အခန်း ၁၃၅

အခန်း ၁၃၅။ အင်အားချင်း ယှဉ်ပြိုင်ခြင်း၊ တားမြစ်မှော်ပညာ ကျဆင်းလာခြင်း

ဖရန်စစ်က တိုက်ပွဲစင်မြင့်ပေါ်တွင် ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားစွာ ရပ်နေလေသည်။ ငွေရောင် သံချပ်ကာကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ငွေရောင် ဓားရှည်ကို ကိုင်ဆောင်ထားကာ အရပ်မြင့်မြင့်နှင့် ချောမောသော မျက်နှာထားကြောင့် ရှေးခေတ်က အချောဆုံး လူနှစ်ယောက် ပြန်လည်မွေးဖွားလာသည်ဟုပင် ထင်မှတ်ရလေသည်။

သူ စင်ပေါ်တက်လာသည်နှင့် အထက်တန်းလွှာ အမျိုးသမီးများ အားလုံး၏ အကြည့်များကို ဖမ်းစားနိုင်ခဲ့ပြီး သူတို့၏ ပါးစပ်များမှ သွားရည်များပင် ကျမတတ် ဖြစ်နေကြလေသည်။

"ဝါး အရမ်း ချောတာပဲ..."

"သူက အရမ်းကို ကြည့်ကောင်းတာပဲ"

"ဒီလူက တကယ်ကို မျက်နှာချောလေး ရထားတာပဲ"

သီးသန့်အခန်းထဲရှိ ဖိလစ် ခြောက်ဆယ့်ခြောက်ဆက်မြောက်နှင့် အခြားသူများပင်လျှင် ဖရန်စစ်၏ ချောမောမှုကို ချီးကျူးလိုက်ကြလေသည်။

ကောင်းကင်ယံတိုက်ကြီးတွင် စွမ်းအားက အဓိက ဖြစ်သော်လည်း အလှအပကို မြတ်နိုးခြင်းက လူသားများ၏ သဘာဝ ဖြစ်ရာ ရုပ်ရည်ချောမောသူများက မည်သည့်လောကတွင်မဆို အားသာချက် ရရှိကြလေသည်။

"ငါ အံ့ဩမိတာက သူက ဘာလို့ ဟိုကောင်စုတ်လေးကို စိန်ခေါ်ရတာလဲ စိတ်ဝင်စားစရာပဲ ဒီတစ်ခါတော့ တကယ်ကို စိတ်ဝင်စားစရာပဲ"

ဖိလစ် ခြောက်ဆယ့်ခြောက်ဆက်မြောက်က စားပွဲကို ဖြည်းညင်းစွာ ခေါက်လိုက်ပြီး မျက်နှာပေါ်တွင် စိတ်ဝင်စားသော အပြုံးများ ပေါ်လာလေသည်။

"အရှင်မင်းကြီး ပြောတာ မှန်ပါတယ် ဒီနှစ်ယောက်က တစ်ယောက်က ရေခဲစွမ်းအားကို နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း နားလည်ထားပြီး မြင့်မြတ်သောနယ်မြေအောက်မှာ ပြိုင်ဘက်ကင်းတယ်"

"နောက်တစ်ယောက်က ပိုပြီး အံ့ဩစရာကောင်းတယ် နိယာမကို တိုက်ရိုက် နားလည်သွားပြီး အဆင့်ကိုး မှော်ပညာကို ချက်ချင်း ထုတ်လွှတ်နိုင်တယ် ခန္ဓာကိုယ်ကလည်း မဆိုးဘူး။ သူတို့နှစ်ယောက် တွေ့ကြတာက တကယ်ကို အင်အားချင်း ယှဉ်ပြိုင်တဲ့ ပြင်းထန်တဲ့ တိုက်ပွဲတစ်ခုပဲ"

"မုန်လဲ့ဆိုတဲ့ ကောင်လေးက မီးဓာတ် နိယာမကို နားလည်ထားပြီးပြီ ဆိုတော့ ပါရမီပိုင်းမှာ ဖရန်စစ်ထက် အများကြီး သာနေတယ်"

"သူ့ရဲ့ တစ်ခုတည်းသော အားနည်းချက်က လေ့ကျင့်တဲ့ အချိန်က အရမ်း တိုလွန်းပြီး မှော်နဲ့ ကိုယ်ခံပညာ နှစ်မျိုးစလုံးကို ရောနှော လေ့ကျင့်ထားတာပဲ"

ခန္ဓာကိုယ် ကြီးမားထွားကျိုင်းသော အဖိုးအိုက မုတ်ဆိတ်မွေးများကို ပွတ်သပ်ကာ "ဒါကြောင့် သူ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်၊ စိတ်စွမ်းအင်နဲ့ မှော်စွမ်းအင် စုဆောင်းမှုတွေက အထွတ်အထိပ်ကို မရောက်သေးဘူး ဒါက ဖရန်စစ်ကို အနိုင်ရဖို့ အခွင့်အရေး ပေးလိုက်တာပဲ" ဟု ရှင်းပြလိုက်လေသည်။

"ဟုတ်တယ် ဖရန်စစ်က မုန်လဲ့ကို အနိုင်ယူချင်ရင် အခုအချိန်က အကောင်းဆုံး အချိန်ပဲ မဟုတ်ရင် ဒီကောင်လေးက သူ့ရဲ့ စွမ်းရည်တွေ အားလုံးကို အထွတ်အထိပ်အထိ လေ့ကျင့်ပြီး မြင့်မြတ်သောနယ်မြေကို ရောက်သွားရင်တော့ ဖရန်စစ်က အနိုင်ရဖို့ အခွင့်အရေး တစ်စက်လေးမှ ရှိမှာ မဟုတ်တော့ဘူး"

ကျောင်းအုပ်ကြီးများက အသီးသီး မှတ်ချက်ချလိုက်ကြပြီး မျက်လုံးများထဲတွင် စိတ်ဝင်စားမှုများ ပြည့်နှက်နေလေသည်။ မုန်လဲ့က နိယာမ နားလည်မှုအပိုင်းတွင် ဖရန်စစ်ထက် သိသိသာသာ သာလွန်နေပြီး ၎င်းမှာ သူ၏ အားသာချက် ဖြစ်လေသည်။

သူ၏ အားနည်းချက်မှာ အသက်ငယ်လွန်းခြင်း၊ လေ့ကျင့်သည့် အချိန်တိုလွန်းခြင်းနှင့် စွမ်းရည်များ အားလုံး အထွတ်အထိပ်သို့ မရောက်သေးခြင်း ဖြစ်ပြီး ထိုအချက်များက ဖရန်စစ်အောက် နိမ့်ကျနေလေသည်။

ဖရန်စစ်က မုန်လဲ့ကို အနိုင်ယူချင်ပါက ယခုအချိန်က အကောင်းဆုံး အချိန် ဖြစ်ပြီး နောက်ဆုံး အခွင့်အရေးလည်း ဖြစ်လေသည်။

...

သီးသန့်အခန်းထဲရှိ ဆွေးနွေးမှုများကို မုန်လဲ့ မသိနိုင်ပေ။ သူက ယခုအခါ အလွန် ရူးသွပ်နေပြီး ဒေါသထွက်ကာ လူတွေကို ရိုက်နှက်ချင်စိတ်များ ပေါက်နေလေသည်။

တိုက်ပွဲစင်မြင့်ပေါ်သို့ တစ်လှမ်းချင်း တက်လာပြီးနောက် မုန်လဲ့က ဖရန်စစ်ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး ပြိုင်ပွဲဝင်များ ထိုင်နေသော နေရာကို လှည့်ကြည့်ကာ "ငါ့ကို စိန်ခေါ်ချင်တဲ့သူ ဘယ်သူရှိသေးလဲ တစ်ခါတည်း အကုန် လာခဲ့ကြစမ်း" ဟု အော်ဟစ်လိုက်လေသည်။

"..."

မုန်လဲ့၏ အသံက သိပ်မကျယ်သော်လည်း တိုက်ပွဲကွင်း တစ်ခုလုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွားပြီး လူတိုင်း၏ နားထဲသို့ ရှင်းလင်းစွာ ဝင်ရောက်သွားလေသည်။

အားလုံး ကြောင်အမ်းသွားကြလေသည်။

"ဒီကောင်လေး ဘာပြောလိုက်တာလဲ"

ဖိလစ် ခြောက်ဆယ့်ခြောက်ဆက်မြောက်က သူ၏ နားကို ကလော်လိုက်ပြီး သူ ကြားရတာ မှားသွားသည်ဟု ထင်လိုက်လေသည်။ ကျောင်းအုပ်ကြီးများ အားလုံးလည်း မျက်နှာချင်းဆိုင် ကြည့်လိုက်ကြလေသည်။ 'ငါ့ကို စိန်ခေါ်ချင်တဲ့သူ ဘယ်သူရှိသေးလဲ တစ်ခါတည်း အကုန် လာခဲ့ကြစမ်း ဟုတ်လား'

'ချီးပဲ’

'ဒါက လူပြောတဲ့ စကားလား’

"ဒီကောင်လေးက အရမ်း မောက်မာလွန်းတယ်"

ခန္ဓာကိုယ် ကြီးမားထွားကျိုင်းသော အဖိုးအို၏ မျက်နှာ မည်းမှောင်သွားပြီး "ဖရန်စစ်ကို ဒီလိုမျိုး စော်ကားရဲတယ် အနိုင်ကျင့်လွန်းအားကြီးတယ်" ဟု ပြောလိုက်လေသည်။

"ဒီလောက် ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ်နဲ့ ဒီလောက် မောက်မာနေတာ ပါရမီရှင်တွေရဲ့ စရိုက်က ဒီလိုပဲ ထူးဆန်းနေတတ်တာလား..."

ဒီတစ်ကြိမ်တွင်တော့ ကျောင်းအုပ်ကြီး ဖရက်ဒ်လည်း ဘာပြောရမှန်း မသိတော့ပေ။ အမှန်အတိုင်း ပြောရလျှင် သူလည်း မုန်လဲ့က မောက်မာလွန်းသည်ဟု ထင်နေမိသည်။

ဒါက အတိအလင်း စော်ကားလိုက်တာပဲ။

ထင်တဲ့အတိုင်းပါပဲ။

ဖရန်စစ် ဒေါသထွက်သွားပြီး အကြည့်များက အေးစက်သွားကာ မျက်လုံးများထဲမှ အေးစက်သော အလင်းတန်းများ ဖြာထွက်လာပြီး "သေချင်နေတာလား" ဟု အော်ဟစ်လိုက်လေသည်။

အေးစက်သော အသံက တိုက်ပွဲကွင်းထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်နေဆဲမှာပင် ဖရန်စစ်က ထိုနေရာမှ ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။

"ရှလွင်"

ဓားကို ဓားအိမ်မှ ဆွဲထုတ်လိုက်သော အသံ ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် အေးစက်သော အလင်းတန်းများ တောက်ပနေသည့် ဓားသွားက မုန်လဲ့၏ လည်ပင်းရှေ့ စင်တီမီတာ အနည်းငယ် အကွာသို့ ရောက်ရှိလာလေသည်။

"အရမ်း မြန်တယ်"

လည်ပင်းပေါ်မှ အေးစက်သော ဓားအလင်းတန်းကို ခံစားလိုက်ရပြီး မုန်လဲ့က နောက်သို့ အမြန် ဆုတ်လိုက်ရာ နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ဆယ်မီတာ အကွာသို့ ရောက်ရှိသွားလေသည်။

"ငါ့ကို သတ်ချင်တာလား အရမ်းကောင်းတယ်" မုန်လဲ့၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အေးစက်သော အလင်းတန်းများ တောက်ပသွားပြီး နှုတ်မှ စကားလုံး သုံးလုံးကို ဖြည်းညင်းစွာ ထုတ်ပြောလိုက်လေသည်။ "ကြယ်ပျံ ကျဆင်းခြင်း"

စကားသံ အဆုံးတွင် တိုက်ပွဲကွင်း၏ အထက်ကောင်းကင်၌ အက်ကွဲကြောင်း တစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်လာပြီး အမှောင်ထုများဖြင့် ပြည့်နှက်ကာ အောက်ခြေ မမြင်ရလောက်အောင် နက်ရှိုင်းနေပြီး လူတစ်ယောက်က အတင်းအဓမ္မ ဆွဲဖြဲလိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်နေလေသည်။

"ဒါက..."

တစ်ကွင်းလုံးရှိ ပရိသတ်များ ပြိုင်တူ အော်ဟစ်လိုက်ကြလေသည်။

မြင့်မြတ်သောနယ်မြေ စွမ်းအားရှင် အများအပြား၏ မျက်နှာများ ချက်ချင်း ပျက်ယွင်းသွားကြလေသည်။

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် မီတာ ရာချီ အချင်းရှိပြီး အမည်းရောင် မီးတောက်များဖြင့် ရစ်ပတ်ထားသော ဧရာမ ကြယ်ပျံကြီး တစ်ခုက အက်ကွဲကြောင်းကို ဖြတ်သန်းကာ လျှပ်စီးအလား အမြန်နှုန်းဖြင့် တိုက်ပွဲစင်မြင့်ဆီသို့ ပြုတ်ကျလာလေသည်။

ကျဆင်းလာသော လမ်းတစ်လျှောက်တွင် ကျယ်လောင်သော မိုးခြိမ်းသံကြီးများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ပရိသတ်များ အားလုံး နားများ အူသွားကာ ဦးနှောက်များ မူးဝေသွားပြီး မိုးခြိမ်းသံကြီးကိုသာ ကြားနေရလေတော့သည်။

"ချီးပဲ"

"မီးဓာတ် တစ်ခုတည်း တားမြစ်မှော်ပညာ ကြယ်ပျံ ကျဆင်းခြင်း"

"ရူးနေတာလား သူက ရူးနေတာပဲ"

ခန္ဓာကိုယ် ကြီးမားထွားကျိုင်းသော အဖိုးအိုက ဒေါသတကြီး ဆဲဆိုလိုက်ပြီး သီးသန့်အခန်းထဲမှ ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။

"တား... တားမြစ်မှော်ပညာ"

ဖရန်စစ်က အဆက်မပြတ် ကျဆင်းလာသော အမည်းရောင် ကြယ်ပျံကြီးကို ကြောင်အမ်းအမ်း ကြည့်နေပြီး ကြယ်ပျံကြီးပေါ်မှ ထွက်ပေါ်လာသော ကြောက်မက်ဖွယ် သတ်ဖြတ်နိုင်စွမ်းကို ခံစားလိုက်ရကာ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်း ဖြူရော်သွားလေတော့သည်။

"ငါ သေရတော့မှာလား"

ဖရန်စစ်၏ ခေါင်းထဲတွင် ဤအတွေးတစ်ခုသာ ကျန်ရှိတော့ပြီး အမည်းရောင် ကြယ်ပျံကြီး တဖြည်းဖြည်း နီးကပ်လာသည်ကိုသာ ကြည့်နေနိုင်တော့သည်။

လွတ်မြောက်လို့ မရတော့ဘူးဆိုတာ သူ သိလိုက်လေသည်။

ဒီလောက် ကြီးမားတဲ့ ကြယ်ပျံကြီး။

ဒီလောက် နီးကပ်တဲ့ အကွာအဝေး။

လုံးဝ လွတ်မြောက်လို့ မရနိုင်တော့ပေ။

မီတာ ဆယ်ဂဏန်း အကွာအဝေးမှာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ရောက်ရှိလာပြီး ခေါင်းပေါ်သို့ ရောက်ရှိလာလေသည်။ ဖရန်စစ်က သူ သေရတော့မည်ဟု ထင်နေစဉ်မှာပင် ကြီးမားထွားကျိုင်းသော ပုံရိပ်တစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်လာလေသည်။

"ကွဲစမ်း"

ကျယ်လောင်သော ဟိန်းဟောက်သံ တစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

လက်သီး တစ်ချက် ထိုးချလိုက်သည်။

"ဝုန်း"

ဝုန်း ဟူသော အသံနှင့်အတူ အမည်းရောင် ကြယ်ပျံကြီး ချက်ချင်း ကွဲကြေသွားပြီး မရေမတွက်နိုင်သော အမည်းရောင် သဲမှုန်လေးများ အဖြစ် ပြောင်းလဲကာ လွင့်စင်ကျဆင်းလာလေသည်။

ခန္ဓာကိုယ် ကြီးမားထွားကျိုင်းသော အဖိုးအိုက တိုက်ပွဲစင်မြင့်ပေါ်တွင် ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားစွာ ရပ်နေပြီး အဝတ်အစားများက လေထဲတွင် လွင့်ဝဲနေလေသည်။

"ကျောင်း... ကျောင်းအုပ်ကြီး"

ဖရန်စစ်က ထိုအဖိုးအိုကို ကြောင်အမ်းအမ်း ကြည့်နေပြီး လည်ချောင်းထဲမှ အသံများ ထွက်လာလေသည်။

"ဟွန်း"

ခန္ဓာကိုယ် ကြီးမားထွားကျိုင်းသော အဖိုးအိုက ဖရန်စစ်ကို တစ်ချက် စွေကြည့်လိုက်ပြီးနောက် မုန်လဲ့ကို ကြည့်ကာ မျက်နှာမှာ အလွန် မည်းမှောင်နေလေသည်။ "ကလေးလေး ဒီနေရာမှာ တားမြစ်မှော်ပညာကို သုံးရဲတယ် မင်း သတ္တိ အရမ်း ကောင်းနေပြီပဲ"

"ဟက်ဟက်"

မုန်လဲ့က ဂရုမစိုက်သလို ပြုံးလိုက်ပြီး "ဘာမှ မဖြစ်ပါဘူး မဟုတ်လား" ဟု ပြန်ပြောလိုက်လေသည်။

သို့သော် မုန်လဲ့၏ ရင်ထဲတွင်မူ အလွန် အံ့ဩတုန်လှုပ်နေမိသည်။ ကြယ်ပျံ ကျဆင်းခြင်း ဆိုသည်မှာ မီးဓာတ် တစ်ခုတည်း တိုက်ခိုက်ရေး တားမြစ်မှော်ပညာ ဖြစ်ပြီး စွမ်းအားမှာ ပြိုင်ဘက်ကင်းလှသည်။

သာမန် မြင့်မြတ်သောနယ်မြေ စွမ်းအားရှင်များပင် အလွယ်တကူ မခံနိုင်သော်လည်း ဤအဖိုးအိုက လက်သီး တစ်ချက်တည်းဖြင့် အမှုန့်ဖြစ်အောင် ရိုက်ခွဲနိုင်ခဲ့ရာ အဖိုးအို၏ စွမ်းအားမှာ တကယ်ကို အံ့ဩစရာ ကောင်းလှပေသည်။

"ဟွန်း"

ခန္ဓာကိုယ် ကြီးမားထွားကျိုင်းသော အဖိုးအိုက အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားလေတော့သည်။

"ထပ်တိုက်ဦးမလား"

မုန်လဲ့က ဖရန်စစ်ကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်လေသည်။

"မလိုတော့ဘူး ငါ ရှုံးပြီ"

ဖရန်စစ်က မုန်လဲ့ကို နက်ရှိုင်းစွာ ကြည့်လိုက်ပြီး နောက်လှည့်မကြည့်ဘဲ တိုက်ပွဲစင်မြင့်ပေါ်မှ ဆင်းသွားလေသည်။ သို့သော် သူ၏ အသံကတော့ ထွက်ပေါ်လာလေသည်။ "ဒါပေမယ့် မင်း စောင့်နေလိုက် တစ်နေ့နေ့ကျရင် ငါ မင်းကို သေချာပေါက် အနိုင်ယူမယ်"

"ဟက်ဟက်"

မုန်လဲ့က နှုတ်ခမ်းကို တွန့်လိုက်ပြီး ချက်ချင်း မထွက်သွားသေးဘဲ ပြိုင်ပွဲဝင်များ ထိုင်နေသော နေရာကို ကြည့်လိုက်လေသည်။ "နောက်ထပ် ဘယ်သူ ရှိသေးလဲ ရှိရင် တစ်ခါတည်း အကုန် လာခဲ့ကြ ငါ မင်းတို့နဲ့ အချိန်ဖြုန်းနေဖို့ အားမနေဘူး"

"..."

ပြိုင်ပွဲဝင်များ ထိုင်နေသော နေရာမှာ အလွန် တိတ်ဆိတ်နေပြီး ပြိုင်ပွဲဝင်များ အားလုံး ပြိုင်တူ ခေါင်းငုံ့သွားကြလေသည်။ မုန်လဲ့၏ အရှိန်အဝါကို ရင်ဆိုင်ရဲသူ တစ်ယောက်မှ မရှိသလို မုန်လဲ့ကို စိန်ခေါ်ရဲသူလည်း တစ်ယောက်မှ မရှိတော့ပေ။

'စိန်ခေါ်မယ် ဘုရားရေ အသက်မရှင်ချင်တော့ဘူးလား’

စိန်ခေါ်မယ်တဲ့။

ပြိုင်ပွဲဝင်များ အားလုံး ခုနက ကြယ်ပျံ ကျဆင်းခြင်း မှော်ပညာကြောင့် အလွန် ကြောက်ရွံ့သွားကြလေပြီ။ အချို့က ၎င်းမှာ တားမြစ်မှော်ပညာ ဖြစ်ကြောင်း သိကြပြီး အချို့က မသိကြသော်လည်း ထိုအချက်က ကြယ်ပျံ ကျဆင်းခြင်း မှော်ပညာ၏ ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအားကို လျှော့ချမပစ်နိုင်ပေ။

အားလုံး၏ စိတ်ထဲတွင် အတွေးတစ်ခုတည်းသာ ရှိတော့သည်။ ကြယ်ပျံ ကျဆင်းခြင်း မှော်ပညာနဲ့သာ အထိခံရရင် သူတို့ သေချာပေါက် သေမှာပဲ၊ အသက်ရှင်ဖို့ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်တော့ဘူး။

သူတို့ အားလုံး ကြောက်လန့်နေကြပြီ ဖြစ်ရာ မည်သူက သွားပြီး စိန်ခေါ်ရဲမည်နည်း။

"ဘယ်သူမှ မရှိဘူးလား"

မုန်လဲ့က နောက်ထပ် နှစ်ခါခန့် မေးလိုက်ပြီး မည်သူမှ မစိန်ခေါ်တော့ကြောင်း သေချာမှသာ တိုက်ပွဲစင်မြင့်ပေါ်မှ ဆင်းလာကာ ပြိုင်ပွဲဝင်များ ထိုင်နေသော နေရာသို့ ပြန်သွားထိုင်လိုက်လေသည်။