← Chapters

အခန်း ၈၉

Vol. 9 Ch. 89

အခန်း ၈၉

Vol. 9 Ch. 89

အခန်း ၈၉။ မုန်လဲ့ကို အတင်းအဓမ္မ စစ်ထဲသွင်းခြင်းနှင့် ကျွန်တော်က အသက် ၁၅ နှစ်ပဲ ရှိသေးတယ်

နဂါးသွေးတံတိုင်းကြီး၊ နံပါတ် ၁ ခံတပ်။

ရွှေရောင် သံချပ်ကာ ဝတ်ဆင်ထားပြီး ခေါင်းတွင် ဦးချို နှစ်ချောင်း ပါရှိသော နဂါးလူသား တစ်ယောက်သည် မြင့်မားသော ကုလားထိုင် ပေါ်တွင် ထိုင်နေပြီး သူ၏ ကိုယ်ပေါ်မှ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းသော အရှိန်အဝါ များ ထွက်ပေါ်နေကာ အလွန် ကြီးကျယ်ခမ်းနားလှပေသည်။

မြို့စား ကော့ဒ်။

စွမ်းအား ကြီးမားသော အဆင့်ကိုး စစ်သည်တော်။

သွေးမျိုးဆက် သန့်စင်သော မီးနဂါး လူသား။

မီးနဂါး နိုင်ငံတော် တော်ဝင် မိသားစုဝင်။

နဂါးသွေးတံတိုင်းကြီး ခံတပ်၏ အမြင့်ဆုံး စစ်သေနာပတိချုပ်။

တော်ဝင် မိသားစုမှ ဆင်းသက်လာပြီး မြင့်မားသော ရာထူး အာဏာ ရှိသော မီးနဂါး လူသား တစ်ယောက် အနေဖြင့် မြို့စား ကော့ဒ် သည် အခြားသော နဂါးလူသား မှူးမတ် အများစု ကဲ့သို့ပင် လူသား သာမန် ပြည်သူ များကို အလွန် အထင်သေးလှပေသည်။

ထို့ကြောင့် နိုင်ငံတော် ၏ အရေးပေါ် အဆင့် သားရဲ လှိုင်းလုံးကြီး သတိပေးချက် ကို ရရှိသည်နှင့် တပြိုင်နက် မြို့စား ကော့ဒ် သည် နဂါးသွေးတံတိုင်းကြီး ၏ အဝင်အထွက် တံခါး များ အားလုံး ကို ပိတ်ပစ်ရန် ချက်ချင်း အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

မြို့တံခါး ၁၃၁၄ ပေါက်... အားလုံး ပိတ်သွားသည်။

လူ အများအပြား မြင့်မားသော မြို့ရိုးကြီး အပြင်ဘက်တွင် ပိတ်မိသွားကြသည်။

ဤအမိန့် ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာမည့် အကျိုးဆက် များကို မြို့စား ကော့ဒ် သိရှိပေသည်။ လူ အများအပြား သားရဲ လှိုင်းလုံးကြီး ၏ ခြေထောက် အောက်တွင် သနားစရာ ကောင်းစွာ သေဆုံးသွားကြမည် ဖြစ်ပြီး အသက်ပေါင်း များစွာ ပျက်စီး ဆုံးရှုံးသွားရမည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် သူ ဂရုမစိုက်ချေ။

ကောင်းကင်ယံတိုက်ကြီး တွင် အစွမ်းထက်သော သူများသာ အသက်ရှင် နိုင်ပြီး အားနည်းသော သူများကား သေဆုံးရမည် ဖြစ်သည်။

မြို့ရိုး ပေါ်ကိုတောင် မတက်နိုင်သည့် သူများ... သေသွားလျှင်လည်း တန်ပေသည်။

လူများ၏ ကျိန်ဆဲသံများကို မြို့စား ကော့ဒ် က ဂရုမစိုက်ပေ။ အားနည်းသူများ၏ အော်ဟစ်သံများသာ ဖြစ်သည်။ နဂါးကြီး တစ်ကောင်က ပုရွက်ဆိတ် လေး တစ်ကောင်၏ ငိုသံ ကို ဂရုစိုက်မည်လော။

သေချာပေါက် ဂရုမစိုက်ပေ။

ရုတ်တရက် -

ကျိန်ဆဲသံများ ချက်ချင်း ရပ်တန့်သွားပြီးနောက် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို တုန်လှုပ်စေသော ဝမ်းသာအားရ အော်ဟစ်သံများ အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားရာ မြို့စား ကော့ဒ် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားပြီး ရင်ထဲတွင် သံသယများ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

"အပြင်မှာ ဘာဖြစ်နေတာလဲ ဘာလို့ မဆဲကြတော့တာလဲ"

"လူလာစမ်း"

မြို့စား ကော့ဒ် က အော်ခေါ်လိုက်သည်။

"မြို့စားကြီး ဘာများ အမိန့်ရှိပါသလဲ ခင်ဗျာ"

သံချပ်ကာ ဝတ်ဆင်ထားသော ကိုယ်ရံတော် စစ်သား တစ်ယောက် ပြေးဝင်လာသည်။

"အပြင်မှာ ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ"

မြို့စား ကော့ဒ် က တည်ငြိမ်စွာ မေးလိုက်သည်။

"မြို့စားကြီး ကို အစီရင်ခံ ပါတယ်..."

ကိုယ်ရံတော် စစ်သား က မြို့ရိုး အောက်တွင် ဖြစ်ပျက်နေသည်များ ကို ရှင်းပြလိုက်ရာ မြို့စား ကော့ဒ် ၏ မျက်ခုံးများ ပင့်တက်သွားပြီး "မြေဓာတ် မှော်ဆရာ လား လူသား လား နဂါးလူသား လား" ဟု မေးလိုက်သည်။

"လူသား ပါ ခင်ဗျာ"

"မှူးမတ် လား"

"သူ့ရဲ့ အသက်အရွယ် နဲ့ ဝတ်စားဆင်ယင်မှု ကို ကြည့်ရတာတော့ မှူးမတ် နဲ့ မတူပါဘူး ခင်ဗျာ"

"နဂါးလူသား လည်း မဟုတ်ဘူး မှူးမတ် လည်း မဟုတ်ဘူး ဒီလောက်တောင် သူများကိစ္စ ဝင်ပါချင်နေတာ ဘာမှန်းကို မသိတာပဲ"

မြို့စား ကော့ဒ် က တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။ "ထားလိုက်ပါတော့ သူက ဒီလောက်တောင် သူများကိစ္စ ဝင်ပါချင်နေမှတော့ သူ့ကို နေရာပေးလိုက်တာပေါ့ သူ့ကို နယ်စပ် ကာကွယ်ရေး စစ်တပ် ကနေ စစ်မှုထမ်းဖို့ ခေါ်လိုက်ပြီ လို့ သွားပြောလိုက် မြို့ရိုးပေါ်မှာ ငြိမ်ငြိမ်လေး နေပြီး အမိန့်ကို စောင့်ဖို့ ပြောလိုက်"

"အမိန့်အတိုင်း ပါ မြို့စားကြီး"

ကိုယ်ရံတော် စစ်သား လည်း ခံတပ် ထဲမှ ထွက်သွားပြီး ခဏအကြာတွင် မုန်လဲ့ ၏ အရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာတော့သည်။ မုန်လဲ့ လည်း ရွာသူရွာသား များကို ခေါ်ကာ ကြယ်ရောင် လမ်းမကြီး အတိုင်း မြို့ရိုး ပေါ်သို့ ရောက်ရှိလာချိန် နှင့် ကွက်တိပင် ဖြစ်သည်။

အပေါ်စီးမှ ကြည့်လိုက်သောအခါ မြင်ကွင်းက အလွန် ကျယ်ပြန့်လှသည်။

နဂါးသွေးတံတိုင်းကြီး သည် ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော နဂါးကြီး တစ်ကောင်အလား တောင်တန်းများ ကို ဖြတ်ကျော်ကာ ချောက်ကမ်းပါးများ ကို ကျော်ဖြတ်ပြီး မြက်ခင်းပြင် များ နှင့် သဲကန္တာရ များ ကို ဖြတ်သန်းကာ တောင်တန်းများ အပေါ်တွင် တည်ရှိနေပေသည်။

မာကျောသော အမည်းရောင် မြို့ရိုးကြီး ပေါ်တွင် အမာရွတ် များ နှင့် ခြောက်သွေ့နေသော သွေးကွက် များစွာ ရှိနေပြီး ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းသော ရှေးဟောင်း အရှိန်အဝါ များ ထွက်ပေါ်နေကာ သားရဲ လှိုင်းလုံးကြီး များ ဝင်ရောက် တိုက်ခိုက်ချိန် က မြင်ကွင်းများ ကို တွေးတော မြင်ယောင်သွားစေသည်။

"နဂါးသွေးတံတိုင်းကြီး ကို မြေဓာတ် မြင့်မြတ်သော မှော်ဆရာကြီး ၄၉ ယောက် က နှစ်တစ်ရာ ကျော် အချိန်ယူပြီး တည်ဆောက်ခဲ့တာ တစ်ခုလုံး ကို မာကျောတဲ့ အမည်းရောင် ကျောက်တုံး တွေနဲ့ တည်ဆောက်ထားပြီး အမည်းရောင် ကျောက်သလင်း တွေ လည်း အများကြီး ရောနှော ထားတယ်"

အဖိုးအို က မုတ်ဆိတ်ကို ပွတ်သပ်ကာ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး "ခွန်အား အကြီးဆုံး ဖြစ်တဲ့ အဆင့်ကိုး မှော်သားရဲ မြေကြီး ဝက်ဝံ တောင်မှ မြို့ရိုးကို နည်းနည်းလေး မှ မဖျက်ဆီး နိုင်ဘူး ဘယ်တော့မှ မပြိုကွဲနိုင်တဲ့ မြို့ရိုးကြီး လို့ ပြောလို့ ရတယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

မြို့ရိုး ပေါ်တွင် ခြေလှမ်း အနည်းငယ်တိုင်း လေးပစ်စင် များ၊ ဒူးလေး ပစ်စင် များ နှင့် အမြောက်စင် များ ကို တည်ဆောက်ထားပြီး လေးသည်တော် များ၊ ဒူးလေးသမား များ နှင့် အမြောက် တပ်သား များ က အသင့်အနေအထား ဖြင့် စောင့်ကြပ်နေကြသည်။

ထို့အပြင် မှော်ဆရာ မျှော်စင် များ လည်း ရှိသေးသည်။

"ဒါက မှော်ဆရာ မျှော်စင် လား"

မုန်လဲ့ က မီတာ ဆယ်ဂဏန်း မြင့်သော မျှော်စင် တစ်ခု အရှေ့သို့ လျှောက်သွားပြီး မှော်အစီအရင် များ ရေးဆွဲထားသော နံရံ ကို လက်ဖြင့် ပွတ်သပ် ကြည့်ကာ မျက်လုံးများထဲတွင် ထူးခြားသော အရိပ်အယောင် များ တောက်ပလာသည်။

မှော်ဆရာ များ အတွက်တော့ မှော်ဆရာ မျှော်စင် က အရမ်း အရေးကြီးတဲ့ အရာ တစ်ခု ဖြစ်ပြီး မှော်ဆရာ အများစု က မှော်ဆရာ မျှော်စင် တစ်ခု ပိုင်ဆိုင်ချင်ကြသည်။

မှော်ဆရာ မျှော်စင် ကို အသုံးပြုပြီး မှော်ပညာ အသုံးပြုတဲ့ အမြန်နှုန်း ကို အများကြီး မြန်ဆန်စေနိုင်တဲ့ အပြင် မှော်ပညာ ရဲ့ စွမ်းအား ကိုလည်း အများကြီး တိုးတက်စေနိုင်ပါတယ်။ တချို့ မှော်ဆရာ မျှော်စင် တွေဆိုရင် မှော်ဆရာ ဆယ်ဂဏန်း လောက်ရဲ့ မှော်စွမ်းအင် တွေကို စုစည်းပြီး တားမြစ် မှော်ပညာ တွေထက် မနိမ့်ကျတဲ့ အစွမ်းထက် မှော်ပညာ တွေကိုတောင် အသုံးပြုနိုင်ပါတယ်။

"မှော်ဆရာ မျှော်စင် က နဂါးသွေးတံတိုင်းကြီး ရဲ့ အစွမ်းထက်ဆုံး ကာကွယ်ရေး လက်နက် ပဲ"

ယခင် ရောက်ဖူးသည့် နေရာသို့ ပြန်ရောက်လာသဖြင့် အဖိုးအို စိတ်ဝင်စားနေပြီး ရှင်းပြလိုက်သည်။ "သူက မှော်ပညာ အသုံးပြုတဲ့ အချိန်ကို လျှော့ချပေးနိုင်တယ် မှော်ပညာ ရဲ့ စွမ်းအား ကို တိုးတက်စေနိုင်တယ် မှော်စွမ်းအင် ကိုလည်း ချွေတာပေးနိုင်တယ် ငါတို့ မှော်ဆရာ တွေ အတွက် အရမ်း အရေးကြီးတယ်"

"သူများတွေ ပြောတာတော့ မှော်ဆရာ မျှော်စင် တွေကို ရွှေဒင်္ဂါး တွေနဲ့ ပုံပြီး တည်ဆောက်ထားတာ တဲ့ ဟုတ်လား" မုန်လဲ့ က သိချင်စိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"ဒါပေါ့"

အဖိုးအို က မုတ်ဆိတ်ကို ပွတ်သပ်ကာ ပြုံး၍ "အဲဒီတုန်းက ငါ မှော်ဆရာ မျှော်စင် တည်ဆောက်ဖို့ အတွက် ငါ့ရဲ့ ပိုင်ဆိုင်မှု တစ်ဝက်လောက် ကို သုံးခဲ့ရတာ ဒီအရာ ကို သာမန် မှော်ဆရာ တွေ မလုပ်နိုင်ဘူး" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"ထားလိုက်ပါတော့ ကျွန်တော် ကတော့ မှော်ဆရာ မျှော်စင် နဲ့ အကျိုးပေးမှာ မဟုတ်ပါဘူး"

မုန်လဲ့ က အဆက်မပြတ် ခေါင်းခါလိုက်ပြီး မှော်ဆရာ မျှော်စင် တည်ဆောက်ရန် စိတ်ကူး ကို လုံးဝ စွန့်လွှတ်လိုက်သည်။ ဒီလောက် ပိုက်ဆံတွေ ရှိနေရင် စနစ် ထဲမှာ စွမ်းအားတွေ သွားပြောင်းပြီး ကိုယ့်ရဲ့ စွမ်းအား ကို မြှင့်တင်လိုက်တာက မှ ပိုကောင်းဦးမည်။

"ကြည့်စမ်း မင်းကို ဘယ်လောက်တောင် လန့်သွားစေလဲ"

အဖိုးအို က ပြုံး၍ ဆူပူလိုက်သည်။ "မင်းက ပိုက်ဆံ ကို အရမ်း မက်တာပဲ ပိုက်ဆံ တွေ အများကြီး ရှာထားပြီး စွမ်းအား မြှင့်တင်ဖို့ မသုံးရင် ဘာလုပ်မလို့လဲ ကြည့်နေရုံပဲလား"

"ကတ်ထဲက သုည တွေကို ကြည့်နေရတာ လည်း ကောင်းတာပဲလေ"

မုန်လဲ့ က ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် စစ်သား တစ်ယောက် က လျှောက်လာပြီး အေးစက်စက် မျက်နှာထားဖြင့် "ဒီက မှော်ဆရာကြီး ခင်ဗျား ကို နယ်စပ် ကာကွယ်ရေး စစ်တပ် ကနေ စစ်မှုထမ်းဖို့ ခေါ်လိုက်ပါပြီ ကျွန်တော်တို့ နဲ့ လိုက်ခဲ့ပါ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"အဲ..."

မုန်လဲ့ အနည်းငယ် ကြောင်အမ်းသွားပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် လက်ညှိုးထိုးကာ "ကျွန်တော့် ကို ပြောနေတာလား" ဟု မေးလိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ်"

စစ်သား က အေးစက်စက် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"ဆောရီး ပါ"

မုန်လဲ့ က အဆက်မပြတ် ခေါင်းခါလိုက်ပြီး "ကျွန်တော့် မှာ အလုပ်တွေ ရှိသေးလို့ ခင်ဗျားတို့ နဲ့ လိုက်မသွားနိုင်သေးဘူး တောင်းပန်ပါတယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"မင်း က နယ်စပ် ကာကွယ်ရေး စစ်တပ် ရဲ့ စစ်မှုထမ်း အမိန့် ကို ဖီဆန်ရဲတယ်လား"

စစ်သား ၏ မျက်နှာ ချက်ချင်း အေးစက်သွားပြီး "သားရဲ လှိုင်းလုံးကြီး လာနေပြီ နယ်စပ် ကာကွယ်ရေး စစ်တပ် မှာ သားရဲ လှိုင်းလုံးကြီး ကို ကာကွယ်ဖို့ အတွက် စစ်မှုထမ်းဖို့ ခေါ်ပိုင်ခွင့် ရှိတယ် ဒါက နိုင်ငံတော် ရဲ့ ဥပဒေ က ငါတို့ နယ်စပ် ကာကွယ်ရေး စစ်တပ် ကို ပေးထားတဲ့ အခွင့်အရေး ပဲ အခု ပုရွက်ဆိတ် လှိုင်းလုံးကြီး လာတော့မယ် မီးနဂါး နိုင်ငံတော် တစ်ခုလုံး က အသင့်အနေအထား ဖြစ်နေပြီ မင်း က နိုင်ငံတော် ရဲ့ ဥပဒေ ကို ဆန့်ကျင်ချင်နေတာလား" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"နိုင်ငံတော် ရဲ့ ဥပဒေ ဟုတ်လား ခင်ဗျားတို့ ကို စိတ်ပျက်အောင် လုပ်ရတော့မှာပဲ"

မုန်လဲ့ က ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်။ "ကျွန်တော် က ဒီနှစ် မှ အသက် ၁၅ နှစ်ခွဲ ပဲ ရှိသေးတယ် စစ်မှုထမ်း ရမယ့် အသက် မပြည့်သေးဘူး စစ်မှုထမ်း ရမယ့် လူစာရင်း ထဲမှာ မပါဘူး"

"ဘာပြောတယ် မင်းက အသက် ၁၅ နှစ် မပြည့်သေးဘူး ဟုတ်လား"

စစ်သား အလွန်အမင်း အံ့အားသင့်သွားပြီး "မင်း ခုနက အဆင့်ငါး မှော်ပညာ မြေကြီး နဂါး သိုင်း ကို အသုံးပြုခဲ့တာ ငါ မြင်လိုက်တယ် အသက် ၁၅ နှစ် မပြည့်သေးဘူး တဲ့လား လာမလိမ်နဲ့" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်တော် က အဆင့်ခြောက် မှော်ပညာ မြေကြီး ဒေါသ ကိုတောင် အသုံးပြုနိုင်သေးတယ် ဒါပေမယ့် ဒါက ကျွန်တော် အသက် ၁၅ နှစ် ပဲ ရှိသေးတယ် ဆိုတဲ့ အမှန်တရား ကို ပြောင်းလဲလို့ မရပါဘူး"

မုန်လဲ့ က နှုတ်ခမ်းတွန့်လိုက်ပြီး မှော်ပညာ တံဆိပ် တစ်ခု ကို ထုတ်ပြလိုက်သည်။ "ကျွန်တော် က မီးနဂါး မှော်ပညာသင်တန်းကျောင်း က ပထမနှစ် ကျောင်းသားသစ် လေး ပဲ နိုင်ငံတော် ရဲ့ ဥပဒေ က ကျွန်တော့်ကို ကာကွယ်ပေးထားတယ် ခင်ဗျားတို့ က ကျွန်တော့် လို အားနည်းတဲ့ ကျောင်းသား လေး ကို အတင်းအဓမ္မ စစ်မှုထမ်း ခိုင်းခွင့် မရှိဘူး"

ပထမနှစ် ကျောင်းသားသစ် လေး။

အားနည်းတဲ့ ကျောင်းသား လေး။

စစ်သား မှာ ရိုက်ချင်စိတ် ပေါက်လာသည်။ မင်းက အနည်းဆုံးတော့ အဆင့်လေး မှော်ဆရာ ပဲ ငါ့ထက် သိပ်မနိမ့်ပါဘူး မင်းကများ အားနည်းတယ် လို့ ပြောနေသေးတယ် သေနာကောင်။

စစ်သား ၏ မျက်နှာ မည်းနက်သွားပြီး မုန်လဲ့ ၏ လက်ထဲရှိ မှော်ပညာ တံဆိပ် ကို သေချာ ကြည့်လိုက်ရာ တကယ်ကို မီးနဂါး မှော်ပညာသင်တန်းကျောင်း ၏ ကျောင်းသား တံဆိပ် ဖြစ်နေပြီး အပေါ်တွင် မီးနဂါး အကြေးခွံ တစ်ခု ပါရှိကာ မုန်လဲ့ က ပထမနှစ် ကျောင်းသား ဖြစ်ကြောင်း ပြသနေသည်။

တတိယနှစ် ကျောင်းသား တွေတောင် နိုင်ငံတော် ရဲ့ ဥပဒေ အောက်မှာ ကာကွယ်မှု ရတယ် ဆိုရင် ပထမနှစ် ကျောင်းသား ဆိုတာတော့ ပြောစရာတောင် မလိုတော့ဘူး။

မုန်လဲ့ ကို တကယ်ကို အတင်းအဓမ္မ စစ်မှုထမ်း ခိုင်းလို့ မရဘူး။

"ဘာကိစ္စ မှ မရှိရင် ကျွန်တော် သွားတော့မယ်"

မုန်လဲ့ က လက်ကာပြလိုက်ပြီး ရွာသူရွာသား များကို ခေါ်ကာ ထွက်သွားတော့သည်။

"အဆင့်ငါး မှော်ဆရာ ကြီး က ပထမနှစ် ကျောင်းသား လေး တဲ့လား" စစ်သား ၏ မျက်နှာ မည်းနက်သွားပြီး "တစ်ခုခုများ မှားနေလား" ဟု တွေးနေမိသည်။

တစ်ဖက်တွင်။

မုန်လဲ့ က ရွာသူရွာသား များနှင့် အတူ မြို့ရိုးပေါ်မှ ဆင်းလာပြီး မှော်သားရဲ မြို့ငယ်လေး သို့ တိုက်ရိုက် သွားလိုက်သည်။ သို့သော် ရောက်သောအခါ ဆယ်နာရီကျော် မတိုင်ခင်က လူစည်ကားနေသော မှော်သားရဲ မြို့ငယ်လေး မှာ အလွန် တိတ်ဆိတ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

စွန့်စားသူ များ အားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားကြသည်။

မှော်ကျောက်သလင်း နှင့် သားရေ ကုန်သည် များ လည်း မြို့ထဲမှ ထွက်သွားကြပြီ။

ဈေးဆိုင် များ အားလုံး လည်း ပိတ်သွားကြပြီ။

မြို့ကြီး က သရဲမြို့ကြီး အလား ဖြစ်နေတော့သည်။

"ကြည့်ရတာ ပုရွက်ဆိတ် လှိုင်းလုံးကြီး လာမယ့် သတင်း က ဒီကို ရောက်လာပြီ ထင်တယ်" ဟားဒက်စ် က ခေါင်းခါကာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ "လူတွေ အကုန်လုံး ပုရွက်ဆိတ် လှိုင်းလုံးကြီး ကို ကြောက်ပြီး ထွက်ပြေးကုန်ကြပြီ"

"မဟုတ်ဘူး ကျွန်တော် ထင်တာက သူတို့ နယ်စပ် ကာကွယ်ရေး စစ်တပ် ကို ကြောက်ပြီး ထွက်ပြေးကြတာ ဖြစ်မယ်" ဟု မုန်လဲ့ က ပြောလိုက်သည်။

All Chapters