အခန်း ၁၁၅

အခန်း ၁၁၅။ ကျွန်တော် မာနကြီးသွားပေမယ့် သင်္ဘောတော့ မမှောက်ပါဘူး

ရင်ထဲက စကားကို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောရလျှင် မုန်လဲ့ သည် မကြာသေးမီက သူ အနည်းငယ် မာနကြီးသွားကြောင်း ခံစားနေရပြီး ဘောလုံး တစ်လုံး အလား ဖောင်းကားနေသည့် မာနမျိုး ဖြစ်သည်။

မှော်သားရဲ တောအုပ် ၏ လေ့ကျင့်မှု။

ပုရွက်ဆိတ် လှိုင်းလုံးကြီး ၏ ရုတ်တရက် ပေါ်ပေါက်လာမှု။

ငွေပေးချေမှု နှင့် အခွင့်အရေး များ ဆက်တိုက် ရရှိမှု တို့ကြောင့် သူ၏ စွမ်းအား သည် ဒုံးပျံ စီးသကဲ့သို့ ရူးသွပ်စွာ တိုးတက်လာပြီး အဆင့်များစွာ ဆက်တိုက် တက်သွားခဲ့သည်။

ပြန်တွေးကြည့်ရအောင်။

မှော်သားရဲ တောအုပ် သို့ မလာခင်က။

သူသည် အဆင့်ခုနစ် စစ်သည်တော်၊ အဆင့်ခြောက် မှော်ဆရာ သာ ဖြစ်ခဲ့သည်။

သို့သော် တစ်လ ဝန်းကျင် အချိန်တို အတွင်းမှာပင်။

အဆင့်ကိုး စစ်သည်တော် အပြင် အဆင့်ကိုး မှော်ဆရာ။

လျှို့ဝှက် လက်နက်များကို အသုံးပြုပါက မြင့်မြတ်သော နယ်မြေ နှင့်ပင် ယှဉ်နိုင်ပေသည်။

စွမ်းအား တိုးတက်လာမှု အမြန်နှုန်း က အံ့အားသင့်စရာ ကောင်းလှပေသည်။

ထို့ကြောင့်ပင် မုန်လဲ့ ၏ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ယုံကြည်မှု သည် ယခင်ကထက် ပိုမို ကြီးမားလာပြီး မြေအောက် မိစ္ဆာ ပင့်ကူ ဘုရင် ဟူသော မြင့်မြတ်သော နယ်မြေ မှော်သားရဲ နှင့် ရင်ဆိုင်ရသောအခါ မုန်လဲ့ ၏ ပထမဆုံး တွေးလိုက်မိသည့် အရာ မှာ ထွက်ပြေးရန် မဟုတ်ဘဲ တစ်ဖက်လူကို သတ်ပစ်ရန် ဖြစ်သည်။

မြင့်မြတ်သော နယ်မြေ မှော်သားရဲ။

ဒါက မြင့်မြတ်သော နယ်မြေ မှော်သားရဲ နော်။

သူ့ကို သတ်လိုက်ရင် ဘယ်လောက်တောင် ရနိုင်မလဲ။

ထို့ကြောင့် မုန်လဲ့ က သူ၏ ပိုင်ဆိုင်မှု အားလုံး ကို လောင်းကြေးထပ်ကာ ရူးသွပ်စွာ တိုက်ခိုက်လိုက်သော်လည်း သူ မထင်မှတ်ထားသည်မှာ သူ၏ အစွမ်းကုန် တိုက်ခိုက်မှု က မြေအောက် မိစ္ဆာ ပင့်ကူ ဘုရင် ကို နည်းနည်းလေးမျှ ထိခိုက်အောင် မလုပ်နိုင်ခဲ့ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ဒါက တကယ် ဒေါသထွက်စရာ ကောင်းတာပဲ။

ငါက ဒီလောက်တောင် အားစိုက်ထားတာ မင်းက ဘာမှ မဖြစ်ဘူးလား။

"တော်သေးတာပေါ့... ခုနက ငါ တိုက်ခိုက်တုန်းက နတ်ဘုရားသတ် လှံ ကို သုံးလိုက်လို့... မဟုတ်ရင် ဒီနေ့တော့ အန္တရာယ် များသွားပြီ"

မုန်လဲ့ က အကြိမ်များစွာ ဆက်တိုက် ရှောင်တိမ်းလိုက်ပြီး လုံခြုံသော အကွာအဝေး သို့ ရောက်ရှိသွားရာ ခုနက ဆုံးဖြတ်ချက် အတွက် ရင်ထဲတွင် တိတ်တဆိတ် ဝမ်းသာသွားတော့သည်။

လိမ္မာပါးနပ်သော ယုန် က တွင်းသုံးတွင်း ရှိတယ် ဆိုတာ။

ဘယ်အချိန် မှာပဲ ဖြစ်ဖြစ် ကိုယ့်အတွက် နောက်ဆုတ်စရာ လမ်းကြောင်း တစ်ခု ချန်ထားရမယ်။

ရှေးလူကြီး တွေ ပြောတာ တကယ် မှန်တာပဲ။

"ဒီကောင်လေး... ဒီလောက်တောင် ကောက်ကျစ်တာလား"

အဖိုးအို က ပါးစပ် အဟောင်းသား ဖြစ်သွားပြီး မုန်လဲ့ သေတော့မည်ဟု ထင်ထားခဲ့သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် မုန်လဲ့ ရင်ဆိုင်နေရသည်မှာ မြင့်မြတ်သော နယ်မြေ မှော်သားရဲ ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။

ဒီလို သွားပြီး ရူးသွပ်စွာ တိုက်ခိုက်တာ သေချင်လို့ သွားတာနဲ့ ဘာကွာလို့လဲ။

သို့သော် မထင်မှတ်ဘဲ မုန်လဲ့ က ဤမျှ ပါးနပ်နေပြီး တိုက်ခိုက်နေစဉ်မှာပင် နတ်ဘုရားသတ် လှံ ကို အသုံးပြုကာ အနောက်မှ ခိုးတိုက်ရန် မမေ့ခဲ့ချေ။

တစ်ဖက်က ပေါ်ပေါ်ထင်ထင်... တစ်ဖက်က လျှို့ဝှက်စွာ။

နှစ်ဖက်ညှပ် တိုက်ခိုက်မှု။

မြေအောက် မိစ္ဆာ ပင့်ကူ ဘုရင် ကို အောင်မြင်စွာ ခိုးတိုက်နိုင်ခဲ့သည်။

အရမ်း ကောက်ကျစ်လွန်းတယ်။

"ရှဲ ရှဲ ရှဲ"

ခေါင်းကို နတ်ဘုရားသတ် လှံ ဖြင့် ဖောက်ထွင်းခံလိုက်ရသော်လည်း မြေအောက် မိစ္ဆာ ပင့်ကူ ဘုရင် မှာ မသေသေးချေ။ ကြီးမားသော နာကျင်မှု က သူ၏ အာရုံကြောများကို ဝင်ရောက် တိုက်ခိုက်လာရာ မြေအောက် မိစ္ဆာ ပင့်ကူ ဘုရင် က အဆက်မပြတ် အော်ဟစ်နေပြီး မျက်လုံးများထဲတွင် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှု နှင့် သွေးဆာမှု များ ပြည့်နှက်နေတော့သည်။

"ဝုန်း"

သူ က ဓားသွား အလား ရှေ့ခြေတံ ကို မြှောက်ကာ မုန်လဲ့ ဆီသို့ ပြင်းထန်စွာ ခုတ်ချလိုက်ရာ အမြန်နှုန်း က အလွန် မြန်ဆန်ပြီး ရက်စက်လှသဖြင့် ဤအချက် သာ ထိမှန်သွားပါက ဧရာမ နဂါး ပင် နှစ်ပိုင်း ပြတ်သွားမည် ဖြစ်သည်။

"ဟီးဟီး... မထိဘူး"

မုန်လဲ့ က အမြန် နောက်ဆုတ်သွားပြီးနောက် လက်ချောင်း တစ်ချက် တောက်လိုက်ရာ အချင်း မီတာ တစ်ရာ ရှိသော ကြီးမားသည့် မီးလုံးကြီး တစ်လုံး က မြေအောက် မိစ္ဆာ ပင့်ကူ ဘုရင် ၏ ခေါင်းပေါ်တွင် ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

"ငရဲ မီးတောက်... ပြုတ်ကျစမ်း"

"ဝုန်း"

ငရဲ မီးတောက် က ကောင်းကင်ယံ မှ ပြုတ်ကျလာပြီး မြေအောက် မိစ္ဆာ ပင့်ကူ ဘုရင် ၏ ခေါင်း ကို တိကျစွာ မှန်သွားကာ ၎င်း၏ မျက်လုံးများကို ဖုံးလွှမ်းသွားတော့သည်။

"အခွင့်အရေး ပဲ"

မုန်လဲ့ က နတ်ဘုရားသတ် လှံ ကို ထိန်းချုပ်ကာ မြေအောက် မိစ္ဆာ ပင့်ကူ ဘုရင် ၏ မျက်လုံး ကို တိုက်ရိုက် ထိုးချလိုက်ရာ ဗြစ် ဆိုသည့် အသံနှင့်အတူ နတ်ဘုရားသတ် လှံ က အရင်းအထိ ဝင်သွားတော့သည်။

"ရှဲ"

မြေအောက် မိစ္ဆာ ပင့်ကူ ဘုရင် က စူးရှသော အော်ဟစ်သံ တစ်ချက် ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး ကြီးမားသော နာကျင်မှု ကြောင့် သူ ဒေါသပေါက်ကွဲ တော့မည့် အနေအထား ဖြစ်နေတော့သည်။

မုန်လဲ့ ကတော့ မတုန်မလှုပ် ရှိနေပြီး မြေအောက် မိစ္ဆာ ပင့်ကူ ဘုရင် ၏ ဗိုက်အောက် သို့ ထပ်မံ ရောက်ရှိသွားကာ ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "နတ်ဘုရားသတ် လှံ ဘယ်မှာလဲ"

"ရွှီး"

နတ်ဘုရားသတ် လှံ က အလင်းတန်း တစ်ခု အလား မုန်လဲ့ ၏ လက်ထဲသို့ ရောက်ရှိလာရာ မုန်လဲ့ က နတ်ဘုရားသတ် လှံ ကို ကိုင်ကာ ပြင်းထန်စွာ ထိုးသွင်းပြီး အားကုန် သုံးကာ ခွဲချလိုက်တော့သည်။

"ချီး"

ကျောချမ်းစရာ ကောင်းသော အသံ တစ်ခု နှင့်အတူ မြေအောက် မိစ္ဆာ ပင့်ကူ ဘုရင် ၏ ဗိုက် တွင် နက်ရှိုင်းသော ချောက်ကမ်းပါး အလား ဒဏ်ရာကြီး တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်သွားတော့သည်။

"ဗြစ်"

သွေးနီရောင် ညှီစော် နံနေသော သွေးများ က ရေတံခွန် အလား ကျဆင်းလာရာ မုန်လဲ့ က လှောင်ပြုံး ပြုံးလိုက်ပြီး ၁၀ မီတာ ရှည်လျားသော မိုးကြိုး မြှား တစ်ချောင်း ချက်ချင်း ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

အဆင့်ရှစ် မှော်ပညာ... မိုးကြိုး အလင်းမြှား။

"သွားစမ်း"

မုန်လဲ့ က ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပစ်လွှတ်လိုက်ရာ မိုးကြိုး အလင်းမြှား က လေဟာနယ် ကို ဖောက်ထွင်းပြီး ဒဏ်ရာ ကြီး ထဲသို့ တိကျစွာ ဝင်ရောက်သွားတော့သည်။

"မင်းရဲ့ အရေပြား က ဘယ်လောက်ပဲ မာကျောမာကျော... မင်းရဲ့ ကလီစာ တွေ ကလည်း အဲဒီလောက် မာကျောနေမယ် လို့ ငါ မယုံဘူး"

မုန်လဲ့ က အမြန် နောက်ဆုတ်သွားပြီး သူ ခုန်ထွက်သွားသည့် အချိန်မှာပင် ဒဏ်ရာ ကြီး ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသော မိုးကြိုး အလင်းမြှား က ပြင်းထန်စွာ ပေါက်ကွဲသွားရာ ဝုန်း ဆိုသည့် ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံကြီး နှင့်အတူ မိုးကြိုးများ အရပ်မျက်နှာ အနှံ့အပြား သို့ ပြန့်ကျဲသွားပြီး သွေးများ လွင့်စင်သွားကာ မြေအောက် မိစ္ဆာ ပင့်ကူ ဘုရင် ၏ ဗိုက် တွင် ကြီးမားသော တွင်းကြီး တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်သွားတော့သည်။

"ဝုန်း"

ရောင်စုံ ကလီစာ များ က အသားစများ၊ သွေးများ နှင့် ရောနှောကာ ပြုတ်ကျလာပြီး 'ဘုတ် ဘုတ်' ဆိုသည့် အသံကြီးများ ထွက်ပေါ်လာကာ အလွန် နံစော်သော အနံ့ဆိုး ကြီး က မျက်နှာ သို့ ရိုက်ခတ်လာရာ မုန်လဲ့ မှာ မနေ့ည က စားထားသော ထမင်းများ ကို ပင် အန်ထုတ်တော့မတတ် ဖြစ်သွားတော့သည်။

"ချီး"

မုန်လဲ့ က နှာခေါင်း ကို ပိတ်ကာ အမြန် နောက်ဆုတ်သွားပြီး "ဒီခွေးကောင် က ချီး စားထားတာလား... ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် နံရတာလဲ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ဆက်တိုက် ဆိုသလို တိုက်ခိုက်မှု များ ကြောင့် မြေအောက် မိစ္ဆာ ပင့်ကူ ဘုရင် မှာ အကြီးအကျယ် ဒဏ်ရာ ရသွားပြီး ၎င်း၏ ရှည်လျားသော ခြေတံ ရှစ်ချောင်း ဖြင့် ကလီစာ များကို ဆွဲယူကာ ဗိုက်ထဲသို့ ပြန်ထည့်ရန် ကြိုးစားနေတော့သည်။

သို့သော် ဒီလောက် ကြီးမားတဲ့ တွင်းကြီး ထဲကို ဘယ်လို ပြန်ထည့်ရမှာလဲ။

အချိန် အတော်ကြာ အချည်းနှီး ကြိုးစားပြီးနောက် ကလီစာ များကို ပြန်မထည့်နိုင်သည့် အပြင် ခွန်အား များ လျင်မြန်စွာ ကုန်ဆုံးသွားပြီး ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ် မှာ ပိုပိုပြီး အားနည်းလာကာ အော်ဟစ်သံ များလည်း ပိုပိုပြီး တိုးလာတော့သည်။

နောက်ဆုံးတွင် မြေအောက် မိစ္ဆာ ပင့်ကူ ဘုရင် က မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားပြီး အသက်ရှူသံ များ ပြတ်တောင်းပြတ်တောင်း ဖြစ်လာကာ အကြည့်များ မှေးမှိန်သွားပြီး မကြာမီ သေဆုံးတော့မည့် အနေအထား ဖြစ်နေတော့သည်။

"ဟားဟား... အောင်မြင်သွားပြီ"

မုန်လဲ့ က သစ်ပင်ကြီး တစ်ပင် ပေါ်တွင် ပေါ်လာပြီး မြေပြင်ပေါ်တွင် ဝပ်နေလျှင်ပင် မီတာ ဆယ်ဂဏန်းခန့် မြင့်မားသော ဤကြီးမားသည့် သတ္တဝါကြီး ကို ကြည့်ကာ စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ဖြင့် သွေးများ ဆူပွက်နေတော့သည်။

မြင့်မြတ်သော နယ်မြေ မှော်သားရဲ။

မြေအောက် မိစ္ဆာ ပင့်ကူ ဘုရင်။

ငါ သတ်နိုင်ခဲ့ပြီ။

"အခု ငါ... မြင့်မြတ်သော နယ်မြေ ကိုတောင် သတ်နိုင်နေပြီလား"

မုန်လဲ့ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်ပြီး အိပ်မက် မက်နေသလို ခံစားနေရသည်။

"ကောင်စုတ်လေး မင်းက မြေအောက် မိစ္ဆာ ပင့်ကူ ဘုရင် ကို တကယ် သတ်နိုင်ခဲ့တာပဲ"

အဖိုးအို ထွက်လာပြီး ထွက်သက် ဝင်သက် လုနေသော မြေအောက် မိစ္ဆာ ပင့်ကူ ဘုရင် ကို ကြည့်ကာ မယုံနိုင်အောင် ဖြစ်နေပြီး "နတ်ဘုရားသတ် လှံ လို နတ်လက်နက် မျိုး ကို သုံးခဲ့တယ် ဆိုပေမယ့် မြေအောက် မိစ္ဆာ ပင့်ကူ ဘုရင် ကို သတ်နိုင်တာ က တကယ် ကို ငါ့ကို အထင်ကြီး သွားစေတယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"ဟားဟား ကံကောင်းလို့ပါ ကံကောင်းလို့ပါ"

မုန်လဲ့ က ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး နတ်ဘုရားသတ် လှံ ကို လေထဲသို့ ပစ်လွှတ်လိုက်ရာ မြေအောက် မိစ္ဆာ ပင့်ကူ ဘုရင် ၏ ခေါင်း ကို ရူးသွပ်စွာ ထိုးဖောက်နေတော့သည်။ ဤကောင် က သေတော့မည် ဆိုသော်လည်း အတိအကျ ဘယ်အချိန် မှ သေမည် ဆိုတာ ဘယ်သူ သိနိုင်မှာလဲ။

သုည ဖြစ်သွားသော ချမ်းသာကြွယ်ဝမှု ဇယား ကို ကြည့်ရင်း မုန်လဲ့ တွင် လုံခြုံမှု မရှိသလို ခံစားနေရသဖြင့် သူ ရွှေဒင်္ဂါး များ အလွန် လိုအပ်နေပေသည်။

အများကြီး အများကြီး လိုအပ်တယ်။

"ဖွတ် ဖွတ် ဖွတ်"

ရူးသွပ်စွာ အကြိမ်ကြိမ် ထိုးဖောက်ခံရမှု ကြောင့် မြေအောက် မိစ္ဆာ ပင့်ကူ ဘုရင် ၏ ခေါင်း က ဆန်ခါပေါက် အလား အပေါက်များ ပြည့်နှက်သွားပြီးနောက် ဤစွမ်းအားကြီးမားသော မြင့်မြတ်သော နယ်မြေ မှော်သားရဲ က မကျေမနပ် မှုများ နှင့်အတူ အရှက်တကွဲ သေဆုံးသွားတော့သည်။

သူ တကယ် ကို မကျေနပ် ပါဘူး။

သူ က ခမ်းနားကြီးကျယ်တဲ့ မြေအောက် မိစ္ဆာ ပင့်ကူ ဘုရင် လေ... မြင့်မြတ်သော နယ်မြေ ကို အခုမှ ရောက်လာပြီး နှစ်ပေါင်း တစ်သောင်း လောက် ရန်သူ ဖြစ်ခဲ့တဲ့ သွေးစုပ် သံမဏိ ပုရွက်ဆိတ် တွေကို အကုန် သတ်ပစ်လိုက်တာ... အောင်မြင်မှု တွေ ရပြီး ကြီးကျယ်ခမ်းနား တဲ့ အနာဂတ် ကို ဖြတ်သန်းရတော့မယ့် အချိန် လေ။

ဒါပေမယ့် ပျော်ရွှင်မှု က ဝမ်းနည်းမှု အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတယ်။

ပင့်ကူ ဘဝ ရဲ့ အထွတ်အထိပ် ကို အခုမှ ရောက်လာပြီး ခံစားဖို့ အချိန်တောင် မရလိုက်ခင်မှာပဲ ဒီလို အဖြစ်ဆိုး မျိုး နဲ့ ကြုံတွေ့ရပြီး သွေးစုပ် သံမဏိ ပုရွက်ဆိတ် တွေရဲ့ အကြွင်းအကျန် တွေကို မသတ်နိုင်ခဲ့တဲ့ အပြင် ကိုယ့်အသက် ကိုပါ ပေးလိုက်ရတယ်။

တကယ် ကို အဲဒီ စကား အတိုင်း ပဲ... ပင့်ကူ ဘဝ က မရေရာ ဘူး... မနက်ဖြန် နဲ့ အဖြစ်ဆိုး ဘယ်ဟာ အရင် ရောက်လာမလဲ ဆိုတာ ဘယ်သူ သိမှာလဲ။

"ဒင်... မြေအောက် မိစ္ဆာ ပင့်ကူ ဘုရင် ၁ ကောင် ကို သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့တဲ့ အတွက် ရွှေဒင်္ဂါး ၅.၂ ဘီလီယံ ရရှိပါတယ်"

စနစ် ၏ အသံ က အချိန်ကိုက် ထွက်ပေါ်လာပြီး အေးစက်စက် အသံ က မုန်လဲ့ ၏ နားထဲတွင် နတ်သမီး ၏ အသံ အလား အလွန် သာယာနာပျော်ဖွယ် ကောင်းနေတော့သည်။

"ဟီးဟီး"

"အန္တရာယ် များပေမယ့်"

"ဒါပေမယ့် ငါ လောင်းတာ မှန်သွားတယ်"

"ဒီ ၅.၂ ဘီလီယံ၊ ပြီးတော့ မှော်ကျောက်သလင်း ၅ ဘီလီယံ"

"ဒါဆိုရင် ရွှေဒင်္ဂါး ၁၀ ဘီလီယံ ကျော်သွားပြီ ပေါ့"

"ပြီးတော့ ဒီအနံ့ဆိုး ကြီး ထွက်နေတဲ့ အလောင်း လည်း ရှိသေးတယ်"

"မြတ်ပြီ... မြတ်ပြီ..."