အခန်း ၁၃၈

အခန်း ၁၃၈။ ကံကောင်း၍ အဆင့်တက်ခြင်း၊ ကြီးကျယ်သော ဆုချီးမြှင့်ခြင်း

"အစ်ကိုကြီး ထပြီလား"

နောက်နေ့ မနက်လင်းသည်နှင့် ဝတုတ်လေးက အဆောင်အပြင်ဘက်သို့ ရောက်လာပြီး ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ရာ မကြာမီမှာပင် မုန်လဲ့က အသစ်စက်စက် မှော်ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ကာ ထွက်လာခဲ့လေသည်။

"မနက်စောစောစီးစီး ဘာလို့ အော်နေတာလဲ"

မုန်လဲ့က စိတ်မရှည်စွာဖြင့် မေးလိုက်လေသည်။

"ဟီးဟီး ဒီနေ့ အစ်ကိုကြီးက အင်ပါယာ မြို့တော်ကို သွားရမှာ မဟုတ်လား ကျွန်တော်က လာပို့တာလေ"

ဝတုတ်လေးက ဟီးဟီး ရယ်လိုက်ပြီး ရုတ်တရက် မုန်လဲ့ကို သံသယဖြစ်စွာ စိုက်ကြည့်နေလေသည်။

"ဘာလို့ ငါ့ကို ကြည့်နေတာလဲ"

မုန်လဲ့က ဝတုတ်လေးကို တစ်ချက် စွေကြည့်လိုက်လေသည်။

"အစ်ကိုကြီး ဘာလို့ တစ်မျိုးကြီး ဖြစ်နေတယ်လို့ ခံစားရပါလိမ့်"

ဝတုတ်လေးက မုန်လဲ့ကို တစ်ပတ်ပတ်ကြည့်ကာ "တစ်မျိုးကြီး ဖြစ်နေတာတော့ အမှန်ပဲ ဘယ်နေရာက တစ်မျိုးကြီး ဖြစ်နေလဲဆိုတာတော့ ချက်ချင်း ပြောပြလို့ မရဘူး စိတ်ထဲမှာတော့ တစ်မျိုးကြီးပဲ" ဟု သံသယဖြစ်စွာ ပြောလိုက်လေသည်။

"မင်း မနေ့ညက အရက်တွေ အများကြီး သောက်ထားလို့ နေမှာပါ"

မုန်လဲ့က ပြုံးလိုက်ပြီး စကားလမ်းကြောင်း လွှဲလိုက်ကာ "သွားရအောင် ကျောင်းအုပ်ကြီးဆီ သွားပြီး သူတို့နဲ့ သွားတွေ့ရအောင်" ဟု ပြောလိုက်လေသည်။

"ကောင်းပါပြီ"

ကျောင်းအုပ်ကြီး ရုံးခန်းသို့ ရောက်သောအခါ ကျောင်းအုပ်ကြီး ဖရက်ဒ်၊ ဒုတိယ ကျောင်းအုပ်ကြီး အချို့နှင့် အခြား ကျောင်းအုပ်ချုပ်ရေးမှူးများက စောင့်ဆိုင်းနေကြပြီး ဆရာဒက်ခ်လည်း ပါဝင်နေလေသည်။

"မင်္ဂလာပါ ကျောင်းအုပ်ကြီး"

"မင်္ဂလာပါ ကျောင်းအုပ်ချုပ်ရေးမှူးတို့"

"မင်္ဂလာပါ ဆရာဒက်ခ်"

ကျောင်းအုပ်ချုပ်ရေးမှူးများက ပြုံး၍ ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြပြီး အထင်ကြီးလေးစားသော အကြည့်များဖြင့် ကြည့်လိုက်ကြလေသည်။

ကျောင်းအုပ်ကြီး ဖရက်ဒ်ကမူ ရုတ်တရက် မုန်လဲ့ကို စိုက်ကြည့်ကာ "မုန်လဲ့ မင်း မြင့်မြတ်သောနယ်မြေကို ရောက်သွားပြီလား" ဟု အံ့ဩတကြီး မေးလိုက်လေသည်။

"ဘာ"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ အားလုံး အလွန် အံ့အားသင့်သွားကြပြီး မုန်လဲ့ကို ပြိုင်တူ ကြည့်လိုက်ကြကာ သူတို့၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အံ့ဩတုန်လှုပ်မှု၊ ယုံကြည်နိုင်စရာ မရှိမှု စသော အမူအရာများ ပြည့်နှက်နေလေသည်။

အထူးသဖြင့် ဆရာဒက်ခ်နှင့် ဝတုတ်လေးမှာ တစ္ဆေ သရဲကို မြင်လိုက်ရသကဲ့သို့ မုန်လဲ့ကို ကြည့်နေကြလေသည်။ မုန်လဲ့... မြင့်မြတ်သောနယ်မြေကို ရောက်သွားပြီလား။

"မနေ့က တိုက်ပွဲ ပြီးသွားတော့ အနည်းငယ် နားလည်သွားလို့ ကံကောင်းပြီး အဆင့်တက်သွားတာပါ"

မုန်လဲ့က ငြင်းဆိုခြင်း မပြုခဲ့ပေ။ ဤကိစ္စကို ဖုံးကွယ်ထား၍လည်း မရနိုင်ပေ။

စိတ်စွမ်းအင်နှင့် မှော်စွမ်းအင် အဆင့်တက်ခြင်းကို ဖုံးကွယ်ထားနိုင်သော်လည်း ခန္ဓာကိုယ် မြင့်မြတ်သောနယ်မြေသို့ ရောက်ရှိသွားခြင်းကိုမူ လုံးဝ ဖုံးကွယ်ထား၍ မရနိုင်ပေ။ ကျောင်းအုပ်ကြီး ဖရက်ဒ် ကဲ့သို့သော အတွေ့အကြုံရှိ မြင့်မြတ်သောနယ်မြေ စွမ်းအားရှင်များက တစ်ချက် ကြည့်ရုံဖြင့် သိနိုင်လေသည်။

'အနည်းငယ် နားလည်သွားလို့'

'ကံကောင်းပြီး အဆင့်တက်သွားတာပါ'

ကျောင်းအုပ်ကြီး ဖရက်ဒ် ပါးစပ် အဟောင်းသား ဖြစ်သွားပြီး ထိုနေရာတွင်ပင် ကြောင်အမ်းအမ်း ဖြစ်သွားလေသည်။ မုန်လဲ့က နိယာမကို နားလည်ထားပြီး ဖြစ်ရာ မြင့်မြတ်သောနယ်မြေသို့ တက်လှမ်းရန်မှာ အချိန် ပြဿနာသာ ဖြစ်ကြောင်း သူ သိထားသော်လည်း မုန်လဲ့က ဤမျှ မြန်မြန် အဆင့်တက်သွားလိမ့်မည်ဟု မည်သူက ထင်မှတ်ထားခဲ့မည်နည်း။

သူ့ရဲ့ စွမ်းရည်တွေ အားလုံး အထွတ်အထိပ်ကို မရောက်သေးဘူးလို့ ပြောထားတာ မဟုတ်ဘူးလား။

သူ မြင့်မြတ်သောနယ်မြေကို ရောက်ဖို့ အချိန် အများကြီး လိုသေးတယ်လို့ ပြောထားတာ မဟုတ်ဘူးလား။

ဘာဖြစ်လို့လဲ။

ဘာလို့ တစ်ညတည်းနဲ့ အဆင့်တက်သွားရတာလဲ။

"တကယ်ပဲ မြင့်မြတ်သောနယ်မြေကို ရောက်သွားတာလား"

မုန်လဲ့ ကိုယ်တိုင် ဝန်ခံသည်ကို ကြားသောအခါ ကျောင်းအုပ်ချုပ်ရေးမှူးများ၊ ဆရာဒက်ခ်၊ ဝတုတ်လေးနှင့် အခြားသူများ အားလုံး တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ယင်သွားပြီး အလွန် အံ့အားသင့်သွားကြလေသည်။

အထူးသဖြင့် ဆရာဒက်ခ်၏ မျက်နှာထားမှာ အလွန် စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းနေပြီး အံ့ဩတုန်လှုပ်ကာ ယုံကြည်နိုင်စရာ မရှိဖြစ်နေသော်လည်း ခါးသီးစွာ ပြုံးနေမိလေသည်။

ဘယ်လောက်ကြာသေးလို့လဲ။

ဒါ ဘယ်လောက်ကြာသေးလို့လဲ။

အရင်တုန်းက သေးငယ်လှတဲ့ အဆင့်သုံး မှော်ဆရာလေးက အခု မြင့်မြတ်သောနယ်မြေကို ရောက်သွားပြီ။ သူကတော့ အဆင့်ကိုး မဟာမှော်ဆရာကြီး အဖြစ်နဲ့ ဒီနေရာမှာပဲ ရှိနေတုန်းပဲ။

လူတစ်ယောက်နဲ့ တစ်ယောက်ရဲ့ ကွာဟချက်က တကယ်ပဲ ဒီလောက်တောင် ကြီးမားနေတာလား။

"ယုံကြည်ဖို့ ခက်ပေမယ့် ဒါက သတင်းကောင်းပဲ"

ကျောင်းအုပ်ကြီး ဖရက်ဒ်က စိတ်ကို တည်ငြိမ်အောင် ထားလိုက်ပြီး အဆက်မပြတ် ချီးကျူးလိုက်လေသည်။ "မုန်လဲ့ ရှိနေရင်တော့ ငါတို့ မီးနဂါး မှော်ပညာ ကျောင်းတော်က ဒီတစ်ခါ ဖလှယ်ရေးပြိုင်ပွဲမှာ သေချာပေါက် အရမ်း တောက်ပလာမှာပဲ အရင်က ရှက်စရာတွေကို ပြန်ပြီး ချေဖျက်နိုင်မှာပဲ ဟားဟား"

"ကျောင်းအုပ်ကြီး ပြောတာ အရမ်း မှန်ပါတယ် အရင် ဖလှယ်ရေးပြိုင်ပွဲတွေတုန်းကဆိုရင် ငါတို့ မီးနဂါး နိုင်ငံတော် ကျောင်းတော်တွေက လွှတ်လိုက်တဲ့ ပြိုင်ပွဲဝင်တွေ အားလုံး အပြတ်အသတ် ရှုံးနိမ့်ခဲ့ပြီး နောက်ဆုံးမှာ သနားစရာကောင်းအောင် ပြန်လာခဲ့ရတာ ဒီတစ်ခါတော့..."

ကျောင်းအုပ်ချုပ်ရေးမှူးများ အားလုံး အလွန် တက်ကြွနေကြပြီး မျက်နှာများမှာ ဝင်းပနေကာ မုန်လဲ့ကို ကြည့်သော အကြည့်များတွင် အထင်ကြီးလေးစားမှုနှင့် မျှော်လင့်ချက်များ ပြည့်နှက်နေလေသည်။

သေချာသည်ပေါ့ ရိုသေလေးစားမှုနှင့် ဖော်ရွေမှုများလည်း ပါဝင်နေလေသည်။

ကျောင်းအုပ်ချုပ်ရေးမှူးများထဲတွင် လူနည်းစုသာ မြင့်မြတ်သောနယ်မြေ စွမ်းအားရှင်များ ဖြစ်ကြသည်။ အများစုမှာ အဆင့်ကိုး စွမ်းအားရှင်များသာ ဖြစ်ကြလေသည်။

မြင့်မြတ်သောနယ်မြေက မုန်လဲ့ကို အထင်ကြီးလေးစားသည်။

အဆင့်ကိုးကတော့ မော့ကြည့်ရုံသာ ရှိလေသည်။

အဆင့်ကိုး။

မြင့်မြတ်သောနယ်မြေ။

တစ်ဆင့်သာ ကွာခြားသော်လည်း ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကဲ့သို့ ကွာခြားလှပေသည်။

...

ပြိုင်ပွဲဝင်များ တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် ရောက်ရှိလာကြလေသည်။

ယခုတစ်ကြိမ်တွင် မီးနဂါး ကျောင်းတော်မှ ဝင်ရောက် ယှဉ်ပြိုင်မည့်သူများမှာ ကျောင်းမပြီးသေးဘဲ စောင့်နေသော ကျောင်းသားဟောင်း နှစ်ယောက်၊ ကျောင်းသို့ ယာယီ ဝင်ရောက်လာသော ပြင်ပ စွမ်းအားရှင် လေးယောက်နှင့် မုန်လဲ့တို့ ဖြစ်ကြလေသည်။

စုစုပေါင်း ခုနစ်ယောက် ဖြစ်လေသည်။

"လူစုံပြီဆိုတော့ ငါနဲ့အတူ နန်းတော်ကို သွားကြမယ်"

ကျောင်းအုပ်ကြီး ဖရက်ဒ်က လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ကျောင်းကားက ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်သွားပြီး မုန်လဲ့နှင့် အခြားသူများကို တင်ဆောင်ကာ နန်းတော်ဆီသို့ ပျံသန်းသွားလေသည်။

နန်းတော်သည် မီးနဂါး မြို့တော်တွင် အကြီးဆုံး၊ ဧရိယာ အကျယ်ဝန်းဆုံးနှင့် အခမ်းနားဆုံးသော အဆောက်အအုံစု ဖြစ်ပြီး နန်းဆောင်ငယ်လေးများ ရာချီဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော ကြီးမားလှသည့် နန်းဆောင်စုကြီး ဖြစ်လေသည်။

"ကျောင်းအုပ်ကြီး ဖရက်ဒ် ကျွန်တော့်နောက်က လိုက်ခဲ့ပါ"

ကျောင်းကားက နန်းတော် တံခါးဝတွင် ဆင်းသက်လိုက်ပြီးနောက် နန်းတွင်းသက်တော်စောင့် တစ်ယောက်၏ လမ်းညွှန်မှုဖြင့် ရင်ပြင်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားရာ ကြီးမားလှသော နဂါးနတ်ဘုရား ရုပ်တုကြီးက ခန့်ညားထည်ဝါစွာ ရပ်တည်နေလေသည်။

"အို... နဂါးနတ်ဘုရား"

"အို... နဂါးနတ်ဘုရား"

ကျောင်းအုပ်ကြီး ဖရက်ဒ်က လူများကို ဦးဆောင်ကာ နဂါးနတ်ဘုရား ရုပ်တုကို အရင်ဆုံး ဆုတောင်း အရိုအသေပေးလိုက်ပြီးနောက် ရင်ပြင်၏ ထောင့်တစ်နေရာသို့ လျှောက်သွားလိုက်ရာ ဘုရင်ကြီး ဖိလစ် ခြောက်ဆယ့်ခြောက်ဆက်မြောက်နှင့် မိဖုရားကြီး ဒိုင်ယာနာတို့က စောင့်ဆိုင်းနေကြပြီ ဖြစ်လေသည်။

"အရှင်မင်းကြီးကို ဂါရဝပြုပါတယ်"

"မိဖုရားကြီးကို ဂါရဝပြုပါတယ်"

အားလုံး အရိုအသေပေးလိုက်ကြလေသည်။

"အားလုံးပဲ ထကြပါ"

ထိုအချိန်လောက်မှာပင် အခြား ကျောင်းတော်များမှ လူများလည်း ရောက်ရှိလာကြလေသည်။

"လူငယ်တို့ ဖလှယ်ရေးပြိုင်ပွဲက မကြာခင် စတင်တော့မယ် မင်းတို့က ကိုယ့်ကျောင်းတော်ကို ကိုယ်စားပြုပြီး ငါတို့ မီးနဂါး နိုင်ငံတော်ကို ကိုယ်စားပြုကာ အင်ပါယာ ဖလှယ်ရေးပြိုင်ပွဲကို ဝင်ပြိုင်ရမှာပါ ဖလှယ်ရေးပြိုင်ပွဲမှာ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားပြီး ကျောင်းတော်နဲ့ နိုင်ငံတော်အတွက် ဂုဏ်ကျက်သရေကို ဆောင်ကြဉ်းပေးနိုင်ဖို့ ငါ မျှော်လင့်ပါတယ်"

ဖိလစ် ခြောက်ဆယ့်ခြောက်ဆက်မြောက်က အားပေးစကား ပြောကြားလိုက်လေသည်။ "ဖလှယ်ရေးပြိုင်ပွဲမှာ အရမ်း တောက်ပပြီး အကောင်းဆုံး ရလဒ်တွေ ရယူပေးနိုင်တဲ့ ပြိုင်ပွဲဝင်တွေကို ကြီးကျယ်တဲ့ ဆုတွေ ချီးမြှင့်မယ်လို့ ငါ ဒီနေရာကနေ ကတိပေးပါတယ်"

"လာကြ ငါ့အမိန့်တော်ကို ဖတ်ပြလိုက်"

အမတ်ကြီး တစ်ယောက် ထွက်လာပြီး ရွှေရောင် စာလိပ်တစ်ခုကို ကိုင်ကာ ဖတ်ပြလိုက်လေသည်။

"ဘုရင်ကြီးရဲ့ အမိန့်တော် ဖလှယ်ရေးပြိုင်ပွဲမှာ အဆင့် ၃ အတွင်း ဝင်တဲ့သူတွေကို တစ်သက်တာ မြို့စားကြီး အဖြစ် ခန့်အပ်ပြီး နယ်မြေ မိုင်တစ်ရာ ချီးမြှင့်မယ် ပြီးတော့ နိုင်ငံတော် ရတနာတိုက်ထဲ ဝင်ပြီး ရတနာ သုံးခု စိတ်ကြိုက် ရွေးချယ်ခွင့် ပေးမယ်"

"အဆင့် ၁၀ အတွင်း ဝင်တဲ့သူတွေကို တစ်သက်တာ မြို့စား အဖြစ် ခန့်အပ်ပြီး နယ်မြေ မိုင်ငါးဆယ် ချီးမြှင့်မယ် ပြီးတော့ နိုင်ငံတော် ရတနာတိုက်ထဲ ဝင်ပြီး ရတနာ တစ်ခု စိတ်ကြိုက် ရွေးချယ်ခွင့် ပေးမယ်"

"အဆင့် ၂၀ အတွင်း ဝင်တဲ့သူတွေကို တစ်သက်တာ မြို့စားငယ် အဖြစ် ခန့်အပ်ပြီး နယ်မြေ ဆယ်မိုင် ချီးမြှင့်မယ်"

"အဆင့် ၅၀ အတွင်း ဝင်တဲ့သူတွေကို တစ်သက်တာ မြို့စားလေး အဖြစ် ခန့်အပ်ပြီး နယ်မြေ တစ်မိုင် ချီးမြှင့်မယ်"

ဖတ်ပြပြီးနောက် အမတ်ကြီးက နောက်ဆုတ်သွားလေသည်။

ဖိလစ် ခြောက်ဆယ့်ခြောက်ဆက်မြောက်က ပြုံး၍ ပြောလိုက်လေသည်။ "လူငယ်တို့ မင်းတို့ အားလုံးက ငါတို့ မီးနဂါး နိုင်ငံတော်က ပြုစုပျိုးထောင်ထားတဲ့ လူငယ် မျိုးဆက်သစ်တွေချည်းပါပဲ ငါက မင်းတို့အပေါ်မှာ မျှော်လင့်ချက်တွေ အများကြီး ထားပါတယ် ငါ့ကို စိတ်ပျက်အောင် မလုပ်ကြပါနဲ့"

"ဘုရင်ကြီး သက်တော်ရာကျော် ရှည်ပါစေ"

"ဂုဏ်ကျက်သရေက ငါတို့နဲ့ အတူ ရှိနေပါစေ"

"ဘုရင်ကြီး သက်တော်ရာကျော် ရှည်ပါစေ"

"ဂုဏ်ကျက်သရေက ငါတို့နဲ့ အတူ ရှိနေပါစေ"

ပြိုင်ပွဲဝင်များက ကျယ်လောင်စွာ သစ္စာဆိုလိုက်ကြလေသည်။

"အရမ်း ကောင်းတယ်"

ဖိလစ် ခြောက်ဆယ့်ခြောက်ဆက်မြောက်က ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး "ဒီလိုဆိုတော့ ကျန်တဲ့ ကိစ္စတွေကို မင်းတို့ဆီပဲ လွှဲပေးလိုက်ပါပြီ ငါ မြို့တော်မှာ မင်းတို့ရဲ့ သတင်းကောင်းတွေကို စောင့်နေပါမယ်" ဟု ပြောလိုက်လေသည်။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ အရှင်မင်းကြီး"

...

ဖလှယ်ရေးပြိုင်ပွဲကို ဦးဆောင်မည့် ဆရာ ခြောက်ယောက် ရှိပြီး သူတို့မှာ ကျောင်းအုပ်ကြီး ခြောက်ယောက် ဖြစ်ကာ ကျောင်းအုပ်ကြီး ဖရက်ဒ်လည်း အပါအဝင် ဖြစ်လေသည်။

"ဒီတစ်ခါ အင်ပါယာ မြို့တော်ကို သွားရမှာ လမ်းခရီးက အတော်လေး ဝေးတယ် ခရီးသွားဖို့ ငါးရက် အချိန်ယူရမယ် မှော်သင်္ဘော စီးလို့ ရသလို အင်ပါယာ အထူးရထားလည်း စီးလို့ ရတယ် ဒါပေမယ့် ငါတို့ အဖိုးကြီး ခြောက်ယောက် တိုင်ပင်ပြီး လေပေါ်ပျံ သားရဲတွေကို စီးဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်တယ်"

"လေပေါ်ပျံ သားရဲ"

မုန်လဲ့ စိတ်ထဲတွင် လှုပ်ရှားသွားလေသည်။

လေပေါ်ပျံ သားရဲ ဆိုသည်မှာ လေဓာတ် အဆင့်ခုနစ် မှော်သားရဲ ဖြစ်ပြီး ခန္ဓာကိုယ် ကြီးမားသော်လည်း စိတ်သဘောထား နူးညံ့ကာ အလွယ်တကူ ယဉ်ပါးအောင် လုပ်နိုင်လေသည်။

ထို့အပြင် လေပေါ်ပျံ သားရဲများမှာ ခံနိုင်ရည် အလွန် ကောင်းမွန်ပြီး တစ်နပ် ဝအောင် စားထားရုံဖြင့် လေးလံသော ပစ္စည်းများကို သယ်ဆောင်ကာ အချိန်အကြာကြီး ဆက်တိုက် ပျံသန်းနိုင်သဖြင့် ခရီးဝေး သွားလာရန် အကောင်းဆုံး ပျံသန်းရေး မှော်သားရဲ အဖြစ် အသုံးပြုကြလေသည်။

"မှော်သင်္ဘောနဲ့ အင်ပါယာ အထူးရထားက သေချာပေါက် ပိုပြီး သက်တောင့်သက်သာ ရှိမှာပါ ဒါပေမယ့် ငါတို့ လေ့ကျင့်သူတွေက ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးထဲမှာ သွားလာနေရတာ လေကို စားပြီး နှင်းကို အိပ်ရာလုပ်ရတာ သက်တောင့်သက်သာ ရှိတာကိုတော့ လိုချင်လို့ မရဘူး"

"ခရီးသွားတာကလည်း လေ့ကျင့်တာပဲ"

ကျောင်းအုပ်ကြီး ခြောက်ယောက်၏ ဦးဆောင်မှုဖြင့် လူစုက လေပေါ်ပျံ သားရဲ ရင်ပြင်သို့ ရောက်ရှိသွားရာ ကြီးမားလှသော သတ္တဝါကြီးများက ခန့်ညားစွာ ရပ်တည်နေကြလေသည်။

အရပ် မီတာ သုံးဆယ်၊ အလျားက မီတာ ခုနစ်ဆယ်အထိ ရှိပြီး ကျောပြင်က အလွန် ပြန့်ကျယ်လေသည်။

လေပေါ်ပျံ သားရဲများပင် ဖြစ်လေသည်။