← Chapters

အခန်း ၇၂

Vol. 8 Ch. 72

အခန်း ၇၂

Vol. 8 Ch. 72

အခန်း ၇၂။ နဂါးမျောက်ဝံ သေဆုံးခြင်းနှင့် အလွန်အမင်း တုံးအခြင်း

"ဝေါင်း"

ခန္ဓာကိုယ်တွင် သွေးများ ပေကျံနေပြီး အသားများ ကွဲအက်နေသည်။ မြေပြင်ပေါ်တွင် သွေးများက ချောင်းငယ်လေးအလား စီးဆင်းနေသည်။ တိုက်တန်နဂါးမျောက်ဝံ က အဆက်မပြတ် ဟိန်းဟောက်နေပြီး အရှိန်အဝါက ကြမ်းတမ်းနေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း ဟိန်းဟောက်သံက ယခင်ကထက် အများကြီး တိုးသွားပြီး လက်မောင်းများ လွှဲယမ်းသည့် အမြန်နှုန်းကလည်း ယခင်ကထက် တစ်ဝက်ခန့် နှေးကွေးသွားတော့သည်။

၎င်းမှာ ဒဏ်ရာများ အပြည့်ဖြစ်နေပြီး အားအင် ကုန်ခမ်းနေပြီ ဖြစ်သည်။

"ငါ ထွက်ရမယ့် အချိန် ရောက်ပြီ"

ထိုအချိန်တွင် ငြိမ်သက်စွာ စောင့်ကြည့်နေသော စွန့်စားသူ ခေါင်းဆောင်က လှုပ်ရှားလာသည်။ သူက ဓားရှည်ကြီးကို ကိုင်ဆောင်လိုက်ရာ တစ်ကိုယ်လုံးမှ တောက်ပသော အနီရောင် အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာပြီး သံချပ်ကာ တစ်ခုအလား ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

"စစ်ရေးစွမ်းအင် သံချပ်ကာ"

မုန်လဲ့၏ မျက်လုံးများ တောက်ပသွားသည်။ စစ်သည်တော်များ စစ်ရေးစွမ်းအင်ကို လေ့ကျင့်ရာတွင် အစပိုင်း၌ စစ်ရေးစွမ်းအင်ကို ခန္ဓာကိုယ် အတွင်းတွင်သာ လှည့်ပတ်နိုင်ပြီး အပြင်သို့ မထုတ်လွှတ်နိုင်ချေ။ အဆင့်မြင့် စစ်သည်တော်များမှသာ စစ်ရေးစွမ်းအင်၏ အစွမ်းကို အပြည့်အဝ အသုံးချနိုင်ပေသည်။

အဆင့်ခုနစ် စစ်ရေးစွမ်းအင် အရည်အဖြစ် ပြောင်းလဲခြင်း၊ ခန္ဓာကိုယ် ကြံ့ခိုင်မှု တိုးလာခြင်း။

အဆင့်ရှစ် စစ်ရေးစွမ်းအင် သံချပ်ကာ ဖန်တီးခြင်း၊ ကာကွယ်ရေး စွမ်းရည် အများကြီး တိုးလာခြင်း။

အဆင့်ကိုး စစ်ရေးစွမ်းအင် တောင်ပံ ဖန်တီးခြင်း၊ ကောင်းကင်ယံတွင် အချိန်တို အတွင်း ပျံသန်းနိုင်ခြင်း။

တစ်ဆင့်ချင်းစီတိုင်းမှာ ထူးခြားတဲ့ အပြောင်းအလဲတွေ ရှိပြီး တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းရည်ကလည်း လုံးဝ ကွာခြားသွားသည်။

ရှေ့မှ လူကြမ်းကြီးက စစ်ရေးစွမ်းအင် သံချပ်ကာ ကို ဖန်တီးနိုင်သည် ဆိုတော့ သူက အဆင့်ရှစ် စစ်သည်တော် တစ်ယောက် ဖြစ်ကြောင်း သေချာလှသည်။ အဆင့်ကိုး စစ်သည်တော် ဟုတ်မဟုတ် ဆိုတာကိုတော့ ဆက်ပြီး စောင့်ကြည့်ရဦးမည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် မည်သို့ပင် ဖြစ်စေကာမူ သူသည် အလွန် အားကောင်းသော ပြိုင်ဘက် တစ်ယောက် ဖြစ်သည်။

"စစ်ရေးစွမ်းအင် သံချပ်ကာ ဒါကမှ တကယ့် အဆင့်ရှစ် စစ်သည်တော် အစစ်ပဲ"

မုန်လဲ့က နှုတ်ခမ်းကို သပ်လိုက်ပြီး မျက်လုံးများထဲတွင် ထူးဆန်းသော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။ သူက အချိန်မရွေး စွမ်းရည်အမှတ်များကို ပြောင်းလဲပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် ကြံ့ခိုင်မှုကို အဆင့်ရှစ်သို့ တက်လှမ်းနိုင်ကာ အားကောင်းသော အဆင့်ရှစ် စစ်သည်တော် တစ်ယောက်နှင့် ယှဉ်နိုင်ပေသည်။

သို့သော် သူက အဆင့်ရှစ် စစ်သည်တော် အစစ် မဟုတ်ချေ။ အကြောင်းမှာ သူ၏ စစ်ရေးစွမ်းအင် လေ့ကျင့်မှုက အများကြီး လိုအပ်နေသေးပြီး မီးနဂါး ကျမ်းစာ ကလည်း လုံလောက်အောင် မလေ့ကျင့်ရသေးသဖြင့် စစ်ရေးစွမ်းအင်ကို အရည်အဖြစ် ပြောင်းလဲခြင်းနှင့် သံချပ်ကာ ဖန်တီးခြင်း တို့ကို မလုပ်နိုင်သောကြောင့်ပင်။

အဆင့်ရှစ် ခန္ဓာကိုယ် ကြံ့ခိုင်မှု သက်သက်ဖြင့်တော့ "အတုအယောင်" အဆင့်ရှစ် စစ်သည်တော် ဟုသာ ခေါ်ဆိုနိုင်ပေသည်။

"ဒါပေမယ့် ကိစ္စမရှိပါဘူး နောက်တစ်ချိန်ကျရင် ငါလည်း လုပ်နိုင်မှာပဲ"

မုန်လဲ့ တိတ်တဆိတ် စဉ်းစားနေစဉ် ဘေးမှ အဖိုးအိုက အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "မြန်မြန် ကြည့် ဒီလူက နောက်ဆုံး တိုက်ခိုက်မှု လုပ်တော့မယ်"

မုန်လဲ့ အလွန် စိတ်ဝင်စားသွားပြီး ကြည့်လိုက်ရာ စွန့်စားသူ ခေါင်းဆောင်က အနီရောင် အလင်းတန်း တစ်ခုအလား ပြောင်းလဲသွားပြီး တိုက်တန်နဂါးမျောက်ဝံ ဆီသို့ လျှပ်စီးအလား လျင်မြန်သော အမြန်နှုန်းဖြင့် ပျံသန်းသွားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

"သေလိုက်စမ်း ဒီကောင်စုတ်လေး"

လက်ထဲရှိ ဓားရှည်ကြီးမှ တောက်ပသော အနီရောင် အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်နေပြီး လေဆာဓား တစ်လက်အလား တိုက်တန်နဂါးမျောက်ဝံ ၏ လည်ပင်းကို ဖြတ်သွားရာ ဖောက် ဟူသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး...

သွေးများ ပန်းထွက်သွားသည်။

ဟိန်းဟောက်သံများ ရပ်တန့်သွားသည်။

တိုက်တန်နဂါးမျောက်ဝံ မှာ နေရာတွင်ပင် ချက်ချင်း ရပ်တန့်သွားတော့သည်။ စွန့်စားသူ ခေါင်းဆောင်က တစ်ချက်တည်းဖြင့် အောင်မြင်စွာ တိုက်ခိုက်နိုင်ခဲ့ပြီးနောက် ချက်ချင်း အနောက်သို့ ဆုတ်သွားကာ သူ မူလ ရပ်နေသည့် နေရာသို့ မျက်တောင်တစ်ခတ် အတွင်းမှာပင် ပြန်လည် ရောက်ရှိသွားပြီး တိုက်တန်နဂါးမျောက်ဝံ ကို အပေါ်စီးမှ ကြည့်ကာ မျက်လုံးများထဲတွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ ပြည့်နှက်နေတော့သည်။

"ရပ်"

"ဝုန်း"

တိုက်ပွဲမြေပြင်မှ စွန့်စားသူများ အားလုံး တိုက်ခိုက်မှုများကို ရပ်တန့်လိုက်ကြပြီး လည်ပင်း ဖြတ်ခံလိုက်ရသော တိုက်တန်နဂါးမျောက်ဝံ ကို ကြည့်ကာ အားလုံး မျက်နှာတွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများနှင့် ပျော်ရွှင်မှုများ ပြည့်နှက်နေကြတော့သည်။

"ဟားဟား"

"အောင်မြင်ပြီ ငါတို့ အောင်မြင်ပြီ"

"အရမ်း ပင်ပန်းခဲ့ပေမယ့် နောက်ဆုံးတော့ အောင်မြင်သွားပြီ"

"တိုက်တန်နဂါးမျောက်ဝံ ဒါက အဆင့်ကိုး မှော်သားရဲ တိုက်တန်နဂါးမျောက်ဝံ နော် ငါတို့ ချမ်းသာပြီ ဟားဟား ငါတို့ ချမ်းသာပြီ"

အားရပါးရ အော်ဟစ်နေကြသော စွန့်စားသူများနှင့် မတူညီစွာ တိုက်တန်နဂါးမျောက်ဝံ ၏ မျက်နှာမှာတော့ ဝမ်းနည်းမှုများ ပြည့်နှက်နေပြီး သူ၏ လည်ပင်းကို အားကုန် ဖိထားသော်လည်း အဆက်မပြတ် ထွက်ကျနေသော သွေးများကို မတားဆီးနိုင်ခဲ့ချေ။

သူက အနောက်ရှိ အသိုက်ဆီသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သော်လည်း အော်ဟစ်သံ တစ်ခုမှ မထွက်နိုင်တော့ဘဲ လည်ပင်းမှ သွေးများ ရောနှောနေသော ပူဖောင်းများသာ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

"ဂလု... ဂလု..."

တိုက်တန်နဂါးမျောက်ဝံ က သူ၏ လက်မောင်းများကို ဆန့်ထုတ်ကာ အသိုက်ဆီသို့ လှမ်းဆွဲလိုက်သော်လည်း ယခင်က ကျားများကိုပင် ဆွဲဖြဲနိုင်ပြီး ကျောက်တုံးများကိုပင် ခွဲခြမ်းနိုင်သော လက်မောင်းများက အပေါ်သို့ မရောက်ခင်မှာပင် အောက်သို့ ပြုတ်ကျသွားတော့သည်။

ကလေး မွေးဖွားခြင်းက သူမ၏ အားအင်များကို အများကြီး ကုန်ခမ်းသွားစေသည်။

ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲက သူမ၏ ကျန်ရှိနေသော ခွန်အားများကို အကုန် ယူသွားသည်။

ဓားတစ်ချက်က သူမ၏ နောက်ဆုံး အသက်ကို နှုတ်ယူသွားသည်။

"ဘုန်း"

တိုက်တန်နဂါးမျောက်ဝံ ၏ မျက်လုံးများတွင် မျက်ရည်များ ပြည့်နှက်နေပြီး အသိုက်ဆီသို့ နှစ်ချက်ခန့် ညည်းညူလိုက်ပြီးနောက် မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားကာ သေဆုံးသွားတော့သည်။

သူမ သေဆုံးသွားပြီ။

ဒီကမ္ဘာကြီးကနေ လုံးဝ ထွက်ခွာသွားပြီ။

ဒါပေမယ့် သူမ မွေးခါစ ကလေးလေး အတွက် အရမ်း စိတ်ပူနေပုံရတယ်။

ငါ သေသွားပြီ။

ငါ့ကလေးလေး ဘယ်လို လုပ်မလဲ။

"တိုက်တန်နဂါးမျောက်ဝံ ဒီလိုပဲ သေသွားတာလား"

ထိုမြင်ကွင်းကို ကြည့်ပြီး မုန်လဲ့ ရင်ထဲတွင် ဘာကြောင့်မှန်းမသိ ဝမ်းနည်းသွားမိသည်။ ယခင်က သူ မှော်သားရဲများကို သတ်ဖြတ်ရာတွင် ဘာခံစားချက်မှ မရှိခဲ့ချေ။ သို့သော် ယခု တိုက်တန်နဂါးမျောက်ဝံ သေဆုံးခါနီးတွင် ပြသသွားသော အပြုအမူများက မုန်လဲ့၏ ရင်ကို ထိခိုက်သွားစေပြီး အနည်းငယ် စိတ်မကောင်း ဖြစ်သွားစေသည်။

"သားသမီးကို ချစ်တဲ့ မိဘ မေတ္တာက လူတွေထက်တောင် ကြီးမားတယ်"

အဖိုးအိုက သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ "ဒီကိစ္စမှာတော့ သတ္တဝါ အားလုံးက အတူတူပဲ"

"ဟုတ်တယ်"

မုန်လဲ့က တိတ်တဆိတ် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

တစ်ဖက်တွင်တော့ တိုက်တန်နဂါးမျောက်ဝံ လဲကျ သေဆုံးသွားသည်ကို မြင်သောအခါ စွန့်စားသူများက ပိုမို အားရပါးရ အော်ဟစ်နေကြပြီး လူကြမ်းကြီး ခေါင်းဆောင်က လက်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ "ညီအစ်ကိုတို့ ဒီနေ့ ငါတို့ ဘယ်သူမှ မသေဘဲ တိုက်တန်နဂါးမျောက်ဝံ ကို အောင်မြင်စွာ သတ်နိုင်ခဲ့လို့ တကယ်ကို ဝမ်းသာစရာပဲ"

"ဒါပေမယ့် ငါတို့ မေ့ထားလို့ မရတာက ဒီနေရာက မှော်သားရဲ တောအုပ် အတွင်းပိုင်း ဖြစ်ပြီး အဆင့်မြင့် မှော်သားရဲတွေ အများကြီး ရှိသလို တခြား စွန့်စားသူတွေလည်း ရှိနေနိုင်တယ် ဆိုတော့ အရမ်း အန္တရာယ် များတယ်"

"အထူးသဖြင့် ခုနက ငါတို့ တိုက်ခိုက်တဲ့ အသံက အရမ်း ကျယ်လွန်းတော့ တခြား စွန့်စားသူတွေ ရောက်လာနိုင်တယ် ဒါကြောင့် ငါတို့ လုံးဝ ပေါ့ဆလို့ မရဘူး"

စွန့်စားသူများ အားလုံး မျက်နှာထား တည်သွားကြပြီး ဘေးဘီဝဲယာသို့ သတိထားကာ ကြည့်လိုက်ကြသည်။ ခေါင်းဆောင် ပြောသည့်အတိုင်းပင် ယခု အချိန်က ပျော်ရွှင်ရမည့် အချိန် မဟုတ်သေးချေ။ အကယ်၍ ပျော်လွန်း၍ သတိလက်လွတ် ဖြစ်သွားပြီး တခြား စွန့်စားသူများက ဝင်လုသွားပါက ဒုက္ခရောက်မည်မှာ သေချာလှပေသည်။

"ငါ့အမိန့်ကို နားထောင်ကြ"

လူကြမ်းကြီး ခေါင်းဆောင်က အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "လုပ်ကြံသူ အဖွဲ့က ပတ်ဝန်းကျင်ကို သတိထား စောင့်ကြည့်ပြီး မိုင်အနည်းငယ် ပတ်လည်မှာ ဘာထူးခြားမှု ရှိလဲ ဆိုတာကို သေချာ စောင့်ကြည့်နေပါ တကယ်လို့ တစ်ခုခု ထူးခြားတာ တွေ့ရင် ငါ့ကို ချက်ချင်း လာပြောပါ"

"ဟုတ်ကဲ့ပါ"

"စစ်သည်တော် အဖွဲ့က တိုက်တန်နဂါးမျောက်ဝံ ကို ခွဲစိတ်ပါ အတွင်းကလီစာ တွေကို မပျက်စီးစေဘဲ အမြန်ဆုံး အချိန်အတွင်း ခွဲစိတ်ဖို့ ကြိုးစားပါ အထူးသဖြင့် တိုက်တန်နဂါးမျောက်ဝံ ရဲ့ မှော်ကျောက်သလင်း ကို တူးထုတ်ပြီးရင် သေချာ သိမ်းထားပါ"

"ဟုတ်ကဲ့ပါ"

"မှော်ဆရာ တွေ ငါ့နောက် လိုက်ခဲ့ ကျန်တဲ့သူတွေ မြန်မြန် လှုပ်ရှားကြ"

လူကြမ်းကြီး ခေါင်းဆောင်က လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ စွန့်စားသူများ အားလုံး ကိုယ့်အလုပ်ကိုယ် လုပ်ကြတော့သည်။ မှော်ဆရာ ၅ ယောက် ၆ ယောက်ခန့်က လူကြမ်းကြီး နောက်သို့ လိုက်ကာ ရေတံခွန် ဘေးရှိ ဂူထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားကြသည်။

"သူတို့ တိုက်တန်နဂါးမျောက်ဝံ သားပေါက်လေး ကို သွားရှာကြတာပဲ"

အဖိုးအိုက မုန်လဲ့ကို ကြည့်ကာ ပြုံး၍ မေးလိုက်သည်။ "မင်း ဘယ်လို လုပ်မလို့လဲ"

"အဆင့်ကိုး မှော်သားရဲ သားပေါက်လေး အရွယ်ရောက်လာရင် အဆင့်ကိုး မှော်သားရဲ ဖြစ်လာမှာ သေချာတယ် ပြီးတော့ မြင့်မြတ်သော နယ်မြေ မှော်သားရဲ အဖြစ်ကိုတောင် ပြောင်းလဲသွားနိုင်တဲ့ အခွင့်အရေး ရှိသေးတယ်"

မုန်လဲ့၏ မျက်လုံးများ တောက်ပလာသည်။ "ဒါ့အပြင် သူက ကာကွယ်ရေး စွမ်းရည်နဲ့ ခွန်အား အကောင်းဆုံး ဖြစ်တဲ့ ပျံသန်းနိုင်တဲ့ မှော်သားရဲ တိုက်တန်နဂါးမျောက်ဝံ ရဲ့ သားပေါက်လေး ဖြစ်နေတော့ ငါတို့ မှော်ဆရာတွေ အတွက် အကောင်းဆုံး စီးတော်ယာဉ် ပဲ ဒါကို ဘယ်လိုလုပ် အလွတ်ခံလို့ ဖြစ်မှာလဲ"

"အို မင်းက ဝင်လုမလို့လား"

အဖိုးအိုက မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်။ "ဒီ အသုံးမကျတဲ့ ကောင် ရှေ့က ဆွဲဆောင်မှု တွေကြောင့် စိတ်မလွတ်သွားနဲ့ ကိုယ့်အစွမ်းအစ ကိုယ် သိပါဦး ငါပြောမယ် မင်း ဒီစွန့်စားသူတွေကို လုံးဝ မနိုင်ဘူး"

"ကျောင်းအုပ်ကြီး ခင်ဗျား သေချာ ကြည့်နေလိုက်ပါ"

မုန်လဲ့က နှုတ်ခမ်းကို အနည်းငယ် ကွေးလိုက်ပြီး မှော်ကော်ဇောပျံ ကို မောင်းနှင်ကာ တိုက်ရိုက် ထွက်လာခဲ့သည်။ သူက ခိုးတိုက်ရန် မကြိုးစားသလို ပရိယာယ်လည်း မသုံးဘဲ တိုက်ရိုက်ပင် ပေါ်လာတော့သည်။

"ဒီ တုံးအတဲ့ ကောင် မင်း ဦးနှောက် ပျက်နေတာလား"

မုန်လဲ့၏ ရူးသွပ်သော အပြုအမူကြောင့် အဖိုးအို အလွန်အမင်း အံ့အားသင့်သွားသည်။ "ဘယ်သူက မင်းလို လုပ်လို့လဲ တိတ်တဆိတ် မှော်ပညာ သုံးပြီး အရင် ခိုးတိုက်လို့ မရဘူးလား"

"အဲ..."

မုန်လဲ့က ခေါင်းကို ပုတ်လိုက်ပြီး စိတ်ပျက်စွာဖြင့် "ငါ ခိုးတိုက်ရမယ် ဆိုတာကို မေ့သွားတယ်"

"ဒီ တုံးအတဲ့ ကောင် မင်းက တကယ်ကို ကုလို့ မရအောင် တုံးအတာပဲ"

အဖိုးအို ဘာပြောရမှန်းပင် မသိတော့ချေ။ သူက မုန်လဲ့၏ နှာခေါင်းကို လက်ညှိုးထိုးကာ ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "ဒီလို ဉာဏ်ရည် မျိုးနဲ့များ မှော်သားရဲ တောအုပ် ထဲ လာရဲသေးတယ် မင်း အခုထိ အသက်ရှင် နေသေးတာ တကယ့် အံ့ဖွယ် တစ်ခုပဲ"

"ကျောင်းအုပ်ကြီး စိတ်မဆိုးပါနဲ့ စိတ်ဆိုးရင် အသည်း ကို ထိခိုက်တတ်တယ်"

မုန်လဲ့က ပြုံးလိုက်ပြီးနောက် သတိထားနေသော စွန့်စားသူများကို ကြည့်ကာ အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "ဒီမှော်သားရဲ ကို ငါ ပိုင်တယ် မင်းတို့ အကုန်လုံး မြန်မြန် ထွက်သွားကြ မဟုတ်ရင် သေမယ်"

"ဒီကောင် တကယ် ရူးနေတာပဲ"

All Chapters