အခန်း ၆၄

အခန်း ၆၄။ ရေကန်အောက်ခြေရှိ လျှို့ဝှက်ချက်နှင့် မြင့်မြတ်သော နယ်မြေ နဂါးအလောင်း

တစ်ကိုယ်လုံး ချွဲကျိကျိ အရည်များ လွှမ်းခြုံခံလိုက်ရပြီး အရပ်မျက်နှာ အနှံ့အပြားမှ ကြောက်မက်ဖွယ် ဖိအားများ ကျရောက်လာကာ ညှီစော်နံသော အနံ့ဆိုးများကြောင့် မုန်လဲ့မှာ စားထားသမျှ အရာအားလုံးကို အန်ထုတ်ချင်စိတ်ပင် ပေါက်သွားတော့သည်။

'ငါ တကယ် အမျိုခံလိုက်ရတာလား သေစမ်း တစ်လမ်းလုံး သတိထားလာခဲ့တာကို နောက်ဆုံးတော့ ပေါ့ဆသွားတာပဲ'

မုန်လဲ့ အနည်းငယ် ရှက်သွားသည်။ မှော်သားရဲ တောအုပ်သို့ ရောက်လာကတည်းက သူ အလွန် သတိထားနေခဲ့သော်လည်း ယခုတော့ မထင်မှတ်ဘဲ အန္တရာယ်နှင့် ကြုံတွေ့လိုက်ရရာ ဝမ်းသာလွန်းလို့ ဝမ်းနည်းစရာတွေ ဖြစ်လာတော့သည်။

'ဒါပေမယ့် အခု အရေးအကြီးဆုံးက ဒီငရဲပြည်ကနေ မြန်မြန် ထွက်သွားဖို့ပဲ အနံ့က တကယ် ဆိုးလွန်းတယ်'

ထိုအကြောင်းကို တွေးမိလိုက်သောအခါ မုန်လဲ့က မီးတောက်မကောင်းဆိုးဝါး အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲရန် ချက်ချင်း ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် ပတ်လည်တွင် မီးတောက်များ ပြင်းထန်စွာ လောင်ကျွမ်းလာပြီး လက်မောင်းများက တုတ်ခိုင် ရှည်လျားလာကာ လက်သည်းများကလည်း ချွန်ထက်သော လက်သည်းများ အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

"လောင်ကျွမ်းလိုက်စမ်း"

မုန်လဲ့ မီးတောက်မကောင်းဆိုးဝါး အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်နှင့်အမျှ မီးတောက်များက အပြင်းအထန် လောင်ကျွမ်းလာပြီး အရိုးထဲထိ စိမ့်ဝင်သွားမည့် ပြင်းထန်သော နာကျင်မှု တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာရာ အမည်းရောင် အရိပ်ကြီးက နာကျင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ယင်လာတော့သည်။

"ဟီးဟီး မင်းကို အဝမျိုခိုင်းလိုက်မယ်"

မုန်လဲ့က အမည်းရောင် အရိပ်ကြီး၏ နာကျင်မှုကို ခံစားသိရှိနိုင်ပြီး ရင်ထဲတွင် အလွန် ကျေနပ်နေမိသည်။ မင်း ဗိုက်ထဲမှာ မီးလောင်နေတာကို ခံစားရတာ သိပ်မကောင်းဘူး မလား။

ဒါက မပြီးသေးဘဲ မုန်လဲ့က ချွန်ထက်သော လက်သည်းများဖြင့် အမည်းရောင် အရိပ်ကြီး၏ အတွင်းကလီစာများကို ရက်စက်စွာ လှီးဖြတ်လိုက်ရာ မျောက်ဘုရင် ဆွန်ဝူခုန်း က ယပ်တောင်မင်းသမီး၏ ဗိုက်ထဲတွင် ဒုက္ခပေးနေသည့် ဇာတ်လမ်းကို ပြန်လည် အသက်သွင်းလိုက်သကဲ့သို့ပင်။

"မူး မူး မူး..."

ဤသည်က အမည်းရောင် အရိပ်ကြီးကို အလွန် ဒုက္ခရောက်သွားစေပြီး နွားတစ်ကောင်အလား စူးရှစွာ အော်ဟစ်လိုက်ကာ အမြီးဖြင့် ရေကို ရိုက်ခတ်ပြီး ရေကန်ထဲတွင် ရူးသွပ်စွာ ပြေးလွှားကာ အလွန်အမင်း နာကျင်စွာ ရုန်းကန်နေတော့သည်။

ရေများ ဖွာထွက်ကာ လှိုင်းလုံးများ ထကြွနေပြီး အဖြူရောင် မြူခိုးများ ထွက်ပေါ်ကာ ကျောက်တုံးများ ကွဲကြေနေသည်။

မြူခိုးများကြားတွင် အမည်းရောင် အရိပ်ကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို တစ်ခါတစ်ရံ မြင်တွေ့နေရသည်။ ၎င်းမှာ တစ်ကိုယ်လုံး စိမ်းလန်းနေပြီး နွားခေါင်းနှင့် နွားဂျိုများ ရှိကာ မိကျောင်း ကျောကုန်းနှင့် မိကျောင်း ခြေသည်းများ ရှိသော စပါးကြီးမြွေကြီး တစ်ကောင် ဖြစ်နေသည်။

ဒါကတော့ အဆင့်ခုနစ် မှော်သားရဲ... မိကျောင်းကျောကုန်း နွားမြွေ ပင် ဖြစ်သည်။

အားကောင်းသော အဆင့်ခုနစ် မှော်သားရဲ တစ်ကောင် ဖြစ်သည့်အားလျော်စွာ မိကျောင်းကျောကုန်း နွားမြွေ သည် မိုင်ရာပေါင်းများစွာ ပတ်လည်ရှိ နယ်မြေ၏ ခေါင်းဆောင် ဖြစ်သည်။ ဤလျှိုမြောင်နှင့် ရေကန်သည် ၎င်း၏ အသိုက်များထဲမှ တစ်ခု ဖြစ်ပြီး ပုံမှန်အားဖြင့် မည်သည့် မှော်သားရဲမှ ဝင်ရောက်လာရဲခြင်း မရှိချေ။

မိကျောင်းကျောကုန်း နွားမြွေ သည် ရေကန် အောက်ခြေတွင် ရက်အနည်းငယ် အိပ်စက်နေခဲ့ပြီးနောက် အစာရှာရန် ထွက်လာစဉ် မုန်လဲ့ကို တွေ့လိုက်ရသဖြင့် တစ်ကိုက်တည်းနှင့် မျိုချလိုက်ခြင်း ဖြစ်ကာ ၎င်းအနေဖြင့် အပြင်သို့ ထွက်ရမည့် အချိန်ကိုပင် သက်သာသွားစေသည်။

သို့သော် ဤသည်မှာ အိပ်မက်ဆိုး၏ အစ ဖြစ်နေလိမ့်မည်ဟု ဘယ်သူ ထင်ထားမည်နည်း...

အစာအိမ်ထဲတွင် မီးလောင်နေခြင်းနှင့် အူများကို ဓားဖြင့် လှီးဖြတ်ခံနေရခြင်း နာကျင်မှုက ချင်းမင်းဆက် ခေတ်က ရက်စက်လှသော နှိပ်စက်မှုကြီး ၁၀ မျိုးထက်ပင် ပိုမို ဆိုးရွားလှပေရာ မိကျောင်းကျောကုန်း နွားမြွေ မှာ အလွန် သနားစရာ ကောင်းနေတော့သည်။

၎င်း၏ အော်ဟစ်သံက ဆယ့်ငါးမိနစ်ခန့် ကြာပြီးနောက် တဖြည်းဖြည်း တိတ်ဆိတ်သွားပြီး နောက်ဆုံးတွင်တော့ အလွန်အမင်း ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုများကို ခံစားရပြီးနောက် သေဆုံးသွားတော့သည်။

"ဒင် မိကျောင်းကျောကုန်း နွားမြွေ ၁ ကောင် သတ်ဖြတ်နိုင်တဲ့အတွက် ရွှေဒင်္ဂါး ၂ သိန်း ၂ သောင်း ရရှိပါတယ်"

"ရွှေဒင်္ဂါး ၂ သိန်း ၂ သောင်း ဒါက အဆင့်ခုနစ် မှော်သားရဲလား"

မိကျောင်းကျောကုန်း နွားမြွေ ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ခွဲပြီး အပြင်သို့ ထွက်လာသောအခါ မုန်လဲ့ တစ်ကိုယ်လုံး ချွဲကျိကျိ အရည်များ ပေကျံနေပြီး ညှီစော်နံသော အနံ့များ ထွက်နေသဖြင့် အန်ထုတ်ချင်စိတ်ပင် ပေါက်သွားတော့သည်။

" တောက်... အရမ်း နံတာပဲ"

မုန်လဲ့က သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲမှ ဆပ်ပြာ၊ ကိုယ်တိုက်ဆပ်ပြာရည် စသည်တို့ကို အမြန် ထုတ်ယူပြီး အားကုန် ပွတ်တိုက် ဆေးကြောလိုက်ရာ နာရီဝက်ခန့် ကြာပြီးမှသာ ညှီစော်နံသော အနံ့ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

"ဒါက ဘယ်လို အဖြစ်အပျက်ကြီးလဲ"

မုန်လဲ့ အနည်းငယ် စိတ်ပျက်သွားပြီးနောက်မှ သူ သတ်လိုက်သော သတ္တဝါဆန်းကို သတိရသွားသည်။ ဤအကောင်က အဆင့်ခုနစ် မှော်သားရဲ ဖြစ်ရာ ၎င်း၏ မှော်ကျောက်သလင်းက အလွန် တန်ဖိုးရှိလှပေသည်။

'အင်း အဲဒါကို ဆယ်ယူရမယ်'

ထိုသို့ တွေးမိလိုက်သောအခါ မုန်လဲ့က ဘေးဘီဝဲယာသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ မိကျောင်းကျောကုန်း နွားမြွေ ၏ အရိပ်အယောင်ကို မတွေ့ရတော့သဖြင့် ရေကန် အောက်ခြေသို့ နစ်မြုပ်သွားပြီဟု ခန့်မှန်းလိုက်သည်။

"ရေကန် အောက်ခြေကို သွားကြည့်ရအောင်"

ရေအောက်သို့ ငုပ်ဆင်းသွားသောအခါ အောက်ဘက်တွင် အလွန် မှောင်မိုက်နေပြီး လက်ဖြန့်လျှင်ပင် ကိုယ့်လက်ကိုယ် မမြင်ရချေ။ သို့သော် ဤသည်က မုန်လဲ့ကို အခက်မတွေ့စေနိုင်ဘဲ သူသည် ရေကန် အောက်ခြေသို့ ရောက်သွားပြီး မြေတုန်လှုပ်ခြင်း မှော်ပညာကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

ပေါ့ပါးသော တုန်ခါမှု တစ်ခု ပြန့်နှံ့သွားပြီး မီတာ ၂၀၀ အတွင်းရှိ အရာအားလုံးကို ရှင်းလင်းစွာ သိရှိလိုက်ရကာ မုန်လဲ့က မိကျောင်းကျောကုန်း နွားမြွေ ၏ အလောင်းကို အလွယ်တကူ ရှာတွေ့သွားသော်လည်း သူ မလှုပ်ရှားသေးချေ။

သူက ရေကန် အောက်ခြေကို စူးစိုက်ကြည့်နေပြီး မျက်လုံးများထဲတွင် ထူးဆန်းသော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။

'ရေကန် အောက်ခြေ အောက်မှာ... ဟာလာဟင်းလင်းကြီးလား'

မြေတုန်လှုပ်ခြင်း မှော်ပညာ၏ ထူးခြားချက်မှာ မြေပြင်ပေါ်ရှိ အရာများကိုသာမက မြေကြီးအောက် ၁ မီတာ ၂ မီတာ အနက်ရှိ အခြေအနေများကိုပါ စူးစမ်း သိရှိနိုင်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ မြေတုန်လှုပ်ခြင်း ဆိုသည်မှာ တုန်ခါမှုက မြေပြင်ပေါ်မှာတင် မဟုတ်ဘူးလေ။

မုန်လဲ့ ထူးဆန်းစွာ တွေ့ရှိလိုက်ရသည်မှာ ရေကန် အောက်ခြေရှိ ရွှံ့နွံများ၏ အောက် ၁ မီတာခန့် အနက်တွင် မြေကြီး ဖွဲ့စည်းပုံ မဟုတ်ဘဲ ဟာလာဟင်းလင်း ဖြစ်နေခြင်းပင်။

'ဟာလာဟင်းလင်း ဘယ်လိုဖြစ်လို့ ဟာလာဟင်းလင်း ဖြစ်နေရတာလဲ ထူးဆန်းလိုက်တာ'

မုန်လဲ့က မြေတုန်လှုပ်ခြင်း မှော်ပညာကို ထပ်မံ ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြန်သည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင်တော့ စူးစမ်း ရှာဖွေရန် မဟုတ်ဘဲ တူးဖော်ရန် ဖြစ်သည်။ ရေကန် အောက်ခြေရှိ ရွှံ့နွံများက ဘေးသို့ ဖြည်းဖြည်းချင်း ရွေ့လျားသွားပြီး ခဏအကြာတွင် အချင်း ၂ မီတာခန့်၊ အနက် ၁ မီတာခန့် ရှိသော ကျင်းတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

မုန်လဲ့၏ ခန့်မှန်းချက်အရ ရေကန် အောက်ခြေက တကယ်သာ ဟာလာဟင်းလင်း ဖြစ်နေပါက သူ ဤကျင်းကို တူးလိုက်သည်နှင့် ရေကန်ထဲရှိ ရေများက ကျင်းထဲမှတစ်ဆင့် အောက်ဘက်ရှိ ဟာလာဟင်းလင်း နေရာထဲသို့ စီးဝင်သွားရမည် ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူ၏ ခန့်မှန်းချက် မှားယွင်းသွားခဲ့သည်။

ကျင်း ဖြစ်ပေါ်လာပြီးနောက် ရေကန်ထဲရှိ ရေများက ကျင်းထဲသို့ စီးဝင်သွားမည့် အရိပ်အယောင် လုံးဝ မရှိဘဲ ကျင်းက မရှိသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်နေသည်။ ထို့အပြင် ကျင်းထဲမှ မျက်စိကျိန်းမတတ် တောက်ပသော အနီရောင် အလင်းတန်း တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး မုန်လဲ့၏ မျက်လုံးများကို ကျိန်းစပ်သွားစေသည်။

အနီရောင် အလင်းတန်းကို တဖြည်းဖြည်း ကျင့်သားရလာသောအခါ မုန်လဲ့က ကျင်းထဲသို့ ချက်ချင်း ကြည့်လိုက်ရာ ပူလောင်ပြင်းပြသော အပူလှိုင်း တစ်ခုက မျက်နှာပေါ်သို့ ရိုက်ခတ်လာပြီး မီးတောင်ပေါက် တစ်ခုထဲသို့ ရောက်သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

မှန်ပါတယ် မီးတောင်ပေါက် ပါပဲ။ အောက်ဘက်တွင် အနီရောင် ကမ္ဘာကြီး တစ်ခု ရှိနေပြီး ပတ်လည်တွင် အနီရောင် ကျောက်နံရံများ ရှိကာ အောက်ခြေတွင်တော့ အနီရောင် ချော်ရည်များ ရှိနေသည်။

"ဂလု"

"ဂလု"

ပူလောင်ပြင်းပြသော ချော်ရည်များက ဆူပွက်နေသော ရေနွေးများအလား အသံများ ထွက်ပေါ်နေပြီး အမည်းရောင် အခိုးအငွေ့များနှင့် ပူဖောင်းများ ထွက်ပေါ်ကာ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းသော အပူလှိုင်းများကို အဆက်မပြတ် ထုတ်လွှတ်နေသည့်အပြင် စူးရှသော ကန့်အနံ့ လည်း ရနေသည်။

'မြေအောက် ချော်ရည်... မဖြစ်နိုင်ဘူး'

မုန်လဲ့ ကြောင်အမ်းသွားသည်။ 'ရေကန်က ဘယ်လောက် နက်လို့လဲ မြေအောက်ကို ရောက်ဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ဘူးလေ တစ်ခုတည်းသော ဖြစ်နိုင်ခြေက... ဒီနေရာက မီးတောင်ပေါက် တစ်ခု ဖြစ်ရမယ် ဒီလိုမှပဲ ဒီလောက် တိမ်တဲ့ နေရာမှာ ချော်ရည်တွေ ရှိနေတာကို ရှင်းပြလို့ ရမှာ'

ဘာကြောင့်မှန်းမသိ မြေအောက် ချော်ရည်များကို မြင်လိုက်ရပြီး ချော်ရည်များမှ ထွက်ပေါ်လာသော ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းသည့် အပူချိန်ကို ခံစားလိုက်ရသောအခါ မုန်လဲ့၏ ခန္ဓာကိုယ်က ပူနွေးလာပြီး ရင်ထဲတွင် ယားယံလာကာ ပူလောင်ပြင်းပြသော ချော်ရည်များထဲသို့ ခုန်ချပြီး ချော်ရည်ရေချိုးချင်စိတ် ပေါက်လာတော့သည်။

'ဒါ ခန္ဓာကိုယ်ထဲက မီးနဂါး သွေးမျိုးဆက် ကြောင့်များလား'

မုန်လဲ့ တိတ်တဆိတ် ခန့်မှန်းလိုက်ပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကျင်းပေါက်ထဲသို့ ခေါင်းဝင်ကာ ဆက်လက် ကြည့်ရှုလိုက်သည်။ ဤမီးတောင်ပေါက်က အလွန် ထူးဆန်းနေသည်ဟု သူ ခံစားရပြီး အပေါ်ဘက်ရှိ ရေများက အောက်သို့ စီးမကျလာခြင်းက ဘယ်လို သဘောတရားလဲဟု တွေးမိသည်။

'အဲဒါ ဘာကြီးလဲ'

မုန်လဲ့ တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ယင်သွားပြီး နေရာတစ်ခုကို စူးစိုက်ကြည့်ကာ သရဲတစ်ကောင်ကို မြင်လိုက်ရသကဲ့သို့ အလွန်အမင်း အံ့အားသင့် ထိတ်လန့်သွားတော့သည်။

'နဂါး မီးနဂါး အဲဒါ မီးနဂါးလား'

မုန်လဲ့ အနည်းငယ် စကားထစ်သွားသည်။ သူ ကြည့်နေသော နေရာတွင် ပူလောင်ပြင်းပြပြီး ကျယ်ဝန်းလှသော ချော်ရည်အိုင်ကြီး၏ အလယ်ဗဟို၌ ကျွန်းငယ်လေး တစ်ခု ရှိနေပြီး ထိုကျွန်းငယ်လေး အပေါ်တွင် ၅၀ မီတာကျော် ရှည်လျားသော ဧရာမ သတ္တဝါကြီး တစ်ကောင် ဝပ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

တစ်ကိုယ်လုံး မီးနီရောင် အကြေးခွံများ ဖုံးလွှမ်းနေပြီး သံမဏိများအလား မာကျောပုံရကာ နဂါးဂျို နှစ်ချောင်းက ကောင်းကင်သို့ ထိုးထွက်နေပြီး ကောင်းကင်ကိုပင် ဖောက်ထွင်းတော့မည့်ပုံ ပေါ်နေသည်။ လင်းနို့ တောင်ပံများ ဖြန့်ကျက်ထားရာ ကျွန်းငယ်လေး တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံထားပြီး တုတ်ခိုင် ရှည်လျားသော အမြီးက ဆူးများ ပြည့်နှက်နေကာ ချော်ရည်များထဲတွင် နစ်မြုပ်နေသည်။

အလွန် ကြမ်းတမ်းပြီး ရက်စက်သော အရှိန်အဝါ တစ်ခုက ၎င်း၏ ကိုယ်ပေါ်မှ ထွက်ပေါ်နေပြီး မီတာ ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ ကွာဝေးသော်လည်း မုန်လဲ့ အနေဖြင့် ထိုကြမ်းတမ်းပြီး ရက်စက်လှသော ကြောက်မက်ဖွယ် အရှိန်အဝါကို ရှင်းလင်းစွာ ခံစားနေရသည်။

သို့သော် ထူးဆန်းသည်မှာ ဤဧရာမ သတ္တဝါကြီးတွင် အသက်ဓာတ် လုံးဝ မရှိတော့ဘဲ သေဆုံးနေသော အလောင်းကြီး တစ်လောင်းသာ ဖြစ်နေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ အကြောင်းမှာ ၎င်း၏ ခေါင်းပေါ်တွင် အမည်းရောင် လှံတံ တစ်ချောင်း စိုက်ဝင်နေပြီး ထိုနေရာတွင်ပင် အသေသတ်ခံထားရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

'ဒါ မီးနဂါးပဲ ပြီးတော့ မြင့်မြတ်သော နယ်မြေ အဆင့်ရှိတဲ့ မီးနဂါး မြင့်မြတ်သော နယ်မြေ အဆင့်ရှိတဲ့ မီးနဂါးက ဘာလို့ ဒီမှာ လာသေနေရတာလဲ'

မုန်လဲ့ အလွန်အမင်း အံ့အားသင့်နေမိသည်။ နဂါးမျိုးနွယ် ဆိုသည်မှာ ကောင်းကင်ယံ၏ ခေါင်းဆောင်များဟု တင်စားခေါ်ဝေါ်ကြပြီး ကောင်းကင်ယံတိုက်ကြီးရှိ သက်ရှိများ၏ ထိပ်ဆုံးအဆင့်တွင် ရှိသော သတ္တဝါများ ဖြစ်ကြရာ မြင့်မြတ်သော နယ်မြေ အဆင့် နဂါးကြီးများဆိုလျှင်တော့ ပြောစရာပင် မလိုတော့ချေ။

ဤမျှ အားကောင်းသော သတ္တဝါ တစ်ကောင်က အသတ်ခံရတယ်တဲ့လား။