အခန်း ၁၁၃

အခန်း ၁၁၃။ အားသာချက်နှင့် အားနည်းချက်၊ ဘုရင်ကြီး ဆင်းသက်လာခြင်း

ဧရာမနဂါး၊ တိုက်တန် ကဲ့သို့ ဒဏ္ဍာရီလာ သတ္တဝါများပင် တည်ရှိနိုင်မှတော့... နတ်ဘုရားများ ဘာလို့ မရှိနိုင်ရမှာလဲ။

ဒီလို တွေးလိုက်မိတော့ မုန်လဲ့ ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားသည်။ သို့သော် ချက်ချင်းပင် နောက်ထပ် မေးခွန်းတစ်ခု သူ့ရင်ထဲတွင် ပေါ်လာပြန်သည်။

'နတ်ဘုရားတွေ ရှိတယ် ဆိုမှတော့ လူတွေကရော နတ်ဘုရား ဖြစ်လာနိုင်လား'

'တကယ်လို့ ဖြစ်နိုင်တယ် ဆိုရင် ငါကရော နတ်ဘုရား ဖြစ်လာနိုင်လား'

"လူတွေလည်း နတ်ဘုရား ဖြစ်လာနိုင်တာပေါ့"

မုန်လဲ့၏ မေးခွန်းကို အဖိုးအိုက သေချာစွာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ "ဒါမှမဟုတ် ကောင်းကင်ယံတိုက်ကြီး ပေါ်က သက်ရှိ တွေ အားလုံး နတ်ဘုရား ဖြစ်လာနိုင်ချေ ရှိတယ် လို့ ပြောရမယ်"

အဖိုးအိုက ကောင်းကင်ယံကို မော့ကြည့်ကာ တောက်ပနေသော ကြယ်ရောင်များကို ကြည့်ရင်း တိုးတိုးလေး သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး "အထက်စီးက နေတဲ့ နတ်ဘုရား တွေ အများကြီး က အောက်ခြေ သက်ရှိ တွေ လေ့ကျင့်ပြီး ဖြစ်လာတာ လို့ ကြားဖူးတယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ဖြစ်နိုင်တယ်။

မုန်လဲ့ ချက်ချင်း စိတ်လှုပ်ရှားသွားပြီး "ဘယ်လိုလုပ် နတ်ဘုရား ဖြစ်နိုင်မှာလဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။

အဖိုးအိုက မုတ်ဆိတ်ကို ပွတ်သပ်ကာ ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်။ "ရှေးဟောင်း မှတ်တမ်း တွေ အရ နတ်ဘုရား ဖြစ်ဖို့ နည်းလမ်း တွေ အများကြီး ရှိတယ်... ဒါပေမယ့် သက်ရှိ အများစု အတွက်တော့ နတ်ဘုရား ဖြစ်ဖို့ လမ်းကြောင်း က တစ်ခုတည်း ပဲ ရှိတယ်"

"အဲဒါကတော့... နိယာမ လမ်းကြောင်း ပဲ"

"နတ်ဘုရား တွေကို 'နိယာမ ထိန်းချုပ်သူ' လို့လည်း ခေါ်တယ် ဆိုလိုတာ က ကောင်းကင် နဲ့ မြေကြီး ရဲ့ နိယာမ ကို ထိန်းချုပ်နိုင်ရင် မင်း က နတ်ဘုရား ပဲ"

"ကောင်းကင် နဲ့ မြေကြီး ရဲ့ နိယာမ ကို ထိန်းချုပ်တာ လား"

မုန်လဲ့ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

"ကောင်းကင် နဲ့ မြေကြီး ရဲ့ နိယာမ ဆိုတာ ကောင်းကင် နဲ့ မြေကြီး ကြားက အရာအားလုံး ရဲ့ အမှန်တရား နဲ့ အနှစ်သာရ ပဲ... လောက က အရာအားလုံး လိုက်နာရမယ့် စည်းမျဉ်း တွေနဲ့ နိယာမ တွေ ပဲ... အရာအားလုံး ရဲ့ လည်ပတ်မှု က ကောင်းကင် နဲ့ မြေကြီး ရဲ့ နိယာမ နဲ့ ကင်းကွာလို့ မရဘူး"

"နိယာမ က အမြင့်ဆုံး ပဲ"

"ပြီးတော့ စဉ်းစားလို့ တောင် မရနိုင်တဲ့ စွမ်းအား တွေ လည်း ပါဝင်တယ်"

အဖိုးအို က ပြုံးလိုက်ပြီး "နတ်ဘုရား တွေ က ကောင်းကင် နဲ့ မြေကြီး ရဲ့ နိယာမ ကို ထိန်းချုပ်နိုင်လို့ အရာအားလုံး ကို တတ်နိုင်ပြီး ထာဝရ အသက်ရှင် နေတာပေါ့" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"ကျောင်းအုပ်ကြီး... ဒါဆို ကောင်းကင် နဲ့ မြေကြီး ရဲ့ နိယာမ ကို ဘယ်လို ထိန်းချုပ်ရမှာလဲ" မုန်လဲ့ က ထပ်မေးလိုက်သည်။

"မင်း က ကောင်းကင် နဲ့ မြေကြီး ရဲ့ အရှိန်အဝါ ကိုတောင် မထိန်းချုပ်နိုင်သေးဘဲ နဲ့ နိယာမ ကို ထိန်းချုပ်ဖို့ စဉ်းစားနေပြီလား အရမ်း အလှမ်းကျယ်လွန်းတယ်" အဖိုးအို က ရယ်မောကာ ဆူလိုက်သည်။

မုန်လဲ့ ကြောင်အမ်းသွားသည်။

"ကောင်းကင် နဲ့ မြေကြီး ရဲ့ အရှိန်အဝါ က ကောင်းကင် နဲ့ မြေကြီး ရဲ့ နိယာမ ရဲ့ အပြင်ဘက် ပုံရိပ် ပဲ နိယာမ ကို နားလည်ချင်ရင် ကောင်းကင် နဲ့ မြေကြီး ရဲ့ အရှိန်အဝါ ကို အရင် ထိန်းချုပ်ရမယ်"

အဖိုးအို က အပြုံးကို ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး "ကောင်းကင် နဲ့ မြေကြီး ရဲ့ အရှိန်အဝါ ဆိုတဲ့ မြူခိုး တွေ ကို ဖယ်ရှားလိုက်မှ ပိုနက်ရှိုင်းတဲ့ နိယာမ ကို ထိတွေ့နိုင်မှာ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

မုန်လဲ့ က စဉ်းစားခန်း ဝင်သွားသည်။

"အတိုချုပ် ပြောရရင် အဆင့်ကိုး က ကောင်းကင် နဲ့ မြေကြီး ရဲ့ အရှိန်အဝါ ကို ထိန်းချုပ်တာ ပဲ"

အဖိုးအို က အနှစ်ချုပ် ပြောလိုက်သည်။ "မြင့်မြတ်သော နယ်မြေ ကို ရောက်မှ ကောင်းကင် နဲ့ မြေကြီး ရဲ့ နိယာမ ကို စတင် လေ့လာရတာ... ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကောင်းကင် နဲ့ မြေကြီး ရဲ့ အရှိန်အဝါ က အမြဲတမ်း အခြေခံ ပဲ"

"ကျွန်တော် နားလည်ပါပြီ"

မုန်လဲ့ က ဖြည်းညင်းစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ရင်ထဲတွင် တွက်ချက်မှုများ စတင် ပြုလုပ်နေတော့သည်။

'ငါ က စနစ် ရဲ့ ငွေပေးချေမှု ကို သုံးပြီး အဆင့်ကိုး ကန့်သတ်ချက် ကို ချိုးဖျက်ပြီး မြင့်မြတ်သော နယ်မြေ ကို ရောက်နိုင်တယ်'

'ဆိုလိုတာ က ငါ က ကောင်းကင် နဲ့ မြေကြီး ရဲ့ အရှိန်အဝါ ကို ထိန်းချုပ်စရာ မလိုဘဲ မြင့်မြတ်သော နယ်မြေ ကို ရောက်နိုင်တယ်'

'ဒါက ကောင်းတဲ့ အချက် ပဲ'

'ဒါပေမယ့် ငါ မြင့်မြတ်သော နယ်မြေ ကို ရောက်သွားရင်တောင် ခန္ဓာကိုယ်၊ စိတ်စွမ်းအင် နဲ့ မှော်စွမ်းအင် အရန် သာ ရှိပြီး မြင့်မြတ်သော နယ်မြေ ရဲ့ အဆင့် မရှိတဲ့ အတုအယောင် မြင့်မြတ်သော နယ်မြေ တစ်ခု ဖြစ်နေနိုင်တယ် ဆိုတာ ငါ ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားတယ်'

'အရင်က လိုပဲလေ... အဆင့်ကိုး စစ်သည်တော် နဲ့ ယှဉ်နိုင်တဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကြံ့ခိုင်မှု ရှိပေမယ့် အဲဒီ နဲ့ ကိုက်ညီတဲ့ စစ်ရေးစွမ်းအင် မရှိဘူးလေ'

'အတုအယောင် အဆင့်ကိုး လို့ပဲ ခေါ်လို့ ရတယ်'

'ဒီလိုပဲ ဆက်စဉ်းစားကြည့်ရင် တကယ်ပဲ အတုအယောင် မြင့်မြတ်သော နယ်မြေ ဖြစ်သွားနိုင်တယ်'

'ဒီလို ဆိုရင် ငါသာ တကယ့် မြင့်မြတ်သော နယ်မြေ နဲ့ တွေ့ရင် အရိုက်ခံရမှာ မဟုတ်ဘူးလား'

'ပြောရရင်တော့ နောက်ဆုံးမှာ ကောင်းကင် နဲ့ မြေကြီး ရဲ့ အရှိန်အဝါ ကို နားလည်ဖို့ လိုအပ်တာပဲ... ဒါက တကယ် စိတ်ရှုပ်စရာ ပဲ'

မုန်လဲ့ အနည်းငယ် ခေါင်းကိုက်သွားသည်။ စနစ်၏ ငွေပေးချေမှုကို အသုံးပြုခြင်းက သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်၊ စိတ်စွမ်းအင် နှင့် မှော်စွမ်းအင် အရန် ကိုသာ တိုးတက်စေနိုင်ပြီး ကောင်းကင် နှင့် မြေကြီး ၏ အရှိန်အဝါ နှင့် နိယာမ ကို နားလည်မှုကို မတိုးတက်စေနိုင်ချေ။

'ဆိုလိုတာ က ငါ နောင်ကျရင် တခြားသူ တွေလိုပဲ ကောင်းကင် နဲ့ မြေကြီး ရဲ့ အရှိန်အဝါ၊ နိယာမ ကို အဆင့်ဆင့် နားလည်ဖို့ လိုတယ် ပေါ့'

'ဝမ်းနည်းစရာ ပဲ'

'ဒီခွေး စနစ် က ဘာအသုံးဝင်လို့လဲ'

မုန်လဲ့ က တိတ်တဆိတ် ကျိန်ဆဲလိုက်ပြီးနောက် ထပ်မေးလိုက်သည်။ "ကျောင်းအုပ်ကြီး... ကောင်းကင် နဲ့ မြေကြီး ရဲ့ အရှိန်အဝါ ကို ဘယ်လို ထိန်းချုပ်ရမှာလဲ"

"ဒီကိစ္စ က မင်း ကိုယ်တိုင် ဖြည်းဖြည်းချင်း နားလည်ဖို့ လိုတယ်"

အဖိုးအို က ခေါင်းခါလိုက်ပြီး "ကောင်းကင် နဲ့ မြေကြီး ရဲ့ အရှိန်အဝါ က မြင်လို့ မရဘူး၊ ကိုင်လို့ မရဘူး... နားလည်ရင် နားလည်တယ်၊ နားမလည်ရင် လည်း ဘာမှ လုပ်လို့ မရဘူး... ဘယ်သူမှ မင်းကို သင်ပေးလို့ မရဘူး" ဟု ပြောလိုက်သည်။

မုန်လဲ့ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။ ဒီလောက်တောင် နက်နဲတာလား။

"ဒါပေမယ့်"

အဖိုးအို က မုတ်ဆိတ်ကို ပွတ်သပ်ကာ ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်။ "မင်း က ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ် နဲ့ အဆင့်ကိုး မဟာမှော်ဆရာကြီး ဖြစ်လာတာ... ဒါက မင်းရဲ့ အကြီးမားဆုံး အားသာချက် ပဲ"

"အဲ... ဒါ လည်း အားသာချက် လား"

မုန်လဲ့ အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။

"ဒါပေါ့"

အဖိုးအို က နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး "လူ့ဘဝ က တိုတောင်းတယ်၊ သက်တမ်း က အကန့်အသတ် ရှိတယ်... အဆင့်ကိုး မဟာမှော်ဆရာကြီး ဖြစ်ရင်တောင် နှစ်တစ်ရာ ကျော် သက်တမ်း လောက်ပဲ ရှိတာ... အရမ်း တိုတောင်းလွန်းတယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"လူ အများစု က အဆင့်ကိုး ကို ရောက်တဲ့ အချိန် မှာ ဆံပင်တွေ ဖြူနေပြီ... ကောင်းကင် နဲ့ မြေကြီး ရဲ့ အရှိန်အဝါ ကို နားလည်ဖို့ အချိန် ဘယ်လောက် ကျန်သေးလို့လဲ"

မုန်လဲ့ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ဤစကားက အလွန် ယုတ္တိရှိပေသည်။

"မင်း က စောစော သေမှာ ကို စိုးရိမ်စရာ မလိုတော့ ကောင်းကင် နဲ့ မြေကြီး ရဲ့ အရှိန်အဝါ ကို နားလည်ဖို့ အချိန် အလုံအလောက် ရှိတယ်... တခြားသူ တွေထက် ခြေလှမ်း အများကြီး သာနေတာပေါ့"

အဖိုးအို က မုတ်ဆိတ်ကို ပွတ်သပ်ကာ မုန်လဲ့ကို ကြည့်ပြီး "မင်းရဲ့ အကြီးမားဆုံး အားနည်းချက် ကတော့ မှော်ပညာ ပါရမီ အရမ်း ကောင်းလွန်းနေတာပဲ... မိုးကြိုး၊ မီး၊ မြေ၊ သစ်သား ဆိုပြီး ဓာတ် ၄ မျိုး စလုံး ကို ပိုင်ဆိုင်ထားတာ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"ဒါလည်း အားနည်းချက် လား"

မုန်လဲ့ ကြောင်အမ်းသွားသည်။

"သေချာတာပေါ့"

အဖိုးအို ၏ မျက်နှာက လေးနက်နေပြီး "ပါရမီ ၄ မျိုး ပိုင်ဆိုင်တယ် ဆိုတာ မင်း က ကောင်းကင် နဲ့ မြေကြီး ရဲ့ အရှိန်အဝါ ကို နားလည်ဖို့ တခြားသူ တွေထက် ၄ ဆ ဒါမှမဟုတ် အဲဒီထက် ပိုတဲ့ အချိန် ကို သုံးရမယ် ဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ် ပဲ... အခက်အခဲ က အများကြီး တိုးသွားတာပေါ့" ဟု ပြောလိုက်သည်။

မုန်လဲ့ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။

"ဒါကြောင့် မင်းကို ၃ မျိုး ကို စွန့်လွှတ်ပြီး ၁ မျိုး တည်း ကို ရွေးချယ်ပြီး နားလည်ဖို့ ငါ အကြံပေးတယ်"

အဖိုးအို က ပြုံးလိုက်ပြီး "မင်းရဲ့ ပါရမီ က အရမ်း ကောင်းတယ်... ၁ မျိုး တည်း ကို လေ့ကျင့်မယ် ဆိုရင် ကောင်းကင် နဲ့ မြေကြီး ရဲ့ နိယာမ ရဲ့ တံခါးဝ ကို ထိတွေ့နိုင်ပြီး မြင့်မြတ်သော နယ်မြေ ကို အောင်မြင်စွာ ရောက်ရှိနိုင်မယ် လို့ ငါ ယုံကြည်တယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

မိုးကြိုး၊ မီး၊ မြေ၊ သစ်သား။

၁ မျိုး တည်း ကို ရွေးရမှာလား။

မုန်လဲ့ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောရလျှင် သူ က ဘယ်တစ်ခု ကိုမှ မစွန့်လွှတ်ချင်ပါဘူး... ခက်ခက်ခဲခဲ ရလာတဲ့ ပါရမီ ကို လွှင့်ပစ်လိုက်ရမှာ အရမ်း နှမြောစရာ ကောင်းတာပဲလေ။

"ကျွန်တော် ထပ်စဉ်းစားပါဦးမယ်"

မုန်လဲ့ က ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"သေချာ စဉ်းစားပါ ကောင်စုတ်လေး"

အဖိုးအို က မုတ်ဆိတ်ကို ပွတ်သပ်ကာ ပြုံးလိုက်ပြီး အတင်းအကျပ် မပြောတော့ချေ။

မုန်လဲ့ ၏ ခံစားချက် ကို သူ အလွန် နားလည်ပေသည်။ မည်သူမဆို မှော်ပညာ ပါရမီ ၄ မျိုး ကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပိုင်ဆိုင်ထားလျှင် စွန့်လွှတ်ချင်မည် မဟုတ်ချေ။

သို့သော် ဤအချိန်တွင် ရွေးချယ်မှု ပြုလုပ်ရမည် ဖြစ်သည်။

မဟုတ်လျှင် နှစ်ဖက် စလုံး ဒုက္ခရောက်ပြီး အချိန် အများကြီး ဖြုန်းတီးသွားမည် ဖြစ်ကာ သက်တမ်း တိုတောင်းသော အဆင့်ကိုး မဟာမှော်ဆရာကြီးများ အတွက် ဤသည်မှာ လက်ခံ၍ မရနိုင်သော ကိစ္စပင် ဖြစ်သည်။

"အင်း ကျွန်တော် သိပါပြီ"

မုန်လဲ့ က ဖြည်းညင်းစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ဤလေးလံသော အကြောင်းအရာ ကို ပြောင်းလဲလိုက်ကာ "ကျောင်းအုပ်ကြီး... နတ်ဘုရား တွေ ဆင်းသက်လာပြီး နောက်တော့ကော သူတို့ က ရွှေရောင် နတ်ဘုရားသတ် ပုရွက်ဆိတ် တွေကို အကုန် သတ်ပစ်လိုက်တာလား" ဟု မေးလိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ်"

အဖိုးအို က ဖြည်းညင်းစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး "ရွှေရောင် နတ်ဘုရားသတ် ပုရွက်ဆိတ် တွေ က အစွမ်းထက်တယ် ဆိုပေမယ့် တချို့ အကောင် တွေက နတ်ဘုရား တွေနဲ့ တောင် ယှဉ်နိုင်တယ်... ဒါပေမယ့် နတ်ဘုရား တွေ အများကြီး ပူးပေါင်း တိုက်ခိုက်တာ ကိုတော့ ဘယ်လိုမှ မခံနိုင်ဘူးလေ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"နောက်ဆုံးတော့ ရွှေရောင် နတ်ဘုရားသတ် ပုရွက်ဆိတ် တွေ က နတ်ဘုရား တွေရဲ့ အပြတ်ရှင်းလင်း မှုကို ခံလိုက်ရတယ်"

"ရွှေရောင် နတ်ဘုရားသတ် ပုရွက်ဆိတ် တွေ ပြန်လည် ရှင်သန်လာမှာ ကို ကာကွယ်ဖို့ အတွက် နတ်ဘုရား တွေ က ရွှေရောင် နတ်ဘုရားသတ် ပုရွက်ဆိတ် သွေးမျိုးဆက် ပါတဲ့ သားစဉ်မြေးဆက် တွေကို တောင် ပြောင်စင်အောင် သတ်ပစ်ခဲ့ကြတယ်"

ဤနေရာသို့ ရောက်သောအခါ အဖိုးအို က မုန်လဲ့ ကို ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်နှာ အမူအရာ က ချက်ချင်း ရှုပ်ထွေးသွားပြီး "ဒါပေမယ့် နှမြောစရာ က လွတ်သွားတဲ့ အကောင် တွေ ရှိနေတုန်းပဲ... ပြီးတော့ မင်း က... သေချာပေါက် အဲဒီ ထဲက တစ်ကောင် ပဲ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"လွတ်သွားတဲ့ အကောင် တွေ အများကြီး ပါ... အတိအကျ ဘယ်လောက် ရှိလဲ ဆိုတာ ဘယ်သူ သိမှာလဲ"

မုန်လဲ့ က နှာခေါင်းကို ပွတ်သပ်လိုက်ပြီး တကယ့် လွတ်သွားတဲ့ အကောင် အစစ် က ရွှေလေး ပါ... သူ မဟုတ်ဘူး လို့ ရင်ထဲတွင် တွေးလိုက်သည်။

သူ က ရွှေရောင် နတ်ဘုရားသတ် ပုရွက်ဆိတ် သွေးမျိုးဆက် ကို မတော်တဆ ကောက်ရသွားတဲ့ ပွဲကြည့်ပရိသတ် တစ်ယောက် သက်သက် ပါပဲ။

"ကောင်စုတ်လေး မင်း သေချာ မှတ်ထားရမယ်"

အဖိုးအို ၏ မျက်နှာ က ရုတ်တရက် အလွန် လေးနက်သွားပြီး "ဘယ်အချိန် မှာပဲ ဖြစ်ဖြစ် မင်းမှာ ရွှေရောင် နတ်ဘုရားသတ် ပုရွက်ဆိတ် သွေးမျိုးဆက် ရှိတယ် ဆိုတာ ကို တခြား သူတွေ ကို ပေးမသိစေနဲ့ မဟုတ်ရင် မင်း ဒုက္ခ ကြီးကြီး ရောက်လိမ့်မယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်တော် သိပါတယ် ကျောင်းအုပ်ကြီး"

မုန်လဲ့ ၏ ရင်ထဲတွင် လေးနက်သွားပြီး ခေါင်းညိတ်ကာ နားလည်ကြောင်း ပြသလိုက်သည်။ ဤသည်မှာ အသက်အန္တရာယ် နှင့် သက်ဆိုင်သော ကိစ္စ ဖြစ်သဖြင့် သတိမထားဘဲ နေ၍ မရချေ။

"မင်း နားလည်ရင် ပြီးတာပဲ"

အဖိုးအို က ဖြည်းညင်းစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် မြေကြီး က ရုတ်တရက် တုန်လှုပ်လာပြီး မြင်းတစ်သောင်း ခွာချနေသကဲ့သို့ တုန်လှုပ်သွားကာ လေးလံပြီး ရှုပ်ထွေးသော အသံကြီးများ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

"ပုရွက်ဆိတ် လှိုင်းလုံးကြီး လာပြီလား"

မုန်လဲ့ က ခေါင်းမော့ကာ ပတ်ဝန်းကျင် ကို ကြည့်လိုက်သည်။

"မဟုတ်ဘူး ပုရွက်ဆိတ် လှိုင်းလုံးကြီး မဟုတ်ဘူး"

အဖိုးအို က ခေါင်းခါလိုက်ပြီး "ဒီလောက် ကြီးမားတဲ့ အသံ မျိုး က အရွယ်အစား ပိုကြီးတဲ့ သတ္တဝါ မျိုး ဖြစ်ရမယ် မင်း သတိထားဖို့ လိုတယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

အဖိုးအို ၏ ခန့်မှန်းချက် က မှန်ကန်ပေသည်။

မြေကြီး တုန်လှုပ်မှု က ပိုပိုပြီး ပြင်းထန်လာကာ သစ်ပင်များ ကျိုးကျနေသည့် ကြားတွင် မီတာ ဆယ်ဂဏန်း ကျော် ရှည်လျားပြီး ပင့်ကူ ခြေတံ ရှစ်ချောင်း ပါရှိကာ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းသော မျက်နှာ ရှိသည့် မြေအောက် မိစ္ဆာ ပင့်ကူ များ ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။

အရေအတွက် အလွန် များပြားပြီး အဆုံးအစ ကို မမြင်ရချေ။ ၎င်းတို့ က မုန်လဲ့ ကို အဝိုင်းလိုက် ပိတ်ဆို့ထားပြီး ထွက်ပေါက် အားလုံး ကို လုံးဝ ပိတ်ဆို့လိုက်တော့သည်။

"မြေအောက် မိစ္ဆာ ပင့်ကူ တွေ"

မုန်လဲ့ ၏ နှုတ်ခမ်းများ တွန့်သွားပြီး "ဒါက ဟင်းပွဲ လာပို့တာလား" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"ရှဲ..."

စူးရှသော အော်ဟစ်သံ တစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာပြီး မြေအောက် မိစ္ဆာ ပင့်ကူ များ က လမ်းတစ်ဖက် သို့ ဖယ်ပေးလိုက်ကြသည်။

"ဒေါင် ဒေါင် ဒေါင်..."

ကျပ်တည်းပြီး လေးလံသော တုန်လှုပ်သံ များ ကြားတွင် အထပ် ၂၀ ထက် ပိုမို မြင့်မားပြီး တစ်ကိုယ်လုံး သွေးနီရောင် ရှိသော မိစ္ဆာ ကြီး တစ်ကောင် က ဖြည်းညင်းစွာ ဝင်ရောက်လာတော့သည်။

"အဆင့်ကိုး အထွတ်အထိပ် မှော်သားရဲ... မြေအောက် မိစ္ဆာ ပင့်ကူ ဘုရင်"