို သာ တွေ့လျှင်ပင် သည်းခံနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

မုန်လဲ့က အော်ဟစ်လိုက်ပြီး မှော်ဝတ်ရုံကို ချွတ်ကာ ရေထဲသို့ ဒိုင်ဗင်ထိုး ဆင်းလိုက်သည်။ ပူနွေးသော ရေက အရေပြားကို လွှမ်းခြုံသွားရာ မုန်လဲ့မှာ ညည်းတွားတော့မတတ် ဇိမ်ကျသွားတော့သည်။

'သေစမ်း အရမ်း ပူတာပဲ'

'ဒါပေမယ့် ကောင်းတယ်'

ဤမျှလောက် ပူသော ရေထဲသို့ သာမန် လူတစ်ယောက် ဝင်သွားပါက ဝက်ကင်အလား အနီရောင် ဖြစ်သွားမည်မှာ သေချာလှသည်။ သို့သော် မုန်လဲ့က မတူချေ။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် ကြံ့ခိုင်မှုက အဆင့်ခုနစ် စစ်သည်တော်နှင့် ညီမျှပြီး မီးနဂါး သွေးမျိုးဆက်နှင့် မီးတောက်မကောင်းဆိုးဝါး သွေးမျိုးဆက်တို့ကိုလည်း ပိုင်ဆိုင်ထားရာ သူ အကြောက်ဆုံး မဟုတ်သည့် အရာမှာ အပူချိန်ပင် ဖြစ်သည်။

ဒီဂရီ ၇၀၊ ၈၀ လောက်ရှိတဲ့ ရေက ရေပူစမ်း စိမ်တာနဲ့ ဘာမှ မကွာဘူး။

"ဟားဟား အရမ်းကောင်းတာပဲ"

မုန်လဲ့က လက်မောင်းများကို ဖြန့်ကာ ရေကန်ထဲတွင် အမြန်နှုန်းဖြင့် ကူးခတ်နေသည်။ သူ၏ အမြန်နှုန်းမှာ ငါးများပင် ရှက်သွားစေနိုင်ပြီး ဖားပြုပ်များကိုပါ ကြိုးဆွဲချ သေချင်စိတ် ပေါက်သွားစေနိုင်သည်။

ရေများ ဖွာထွက်နေသည်။

ပထမဆုံး အမြန်ဆုံး အလွတ်ကူးပုံစံ….ပြီးတော့ အားအကုန်သက်သာဆုံး ဖားကူးပုံစံ

ပြီးတော့ လှပတဲ့ လိပ်ပြာကူးပုံစံ... ထားလိုက်ပါတော့ မကူးတတ်ဘူး။

အဆက်မပြတ် ကူးခတ်ပြီးနောက် မုန်လဲ့က ရေပြင်ပေါ်တွင် ပက်လက်လှန်ကာ မျက်စိမှိတ်ပြီး ရေစီးကြောင်းက အရေပြားကို ဖွဖွလေး ပွတ်တိုက်သွားသည်ကို ခံစားရင်း တစ်ကိုယ်လုံးကို လွှမ်းခြုံလာသော အပူငွေ့များကို ခံစားကာ ဇိမ်ခံနေတော့သည်။

တစ်လုံးတည်း ပြောရရင်... အရမ်းဇိမ်ကျတာပဲ။

ထိုအချိန်လေးမှာပင် မထင်မှတ်ထားသော အပြောင်းအလဲ တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

ကြီးမားသော ရေခွဲသံကြီး တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ဧရာမ အမည်းရောင် အရိပ်ကြီး တစ်ခုက ရေထဲမှ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာကာ အမှောင်ထုထဲတွင် ကြီးမားလှသော ပါးစပ်ကြီးကို ဟပြီး မုန်လဲ့ကို တစ်ကိုက်တည်းနှင့် မျိုချလိုက်တော့သည်။

"သေစမ်း"

မုန်လဲ့က ညှီစော်နံသော အနံ့ တစ်ခုကိုသာ ရလိုက်ပြီး ဘာမှ မတုံ့ပြန်နိုင်ခင်မှာပင် အမည်းရောင် အရိပ်ကြီးက သူ့ကို တစ်ကိုက်တည်းနှင့် မျိုချသွားတော့သည်။

“ဂလု….”

“ဂလု…”

“ဝေါ့…”

အမည်းရောင် အရိပ်ကြီးက ကျေနပ်စွာ လေတက်လိုက်ပြီး ခေါင်းကို ခါရမ်းကာ ရေထဲသို့ ပြန်လည် ဝင်ရောက်သွားပြီး ဘာမှ မဖြစ်ခဲ့သကဲ့သို့ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။