အခန်း ၈၃

အခန်း ၈၃။ သစ်သားဓာတ် ပါရမီနှင့် ဧရာမမြွေကြီးအား ရိုက်နှက်ခြင်း

ကြယ်ရောင်များက တောက်ပနေပြီး ကောင်းကင်ယံတွင် လင်းလက်နေသည်။

တောက်ပနေပြီး ကျယ်ပြောလှသည်။

မုန်လဲ့သည် သစ်ကိုင်းကြီး တစ်ခုပေါ်တွင် တင်ပျဉ်ခွေထိုင်ကာ နေ့စဉ် မှော်စွမ်းအင် လေ့ကျင့်မှုကို ပြုလုပ်နေသည်။ လေ့ကျင့်မှု ဆိုသည်မှာ ရေဆန်တွင် လှေလှော်ရသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်ပြီး ရှေ့မတိုးလျှင် နောက်ဆုတ်သွားမည် ဖြစ်ရာ မဆုတ်မနစ် ကြိုးစားရမည် ဖြစ်သည်။

တောအုပ်၏ ညအချိန်သည် မငြိမ်သက်လှချေ။ သားရဲများ၏ ဟိန်းဟောက်သံများက ရင်ကို တုန်လှုပ်စေသော်လည်း မုန်လဲ့ကမူ ကျင့်သားရနေပြီ ဖြစ်ရာ မှော်စွမ်းအင်များကို စုပ်ယူကာ စိတ်စွမ်းအင်ကို မြှင့်တင်ရန်သာ အာရုံစိုက်ထားသည်။

တိုင်ဒီသည် ဘေးရှိ သစ်ကိုင်းပေါ်တွင် အိပ်မောကျနေပြီး ဟောက်သံများ ထွက်ပေါ်နေသည်။ သို့သော် သူ၏ သတိထားမှုက အလွန် မြင့်မားပြီး မည်သည့် အသံကိုမဆို သူ၏ နားနှင့် နှာခေါင်းမှ မလွတ်ကင်းနိုင်ချေ။ သာမန် ခွေးလေး တစ်ကောင်ထက်ပင် ပိုမို အစွမ်းထက်သေးရာ မုန်လဲ့ အနေဖြင့် စိတ်ချလက်ချ လေ့ကျင့်နိုင်ပေသည်။

"ထူးဆန်းတယ်"

မုန်လဲ့ ရုတ်တရက် မျက်လုံး ဖွင့်လာသည်။ "ဘာလို့ ငါက သစ်သားဓာတ် မှော်စွမ်းအင်တွေကို ရုတ်တရက် အာရုံခံနိုင်လာတာလဲ။ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး၊ ဒီနေရာမှာ သစ်သားဓာတ် မှော်စွမ်းအင်တွေက အရမ်း များနေလို့များလား"

ပတ်ဝန်းကျင် လေထုထဲတွင် မှော်စွမ်းအင် များစွာ လွင့်မျောနေပြီး ညကောင်းကင်ယံရှိ ကြယ်များအလား တောက်ပနေကာ အဆုံးအစမရှိ များပြားလှသည်။

မီးရောင် တောက်ပနေသော မီးဓာတ် မှော်စွမ်းအင်များ၊ ငွေရောင် တောက်ပနေသော လျှပ်စီးဓာတ် မှော်စွမ်းအင်များ၊ မြေဝါရောင် ရှိသော မြေဓာတ် မှော်စွမ်းအင်များ။ ဤမှော်စွမ်းအင် သုံးမျိုးက နတ်သမီးလေးများအလား တောက်ပနေကြသည်။

ယနေ့ မတိုင်ခင်အထိ မုန်လဲ့သည် ဤမှော်စွမ်းအင် သုံးမျိုးကိုသာ အာရုံခံနိုင်ခဲ့ပြီး လေ့ကျင့် စုပ်ယူခဲ့သည်မှာလည်း ဤမှော်စွမ်းအင် သုံးမျိုးသာ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခုအခါတွင်မူ နောက်ထပ် မှော်စွမ်းအင် တစ်မျိုး တိုးလာခဲ့သည်။

အစိမ်းရောင် မှော်စွမ်းအင်။

ဤသည်မှာ သစ်သားဓာတ် မှော်စွမ်းအင် ဆိုသည်က သေချာလှသည်။

ယခုအချိန်တွင် မီးဓာတ် မှော်စွမ်းအင်၊ လျှပ်စီးဓာတ် မှော်စွမ်းအင်၊ မြေဓာတ် မှော်စွမ်းအင်များ ကြားထဲတွင် မရေမတွက်နိုင်သော သစ်သားဓာတ် မှော်စွမ်းအင်များ ရောနှောနေပြီး အစိမ်းရောင် ပိုးစုန်းကြူးလေးများအလား မုန်လဲ့၏ ဘေးပတ်လည်တွင် ပျံသန်း ကခုန်နေကြပေသည်။

မုန်လဲ့က မစုပ်ယူလျှင်ပင် ထိုစွမ်းအင်များက မုန်လဲ့၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ အတင်း ဝင်ရောက်လာကြပြီး မုန်လဲ့မှာ သံလိုက်တစ်ခုအလား၊ လေဆင်နှာမောင်းတစ်ခုအလား ၎င်းတို့ကို အဆက်မပြတ် ဆွဲဆောင်နေပေသည်။

ဤမြင်ကွင်းမှာ တကယ်ကို ထူးဆန်းလွန်းလှသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် မုန်လဲ့တွင် သစ်သားဓာတ် မှော်ပညာ ပါရမီ လုံးဝ မရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် မုန်လဲ့တွင် အလွန် မြင့်မားသော လျှပ်စီးဓာတ် မှော်စွမ်းအင် ဆွဲဆောင်နိုင်စွမ်းနှင့် မီးဓာတ် မှော်စွမ်းအင် ဆွဲဆောင်နိုင်စွမ်း ရှိနေလျှင်တောင်မှ လျှပ်စီးဓာတ်နှင့် မီးဓာတ် မှော်စွမ်းအင်များကို ဤမျှလောက် ဆွဲဆောင်နိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

"ငါ ဘယ်တုန်းက သစ်သားဓာတ် မှော်ပညာ ပါရမီ ရသွားတာလဲ" မုန်လဲ့ အလွန်အမင်း အံ့အားသင့်သွားသည်။ "ပြီးတော့ မှော်စွမ်းအင် ဆွဲဆောင်နိုင်စွမ်းကလည်း အရမ်း ကြောက်စရာ ကောင်းတယ်၊ လျှပ်စီးဓာတ်နဲ့ မီးဓာတ် ထက်တောင် ပိုကြောက်စရာ ကောင်းသေးတယ်"

"မဖြစ်နိုင်ဘူး"

"မနေ့ညက လေ့ကျင့်တုန်းက မရှိသေးပါဘူး"

"ရွှေရောင် သစ်ရွက် ကြောင့်များလား"

မုန်လဲ့သည် ဝိညာဉ်နယ်မြေထဲတွင် ရှိနေသော ရွှေရောင်သစ်ရွက်ကို ရုတ်တရက် သတိရသွားသည်။ မနေ့ကနှင့် ယနေ့အကြား အကြီးမားဆုံး အပြောင်းအလဲမှာ ဝိညာဉ်နယ်မြေထဲတွင် ရွှေရောင်သစ်ရွက် တစ်ရွက် တိုးလာခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

"ငါ့မှာ ရုတ်တရက် သစ်သားဓာတ် မှော်ပညာ ပါရမီ ရှိလာတာ ရွှေရောင် သစ်ရွက် ကြောင့်လား၊ ဒါက အရမ်း..."

မုန်လဲ့ နှုတ်ခမ်းတွန့်သွားပြီး ရင်ထဲတွင် ခံစားချက်များ ရှုပ်ထွေးသွားသည်။ မူလက ရွှေရောင်သစ်ရွက်ကို သက်မဲ့ပစ္စည်းတစ်ခုဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့ပြီး ဝိညာဉ်နယ်မြေထဲတွင် ဘာမျှလုပ်၍မရ၊ အမိန့်ပေး၍မရဘဲ အလကား နေရာယူထားသည်ဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် မထင်မှတ်ထားဘဲ ထိုအရာက မိမိကို သစ်သားဓာတ် မှော်ပညာ ပါရမီ "ပေးသနား" ခဲ့သည်တဲ့လား။

တကယ်ကို...

"ကျောင်းအုပ်ကြီး ပြောသလိုပဲ ရွှေရောင်သစ်ရွက်က အရည်အသွေး အရမ်း မြင့်တဲ့ နတ်လက်နက် တစ်ခု ဖြစ်ပြီး ငါက အသုံးပြုခွင့် မရှိသေးတာများလား" မုန်လဲ့ မျက်လုံးများ တောက်ပလာသည်။ "တကယ်လို့ ဒါသာ အမှန်ဆိုရင်တော့ ငါ တကယ် အမြတ်ထွက်တာပဲ"

"ဟီးဟီး ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အရင်ဆုံး သစ်သားဓာတ် မှော်စွမ်းအင်တွေကို စုပ်ယူလိုက်ဦးမယ်၊ သစ်သားဓာတ် မှော်ပညာ ပါရမီ ရှိလာမှတော့ ဘယ် အလဟဿ အဖြစ်ခံနိုင်မလဲ"

တစ်ညလုံး စကားမပြောဘဲ ရူးသွပ်စွာ စုပ်ယူနေခဲ့သည်။

နောက်တစ်နေ့ နံနက်တွင်မူ မုန်လဲ့သည် အသံကျယ်ကြီးတစ်ခုကြောင့် နိုးလာခဲ့သည်။

"ဝေါင်း"

တိုင်ဒီသည် သစ်ပင်ပေါ်တွင် ထိုင်ကာ မှော်သားရဲ တစ်ကောင်ကို ဒေါသတကြီး ကြည့်နေပြီး သွားဖြီးကာ ရင်ဘတ်ကို ထုလျက် အလွန်အမင်း သတိထားနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

၎င်းမှာ အလျား ၃၀ မီတာကျော် ရှိပြီး ရေစည်လုံးခန့် တုတ်ကာ တစ်ကိုယ်လုံး မီးတောက်များအလား နီရဲနေသည်။ ခေါင်းတွင် အနီရောင် ကြက်မောက် ပါရှိကာ ကျောဘက်တွင် အမည်းရောင် တောင်ပံ တစ်စုံ ပါရှိပြီး ၁၀ ထပ်တိုက်ခန့် မြင့်မားသော ဧရာမ အနီရောင် မြွေကြီး တစ်ကောင် ဖြစ်သည်။

"အဆင့်ရှစ် မှော်သားရဲ... အမည်းရောင် တောင်ပံ ကြက်မောက် မြွေကြီး"

မုန်လဲ့က ဤမှော်သားရဲကို မှတ်မိသွားပြီး နှုတ်ခမ်းတွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ မှော်သားရဲတောအုပ်တွင် လဝက်ခန့် လှည့်လည်နေခဲ့ပြီးနောက် မှော်သားရဲများ ကိုယ်တိုင် အသေခံလာခြင်းကို သူ အနှစ်သက်ဆုံး ဖြစ်သည်။

ဤသည်တို့မှာ အားလုံး ပိုက်ဆံများချည်းသာ မဟုတ်ပါလော။

"ရွှီး ရွှီး ရွှီး"

အမည်းရောင် တောင်ပံ ကြက်မောက် မြွေကြီးက လျှာကို ထုတ်ကာ ရှီးရှီး အသံများ ပြုလုပ်နေပြီး အညိုရောင် မျက်လုံးများဖြင့် သစ်ပင်ပေါ်ရှိ တိုင်ဒီနှင့် မုန်လဲ့ကို ကြည့်ကာ မျက်လုံးများထဲတွင် လောဘများ ပြည့်နှက်နေတော့သည်။

"ဒါက ငါတို့ကို အစားအစာ လို့ သတ်မှတ်လိုက်တာလား"

မုန်လဲ့ နှုတ်ခမ်းကွေးသွားပြီး ပြုံးလျက် "တိုင်ဒီ၊ ဒီနေ့ မနက်စာ အတွက် ဒီ အမည်းရောင် တောင်ပံ ကြက်မောက် မြွေကြီးကို စားရင် ဘယ်လိုလဲ"

"ကောင်း... ကောင်းတယ်"

တိုင်ဒီက နှစ်ချက်ခန့် ခုန်ပေါက်ကာ ဝမ်းသာအားရ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"ရှီး ရှီး"

အမည်းရောင် တောင်ပံ ကြက်မောက် မြွေကြီးက ခဏမျှ စိုက်ကြည့်နေပြီးနောက် ကျောဘက်ရှိ အမည်းရောင် တောင်ပံများကို ရုတ်တရက် ရိုက်ခတ်လိုက်ရာ မြွေကိုယ်လုံးကြီးက လေထဲသို့ မြင့်တက်သွားပြီး ကြီးမားသော အမြီးကြီးက မုန်လဲ့ဆီသို့ ရုတ်တရက် ရိုက်ချလာတော့သည်။

ဤအမြီးရိုက်ချက်က အလွန် မြန်ဆန်ကာ ပြင်းထန်လွန်းလှပြီး လေထုကို ပွတ်တိုက်မိကာ ကျယ်လောင်သော အသံများပင် ထွက်ပေါ်လာသည်။ မျက်တောင်တစ်ခတ် အတွင်းမှာပင် မုန်လဲ့ဆီသို့ ရောက်ရှိလာတော့သည်။ ၎င်းက မုန်လဲ့ထံမှ အန္တရာယ်ကို ခံစားနေရသဖြင့် မုန်လဲ့ကို အရင် သတ်ပြီးမှ တိုင်ဒီကို စားရန် စဉ်းစားထားခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

"ခေါင်းဆောင်ကို အရင် သတ်ဖို့ စဉ်းစားထားတာပဲ၊ အကြံ ကောင်းတယ်" မုန်လဲ့က ပြုံး၍ ခေါင်းခါလိုက်သည်။ "ဒါပေမယ့် ပြိုင်ဘက်ကို ရွေးတာ မှားသွားတယ်"

မုန်လဲ့က ညာလက်ကို မြှောက်ကာ ရိုက်ချလာသော ဧရာမ အမြီးကြီးကို ဖမ်းဆုပ်လိုက်သည်။ တောင်များကိုပင် ဖြိုခွဲနိုင်ပြီး သစ်ပင်ကြီးများကိုပင် ချိုးဖျက်နိုင်သော ဧရာမ အမြီးကြီးက မုန်လဲ့၏ လက်ထဲတွင် ဘာမျှမဖြစ်သွားသကဲ့သို့ ငြိမ်သက်သွားတော့သည်။

"ရှီး ရှီး"

အမြီးမှ လာသော ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းသော ခွန်အားကို ခံစားလိုက်ရသောအခါ အမည်းရောင် တောင်ပံ ကြက်မောက် မြွေကြီး အလွန် လန့်သွားပြီး ပြိုင်ဘက်ကောင်းနှင့် တွေ့ပြီဆိုတာကို သဘောပေါက်သွားသည်။ သို့သော် ၎င်း အမြီးကို ပြန်ရုပ်ရန် အချိန်မရလိုက်ခင်မှာပင် မုန်လဲ့က အနည်းငယ် အားစိုက်လိုက်ရာ လက်ချောင်း ၅ ချောင်းက မြွေကြီး၏ အကြေးခွံများကို အလွယ်တကူ ဖောက်ထွင်းပြီး အတွင်းသို့ နက်ရှိုင်းစွာ ဝင်ရောက်သွားတော့သည်။

သွေးများ ထွက်လာပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျဆင်းသွားသည်။

အမည်းရောင် တောင်ပံ ကြက်မောက် မြွေကြီးက နာကျင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး အမြီးကို အားကုန် ရုန်းထွက်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း မုန်လဲ့၏ လက်ချောင်း ၅ ချောင်းက သံညှပ်တစ်ခုအလား တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားသဖြင့် အနည်းငယ်မျှပင် မလှုပ်နိုင်တော့ချေ။

"တက်စမ်း"

မုန်လဲ့က အော်ဟစ်လိုက်ပြီး လက်မောင်း ကြွက်သားများ တင်းမာလာကာ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းသော ခွန်အားများ ပေါက်ကွဲထွက်လာတော့သည်။ အမည်းရောင် တောင်ပံ ကြက်မောက် မြွေကြီးမှာ ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို မထိန်းချုပ်နိုင်တော့ဘဲ လေထဲသို့ လွင့်တက်သွားသည်ကို အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်စွာ တွေ့လိုက်ရသည်။

ထို့နောက် ၄၀ မီတာကျော် မြင့်သော သစ်ပင်ကြီး တစ်ပင်ကို အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ဝင်တိုက်မိသွားရာ "ဂျွတ်" ဟူသော အသံနှင့်အတူ သစ်ပင်ကြီး အလယ်မှ ကျိုးကျသွားပြီး ကြီးမားသော သစ်ပင် ကိုယ်ထည်ကြီးက မုန်လဲ့ဆီသို့ ကျဆင်းလာတော့သည်။

"သွားစမ်း"

မုန်လဲ့က လက်မောင်းကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ အမည်းရောင် တောင်ပံ ကြက်မောက် မြွေကြီးက သံမဏိ ကြာပွတ် တစ်ခုအလား ဖြစ်သွားပြီး သစ်ပင် ကိုယ်ထည်ကြီးကို ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချလိုက်တော့သည်။

"ဂျွတ်"

သစ်ပင် ကိုယ်ထည်ကြီး အလယ်မှ ကျိုးကျသွားသည်။

"ထပ်လာခဲ့"

မုန်လဲ့က လက်မောင်းကို ဝှေ့ယမ်းကာ အမည်းရောင် တောင်ပံ ကြက်မောက် မြွေကြီးကို ကိုင်လျက် ရူးသွပ်စွာ ရိုက်နှက်နေတော့သည်။ ပြတ်တောက်နေသော အသံများနှင့်အတူ သစ်ပင် ကိုယ်ထည်ကြီးက အပိုင်းပိုင်း အစစ ကွဲထွက်သွားပြီး နောက်ဆုံးတွင်တော့ သစ်သားစလေးများ အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

"ဟားဟား မိုက်တယ်"

မုန်လဲ့က ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး လွှင့်ပစ်လိုက်ရာ အမည်းရောင် တောင်ပံ ကြက်မောက် မြွေကြီးက လွင့်စင်သွားပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ကျဆင်းသွားတော့သည်။

"ရှီး ရှီး"

အမည်းရောင် တောင်ပံ ကြက်မောက် မြွေကြီးသည် အဆင့်ရှစ် မှော်သားရဲ ဖြစ်သဖြင့် ဤမျှလောက်နှင့်တော့ သေမည် မဟုတ်ချေ။ ၎င်းက ခေါင်းကို အားကုန် ခါရမ်းလိုက်ပြီး အမြန် ထွက်ပြေးရန် ပြင်လိုက်သည်။

"ထွက်ပြေးချင်တယ် ဟုတ်လား"

မုန်လဲ့က လက်ဖျစ်တီးလိုက်ရာ ၃ မီတာ ရှည်လျားသော လျှပ်စီးလှံတံ တစ်ချောင်း ကောင်းကင်မှ ကျဆင်းလာပြီး အမည်းရောင် တောင်ပံ ကြက်မောက် မြွေကြီး၏ ခေါင်းကို ချက်ချင်း ဖောက်ထွင်းသွားကာ မြေပြင်ပေါ်တွင် စိုက်ထားလိုက်တော့သည်။

"ရှီး ရှီး ရှီး"

အမည်းရောင် တောင်ပံ ကြက်မောက် မြွေကြီး၏ အသက်ရှင်နိုင်စွမ်းက အလွန် အားကောင်းသဖြင့် မသေသေးဘဲ ခန္ဓာကိုယ်က တုန်ယင်နေကာ အဆက်မပြတ် အော်ဟစ်နေပြီး အလွန်အမင်း ကြောက်လန့်နေတော့သည်။

"မင်းကို စားမယ်လို့ ပြောထားပြီးမှ ဘယ်လိုလုပ် ထွက်ပြေးခွင့် ပေးလို့ ရမှာလဲ" မုန်လဲ့က ဓားမြှောင် တစ်လက်ကို ထုတ်ယူကာ ပြုံးလျက် "တိုင်ဒီ၊ သူ့ရဲ့ မှော်ကျောက်သလင်းကို တူးထုတ်လိုက်"

"ဝေါင်း ဝေါင်း ဝေါင်း"

တိုင်ဒီက ဝမ်းသာအားရ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ဓားမြှောင်ကို ယူကာ အမည်းရောင် တောင်ပံ ကြက်မောက် မြွေကြီးဆီသို့ ပျံသန်းသွားပြီးနောက် ဝမ်းသာအားရဖြင့် မှော်ကျောက်သလင်းကို သွားတူးတော့သည်။

မှော်ကျောက်သလင်း တူးခြင်း။

ဤသည်မှာ တိုင်ဒီ၏ ဝါသနာများထဲမှ တစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။

မုန်လဲ့သည် မှော်သားရဲများကို သတ်ဖြတ်တိုင်း တိုင်ဒီက သူ့ထက် အရင် သွားပြီး မှော်ကျောက်သလင်းကို တူးထုတ်လေ့ ရှိသည်ကို သတိထားမိခဲ့သည်။ အစပိုင်းတုန်းကမူ မုန်လဲ့က တိုင်ဒီသည် မှော်ကျောက်သလင်းကို စား၍ စွမ်းအား တိုးချင်သောကြောင့်လောဟု ထင်မှတ်ခဲ့သေးသည်။

သို့သော် နောက်ဆုံးတွင်မူ တိုင်ဒီသည် တူးရသည်ကို သက်သက် သဘောကျသောကြောင့်သာ ဖြစ်ကြောင်းကို သိလိုက်ရသည်။

အချိန်ကြာလာသောအခါ မုန်လဲ့က ဤဂုဏ်ယူစရာ ကောင်းပြီး ပင်ပန်းသော အလုပ်ကို တိုင်ဒီထံသို့ လွှဲပြောင်းပေးလိုက်တော့သည်။ ၎င်းက တူးရသည်ကို သဘောကျမှတော့ တူးခိုင်းလိုက်မည်သာ ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ သူ၏ ဝါသနာကို ဖြည့်ဆည်းပေးရာ ရောက်သကဲ့သို့ ရိုင်းစိုင်းသော အကျင့်ကိုလည်း မွေးမြူပေးရာ ရောက်ပေသည်။

တစ်ချက်ခုတ် နှစ်ချက်ပြတ်ပင် မဟုတ်ပါလော။

အဘယ်ကြောင့် မလုပ်ဘဲ နေမည်နည်း။