← Chapters

အခန်း ၁၂၃

Vol. 13 Ch. 123

အခန်း ၁၂၃

Vol. 13 Ch. 123

အခန်း ၁၂၃။ ရောင်း ရောင်း ရောင်း ရောင်း၊ မြင့်မြတ်သောနယ်မြေသို့ ဝင်ရောက်နိုင်ပြီ

နှစ်ဖက် အပြန်အလှန် နှုတ်ဆက်ပြီးနောက် အဓိကအကြောင်းအရာကို တိုက်ရိုက်သွားကြလေသည်။

ကုန်သည်အဖွဲ့ကြီးသုံးခုထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သော လူစီဗီယာ ကုန်သည်အဖွဲ့၏ ကိုယ်စားလှယ်က မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး "မုန်လဲ့ သခင် မြောက်မြစ်ဂိတ်ပေါက်မှာ သွေးစုပ် သံမဏိ ပုရွက်ဆိတ် မှော်ကျောက်သလင်း အများကြီး ရခဲ့တယ်လို့ ကြားတယ် အတိအကျ ဘယ်လောက်ရှိလဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။

ကျန်သူများကလည်း အဆက်မပြတ် ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြသည်။ သူတို့ ယနေ့ လာရောက်ခြင်းမှာ ဤမှော်ကျောက်သလင်းများအတွက်ပင် ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ ကြီးမားသော အရောင်းအဝယ်ကြီးတစ်ခုဖြစ်ရာ ဝေစုများများရပါက သေချာပေါက် အမြတ်ကြီးစားရမည်သာ ဖြစ်ပေသည်။

ဝတုတ်လေးသည်လည်း မုန်လဲ့ကို အလိုအလျောက် လှမ်းကြည့်လိုက်မိသည်။

မုန်လဲ့က စဉ်းစားပြီးနောက် "မှော်သားရဲတောအုပ်မှာ ရခဲ့တာရယ် နဂါးသွေးတံတိုင်းရှေ့မှာ ပုရွက်ဆိတ်လှိုင်းလုံးကြီးကို နှစ်ကြိမ်တိုင်တိုင် ကာကွယ်ရင်း ရခဲ့တာတွေ အားလုံးပေါင်းလိုက်ရင် စုစုပေါင်း ၇ သိန်း ၅ သောင်းလောက် ရှိမယ်ထင်တယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

သေချာစွာ မရေတွက်ရသေးသော်လည်း ချမ်းသာကြွယ်ဝမှု ဇယားကို ကြည့်၍ ခန့်မှန်းရပါက ထိုမျှလောက်တော့ ရှိပေမည်။ သေချာပေါက် အတိအကျတော့ မဟုတ်နိုင်ပေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ချမ်းသာကြွယ်ဝမှုများ စုဆောင်းမိလာသည်နှင့်အမျှ ခန္ဓာကိုယ်ကြံ့ခိုင်မှု မှော်စွမ်းအင်နှင့် စိတ်စွမ်းအင်များကို ဖြည့်တင်းရန် သုံးစွဲပစ်ရသည်များလည်း ရှိသောကြောင့်ပင်ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ရရှိလာသော ချမ်းသာကြွယ်ဝမှု ဇယားကိုကြည့်၍ မှော်ကျောက်သလင်း အရေအတွက်ကို အတိအကျ ဆုံးဖြတ်၍ မရနိုင်ချေ။

အမှန်တကယ် အရေအတွက်မှာ ၇ သိန်း ၅ သောင်းထက် သေချာပေါက် ပိုများလေသည်။

"ဘာ"

"၇ သိန်း ၅ သောင်း"

အားလုံး မျက်လုံးပြူးသွားကြလေသည်။

မုန်လဲ့က သူတို့ နည်းသည်ဟု ထင်သွားသည်အောက်မေ့ကာ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး "အတိအကျ ဘယ်လောက်လဲတော့ ကျွန်တော် မရေတွက်ရသေးဘူး ဒါပေမယ့် ၇ သိန်း ၅ သောင်းထက်တော့ ပိုမယ် ၈ သိန်းလောက်တောင် ရှိနိုင်တယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"ရှူး..."

ကုန်သည် ကိုယ်စားလှယ် ၁၆ ယောက်စလုံး အသက်ပြင်းပြင်း ရှူသွင်းလိုက်မိကြသည်။ ထို့နောက် သူတို့၏ မျက်လုံးများ တောက်ပလာပြီး မုန်လဲ့ကို ကြည့်သည့် အကြည့်များမှာ အလွန်ဆန္ဒပြင်းပြနေကြသည်။ အဆင့်ခြောက် မှော်ကျောက်သလင်း တစ်ခုကို ရွှေဒင်္ဂါး ၁၀၀ ခန့် အမြတ်တင်ရောင်းလျှင်ပင် ၈ သိန်းဆိုပါက သန်း ၈၀ ပင် ဖြစ်သည်။

ရွှေဒင်္ဂါး သန်း ၈၀ အမြတ်ပင်ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ သေချာပေါက် ကြီးမားသော အရောင်းအဝယ်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။ ထို့အပြင် မှော်ကျောက်သလင်း တစ်ခု၏ အကျိုးအမြတ်မှာ ရွှေဒင်္ဂါး ၁၀၀ တည်းသာ မကဘဲ ရောင်းတတ်လျှင် ရာဂဏန်း ထောင်ဂဏန်းခန့်အထိ အမြတ်ရနိုင်ပေသည်။

"မုန်လဲ့ သခင် ကျွန်တော်တို့ မစ်ဒယ်စ် ကုန်သည်အဖွဲ့က မှော်ကျောက်သလင်း ၄ သိန်း ဝယ်ချင်ပါတယ် ခင်ဗျား ဈေးတစ်ခု သတ်မှတ်ပေးပါ ဈေးသင့်တော်ရင် ချက်ချင်း အရောင်းအဝယ် လုပ်ကြတာပေါ့"

"၄ သိန်းတဲ့လား လေကြီးလိုက်တာ စုစုပေါင်းမှ ၈ သိန်းပဲ ရှိတာကို မင်းတို့ မစ်ဒယ်စ် ကုန်သည်အဖွဲ့က တစ်ဝက်ကို မျိုချသွားရင် ကျန်တဲ့သူတွေက လေပဲ စားနေရတော့မှာလား"

"ဟုတ်တယ်လေ ကျွန်တော်က အများကြီး မလိုချင်ပါဘူး မှော်ကျောက်သလင်း ၁ သိန်းလောက်ဆို ရပါပြီ မှော်ကျောက်သလင်း တစ်ခုကို ရွှေဒင်္ဂါး ၁၁,၀၀၀ ပေးပါ့မယ် မုန်လဲ့ သခင် ဘယ်လိုသဘောရလဲ"

"မုန်လဲ့ သခင်က နိုင်ငံတော်အတွက် ပုရွက်ဆိတ်လှိုင်းလုံးကြီးကို ကာကွယ်ပေးခဲ့တဲ့ လူငယ်သူရဲကောင်းပါ သူ့ရဲ့ ကုသိုလ်က အလွန်ကြီးမားပါတယ် ကျွန်တော်တို့ လူစီဗီယာ ကုန်သည်အဖွဲ့က သခင့်ဆီက အခွင့်အရေး မယူချင်ပါဘူး မှော်ကျောက်သလင်း တစ်ခုကို ရွှေဒင်္ဂါး ၁၃,၀၀၀ နဲ့ ဝယ်ပါ့မယ်..."

တိတ်ဆိတ်နေသော အခန်းလေးမှာ ချက်ချင်း ဆူညံသွားပြီး မုန်လဲ့ စကားစလိုက်သည်နှင့် ကိုယ်စားလှယ် ၁၆ ယောက်စလုံး အလုအယက် ဝယ်ယူနေကြတော့သည်။

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ မုန်လဲ့ ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားသည်။ သူက ဤမှော်ကျောက်သလင်းများ၏ တန်ဖိုးကို အကြီးအကျယ် လျှော့တွက်ထားခဲ့မိသည်။ တစ်ခုကို တစ်သောင်းဆိုသည်မှာ အလွန် ဈေးပေါလွန်းလှသည်။

"ကံကောင်းလို့ ဒီကိစ္စကို ဝတုတ်လေးကို လွှဲပေးထားလို့ပေါ့ ငါသာ ကိုယ်တိုင် အလွယ်တကူ လုပ်လိုက်ရင် ဈေးနှိမ်ပြီး ရောင်းပစ်မိမှာ သေချာတယ်"

"အဲဒီလိုသာဆိုရင် ပိုက်ဆံတွေ အများကြီး ဆုံးရှုံးသွားမှာပဲ"

မုန်လဲ့က ဝတုတ်လေးကို ကျေးဇူးတင်စွာ ကြည့်လိုက်ပြီး လက်ကာပြကာ ငြိမ်ငြိမ်နေကြရန် အချက်ပြလိုက်သည်။ ထို့နောက် ပြုံး၍ "အားလုံးပဲ ကျွန်တော် ပြောတာကို အရင်ဆုံး ဆုံးအောင် နားထောင်ကြပါဦး အဆင့်ခြောက် မှော်ကျောက်သလင်း ၈ သိန်း အပြင် ကျွန်တော့်ဆီမှာ အဆင့်ခုနစ် မှော်ကျောက်သလင်း လေးငါးသောင်းလောက် ရှိသေးတယ်... အားလုံးပေါင်းပြီး ရောင်းပေးလို့ရတယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

အဆင့်ခုနစ် မှော်ကျောက်သလင်း လေးငါးသောင်းဆိုပါလား။

လူတိုင်း ထိုစကားကို ကြားသောအခါ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားကြတော့သည်။

ကျွီရှန်း စားသောက်ဆိုင်မှ ထွက်လာသောအခါ ဝတုတ်လေးက မုန်လဲ့ကို ကြည့်နေသော မျက်လုံးများမှာ နီရဲနေလေပြီ။ သူ့မှာသာ စွမ်းအားမရှိလို့သာ မဟုတ်လျှင် မုန်လဲ့ကို သေချာပေါက် ဓားပြတိုက်မိမည်ဖြစ်သည်။

"အစ်ကိုကြီးတော့ ချမ်းသာပြီ တကယ်ကို ချမ်းသာသွားပြီ"

"ရွှေဒင်္ဂါး ၁၄.၇ ဘီလီယံနော်"

"ရွှေဒင်္ဂါး ၁၄.၇ ဘီလီယံ အတိအကျကြီး"

"ဒီလောက် ပိုက်ဆံတွေ အများကြီး ဘယ်လိုသုံးရမလဲ..."

"ဘယ်လိုသုံးရမလဲ ဆိုတော့ သုံးချင်သလို သုံးမှာပေါ့"

မုန်လဲ့၏ မျက်နှာက တည်ငြိမ်နေသော်လည်း ရင်ထဲတွင်တော့ အလွန် စိတ်လှုပ်ရှားနေသည်။ မှော်ကျောက်သလင်းများနှင့် အလောင်းများ အားလုံးကို ရောင်းချလိုက်ရာ ရွှေဒင်္ဂါး ၁၄.၇ ဘီလီယံ ရရှိခဲ့ပြီး မူလကရှိသော ချမ်းသာကြွယ်ဝမှု ၅ ဘီလီယံနှင့် ပေါင်းလိုက်လျှင် သူ၏ ချမ်းသာကြွယ်ဝမှုမှာ ၁၉.၇ ဘီလီယံ အထိ ထိုးတက်သွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

အချက်အလက် ဇယားကို ကြည့်လိုက်ရအောင်။

ပိုင်ရှင် - မုန်လဲ့

မျိုးနွယ် - လူသား (မီးနဂါး သွေးမျိုးဆက် မီးမိစ္ဆာ သွေးမျိုးဆက် ရွှေရောင် နတ်ဘုရားသတ် ပုရွက်ဆိတ် သွေးမျိုးဆက်)

ချမ်းသာကြွယ်ဝမှု - ရွှေဒင်္ဂါး ၁၉,၇၂၈,၉၂၅,၇၆၈

ခန္ဓာကိုယ်ကြံ့ခိုင်မှု - အဆင့်ကိုး စစ်သည်တော် (၇၆၄,၃၃၁,၉၄၃ / ၁,၀၀၀,၀၀၀,၀၀၀)

စိတ်စွမ်းအင် - အဆင့်ကိုး မဟာမှော်ဆရာကြီး (၁,၃၅၆,၂၅၃ / ၁,၀၀၀,၀၀၀,၀၀၀)

မှော်စွမ်းအင် - အဆင့်ကိုး မဟာမှော်ဆရာကြီး (၁,၁၃၂,၃၅၈ / ၁,၀၀၀,၀၀၀,၀၀၀)

"ရွှေဒင်္ဂါး ၁၉.၇ ဘီလီယံ"

"မြေအောက် မိစ္ဆာ ပင့်ကူ ဘုရင်ရဲ့ အလောင်းပါ ပေါင်းလိုက်ရင်"

"အနည်းဆုံး ၅ ဘီလီယံလောက်တော့ ရဦးမှာပဲ"

"ဒါဆို ရွှေဒင်္ဂါး ၂၄.၇ ဘီလီယံပေါ့"

"ရွှေဒင်္ဂါး ၂၄.၇ ဘီလီယံနော်"

"ငါ့ကို မြင့်မြတ်သောနယ်မြေဆီ တွန်းပို့ပေးဖို့ လုံလောက်နေပြီပဲ"

"ဝါး ဟားဟားဟား..."

တွေးနေရင်းနှင့် မုန်လဲ့မှာ မနေနိုင်ဘဲ ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်မိသည်။ ရူးသွပ်သော ရယ်မောသံများက ဝတုတ်လေး၏ နားထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်နေပြီး ဝတုတ်လေးမှာ သွားကိုက်ကာ မျက်လုံးများပင် သွေးကြောတက်လာတော့သည်။

"လူတစ်ယောက်နဲ့ တစ်ယောက် နှိုင်းယှဉ်ရင် သေချင်စရာပဲကွာ"

ဝတုတ်လေးက ရင်ဘတ်ကို ထုကာ ညည်းတွားလိုက်သည်။ "ငါ့ကို ကြည့်စမ်း... ရွှေရောင် ဧရာမနဂါး သွေးမျိုးဆက် ရှိတယ် မြို့စားကြီး မိသားစုက ဆင်းသက်လာတယ် ငယ်ငယ်ကတည်းက အကောင်းဆုံး ပညာရေးကို သင်ကြားခဲ့ရတယ် ဒါပေမယ့် အခုအချိန်အထိ ဆင်းရဲမွဲတေပြီး အိမ်က ပိုက်ဆံကိုပဲ ထိုင်စားနေရတယ်"

"အစ်ကိုကြီးကျတော့ကော"

"ရုတ်တရက်ကြီး ဘီလီယံနာ သူဌေးကြီး ဖြစ်သွားတယ်"

"ကောင်းကင်ကြီး မျက်စိမပါဘူးကွာ..."

မုန်လဲ့က ဟီးဟီး ရယ်လိုက်ပြီး "ဝတုတ်လေး... ငါ မင်းကို မပြောရသေးတဲ့ ကိစ္စတစ်ခု ရှိသေးတယ် မင်း ကြားရင် ငါ့ကို ရိုက်ချင်သွားလိမ့်မယ်"

"ဘာကိစ္စလဲ" ဝတုတ်လေး ကြောင်အမ်းသွားသည်။

"ငါ မှော်သားရဲတောအုပ်ထဲမှာ လေ့ကျင့်ရေးဆင်းတုန်းက မတော်တဆ မြင့်မြတ်သောနယ်မြေ မှော်သားရဲ အလောင်းတစ်ခု ကောက်ရခဲ့တယ် ခန့်မှန်းခြေတော့ အနည်းဆုံး ဘီလီယံအနည်းငယ်လောက်တော့ ရနိုင်မယ် ထင်တယ်" မုန်လဲ့က ဝတုတ်လေး၏ နှလုံးသားပေါ်သို့ ဆားထပ်ပက်ရန် မမေ့ခဲ့ပေ။

"မြင့်မြတ်သောနယ်မြေ မှော်သားရဲ အလောင်း"

"မတော်တဆ... ကောက်ရတယ်"

ဝတုတ်လေး၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်။ "တကယ်ကြီးလား"

"တကယ်ပေါ့"

ဝတုတ်လေး၏ မျက်လုံးများ ဤမျှလောက် ပြူးကျယ်နိုင်မှန်း မုန်လဲ့ ယခင်က တစ်ခါမှ သတိမထားမိခဲ့ချေ။

"ချီးပဲ"

ဝတုတ်လေးက ချက်ချင်း ခုန်ပေါက်သွားတော့သည်။

"ဝါး ဟားဟားဟား..."

ထိုညက ဘာစကားမှ ထပ်မပြောဖြစ်ကြတော့ချေ။

နောက်တစ်နေ့ နံနက်စောစောတွင် မုန်လဲ့က ပုံမှန်အတိုင်း စာကြည့်တိုက်သို့ သွားကာ မိုးကြိုး မြေ သစ်သား ဓာတ်သုံးမျိုး၏ နဂါးဘာသာစကား မှော်ပညာများကို ဆက်လက် လေ့လာနေပြီး မြေအောက် မိစ္ဆာ ပင့်ကူ ဘုရင်၏ အလောင်းကို ရောင်းချရန် ကိစ္စကိုမူ ဝတုတ်လေးထံသို့ လွှဲပေးထားလိုက်လေသည်။

ထိုသူမှာ မနာလိုစိတ် မီးတောက်များကြောင့် ပြာကျတော့မတတ် ဖြစ်နေသော်လည်း မုန်လဲ့က ရွှေဒင်္ဂါး တစ်သန်းတန် စူပါအထူးဆုကြေး အိတ်နီလေးကို ထုတ်ပေးလိုက်သောအခါ ဝတုတ်လေး၏ မနာလိုမီးတောက်များ ချက်ချင်း ငြိမ်းအေးသွားတော့သည်။

မြင့်မြတ်သောနယ်မြေ မှော်သားရဲလို အဖိုးမဖြတ်နိုင်သော ရတနာမျိုးကို မှော်ကျောက်သလင်းတွေ ရောင်းသလို သာမန်ကာလျှံကာ မရောင်းသင့်ဘဲ ပိုမိုချမ်းသာသော ဝယ်လက်များကို ဆက်သွယ်သင့်ကြောင်း ဝတုတ်လေးက အကြံပြုလာခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် အကောင်းဆုံး နည်းလမ်းမှာ လေလံတင်ခြင်းပင် ဖြစ်ပေသည်။

မုန်လဲ့ကလည်း ဝမ်းသာအားရ သဘောတူလိုက်ပြီး လေလံရုံနှင့် ဆက်သွယ်ရန် ဝတုတ်လေးကို လွှဲပေးလိုက်ကာ သူကိုယ်တိုင်ကတော့ စာကြည့်တိုက်သို့ ဆက်သွားလေသည်။

ညနေစောင်းတွင်တော့ လေလံရုံနှင့် ဆက်သွယ်မှု ပြီးစီးသွားပြီဖြစ်ကြောင်း ဝတုတ်လေးထံမှ သတင်းရောက်လာရာ မုန်လဲ့ ချက်ချင်း လေလံရုံသို့ သွားပြီး မြေအောက် မိစ္ဆာ ပင့်ကူ ဘုရင်၏ အလောင်းကို ထုတ်ပေးလိုက်သည်။

မီတာဆယ်ဂဏန်းခန့် မြင့်မားလေသည်။

တစ်ကိုယ်လုံး သွေးနီရောင် ရှိပေသည်။

ကြောက်မက်ဖွယ် အရှိန်အဝါများ ထွက်ပေါ်နေလေသည်။

မြေအောက် မိစ္ဆာ ပင့်ကူ ဘုရင်၏ အလောင်း ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် လူတိုင်းကို တုန်လှုပ်သွားစေပြီး သွေးဆာကာ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော အသွင်အပြင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မျက်နှာတို့က အားလုံးကို ကျောချမ်းသွားစေခဲ့သည်။

"ဒီလို အရှိန်အဝါမျိုး ဒီလို အရွယ်အစားမျိုး"

"သေချာတယ်... မြင့်မြတ်သောနယ်မြေ မှော်သားရဲ အစစ်ပဲ"

"ဘုရားရေ... တကယ်ကြီး မြင့်မြတ်သောနယ်မြေ မှော်သားရဲပဲ"

လေလံရုံမှ တာဝန်ခံက မြင့်မြတ်သောနယ်မြေ မှော်သားရဲ၏ အလောင်းအစစ် ဖြစ်ကြောင်း ချက်ချင်း အကဲဖြတ်လိုက်ပြီး ပိုမိုမြင့်မားသော ဈေးနှုန်းရရှိရန် ကြော်ငြာရန် ရက်အနည်းငယ် အချိန်ယူရမည်ဖြစ်ကြောင်း မုန်လဲ့ကို ပြောပြရာ မုန်လဲ့ကလည်း ဘာမှ ကန့်ကွက်စရာ မရှိခဲ့ချေ။

၁၀ ရက်ကြာ ကြိုတင် ကြော်ငြာပြီးနောက် မြေအောက် မိစ္ဆာ ပင့်ကူ ဘုရင်၏ အလောင်းကို ချောမွေ့စွာ လေလံတင်နိုင်ခဲ့ပြီး မြို့တော်ရှိ စွမ်းအားရှင်များ မှူးမတ်များနှင့် သူဌေးများ၏ ရှေ့မှောက်တွင် မိုးပျံမတတ် ဈေးနှုန်းတစ်ခု ရရှိခဲ့သည်။

ရွှေဒင်္ဂါး ၆.၈ ဘီလီယံ။

လေလံရုံ၏ ဝန်ဆောင်ခနှင့် အခွန်အခ ၁၀% ကို နှုတ်ပြီးနောက် မုန်လဲ့မှာ ရွှေဒင်္ဂါး ၆.၁ ဘီလီယံ အသားတင် ရရှိခဲ့သည်။

၁၉.၇ + ၆.၁ = ၂၅.၈ ဘီလီယံ။

မုန်လဲ့၏ ချမ်းသာကြွယ်ဝမှုမှာ အံ့မခန်း ရွှေဒင်္ဂါး ၂၅.၈ ဘီလီယံသို့ ရောက်ရှိသွားပြီး သမိုင်းတွင် တစ်ကြိမ်တစ်ခါမျှ မရှိခဲ့ဖူးသော အမြင့်ဆုံးအမှတ်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။

"စွမ်းရည်အမှတ် ၂၅.၈ ဘီလီယံ"

"မြင့်မြတ်သောနယ်မြေဆီ ခြေချဖို့ ငါ့အတွက် လုံလောက်နေပြီ"

"အတုအယောင် မြင့်မြတ်သောနယ်မြေ ဖြစ်နေရင်တောင်မှ မြင့်မြတ်သောနယ်မြေပါပဲကွာ ဝါး ဟားဟားဟား..."

All Chapters