အခန်း ၇၆

အခန်း ၇၆။ မီးပင်လယ် ငရဲ၊ တပ်တစ်ခုလုံး ပျက်သုဉ်းခြင်း

အဆင့်ခုနစ် မှော်သားရဲများသည် အဆင့်မြင့် မှော်သားရဲ အမျိုးအစားတွင် ပါဝင်သည်။

၎င်းတို့သည် ဉာဏ်ရည်ဉာဏ်သွေး မြင့်မားရုံသာမက တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းရည်လည်း အလွန် အားကောင်းလှသည်။

အဆင့်တူ လူသားများသည် အဆင့်တူ မှော်သားရဲများကို အနိုင်ယူရန် အလွန် ခက်ခဲပြီး၊ အထူးသဖြင့် မှော်သားရဲ အရေအတွက် များပြားလာကာ သားရဲလှိုင်းလုံး ဖြစ်ပေါ်လာပါက ဖျက်ဆီးနိုင်စွမ်းမှာ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှသည်။

ဖြတ်သန်းသွားရာ လမ်းတစ်လျှောက်တွင် မြက်ပင်တစ်ပင်၊ အရိုးတစ်ချောင်းမျှပင် ကျန်ရစ်မည် မဟုတ်ချေ။

ထို့ကြောင့် ဤမျှများပြားသော အဆင့်ခြောက်နှင့် အဆင့်ခုနစ် မှော်သားရဲများ၏ ဝိုင်းရံမှုကို ခံရသောအခါ မီးတိမ်တိုက် စွန့်စားသူ အဖွဲ့မှာ အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်နေကြပြီး ဘေးတွင် မြင့်မြတ်သော နယ်မြေ အဆင့် ပုဂ္ဂိုလ်ကြီး တစ်ယောက်သာ မရှိပါက သူတို့ ထွက်ပြေးသွားကြသည်မှာ ကြာလှပြီ ဖြစ်သည်။

လူမျက်နှာ ပင့်ကူမကောင်းဆိုးဝါး။

ခရမ်းရွှေရောင် လျှပ်စီးမြွေကြီး။

သံချပ်ကာ လွှမိကျောင်း။

နေလ ခေါင်းနှစ်လုံး ဝံပုလွေ။

မှော်သားရဲများ၏ မျက်နှာများမှာ ကြမ်းတမ်းပြီး သွေးဆာနေကြသည်။ မြေပြင်ပေါ်တွင် လဲကျနေသော တိုက်တန်နဂါးမျောက်ဝံ ၏ အလောင်းကို ကြည့်ကာ နှာခေါင်းများ တရှုံ့ရှုံ့ လုပ်နေပြီး ပါးစပ်မှ သွားရည်များ ကျကာ မျက်လုံးများထဲတွင် လောဘများ ပြည့်နှက်နေကြသည်။

မျိုချမယ်။

တိုက်တန်နဂါးမျောက်ဝံ ကို မျိုချမယ်။

တိုက်တန်နဂါးမျောက်ဝံ ၏ အလောင်းကိုသာ မျိုချနိုင်ပါက ကြီးမားသော အကျိုးကျေးဇူးများကို ရရှိမည် ဖြစ်ပြီး အဆင့်တက်ရန်... လက်တစ်ကမ်းသာ လိုတော့မည်။

ထိုအချိန်တွင် မှော်သားရဲများ အားလုံး စိတ်လှုပ်ရှားလာကြပြီး တိုက်တန်နဂါးမျောက်ဝံ ဆီသို့ အပြိုင်အဆိုင် ပြေးဝင်လာကြရာ တခြား မှော်သားရဲများက အရင် ရသွားမည်ကို အလွန် ကြောက်ရွံ့နေကြသည်။

ဒီအချိန်မှာ သူတို့ အားလုံး ရူးသွပ်နေကြပြီ။

"အရှင်... အရှင် ဘယ်... ဘယ်လို လုပ်ကြမလဲ"

စွန့်စားသူများက ကြောက်ရွံ့စွာ အော်ဟစ်နေကြပြီး တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ယင်နေကြသည်။

"ဘာလန့်နေတာလဲ အနောက်ကို ဆုတ်နေကြ"

မုန်လဲ့က အေးစက်စက် နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး မကျေမနပ် ဖြစ်သွားသည်။

"ဟုတ်ကဲ့ ဟုတ်ကဲ့"

စွန့်စားသူများက မုန်လဲ့၏ အနောက်သို့ အမြန် ပုန်းကွယ်သွားကြသည်။ အနောက်တွင် ချောက်ကမ်းပါးနှင့် ရေတံခွန် ရှိသဖြင့် မှော်သားရဲများက ဤနေရာမှ တိုက်ခိုက်နိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

ထို့ကြောင့် အနောက်ဘက်ကတော့ လုံခြုံပါတယ်။

"ကောင်းကင်ဘုံ သွားဖို့ လမ်းရှိတာကို မင်းတို့ မသွားဘူး" မုန်လဲ့က အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "ဒါဆိုရင်လည်း မင်းတို့ အားလုံးကို တစ်ခါတည်း သတ်ပြီး ငါ့ရဲ့ စည်းစိမ်တွေ အဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်ရတာပေါ့"

ချက်ချင်းပင် မုန်လဲ့က လှုပ်ရှားလိုက်သည်။

"ဝုန်း ဝုန်း ဝုန်း"

မြေကြီးက အဆင့်ကိုး ငလျင် လှုပ်သွားသကဲ့သို့ ရုတ်တရက် တုန်ခါလာပြီး မြေပြင် တုန်လှုပ်ကာ သစ်ပင်များ ယိမ်းယိုင်လာပြီး မြေကြီးထဲမှ အက်ကွဲကြောင်းများ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာကာ မြေဆူးများလည်း ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

"ဖောက်"

"ဖောက်"

ရူးသွပ်နေသော မှော်သားရဲများမှာ ဤရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် အလွန် အခက်တွေ့သွားကြပြီး တချို့က အက်ကွဲကြောင်းထဲသို့ ပြုတ်ကျသွားကာ တချို့ကတော့ မြေဆူးများ၏ ထိုးစိုက်မှုကို ခံလိုက်ရပြီး အနည်းငယ် အခြေအနေ ဆိုးသွားတော့သည်။

သို့သော် သူတို့သည် အဆင့်ခြောက် အဆင့်ခုနစ် မှော်သားရဲများ ဖြစ်ကြရာ ဤမျှလောက် မှော်ပညာ တိုက်ခိုက်မှုမျိုးဖြင့် သူတို့ကို သေချာပေါက် သတ်နိုင်မည် မဟုတ်ချေ။ မှော်သားရဲများက အက်ကွဲကြောင်းထဲမှ ခုန်ထွက်လာပြီး မြေဆူးများကို ရိုက်ချိုးကာ ထပ်မံ ပြေးဝင်လာကြပြန်သည်။

တိုက်တန်နဂါးမျောက်ဝံ နှင့် နီးလာလေလေ သွေးနံ့က ပိုမို ပြင်းထန်လာလေလေ ဖြစ်ပြီး မှော်သားရဲများက ပိုမို စိတ်လှုပ်ရှားလာကာ ပိုမို ရူးသွပ်လာပြီး ပိုမို သွေးဆာလာကြသည်။

သို့သော် သူတို့ တိုက်တန်နဂါးမျောက်ဝံ နှင့် ၁၀ မီတာခန့် အကွာသို့ ရောက်သောအခါ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းသော မီးနဂါးကြီး တစ်ကောင် ကောင်းကင်မှ ရုတ်တရက် ကျဆင်းလာပြီး ဝင်တိုက်ကာ ပြင်းထန်စွာ ပေါက်ကွဲသွားတော့သည်။

"ဝေါင်း"

"ဝေါင်း"

မီးပွားများ လွင့်စင်သွားပြီး သနားစရာ အော်ဟစ်သံများ အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

"ကောင်းတယ်"

"မိုက်တယ်"

ထိုမြင်ကွင်းကို ကြည့်ပြီး စွန့်စားသူများက အလွန် ဝမ်းသာသွားကြပြီး လက်ခုပ်တီးကာ အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။

"အဆင့်ခြောက် မှော်ပညာ... ဥက္ကာပျံ မီးနဂါး"

အဖိုးအိုက မုတ်ဆိတ်ကို ပွတ်သပ်ကာ ပြုံးလိုက်ပြီး "အစွမ်းတော့ မဆိုးဘူး အဆင့်ခြောက် အဆင့်ခုနစ် မှော်သားရဲ တွေကိုတောင် ဒဏ်ရာ ရစေနိုင်တယ် ဒါပေမယ့် ဒီလို အကြီးစား မှော်ပညာ က မှော်စွမ်းအင် အရမ်း ကုန်တယ်နော် မင်း သတိထားပြီး သုံးမှ ရမယ်"

"ကျွန်တော် သိပါတယ်"

မုန်လဲ့က ဘာမှ မပြောဘဲ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ မှော်စွမ်းအင်များကို ရူးသွပ်စွာ စုပ်ယူပြီး ခေါင်းပေါ်တွင် စုဝေးစေလိုက်ရာ မီတာ ရာပေါင်းများစွာ အတွင်းရှိ မီးဓာတ် မှော်စွမ်းအင်များက ဆွဲဆောင်ခံလိုက်ရပြီး အပြိုင်အဆိုင် စုဝေးလာကြတော့သည်။

မျက်တောင်တစ်ခတ် အတွင်းမှာပင် အချင်း ၆၀ မီတာကျော် ရှိသော ဧရာမ မီးလုံးကြီး တစ်ခု တိတ်တဆိတ် ဖြစ်ပေါ်လာပြီး ပူပြင်းသော နေမင်းကြီး တစ်စင်းအလား ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းသော အပူချိန်ကို ထုတ်လွှတ်နေတော့သည်။

"ဒါက..."

စွန့်စားသူများက ခေါင်းပေါ်မှ အပူလှိုင်းကို ခံစားလိုက်ရပြီး အပေါ်သို့ မော့ကြည့်လိုက်ရာ မျက်လုံးများထဲတွင် အံ့အားသင့်မှုများ ပြည့်နှက်သွားတော့သည်။ ၆၀ မီတာကျော် ရှိသော မီးလုံးကြီး၏ အရှိန်အဝါက အရမ်း ကြောက်စရာ ကောင်းလွန်းလှပြီး ပို၍ ကြောက်စရာ ကောင်းသည်မှာ မီးဓာတ် မှော်စွမ်းအင်များက အဆက်မပြတ် စုဝေးလာပြီး မီးလုံးကြီးကို ပိုမို ကြီးမားလာစေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ပိုကြီးလာတယ်။

ပိုကြီးလာတယ်။

ပိုကြီးလာတယ်။

နာမည်ကြီး ကာတွန်းကား တစ်ကားထဲက ဇာတ်လိုက် ኳးလုံး ဖန်တီးသလိုပါပဲ ကြီးထွားလာတဲ့ အမြန်နှုန်းက အရမ်း မြန်ပြီး အသက်ရှူ ၂ ကြိမ် ၃ ကြိမ် အတွင်းမှာတင် အချင်း မီတာ ၁၀၀ ကျော်သွားပါပြီ။

"ဒါက..."

အဖိုးအို၏ နှုတ်ခမ်းများ တုန်ယင်သွားသည်။ "ဒီ အသုံးမကျတဲ့ ကောင် အကြီးစား မှော်ပညာ တွေကို ဆက်တိုက် ထုတ်လွှတ်နေတာ မင်း မှော်စွမ်းအင် တွေ ကုန်သွားမှာကို မကြောက်ဘူးလား"

"ဟားဟား ကုန်သွားမှပဲ ကြည့်ရှင်းကြတာပေါ့"

မုန်လဲ့က ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး "မီးပင်လယ် ငရဲ... ကျစမ်း"

"ရွှီး ရွှီး ရွှီး"

ဧရာမ မီးလုံးကြီးက အာကာသထဲမှ ပြုတ်ကျလာသော ဥက္ကာပျံကြီး တစ်ခုအလား မှော်သားရဲ အုပ်စုထဲသို့ ပြင်းထန်စွာ ကျဆင်းလာပြီး ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို တုန်လှုပ်စေသော ပေါက်ကွဲသံကြီး ထွက်ပေါ်လာကာ ရှေ့ရှိ မြင်ကွင်းမှာ မီးပင်လယ် အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

မီးတောက်များက ပြင်းထန်စွာ လောင်ကျွမ်းနေပြီး အရာအားလုံးကို လောင်ကျွမ်း ဖျက်ဆီးပစ်နေသည်။

သနားစရာ ကောင်းသော အော်ဟစ်သံများနှင့်အတူ မှော်သားရဲများမှာ မီးသားရဲများ အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး မီးပင်လယ်ထဲတွင် ရူးသွပ်စွာ ထွက်ပြေး ခုန်ပေါက်နေကြကာ တစ်ကိုယ်လုံး မီးတောက်များ လွှမ်းခြုံခံထားရတော့သည်။

"ဆုတ် နောက်ဆုတ်"

စွန့်စားသူများလည်း ပူလောင်မှုကို မခံနိုင်တော့သဖြင့် အနောက်သို့ အမြန် ဆုတ်သွားကြပြီး ရေတံခွန် ရှေ့ရောက်မှသာ အနည်းငယ် သက်သာသွားကြတော့သည်။

"အခုမှပဲ အမြတ် သွားရိတ်လို့ ရတော့မယ်"

မုန်လဲ့ မျက်လုံးများ တောက်ပလာပြီး နတ်ဘုရားသတ် လှံတံ ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ အဆင့်ခုနစ် မှော်ပညာ က အစွမ်းထက်ပြီး အဆင့်ခြောက် အဆင့်ခုနစ် မှော်သားရဲ တွေကို သေချာပေါက် မီးရှို့သတ်နိုင်ပါတယ်။

ဒါပေမယ့် အချိန် လိုတယ်။

ဒီမှော်သားရဲ တွေက မီးပင်လယ်ထဲမှာ ဒီတိုင်း ထိုင်ပြီး မီးရှို့သတ်ခံနေမှာလား။

အဖြေကတော့ မဟုတ်ပါဘူး။

သူတို့ ထွက်ပြေးကြမယ်။

သူတို့ လှုပ်ရှားကြမယ်။

သူတို့ ရုန်းကန်ကြမယ်။

ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် မှော်သားရဲ တချို့ကတော့ လွတ်သွားမှာ သေချာတယ်။

ဒီအချက်ကို မုန်လဲ့ ကောင်းကောင်း သိထားတာမို့ သူက ထပ်ပြီး တိုက်ခိုက်ရမယ် ဒီလို အခြေအနေမှာ နတ်ဘုရားသတ် လှံတံ က အကောင်းဆုံး လက်နက် ပဲ။

လူတွေရှေ့မှာ နတ်ဘုရားသတ် လှံတံ ကို အသုံးပြုလို့ ရမရ ဆိုတာနဲ့ ပတ်သက်ပြီး မုန်လဲ့က အဖိုးအိုကို အရင်က မေးဖူးပါတယ်။ အဖိုးအိုရဲ့ အဖြေက အရမ်း ရိုးရှင်းပါတယ်- စိတ်ချလက်ချ သုံး။

အကြောင်းပြချက်ကတော့ ပိုပြီး ရိုးရှင်းပါတယ်- အတွေ့အကြုံ များပြားတဲ့ မြင့်မြတ်သော နယ်မြေ အထွတ်အထိပ် အဆင့် ရှိတဲ့ သူတောင် ဒီဟာကို မသိတာ တခြားလူတွေက ဘယ်လိုလုပ် သိမှာလဲ ဒါက နတ်လက်နက် ဆိုတာကိုတော့ ပိုတောင် သိနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။

ဒါကြောင့် စိတ်ချလက်ချ ရဲရဲဝံ့ဝံ့ သုံးလိုက်။

"သွားစမ်း"

မုန်လဲ့က လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ နတ်ဘုရားသတ် လှံတံ က မီးပင်လယ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားပြီးနောက် အရိုးနှင့် အသားများ ဖောက်ထွင်းခံရသည့် အသံများနှင့် သနားစရာ အော်ဟစ်သံများ အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

ခဏအကြာတွင် အော်ဟစ်သံများက တဖြည်းဖြည်း တိုးသွားပြီး နောက်ဆုံးတွင်တော့ ငြိမ်သက်သွားကာ မီးပင်လယ်ထဲရှိ မှော်သားရဲများ အားလုံး နတ်ဘုရားသတ် လှံတံ ၏ တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် သေဆုံးသွားကြတော့သည်။

"ကောင်းတဲ့ ပစ္စည်းလေး"

နတ်ဘုရားသတ် လှံတံ က လက်ထဲသို့ ပြန်ရောက်လာသောအခါ မုန်လဲ့က ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး သူ၏ အကြည့်များက မီးပင်လယ် အပြင်ဘက်ရှိ တောအုပ်ထဲမှ အသစ် ထွက်လာသော မှော်သားရဲများ အပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသည်။

ဒီမှော်သားရဲ တွေက နောက်ကျမှ ရောက်လာတာမို့ ကံကောင်းစွာနဲ့ မီးပင်လယ် ငရဲ ရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုကို မခံလိုက်ရဘူး အခုတော့ မီးပင်လယ် အပြင်ဘက်မှာ ရပ်ပြီး ကြောက်လန့်နေကြကာ ရှေ့ဆက် မတိုးရဲကြတော့ဘူး။

တိုက်တန်နဂါးမျောက်ဝံ ရဲ့ သွေးနံ့က သူတို့ကို စိတ်လှုပ်ရှားစေပေမယ့် ရှေ့က မီးပင်လယ်က သူတို့ကို ကြောက်လန့်စေတယ်။ ခန္ဓာကိုယ်ရဲ့ သဘာဝ အရ ဆက်ပြီး ရူးသွပ်မလား ဒါမှမဟုတ် အသက်ရှင်ဖို့ အတွက် အမြီးကုပ်ပြီး ထွက်ပြေးမလား။

ဒါက မေးခွန်း တစ်ခုပဲ။

မှော်သားရဲ တွေ ဝေခွဲမရ ဖြစ်နေကြတယ်။

"မသွားသေးဘူးလား အရမ်း ကောင်းတာပေါ့"

မုန်လဲ့က နှုတ်ခမ်းကို သပ်လိုက်ပြီး မှော်ကော်ဇောပျံ ကို စီးကာ ဤမှော်သားရဲများ၏ အပေါ်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီး နောက်ထပ် မီးပင်လယ် ငရဲ တစ်ခုကို ထပ်မံ ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြန်သည်။

"ဝုန်း ဝုန်း ဝုန်း"

မီးလုံးများ တွဲလောင်းကျနေသည်။

မီးပင်လယ် ပြန့်နှံ့သွားသည်။

ဒီမှော်သားရဲ တွေလည်း ဒုက္ခရောက်သွားပြန်တယ်။

သူတို့က မီးပင်လယ်ထဲမှာ နစ်မြုပ်သွားပြီး မီးလောင်ခံနေရကာ အမြင်အာရုံလည်း ကွယ်ပျောက်သွားသဖြင့် ချက်ချင်း ထွက်မပြေးနိုင်ဘဲ နတ်ဘုရားသတ် လှံတံ ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို တစ်ကောင်ပြီး တစ်ကောင် ခံလိုက်ရပြီး ငရဲပြည်သို့ ရောက်ရှိသွားကြတော့သည်။

ဒီတစ်ခါတော့ ပိုပြီး ဝေးတဲ့ နေရာက မှော်သားရဲ တွေပါ အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်သွားကြပြီး ဘာမှ ဝေခွဲမရ ဖြစ်မနေရဲတော့ဘဲ အမြီးကုပ်ပြီး လွတ်ရာလွတ်ကြောင်း ထွက်ပြေးကုန်ကြတော့သည်။

"ပြေးတာတော့ တော်တော် မြန်တာပဲ"

မုန်လဲ့က နှုတ်ခမ်းကို သပ်လိုက်ပြီး အနည်းငယ် အားမလိုအားမရ ဖြစ်နေမိသည်။

အဖိုးအိုက ပြန်ပေါ်လာပြီး အနည်းငယ် မကျေမနပ် ဖြစ်နေသည်။ "နောက်ဆိုရင် နတ်ဘုရားသတ် လှံတံ ကို သိပ်မသုံးနဲ့ မဟုတ်ရင် စမ်းသပ် လေ့ကျင့်ရတာ အဓိပ္ပာယ် မရှိတော့ဘူး"

"ကျွန်တော် နားလည်ပါတယ်"

မုန်လဲ့က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး သဘောပေါက်သွားသည့် ပုံစံမျိုး ဖမ်းထားသော်လည်း စိတ်ထဲတွင်တော့ လုံးဝ ဂရုမစိုက်ချေ။ ငါ မှော်သားရဲ တောအုပ် ကို လာတာ စမ်းသပ် လေ့ကျင့်ဖို့ သက်သက် မှ မဟုတ်တာ ရွှေဒင်္ဂါး ရှာဖို့က ပထမ အရေးကြီးဆုံးပဲ။

သဘာဝကျကျ မှော်သားရဲ တွေကို တတ်နိုင်သမျှ အများကြီး သတ်ရမှာပေါ့။

ခုနက မှော်သားရဲ တွေ မီးပင်လယ်ထဲမှာ နစ်မြုပ်သွားပေမယ့် အကုန်လုံး သေသွားတာတော့ မဟုတ်ဘူး ဒီလို အခြေအနေမှာ သူတို့ကို အသက်ရှင်လျက် ထွက်ပြေးခွင့် ပေးလိုက်ရမှာလား။