အခန်း ၁၃၁

အခန်း ၁၃၁။ မိဖုရားရွေးချယ်ခြင်း၊ အားသာချက်ကို စွန့်လွှတ်၍ အားနည်းချက်ကို အသုံးပြုခြင်း

သာမန်လူများ၏ အမြင်တွင် မှော်ပညာဆိုသည်မှာ မျက်လှည့်နှင့် တူသော်လည်း မျက်လှည့်တော့ မဟုတ်ပေ။ အလွန် တောက်ပပြီး ဆွဲဆောင်မှု ရှိသလို ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သတ်ဖြတ်နိုင်စွမ်းလည်း ရှိလေသည်။

သို့သော် မှော်ဆရာများ အားလုံး သိထားသည်မှာ မှော်ပညာဆိုသည်မှာ ထိုမျှလောက် အံ့ဩစရာ မကောင်းလှပေ။ မှော်ပညာ တစ်ခုချင်းစီတိုင်း၏ ထုတ်လွှတ်ပုံနည်းစနစ်မှာ သီးသန့် ရှိလေသည်။

မှော်ဂါထာကို မည်သို့ ရွတ်ဆိုမည်နည်း။

မှော်စွမ်းအင်များကို မည်မျှ ဆွဲယူမည်နည်း။

စွမ်းအင်များကို မည်သို့ စီစဉ်ရမည်နည်း။

အားလုံးတွင် သတ်မှတ်ထားသော ပုံစံများနှင့် နိယာမများ ရှိပြီး နေရာတစ်ခုခုတွင် အနည်းငယ် မှားယွင်းသွားပါက မှော်ပညာ ထုတ်လွှတ်မှု ကျရှုံးသွားမည် ဖြစ်လေသည်။

ဆိုလိုသည်မှာ မီးလုံး မှော်ပညာတွင် မီးလုံး၏ ကိုယ်ပိုင် စီစဉ်ပုံ ရှိပြီး မီးကြာပန်း မှော်ပညာတွင်လည်း ၎င်း၏ ကိုယ်ပိုင် ထုတ်လွှတ်မှု အဆင့်များ ရှိလေသည်။ တစ်ကြိမ် ထုတ်လွှတ်ပြီးပါက ၎င်းတို့မှာ ပုံသေဖြစ်သွားပြီး ထပ်မံ ပြောင်းလဲ၍ မရနိုင်တော့ပေ။

တစ်ခဏတာ မီးလုံး ဖြစ်လိုက်၊ တစ်ခဏတာ မီးကြာပန်း ဖြစ်လိုက် ဆိုသည်မှာ မဖြစ်နိုင်ပေ။ အကယ်၍ မည်သူမဆို ထိုသို့ လုပ်နိုင်သည်ဆိုပါက တောင်းပန်ပါတယ်၊ အဲဒါက လူကို လှည့်စားတဲ့ မျက်လှည့်ပဲ ဖြစ်နိုင်ပြီး တိကျသေချာတဲ့ မှော်ပညာတော့ မဟုတ်ပါဘူး။

ဤသည်မှာ အခြေခံ အကျဆုံး မှော်ပညာ ဗဟုသုတ ဖြစ်လေသည်။

မှော်ဆရာများ အားလုံး၏ အသိပညာလည်း ဖြစ်လေသည်။

သို့သော် ယခုအခါ လူအများ၏ ရှေ့မှောက်တွင် ဤမှော်ပညာ ဗဟုသုတကို မုန်လဲ့က ချိုးဖျက်ပစ်လိုက်လေပြီ။

"မီးလုံးက မီးကြာပန်း ဖြစ်သွားတာလား"

"အဆင့်တစ် မှော်ပညာက အဆင့်ကိုး မှော်ပညာ အဖြစ် ပြောင်းသွားတာလား"

"နဂါးနတ်ဘုရားကို တိုင်တည်ပြီး ပြောရဲပါတယ် ငါ မျက်စိများ မှားနေတာလား"

တစ်ကွင်းလုံး ရုတ်တရက် ဆူညံသွားပြီး အချို့က ပါးစပ် အဟောင်းသား ဖြစ်နေကာ အချို့က မျက်လုံးများကို အဆက်မပြတ် ပွတ်သပ်နေကြပြီး အချို့ကမူ ခုန်ပေါက်တော့မတတ် ဖြစ်နေကြလေသည်။

ပရိသတ်များ အားလုံး အလွန် အံ့ဩတုန်လှုပ်သွားကြလေသည်။

သီးသန့်အခန်းထဲရှိ ဘုရင်ကြီး ဖိလစ် ခြောက်ဆယ့်ခြောက်ဆက်မြောက်၊ မိဖုရားကြီး ဒိုင်ယာနာ၊ ကျောင်းအုပ်ကြီး ဖရက်ဒ်၊ ရွှေရောင်ဆံပင် အဖိုးအိုနှင့် အခြား ကျောင်းအုပ်ကြီးများ အားလုံးလည်း ပါးစပ် အဟောင်းသား ဖြစ်နေကြလေသည်။

အခြားသူများက နားမလည်၍ အံ့ဩနေကြသော်လည်း သူတို့ကမူ ထိုကိစ္စ၏ လျှို့ဝှက်ချက်ကို သိရှိနေသောကြောင့် ယုံကြည်နိုင်စရာ မရှိလောက်အောင် အံ့ဩနေကြခြင်း ဖြစ်လေသည်။

ထုတ်လွှတ်ပြီးသား မီးလုံးက အလိုလိုနေရင်း မီးကြာပန်း အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခြင်းမှာ ကျောက်တုံးက အလိုလိုနေရင်း ရွှေအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်မှာ မဖြစ်နိုင်သကဲ့သို့ပင် ဖြစ်လေသည်။

သို့သော် ဤသည်မှာ လုပ်မရဘူးဟု မဆိုလိုပေ။

ကျောက်တုံးက တကယ်တော့ ရွှေအဖြစ် ပြောင်းလဲနိုင်လေသည်။

မီးလုံးကလည်း မီးကြာပန်း အဖြစ် ပြောင်းလဲနိုင်လေသည်။

နိယာမက လုပ်နိုင်စွမ်း ရှိလေသည်။

နိယာမက လုပ်နိုင်စွမ်း ရှိသည်ကို သိနေသောကြောင့်ပင် သူတို့ အလွန် အံ့ဩတုန်လှုပ်နေကြခြင်း ဖြစ်လေသည်။

"ကျောင်းအုပ်ကြီး ဖရက်ဒ် ဒီကောင်လေးက ဘယ်တုန်းက နိယာမကို နားလည်သွားတာလဲ"

ဖိလစ် ခြောက်ဆယ့်ခြောက်ဆက်မြောက်က ကျောင်းအုပ်ကြီး ဖရက်ဒ်ကို ကြည့်လိုက်ရာ မျက်လုံးများထဲတွင် အံ့ဩတုန်လှုပ်မှုများ ပြည့်နှက်နေလေသည်။ သူက မီးနဂါး တစ်ကောင် ဖြစ်ပြီး မီးဓာတ် နိယာမကို အဓိက လေ့ကျင့်နေသူ ဖြစ်ရာ အားလုံးထဲတွင် စကားပြောခွင့် အရှိဆုံးသူ ဖြစ်လေသည်။

မီးလုံးက မီးကြာပန်း အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခြင်းမှာ မီးဓာတ် နိယာမနှင့် သေချာပေါက် သက်ဆိုင်နေလေသည်။ အပေါ်ယံမျှသာ ဖြစ်ပြီး မီးဓာတ် နိယာမ၏ အပေါ်ယံလွှာလေးကိုသာ ထိတွေ့မိခြင်း ဖြစ်သော်လည်း နိယာမ ဆိုသည်မှာ နိယာမပင် ဖြစ်ပြီး နိယာမနှင့် သက်ဆိုင်သွားပါက ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကဲ့သို့ ကွာခြားသွားပြီ ဖြစ်လေသည်။

"အရှင်မင်းကြီး အမှန်အတိုင်း ပြောရရင် ကျွန်တော်လည်း မသိပါဘူး"

ကျောင်းအုပ်ကြီး ဖရက်ဒ်က ခေါင်းခါကာ ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်ပြီး "သူက အဆင့်ကိုး မဟာမှော်ဆရာကြီး ဆိုတာပဲ သိထားတာ သူ နိယာမကို နားလည်နိုင်မယ်လို့ တစ်ခါမှ မစဉ်းစားဖူးဘူးလေ သူက အရမ်း ငယ်လွန်းတယ်" ဟု ပြန်ဖြေလိုက်လေသည်။

ဖိလစ် ခြောက်ဆယ့်ခြောက်ဆက်မြောက်က ဖြည်းညင်းစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး "ဟုတ်တာပေါ့ တကယ်ကို အရမ်း ငယ်လွန်းတယ် အသက် ၁၆ နှစ်နဲ့ အဆင့်ကိုး မဟာမှော်ဆရာကြီး ဖြစ်လာတာကိုက အလွန် အံ့ဩစရာ ကောင်းနေပြီ နိယာမကို နားလည်ဖို့ဆိုတာ ပိုပြီးတော့တောင် မဖြစ်နိုင်ဘူး" ဟု ပြောလိုက်လေသည်။

ကျောင်းအုပ်ကြီးများကလည်း အဆက်မပြတ် ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြပြီး သူတို့၏ မျက်နှာထားမှာ အလွန် ရှုပ်ထွေးနေလေသည်။

၁၆ နှစ်။

ဘယ်လောက်တောင် ငယ်ရွယ်သေးတဲ့ အရွယ်လဲ။

လူအများစုက ၁၆ နှစ် အရွယ်မှာ ကျောင်းစတက်ကာ မှော်ပညာ အခြေခံကို သင်ယူနေဆဲသာ ရှိသေးသည်။ နိယာမကို နားလည်ဖို့ ဆိုသည်မှာ အလွန် ဝေးကွာလွန်းလှပေသည်။

"နိယာမကို နားလည်နေပြီပဲ"

ဖိလစ် ခြောက်ဆယ့်ခြောက်ဆက်မြောက်၏ မျက်လုံးများ တောက်ပလာပြီး "ဒီကောင်လေး မြင့်မြတ်သော နယ်မြေကို တက်လှမ်းဖို့ ဆိုတာ အချိန် ပြဿနာပဲ ရှိတော့တယ်" ဟု ပြောလိုက်လေသည်။

"အရှင်မင်းကြီး ပြောတာ အလွန် မှန်ကန်လှပါတယ်"

အားလုံးက လေးနက်စွာ ထောက်ခံလိုက်ကြသည်။ အဆင့်ကိုး မဟာမှော်ဆရာကြီး တစ်ယောက် မြင့်မြတ်သော နယ်မြေသို့ တက်လှမ်းရန် စိတ်စွမ်းအင်၊ မှော်စွမ်းအင် စုဆောင်းမှုနှင့် နိယာမ နားလည်မှု သုံးခုစလုံး ပြည့်စုံရန် လိုအပ်လေသည်။

ထိုအထဲတွင် နိယာမ နားလည်မှုမှာ အခက်ခဲဆုံး ဖြစ်ပြီး အဆင့်ကိုး စွမ်းအားရှင် အများစုမှာ တစ်သက်လုံး ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ အရှိန်အဝါကို နားလည်အောင် ကြိုးစားနေကြသော်လည်း သေသည်အထိ နိယာမ၏ တံခါးဝကိုပင် မထိတွေ့နိုင်ခဲ့ကြပေ။

သို့သော် မုန်လဲ့မှာမူ မတူညီပေ။ သူက မီးဓာတ် နိယာမကို နားလည်နေပြီ ဖြစ်ရာ နောက်ထပ် လိုအပ်သည်မှာ စိတ်စွမ်းအင်နှင့် မှော်စွမ်းအင် စုဆောင်းမှုကို မြှင့်တင်ရန်သာ ဖြစ်ပြီး မြင့်မြတ်သော နယ်မြေသို့ တက်လှမ်းရန်မှာ ရေစီးကြောင်းအတိုင်း သွားရုံသာ ဖြစ်လေသည်။

ဆိုလိုသည်မှာ မုန်လဲ့က မြင့်မြတ်သော နယ်မြေသို့ သေချာပေါက် ရောက်ရှိမည် ဖြစ်ပြီး ထိုအချိန်မှာလည်း မဝေးတော့ပေ။

"ဒီလိုမျိုး ပါရမီထူးချွန်တဲ့ သူက ကိုးလေးနဲ့ တကယ်ကို လိုက်ဖက်တယ်"

ဖိလစ် ခြောက်ဆယ့်ခြောက်ဆက်မြောက်က ရုတ်တရက် နောက်လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး အနောက်ဘက်ရှိ ချစ်စရာကောင်းသော မိန်းကလေးကို နူးညံ့စွာ မေးလိုက်လေသည်။ "ကိုးလေး သမီး ဒီ မုန်လဲ့ကို ဘယ်လိုထင်လဲ"

"ခမည်းတော်..."

ချစ်စရာကောင်းသော မိန်းကလေး၏ မျက်နှာ ချက်ချင်း နီရဲသွားလေတော့သည်။

...

"ဝုန်း ဝုန်း ဝုန်း"

မီးတောက်များ ပြင်းထန်စွာ လောင်ကျွမ်းနေပြီး မီးကြာပန်း ရောက်ရှိသွားသော နေရာတိုင်းရှိ ဆူးများပါသော နွယ်ပင်များ အားလုံး ပြာကျသွားကာ တိုက်ပွဲစင်မြင့် အနှံ့အပြားရှိ အနီရောင် ပန်းပွင့်များလည်း ပြာအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားလေသည်။

အစိမ်းရောင် နဂါးလူသား ချန်စတာ၏ တုံ့ပြန်မှုမှာ အလွန် မြန်ဆန်လှပြီး မီးကြာပန်းနှင့် ထိမှန်မည့် အခိုက်အတန့်တွင် မီးပင်လယ်ထဲမှ ခုန်ထွက်သွားနိုင်ခဲ့သည်။ ဆံပင် အနည်းငယ် မီးလောင်သွားသည်မှလွဲ၍ ကြီးမားသော ဒဏ်ရာ မရခဲ့ပေ။

သူ၏ အစွမ်းထက်သော ခန္ဓာကိုယ် ကြံ့ခိုင်မှုက ဤအခိုက်အတန့်တွင် အထင်းသား ပေါ်လွင်နေလေသည်။

သို့သော် ယခုအခါတွင် ချန်စတာက မုန်လဲ့ကို အလွန် ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်သော မျက်နှာဖြင့် ကြည့်နေပြီး "မီးလုံးက အဆင့်ကိုး မှော်ပညာ မီးကြာပန်း အဖြစ် ပြောင်းသွားတယ် ဟုတ်လား မင်း ဘယ်လို လုပ်လိုက်တာလဲ" ဟု မေးလိုက်လေသည်။

"ဟက်ဟက်"

မုန်လဲ့က အပြုံးလေးဖြင့်သာ တုံ့ပြန်လိုက်သော်လည်း ရင်ထဲတွင်မူ အလွန် အံ့အားသင့်နေမိသည်။ ခုနက သူက မီးလုံး၏ စွမ်းအားကို မြှင့်တင်ရန် အနီရောင် မျဉ်းကြောင်း အချို့ကို အနည်းငယ် ဆွဲလိုက်ရုံသာ ရှိသေးရာ ချက်ချင်း ဤသို့ ဖြစ်သွားခြင်း ဖြစ်လေသည်။

"နိယာမ ဆိုတဲ့ နာမည်နဲ့ တကယ်ကို လိုက်ဖက်တာပဲ"

"စွမ်းအားက တကယ်ကို ကြောက်စရာ ကောင်းတယ်"

မုန်လဲ့သည် နိယာမ ဟူသော စကားလုံး နှစ်လုံး၏ အဓိပ္ပာယ်ကို ပိုမို နက်ရှိုင်းစွာ နားလည်သွားလေသည်။ နောက်ဆုံးတွင် လေ့ကျင့်သူများ အားလုံးက နိယာမကို နားလည်အောင် အဘယ်ကြောင့် ကြိုးစားရသည်ကိုလည်း သဘောပေါက်သွားလေသည်။

ယခုလေးတင် ဖြစ်ပျက်သွားသော အရာက အကောင်းဆုံး သက်သေပင် ဖြစ်လေသည်။

"ကောင်စုတ်လေး မင်း ဘယ်တုန်းက မီးဓာတ် နိယာမကို နားလည်သွားတာလဲ" အဖိုးအို၏ အသံက ခေါင်းထဲတွင် ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ၏ စကားသံများတွင် အလွန် အံ့ဩတုန်လှုပ်မှုများ ပြည့်နှက်နေလေသည်။

"ဒီကိစ္စကို နောက်မှ ပြောကြတာပေါ့ ကျွန်တော် အရင်ဆုံး ဒီပြိုင်ပွဲကို နိုင်အောင် တိုက်လိုက်ဦးမယ်"

မုန်လဲ့က ချန်စတာကို ကြည့်လိုက်ပြီး လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ မီးနဂါး အကောင်ရေ အနည်းငယ် ရုတ်တရက် ပေါ်လာပြီး လမ်းကြောင်း အသီးသီးမှ ပြေးဝင်သွားကြလေသည်။

ယခင်က သင်ခန်းစာများကြောင့် ချန်စတာက ဤမီးနဂါးများကို အထင်သေးရဲခြင်း မရှိတော့ဘဲ လျင်မြန်စွာ ရှောင်တိမ်းကာ မီးနဂါးများ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ရှောင်တိမ်းရင်း မုန်လဲ့ဆီသို့ ကြမ်းတမ်းစွာ ပြေးဝင်လာလေသည်။

"မင်းက အဆင့်ကိုး မဟာမှော်ဆရာကြီး ဖြစ်တော့ ခန္ဓာကိုယ်က သေချာပေါက် အားနည်းမှာပဲ ငါ မင်းအနားကို ကပ်နိုင်ရင် မင်း သေပြီသာ မှတ်တော့"

ချန်စတာ၏ မျက်လုံးများ အေးစက်နေပြီး အမြန်နှုန်းကို အမြင့်ဆုံးအထိ တင်လိုက်ရာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း မုန်လဲ့ရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာလေသည်။ ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူ၏ အစွမ်းထက်သော ခန္ဓာကိုယ်ကို နောက်တစ်ကြိမ် အပြည့်အဝ ပြသလိုက်ပြန်သည်။

"ငါနဲ့ အနီးကပ် တိုက်ချင်တာလား"

မုန်လဲ့က ဟက်ဟက် ရယ်လိုက်ပြီး မှော်ပညာ ဆက်လက် မထုတ်လွှတ်တော့ဘဲ မတ်တတ်ရပ်ကာ ချန်စတာ ပြေးဝင်လာသည်ကို စောင့်နေလိုက်လေသည်။

"ဟင်"

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ချန်စတာ၏ မျက်လုံးအိမ်များ ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး မကောင်းသော ခံစားချက်တစ်ခု ရုတ်တရက် ဝင်ရောက်လာလေသည်။ "ဒီကောင် ဘာကြံနေတာလဲ ဘာလို့ မတ်တတ်ရပ်နေတာလဲ"

သို့သော် မြားက လေးကြိုးပေါ် ရောက်နေပြီ ဖြစ်ရာ မပစ်၍ မရတော့ပေ။ ချန်စတာက ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်ပြီး အမြင့်သို့ ခုန်တက်ကာ ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုလုံးရှိ ကြွက်သားများ တုန်ခါသွားပြီး အားအင် အားလုံးကို ညာဘက် လက်သီးဆီသို့ စုစည်းလိုက်လေသည်။

တောင်ကို ခွဲမည့် အားအင်။

လက်သီး တစ်ချက် ထိုးချလိုက်သည်။

"ကောင်လေး ငါ့လက်သီးကို မြည်းစမ်းကြည့်လိုက်"

ကြမ်းတမ်းသော လက်သီးက မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ရောက်ရှိလာပြီး အရာအားလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်မည့် အရှိန်အဝါဖြင့် မုန်လဲ့ဆီသို့ ပြေးဝင်လာလေသည်။

အဆင့်ကိုး စွမ်းအားရှင်၏ ခွန်အားက မည်မျှ ကြောက်စရာ ကောင်းသနည်း။ ဤလက်သီးသာ ထိမှန်သွားပါက မည်သည့် မဟာမှော်ဆရာကြီးမဆို သေချာပေါက် သေဆုံးသွားမည် ဖြစ်လေသည်။

"လာစမ်း"

အရေးကြီးသော အခိုက်အတန့်တွင် မုန်လဲ့က လူတိုင်းကို အံ့အားသင့်သွားစေမည့် လှုပ်ရှားမှု တစ်ခုကို ပြုလုပ်လိုက်လေသည်။ သူက ဘယ်ခြေကို ရှေ့သို့ ထုတ်ကာ ညာခြေကို နောက်သို့ ဆုတ်လိုက်ပြီး ခါးကို နှိမ့်ကာ မြင်းစီးဟန် ယူလိုက်ပြီးနောက် လက်သီး တစ်ချက်ဖြင့် ပြန်လည် တုံ့ပြန်လိုက်လေသည်။

"ဘာ"

"သူ ရူးနေပြီလား"

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ လူများ အားလုံး ခုန်ပေါက်တော့မတတ် ဖြစ်သွားကြပြီး မုန်လဲ့ကို အားပေးနေကြသော သခင်မလေးများ၊ အထက်တန်းလွှာ အမျိုးသမီးများ အားလုံး လက်နှစ်ဖက်ကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ထားကာ ရင်ဘတ်ကို ဖိထားကြပြီး သတ္တိနည်းသူများမှာ မျက်လုံးများပင် မှိတ်ထားလိုက်ကြလေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သီးသန့်အခန်းထဲရှိ ဖိလစ် ခြောက်ဆယ့်ခြောက်ဆက်မြောက်နှင့် အခြားသူများလည်း မျက်မှောင်ကြုတ်သွားကြပြီး မုန်လဲ့၏ လုပ်ရပ်ကို လုံးဝ နားမလည်နိုင် ဖြစ်နေကြလေသည်။

မုန်လဲ့၏ အားသာချက်မှာ မှော်ပညာ ဖြစ်လေသည်။

ချန်စတာ၏ အားသာချက်မှာ ခန္ဓာကိုယ် ဖြစ်လေသည်။

ကိုယ့်ရဲ့ အားနည်းချက်နဲ့ ရန်သူရဲ့ အားသာချက်ကို သွားတိုက်တာလား။

ဒါ သေချင်လို့ လုပ်တာ မဟုတ်ဘူးလား။

"ဖရက်ဒ် ဒီကောင်လေး ဘာကြံနေတာလဲ" ခန္ဓာကိုယ် ကြီးမားထွားကျိုင်းသော အဖိုးအိုက မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ "သူ အသက်မရှင်ချင်တော့ဘူးလား" ဟု မေးလိုက်လေသည်။

"မင်းက ငါ့ကို မေးနေတော့ ငါက ဘယ်သူ့ကို သွားမေးရမှာလဲ"

ကျောင်းအုပ်ကြီး ဖရက်ဒ်၏ မျက်နှာမှာ ရှုံ့မဲ့နေပြီး ရူးတော့မတတ် ဖြစ်နေလေသည်။