အခန်း ၁၁၂
Vol. 12 Ch. 112
အခန်း ၁၁၂။ တိုက်ကြီး နစ်မြုပ်ခြင်း၊ နတ်ဘုရားများ ဆင်းသက်လာခြင်း
ညအချိန်၊ တိတ်ဆိတ် ငြိမ်သက်နေသည်။
ပိုးကောင်လေးများ၏ အော်သံ တစ်ချက်ပင် မကြားရချေ။
သက်သောင့်သက်သာ ရှိသော မြက်ခင်းပြင်တွင် မီးပုံလေး က တိတ်တဆိတ် လောင်ကျွမ်းနေသည်။
ဟင်းခတ်အမွှေးအကြိုင်များ ဖြူးထားသော ဝက်ခြေထောက် တစ်ချောင်း က မီးပုံ အထက်တွင် တွဲလောင်းကျနေပြီး ရွှေရောင် အဆီများ ကျဆင်းလာကာ 'ချီး ချီး' အသံများ ထွက်ပေါ်နေပြီး ဆွဲဆောင်မှု ရှိသော အနံ့အသက်များ ထွက်ပေါ်နေတော့သည်။
မုန်လဲ့ က ရွှေရောင် ဝက်ခြေထောက် ကို စိုက်ကြည့်ကာ တစ်လုတ်တည်း ဖြင့် မျိုချချင်စိတ် ပေါက်နေပြီး ယခု အချိန်တွင် သူ အလွန် ဆာလောင်နေကာ အရင်ကထက် ပို၍ပင် ဆာလောင်နေတော့သည်။
ဤသည်မှာ ပုရွက်ဆိတ် အသွင်ပြောင်းခြင်း၏ နောက်ဆက်တွဲ ဆိုးကျိုး ဖြစ်ကြောင်း မုန်လဲ့ သိပေသည်။ မိနစ်အနည်းငယ်မျှသာ ကြာမြင့်ခဲ့သော်လည်း သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို လုံးဝ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်သွားစေခဲ့သည်။
'ပုရွက်ဆိတ် အသွင်ပြောင်းတာက ခွန်အား အရမ်း ကုန်တာပဲ၊ အဆင့်ကိုး စစ်သည်တော် ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကြံ့ခိုင်မှု နဲ့တောင် ၅ မိနစ်ပဲ ခံနိုင်တယ်'
မုန်လဲ့ အလွန်အမင်း အံ့အားသင့်သွားသည်။
ခမ်းနားကြီးကျယ်တဲ့ အဆင့်ကိုး စစ်သည်တော်။
၅ မိနစ်။
ယုံနိုင်စရာ ရှိပါ့မလား။
'ပြီးတော့'
'သွေးမျိုးဆက် ကို ပေါင်းစပ်လိုက်တိုင်း ငါ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ် က ပိုမို သန်မာလာတယ်... ပထမ သွေးမျိုးဆက် နှစ်ခု ကို ပေါင်းစပ်ပြီးတုန်းက ခန္ဓာကိုယ် က နှစ်ဆ၊ သုံးဆ လောက် တိုးတက်လာခဲ့တယ်'
'အခု ရွှေရောင် နတ်ဘုရားသတ် ပုရွက်ဆိတ် သွေးမျိုးဆက် ကို ပေါင်းစပ်လိုက်တော့ ခန္ဓာကိုယ် က အဆ ၁၀ တောင် တိုးတက်လာတယ်... ၁၀ ဆ တိတိ ပဲ'
မုန်လဲ့ က အချက်အလက် ဇယား ကို ကြည့်ကာ အလွန်အမင်း အံ့အားသင့်နေဆဲပင် ဖြစ်သည်။
ပိုင်ရှင် - မုန်လဲ့
မျိုးနွယ် - လူသား (မီးနဂါး သွေးမျိုးဆက်၊ မီးမိစ္ဆာ သွေးမျိုးဆက်၊ ရွှေရောင် နတ်ဘုရားသတ် ပုရွက်ဆိတ် သွေးမျိုးဆက်)
ချမ်းသာကြွယ်ဝမှု - ရွှေဒင်္ဂါး ၇,၅၄၁,၇၂၁,၈၆၃
ခန္ဓာကိုယ်ကြံ့ခိုင်မှု - အဆင့်ကိုး စစ်သည်တော် (၁၀,၁၅၈,၅၈၇ / ၁၀ ဘီလီယံ)
စိတ်စွမ်းအင် - အဆင့်ကိုး မဟာမှော်ဆရာကြီး (၁,၃၄၅,၁၄၂ / ၁၀ ဘီလီယံ)
မှော်စွမ်းအင် - အဆင့်ကိုး မဟာမှော်ဆရာကြီး (၁,၁၂၉,၃၂၈ / ၁၀ ဘီလီယံ)
'မပေါင်းစပ်ခင် က ခန္ဓာကိုယ်ကြံ့ခိုင်မှု က ၁ သန်း'
'ပေါင်းစပ်ပြီးတော့ ခန္ဓာကိုယ်ကြံ့ခိုင်မှု က ၁၀ သန်း'
'အဆ ၁၀ တောင် ကွာဟသွားတာပဲ'
မုန်လဲ့ က မယုံနိုင်အောင် ဖြစ်နေပြီး ပထမ သွေးမျိုးဆက် နှစ်ခုကို ပေါင်းစပ်စဉ်က ခန္ဓာကိုယ် ပြောင်းလဲမှုများကို မအောက်မေ့ဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ။
မီးနဂါး သွေးမျိုးဆက် မပေါင်းစပ်ခင် နှင့် ပေါင်းစပ်ပြီး - ၈၀၀၊ ၂၄၀၀။
၃ ဆ တိုးတက်လာသည်။
မီးမိစ္ဆာ သွေးမျိုးဆက် မပေါင်းစပ်ခင် နှင့် ပေါင်းစပ်ပြီး - ၇၀၀၀၊ ၁၄၈၇၈။
၂ ဆ တိုးတက်လာသည်။
'ရလဒ် က အရမ်း ထင်ရှားနေတယ်'
'တခြား အချက် တွေကို မယှဉ်ကြည့်သေးဘဲ'
'ခန္ဓာကိုယ် အပေါ် အားဖြည့်ပေးမှု နဲ့ တိုးတက်လာမှု ကိုပဲ ကြည့်ရင် ရွှေရောင် နတ်ဘုရားသတ် ပုရွက်ဆိတ် သွေးမျိုးဆက် က မီးနဂါး သွေးမျိုးဆက် နဲ့ မီးမိစ္ဆာ သွေးမျိုးဆက် တွေထက် အများကြီး သာလွန်တယ်'
'ပြဿနာ က ရွှေရောင် နတ်ဘုရားသတ် ပုရွက်ဆိတ် ဆိုတာ တကယ်တော့ ဘာသတ္တဝါ လဲ၊ ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် စွမ်းနေရတာလဲ'
မုန်လဲ့ ၏ အကြည့်များ က ရွှေလေး အပေါ်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီး ဤသွေးမျိုးဆက် သည် ရွှေလေး ဆီမှ ကျလာခြင်း ဖြစ်ကြောင်း သေချာပေသည်။
ရွှေလေး က ရွှေရောင် နတ်ဘုရားသတ် ပုရွက်ဆိတ် လား။
ဒါမှမဟုတ် သူ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ် ထဲမှာ ရွှေရောင် နတ်ဘုရားသတ် ပုရွက်ဆိတ် သွေးမျိုးဆက် ပါနေတာလား။
တကယ်လို့များ ဒါ အမှန် ဆိုရင်တော့ ရွှေလေး ရဲ့ ဇာစ်မြစ် က အရမ်း ကြောက်စရာ ကောင်းနေပြီ၊ သွေးစုပ် သံမဏိ ပုရွက်ဆိတ် တွေရဲ့ ပုရွက်ဆိတ် ဘုရင် ဆိုတာ လောက် ရိုးရှင်းမှာ မဟုတ်ဘူး။
မုန်လဲ့ ၏ အကြည့်ကို သတိထားမိသောအခါ ရွှေလေး က အလိုအလျောက် အနည်းငယ် ကြောက်လန့်သွားပြီး မုန်လဲ့ ၏ ကိုယ်ပေါ်မှ ထွက်ပေါ်နေသော အရှိန်အဝါ တစ်ခု က သူ့ကို ဂနာမငြိမ် ဖြစ်စေတော့သည်။
"ရွှေလေး... မကြောက်နဲ့"
မုန်လဲ့ က ရွှေလေး ၏ ခေါင်းကို ညင်သာစွာ ပွတ်သပ်ကာ နှစ်သိမ့်ပေးလိုက်ရာ ရွှေလေး အနည်းငယ် စိတ်အေးသွားပြီး မျက်လွှာချကာ မုန်လဲ့ ၏ ပွတ်သပ်မှု ကို ခံယူနေတော့သည်။
ရွှေလေး အနည်းငယ် စိတ်အေးသွားသောအခါ မုန်လဲ့ က ရင်ထဲရှိ သံသယ များကို မေးလိုက်သည်။ "ရွှေလေး... ရွှေရောင် နတ်ဘုရားသတ် ပုရွက်ဆိတ် ကို မင်း သိလား"
"ရွှေရောင် နတ်ဘုရားသတ် ပုရွက်ဆိတ် ဟုတ်လား"
ရွှေလေး က ခေါင်းမော့ကာ မုန်လဲ့ ကို ကြည့်လိုက်ပြီး မျက်လုံးများထဲတွင် နားမလည်မှုများ ပေါ်လာကာ ခေါင်းခါပြလိုက်သည်။ "ကျွန်တော် မသိဘူး"
"မင်း မသိဘူး လား"
မုန်လဲ့ အနည်းငယ် ကြောင်အမ်းသွားသည်။
"မသိဘူး"
ရွှေလေး က အလွန် သေချာစွာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
"ဘာလို့ ဒီလို ဖြစ်ရတာလဲ"
မုန်လဲ့ အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။
"သူ မသိတာ ပုံမှန်ပါပဲ"
အဖိုးအို ထွက်လာပြီး အကြည့်များ က အလွန် ရှုပ်ထွေးနေကာ "ရွှေရောင် နတ်ဘုရားသတ် ပုရွက်ဆိတ် က ဒဏ္ဍာရီ ထဲက သတ္တဝါ ပဲ... စောစော ကတည်းက မျိုးသုဉ်း သွားပြီ... သိတဲ့ လူ ဆိုတာ လက်ချိုး ရေလို့ ရတယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။
"ဒဏ္ဍာရီ ထဲက သတ္တဝါ လား"
မုန်လဲ့ တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ယင်သွားသည်။
"အင်း... ဒဏ္ဍာရီ ထဲက သတ္တဝါ... အဲဒီ အချိန်တုန်းက ကမ္ဘာကြီး တစ်ခုလုံး ကို ရှေးဟောင်း တိုက်တန် တွေ အုပ်စိုးထားတယ် လို့ ပြောကြတယ်... တိုက်တန် တွေ က ကောင်းကင်ယံ ကို ကြီးစိုးထားသလို မြေကြီး ကိုလည်း အုပ်ချုပ်ထားတယ်"
"ရှေးဟောင်း တိုက်တန်"
"ကောင်းကင်ယံတိုက်ကြီး ရဲ့ တစ်ဦးတည်းသော အရှင်သခင် တွေပဲ"
"တစ်နေ့ ရောက်တော့"
အဖိုးအို ၏ မျက်လုံးများ တောက်ပလာပြီး "ကောင်းကင်ယံ ကနေ ရွှေရောင် မိုးတွေ ရွာကျလာပြီး ပုရွက်ဆိတ် ဘေးအန္တရာယ်ကြီး ဖြစ်ပေါ်လာကာ ရှေးဟောင်း တိုက်တန် တွေရဲ့ အုပ်စိုးမှု က နိဂုံးချုပ်သွားတယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။
"နောက်တော့ လူတွေ သိလာတာ က ကောင်းကင်ယံ ကနေ ရွာကျလာတဲ့ ရွှေရောင် မိုး တွေက 'ရွှေရောင် နတ်ဘုရားသတ် ပုရွက်ဆိတ်' လို့ ခေါ်တဲ့ သတ္တဝါ ရဲ့ ဥတွေ ဆိုတာပဲ"
"ပုရွက်ဆိတ် ဥတွေ ပေါက်ကွဲသွားပြီး ပုရွက်ဆိတ် ပေါက်လေး တွေ ထွက်လာတော့"
"ဘေးအန္တရာယ်ကြီး စတင်တော့တာပဲ"
"မရေမတွက်နိုင်တဲ့ ရွှေရောင် နတ်ဘုရားသတ် ပုရွက်ဆိတ် တွေ က စားလို့ရတဲ့ အရာ အားလုံး ကို ရူးသွပ်စွာ စားသောက်ကြတယ်... တိရစ္ဆာန် တွေ၊ လူသား တွေ၊ မှော်သားရဲ တွေ၊ အဲလ်ဖ် တွေ၊ သားရဲလူသား တွေ... သေချာတာပေါ့ ရှေးဟောင်း တိုက်တန် တွေ လည်း ပါတာပေါ့"
"ရှေးဟောင်း တိုက်တန် တွေ က ပြန်လည် ခုခံကြပေမယ့် ရွှေရောင် နတ်ဘုရားသတ် ပုရွက်ဆိတ် တွေ က အရမ်း စွမ်းအားကြီးလွန်းတယ်... ဖျက်ဆီးလို့ မရတဲ့ အပြင် ခွန်အား ကလည်း အဆုံးအစ မရှိဘူး"
"ဒါက ရှေးဟောင်း တိုက်တန် အများအပြား ကို သေဆုံးသွားစေပြီး ရှေးဟောင်း တိုက်တန် တွေ လည်း အကြီးအကျယ် ထိခိုက်နစ်နာသွားကာ သူတို့ရဲ့ အုပ်စိုးမှု လမ်းကြောင်း ကို အဆုံးသတ်သွားစေခဲ့တယ်"
"နောက်တော့ ဘာဖြစ်သွားလဲ"
မုန်လဲ့ က အလျင်စလို မေးလိုက်သည်။ "ရွှေရောင် ပုရွက်ဆိတ် တွေ က ဒီလောက်တောင် ကြောက်စရာ ကောင်းမှတော့ သူတို့ကို ဘယ်သူက တားဆီးခဲ့တာလဲ ဘယ်သူက တားဆီးနိုင်မှာလဲ"
အဖိုးအို က ကောင်းကင်ယံ ကို မော့ကြည့်ကာ ဖြည်းညင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။ "နတ်ဘုရားတွေ"
"နတ်ဘုရားတွေ"
မုန်လဲ့ ကြောင်အမ်းသွားသည်။
"ဟုတ်တယ် နတ်ဘုရားတွေ"
အဖိုးအို ၏ မျက်လုံးများ တောက်ပလာပြီး "နတ်ဘုရား တွေ က ကြယ်တာရာ တွေ အထက်မှာ နေထိုင်ပြီး ကမ္ဘာကြီး တစ်ခုလုံး ကို အပေါ်ကနေ ကြည့်ရှုနေကြတယ်... သူတို့ က ရှေးဟောင်း တိုက်တန် တွေရဲ့ ဆုတောင်းသံ တွေကို ကြားရသလို ကောင်းကင်ယံတိုက်ကြီး ရဲ့ ဘေးအန္တရာယ် ကြီး ကိုလည်း မြင်တွေ့ခဲ့ရတယ်"
"ဒါနဲ့ သူတို့ ဆင်းသက်လာခဲ့ကြတယ်"
"ရှေးဟောင်း မှတ်တမ်း တွေ အရ... နတ်ဘုရား တွေ ဆင်းသက်လာတဲ့ နေ့ မှာ... မရေမတွက်နိုင်တဲ့ နတ်ဘုရား အလင်းတန်း တွေ ကျဆင်းလာပြီး ကောင်းကင် နဲ့ မြေကြီး ကို ဆက်သွယ်ထားတဲ့ အလင်းတန်း တိုင် ကြီးတွေ အလား ကောင်းကင်ယံ တစ်ခုလုံး ကို လင်းထိန်သွားစေတယ်... ကောင်းကင်ယံ တွင် တောက်ပနေတဲ့ နေမင်းကြီး တောင် နတ်ဘုရား အလင်းတန်း တွေ ရဲ့ အောက်မှာ အရောင်မှိန်သွားတယ် လို့ ဆိုတယ်"
"အဲဒီနောက် မှာတော့ ကောင်းကင် နဲ့ မြေကြီး ကို တုန်လှုပ်စေတဲ့ နတ်ဘုရား စစ်ပွဲကြီး ဖြစ်ပွားခဲ့တယ်"
"ကောင်းကင် နဲ့ မြေကြီး ပြိုကွဲပြီး ဟာရီကိန်း လေမုန်တိုင်း တွေ တိုက်ခတ်လာတယ်"
"ရေကြီးရေလျှံ ဖြစ်ပြီး ငလျင် တွေ လှုပ်လာတယ်"
"အလောင်း တွေ နေရာတိုင်း မှာ ပြည့်နှက်နေပြီး တောင်တွေ မြေကြီးတွေ တုန်လှုပ်သွားတယ်"
"နောက်ဆုံး တိုက်ခိုက်ရင်း နဲ့ ကောင်းကင်ယံတိုက်ကြီး တောင် ပြိုကွဲသွားတယ်"
မုန်လဲ့ အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်သည်။
"ရှေးယခင် တုန်းက ကောင်းကင်ယံတိုက်ကြီး က အခုထက် အများကြီး ပိုကျယ်ဝန်းတယ်... အခုထက် ၅ ဆ ၆ ဆ လောက် တောင် ပိုကျယ်တယ် လို့ ပြောကြတယ်"
အဖိုးအို က သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး "ဒါပေမယ့် အဲဒီ စစ်ပွဲကြီး ပြီးသွားတော့ တိုက်ကြီး က အပိုင်းပိုင်း ကွဲထွက်သွားပြီး အခု ကောင်းကင်ယံတိုက်ကြီး က အဲဒီ အပိုင်းအစ တွေ ထဲက ကြီးမားတဲ့ အပိုင်းအစ တစ်ခု ပဲ" ဟု ပြောလိုက်သည်။
"တခြား အပိုင်းအစ တွေ ကတော့ အဆုံးအစ မရှိတဲ့ သမုဒ္ဒရာ ပေါ်မှာ မျောပါနေပြီး အထီးကျန် တဲ့ ပျောက်ဆုံး တိုက်ကြီး တွေ ဖြစ်သွားတာ ဒါမှမဟုတ် ပင်လယ်ရေ ရဲ့ နစ်မြုပ်မှု ကို ခံလိုက်ရပြီး သမုဒ္ဒရာ ရဲ့ အောက်ခြေ မှာ ထာဝရ မြုပ်နှံသွားကြတယ်"
"ဒီစစ်ပွဲကြီး က ဒီလောက်တောင် ကြောက်စရာ ကောင်းတာလား"
မုန်လဲ့ အလွန်အမင်း အံ့အားသင့်သွားတော့သည်။
"စစ်ပွဲ ဝင်ခဲ့တာ က နတ်ဘုရား တွေလေ"
အဖိုးအို က အဆက်မပြတ် ခေါင်းခါလိုက်ပြီး "နတ်ဘုရား တွေရဲ့ စွမ်းအား ကို မင်း ဘယ်တော့မှ စိတ်ကူးလို့ ရမှာ မဟုတ်ဘူး... မြင့်မြတ်သော နယ်မြေ ဆိုတာ နတ်ဘုရား တွေ ရှေ့မှာ ပုရွက်ဆိတ် နဲ့ ဧရာမ နဂါး ကို နှိုင်းယှဉ်သလို၊ ဖယောင်းတိုင် မီး နဲ့ နေမင်း ကို နှိုင်းယှဉ်သလို ပဲ... ဂဏန်း တွေ နဲ့ တွက်ချက် လို့ ရတဲ့ အရာ မျိုး မဟုတ်ဘူး" ဟု ပြောလိုက်သည်။
"ဒီလောကကြီး မှာ တကယ် ပဲ နတ်ဘုရား တွေ ရှိတာလား"
မုန်လဲ့ က ကောင်းကင်ယံ ကို မော့ကြည့်ကာ ညကောင်းကင်ယံ တွင် တောက်ပနေသော ကြယ်များကို ကြည့်ရင်း ရင်ထဲတွင် အလွန် နက်ရှိုင်းသော သံသယ များ ဖြစ်ပေါ်လာတော့သည်။
နတ်ဘုရား ဆိုတဲ့ အရာ က တကယ် ရှိတာလား။
"သေချာပေါက် ရှိတာပေါ့"
အဖိုးအို က နည်းနည်းလေးမျှ သံသယ မဝင်ဘဲ "နတ်ဘုရား ဆိုတာ သာမန် လူတွေ ထက် သာလွန်တဲ့ အဆင့်မြင့် သက်ရှိ တွေပဲ... အရာအားလုံး ကို သိတယ်၊ အရာအားလုံး ကို လုပ်နိုင်တယ်၊ ထာဝရ အသက်ရှင်တယ်၊ မပျက်စီးနိုင်ဘူး... သာမန် လူတွေ နဲ့ လုံးဝ မတူညီတဲ့ သက်ရှိ ပုံစံ မျိုး ရှိပြီး ကြယ်တာရာ တွေရဲ့ အခြား တစ်ဖက် မှာ တကယ် ရှိနေတယ်" ဟု ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
မုန်လဲ့ ကြောင်အမ်းသွားပြီး တစ်ဝက် ယုံ တစ်ဝက် မယုံ ဖြင့် "ကျောင်းအုပ်ကြီး... ခင်ဗျား နတ်ဘုရား တွေကို မြင်ဖူးလား" ဟု မေးလိုက်သည်။
"သေချာတာပေါ့"
အဖိုးအို ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် လေးစားမှုများ ပေါ်လာပြီး အရောင်များ တောက်ပလာကာ "ငါတို့ မီးနဂါး နိုင်ငံတော် က ကိုးကွယ်တဲ့ နဂါးနတ်ဘုရား က တကယ့် စစ်မှန်တဲ့ နတ်ဘုရား တစ်ပါး ပဲ... ငါ သူ့ရဲ့ မျက်နှာ အစစ်အမှန် ကို မြင်တွေ့ခွင့် ရခဲ့ဖူးတယ်" ဟု ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
"နဂါးနတ်ဘုရား က တကယ်ကြီး လား"
မုန်လဲ့ အလွန်အမင်း အံ့အားသင့်သွားတော့သည်။
နေ့တိုင်း လူတွေက နဂါးနတ်ဘုရား နဂါးနတ်ဘုရား လို့ ပြောနေကြတာ သူ့နားတွေ တောင် ထုံသွားပြီ... သူ ထင်ထားတာ က နဂါးနတ်ဘုရား ဆိုတာ ကမ္ဘာမြေ ပေါ်က ဗုဒ္ဓ၊ ဘုရားသခင် တို့ လိုမျိုး စိတ်ကူးယဉ် ကိုးကွယ်မှု တစ်ခု လို့ ထင်ထားခဲ့တာ။
ဒါပေမယ့် မထင်ထားဘူး။
နဂါးနတ်ဘုရား က... တကယ် ရှိနေတာပဲ။
"ဒါလည်း ဟုတ်တာပါပဲ"
"ဒီနေရာ က ကောင်းကင်ယံတိုက်ကြီး လေ... ဧရာမ နဂါး တွေ၊ တိုက်တန် တွေ လို ဒဏ္ဍာရီ ထဲက သတ္တဝါ တွေတောင် ရှိနိုင်မှတော့... နဂါးနတ်ဘုရား ဆိုတာ ဘာလို့ မရှိနိုင်ရမှာလဲ"