အခန်း ၉၁

အခန်း ၉၁။ နဂါးဘာသာစကား မှော်ပညာ၊ မီးပင်လယ်ကြီးက ကောင်းကင်ယံကို လောင်ကျွမ်းစေခြင်း

မရေမတွက်နိုင်သော သွေးစုပ် သံမဏိ ပုရွက်ဆိတ်များက လှိုင်းလုံးကြီးများအလား ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို ဖုံးလွှမ်းကာ ပြေးဝင်လာပြီး သဲမှုန်များ လွင့်ပျံနေတော့သည်။

နွားငယ်လေး အရွယ်အစားခန့် ရှိသော ခန္ဓာကိုယ်၊ သွေးများအလား နီရဲနေသော အရိုးခွံများ။

တံစဉ်များအလား ထက်မြက်သော သွားများ၊ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းသော ခြေထောက် ခြောက်ချောင်း။

ဤသည်မှာ သွေးစုပ် သံမဏိ ပုရွက်ဆိတ် ပင် ဖြစ်သည်။

လူတိုင်းကို ကြောက်လန့်တုန်လှုပ်စေသော ကြောက်မက်ဖွယ် မှော်သားရဲ ပင် ဖြစ်သည်။

"လာပြီ"

"ပုရွက်ဆိတ် လှိုင်းလုံးကြီး တကယ် လာပြီ"

"မြန်မြန် အသင့်ပြင်ထားကြ"

သတိပေး ခေါင်းလောင်းသံများ ကောင်းကင်ယံ သို့တိုင် ပျံ့လွင့်သွားသည်။

စစ်သားများက ဓားရှည်ကြီးများကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားကြသည်။

မှော်ဆရာများက မှော်တုတ်တံများကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားကြသည်။

လေးသည်တော်များက မှော်လေးနှင့် မြှားများကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားကြသည်။

လူတိုင်း၏ မျက်နှာများ တင်းမာနေပြီး အသက်ရှူရပင် ခက်ခဲနေကြသည်။ အားလုံးက သားရဲလှိုင်းလုံးကြီးများကို ကာကွယ်ဖူးကြသော်လည်း ပုရွက်ဆိတ် လှိုင်းလုံးကြီးကိုမူ ပထမဆုံး အကြိမ် ကြုံတွေ့ရခြင်း ဖြစ်ရာ ကာကွယ်နိုင်ပါမည်လော။

၁၀ မီတာ မြင့်သော မျှော်စင် တစ်ခုပေါ်တွင် မြို့စား ကော့ဒ် က လှိုင်းလုံးကြီးများအလား ပြေးဝင်လာနေသော ပုရွက်ဆိတ် လှိုင်းလုံးကြီးကို ကြည့်ကာ မျက်နှာ အလွန် တင်းမာနေသည်။

"လေပျံနဂါး တပ်ဖွဲ့ ရောက်လာဖို့ အချိန် ဘယ်လောက် လိုသေးလဲ"

"မြို့စားကြီး ကို အစီရင်ခံ ပါတယ် ၃ နာရီ လိုပါသေးတယ်"

"၃ နာရီ ဟုတ်လား လုံလောက်ပါတယ်"

မြို့စား ကော့ဒ် က ဓားရှည်ကြီး ကို ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး "လက်နက် တွေ အားလုံး အသင့်အနေအထား ပြင်ထား ငါ့အမိန့် ရတာနဲ့ ချက်ချင်း တိုက်ခိုက်"

"အမိန့်အတိုင်း ပါ"

တစ်ဖက်တွင်။

မုန်လဲ့ လည်း အသင့်အနေအထား ဖြင့် ပြင်ဆင်နေပြီး သူက နှုတ်ခမ်းကို သပ်ကာ မျက်လုံးများထဲတွင် တောက်ပသော အလင်းတန်းများ ပေါ်လာသည်။ "သွေးစုပ် သံမဏိ ပုရွက်ဆိတ် က အဆင့်ခြောက် မှော်သားရဲ တွေ ဖြစ်ပြီး သံမဏိ လို မာကျောတယ် အဆင့်ခုနစ် မှော်ပညာ မှ သာ သူတို့ကို ချက်ချင်း သတ်နိုင်မှာ"

"ဒါပေမယ့် အဆင့်ခုနစ် မှော်ပညာ က မှော်စွမ်းအင် အရမ်း ကုန်တယ်"

"အဆင့်ခုနစ် မှော်ပညာ ကို အမြဲတမ်း အသုံးပြုနေလို့ မရဘူး"

"ဒါဆိုရင် ဒီလိုပဲ လုပ်ရတော့မှာပေါ့"

ထိုသို့ တွေးလိုက်ပြီးနောက် မုန်လဲ့ က မှော်ကော်ဇောပျံ ကို ထိန်းချုပ်ကာ နဂါးသွေးတံတိုင်းကြီး ရှေ့ မီတာ ရာပေါင်းများစွာ အကွာ တွင် ရပ်တန့်လိုက်သည်။

"အဲဒီကောင် က ဘာဖြစ်တာလဲ ဘာလို့ အပြင် ထွက်သွားတာလဲ"

မုန်လဲ့ ၏ လုပ်ရပ် က အသင့်အနေအထား ဖြင့် ပြင်ဆင်နေသော စစ်သား များ ကြားတွင် အလွန် ထူးဆန်းနေပြီး အားလုံး နားမလည် ဖြစ်သွားကြသည်။

"အဲဒီသေနာကောင် က ဘယ်သူလဲ ဘာလို့ ကိုယ့်သဘော နဲ့ ကိုယ် လုပ်နေတာလဲ"

မြို့စား ကော့ဒ် အလွန် ဒေါသထွက်သွားပြီး အော်ဟစ် မေးလိုက်သည်။

"မြို့စားကြီး ကို... အစီရင်ခံ ပါတယ် မ... မသိပါဘူး" ကိုယ်ရံတော် စစ်သား က စကားထစ်နေသည်။ "နယ်စပ် ကာကွယ်ရေး စစ်တပ် မှာ အဲဒီလို လူ မရှိပါဘူး သူက ကိုယ့်ဘာသာကိုယ် လာကူညီတဲ့ မှော်ဆရာ ဖြစ်ဖို့ များပါတယ်"

"ကိုယ့်ဘာသာကိုယ် လာကူညီတာ လား"

မြို့စား ကော့ဒ် မျက်နှာ ပျက်သွားပြီး "သူ့ကို ပြန်ခေါ်လိုက် ငါ့ရဲ့ အမိန့် မရှိဘဲ ဘယ်သူမှ ကိုယ့်သဘော နဲ့ ကိုယ် လှုပ်ရှားလို့ မရဘူး"

"အမိန့်အတိုင်း ပါ မြို့စားကြီး"

ကိုယ်ရံတော် စစ်သား က အော်ဟစ်လိုက်ပြီး မှော်အသံချဲ့စက် ကို ယူကာ အော်ဟစ်ရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် အရှေ့မှ မြေကြီး က ရုတ်တရက် တုန်ခါလာတော့သည်။

နောက်တစ်စက္ကန့် တွင်။

မြေကြီး က ရုတ်တရက် အက်ကွဲသွားပြီး အက်ကွဲကြောင်းကြီး က လျင်မြန်စွာ ကျယ်ပြန့်လာကာ ဟိန်းဟောက်သံများ နှင့်အတူ နဂါးသွေးတံတိုင်းကြီး ရှေ့တွင် မီတာ ရာပေါင်းများစွာ ကျယ်ဝန်းသော ချောက်ကမ်းပါးကြီး တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာတော့သည်။

"ဒါ... ဒါက..."

"အဆင့်ရှစ် မှော်ပညာ - မြေကြီး စွမ်းအား"

"အို... သူက အဆင့်ရှစ် မဟာမှော်ဆရာကြီး ပဲ"

မှော်ဆရာ မျှော်စင် ထဲရှိ မှော်ဆရာ များ အားလုံး အံ့အားသင့်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။ မှော်ဆရာ များ က မူလကတည်းက ရှားပါးပြီး အဆင့်ရှစ် မဟာမှော်ဆရာကြီး ဆိုလျှင် ပို၍ပင် ရှားပါးလှပေသည်။ နယ်စပ် ကာကွယ်ရေး စစ်တပ် တစ်ခုလုံး တွင် အဆင့်ရှစ် မဟာမှော်ဆရာကြီး အနည်းငယ် သာ ရှိပြီး ယခု တစ်ယောက် ထပ်ပေါ်လာသည်လား။

"ဒီကောင် က အဆင့်ရှစ် မဟာမှော်ဆရာကြီး လား"

အဆင့်ကိုး စစ်သည်တော် တစ်ယောက် အနေဖြင့် မြို့စား ကော့ဒ် ၏ အမြင်အာရုံ က မဆိုးလှချေ။ သူ က မုန်လဲ့ ဖန်တီးလိုက်သော ချောက်ကမ်းပါးကြီး ကို ကြည့်ကာ အံ့အားသင့်သွားပြီးနောက် ချက်ချင်း သံသယ ဖြစ်သွားသည်။ "ဒီလို ချောက်ကမ်းပါးကြီး တစ်ခု ဖန်တီးပြီး ဘာလုပ်မလို့လဲ သူက ဒီချောက်ကမ်းပါး လေး တစ်ခုတည်း နဲ့ ပုရွက်ဆိတ် လှိုင်းလုံးကြီး ကို တားနိုင်မယ် လို့ ထင်နေတာလား ရူးနေတာပဲ"

ရူးနေတာလား မရူးဘူးလား ဆိုတာ ဘယ်သူမှ မသိနိုင်ပေမယ့် မုန်လဲ့ ကတော့ ဆက်ပြီး တူးနေဆဲပါပဲ။ သူက အဆင့်ရှစ် မှော်ပညာ မြေကြီး စွမ်းအား ကို ဆက်လက် အသုံးပြုကာ ချောက်ကမ်းပါးကြီး ကို ရှည်လျားစေခဲ့သည်။

ခဏအကြာတွင် မိုင်ပေါင်းများစွာ ရှည်လျားပြီး မီတာ တစ်ရာကျော် ကျယ်ဝန်းသော ချောက်ကမ်းပါးကြီး တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာတော့သည်။ ၎င်းက မြွေငယ်လေး တစ်ကောင်အလား နဂါးသွေးတံတိုင်းကြီး အောက်ခြေတွင် ကန့်လန့်ဖြတ် တည်ရှိနေပြီး ကြည့်ရသည်မှာ သာမန်မျှသာ ဖြစ်သော်လည်း အဆင့်ရှစ် မဟာမှော်ဆရာကြီး ၏ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းသော စွမ်းအား ကို အပြည့်အဝ ပြသနေပေသည်။

"ဟူး"

မုန်လဲ့ က လေပူ တစ်ချက် မှုတ်ထုတ်လိုက်ပြီး "အဆင့်ရှစ် မှော်ပညာ က မှော်စွမ်းအင် အရမ်း ကုန်တာပဲ မှော်စွမ်းအင် တစ်သိန်း တောင် ကုန်သွားတယ် ခဏနေရင် ပုရွက်ဆိတ် လှိုင်းလုံးကြီး ဆီကနေ ပြန်ဖြည့်ရမယ်"

"ဝုန်း ဝုန်း ဝုန်း"

ထိုအချိန်တွင် ပုရွက်ဆိတ် လှိုင်းလုံးကြီး ၏ အရှေ့တန်း က ချောက်ကမ်းပါး အစွန်း သို့ ရောက်ရှိလာပြီး ၎င်းတို့ က နည်းနည်းလေး မှ တွေဝေခြင်း မရှိဘဲ အောက်သို့ ခုန်ချသွားကြတော့သည်။

ရှပ်ရှပ် ဟူသော အသံများနှင့်အတူ မရေမတွက်နိုင်သော သွေးစုပ် သံမဏိ ပုရွက်ဆိတ် များ က ချောက်ကမ်းပါး ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားကြတော့သည်။

ဒီအတိုင်း သွားနေလျှင် အချိန် သိပ်မကြာခင်မှာပင် မုန်လဲ့ ပင်ပန်းခံ တည်ဆောက်ထားသော ချောက်ကမ်းပါးကြီး က ပြည့်သွားတော့မည် ဖြစ်ပြီး သူ လုပ်ခဲ့သမျှ အားလုံး အလကား ဖြစ်သွားတော့မည် ဖြစ်သည်။

"အလကား ဖြစ်သွားမယ့် ကလေးဆန်တဲ့ ကစားကွက် ပဲ"

မြို့စား ကော့ဒ် က နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး "စွမ်းအား ကတော့ မဆိုးပါဘူး ဦးနှောက် မရှိတာပဲ ဆိုးတာ"

"ဒီလောက် မြောင်းလေး တစ်ခု က ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီး ကို ဖုံးလွှမ်းလာမယ့် ပုရွက်ဆိတ် လှိုင်းလုံးကြီး ကို ဘယ်လိုမှ တားနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး သူတို့ က အလွယ်တကူ ကျော်ဖြတ်သွားနိုင်တယ်"

မှော်ဆရာ များ လည်း ခေါင်းခါကာ သက်ပြင်းချလိုက်ကြသည်။

ထိုအချိန်တွင် ကောင်းကင်ယံ မှ မုန်လဲ့ က ရုတ်တရက် လှုပ်ရှားလာပြီး သူ၏ နှုတ်ခမ်း များ ပွင့်လာကာ ရှေးဟောင်း ပြီး နားလည်ရ ခက်သော ဘာသာစကား ဖြင့် ရွတ်ဆိုလိုက်သည်။

အသံ သိပ်မကျယ်သော်လည်း ရှေးဟောင်း ဘာသာရေး ဂါထာ တစ်ခုအလား လူတိုင်း၏ နားထဲသို့ ရှင်းလင်းစွာ ဝင်ရောက်လာတော့သည်။

"ဒါက..."

မြို့စား ကော့ဒ် တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ယင်သွားသည်။

"ဝုန်း ဝုန်း ဝုန်း"

မီတာ ရာပေါင်းများစွာ အတွင်းရှိ မီးဓာတ် မှော်စွမ်းအင် များ က ရူးသွပ်စွာ စုစည်းလာပြီး ကောင်းကင်ယံ တွင် အဖြူရောင် အလင်းတန်း များ တောက်ပနေသော မီးလုံးကြီး တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာတော့သည်။

မီးဓာတ် မှော်စွမ်းအင် များ အဆက်မပြတ် ဝင်ရောက်လာသည် နှင့်အမျှ မီးလုံးကြီး က ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းသော အရှိန် ဖြင့် ကျယ်ပြန့်လာပြီး အသက်ရှူ အနည်းငယ် အတွင်းမှာပင် မီတာ တစ်ရာကျော် ကျယ်ဝန်းသော နေမင်းငယ်လေး တစ်စင်း ဖြစ်ပေါ်လာတော့သည်။

"ဒါက..."

လူများ အားလုံး အလွန်အမင်း အံ့အားသင့်သွားကြသည်။

"မီးပင်လယ် ငရဲ... ကျစမ်း"

မုန်လဲ့ က အသံကုန် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ဝုန်း"

မီတာ တစ်ရာကျော် ကျယ်ဝန်းသော နေမင်းငယ်လေး က ကောင်းကင်ယံ မှ ရုတ်တရက် ပြုတ်ကျလာပြီး ချောက်ကမ်းပါး ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားကာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို တုန်လှုပ်စေသော ပေါက်ကွဲသံကြီး နှင့်အတူ မိုင်ပေါင်းများစွာ ရှည်လျားသော ချောက်ကမ်းပါးကြီး ထဲမှ မျက်စိကျိန်းမတတ် တောက်ပသော မီးတောက်များ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

"ဝုန်း"

ချောက်ကမ်းပါး ထဲတွင် မီးတောက်များ လောင်ကျွမ်းလာပြီး မီးတောက်များ က မီတာ ဆယ်ဂဏန်း အထိ မြင့်တက်လာကာ ပြောင်းဖူးပေါက်ပေါက် ဖောက်သကဲ့သို့ တောက်တောက်မြည်သံ များ နှင့်အတူ ချောက်ကမ်းပါး ထဲသို့ ခုန်ချသွားသော မရေမတွက်နိုင်သော သွေးစုပ် သံမဏိ ပုရွက်ဆိတ် များ ချက်ချင်း သေဆုံးသွားကြပြီး အဖြူရောင် မီးတောက် များ ၏ လောင်ကျွမ်းမှု ကြောင့် ပြာအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကြတော့သည်။

ထိုအခိုက်အတန့် တွင် မီတာ ရာပေါင်းများစွာ ကျယ်ဝန်းသော ချောက်ကမ်းပါးကြီး သည် မီးပင်လယ်ကြီး အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး မီတာ ဆယ်ဂဏန်း အထိ မြင့်မားသော မီးတံတိုင်းကြီး က ပိတ်ဆို့ရေး လမ်းကြောင်း တစ်ခု အဖြစ် ပုရွက်ဆိတ် လှိုင်းလုံးကြီး ကို အပြင်ဘက် တွင် တားဆီးထားတော့သည်။

အနားကပ်လာသမျှ အားလုံး... ပြာအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။ ခဏ အတွင်းမှာပင် သွေးစုပ် သံမဏိ ပုရွက်ဆိတ် များ အရှေ့သို့ ဆက်မတိုးရဲတော့ဘဲ ရပ်တန့်သွားကြတော့သည်။

"ဒါက အဆင့်ခုနစ် မှော်ပညာ... မီးပင်လယ် ငရဲ လား"

မှော်ဆရာ မျှော်စင် ထဲတွင် မီးဓာတ် မှော်ဆရာ များ အားလုံး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သံသယ ဖြစ်သွားကြသည်။ မီးလုံးကြီး ၏ ပုံစံ ကို ကြည့်ရသည်မှာ အဆင့်ခုနစ် မှော်ပညာ မီးပင်လယ် ငရဲ ဖြစ်သည် ကတော့ သေချာပါသည်။ သို့သော် ၎င်း၏ စွမ်းအား ကတော့ အရမ်း ကြီးမားနေသည်။

မီတာ တစ်ရာ ကျယ်တယ် ဟုတ်လား။

အဖြူရောင် မီးတောက် ဟုတ်လား။

ဒါ တကယ်ပဲ မီးပင်လယ် ငရဲ လား။

"မြေဓာတ် နဲ့ မီးဓာတ် ပေါင်းစပ်ထားတဲ့ မဟာမှော်ဆရာကြီး ပဲ"

မြို့စား ကော့ဒ် က မျက်လုံးများ ကို ကျဉ်းလိုက်ပြီး "ပြီးတော့ ငါ နားကြားမမှားဘူး ဆိုရင် ခုနက မှော် ဂါထာ က... နဂါး ဘာသာစကား ပဲ သူက နဂါး ဘာသာစကား မှော်ပညာ ကို အသုံးပြုတတ်တယ်လား"

"သူက ဘယ်လို လုပ်ပြီး နဂါး ဘာသာစကား မှော်ပညာ ကို အသုံးပြုတတ်တာလဲ"

တခြားလူတွေ ရဲ့ အံ့အားသင့်မှု ကို မုန်လဲ့ မသိပါဘူး။ သူ အခု နည်းနည်း စိတ်ရှုပ်နေတယ်။ ဘာလို့လဲ ဆိုတော့ စနစ် ရဲ့ အသံ က ခေါင်းထဲမှာ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်နေလို့ပဲ။

"ဒင် သွေးစုပ် သံမဏိ ပုရွက်ဆိတ် ၁ ကောင် ကို သတ်ဖြတ်ပြီး ရွှေဒင်္ဂါး ၁၀၃၈၀ ရရှိပါတယ်"

"ဒင် သွေးစုပ် သံမဏိ ပုရွက်ဆိတ် ၁ ကောင် ကို သတ်ဖြတ်ပြီး ရွှေဒင်္ဂါး ၁၁၀၂၉ ရရှိပါတယ်"

"ဒင် သွေးစုပ် သံမဏိ ပုရွက်ဆိတ် ၁ ကောင် ကို သတ်ဖြတ်ပြီး ရွှေဒင်္ဂါး ၁၀၈၅၃ ရရှိပါတယ်"

"ဒင်..."

"စနစ် အသံ ကို ပိတ်ထားလို့ ရမလား"

မုန်လဲ့ က ခေါင်းကို ခါရမ်းလိုက်ပြီး အနည်းငယ် စိတ်ရှုပ်သွားသည်။

"ရပါတယ် အရှင်"

စနစ် ၏ အသံ ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

"တော်သေးတာပေါ့"

မုန်လဲ့ က သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ကိုယ်ပိုင် အချက်အလက် ဇယား ကို ကြည့်လိုက်ရာ ချမ်းသာကြွယ်ဝမှု ဆိုသည့် နေရာတွင် ရူးသွပ်စွာ တိုးပွားနေသည် ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ထိုအချိန်တွင် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ စွမ်းအား နှင့် စိတ်စွမ်းအင် နေရာများ တွင်လည်း အနည်းငယ် တိုးတက်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။