အခန်း ၁၀၇

အခန်း ၁၀၇။ မီးနတ်ဘုရား ဆင်းသက်လာခြင်း၊ ကိုယ်ပိုင် ဖန်တီးထားသော မှော်ပညာ

မီးပင်လယ်ကြီးက ပြင်းထန်စွာ လောင်ကျွမ်းနေသည်။

ပုရွက်ဆိတ် လှိုင်းလုံးကြီးကို မီးကင်နေသည်။

မြေကြီးကို မီးရှို့နေသည်။

ထို့အပြင် လူတိုင်း၏ ရင်ထဲကိုပါ တုန်လှုပ်သွားစေသည်။

မီးရောင်က လူများ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ကခုန်နေပြီး သူတို့၏ မျက်လုံးများထဲရှိ အံ့အားသင့်မှုများကို ရှင်းလင်းစွာ ထင်ဟပ်ပြနေသည်။

ဒက်ခ် နိုဝေး၊ မြို့စား ဆက်စီယာ တို့လို အဆင့်ကိုး စွမ်းအားကြီးသူများမှ အစ သာမန် စစ်သားများ အဆုံး အားလုံး အလွန်အမင်း အံ့အားသင့်သွားကြသည်။

"အဆင့်ကိုး မှော်ပညာ... ကောင်းကင်မီးတောက် ဥက္ကာပျံ လား"

၄ နှစ်မြောက် ကျောင်းသားဟောင်း တစ်ယောက်က ရုတ်တရက် အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "ဒါက မီးဓာတ် အဆင့်ကိုး မှော်ပညာ ကောင်းကင်မီးတောက် ဥက္ကာပျံ ပဲ နဂါးနတ်ဘုရား ဒါက အဆင့်ကိုး မှော်ပညာ လေ"

"အဆင့်... အဆင့်ကိုး မှော်ပညာ ဟုတ်လား သေချာလို့လား"

အခြား ကျောင်းသားဟောင်း တစ်ယောက်က အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်ပြီး မယုံနိုင်အောင် ဖြစ်နေသည်။

"နေမင်း ၁၀ စင်းက ကောင်းကင်ယံမှာ ဥက္ကာပျံတွေ လို တောက်ပနေတယ်"

"အချင်း မီတာ ရာပေါင်းများစွာ ကျယ်ဝန်းပြီး မီးတောက်တွေ ကောင်းကင်ယံကို လောင်ကျွမ်းနေတယ်"

ထိုကျောင်းသားဟောင်းက တံတွေးမြိုချလိုက်ပြီး "အရှေ့က မှော်ပညာ က ကောင်းကင်မီးတောက် ဥက္ကာပျံ ရဲ့ မှတ်တမ်း တွေနဲ့ လုံးဝ တူညီနေတာပဲ ကောင်းကင်မီးတောက် ဥက္ကာပျံ မဟုတ်ရင် ဘာဖြစ်နိုင်ဦးမှာလဲ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"ဒါပေမယ့်... ဒါပေမယ့် သူက ပထမနှစ် ကျောင်းသားလေး တစ်ယောက်လေ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အဆင့်ကိုး မှော်ပညာ ကို သုံးနိုင်မှာလဲ ကျောင်းတော် က ဆရာ တွေတောင် မလုပ်နိုင်ဘူးလေ"

"ဒါကတော့... ငါလည်း မသိဘူး"

ကျောင်းသားဟောင်းများ၏ စကားပြောသံကို ကြားသောအခါ ဝတုတ်လေး၊ အာဘေး နှင့် ထန်နာ တို့ ၃ ယောက်၏ ရင်ထဲတွင် အလွန် လေးနက်သွားသည်။ အဆင့်ကိုး မှော်ပညာ ကောင်းကင်မီးတောက် ဥက္ကာပျံ ဟုတ်လား။

နဂါးနတ်ဘုရား။

ဒါက တကယ်ပဲ အဆင့်ကိုး မှော်ပညာ လား။

"အစ်ကိုကြီး က ဘယ်တုန်းက ဒီလောက် စွမ်းသွားတာလဲ"

ဝတုတ်လေး ၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ အဆီများ တုန်ယင်သွားပြီး "ပြီးတော့ သူ့မှာ မိုးကြိုးဓာတ် နဲ့ မြေဓာတ် ပါရမီ ပဲ ရှိတာ မဟုတ်ဘူးလား ဘယ်ကနေ မီးဓာတ် ပါရမီ ပါ ရလာတာလဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။

"သူ့မှာ မြေဓာတ် ပါရမီ လည်း ရှိသေးတာလား"

ဒက်ခ် နိုဝေး က ချက်ချင်း လှည့်ကြည့်ကာ အံ့အားသင့်စွာ မေးလိုက်ပြီး အာဘေး နှင့် ထန်နာ တို့လည်း ဝတုတ်လေး ကို ကြည့်လိုက်ကြသည်။

"ရှိတယ်"

ဝတုတ်လေး က အဆက်မပြတ် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး "ကျောင်းစဖွင့်တုန်း က သူနဲ့ ငါ မြေဓာတ် မှော်ပညာ အတန်း တက်ခဲ့သေးတယ် အဲဒီနောက် မှ သူ့မှာ မြေဓာတ် မှော်ပညာ ပါရမီ လည်း ရှိမှန်း ငါ သိတာ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"မိုးကြိုးဓာတ်၊ မြေဓာတ်၊ မီးဓာတ်"

ဒက်ခ် နိုဝေး နှုတ်ခမ်းတွန့်သွားပြီး "ဒီကောင်လေး က ဓာတ် ၃ မျိုး ပိုင်ဆိုင်တဲ့ မှော်ဆရာ တောင် ဖြစ်နေတာကို ဆရာ ဖြစ်တဲ့ ငါ က လုံးဝ မသိခဲ့ဘူး တကယ်ကို..." ဟု ပြောလိုက်သည်။

"လူမသိ သူမသိ မြေဓာတ် နဲ့ မီးဓာတ် ပါရမီ... ပြီးတော့ အဆင့်ကိုး မဟာမှော်ဆရာကြီး..." အာဘေး က တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။ "ဒီကောင် က လျှို့ဝှက်ချက် တွေ ဘယ်လောက်တောင် ဖုံးကွယ်ထားတာလဲ"

"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အရမ်း လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ် တာပဲ"

ဝတုတ်လေး က ခေါင်းခါကာ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး "သူက ဘယ်လိုလုပ် မှော်ပညာ စမ်းသပ်မှု ကို ရှောင်လွှဲခဲ့တာလဲ ဆိုတာ တကယ် နားမလည်တော့ဘူး အဲဒီနေ့က သူ့မှာ မိုးကြိုးဓာတ် ပါရမီ ပဲ ရှိတာကို ငါ သေချာ မြင်လိုက်တာပါ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ်နော်..."

အားလုံး တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ယင်သွားကြသည်။

ထိုအချိန်တွင် ကောင်းကင်ယံမှ မုန်လဲ့ ထပ်မံ လှုပ်ရှားလာပြန်သည်။ သူသည် အခြား ပုရွက်ဆိတ် လှိုင်းလုံးကြီး တစ်ခု၏ အပေါ်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီး လက်နှစ်ဖက်ကို မြှောက်ကာ ရှေးဟောင်း ပြီး နားလည်ရခက်သော လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သည့် မှော်ဂါထာ များကို ဖြည်းညင်းစွာ ရွတ်ဆိုလိုက်တော့သည်။

"&&%￥##@%&..."

အသံ သိပ်မကျယ်သော်လည်း အားလုံး၏ နားထဲသို့ ရှင်းလင်းစွာ ဝင်ရောက်လာရာ ဒက်ခ် နိုဝေး၊ မြို့စား ဆက်စီယာ၊ အာဘေး၊ ဝတုတ်လေး၊ ထန်နာ တို့ ၅ ယောက်၏ မျက်နှာ ချက်ချင်း ပျက်သွားတော့သည်။

"ဝီ..."

ပြင်းထန်သော မီးဓာတ် မှော်စွမ်းအင်များက မုန်လဲ့၏ ကိုယ်ပေါ်မှ ထွက်ပေါ်လာပြီး ကြီးမားသော စိတ်စွမ်းအင်၏ ထိန်းချုပ်မှု အောက်တွင် မီတာ ထောင်ချီ အတွင်းရှိ မီးဓာတ် မှော်စွမ်းအင်များကို ရူးသွပ်စွာ ဆွဲငင်လာတော့သည်။

"ဝုန်း ဝုန်း ဝုန်း"

များပြားလှသော မီးဓာတ် မှော်စွမ်းအင်များ စုစည်းလာပြီး မီတာ ထောင်ချီ မြင့်မားသော ကြီးမားသည့် မီးတောက်ကြီး အဖြစ် ကောင်းကင်ယံတွင် ပေါ်လာကာ တစ်ခါတစ်ရံ စုစည်းသွားပြီး တစ်ခါတစ်ရံ ကွဲထွက်သွားကာ တစ်ခါတစ်ရံ ရှည်ထွက်သွားပြီး တစ်ခါတစ်ရံ ပြားချပ်သွားတော့သည်။

နားလည်ရခက်သော ကြီးမားသည့် စွမ်းအားကြီး တစ်ခုက ကြီးမားသော မီးတောက်ကြီးကို ပုံဖော်ပေးကာ ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခု ဖန်တီးပေးနေသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်နေသည်။

"ဝုန်း"

ထင်သည့်အတိုင်းပင် ဖြစ်သည်။

ကျယ်လောင်သော မိုးခြိမ်းသံကြီး တစ်ခုနှင့်အတူ မီးတောက်များဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော ကြီးမားသည့် အဖြူရောင် လက်မောင်းကြီး တစ်ဖက် က ကြီးမားသော မီးတောက်ကြီး ထဲမှ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

လက်မောင်း ပေါ်တွင် ကြွက်သားများ ထစ်နေသည်။

သွေးကြောများ ထောင်ထနေပြီး အသေးစိတ် မြင်ရသည်။

ထို့နောက် ဒုတိယ လက်မောင်း၊ ခြေထောက်၊ ခေါင်း...

ခဏအကြာတွင် အင်ပါယာ တိုက်ကြီး ထက် ၃ ဆ ပိုမို မြင့်မားပြီး မီးတောက်များဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော မီးနတ်ဘုရားကြီး တစ်ပါး ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကြားတွင် ပေါ်လာတော့သည်။ ၎င်းက မြင့်မား ကြီးမားပြီး ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို မိုးထားကာ လောကကြီး ထဲတွင် လမ်းလျှောက်နေသော မီးနတ်ဘုရား တစ်ပါးအလား ဖြစ်နေတော့သည်။

"နဂါးနတ်ဘုရား"

"ဒါ..."

မြို့ရိုးပေါ်တွင် အသက်ရှူမှားသံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး အားလုံး ကောင်းကင်ယံတွင် ပေါ်နေသော မီးနတ်ဘုရားကြီး ကို ကြည့်ကာ ခေါင်းများ ထုံကျင်သွားပြီး တစ်ကိုယ်လုံး အေးစက်သွားတော့သည်။

"အဆင့်ကိုး မှော်ပညာ မီးနတ်ဘုရား ဆင်းသက်လာခြင်း"

"ဒါက အဆင့်ကိုး မှော်ပညာ မီးနတ်ဘုရား ဆင်းသက်လာခြင်း ပဲ"

"မီးနတ်ဘုရား ဆင်းသက်လာခြင်း က အနီရောင် မီးတောက် တွေ မဟုတ်ဘူးလား ဘာလို့ အဖြူရောင် ဖြစ်နေတာလဲ ပြီးတော့ အရွယ်အစား ကလည်း အရမ်း ကြီးလွန်းတယ်... တားမြစ် မှော်ပညာ နီးပါးလောက် ရှိနေပြီ..."

"ဒါကတော့..."

ကျောင်းသားဟောင်းများ၏ အံ့အားသင့်မှု နှင့် ရှုပ်ထွေးမှု များကို ကြားသောအခါ ဒက်ခ် နိုဝေး နှင့် မြို့စား ဆက်စီယာ တို့ကတော့ အခြေအနေကို ကောင်းစွာ သိရှိနေကြသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤသည်မှာ နဂါး ဘာသာစကား မှော်ပညာ ဖြစ်ကြောင်း သူတို့ သိသောကြောင့်ပင်။

အဆင့်ကိုး နဂါး ဘာသာစကား မှော်ပညာ... မီးနတ်ဘုရား ဆင်းသက်လာခြင်း။

ထို့ကြောင့် စွမ်းအားက ဤမျှ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းနေခြင်း ဖြစ်သည်။

"မုန်လဲ့... သူကလည်း နဂါးလူသား ပဲလား"

ဒက်ခ် နိုဝေး အနည်းငယ် စိတ်ပျက်သွားသည်။ သူက မုန်လဲ့ကို လူသား ပါရမီရှင် တစ်ယောက်ဟု ထင်ထားခဲ့သော်လည်း မထင်မှတ်ဘဲ သူကလည်း နဂါးလူသား တစ်ယောက် ဖြစ်နေလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ချေ။

"ဒါလည်း ဟုတ်တာပါပဲ... လူသား တွေထဲမှာ ဒီလို မိစ္ဆာ မျိုး ဘယ်လိုလုပ် အလွယ်တကူ ပေါ်လာနိုင်မှာလဲ" ဒက်ခ် နိုဝေး က သူ့ကိုယ်သူ လှောင်ပြောင် ရယ်မောလိုက်သည်။

"အစ်ကိုကြီး ကလည်း နဂါးလူသား ဖြစ်နေမယ် လို့ မထင်ထားဘူး"

ဝတုတ်လေး က ပါးစပ် အဟောင်းသား ဖြစ်သွားပြီး သဘောပေါက်သွားသော မျက်နှာဖြင့် "ငါ ပြောသားပဲ... သူ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ် က ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် စွမ်းနေတာလဲ လို့... ကျောင်းရောက်တာနဲ့ လန်ဆီ ကို ရိုက်နှက်နိုင်တယ်... ဘယ်လို ကြည့်ကြည့် လူသား နဲ့ မတူဘူး..." ဟု ပြောလိုက်သည်။

တစ်ဖက်တွင်။

မီတာ ထောင်ချီ မြင့်မားသော မီးနတ်ဘုရားကြီး က ကောင်းကင်ယံမှ ပြုတ်ကျလာပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ကျဆင်းလာကာ သွေးစုပ် သံမဏိ ပုရွက်ဆိတ် အများအပြားကို ဖိသတ်လိုက်တော့သည်။ မုန်လဲ့ က မီးနတ်ဘုရားကြီး ၏ မျက်ခုံး ကြားတွင် ပုန်းကွယ်နေပြီး ဤကြီးမားသော နတ်ဘုရားကြီး ကို ထိန်းချုပ်ကာ တိုက်ခိုက်မှု စတင်လိုက်တော့သည်။

"ဝုန်း"

မီးနတ်ဘုရားကြီး က ပါးစပ် အဟောင်းသား ဖွင့်လိုက်ပြီး အမြောက် တစ်ခုအလား ကြီးမားသော မီးလုံးကြီး များစွာကို အဆက်မပြတ် ပစ်လွှတ်လိုက်ရာ ရူးသွပ်စွာ တိုက်ခိုက်နေတော့သည်။

ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံကြီးများနှင့်အတူ သွေးစုပ် သံမဏိ ပုရွက်ဆိတ် အများအပြား သေဆုံးသွားတော့သည်။

မီးနတ်ဘုရားကြီး က ဘောလုံးကွင်း အရွယ်အစားခန့် ရှိသော လက်ဝါးကြီး ကို မြှောက်ကာ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချလိုက်တော့သည်။

"ဝုန်း"

လက်ဝါး တစ်ချက်တည်း ဖြင့် သွေးစုပ် သံမဏိ ပုရွက်ဆိတ် အများအပြား သေဆုံးသွားတော့သည်။

တွင်းထဲတွင် မည်းတူးနေပြီး အလောင်းများ ပြည့်နှက်နေတော့သည်။

"ဝုန်း"

မီးနတ်ဘုရားကြီး က ပါးစပ် ဟကာ မီတာ ရာပေါင်းများစွာ ရှည်လျားသော မီးနဂါး တစ်ကောင် ကို မှုတ်ထုတ်လိုက်ရာ ပုရွက်ဆိတ် တပ်မတော်ကြီး ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားပြီး ရူးသွပ်စွာ ပေါက်ကွဲကာ ထပ်မံ သေဆုံးသွားကြပြန်သည်။

"ဒင်"

"ဒင်"

"ဒင်"

ဤသို့ဖြင့်။

မီးနတ်ဘုရားကြီး က ရူးသွပ်စွာ သတ်ဖြတ်နေတော့သည်။ လက်ဝါး ဖြင့် ရိုက်လိုက်၊ ပါးစပ်မှ မီးနဂါး မှုတ်ထုတ်လိုက်၊ ခြေထောက် ဖြင့် နင်းလိုက်၊ မီးလုံး များ အဆက်မပြတ် ပစ်လွှတ်လိုက်... ဖြင့် တိုက်ခိုက်နေတော့သည်။

အဆက်မပြတ် တိုက်ခိုက်မှုများ ကြောင့် ပုရွက်ဆိတ် လှိုင်းလုံးကြီး ထဲတွင် ချောက်ကမ်းပါးများ၊ လွတ်ကင်းဇုန်များ၊ မီးပင်လယ်များ၊ ပေါက်ကွဲမှု တွင်းများ ဘယ်လောက်တောင် ဖြစ်ပေါ်သွားလဲ ဆိုတာ မသိတော့ချေ။

တကယ်ကို ပျက်စီးယိုယွင်းပြီး ကြည့်မရအောင် ဖြစ်နေတော့သည်။

"အရမ်း ရက်စက်တာပဲ"

"ဒါ တကယ် အရမ်း ရက်စက်လွန်းတယ်"

လူတိုင်း၏ နှလုံးသား များ ပြင်းထန်စွာ ခုန်နေပြီး ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေကြတော့သည်။ မီးနတ်ဘုရားကြီး က လမ်းတစ်လျှောက် သတ်ဖြတ်လာရာ သွေးစုပ် သံမဏိ ပုရွက်ဆိတ် ဘယ်လောက်တောင် သေသွားလဲ ဆိုတာ မသိတော့ချေ။

သတ်ဖြတ်ခြင်း။

ဒါက လုံးဝ သတ်ဖြတ်ခြင်း ပဲ။

ဤကဲ့သို့ သတ်ဖြတ်မှု က မိနစ်အနည်းငယ် ကြာအောင် ဆက်လက် ဖြစ်ပွားနေပြီးနောက် မီးနတ်ဘုရားကြီး က တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

"ဟူး... နောက်ဆုံးတော့ ပြီးသွားပြီ"

"ငါ့မှာ ချွေးစေးတွေ တောင် ပြန်သွားတယ်"

အားလုံး တိတ်တဆိတ် သက်ပြင်းချလိုက်ချိန်တွင် ကောင်းကင်ယံမှ အဖြူရောင် ပန်းပွင့်လေးများ ရုတ်တရက် ကျဆင်းလာပြီး မရေမတွက်နိုင်သော ပန်းပွင့်လေးများ က ကောင်းကင်ယံမှ ကျဆင်းလာကာ ပတ်ဝန်းကျင်ကို အဖြူရောင် လွှမ်းခြုံသွားစေတော့သည်။

မြောက်ပိုင်း ရဲ့ ရှုခင်း... မိုင်ထောင်ချီ ရေခဲဖုံးနေတယ်... မိုင်သောင်းချီ နှင်းတွေ ကျနေတယ် လို့ ပြောရမလား။

ဒါပေမယ့်...

ဒီအဖြူရောင် ပန်းပွင့်လေး တွေ က သွေးစုပ် သံမဏိ ပုရွက်ဆိတ် တွေရဲ့ ကိုယ်ပေါ် ကို ကျရောက်သွားတဲ့ အခါမှာတော့ ဆီ ပေါ်ကို မီးကျသွားသလို ဖြစ်သွားပြီး ကျယ်လောင်တဲ့ ပေါက်ကွဲသံကြီး နဲ့အတူ သွေးစုပ် သံမဏိ ပုရွက်ဆိတ် တွေ က မီးကူးခံလိုက်ရသလို ပြင်းထန်စွာ လောင်ကျွမ်းသွားတော့သည်။

တစ်ကောင်... နှစ်ကောင်... သုံးကောင်...

ပန်းပွင့်လေး တွေ ကျရောက်တဲ့ နေရာ တိုင်း မီးလောင်ကုန်တော့သည်။

မိုင်အနည်းငယ် ပတ်လည် လုံးဝ မီးပင်လယ်ကြီး ဖြစ်သွားတော့သည်။

ဒီနေရာ အတွင်းက သွေးစုပ် သံမဏိ ပုရွက်ဆိတ် တွေ အားလုံး အလိုအလျောက် မီးလောင်ကုန်ပြီး မီးနတ်ဘုရားကြီး သတ်ဖြတ်တုန်းက ထက် အများကြီး ပိုပြီး တိတ်ဆိတ်ပေမယ့် ပိုပြီး ကြောက်စရာ ကောင်းပြီး ခေါင်းတွေ ထုံကျင်သွားစေသည်။

ဒီလောက် ကြောက်စရာ ကောင်းတဲ့ မြင်ကွင်း ကို မြင်လိုက်ရတော့ အားလုံး ကျောချမ်းသွားပြီး ခေါင်းမော့ ကြည့်လိုက်ရာ ပန်းပွင့်လေး တွေ ကျမလာတော့တာ ကို မြင်မှ တိတ်တဆိတ် သက်ပြင်းချလိုက်နိုင်ကြသည်။

တော်သေးတာပေါ့ တော်သေးတာပေါ့...

ပန်းပွင့်လေး တွေ မရှိတော့ဘူး။

"ဒါ ဘယ်လို မှော်ပညာ လဲ"

လူတစ်ယောက် က တိုးတိုးလေး မေးလိုက်သည်။

"မသိဘူး မှတ်တမ်း တင်ထားတဲ့ အဆင့်ကိုး မှော်ပညာ တွေထဲမှာ ဒီမှော်ပညာ မရှိဘူး ထင်တယ်"

"မရှိဘူး ဟုတ်လား သေချာ စဉ်းစားကြည့်ပါဦး..."

"ဆရာ ဒက်ခ် ဒီမှော်ပညာ ကို သိလား" မြို့စား ဆက်စီယာ က ဒက်ခ် နိုဝေး ကို လှည့်ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။

"မသိဘူး"

ဒက်ခ် နိုဝေး က ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်ပြီး "ငါ ထင်တာ မမှားဘူး ဆိုရင် ဒါက ကိုယ်ပိုင် ဖန်တီးထားတဲ့ အဆင့်ကိုး မှော်ပညာ ဖြစ်ရမယ် မုန်လဲ့ ဒီကလေး က အဆင့်ကိုး မှော်ပညာ ကိုတောင် ကိုယ်ပိုင် ဖန်တီးနိုင်နေပြီ လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး ငါ... သူ့လောက် မတော်ဘူးပဲ”

"ကိုယ်ပိုင် ဖန်တီးထားတဲ့ အဆင့်ကိုး မှော်ပညာ လား"

ဆက်စီယာ တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ယင်သွားပြီး မျက်လုံးများထဲတွင် အံ့အားသင့်မှုများ ပေါ်လာတော့သည်။