အခန်း ၉၅

အခန်း ၉၅။ လေပျံနဂါး တပ်ဖွဲ့၊ မှော်ကျောက်သလင်းများ လုယူခြင်း

"ခြေနှစ်ချောင်း နဂါးပျံတွေမှာ ဧရာမနဂါးတွေနဲ့ ခြင်္သေ့လင်းယုန် တွေရဲ့ သွေးမျိုးဆက် နှစ်ခု ပါရှိတယ်။ အရွယ်ရောက်လာရင် အဆင့်ခုနစ် မှော်သားရဲနဲ့ ညီမျှတယ်"

"သူတို့က ဧရာမနဂါးတွေထက် သေးငယ်ပေမယ့် လျှပ်စီးလို မြန်ဆန်တယ်။ ပြီးတော့ ဓားလို ထက်မြက်တဲ့ လက်သည်းတွေနဲ့ သွားတွေ ရှိတယ်။ အဆင့်ခုနစ် မှော်သားရဲတွေထဲမှာတောင် ထိပ်တန်းအဆင့်မှာ ရှိတယ်"

"ဒါပေမယ့် ခြေနှစ်ချောင်း နဂါးပျံတွေက တခြား နဂါးမျိုးနွယ်တွေကို ကျော်လွန်ပြီး မီးနဂါးနိုင်ငံတော်ရဲ့ အကောင်းဆုံး တပ်ဖွဲ့ ဖြစ်လာရတဲ့ အကြောင်းရင်းက ဒီလောက်နဲ့ မပြီးသေးဘူး။ မျိုးပွားနှုန်း မြန်တာ၊ ကြီးထွားနှုန်း မြန်တာ၊ ဉာဏ်ရည် မြင့်မားတာ ဆိုတဲ့ အားသာချက် သုံးခု ရှိသေးတယ်"

အဖိုးအိုက ပြုံး၍ ရှင်းပြလိုက်သည်။ "အမတစ်ကောင်က တစ်သက်လုံးမှာ သားပေါက်လေး ၁၀ ကောင်အထိ မွေးနိုင်တယ်။ သားပေါက်လေးတွေက အသက် ၃၀ ဆိုရင် အရွယ်ရောက်ပြီ။ အရွယ်ရောက်တဲ့ နဂါးပျံတွေမှာ လူတွေနဲ့မကွာတဲ့ ဉာဏ်ရည် ရှိတယ်"

"ထိုသို့ကြောင့်ကိုး"

မုန်လဲ့ သဘောပေါက်သွားလေသည်။

နဂါးမျိုးနွယ်များ အများအပြား ရှိပေသည်။ လျှင်မြန်သော နဂါး၊ မြေလျှောက်နဂါး၊ နဂါးလင်းယုန်၊ ဆူးနဂါး၊ နဂါးကြံ့၊ နဂါးဝံပုလွေ၊ နဂါးလိပ်၊ လေပွေနဂါးပျံ၊ အနီရောင် သံချပ်ကာ မြေနဂါး စသည့် သတ္တဝါများ အားလုံးသည် နဂါးမျိုးနွယ်များချည်းသာ ဖြစ်ကြသည်။ သို့သော် ထိုအားသာချက် သုံးခုစလုံး ပိုင်ဆိုင်ထားသည်မှာ ခြေနှစ်ချောင်း နဂါးပျံများသာ ဖြစ်ပေသည်။

အချို့သော နဂါးမျိုးနွယ်များသည် စွမ်းအား အလွန်ကြီးမားသော်လည်း အလွန် တုံးအကြပေသည်။

အချို့သော နဂါးမျိုးနွယ်များသည် ဉာဏ်ရည် အလွန်မြင့်မားသော်လည်း ကြီးထွားနှုန်း နှေးကွေးကြသည်။

အချို့သော နဂါးမျိုးနွယ်များသည် ထိုအချက်နှစ်ချက်စလုံး ပြည့်စုံသော်လည်း မျိုးပွား၍ မရနိုင်ကြချေ။

ထို့ကြောင့် ထိုနဂါးမျိုးနွယ်များတွင် နဂါးသွေးမျိုးဆက် ရှိနေလျှင်တောင်မှ နဂါးများ၏ အသိအမှတ်ပြုမှုကို ရရှိရန် ခက်ခဲလှပေသည်။ အချို့သော နဂါးမျိုးနွယ်များကိုဆိုလျှင် နဂါးများက အရှက်ရစရာ တစ်ခုအဖြစ် သတ်မှတ်ကာ နိုင်ငံတွင်းမှ နှင်ထုတ်လေ့ ရှိကြသည်။ ဥပမာအားဖြင့်ဆိုရသော် ဟန်ဟန်သားရဲ ကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။

ဟန်ဟန်သားရဲသည် အလွန် ထူးဆန်းသော မျိုးကွဲနဂါးမျိုးနွယ် တစ်မျိုး ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့တွင် ရွှေရောင် ဧရာမနဂါး သွေးမျိုးဆက် ရှိသော်လည်း စွမ်းအားမှာမူ အလွန် အားနည်းလှကာ သာမန် သားရဲများကိုပင် မယှဉ်ပြိုင်နိုင်ချေ။ ထို့အပြင် ရုပ်ရည်မှာလည်း ချစ်စရာကောင်းပြီး အမြဲတမ်း နောက်ပြောင် ဆော့ကစားတတ်သဖြင့် အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန်အဖြစ် အများဆုံး ရွေးချယ်မွေးမြူကြပေသည်။

သို့သော် ထိုသားရဲကို နဂါးများက အရှက်ရစရာ တစ်ခုအဖြစ် သတ်မှတ်ကာ အကြိမ်ကြိမ် သတ်ဖြတ်ရန် ကြိုးစားခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ဟန်ဟန်သားရဲမှာ ဝက်များထက်ပင် မျိုးပွားနှုန်း ပိုမြန်သဖြင့် သတ်၍ မကုန်နိုင်အောင် ဖြစ်ခဲ့ရသည်။ နောက်ဆုံးတွင်တော့ ၎င်းတို့ကို နှင်ထုတ်လိုက်ရပြီး ၎င်းတို့သည် နဂါးမျိုးနွယ်များထဲတွင် အလွန်ထူးဆန်းသော သားရဲများပင် ဖြစ်တော့သည်။

အဝေးမှ လေပျံနဂါး တပ်ဖွဲ့ကို ကြည့်ကာ မုန်လဲ့က သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး "ခြေနှစ်ချောင်း နဂါးပျံတွေက အောင်မြင်မှု အကြီးမားဆုံးသော နဂါးမျိုးနွယ်တွေပဲ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"မင်း ပြောတာ မှားသွားပြီ" အဖိုးအိုက ခေါင်းခါကာ ပြုံးလျက် "အောင်မြင်မှု အရှိဆုံးသော နဂါးမျိုးနွယ်က ငါတို့ နဂါးလူသားတွေပဲ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"အဲ... ဒါလည်း ဟုတ်တာပါပဲ" မုန်လဲ့ ရယ်မောလိုက်ပြီး "ကျွန်တော့် မှတ်ဉာဏ်က ဘယ်လို ဖြစ်သွားတာလဲ၊ နဂါးလူသားတွေကိုတောင် မေ့သွားရတယ်လို့"

"ပုံမှန်ပါပဲ"

"ဝေါင်း"

"ဝေါင်း"

"ဝေါင်း"

လေပျံနဂါး တပ်ဖွဲ့ နီးကပ်လာသည်နှင့်အမျှ နဂါးများ၏ အရှိန်အဝါများ စုစည်းလာပြီး ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို ဖုံးလွှမ်းသွားမတတ် ကြီးမားသော လှိုင်းလုံးကြီးအဖြစ် ရိုက်ခတ်လာတော့သည်။

"လေပျံနဂါး တပ်ဖွဲ့"

"လေပျံနဂါး တပ်ဖွဲ့ ရောက်လာပြီ"

"ရောက်လာပြီပေါ့"

"ဒါပေမယ့် ပြဿနာက..."

ပုံမှန်အချိန်များတွင်ဆိုလျှင် လေပျံနဂါး တပ်ဖွဲ့ ရောက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ စစ်သားများ အားလုံး ဝမ်းသာအားရ အော်ဟစ်ကြမည် ဖြစ်သော်လည်း ယနေ့တွင်မူ အားလုံး၏ မျက်နှာများမှာ အနည်းငယ် ထူးဆန်းနေကြပေသည်။

"ပုရွက်ဆိတ် လှိုင်းလုံးကြီးတောင် ပြန်ဆုတ်သွားပြီ"

"သူတို့ ရောက်လာတာ အရမ်း နောက်ကျနေပြီ..."

သို့သော် မည်သူမျှ ဘာမှ မပြောရဲကြချေ။ လေပျံနဂါး တပ်ဖွဲ့သည် အကောင်းဆုံး တပ်ဖွဲ့ ဖြစ်ပြီး စွမ်းအားနှင့် အဆင့်အတန်း အားဖြင့် သူတို့ နယ်စပ် ကာကွယ်ရေး စစ်တပ်ထက် အများကြီး ပိုမို မြင့်မားလှပေသည်။

မည်သူက ဝေဖန်ရဲမည်နည်း။

"စည်တီးပြီး ခရာမှုတ် လေပျံနဂါး တပ်ဖွဲ့ကို ကြိုဆိုကြ"

မြို့စား ကော့ဒ်က လက်ဝှေ့ယမ်းကာ အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

"ဒေါင် ဒေါင် ဒေါင်"

"ဝူ ဝူ ဝူ"

နဂါးသွေးတံတိုင်းကြီးပေါ်တွင် မိုးကြိုးသံများအလား စည်သံများနှင့် ကျယ်လောင်သော ခရာသံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ကောင်းကင်ယံတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားကာ အဆက်မပြတ် မြည်ဟည်းနေတော့သည်။

"ဝေါင်း ဝေါင်း ဝေါင်း"

လေပျံနဂါး ၁ သိန်းက စည်သံနှင့် ခရာသံများကို ကြားသောအခါ ဟိန်းဟောက် အော်ဟစ်ကြပြီး ကျယ်လောင်သော မိုးခြိမ်းသံကြီးများအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ နဂါးသွေးတံတိုင်းကြီးဆီသို့ ရိုက်ခတ်လာတော့သည်။

အစွမ်းပြခြင်း။

ဤသည်မှာ လေပျံနဂါး တပ်ဖွဲ့ အမြဲ လုပ်လေ့ရှိသော လုပ်ရပ်ပင် ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့၏ စွမ်းအားကို ပြသရန် ဖြစ်သလို အိမ်ရှင်နေရာကို လုယူရန်လည်း ဖြစ်ပေသည်။

ထင်သည့်အတိုင်းပင် ဖြစ်သည်။

သာမန် စစ်သားများက ထိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဟိန်းဟောက်သံကြီးများကို ကြားသောအခါ နားများ အူသွားပြီး မျက်စိများ ပြာသွားကာ မျက်နှာ ဖြူရော်သွားပြီး မျက်လုံးများထဲတွင် ကြောက်ရွံ့မှုများ ပေါ်လာတော့သည်။

"ဒီသေနာကောင်တွေ"

မြို့စား ကော့ဒ် အလွန် ဒေါသထွက်သွားသော်လည်း မတားဆီးနိုင်ဘဲ မိမိ၏ စစ်သားများ လက်နက်များကို ပစ်ချကာ နားကို ပိတ်ပြီး နာကျင်စွာ အော်ဟစ်နေကြသည်ကိုသာ လက်ပိုက် ကြည့်နေရုံသာ တတ်နိုင်တော့သည်။

"တော်လောက်ပြီ"

ကျယ်လောင်ပြီး ဩဇာတိက္ကမ ရှိသော အသံကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာရာ လေပျံနဂါး တပ်ဖွဲ့၏ ဟိန်းဟောက်သံများ ရပ်တန့်သွားပြီး လမ်းဖယ်ပေးလိုက်ရာ တောင်ပံဖြန့်လိုက်လျှင် မီတာ ၅၀ ကျော် ရှိပြီး သာမန် ခြေနှစ်ချောင်း နဂါးပျံများထက် ၂ ဆ ပိုကြီးသော အလွန် ကြီးမားသည့် ခြေနှစ်ချောင်း နဂါးပျံကြီး တစ်ကောင် ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

တစ်ကိုယ်လုံး မင်ရည်အလား မည်းနက်နေသည်။

အမွေးအတောင်များက သံမဏိအပ်များအလား ထက်မြက်နေသည်။

လည်ပင်းက မြွေလည်ပင်းအလား ရှည်လျားနေသည်။

နဂါး၏ အရှိန်အဝါများက လှိုင်းလုံးကြီးများအလား ပြင်းထန်နေသည်။

သူသည် လေပျံနဂါး တပ်ဖွဲ့၏ အမြင့်ဆုံး စစ်သေနာပတိချုပ် ဖြစ်သော ခြေနှစ်ချောင်း နဂါးပျံဘုရင်၊ မြို့စား နီကိုးလပ်စ် ဂရန်း ဖြစ်သည်။

"မြို့စား နီကိုးလပ်စ်"

မြို့စား ကော့ဒ်က အရှေ့သို့ တိုးသွားကာ ခြေနှစ်ချောင်း နဂါးပျံဘုရင်ကို ရှေးကျပြီး စနစ်ကျသော မှူးမတ် အရိုအသေပြုခြင်းဖြင့် အရိုအသေ ပေးလိုက်သည်။

"မြို့စား ကော့ဒ်"

ခြေနှစ်ချောင်း နဂါးပျံဘုရင်က တောင်ပံကို ရိုက်ခတ်လိုက်ရာ လှပသော ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး မျက်နှာ ထက်မြက်သော လူအိုကြီး တစ်ယောက်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး လက်ကာပြကာ ပြန်လည် နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

ထို့နောက် သူသည် နဂါးသွေးတံတိုင်းကြီးကို ကျော်လွန်ကာ ပျက်စီးနေသော မြို့ပြင်ကို ကြည့်ပြီး အလွန် အံ့အားသင့်သွားသည်။ "မြို့စား ကော့ဒ်၊ ပုရွက်ဆိတ် လှိုင်းလုံးကြီးကို ခင်ဗျားတို့ နှိမ်နင်းလိုက်တာလား"

မြို့စား ကော့ဒ် ကြောင်အမ်းသွားပြီး မည်သို့ ပြန်ဖြေရမည်ကို မသိတော့ချေ။

ပုရွက်ဆိတ် လှိုင်းလုံးကြီး ပြန်ဆုတ်သွားပြီလား။

ဆုတ်သွားပြီလေ။

ဒါပေမယ့် မိမိတို့ နယ်စပ် ကာကွယ်ရေး စစ်တပ်နှင့် မည်သို့ သက်ဆိုင်ပါမည်နည်း။

"မြို့စား ကော့ဒ်၊ ပြောရခက်တဲ့ ကိစ္စ တစ်ခုခုများ ရှိနေလို့လား"

မြို့စား ကော့ဒ် စကားပြောရ ခက်နေသည်ကို မြင်သောအခါ ခြေနှစ်ချောင်း နဂါးပျံဘုရင်က မျက်မှောင်ကြုတ်သွားပြီး သံသယဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"ပုရွက်ဆိတ် လှိုင်းလုံးကြီးက ပြန်ဆုတ်သွားပါပြီ။ ဒါပေမယ့် ကျွန်တော်တို့နဲ့..."

မြို့စား ကော့ဒ် ရှင်းပြရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် ခြေနှစ်ချောင်း နဂါးပျံ တစ်ကောင်က မြေပြင်ပေါ်သို့ ရုတ်တရက် ဆင်းသက်သွားပြီး လက်သီးဆုပ် အရွယ်အစားခန့် ရှိသော ပုတီးလုံးလေး တစ်လုံးကို ပါးစပ်ဖြင့် ကိုက်ကာ စားလိုက်တော့သည်။

"မှော်ကျောက်သလင်း"

"ဒါ အဆင့်ခြောက် မှော်ကျောက်သလင်းပဲ"

"ဘယ်လောက်တောင် အရသာရှိတဲ့ အစားအစာလဲ"

ထိုခြေနှစ်ချောင်း နဂါးပျံ၏ မျက်လုံးများ တောက်ပသွားပြီး ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ရာ အခြားသော ခြေနှစ်ချောင်း နဂါးပျံများကလည်း ချက်ချင်း မြေပြင်ပေါ်သို့ ပျံသန်းသွားကြတော့သည်။

မြို့ပြင်ရှိ မီးတောက်များက ငြိမ်းသွားပြီ ဖြစ်ပြီး ချောက်ကမ်းပါးထဲရှိ မီးတံတိုင်းကလည်း မီးဓာတ် မှော်စွမ်းအင်များ ကုန်ဆုံးသွားသဖြင့် လောင်ကျွမ်းမှု ပြီးဆုံးသွားပြီ ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် မြေပြင် အနှံ့အပြားတွင် အနီရောင် ကျောက်သလင်းများ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။ ၎င်းတို့မှာ သွေးစုပ် သံမဏိ ပုရွက်ဆိတ်များ ချန်ထားခဲ့သော မှော်ကျောက်သလင်းများ ဖြစ်ပြီး မှော်ကျောက်သလင်းမှာ သွေးစုပ် သံမဏိ ပုရွက်ဆိတ်များ၏ မှော်စွမ်းအင် အနှစ်သာရများ ဖြစ်သဖြင့် မီးတောက်ဖြင့် ပြာအဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်ရန် ခက်ခဲပြီး ပုရွက်ဆိတ် လှိုင်းလုံးကြီးမှ တစ်ခုတည်းသော အကြွင်းအကျန်လည်း ဖြစ်ပေသည်။

"မှော်ကျောက်သလင်းတွေ"

"မှော်ကျောက်သလင်းတွေ အများကြီးပဲ"

ခြေနှစ်ချောင်း နဂါးပျံများ အလွန် ပျော်ရွှင်သွားကြပြီး ဆန်စေ့ကို တွေ့သွားသော ကြက်မကြီးများအလား ရူးသွပ်စွာ လုယူ စားသောက်နေကြတော့သည်။

၎င်းတို့သည် ပုံမှန်ဆိုလျှင် ခြေနှစ်ချောင်း နဂါးပျံ တောင်ကြားတွင် နေထိုင်ရပြီး သွေးသံရဲရဲ ဆိတ်များနှင့် ခွေးမည်းများကိုသာ စားရသဖြင့် ယခုကဲ့သို့ အဆင့်ခြောက် မှော်ကျောက်သလင်းများ အများအပြားကို အဘယ်မှာ စားဖူးပါမည်နည်း။

ဤသည်မှာ အလွန် အရသာရှိသော အစားအစာ ဖြစ်ရုံသာမက ၎င်းတို့၏ စွမ်းအားကိုလည်း တိုးတက်စေသည့် ဆေးစွမ်းကောင်းများပင် ဖြစ်ပေရာ အားလုံး ရူးသွပ်သွားကြလေပြီ။

"ဒီလောက်များတဲ့ မှော်ကျောက်သလင်းတွေ"

ခြေနှစ်ချောင်း နဂါးပျံဘုရင်က ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်ပြီး မျက်လုံးများ တောက်ပသွားကာ "ငါ့ရဲ့ သားလေးတွေက ခရီး အဝေးကြီးကနေ လာရလို့ အရမ်း ဆာနေကြပြီ၊ မြို့စား ကော့ဒ် အနေနဲ့ သူတို့ကို အရင် အဝစားခိုင်းဖို့ ကန့်ကွက်မှာ မဟုတ်ပါဘူးနော်" ဟု မေးလိုက်သည်။

"သေချာပေါက် မကန့်ကွက်ပါဘူး"

မြို့စား ကော့ဒ်က ခေါင်းခါလိုက်သော်လည်း ရင်ထဲတွင်မူ မကျေမနပ် ဖြစ်နေသည်။ မီးနဂါး နိုင်ငံတော် တစ်ခုလုံးတွင် မည်သည့် နဂါးမျိုးနွယ်က လောဘ အကြီးဆုံးလဲဟု မေးလျှင် ခင်ဗျားတို့ ခြေနှစ်ချောင်း နဂါးပျံတွေက ဒုတိယဆိုလျှင် မည်သူက ပထမဟု ပြောရဲမည်နည်း။

မည်သည့် သားရဲလှိုင်းလုံးကြီးတွင်မဆို ခင်ဗျားတို့က ငတ်မွတ်နေသော သရဲများအလား သတ်ဖြတ်၊ လုယူ၊ စားသောက်ကြပြီး သူများတွေအတွက် အမွေးတစ်ပင်မျှပင် မချန်ထားခဲ့ချေ။ ယခုမှ အဘယ်ကြောင့် လာမေးနေရသနည်း။

"မြို့စား ကော့ဒ် ကန့်ကွက်မှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ငါ သိပြီးသားပါ"

ခြေနှစ်ချောင်း နဂါးပျံဘုရင်က မုတ်ဆိတ်ကို ပွတ်သပ်ကာ ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး "သားလေးတို့ ဒါက မြို့စား ကော့ဒ် ပေးတဲ့ လက်ဆောင်ပဲ စိတ်ကြိုက် စားကြပါ" ဟု အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ဝေါင်း ဝေါင်း ဝေါင်း"

ခြေနှစ်ချောင်း နဂါးပျံများ အားလုံး ကျယ်လောင်စွာ ဟိန်းဟောက်လိုက်ကြသည်။

"ခွေးလိုကောင်တွေ၊ ငါ့ရဲ့ ပစ္စည်းတွေကို လုရဲတယ်လား"