အခန်း ၈၅

အခန်း ၈၅။ မှော်သားရဲ ဘုရင်နှင့် ဧရာမ ပုရွက်ဆိတ်လှိုင်းလုံးကြီး

နွယ်ပင်များ ရှုပ်ထွေးနေသော တောအုပ်ထဲတွင် သံချပ်ကာ ဝတ်ဆင်ထားပြီး ဓားရှည်ကြီးများကို ကိုယ်စီ လွယ်ထားသော စွန့်စားသူ ရာပေါင်းများစွာက အသက်လု ထွက်ပြေးနေကြသည်။ ၎င်းတို့မှာ လက်နက် အပြည့်အစုံ တပ်ဆင်ထားပြီး လေ့ကျင့်မှု အပြည့်အဝ ရှိကာ မီးတိမ်တိုက် စွန့်စားသူ အဖွဲ့ ထက် အများကြီး ပိုမို အားကောင်းလှသည်။

၎င်းတို့မှာ မီးနဂါး နိုင်ငံတော် တွင် နာမည်ကြီးသော လူစီဗီယာ စွန့်စားသူ အဖွဲ့ ပင် ဖြစ်သည်။

လူစီဗီယာ စွန့်စားသူ အဖွဲ့။

မီးနဂါး နိုင်ငံတော် လူစီဗီယာ ကုန်သည် အဖွဲ့ အောက်တွင် ရှိပြီး ငွေ၊ အာဏာ နှင့် စွမ်းအား အားလုံး ရှိကာ မီးနဂါး နိုင်ငံတော် ၏ စွန့်စားသူ လောကတွင် အလွန် မြင့်မားသော အဆင့်အတန်း ရှိပြီး စွန့်စားသူ အများအပြား အိပ်မက်မက်နေကြသော အဖွဲ့ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခုအချိန်တွင် ဤအားကျစရာ ကောင်းသော စွန့်စားသူ များ အားလုံး အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်နေကြပြီး အဆင့်ကိုး စစ်သည်တော် ဖြစ်သော ခေါင်းဆောင် လူစီကန် ပင်လျှင် ချွင်းချက် မဟုတ်ချေ။ သူ၏ ယခင်က တည်ငြိမ်မှုများ အားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အလွန်အမင်း ကြောက်ရွံ့ ထိတ်လန့်နေတော့သည်။

"မြန်မြန် မြန်မြန် အကုန်လုံး မြန်မြန် လုပ်ကြ"

"အနောက်က လူတွေ အမြန် လိုက်ခဲ့ မကျန်ခဲ့စေနဲ့"

"ဖတ်"

ထိုအချိန်တွင် အရှေ့ဘက်မှ ရှပ်ရှပ် ဟူသော အသံများ ထွက်ပေါ်လာရာ စွန့်စားသူ များ အားလုံး ရပ်တန့်သွားကြပြီး အရှေ့ဘက်ကို သံသယဖြင့် ကြည့်လိုက်ကြသည်။ ခေါင်းဆောင် လူစီကန် က တိုးတိုးလေး အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "ဗစ်စလီ မင်း သွားကြည့်စမ်း အရှေ့မှာ ဘာဖြစ်နေတာလဲ"

"ဟုတ်... ဟုတ်ကဲ့ ခေါင်းဆောင်"

အမည်းရောင် ဝတ်ရုံ ဝတ်ဆင်ထားသော ပိန်ပိန်ပါးပါး စွန့်စားသူ တစ်ယောက်က မကျေမနပ်ဖြင့် ပြန်ဖြေလိုက်ပြီး အရှေ့ဘက်သို့ သွားရောက် စစ်ဆေးလိုက်သည်။ သို့သော် ခဏအကြာတွင် သနားစရာ ကောင်းသော အော်ဟစ်သံ တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

"ဒါ... ဒါ ဗစ်စလီ ရဲ့ အသံပဲ"

"ဗစ်စလီ ဘာဖြစ်သွားတာလဲ ဘာဖြစ်လို့လဲ"

"သူများ..."

အော်ဟစ်သံက ညဖီးလင်း ငှက်၏ အော်သံအလား ဖြစ်နေပြီး ကြောက်လန့်နေသော စွန့်စားသူ များ၏ ရင်ထဲတွင် ပိုမို ကြောက်ရွံ့သွားစေတော့သည်။ ခေါင်းဆောင် လူစီကန် က အမြန် အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "အရှေ့မှာ အန္တရာယ် ရှိတယ် မြန်မြန် လမ်းကြောင်း ပြောင်း"

ပြောပြီးသည်နှင့် သူက အခြား တစ်ဖက်သို့ အမြန် ပြေးထွက်သွားတော့သည်။

"ဟုတ်ကဲ့ ခေါင်းဆောင်"

စွန့်စားသူ များ အားလုံးလည်း အမြန် လိုက်သွားကြသည်။

သို့သော် ဝေးဝေး မရောက်ခင်မှာပင် သူတို့ အားလုံး အနောက်သို့ ပြန်ဆုတ်လာကြပြီး နောက်ထပ် လမ်းကြောင်း တစ်ခုသို့ ပြောင်းလဲ ထွက်ပြေးကြပြန်သည်။ သို့သော် ဝေးဝေး မရောက်ခင်မှာပင် အနောက်သို့ ပြန်ဆုတ်လာရပြန်သည်။

ထပ်ပြောင်းပြန်တယ်။

ပြန်ဆုတ်လာရပြန်တယ်။

အရပ်မျက်နှာ အနှံ့အပြားမှ ထွက်ပေါ်လာသော ရှပ်ရှပ် အသံများက ရေလွှမ်းမိုးမှု အလား စွန့်စားသူ များ၏ လမ်းကြောင်းကို ပိတ်ဆို့ထားတော့သည်။

"ရှပ် ရှပ် ရှပ်"

သစ်ပင်များ ယိမ်းယိုင်ကာ ချုံပုတ်များ လှုပ်ရှားလာပြီး လမ်းပိတ်ဆို့ထားသော အရာများ တစ်ခုပြီး တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။ ၎င်းတို့မှာ တစ်ကိုယ်လုံး သွေးများအလား နီရဲနေပြီး နွားငယ်လေးများ အရွယ်အစားခန့် ရှိသော ပုရွက်ဆိတ် အမျိုးအစား မှော်သားရဲ များ ဖြစ်ကြသည်။

တံစဉ်များအလား ထက်မြက်သော သွားများ၊ သံမဏိများအလား မာကျောသော အကြေးခွံများ။

ဆူးများ အပြည့် ပါရှိသော ခြေထောက်များ၊ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းသော ခေါင်းများ။

အဆင့်ခြောက် မှော်သားရဲ... သွေးစုပ် သံမဏိ ပုရွက်ဆိတ်။

"ဒီ... ဒီလောက် များတဲ့ သွေးစုပ် သံမဏိ ပုရွက်ဆိတ် တွေ"

"ဝိုင်းခံလိုက်ရပြီ"

"ငါတို့ သွေးစုပ် သံမဏိ ပုရွက်ဆိတ် တွေရဲ့ ဝိုင်းရံတာကို ခံလိုက်ရပြီ"

"ခေါင်းဆောင် မြန်မြန် အကြံ တစ်ခုခု ပေးပါဦး"

စွန့်စားသူ များ အားလုံး မျက်နှာ ဖြူရော်သွားကြပြီး အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်စွာ အနောက်သို့ ဆုတ်သွားကြတော့သည်။

"ငါ... ငါက ဘယ်လို လုပ်ရမှာလဲ"

ရေလှိုင်းများအလား အဆက်မပြတ် ပြေးဝင်လာနေသော သွေးစုပ် သံမဏိ ပုရွက်ဆိတ် များကို ကြည့်ကာ ခေါင်းဆောင် လူစီကန် ၏ မျက်နှာမှာ စက္ကူအလား ဖြူရော်နေပြီး သွေးရောင် တစ်စက်လေးမျှ မရှိတော့ချေ။

သွေးစုပ် သံမဏိ ပုရွက်ဆိတ် များသည် အဆင့်ခြောက် မှော်သားရဲ များသာ ဖြစ်ပြီး ကြောက်စရာ မကောင်းလှသော်လည်း ၎င်းတို့၏ ကြောက်စရာ အကောင်းဆုံး အချက်မှာ အရေအတွက် ဖြစ်သည်။

သွေးစုပ် သံမဏိ ပုရွက်ဆိတ် တစ်သောင်းခန့် အတူတူ လှုပ်ရှားပါက အရာအားလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်စွမ်း ရှိပြီး မှော်သားရဲ အများစုက သူတို့ကို မြင်လျှင် လမ်းဖယ်ပေးရသည်။

အကယ်၍ သွေးစုပ် သံမဏိ ပုရွက်ဆိတ် အရေအတွက် က တစ်သိန်း ကျော်သွားပါက ၎င်းသည် ဘေးအန္တရာယ်ကြီး တစ်ခု ဖြစ်သွားပြီး ဖြတ်သွားရာ လမ်းတစ်လျှောက်တွင် မြက်ပင် တစ်ပင်၊ အကောင် တစ်ကောင်၊ အသက် တစ်ချောင်းမျှ ကျန်ရစ်မည် မဟုတ်ချေ။

ယခု အရှေ့ရှိ သွေးစုပ် သံမဏိ ပုရွက်ဆိတ် များက ဘယ်လောက် များသနည်း။

တစ်သောင်းလား။ တစ်သိန်းလား။ ဒါမှမဟုတ်... အဲဒီထက် ပိုများလား။

ခေါင်းဆောင် လူစီကန် လည်း မသိတော့ချေ။ သူ မြင်နိုင်သည်မှာ အဆုံးအစ မရှိသော ပုရွက်ဆိတ် လှိုင်းလုံးကြီး က သူတို့ကို ဝိုင်းရံထားခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

"သွေးစုပ် သံမဏိ ပုရွက်ဆိတ် တွေက မြေအောက် မှော်သားရဲ တွေ မဟုတ်ဘူးလား ဘာလို့ ဒီမှာ ဒီလောက် အများကြီး ရှိနေရတာလဲ"

လူစီကန် အနေဖြင့် ဘယ်လိုမှ စဉ်းစား၍ မရချေ။ သို့သော် စဉ်းစား၍ ရသည် ဖြစ်စေ၊ မရသည် ဖြစ်စေ အရေးမကြီးတော့ချေ။ အကြောင်းမှာ အဆုံးအစ မရှိသော ပုရွက်ဆိတ် လှိုင်းလုံးကြီး က ပြေးဝင်လာပြီ ဖြစ်ပြီး သူတို့၏ ထက်မြက်သော သွားများကို ဝှေ့ယမ်းကာ ခုန်ဝင်လာကြတော့သည်။

"ဖယ်စမ်း"

"ရုပ်ဆိုးတဲ့ အကောင်တွေ ငါ့အနားက ထွက်သွားစမ်း"

"အား"

ရူးသွပ်နေသော ပုရွက်ဆိတ် လှိုင်းလုံးကြီး ၏ ရှေ့တွင် လူစီဗီယာ စွန့်စားသူ အဖွဲ့ မှာ သမုဒ္ဒရာထဲရှိ ကျွန်းငယ်လေး တစ်ခုအလား ဖြစ်နေပြီး သိပ်မကြာခင်မှာပင် လှိုင်းလုံးများ အောက်တွင် နစ်မြုပ် ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

"ရှပ် ရှပ် ရှပ်"

သွေးစုပ် သံမဏိ ပုရွက်ဆိတ် များက ဘာမှ မဖြစ်ခဲ့သကဲ့သို့ မျက်နှာ သေဖြင့် သွားများကို ဝှေ့ယမ်းကာ အရှေ့သို့ ဆက်လက် ပြေးဝင်သွားကြတော့သည်။

နာမည်ကြီး လူစီဗီယာ စွန့်စားသူ အဖွဲ့ က ဤကဲ့သို့ ဘာသံမှ မထွက်ဘဲ ပျက်သုဉ်းသွားသည်ကို မည်သူမျှ မသိလိုက်ကြချေ။

...

လူစီဗီယာ စွန့်စားသူ အဖွဲ့ ၏ သနားစရာ ကောင်းသော အဆုံးသတ်ကို မုန်လဲ့ မသိလိုက်ချေ။ သူက မှော်ကော်ဇောပျံ ကို စီးကာ အပြင်ဘက်သို့ ဆက်လက် ပျံသန်းနေသည်။ အဝေးသို့ ရောက်လာသည်နှင့်အမျှ မြင့်မြတ်သော နယ်မြေ မှော်သားရဲ များ၏ ဟိန်းဟောက်သံများ မကြားရတော့သဖြင့် မုန်လဲ့ အနည်းငယ် စိတ်အေးသွားတော့သည်။

"ကျောင်းအုပ်ကြီး ဒီမြင့်မြတ်သော နယ်မြေ မှော်သားရဲ တွေ ဘာဖြစ်နေတာလဲ" မုန်လဲ့က နားမလည်စွာဖြင့် "ပုံမှန်ဆို အရိပ်အယောင်တောင် မမြင်ရဘဲ ဒီနေ့ ဘာလို့ အကုန်လုံး အသက်ဝင်လာကြတာလဲ"

အဖိုးအိုက ခေါင်းခါလိုက်ပြီး "ပုံမှန် မဟုတ်တဲ့ အခြေအနေ မှာ သေချာပေါက် အကြောင်းရင်း တစ်ခုခု ရှိရမယ် တောအုပ် အလယ်ဗဟိုမှာ ဘာတွေ ဖြစ်နေလဲ ဆိုတာ ငါလည်း သေချာ မသိဘူး ဒါပေမယ့် ကောင်းတဲ့ ကိစ္စတော့ မဟုတ်ဘူး ထင်တယ်"

"မြင့်မြတ်သော နယ်မြေ မှော်သားရဲ တွေက မှော်သားရဲ တောအုပ် ရဲ့ ထိပ်တန်း အဆင့်မှာ ရှိနေတာကို သူတို့ကို ဒီလောက် အထိ စိတ်လှုပ်ရှားစေမယ့် အရာက ဘာများ ရှိဦးမလဲ"

မုန်လဲ့ မျက်လုံးများ လည်ပတ်သွားပြီး "မှော်သားရဲ တောအုပ် အလယ်ဗဟိုမှာ ရတနာ တစ်ခုခု ပေါ်လာလို့ သူတို့ အကုန်လုံး သွားလုနေကြတာများလား"

"ဒါလည်း ဖြစ်နိုင်ခြေ ရှိပါတယ် ဒါပေမယ့် သိပ်တော့ မများဘူး"

အဖိုးအိုက ခေါင်းခါလိုက်ပြီး "မှော်သားရဲ တောအုပ် မှာ သူတို့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် ဘုရင် ရှိတယ် မြင့်မြတ်သော နယ်မြေ မှော်သားရဲ တွေ အကုန်လုံးက သူ့ရဲ့ လက်အောက်ခံ တွေချည်းပဲ တကယ်လို့ ရတနာ ပေါ်လာရင်တောင်မှ သူတို့ အလှည့် မရောက်ဘူး"

"မှော်သားရဲ တောအုပ် ရဲ့ ဘုရင်" မုန်လဲ့ အနည်းငယ် ကြောင်အမ်းသွားပြီး အမြန် မေးလိုက်သည်။ "ကျောင်းအုပ်ကြီး မှော်သားရဲ တောအုပ် မှာ ဘုရင် ရှိတယ်လား"

"လူတွေမှာ ဘုရင် ရှိတာ မှော်သားရဲ တွေကရော ဘာလို့ မရှိရမှာလဲ"

အဖိုးအိုက မုန်လဲ့ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး "အဆင့်ခုနစ် မှော်သားရဲ ဆိုရင် လူတွေနဲ့ မကွာတဲ့ ဉာဏ်ရည် မျိုး ရှိနေပြီ အဆင့်ကိုး မှော်သားရဲ ဆိုရင် စကားတောင် ပြောနိုင်နေပြီ မှော်သားရဲ တွေ ကိုယ်ပိုင် နိုင်ငံ တည်ထောင်တာတောင် နားလည်လို့ ရတယ် ဘုရင် ရှိတာကတော့ ပြောစရာတောင် မလိုတော့ဘူး"

"ကောင်းပြီလေ"

မုန်လဲ့က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ထပ်မေးလိုက်သည်။ "ကျောင်းအုပ်ကြီး မှော်သားရဲ တောအုပ် ရဲ့ ဘုရင် က ဘယ်လို မှော်သားရဲ မျိုးလဲ ဘယ်လောက် အားကောင်းလဲ ခင်ဗျား မြင်ဖူးလား"

အဖိုးအို၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ရှုပ်ထွေးနေသော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာပြီး "အရင်က တစ်ခါ မြင်ဖူးတယ် အဲဒီတုန်းက ငါ အဆင့်ကိုး မဟာမှော်ဆရာကြီး အဆင့်ကို ရောက်ခါစ မီးနဂါး နိုင်ငံတော် ရဲ့ နန်းတော် မှော်ဆရာ ဖြစ်ခါစ မှာ မြင်ခဲ့ရတာပဲ"

"သူက ဘယ်လို ပုံစံလဲ ဘယ် မှော်သားရဲ အမျိုးအစား လဲ"

မုန်လဲ့ အလွန် သိချင်နေသည်။

"ဝီ ဝီ ဝီ"

ထိုအချိန်တွင် မှော်ဆက်သွယ်ရေး ပစ္စည်း က ရုတ်တရက် အသံမြည်လာရာ မုန်လဲ့ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားပြီး မကျေမနပ်ဖြင့် ကြည့်လိုက်ရာ အာဘီ ထံမှ ဖြစ်နေသည်။

အာဘီ။

မုန်လဲ့ အနည်းငယ် သံသယ ဖြစ်သွားသည်။ အာဘီ က သူ့ကို အရင်က တစ်ခါမှ ဆက်သွယ်ဖူးခြင်း မရှိချေ။ အခု ဘာလို့ ဆက်သွယ်တာလဲ။

သံသယ များစွာဖြင့် မုန်လဲ့က ဖုန်းကို ကိုင်လိုက်သည်။

ထိုကောင်လေးက အေးစက်စက် မျက်နှာထားဖြင့် စကားတစ်ခွန်းတည်း ပြောပြီး ဖုန်းချသွားတော့သည်။ "မှော်သားရဲ တောအုပ် မှာ ပြဿနာ ဖြစ်နေပြီ မြန်မြန် ထွက်လာခဲ့ မဟုတ်ရင် အသက်အန္တရာယ် ရှိတယ်"

"အဲ..."

ဖုန်းကျသွားသော ဆက်သွယ်ရေး ပစ္စည်းကို ကြည့်ကာ မုန်လဲ့ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။ "ဒီလို အေးစက်စက် နေတတ်တဲ့ ကောင်လေးက ငါ့ကို သတိပေးတယ်လား တကယ်ကို မထင်မှတ်ထားဘူး"

အဖိုးအိုက ပြုံး၍ "ရွှေနဂါး လူသား တွေက မာနကြီးကြပေမယ့် ကျေးဇူးသိတတ်ကြတယ် မင်းက သူ့ကို ကယ်ခဲ့ဖူးတော့ သူ မင်းကို သတိပေးတာကလည်း သဘာဝ ကျပါတယ်"

"ဖြစ်နိုင်ပါတယ်"

မုန်လဲ့က ခေါင်းခါလိုက်ပြီး မှော်ဆက်သွယ်ရေး ပစ္စည်း ကို သိမ်းရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် နောက်ထပ် အသံမြည်လာပြန်သည်။ ဒီတစ်ခါတော့ ဝတုတ်လေး ဆီက ဖြစ်သည်။

"အစ်ကို မင်း မှော်သားရဲ တောအုပ် ထဲမှာလား"

ဖုန်းကိုင်လိုက်သည်နှင့် ဝတုတ်လေးက ချက်ချင်း မေးလိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ် ဘာဖြစ်လို့လဲ"

မုန်လဲ့ အနည်းငယ် သံသယ ဖြစ်သွားသည်။

"မှော်သားရဲ တောအုပ် မှာ ပြဿနာ ဖြစ်နေပြီ အရမ်း ကြီးမားတဲ့ ပုရွက်ဆိတ် လှိုင်းလုံးကြီး ဖြစ်ပေါ်နေပြီ မြန်မြန် ထွက်ပြေးတော့ နောက်ကျရင် သေသွားလိမ့်မယ်" ဝတုတ်လေး ၏ အသံက အလွန် စိုးရိမ်နေသည်။

"ပုရွက်ဆိတ် လှိုင်းလုံး မင်းက ဘယ်လို သိတာလဲ"

မုန်လဲ့ အလွန်အမင်း အံ့အားသင့်သွားတော့သည်။

ငါ ကိုယ်တိုင် မှော်သားရဲ တောအုပ် ထဲ ရောက်နေတာတောင် ဘာဖြစ်နေမှန်း မသိသေးတာ မင်းက မိုင် ၈၀၀ ကျော် ဝေးတဲ့ မြို့တော် ကနေ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး သိနေရတာလဲ။

တစ်ခုခုများ မှားနေလား။