အခန်း ၆၆

အခန်း ၆၆။ မဟာမှော်ဆရာကြီး၊ ဤသည်မှာ နတ်လက်နက် ဖြစ်သည်

ပူလောင်ပြင်းပြသော ချော်ရည်အိုင်ကြီးထဲတွင် မီးခိုးငွေ့များ လွှမ်းခြုံနေပြီး မျက်နှာပြင်မှာ ဆူပွက်နေသည်။

ပတ်ဝန်းကျင် လေထုမှာ ခြောက်သွေ့ပြီး ပူလောင်နေကာ အောက်ဆီဂျင် ပမာဏလည်း အလွန် နည်းပါးလှသဖြင့် သာမန် သက်ရှိများ လုံးဝ အသက်ရှင် နေထိုင်နိုင်မည် မဟုတ်ချေ။ ဤနေရာသည် တားမြစ်နယ်မြေ ဖြစ်ပြီး အသက်အန္တရာယ် ရှိသော နေရာလည်း ဖြစ်ကာ တကယ့် လူ့ပြည်မှ ငရဲပြည် တစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။

"ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲ ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲ"

မုန်လဲ့ အလွန် ပြာယာခတ်နေသည်။ မီးနဂါး အလောင်းကြီးမှာ ကြီးမားလွန်းလှသဖြင့် သိုလှောင်မှော်ပစ္စည်းများ၏ နေရာက လုံးဝ မလုံလောက်ချေ။ ဆိုလိုသည်မှာ ဤအလောင်းကြီး တစ်ခုလုံးကို သယ်သွား၍ မရနိုင်ကြောင်းပင် ဖြစ်သည်။

လက်ချည်းသက်သက် အပြန်မခံရအောင် ၎င်း၏ ကိုယ်ပေါ်မှ တစ်ခုခုကိုတော့ ခွာယူသွားရမည် ဖြစ်သည်။ နဂါးအကြေးခွံ၊ နဂါးကျောက်သလင်း၊ နဂါးဂျို... စသည်တို့ အားလုံးက အလွန် ကောင်းမွန်ပြီး စျေးကောင်းကောင်း ရနိုင်ပေသည်။

"အခု ပြဿနာက ဘယ်လို ခွာမလဲ ဆိုတာပဲ"

မုန်လဲ့၏ အကြည့်များက အမည်းရောင် လှံတံပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသည်။ ဤလှံတံက မြင့်မြတ်သော နယ်မြေ မီးနဂါး ၏ ခေါင်းကို ဖောက်ထွင်းပြီး လည်ချောင်းမှ ထွက်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

၎င်းက... ဤမြင့်မြတ်သော နယ်မြေ မီးနဂါး ကို အသေသတ်ထားခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

"ခေါင်းဆိုတာ မီးနဂါး ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ အမာကျောဆုံး အစိတ်အပိုင်းပဲ ခေါင်းကိုတောင် ဖောက်ထွင်းနိုင်တယ် ဆိုတော့ ဒီလှံတံက..."

မုန်လဲ့၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ထူးဆန်းသော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာပြီး မီးနဂါး၏ ခေါင်းပေါ်သို့ ခုန်တက်ကာ ဤကြောက်မက်ဖွယ် လက်နက်နှင့် အနီးကပ် တွေ့ဆုံလိုက်သည်။

တစ်ကိုယ်လုံး မှင်အလား မည်းနက်နေသည်။

လူကြီး တစ်ယောက်၏ လက်ကောက်ဝတ်ခန့် တုတ်သည်။

မှော်အစီအရင်များ အနှံ့အပြား ပါရှိသည်။

မသိရသော သတ္တုဖြင့် ပြုလုပ်ထားသည်။

"ကြည့်ရတာ ရိုးရိုးရှင်းရှင်းနဲ့ အစွမ်းမရှိတဲ့ ပုံစံပဲ"

"ဒါပေမယ့် မီးနဂါးရဲ့ ခေါင်းကိုတောင် ဖောက်ထွင်းနိုင်တယ် ဆိုတော့ အရမ်း ထက်မြက်မှာပဲ ဒါကို သုံးပြီး တစ်ခုခုကို လှီးထုတ်လို့ ရလောက်တယ်"

မုန်လဲ့က အမည်းရောင် လှံတံကို ကိုင်ကာ အားကုန် ဆွဲနှုတ်လိုက်သည်။

"အဲ..."

နည်းနည်းလေးမှ မလှုပ်ချေ။

ထပ်ပြီး အားကုန် ဆွဲနှုတ်လိုက်သည်။

နည်းနည်းလေးမှ မလှုပ်ချေ။

သွားကြိတ်ပြီး အားကုန် သုံးလိုက်သော်လည်း လုံးဝ မလှုပ်ချေ။

"သေစမ်း..."

မုန်လဲ့က မီးနဂါး ခေါင်းပေါ်တွင် ထိုင်ချလိုက်ပြီး ဆဲဆိုချင်စိတ်ပင် ပေါက်သွားတော့သည်။ "ဒီလှံတံက ဘယ်လို လှံတံမျိုးလဲ ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် လေးနေရတာလဲ"

"မဖြစ်နိုင်ပါဘူး"

"ငါ့ရဲ့ အဆင့်ခုနစ် စစ်သည်တော် ခွန်အားနဲ့ ဘယ်လို လှံတံမျိုးကိုမှ မနှုတ်နိုင်တာ မရှိဘူးလေ ဒါမှမဟုတ် မီးနဂါးရဲ့ ခေါင်းရိုးထဲမှာ ညပ်နေတာများလား"

"မဖြစ်ဘူး"

"လက်လျှော့လို့ မဖြစ်ဘူး"

"ဒါက ဒီနဂါးအလောင်းကို ခွဲစိတ်ဖို့ တစ်ခုတည်းသော မျှော်လင့်ချက်ပဲ"

မုန်လဲ့ သွားကြိတ်ကာ ထပ်မံ ကြိုးစားလိုက်ပြန်သည်။

သို့သော် နောက်ထပ် မိနစ်အနည်းငယ် ကြာသောအခါ မုန်လဲ့က အားအင်ကုန်ခမ်းလာသော်လည်း အမည်းရောင် လှံတံက နဂါးအလောင်းပေါ်တွင် ပေါက်နေသကဲ့သို့ နည်းနည်းလေးမှ မလှုပ်ခဲ့ချေ။

"ပင်းပန်းလိုက်တာ"

မုန်လဲ့က အမောတကော အသက်ရှူနေပြီး တူတစ်လက် ယူကာ အရာအားလုံးကို ထုခွဲပစ်ချင်စိတ်ပင် ပေါက်လာတော့သည်။ တကယ် ဒေါသထွက်စရာ ကောင်းလိုက်တာ။ ငါ ဒီလောက်တောင် ကြိုးစားနေတာကို မင်းက နည်းနည်းလေးတောင် မလှုပ်ဘူးလား။

"မင်း ဒီလိုလုပ်လို့ ဘုရားသတ် လှံတံ ကို နှုတ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"

ထိုအချိန်လေးမှာပင် အိုမင်းသော အသံတစ်ခု နားဘေးမှ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ဘယ်သူလဲ"

မုန်လဲ့ တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ယင်သွားပြီး ချက်ချင်း မတ်တတ်ရပ်ကာ ဘေးဘီဝဲယာသို့ ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အံ့အားသင့်မှုနှင့် သတိထားမှုများ ပြည့်နှက်နေတော့သည်။ ဤမျှ လျှို့ဝှက်သော နေရာတွင် တခြားလူ တစ်ယောက် ရှိနေပြီး သူက လုံးဝ သတိမထားမိခဲ့ဘူးလား။

အရမ်း ပေါ့ဆသွားတာပဲ။

တကယ်လို့ တစ်ဖက်လူကသာ မကောင်းတဲ့ ရည်ရွယ်ချက် ရှိနေရင် သူတော့...

မုန်လဲ့ ကြက်သီးထသွားတော့သည်။

"မလန့်ပါနဲ့ ငါ့မှာ မကောင်းတဲ့ ရည်ရွယ်ချက် မရှိပါဘူး"

အမည်းရောင် လှံတံမှ အပြာရောင် အခိုးအငွေ့ တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး အထက်သို့ တက်သွားကာ လူတစ်ယောက် အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ မဟုတ်ဘူး... တိတိကျကျ ပြောရရင် နဂါးလူသား။

မီးနီရောင် ဝတ်ရုံရှည်။

မီးနီရောင် ဆံပင်ရှည်။

မီးနီရောင် မုတ်ဆိတ်မွှေးရှည်။

ကြင်နာသနားတတ်သော မျက်နှာ။

ခေါင်းပေါ်ရှိ မီးနီရောင် ဂျိုနှစ်ချောင်း။

"ခင်... ခင်ဗျား ဘယ်သူလဲ"

မုန်လဲ့က မီးနဂါး ခေါင်းပေါ်တွင် မျောလွင့်နေသော ဆံပင်နီ အဖိုးအိုကို ကြည့်ပြီး အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်နေကာ စကားပင် ထစ်နေတော့သည်။

"ငါ ဘယ်သူလဲ ဟုတ်လား"

ဆံပင်နီ အဖိုးအိုက ရယ်မောလိုက်ပြီး မုတ်ဆိတ်ကို ပွတ်သပ်ကာ "ငါက မီးနဂါး မှော်ပညာသင်တန်းကျောင်း ရဲ့ ကျောင်းအုပ်ကြီး၊ မီးနဂါး နိုင်ငံတော် ရဲ့ နန်းတွင်း မဟာမှော်ဆရာကြီး အီမော့စ် ခရိုကာ ပါ ကလေးလေး မင်း ငါ့နာမည်ကို ကြားဖူးမှာပေါ့"

"မီးနဂါး မှော်ပညာသင်တန်းကျောင်း ရဲ့ ကျောင်းအုပ်ကြီးလား"

မုန်လဲ့ အနည်းငယ် ကြောင်အမ်းသွားပြီး တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။ "ကျွန်တော်တို့ ကျောင်းအုပ်ကြီးက ဖရက်ဒရစ် ဖီးလစ် ပါ ခင်ဗျားပုံစံ မဟုတ်ဘူး... နေပါဦး"

"အီမော့စ် ခရိုကာ"

မုန်လဲ့က အံ့ဩတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "ခင်ဗျားက အီမော့စ် ခရိုကာ လို့ ပြောလိုက်တာလား"

"ဟားဟား ကြည့်ရတာ မင်း ငါ့နာမည်ကို ကြားဖူးတယ် ထင်တယ်"

ဆံပင်နီ အဖိုးအိုက ဝမ်းသာအားရ ပြုံးလိုက်သည်။ "ငါ တကယ်ကို ဝမ်းသာတယ်"

သို့သော် မုန်လဲ့က အဖိုးအိုကို စူးစိုက်ကြည့်ကာ "အီမော့စ် ခရိုကာ ဆိုတာ ကျွန်တော်တို့ မီးနဂါး မှော်ပညာသင်တန်းကျောင်း ရဲ့ ဒုတိယမြောက် ကျောင်းအုပ်ကြီးလေ ဒါပေမယ့် သူ သေသွားတာ နှစ်ပေါင်း ၂ သောင်းကျော်တောင် ရှိပြီ ခင်ဗျားက အီမော့စ် ခရိုကာ ဆိုတော့ ကျွန်တော့်ကို နောက်နေတာလား"

အီမော့စ် ခရိုကာ။

မီးနဂါး မှော်ပညာသင်တန်းကျောင်း ၏ ဒုတိယမြောက် ကျောင်းအုပ်ကြီး၊ အားကောင်းသော မြင့်မြတ်သော နယ်မြေ နဂါးလူသား၊ ရေနှင့် မီး မှော်ပညာများကို ကျွမ်းကျင်သော မြင့်မြတ်သော နယ်မြေ မဟာမှော်ဆရာ၊ နဂါးစကား မှော်ပညာကို ပထမဆုံး တတ်မြောက်သော နဂါးလူသား၊ မှော်ပညာများကို လေ့လာရာတွင် ကျွမ်းကျင်ပြီး ရေနှင့် မီး မှော်ပညာ ၁၈၉ မျိုးကို တီထွင်နိုင်ခဲ့ကာ ရေနှင့် မီး မှော်ပညာ လေ့လာမှုတွင် ကြီးမားသော ပံ့ပိုးမှုများ ပြုလုပ်ခဲ့သူ။

ထိုအကြောင်းအရာများကို မုန်လဲ့က ကျောင်းဝင်းထဲရှိ ရုပ်တုများတွင် ဖတ်ခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။ ဒုတိယမြောက် ကျောင်းအုပ်ကြီး အီမော့စ် ခရိုကာ ၏ ကြီးကျယ်သော လုပ်ရပ်များကို ရုပ်တုများတွင် ရေးထိုးထားရာ မုန်လဲ့ ယနေ့တိုင် မှတ်မိနေပြီး အလွန်လည်း လေးစားနေမိသည်။

သို့သော် ပြဿနာက အီမော့စ် ခရိုကာ သည် ကျောင်းအုပ်ကြီး ရာထူးမှ အနားယူပြီး မကြာမီမှာပင် ထူးဆန်းစွာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီး ထိုအချိန်မှ စ၍ သတင်းအစအန လုံးဝ မရတော့သဖြင့် လူတိုင်းက သူ သေဆုံးသွားပြီဟု ထင်မှတ်ခဲ့ကြသည်။

ယခုအချိန်ထိဆိုလျှင် နှစ်ပေါင်း ၂ သောင်းကျော်ပင် ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

"ငါ သေသွားတာ နှစ်ပေါင်း ၂ သောင်းကျော်ပြီ ဟုတ်လား"

အဖိုးအို အနည်းငယ် ကြောင်အမ်းသွားပြီးနောက် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ "နှစ်ပေါင်း ၂ သောင်းကျော်တောင် ကြာသွားပြီလို့ မထင်ထားဘူး တကယ်ကို အချိန်တွေ ကုန်မြန်တာပဲ"

မုန်လဲ့က အဖိုးအိုကို စူးစိုက်ကြည့်နေပြီး လုံးဝ အလျော့မပေးချေ။

"ကလေးလေး မလန့်ပါနဲ့ ငါက တကယ် အီမော့စ် ခရိုကာ ပါ"

အဖိုးအိုက ရယ်မောလိုက်သည်။ "အဲဒီတုန်းက ငါ မြင့်မြတ်သော နယ်မြေ အထွတ်အထိပ်မှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာအောင် တက်မလာနိုင်တော့ဘဲ ကျောင်းအုပ်ကြီး ရာထူးကနေ အနားယူပြီး ကောင်းကင်ယံတိုက်ကြီး တစ်ခွင် လှည့်လည် ခရီးသွားခဲ့တယ်"

"နောက်ဆုံးတော့ အကျိုးကျေးဇူးတွေ ရလာပြီး အဆင့်တက်ဖို့ အခွင့်အရေးကို ရှာတွေ့ခဲ့တယ် အဲဒါနဲ့ မှော်သားရဲ တောအုပ်ထဲက ဒီမီးတောင်ပေါက်ကို လာခဲ့တာပေါ့"

"ဒါပေမယ့် ငါ အဆင့်တက်မယ့် နောက်ဆုံး အချိန်လေးမှာ ဒီအမည်းရောင် လှံတံက ဘယ်ကနေ ရောက်လာမှန်း မသိဘဲ ငါ့ကို နေရာမှာတင် သတ်ပစ်လိုက်ပြီး ငါ့ဝိညာဉ်ကို မျိုချကာ ဒီထဲမှာ ချုပ်နှောင်ထားလိုက်တယ်"

ထိုစကားများကို ပြောနေစဉ် အဖိုးအိုတွင် မုန်းတီးမှုများ၊ ဒေါသများ လုံးဝ မရှိဘဲ အသံက တည်ငြိမ်နေကာ အရေးမကြီးသော ကိစ္စလေး တစ်ခုကို ပြောပြနေသကဲ့သို့ ပြုံးရွှင်နေသည်။

ဤစိတ်ထားက မုန်လဲ့ကို အလွန် အံ့အားသင့်သွားစေသည်။

အသတ်ခံရတာတောင် ဒီလောက် တည်ငြိမ်နေနိုင်တာ စိတ်ထားက တကယ်ကို မိုက်တာပဲ။

တကယ်လို့ အဖိုးအိုက သူ့ကို လိမ်နေတာလည်း ဖြစ်နိုင်သေးတယ်။

ဤအချက်နှင့် ပတ်သက်၍ မုန်လဲ့ ဘာမှ မခွဲခြားနိုင်ချေ။ သူက အဖိုးအို၏ စကားအတိုင်းသာ လိုက်မေးလိုက်သည်။

"ဒါဆို ခင်ဗျား ကိုယ်တိုင်တောင် ဘယ်သူ သတ်သွားလဲ ဆိုတာ မသိဘူးပေါ့"

"ဟုတ်တယ်"

အဖိုးအိုက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး အနည်းငယ် စိတ်ပျက်စွာဖြင့် "ဒီအမည်းရောင် လှံတံထဲမှာ ချုပ်နှောင်ခံထားရပြီး နေရောင်ခြည်တောင် မမြင်ရဘဲ လူမကျ သရဲမကျ ဖြစ်နေတာ ငါလည်း ဒေါသထွက်ခဲ့ဖူးတယ် မုန်းတီးခဲ့ဖူးတယ် မကျေနပ်ခဲ့ဖူးတယ်..."

"ဒါပေမယ့် အချိန်တွေ ကြာလာတော့ အားလုံးက ပျောက်ကွယ်သွားတယ် အကြောင်းပြချက် မရှိဘဲ အသတ်ခံရပြီး ရန်သူကိုတောင် မသိရတာတော့ ငါ နည်းနည်းလေး စိတ်ပျက်မိတယ်"

"ဘယ်သူမဆို စိတ်ပျက်မှာပဲ"

မုန်လဲ့က ခေါင်းခါလိုက်သည်။ "ဒါပေမယ့် ဒီလှံတံပိုင်ရှင်က ခင်ဗျားကိုတောင် သတ်နိုင်တယ် ဆိုတော့ သူ့ရဲ့ စွမ်းအားက အတိုင်းအဆ မရှိလောက်ဘူး သူ ဘယ်သူလဲ ဆိုတာ မသိတာကလည်း ကောင်းတဲ့ အချက် တစ်ခု ဖြစ်နိုင်ပါတယ်"

"ငါလည်း အဲဒီလို တွေးဖူးတယ်"

အဖိုးအိုက ပြုံးလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ဒီလှံတံ ပြုလုပ်ထားတဲ့ ပစ္စည်းက ကောင်းကင်ယံတိုက်ကြီး က ပစ္စည်း မဟုတ်ဘူး ပြီးတော့ သူ့အပေါ်မှာ ရေးဆွဲထားတဲ့ မှော်အစီအရင်တွေကလည်း အဆုံးအစမရှိတဲ့ နက်နဲမှုတွေ ပါဝင်နေပြီး မြင့်မြတ်သော နယ်မြေ အဆင့်ထက် ကျော်လွန်နေတယ်"

"ဒါကြောင့် ဒီအမည်းရောင် လှံတံပိုင်ရှင်က မြင့်မြတ်သော နယ်မြေ အထက်မှာ ရှိတဲ့ ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ် တစ်ယောက် ဖြစ်ရမယ်လို့ ငါ ရဲရဲဝံ့ဝံ့ ခန့်မှန်းရဲတယ် သူ့လက်ချက်နဲ့ သေရတာလည်း ငါ ကံဆိုးလို့ပဲ"

"ဒါဆို... ဒီလှံတံက ရတနာ တစ်ခုပေါ့"

"ရတနာတင် ဘယ်ကမလဲ ဒါက နတ်လက်နက် တစ်ခုပဲ"