← Chapters

အခန်း ၉၈

Vol. 10 Ch. 98

အခန်း ၉၈

Vol. 10 Ch. 98

အခန်း ၉၈။ နဂါးဘာသာစကား မှော်ပညာနှင့် ပုံမှန်မဟုတ်သော ပုရွက်ဆိတ် လှိုင်းလုံးကြီး

မြင့်မြတ်သော နယ်မြေသို့ ရောက်ပြီးမှသာ သိနိုင်မည့် လျှို့ဝှက်ချက်လော။

မုန်လဲ့က မျက်လုံးလှန်ပြလိုက်ပြီး အဖိုးအို၏ စကားကို သိပ်မကျေနပ်သော်လည်း ထပ်မမေးတော့ချေ။ ရွှေဒင်္ဂါး သန်း ၁၀၀၀ ဆိုသည်မှာ မိုးပေါ်က ဂဏန်း ဖြစ်သော်လည်း ရောက်နိုင်မည်ဟု သူ ယုံကြည်ပေသည်။

အဆင့်ကိုး ကန့်သတ်ချက်ကို ချိုးဖျက်ပြီး လောကကြီးကို အုပ်စိုးမည့်သူ ဖြစ်လာမည်ဟု မုန်လဲ့ ယုံကြည်ထားသည်။

မြင့်မြတ်သော နယ်မြေသို့ ရောက်ရန်မှာ အချိန်ပြဿနာသာ ဖြစ်ပေသည်။

လေပြေးသကဲ့သို့ အရှိန်ဖြင့် မှော်သားရဲ တောအုပ်ထဲသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိလာသည်။ အစွန်အဖျားတွင် ပုရွက်ဆိတ် လှိုင်းလုံးကြီး၏ အရိပ်အယောင်ကို မတွေ့ရသော်လည်း တောအုပ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသည်နှင့်အမျှ ပုရွက်ဆိတ် လှိုင်းလုံးကြီးကို စတင် တွေ့ရှိလာရပေသည်။

ပိုမို ကြီးမားလာသည်။

ပိုမို များပြားလာသည်။

အစပိုင်းတွင် အုပ်စုငယ်လေးများသာ ဖြစ်သည်။ နောက်ဆုံးတွင် ကြီးမားသော အနီရောင် လှိုင်းလုံးကြီးများ ဖြစ်လာတော့သည်။

ပုရွက်ဆိတ် လှိုင်းလုံးကြီးသည် ဆည်ကျိုးသွားသော ရေကြီးရေလျှံမှုအလား မှော်သားရဲ တောအုပ်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာပြီး တောအုပ်၏ နေရာအနှံ့အပြားသို့ ပျံ့နှံ့သွားကာ ဖြတ်သွားရာ နေရာတိုင်းတွင် အရိုးစုများနှင့် သွေးများသာ ကျန်ရစ်တော့သည်။

"ရှဲ ရှဲ ရှဲ"

မီတာ ၃၀ ကျော် ရှည်လျားပြီး ရေပုံးခန့် တုတ်သော စပါးကြီးမြွေ တစ်ကောင်က S ပုံစံဖြင့် တောအုပ်ထဲတွင် လျင်မြန်စွာ ထွက်ပြေးနေပြီး ၎င်း၏ အနောက်တွင် အနီရောင် လှိုင်းလုံးကြီးက ရေကြီးရေလျှံမှုအလား ပြေးဝင်လာတော့သည်။

ဤစပါးကြီးမြွေကို မုန်လဲ့ ရင်းနှီးပေသည်။ ဆူးပင် တောစပါးကြီးမြွေ ဟု ခေါ်ပြီး သူ မှော်သားရဲ တောအုပ်ထဲသို့ ပထမဆုံး ဝင်ရောက်စဉ်က ပထမဆုံး တွေ့ခဲ့ရသော အဆင့်နှစ် မှော်သားရဲ စပါးကြီးမြွေ တစ်မျိုးပင် ဖြစ်သည်။

သူ ဆူးပင် တောစပါးကြီးမြွေ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ခံခဲ့ရဖူးပြီး သူသာ အပြေးမမြန်လျှင် ၎င်း၏ သတ်ဖြတ်ခြင်းကို ခံရမည် ဖြစ်ကြောင်း မုန်လဲ့ ကောင်းစွာ မှတ်မိနေသေးသည်။

သို့သော် ယခု ခြောက်လကြာပြီးနောက် မုန်လဲ့သည် သေးငယ်သော ဆူးပင် တောစပါးကြီးမြွေကို ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ လေမှုတ်ထုတ်လိုက်ရုံဖြင့် သတ်ပစ်နိုင်နေပြီ ဖြစ်သည်။

အချိန်တွေ ကုန်လွန်သွားပြီဖြစ်ကာ အရာအားလုံး ပြောင်းလဲသွားပြီ ဖြစ်ပေသည်။

"ရှဲ ရှဲ ရှဲ"

ဆူးပင် တောစပါးကြီးမြွေက အသက်လု ထွက်ပြေးနေသော်လည်း ၎င်းသည် အဆင့်နှစ် မှော်သားရဲသာ ဖြစ်သဖြင့် အချိန်မကြာမီမှာပင် ပုရွက်ဆိတ် လှိုင်းလုံးကြီး၏ အမီလိုက်ခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး သနားစရာကောင်းအောင် အော်ဟစ်ကာ ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

ပုရွက်ဆိတ် လှိုင်းလုံးကြီးက ဆက်လက် ပြေးဝင်သွားသည်။

ဆူးပင် တောစပါးကြီးမြွေကတော့ ထာဝရ ပျောက်ကွယ်သွားပြီ ဖြစ်ပြီး သွေးစုပ် သံမဏိ ပုရွက်ဆိတ်များ၏ စားသောက်ခြင်းကို ခံလိုက်ရကာ အကြွင်းအကျန် လေးတစ်ခုမျှပင် မကျန်ရစ်တော့ချေ။

"တကယ် ရူးသွပ်စရာ ကောင်းတာပဲ"

ဤမြင်ကွင်းကို ကိုယ်တိုင် မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ မုန်လဲ့ ကြောက်လန့်တုန်လှုပ်သွားပြီး "မှော်သားရဲ တောအုပ် တစ်ခုလုံး နေရာတိုင်းမှာ ဒီလို မြင်ကွင်းမျိုးတွေ ဖြစ်နေမှာပဲ" ဟု ရေရွတ်လိုက်သည်။

"ပုရွက်ဆိတ် လှိုင်းလုံးကြီး ဖြစ်လာရင် ဒီလိုပဲ ဖြစ်တာပဲ"

အဖိုးအိုက ခေါင်းညိတ်ကာ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး "ဒါက မှော်သားရဲ တောအုပ် ထဲမှာပဲ ရှိသေးတာ မှော်သားရဲ တွေပဲ အစားခံရတာ တကယ်လို့များ ပုရွက်ဆိတ် လှိုင်းလုံးကြီး က လူသား နိုင်ငံတော် ထဲကို ဝင်သွားရင် အရမ်း သနားစရာ ကောင်းမှာပဲ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"ငါ ကိုယ်တိုင် လူပေါင်း သန်း ၁,၀၀၀ ကျော် ပုရွက်ဆိတ် လှိုင်းလုံးကြီး ရဲ့ အစားခံလိုက်ရတာကို မြင်ခဲ့ဖူးတယ် ညတွင်းချင်း လူ သန်း ၁,၀၀၀ ကျော် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး မိုင်ပေါင်း သောင်းချီတဲ့ နေရာကြီး က သရဲမြို့ကြီး ဖြစ်သွားတာ တကယ်ကို သနားစရာ ကောင်းလွန်းလို့ ကြည့်လို့တောင် မရဘူး"

"အဲဒါကမှ တကယ့် လူသားတွေ ရဲ့ ကပ်ဘေးကြီး ပဲ နှစ်တွေ အများကြီး ကြာသွားပေမယ့် အခုထိ ပြန်တွေးမိတိုင်း ကြောက်လန့်တုန်လှုပ် နေတုန်းပဲ မနေ့ကမှ ဖြစ်ခဲ့သလိုပဲ"

မုန်လဲ့ မနေနိုင်တော့ဘဲ အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်ပြီး ကျောချမ်းသွားကာ ညတွင်းချင်း လူ သန်း ၁,၀၀၀ ကျော် ပျောက်ကွယ်သွားသည်ဟု တွေးလိုက်မိသည်။

"ပုရွက်ဆိတ် လှိုင်းလုံးကြီး ရဲ့ အကြောက်ရဆုံး အချက် က အဲဒါပဲ"

အဖိုးအို၏ အသံက လေးနက်နေပြီး "သူတို့က စားလို့ရတဲ့ အရာ အားလုံးကို စားပစ်တာပဲ မှော်သားရဲ ပဲ ဖြစ်ဖြစ် လူသား ပဲ ဖြစ်ဖြစ် စားလို့ရရင် ဘာကိုမှ ချန်မထားဘူး" ဟု ဆက်ပြောသည်။

"ပုရွက်ဆိတ် လှိုင်းလုံးကြီး ဆိုတာ ဘေးအန္တရာယ်ကြီး ပဲ"

"ဘယ်သူမှ တားဆီးလို့ မရတဲ့ သဘာဝ ဘေးအန္တရာယ်ကြီး ပဲ"

မုန်လဲ့သည် အဖိုးအို၏ စကားကို အလွန် သဘောတူပြီး "ဘေးအန္တရာယ်ကြီး ဆိုရင်တော့ ဒီဘေးအန္တရာယ်ကြီး ကို တားဆီးရမှာပေါ့ သွေးစုပ် သံမဏိ ပုရွက်ဆိတ် တွေက တကယ်ပဲ အဆုံးအစ မရှိဘူး ဆိုတာကို ကျွန်တော် မယုံဘူး" ဟု ပြောလိုက်သည်။

အကယ်၍ တကယ်ပင် အဆုံးအစ မရှိဘူးဆိုလျှင် ပို၍ပင် ကောင်းပေသည်။ သန်း ၁၀၀၀ က အလွယ်တကူ ပြည့်သွားမည် မဟုတ်ပါလော။

"အဆင့်ခုနစ် မှော်ပညာ - မီးပင်လယ် ငရဲ"

"ဝုန်း"

မီတာ တစ်ရာ ကျယ်ဝန်းသော အဖြူရောင် မီးလုံးကြီး တစ်လုံး ကောင်းကင်ယံမှ ပြုတ်ကျလာပြီး ဤပုရွက်ဆိတ် လှိုင်းလုံးကြီး၏ အလယ်တည့်တည့်တွင် ပေါက်ကွဲသွားကာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို တုန်လှုပ်စေသော ပေါက်ကွဲသံကြီးများနှင့်အတူ မီးတောက်များ ကောင်းကင်ယံသို့တိုင် မြင့်တက်သွားပြီး မိုင်အနည်းငယ်အတွင်း မီးပင်လယ်ကြီး ဖြစ်သွားတော့သည်။

"ချီး ချီး"

သွေးစုပ် သံမဏိ ပုရွက်ဆိတ် အများအပြား ပြာအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

အနီရောင် ပုရွက်ဆိတ် လှိုင်းလုံးကြီး၏ အလယ်ဗဟိုမှာ လွတ်ကင်းဇုန်ကြီး ဖြစ်သွားတော့သည်။

"ဒင်"

"ဒင်"

"ဒင်"

ချမ်းသာကြွယ်ဝမှု ဇယားသည် ရူးသွပ်စွာ တိုးပွားလာတော့သည်။

"ကောင်းတယ်"

မုန်လဲ့၏ ရင်ထဲတွင် အလွန် ပျော်ရွှင်သွားပြီးနောက် ပုရွက်ဆိတ် လှိုင်းလုံးကြီး၏ အရှေ့ဘက်သို့ သွားကာ မီတာ တစ်ရာ ကျယ်ဝန်းသော အဖြူရောင် မီးလုံးကြီး တစ်လုံးကို ထပ်မံ ပစ်ချလိုက်ပြန်သည်။

"ဝုန်း ဝုန်း ဝုန်း"

မီးတောက်များ ပြင်းထန်စွာ လောင်ကျွမ်းနေသည်။

မီးတောက်များ ကောင်းကင်ယံသို့တိုင် မြင့်တက်နေသည်။

မီးပင်လယ်ကြီးက ပုရွက်ဆိတ် လှိုင်းလုံးကြီးကို ဖုံးလွှမ်းသွားတော့သည်။

ထို့နောက် ပုရွက်ဆိတ် လှိုင်းလုံးကြီး၏ အနောက်ဘက်သို့ ဆက်လက် တိုက်ခိုက်ပြန်သည်။

"ဝုန်း ဝုန်း ဝုန်း"

"ဒင်"

"ဒင်"

"ဒင်"

"နဂါး ဘာသာစကား မှော်ပညာ က တကယ် သုံးလို့ ကောင်းတာပဲ"

မြေပြင်ပေါ်တွင် ပြင်းထန်စွာ လောင်ကျွမ်းနေသော အဖြူရောင် မီးတောက်များကို ကြည့်ကာ မုန်လဲ့သည် ဤအဆင့်ခုနစ် နဂါး ဘာသာစကား မှော်ပညာ၏ စွမ်းအားကို အလွန် သဘောကျနေသည်။ မှော်ပညာ အသုံးပြုသည့် အမြန်နှုန်းက မြန်ရုံသာမက စွမ်းအားကလည်း သာမန် မှော်ပညာများထက် နှစ်ဆ သုံးဆ ပိုမို ကြီးမားပြီး မှော်စွမ်းအင် ကုန်ဆုံးမှုကတော့ ၆၀ ရာခိုင်နှုန်းပင် မပြည့်သဖြင့် အားသာချက်က အလွန် ကြီးမားလှပေသည်။

မှော်စွမ်းအင် ၆၀ ရာခိုင်နှုန်း မပြည့်ဘဲ နှစ်ဆ သုံးဆ ပိုမို ကြီးမားသော စွမ်းအားကို ထုတ်သုံးနိုင်ခြင်းသည် နဂါး ဘာသာစကား မှော်ပညာနှင့် သာမန် မှော်ပညာတို့၏ ကွာခြားချက်ပင် ဖြစ်သည်။

"နဂါး တွေက မူလကတည်းက သဘာဝတရား ရဲ့ အချစ်တော် တွေပဲလေ နဂါး ဘာသာစကား မှော်ပညာ ရဲ့ စွမ်းအား က ပိုကြီးတာ သေချာတာပေါ့ အဲဒီတုန်းက ငါ နဂါး ဘာသာစကား မှော်ပညာ ကို လေ့လာဖို့ အတွက် ငါ့ရဲ့ တစ်သက်လုံး ကို ပေးဆပ်ခဲ့ရတာ"

နဂါး ဘာသာစကား မှော်ပညာ အကြောင်း ပြောသောအခါ အဖိုးအို၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ဂုဏ်ယူမှုများ ပေါ်လာသည်။ သူ၏ အရင်ခေတ်က နဂါး ဘာသာစကား မှော်ပညာသည် ဧရာမနဂါးများ၏ သီးသန့် ပိုင်ဆိုင်မှု ဖြစ်ပြီး ဧရာမနဂါးများသာ အသုံးပြုနိုင်ခဲ့ကြပေသည်။

နဂါးလူသားများပင် အသုံးပြု၍ မရခဲ့ချေ။

သူ အဲမော့စ် ခရိုကာ ၏ အဆက်မပြတ် ကြိုးစား လေ့လာမှုကြောင့်သာ နဂါး ဘာသာစကား မှော်ပညာထဲမှ ရေဓာတ်နှင့် မီးဓာတ် မှော်ပညာများ၏ လျှို့ဝှက်ချက်ကို ဖော်ထုတ်နိုင်ခဲ့ပြီး နဂါး ဘာသာစကား မှော်ပညာသည် ဧရာမနဂါးများ၏ သီးသန့် ပိုင်ဆိုင်မှု မဟုတ်တော့ချေ။

သူ၏ နဂါး ဘာသာစကား မှော်ပညာ လေ့လာမှုက ကြီးမားသော အကျိုးကျေးဇူးများ ရှိခဲ့ပြီး နဂါးလူသားများ နဂါး ဘာသာစကား မှော်ပညာ အသုံးပြုခြင်း၏ ဘိုးဘေး ဟုပင် ခေါ်ဆိုနိုင်ကြောင်း ဂုဏ်ယူစွာ ပြောဆိုနိုင်ပေသည်။

"နှမြောစရာ ကောင်းတာက ကျောင်းအုပ်ကြီး က ရေဓာတ် နဲ့ မီးဓာတ် နဂါး ဘာသာစကား မှော်ပညာ နှစ်မျိုး တည်းပဲ တတ်တာပဲ" မုန်လဲ့က လောဘတကြီး ပြောလိုက်သည်။ "ခင်ဗျား သာ မိုးကြိုးဓာတ်၊ မြေဓာတ် နဲ့ သစ်သားဓာတ် နဂါး ဘာသာစကား မှော်ပညာ တွေကိုပါ တတ်ရင် ပိုကောင်းမှာပဲ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"မင်းလို မိစ္ဆာ ကောင် က မှော်ပညာ ပါရမီ ၄ မျိုးတောင် ပိုင်ဆိုင်ထားလို့လေ"

အဖိုးအိုက မကျေမနပ်ဖြင့် ပြန်ပြောသည်။ "ငါ့မှာ ရေဓာတ် နဲ့ မီးဓာတ် မှော်ပညာ ပါရမီ နှစ်မျိုးတည်းပဲ ရှိတာ အဲဒီနှစ်မျိုး ရဲ့ နဂါး ဘာသာစကား မှော်ပညာ ကိုပဲ လေ့လာနိုင်တာ တခြားဟာ တွေကို လေ့လာချင်ရင်တောင် မရဘူးလေ ဒါပေမယ့်..."

"ဒါပေမယ့် ဘာဖြစ်လဲ"

မုန်လဲ့ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။

"ငါ့ရဲ့ နောက်ပိုင်း အခုဆိုရင် နှစ်ပေါင်း ၂၀,၀၀၀ ကျော် ကြာသွားပြီ နဂါး ဘာသာစကား မှော်ပညာ ရဲ့ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှု က အများကြီး တိုးတက်လာလောက်ပြီ မင်း ကျောင်းကို ပြန်သွားရင် မိုးကြိုးဓာတ်၊ မြေဓာတ် နဲ့ သစ်သားဓာတ် နဂါး ဘာသာစကား မှော်ပညာ တွေကို သင်ယူနိုင်လောက်မယ် ထင်တယ်" ဟု အဖိုးအိုက အကြံပြုလိုက်သည်။

"ဒါ အဓိပ္ပာယ် ရှိတယ်"

မုန်လဲ့ မျက်လုံးများ တောက်ပသွားပြီး "ဒီပုရွက်ဆိတ် လှိုင်းလုံးကြီး ပြီးသွားရင် ကျောင်းဖွင့်ဖို့ လည်း နီးနေပြီ ငါ ကျောင်းပြန်သွားပြီး အကြံ တစ်ခုခု စဉ်းစားရမယ် သင်ယူနိုင်ဖို့ အခွင့်အရေး ရှိလောက်တယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"အင်း"

အဖိုးအိုက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ မုန်လဲ့ အနေဖြင့် အခြား ဓာတ်သုံးမျိုး၏ နဂါး ဘာသာစကား မှော်ပညာများကို သင်ယူသင့်ကြောင်း သူ အလွန် အကြံပြုပေသည်။ ဤမျှ ကောင်းမွန်သော မှော်ပညာ ပါရမီများကို မသင်ယူဘဲ နေခြင်းမှာ နှမြောစရာ ကောင်းလှပေသည်။

မိုးကြိုး၊ မီး၊ မြေ၊ သစ်သား။

စုပ်သပ်လိုက်ပြီး၊ ပါရမီ ၄ မျိုး။

အားကျစရာ ကောင်းတဲ့ ပါရမီ ပါပဲ။

"သွား နောက်တစ်နေရာ ကို သွားကြမယ်"

မုန်လဲ့က ချမ်းသာကြွယ်ဝမှု ဇယားကို တစ်ချက် ကြည့်ပြီးနောက် မှော်ကော်ဇောပျံကို ထိန်းချုပ်ကာ နောက်တစ်နေရာသို့ ပျံသန်းသွားတော့သည်။ မှော်သားရဲ တောအုပ်ထဲတွင် နေရာတိုင်း၌ ပုရွက်ဆိတ် လှိုင်းလုံးကြီးများ ပြေးဝင်နေပြီး နာရီဝက်ပင် မကြာမီမှာပင် မုန်လဲ့သည် သွေးစုပ် သံမဏိ ပုရွက်ဆိတ် အုပ်စု အများအပြားကို ရှာတွေ့ခဲ့သည်။

ယင်းနှင့် ပတ်သက်၍ မုန်လဲ့၏ လုပ်ရပ်မှာ တစ်ခုတည်းသာ ရှိသည်။ မီးရှို့ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး မှောင်မိုက်သွားသည်အထိ မီးရှို့လိုက်သည်။

နေနှင့် လ အရောင်မှိန်သွားသည်အထိ မီးရှို့လိုက်သည်။

ဘာမှ မကျန်တော့သည်အထိ မီးရှို့လိုက်သည်။

မီးရှို့ မီးရှို့ မီးရှို့။

ငါ မီးရှို့ မီးရှို့ မီးရှို့မယ်။

လမ်းတစ်လျှောက် မီးရှို့ပြီး လမ်းတစ်လျှောက် ရှာဖွေခဲ့သည်။

မုန်လဲ့က နောက်ထပ် ပုရွက်ဆိတ် လှိုင်းလုံးကြီး တစ်ခုကို ထပ်မံ တွေ့ရှိခဲ့သည်။ အရွယ်အစားက သိပ်မကြီးသော်လည်း ၇ မိုင် ၈ မိုင်ခန့် ကျယ်ပြန့်ပြီး အရေအတွက်ကလည်း မနည်းလှချေ။

နောက်ထပ် ချမ်းသာကြွယ်ဝမှု တစ်ခုပဲ။

မုန်လဲ့၏ ရင်ထဲတွင် အလွန် ပျော်ရွှင်သွားပြီး ဤပုရွက်ဆိတ် လှိုင်းလုံးကြီးကို မီးရှို့သတ်ရန် မှော်ပညာ အသုံးပြုရန် ပြင်လိုက်စဉ် ဤပုရွက်ဆိတ် လှိုင်းလုံးကြီးမှာ သားကောင်ကို လိုက်လံ ဖမ်းဆီးနေခြင်း မဟုတ်ဘဲ ထွက်ပြေးနေခြင်း ဖြစ်ကြောင်း အံ့အားသင့်စွာ တွေ့လိုက်ရသည်။

"ဒီပုရွက်ဆိတ် လှိုင်းလုံးကြီး က ဘယ်လို ဖြစ်တာလဲ၊ ဘယ်ဘက် မလှမ်းမကမ်း မှာ သံချပ်ကာ ပုတ်သင် တွေ အများကြီး ရှိနေတာကို သူတို့ ဘာလို့ မလိုက်တာလဲ၊ မမြင်ရလို့လား"

"ဟုတ်တယ် တကယ် ထူးဆန်းတယ်"

အဖိုးအိုလည်း မျက်မှောင်ကြုတ်သွားပြီး "လမ်းတစ်လျှောက် မှာ တွေ့ခဲ့တဲ့ ပုရွက်ဆိတ် လှိုင်းလုံးကြီး တွေ အကုန်လုံး က သားကောင် တွေကို ရူးသွပ်စွာ လိုက်လံ ဖမ်းဆီးနေကြတာ၊ ဒီပုရွက်ဆိတ် လှိုင်းလုံးကြီး ကကျတော့ သားကောင် တွေကို ဂရုမစိုက်ဘူး... ဟင်"

အဖိုးအိုက ရုတ်တရက် မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားပြီး ပုရွက်ဆိတ် လှိုင်းလုံးကြီးကို လက်ညှိုးထိုးကာ "ကောင်စုတ်လေး ဟိုမှာ မြန်မြန် ကြည့်လိုက် ပုရွက်ဆိတ် လှိုင်းလုံးကြီး ရဲ့ အလယ်ဗဟို မှာ တစ်ခုခု ရှိနေတယ် မဟုတ်လား" ဟု တိုးတိုးလေး အော်ဟစ်လိုက်သည်။

All Chapters