အခန်း ၈၆
Vol. 9 Ch. 86
အခန်း ၈၆။ ကြောက်မက်ဖွယ် ပုရွက်ဆိတ် လှိုင်းလုံးကြီး နှင့် ရွာသို့ ပြန်လာခြင်း
ဝတုတ်လေး ယခုအချိန်တွင် ဘာလုပ်နေမှန်း မသိချေ။ အပေါ်ပိုင်း ဗလာကျင်းနေပြီး ၃၆ ဒီ အရွယ်အစားခန့် ရှိသော အဆီပိုကြီးများက ဟိုဘက်ဒီဘက် ယိမ်းယိုင်နေရာ မုန်လဲ့၏ မျက်လုံးများပင် ပြာသွားတော့မတတ် ဖြစ်နေသည်။
"ဒီကိစ္စက မြို့တော် တစ်ခုလုံးမှာ ပျံ့နှံ့နေပြီ"
"ဘုရင်မင်းမြတ် က အခုလေးတင် မှူးမတ် တွေကို ခေါ်ပြီး အရေးပေါ် အစည်းအဝေး လုပ်နေတယ် ပြီးတော့ အရေးပေါ် အဆင့် သားရဲ လှိုင်းလုံးကြီး သတိပေးချက် ကိုလည်း ထုတ်ပြန်လိုက်တယ်"
"အဲဒီအချိန်မှာပဲ ဘုရင်မင်းမြတ် က နိုင်ငံတော် ရဲ့ အကောင်းဆုံး လေပျံနဂါး တပ်ဖွဲ့ ကို နယ်စပ် ဆီ စေလွှတ်လိုက်ပြီ အခုလောက်ဆို လမ်းတစ်ဝက် ရောက်နေလောက်ပြီ"
ဝတုတ်လေး က တစ်ခုခု ကို သတိရသွားပုံဖြင့် "ဒါနဲ့ မှော်ပညာသင်တန်းကျောင်း ကလည်း လေးနှစ်မြောက် ကျောင်းသား တွေနဲ့ အထက် စီနီယာ တွေကို စုစည်းပြီး သားရဲ လှိုင်းလုံးကြီး ကို ကာကွယ်ဖို့ ပြင်ဆင်နေတယ်"
"စွန့်စားသူ အဖွဲ့အစည်း၊ မှော်ဆရာ အဖွဲ့အစည်း နဲ့ ဘုရားကျောင်း တွေကလည်း ဖြစ်လာနိုင်ခြေ များတဲ့ ပုရွက်ဆိတ် လှိုင်းလုံးကြီး အတွက် ကြိုတင် ပြင်ဆင်မှု တွေ လုပ်နေကြပြီ"
"ဒီလောက်တောင် ကြီးကျယ်နေတာလား"
မုန်လဲ့ အလွန်အမင်း အံ့အားသင့်သွားသည်။ မှော်သားရဲ တောအုပ် ကနေ အသံ ထွက်လာတာ ဘယ်လောက်မှ မကြာသေးဘူး နိုင်ငံတော် တစ်ခုလုံး က သိကုန်ပြီလား။
အရေးပေါ် အဆင့် သားရဲ လှိုင်းလုံးကြီး သတိပေးချက်။
ဤသည်မှာ မီးနဂါး နိုင်ငံတော် ၏ အမြင့်ဆုံး အဆင့် သားရဲ လှိုင်းလုံးကြီး သတိပေးချက် ပင် ဖြစ်သည်။
မီးနဂါး နိုင်ငံတော် သည် မှော်သားရဲ တောအုပ် နှင့် နီးကပ်စွာ တည်ရှိပြီး သားရဲ လှိုင်းလုံး ကြီးများ၏ အန္တရာယ်ကို အမြဲတမ်း ခံစားရလေ့ ရှိသည်။ သားရဲ လှိုင်းလုံး ကြီးများကို ပိုမို ထိရောက်စွာ ကာကွယ်နိုင်ရန် မြို့တော် ကို မှော်သားရဲ တောင်တန်း နှင့် မလှမ်းမကမ်းတွင် တည်ဆောက်ထားပြီး သာမန် သားရဲ လှိုင်းလုံး များကို ဂရုပင် မစိုက်ချေ။
သို့သော် ယခုတစ်ကြိမ်တွင် အရေးပေါ် အဆင့် သားရဲ လှိုင်းလုံးကြီး သတိပေးချက် ကို ထုတ်ပြန်လိုက်သည်။
ကိစ္စက တကယ်ကို ကြီးကျယ်နေပြီ ထင်တယ်။
"ပုရွက်ဆိတ် လှိုင်းလုံး ဟုတ်လား"
အဖိုးအို မျက်မှောင်ကြုတ်သွားပြီး "မှော်သားရဲ တောအုပ် မှာ အားကောင်းတဲ့ ပုရွက်ဆိတ် အမျိုးအစား မှော်သားရဲ သိပ်မရှိပါဘူး ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလောက် ကြီးကျယ်တဲ့ ပြဿနာ တွေ ဖြစ်လာရတာလဲ"
အဖိုးအို က တစ်ခုခု ကို စဉ်းစားမိသွားဟန်ဖြင့် မျက်နှာ ပျက်သွားကာ "မြန်မြန် မေးကြည့်လိုက် ဒီတစ်ခါ ပုရွက်ဆိတ် လှိုင်းလုံးကြီး ရဲ့ အဓိက အင်အားစု က ဘယ် ပုရွက်ဆိတ် အမျိုးအစား မှော်သားရဲ လဲ ဆိုတာကို"
မုန်လဲ့ လည်း ချက်ချင်း မေးလိုက်သည်။
"သွေးစုပ် သံမဏိ ပုရွက်ဆိတ် လို့ ကြားတာပဲ"
ဝတုတ်လေး က ချက်ချင်း ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ "ပြီးတော့ အရမ်း ကြီးမားတဲ့ သွေးစုပ် သံမဏိ ပုရွက်ဆိတ် လှိုင်းလုံးကြီး ပဲ ပျံသန်းရေး ကင်းထောက် တွေရဲ့ အစီရင်ခံစာ အရ မှော်သားရဲ တောအုပ် ရဲ့ နေရာ အများအပြား မှာ အလွန် ကြီးမားတဲ့ သွေးစုပ် သံမဏိ ပုရွက်ဆိတ် တွေ တပြိုင်နက်တည်း ထွက်ပေါ်လာတယ် တဲ့"
"ဒီရက်စက်တဲ့ အဆင့်ခြောက် မှော်သားရဲ တွေက ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီး ကို ဖုံးလွှမ်းသွားမတတ် လှိုင်းလုံးကြီး တွေ ဖန်တီးပြီး မှော်သားရဲ တောအုပ် အနှံ့ ကို ဝင်ရောက် လာကြတယ် မှော်သားရဲ တွေ အကုန်လုံး အသက်လု ထွက်ပြေး နေကြရတယ် ကြားတာက မြင့်မြတ်သော နယ်မြေ မှော်သားရဲ တွေတောင် လန့်ပြီး ထွက်ပြေး နေကြရတယ် တဲ့"
"သွေးစုပ် သံမဏိ ပုရွက်ဆိတ်"
အဖိုးအို မျက်နှာ အလွန် ပျက်သွားပြီး သက်ပြင်းရှည်ကြီး ချလိုက်သည်။ "သွေးစုပ် သံမဏိ ပုရွက်ဆိတ် လှိုင်းလုံးကြီး ဆိုတော့ ပြဿနာ ကြီးပြီ"
အဖိုးအို ၏ မျက်နှာကို ကြည့်ကာ မုန်လဲ့ ၏ ရင်ထဲတွင် ထိတ်လန့်သွားပြီး "ကျောင်းအုပ်ကြီး သွေးစုပ် သံမဏိ ပုရွက်ဆိတ် လှိုင်းလုံး က အရမ်း ကြောက်စရာ ကောင်းလို့လား"
"အရမ်း ကြောက်စရာ ကောင်းတာပေါ့"
အဖိုးအို က သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး "သွေးစုပ် သံမဏိ ပုရွက်ဆိတ် ဆိုတာ မြေအောက် ကမ္ဘာ မှာ နေထိုင်တဲ့ အမှောင်ဓာတ် မှော်သားရဲ တစ်မျိုးပဲ အပြင်ထွက်တာ အရမ်း ရှားတယ်"
"တကယ်လို့ အပြင်ထွက်လာရင်တောင် လမ်းပျောက်ပြီး ရောက်လာတဲ့ သွေးစုပ် သံမဏိ ပုရွက်ဆိတ် အနည်းအကျဉ်း လောက်ပဲ ရှိတယ် အဆင့်ခြောက် မှော်သားရဲ လောက်ပဲ ရှိလို့ ဘာမှ ကြောက်စရာ မရှိဘူး"
"ဒါပေမယ့်..."
အဖိုးအို က စကားလမ်းကြောင်း လွှဲလိုက်ပြီး "အလွန် များပြားတဲ့ သွေးစုပ် သံမဏိ ပုရွက်ဆိတ် တွေ မြေအောက် ကနေ တပြိုင်နက်တည်း ထွက်လာရင်တော့ အရမ်း ကြောက်စရာ ကောင်းတဲ့ ဘေးအန္တရာယ်ကြီး တစ်ခု ဖြစ်လာလိမ့်မယ် သန်းနဲ့ချီတဲ့ အနီရောင် ပုရွက်ဆိတ် တွေက အနီရောင် ရေကြီး ရေလျှံ မှုကြီး လို ဖြစ်လာမယ့် မြင်ကွင်းကို မင်း စိတ်ကူးကြည့်လို့တောင် ရမှာ မဟုတ်ဘူး"
"အရိုးတောင် မကျန်ဘူး မြက်ပင် တစ်ပင်တောင် မကျန်ဘူး"
"အသက်ရှင်နေတဲ့ အရာ အားလုံး သေဆုံးကုန်မယ်"
"ဒီလောက်တောင် ကြောက်စရာ ကောင်းတာလား"
မုန်လဲ့ အသက်ရှူ မှားသွားသည်။
"ကြောက်စရာ ကောင်းတယ် ဟုတ်လား ဟားဟား"
အဖိုးအို က ပြုံးလိုက်ပြီး "ကောင်းကင်ဝံပုလွေဘုရင် လို မြင့်မြတ်သော နယ်မြေ မှော်သားရဲ ၆ ကောင် က ဘာလို့ အသိုက်ထဲကနေ ရုတ်တရက် ထွက်လာပြီး တောအုပ် အလယ်ဗဟို ကို ဟိန်းဟောက်ပြီး ပြေးသွားလဲ ဆိုတာ မင်း သိလား"
"မသိဘူး"
မုန်လဲ့ က ခေါင်းခါလိုက်သည်။
"သူတို့က အကူအညီ သွားတောင်းကြတာ"
အဖိုးအို က အဝေးသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး "မှော်သားရဲ တောအုပ် ရဲ့ ဘုရင် က မှော်သားရဲ တောအုပ် ရဲ့ အလယ်ဗဟို မှာ နေထိုင်တယ် သူမှသာ ဒီမြင့်မြတ်သော နယ်မြေ မှော်သားရဲ တွေကို ကာကွယ်ပေးနိုင်မှာ"
"မဟုတ်ရင် ပုရွက်ဆိတ် လှိုင်းလုံးကြီး ရောက်လာတဲ့ အခါ မြင့်မြတ်သော နယ်မြေ မှော်သားရဲ တွေတောင်... အရိုးတောင် ရှာမရအောင် သေသွားရလိမ့်မယ်"
"မြင့်မြတ်သော နယ်မြေ မှော်သားရဲ တွေတောင် သေရမယ် လား"
မုန်လဲ့ အသက်ရှူ မှားသွားသည်။
"ပုရွက်ဆိတ် လို အင်းဆက် အမျိုးအစား မှော်သားရဲ တွေက တခြား မှော်သားရဲ တွေနဲ့ မတူဘူး သူတို့က သေရမှာကို မကြောက်ဘူး အရှေ့ကလူ သေရင် အနောက်က လူက ဆက်ဝင်လာတယ် အဆုံးအစ မရှိဘူး နတ်ဘုရား တွေ တွေ့ရင်တောင် ခေါင်းကိုက်ရမယ့် ကိစ္စပဲ မြင့်မြတ်သော နယ်မြေ မှော်သားရဲ ဆိုရင်တော့ ပိုတောင် ပြောစရာ မလိုတော့ဘူး"
အဖိုးအို က ခေါင်းခါလိုက်သည်။
"ဒါဆို ဘယ်လို လုပ်မလဲ တကယ်လို့များ ပုရွက်ဆိတ် လှိုင်းလုံးကြီး က နိုင်ငံတော် နယ်စပ် ကို ဝင်တိုက်ရင် ဘယ်လို ကာကွယ်မလဲ" မုန်လဲ့ က ထပ်မေးလိုက်သည်။
"အခြေအနေ ကို ကြည့်ရမှာပေါ့"
အဖိုးအို က ခေါင်းခါလိုက်ပြီး "ပုရွက်ဆိတ် လှိုင်းလုံးကြီး က အရမ်း ကြောက်စရာ ကောင်းပေမယ့် သူတို့ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက် က အစားအစာ ရှာဖို့ပဲ မှော်သားရဲ တွေ သစ်ပင် တွေ ချုံပုတ် တွေ အားလုံး က သူတို့ရဲ့ အစားအစာ တွေချည်းပဲ သူတို့ မှော်သားရဲ တောအုပ် ထဲမှာ အစားအစာ အလုံအလောက် ရသွားရင် အလိုလို ပြန်ဆုတ်သွားလိမ့်မယ်"
"တကယ်လို့များ ပုရွက်ဆိတ် လှိုင်းလုံးကြီး က မှော်သားရဲ တောအုပ် ထဲမှာ အစားအစာ အလုံအလောက် မရရင်ရော" မုန်လဲ့ က လက်သီးကို ဆုပ်လိုက်ပြီး "သူတို့ က တောအုပ် ထဲကနေ ထွက်လာပြီး နယ်စပ် ကို ဝင်တိုက်မှာလား"
"ဟုတ်တယ်"
အဖိုးအို က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး "ဒီလို ကိစ္စမျိုး က သမိုင်းမှာ အကြိမ်ကြိမ် ဖြစ်ခဲ့ဖူးတယ် အများစု ကတော့ မှော်သားရဲ တောအုပ် ထဲမှာပဲ အစားအစာ ရှာပြီး နယ်စပ် ကို ဝင်မတိုက်ကြပါဘူး"
"ဒါပေမယ့် နယ်စပ် ကို ဝင်တိုက်ခဲ့တဲ့ အကြိမ်တွေ လည်း ရှိတယ် နိုင်ငံတော် ကို အရမ်း ကြီးမားတဲ့ ဘေးအန္တရာယ်ကြီး တွေ ဖြစ်စေခဲ့ပြီး လူတွေ အများကြီး သေဆုံးခဲ့ရတယ်"
"ဒါဆိုရင် သူတို့ နယ်စပ် ကို ဝင်မတိုက်ဘူး လို့ ဘယ်သူမှ အာမ မခံနိုင်ဘူး ပေါ့ ဟုတ်လား" မုန်လဲ့ က မျက်နှာ တည်သွားပြီး မေးလိုက်သည်။
"ဟုတ်တယ်"
"ကျွန်တော် နားလည်ပြီ"
မုန်လဲ့ က သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး မှော်သားရဲ ရွာ ဆီသို့ အမြန် ပျံသန်းသွားတော့သည်။ သူက မှော်သားရဲ ရွာ အပေါ် သံယောဇဉ် သိပ်မရှိသော်လည်း ရွာသူရွာသား များ ပုရွက်ဆိတ် လှိုင်းလုံးကြီး အောက်တွင် သေဆုံးသွားမည်ကိုတော့ လက်ပိုက် ကြည့်မနေနိုင်ချေ。
ဒီလို ကိစ္စမျိုး ကို သူ မလုပ်နိုင်ပါဘူး။
မှော်ကော်ဇောပျံ ၏ အမြန်ဆုံး အရှိန်ဖြင့် မုန်လဲ့ သည် နေ့လယ်ပိုင်း တွင် ရွာသို့ ပြန်ရောက်လာခဲ့သည်။ လူကြီးများ အလုပ်ရှုပ်နေကြပြီး ကလေးများ ဆော့ကစားနေကြကာ မီးခိုးများ ထွက်ပေါ်နေပြီး အသားကင် အနံ့များ မွှေးကြိုင်နေသည်။
မှော်သားရဲ ရွာ သည် အေးချမ်းမှု ထဲတွင် နစ်မြုပ်နေဆဲ ဖြစ်ပြီး ဘေးအန္တရာယ်ကြီး ကျရောက်လာတော့မည် ကို မည်သူမျှ မသိကြချေ။
"ဒေါင်"
မုန်လဲ့ က ရွာထိပ်ရှိ မြို့ရိုး ပေါ်သို့ ဆင်းသက်လာပြီး ကြေးဝါ ခေါင်းလောင်းကြီး ကို တီးလိုက်ရာ လေးလံသော ခေါင်းလောင်းသံကြီး က မှော်သားရဲ ရွာ တစ်ခုလုံး တွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး ရွာသူရွာသား များ အားလုံး အံ့အားသင့်သွားကြသည်။ လူကြီးများ မျက်နှာ ပျက်သွားပြီး ကလေးများ ရပ်တန့်သွားကာ ရွာထိပ် ဆီသို့ တပြိုင်နက်တည်း ကြည့်လိုက်ကြသည်။
"ကြေးဝါ ခေါင်းလောင်းကြီး မြည်လာပြီ"
"သားရဲ လှိုင်းလုံးကြီး ထပ်လာပြန်ပြီလား"
သစ်သားအိမ် ထဲတွင် နေ့လယ်စာ စားနေသော ခေါင်းဆောင် ဟားဒက်စ် ၏ မျက်နှာ ပျက်သွားပြီး လက်ထဲရှိ အရိုး ကို လွှင့်ပစ်ကာ ဓားရှည်ကြီး ကို ယူပြီး အိမ်ပြင်သို့ အမြန် ထွက်လာခဲ့သည်။ ပါးစပ်မှ ဆီများကိုပင် မသုတ်နိုင်တော့ချေ။
"ရှပ် ရှပ် ရှပ်"
ခွန်အားကြီးသော အမျိုးသား များ လည်း အလုပ်များကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး အိမ်ပြင်သို့ ထွက်လာကာ သံတူရွင်း များ၊ ပေါက်ပြား များ၊ ဓားရှည်ကြီး များ စသည့် လက်နက် မျိုးစုံ ကို ကိုင်ဆောင်ကာ ရွာထိပ် ဆီသို့ အမြန် ပြေးသွားကြသည်။
အမျိုးသမီး များ ကလည်း ကလေးများ ကို အော်ခေါ်ကာ မြေအောက် ခိုလှုံရေး စခန်း သို့ အချိန်မရွေး ဝင်ရောက်ရန် ပြင်ဆင်နေကြသည်။
ခဏ အတွင်းမှာပင် မှော်သားရဲ ရွာ ရှိ ရွာသူရွာသား ရာပေါင်းများစွာ အားလုံး လှုပ်ရှားလာကြတော့သည်။
"မုန်လဲ့"
ဟားဒက်စ် က မြို့ရိုး ဆီသို့ အရင်ဆုံး ရောက်လာပြီး မုန်လဲ့ ကို မြင်သောအခါ အလွန် ဝမ်းသာသွားသည်။ "မုန်လဲ့ မင်း ဘယ်တုန်းက ပြန်ရောက်တာလဲ ဟားဟား မင်း ရှိနေတော့ ငါ စိတ်အေးသွားပြီ"
သို့သော် မုန်လဲ့ က ခေါင်းခါလိုက်ပြီး "ခေါင်းဆောင် ဟားဒက်စ် ခင်ဗျား စိတ်ပျက်ရလိမ့်မယ် ထင်တယ် ဒီတစ်ခါ သားရဲ လှိုင်းလုံး က အရမ်း ကြီးလွန်းလို့ ကျွန်တော် လည်း... မကာကွယ်နိုင်ဘူး"
ဟားဒက်စ် ၏ မျက်နှာ ချက်ချင်း ပျက်သွားပြီး "မင်းက အဆင့်ခြောက် စစ်သည်တော် ပြီးတော့ အဆင့်ငါး မှော်ဆရာ လေ ဘယ်လောက် ကြီးတဲ့ သားရဲ လှိုင်းလုံး မလို့ မင်းတောင် မကာကွယ်နိုင်ရတာလဲ"
"အကုန်လုံး ရောက်လာမှပဲ ပြောပြတော့မယ်"
မုန်လဲ့ က လက်ကာပြလိုက်သည်။
"မုန်လဲ့"
"ခေါင်းဆောင်"
ခဏအကြာတွင် အစောင့်အဖွဲ့ဝင် များ၊ ခွန်အားကြီးသော အမျိုးသား များ အားလုံး ရောက်ရှိလာကြပြီး ရွာသူကြီး အိုပီတာ လည်း တုတ်ကောက် ကို အားပြုကာ ရွာထိပ် သို့ အမြန် ရောက်လာခဲ့သည်။
လူစုံသွားသော အခါ မုန်လဲ့ က ပုရွက်ဆိတ် လှိုင်းလုံးကြီး အကြောင်း ကို ပြောပြလိုက်ရာ အားလုံး အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်သွားကြပြီး တစ်ကိုယ်လုံး အေးစက်သွားတော့သည်။
ခေါင်းဆောင် ဟားဒက်စ် ၏ မျက်နှာ ဖြူရော်သွားပြီး "မုန်လဲ့ မင်း ပြောတာတွေ အားလုံး အမှန်ပဲလား တကယ်ပဲ ပုရွက်ဆိတ် လှိုင်းလုံးကြီး လာနေပြီလား"
"လာမလာ ကတော့ မသေချာသေးဘူး ဒါပေမယ့် မှော်သားရဲ တောအုပ် ထဲမှာ အရမ်း ကြီးမားတဲ့ သွေးစုပ် သံမဏိ ပုရွက်ဆိတ် လှိုင်းလုံးကြီး ဖြစ်ပေါ်နေတာ ကတော့ သေချာတယ် မြို့တော် မှာ ရှိတဲ့ ငါ့သူငယ်ချင်း ကလည်း ဘုရင်မင်းမြတ် က ဒီကိစ္စ အတွက် အရေးပေါ် အဆင့် သားရဲ လှိုင်းလုံးကြီး သတိပေးချက် ထုတ်ပြန်လိုက်ပြီ လို့ ပြောတယ်"
မုန်လဲ့ ၏ မျက်နှာ တည်သွားပြီး လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။ "လေပျံနဂါး တပ်ဖွဲ့ တွေတောင် ထွက်လာပြီ တဲ့ ငါ အမြန် ပြန်လာတာ ကလည်း အားလုံး ကို သတိပေးဖို့ပဲ အမြန်ဆုံး ကြိုတင် ပြင်ဆင်ထားကြပါ"
"ကြိုတင် ပြင်ဆင်ထားမှ ဘေးအန္တရာယ် ကင်းမှာ တကယ်လို့များ သွေးစုပ် သံမဏိ ပုရွက်ဆိတ် လှိုင်းလုံးကြီး က မှော်သားရဲ တောအုပ် ထဲကနေ ထွက်လာရင် ငါတို့လို ရွာလေး တွေ ကတော့ ပြီးသွားမှာပဲ နိုင်ငံတော် စစ်တပ် က နယ်စပ် ခံတပ် တွေ ကနေ ထွက်လာပြီး ငါတို့လို သာမန် ပြည်သူ တွေကို ကယ်တင်မှာ မဟုတ်ဘူး"
အရေးပေါ် အဆင့် သားရဲ လှိုင်းလုံးကြီး သတိပေးချက်။
လေပျံနဂါး တပ်ဖွဲ့ ထွက်လာပြီ။
အားလုံး ၏ မျက်နှာ များ ဖြူရော်သွားကြတော့သည်။
"မုန်လဲ့ ပြောတာ မှန်တယ် ကြိုတင် ပြင်ဆင်ထားမှ ဘေးအန္တရာယ် ကင်းမှာ"
ရွာသူကြီး အိုပီတာ က အရင်ဆုံး ဆုံးဖြတ်ချက် ချလိုက်သည်။ "အိမ်တိုင်း ကို သွားပြောလိုက် အစားအစာ တွေနဲ့ သောက်ရေ တွေကို ချက်ချင်း ပြင်ဆင်ကြဖို့ ပုရွက်ဆိတ် လှိုင်းလုံးကြီး ရဲ့ အရိပ်အယောင် ကို မြင်တာနဲ့ အားလုံး မြေအောက် ခိုလှုံရေး စခန်း ထဲကို ချက်ချင်း ဝင်ကြ"