အခန်း ၁၄၁
Vol. 15 Ch. 141
အခန်း ၁၄၁။ လက်ချောင်းတစ်ချက်တည်းဖြင့် သတ်ဖြတ်ခြင်း၊ အင်ပါယာ မြို့တော်သို့ ရောက်ရှိခြင်း
လူလင်းတ အရေအတွက်မှာ အလွန် များပြားလှပြီး မည်းမှောင်နေသော တိမ်တိုက်ကြီးတစ်ခုအလား လိမ့်ဆင်းလာရာ သူတို့၏ အရှိန်အဝါက တကယ်ကို ကြောက်စရာ ကောင်းလှပေသည်။
အမှန်တကယ်တော့ လူလင်းတများက အရှိန်အဝါဖြင့်သာ ဖိနှိပ်ခြင်း မဟုတ်ဘဲ သူတို့၏ စွမ်းအားမှာ ပျမ်းမျှအားဖြင့် အဆင့်ခြောက် ဝန်းကျင်တွင် ရှိပြီး အချို့က အဆင့်ခုနစ်သို့ပင် ရောက်ရှိကာ လူလင်းတ ဘုရင်ဆိုလျှင် အဆင့်ကိုး စွမ်းအားရှင်နှင့်ပင် ယှဉ်နိုင်လေသည်။
ထို့အပြင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရေအတွက်လည်း ရှိသေးသည်။
လူလင်းတ အုပ်စုကြီးမှာ ခရီးသွား ကုန်သည်များနှင့် သာမန် ရွာသားများအတွက် အိပ်မက်ဆိုးကြီး တစ်ခုပင် ဖြစ်ပြီး သူတို့၏ ပစ်မှတ်ထားခြင်း ခံရပါက အကျိုးဆက်က အလွန် သနားစရာ ကောင်းမည်မှာ သေချာလေသည်။
သို့သော် လူလင်းတများက အတည်တကျ နေထိုင်ခြင်း မရှိဘဲ တစ္ဆေ သရဲများအလား နေရာအနှံ့ လှည့်လည် သွားလာနေတတ်ကြပြီး တွေ့သမျှ လူတိုင်းကို ဒုက္ခပေးတတ်ကြရာ သူတို့၏ ဖမ်းဆီးခြင်း ခံရပါက ကံဆိုးသည်ဟုသာ မှတ်ယူရမည် ဖြစ်လေသည်။
"လူကြီးမင်းတို့ ကျေးဇူးပြုပြီး အခန်းထဲ ပြန်ဝင်ပြီး ထိုင်နေကြပါ ကျွန်တော်တို့ အမြန် လမ်းလွှဲသွားကြမယ် မဟုတ်ရင် ဖမ်းမိသွားရင် သေချာပေါက် သေမှာပဲ"
သားရဲထိန်း၏ အသံမှာ အနည်းငယ် တုန်ယင်နေပြီး သူတို့ စီးနင်းလာသော လေပေါ်ပျံ သားရဲမှာလည်း အလွန် ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်ကာ ကြောက်လန့်နေလေသည်။ သူတို့ အားလုံး လူလင်းတများကြောင့် အလွန် ကြောက်ရွံ့သွားကြလေပြီ။
"လူလင်းတ အုပ်စုလောက်လေးကို ဘာကြောက်စရာ ရှိလို့လဲ"
မုန်လဲ့က ဟက်ဟက် ရယ်လိုက်ပြီး "ကျောင်းအုပ်ကြီးတို့ ခဏ စောင့်နေကြ ကျွန်တော် သွားရှင်းလိုက်ဦးမယ်" ဟု ပြောလိုက်လေသည်။
"မုန်လဲ့ အလကား ကောင်တွေလောက်ကို မင်းလို မြင့်မြတ်သောနယ်မြေ စွမ်းအားရှင်က ကိုယ်တိုင် လုပ်စရာ မလိုပါဘူး သူတို့ကိုပဲ လွှတ်လိုက်ပါ"
ကျောင်းအုပ်ကြီး ခြောက်ယောက်က ဟားဟား ရယ်မောလိုက်ပြီး အခြား ပြိုင်ပွဲဝင်များကို လက်ညှိုးထိုးပြကာ ပြောလိုက်လေသည်။
"မလိုပါဘူး သူတို့က မပျံသန်းတတ်တော့ အတော်လေး ဒုက္ခရောက်လိမ့်မယ်"
မုန်လဲ့က ပြုံးလိုက်ပြီး ကောင်းကင်သို့ ချက်ချင်း ပျံတက်သွားကာ အလင်းတန်း တစ်ခုအလား လူလင်းတ အုပ်စုကြီးဆီသို့ ပြေးဝင်သွားလေတော့သည်။ ဤအရာများ အားလုံးမှာ ပိုက်ဆံများ ဖြစ်ရာ အခြားသူများကို ဘယ်လိုလုပ် ပေးရဲမည်နည်း။
"ဂါး..."
"ဂါး..."
"ဂါး..."
လူလင်းတ အုပ်စုကြီး၏ ပျံသန်းမှု အမြန်နှုန်းမှာ အလွန် မြန်ဆန်လှပြီး သူတို့က ကျယ်လောင်စူးရှစွာ အော်ဟစ်နေကြရာ ထိုအသံများမှာ အလွန် ကြမ်းတမ်းပြီး ရှုပ်ထွေးနေကာ ကျီးကန်း အုပ်စုကြီး တစ်ခု ရမ်းသမ်း အော်ဟစ်နေသည်နှင့် တူလေသည်။
ထို့အပြင် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို ဖုံးလွှမ်းနိုင်သော အရေအတွက်ကြောင့် သာမန်လူများဆိုလျှင် ကြောက်လန့်၍ သေသွားနိုင်သော်လည်း ယနေ့တွင်မူ သူတို့က သနားစရာကောင်းသော အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွားကြလေသည်။
"သေစမ်း"
မုန်လဲ့က လေဟာနယ်ထဲသို့ လက်ညှိုး တစ်ချက် ထိုးလိုက်ရာ လိမ္မော်သီး အရွယ်အစားခန့်ရှိသော မီးလုံးလေး တစ်လုံးက မီးတောက် လမ်းကြောင်း တစ်ခု အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး လူလင်းတ အုပ်စုကြီးထဲသို့ ချက်ချင်း ဝင်ရောက်သွားလေသည်။
အပြင်ပန်း ကြည့်လျှင် သာမန် မီးလုံးလေး တစ်လုံးအလား ထင်ရပြီး မည်သည့် လှုပ်ရှားမှုမျှ မဖြစ်ပေါ်သော်လည်း မီးလုံးလေးက လူလင်းတ အုပ်စုကြီး၏ အလယ်ဗဟိုသို့ ရောက်ရှိသွားသောအခါ ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲသွားလေတော့သည်။
"ဝုန်း"
ကြမ်းတမ်းသော လေလှိုင်းများက မိုင်အနည်းငယ် ပတ်လည်ကို ချက်ချင်း လွှမ်းခြုံသွားပြီး ထိုဧရိယာ အတွင်းရှိ လူလင်းတများ အားလုံး အော်ဟစ်သံ တစ်သံပင် မထွက်နိုင်တော့ဘဲ အပိုင်းပိုင်း ကွဲထွက်သွားကာ ပြာအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားကြလေတော့သည်။
"ဒင်... လူလင်းတ ၁ ကောင် သတ်ဖြတ်သည့်အတွက် ရွှေဒင်္ဂါး ၃၁၀၀၀၀ ရရှိပါသည်"
"ဒင်... လူလင်းတ ၁ ကောင် သတ်ဖြတ်သည့်အတွက် ရွှေဒင်္ဂါး ၈၀၀၀၀ ရရှိပါသည်"
"ဒင်... လူလင်းတ ၁ ကောင် သတ်ဖြတ်သည့်အတွက် ရွှေဒင်္ဂါး ၁၇၀၀၀၀ ရရှိပါသည်"
စနစ်၏ အသိပေးသံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ချမ်းသာကြွယ်ဝမှု ဇယားလည်း တိုးတက်လာရာ မုန်လဲ့မှာ အပြုံးများ ပေါ်လာပြီး "တကယ်ပဲ ဒီလို အသံမျိုးက အကောင်းဆုံးပဲ" ဟု ရေရွတ်လိုက်လေသည်။
"ဂါး..."
ကျန်ရှိနေသော လူလင်းတများက ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲမှုကြောင့် ကြောက်လန့်သွားကြပြီး တောင်ပံများကို ခတ်ကာ မီးပင်လယ်နှင့် ဝေးရာသို့ ထွက်ပြေးကြလေရာ သူတို့၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အလွန် ကြောက်ရွံ့မှုများ ပြည့်နှက်နေလေသည်။
'ငါ ဘယ်သူလဲ'
'ငါ ဘယ်ရောက်နေတာလဲ'
'ငါ ဘာလုပ်မိလို့လဲ'
သို့သော် ဝမ်းနည်းစရာကောင်းသည်မှာ သူတို့၏ ထွက်ပြေးမှု အမြန်နှုန်း မည်မျှပင် မြန်ဆန်စေကာမူ မုန်လဲ့၏ မီးလုံး ပစ်ခတ်မှု အမြန်နှုန်းကို မမီနိုင်ပေ။
လိမ္မော်သီး အရွယ်အစားခန့်ရှိသော မီးလုံးလေးများက စက်သေနတ် တစ်လက်အလား အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်လာပြီး တစ်လုံးပြီး တစ်လုံး ပေါက်ကွဲသွားကြလေသည်။
"ဝုန်း ဝုန်း ဝုန်း"
ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို တုန်လှုပ်စေသော ပေါက်ကွဲသံကြီးများကြားတွင် ကောင်းကင် တစ်ခုလုံးက ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မီးပင်လယ်ကြီးအဖြစ် ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို ဖုံးလွှမ်းထားသော လူလင်းတ ဓားပြ အုပ်စုကြီးလည်း မီးပင်လယ်ကြီးထဲတွင် ပျောက်ကွယ်သွားလေတော့သည်။
မိနစ် အနည်းငယ် အကြာတွင် မီးခိုးငွေ့များ ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။
မည်းမှောင်နေသော လူလင်းတ ဓားပြ အုပ်စုကြီး ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကြားတွင် လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားကာ အမွေး တစ်ချောင်းပင် မကျန်ရစ်တော့ပေ။
"ဟင်"
"မှော်အမြုတေ မရှိဘူးလား"
ဗလာကျင်းနေသော ကောင်းကင်ကြီးကို ကြည့်ရင်း မုန်လဲ့ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားလေသည်။ ခုနက မီးပင်လယ်က သာမန် အဆင့်ရှစ် အဆင့်ကိုး မှော်ပညာမျှသာ ဖြစ်ပြီး မှော်အမြုတေကို လောင်ကျွမ်းသွားစေနိုင်လောက်အောင် အစွမ်းမထက်ပေ။
"ဆိုလိုတာက ဒီလူလင်းတတွေဆီမှာ မှော်အမြုတေ မရှိဘူးပေါ့"
"ချီးပဲ အလကား ပျော်သွားတာပဲ"
မုန်လဲ့ အလွန် စိတ်ပျက်သွားလေသည်။
...
နဂါးနတ်ဘုရား အင်ပါယာက အလွန် ကျယ်ဝန်းလှပြီး ကောင်းကင်ယံတိုက်ကြီး၏ အရှေ့ဘက်တွင် တည်ရှိကာ အရှေ့ဘက်တွင် အဆုံးမဲ့ ပင်လယ်နက်ကြီး၊ အနောက်ဘက်တွင် မှော်သားရဲ တောင်တန်းကြီး ရှိပြီး နိုင်ငံတော် ၁၅ ခုနှင့် မြို့စားနယ် ၄၈ ခုကို အုပ်စိုးထားလေသည်။
ထိုနိုင်ငံတော် ၁၅ ခုနှင့် မြို့စားနယ် ၄၈ ခု အားလုံးမှာ နဂါးနတ်ဘုရား အင်ပါယာ၏ ပတ်လည်တွင် တည်ရှိပြီး နဂါးနတ်ဘုရား အင်ပါယာကို ကာကွယ်ပေးထားသော လက်အောက်ခံ နိုင်ငံငယ်များ ဖြစ်ကြကာ အကျယ်ဝန်းဆုံးနှင့် အကြွယ်ဝဆုံးသော နယ်မြေများကိုမူ နဂါးနတ်ဘုရား အင်ပါယာက ဆက်လက် အုပ်စိုးထားဆဲ ဖြစ်လေသည်။
အလွန် ကျယ်ဝန်းလှသောကြောင့် မီးနဂါး နိုင်ငံတော်မှ နဂါးနတ်ဘုရား အင်ပါယာ၏ မြို့တော်သို့ သွားရာ လမ်းခရီးမှာ အလွန် ရှည်လျားလှပြီး ပျံသန်းမည်ဆိုပါက အနည်းဆုံး ၅ ရက် အချိန်ယူရလေသည်။ ကုန်းလမ်းမှ သွားမည်ဆိုပါက အချိန် ပိုမို ကြာမြင့်မည် ဖြစ်လေသည်။
သို့သော် ၅ ရက် ဆိုသော အချိန်က မုန်လဲ့ကဲ့သို့သော လေ့ကျင့်သူများအတွက် ဘာမျှ မဟုတ်ပေ။ တရားထိုင်ခြင်း၊ တစ်ရေးအိပ်ခြင်း သို့မဟုတ် သီးသန့် လေ့ကျင့်ခြင်း တစ်ကြိမ် ပြုလုပ်ရုံဖြင့် ကုန်ဆုံးသွားမည့် အချိန်မျှသာ ဖြစ်လေသည်။
ထိုကာလအတွင်း မုန်လဲ့လည်း အလကား မနေခဲ့ပေ။ ကျလာသော အလင်းတန်းများကို ကောက်ယူခြင်း၊ တွေ့သမျှ ဓားပြများနှင့် မှော်သားရဲများကို သတ်ဖြတ်ခြင်းများ ပြုလုပ်ခဲ့လေသည်။ ၅ ရက် အကြာတွင် အတော်လေး ကြီးမားသော အကျိုးအမြတ်များကို ရရှိခဲ့လေသည်။
"နောက်ဆုံးတော့ အင်ပါယာ မြို့တော်ကို ရောက်ပြီပဲ"
ပဉ္စမနေ့ ညနေစောင်းတွင် အင်ပါယာ မြို့တော်ကို အဝေးမှ လှမ်းမြင်နေရပြီ ဖြစ်ပြီး ကျောင်းအုပ်ကြီး ခြောက်ယောက်က မြေကြီးပေါ်တွင် ခန့်ညားထည်ဝါစွာ ရပ်တည်နေသော ဧရာမ မြို့တော်ကြီးကို ကြည့်ကာ သက်ပြင်းချလိုက်ကြလေသည်။
"နှစ်တွေ အတော်ကြာမှ အင်ပါယာ မြို့တော်ကို ပြန်ရောက်တော့တယ်"
"ငါ အင်ပါယာ မြို့တော်ကို နောက်ဆုံး လာခဲ့တာ လွန်ခဲ့တဲ့ ၁၈ နှစ်ကပဲ မထင်မှတ်ဘဲ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ၁၈ နှစ်တောင် ကုန်သွားပြီပဲ"
"ဟားဟား မင်းတို့ မော့ဟွေး ကျောင်းတော်က ဒီနှစ်တွေအတွင်း ရလဒ်တွေ အရမ်း ဆိုးနေတာကိုး မင်းက ကျောင်းအုပ်ကြီး အနေနဲ့ အင်ပါယာ မြို့တော်ကို လာစရာ အကြောင်းမှ မရှိတာ..."
မုန်လဲ့နှင့် အခြား ပြိုင်ပွဲဝင်များလည်း လေပေါ်ပျံ သားရဲ၏ ကျောပြင်ပေါ်တွင် ရပ်ကာ အင်ပါယာ မြို့တော်ကို အဝေးမှ လှမ်းကြည့်နေကြလေသည်။ သူတို့ ရောက်ရှိနေသော နေရာက အင်ပါယာ မြို့တော်နှင့် အတော်လေး ဝေးကွာနေသော်လည်း အင်ပါယာ မြို့တော်၏ ပုံစံကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့နေရဆဲ ဖြစ်လေသည်။
အင်ပါယာ မြို့တော်က ဧရာမ ရှေးဟောင်း သားရဲကြီး တစ်ကောင်အလား မြေကြီးပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေပြီး လမ်းကြောင်း အသီးသီးသို့ ဆက်သွယ်ထားသော လမ်းမကြီးများက သွေးကြောများအလား အင်ပါယာ မြို့တော်မှ ထွက်ပေါ်လာကာ အင်ပါယာ အနှံ့အပြားသို့ ဆက်သွယ်ထားလေသည်။
အင်ပါယာ မြို့တော်၏ အပြင်ဘက်ဆုံးတွင် ခန့်ညားထည်ဝါသော မြို့ရိုးကြီး ရှိပြီး မီတာ ရာချီ မြင့်မားသော ရွှေရောင် မြို့ရိုးကြီးမှာ မုန်လဲ့ မြင်ဖူးသမျှ မြို့ရိုးများထဲတွင် အခမ်းနားဆုံးနှင့် အလှပဆုံး ဖြစ်လေသည်။ နေဝင်ချိန်၏ အလင်းရောင်များက မြို့ရိုးကြီးပေါ်သို့ ကျရောက်လာသောအခါ မျက်စိကျိန်းလောက်အောင် တောက်ပသော အလင်းရောင်များ ထွက်ပေါ်လာလေသည်။
"ဒါက အင်ပါယာ မြို့တော်လား"
ပြိုင်ပွဲဝင်များက တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်ကြပြီး အားလုံး အလွန် အံ့ဩတုန်လှုပ်သွားကြလေသည်။
မုန်လဲ့၏ အကြည့်ကတော့ တိမ်တိုက်များထဲသို့ ထိုးဖောက် ဝင်ရောက်နေသော ဧရာမ မျှော်စင်ကြီး တစ်ခုဆီသို့ ရောက်ရှိနေလေသည်။ ထိုမျှော်စင်ကြီးက အင်ပါယာ မြို့တော်၏ အလယ်ဗဟိုတွင် ရပ်တည်နေပြီး ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို ဆက်သွယ်ထားသော သစ်ပင်ကြီး တစ်ပင်အလား ထင်မှတ်ရလေသည်။
မြင့်မားသည်။
ခန့်ညားထည်ဝါသည်။
အထွတ်အထိပ်ကို မြင်တွေ့နိုင်ခြင်း မရှိပေ။
မုန်လဲ့က Dragon Ball ဇာတ်ကားထဲမှ ကာလင်း မျှော်စင်ကိုပင် သတိရသွားမိသည်။ ဤဧရာမ မျှော်စင်ကြီးက ကာလင်း မျှော်စင်နှင့် အမှန်တကယ်ပင် ဆင်တူလှပေသည်။
"အဲဒါက နဂါးနတ်ဘုရား မျှော်စင်ပဲ"
မုန်လဲ့၏ အကြည့်ကို သတိထားမိသောအခါ ကျောင်းအုပ်ကြီး ဖရက်ဒ်က မုတ်ဆိတ်မွေးများကို ပွတ်သပ်ကာ ပြုံး၍ ပြောလိုက်လေသည်။ "ငါတို့ နဂါးနတ်ဘုရား အင်ပါယာရဲ့ နိုင်ငံတော် ကာကွယ်ရေး ရတနာကြီးပဲ ဖလှယ်ရေးပြိုင်ပွဲ ကာလအတွင်းမှာ မင်း ဝင်ပြီး စမ်းကြည့်လို့ ရတယ်"
"ဟုတ်ကဲ့"
မုန်လဲ့က လေးနက်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်လေသည်။ သူက ဤဧရာမ မျှော်စင်ကြီးကို အလွန် စိတ်ဝင်စားနေပြီး သူ ဘယ်နှစ်ထပ်အထိ ရောက်နိုင်မလဲ ဆိုတာကို အလွန် သိချင်နေမိသည်။
"ဝှစ်"
"ဝှစ်"
အင်ပါယာ မြို့တော်၏ အထက်ကောင်းကင်မှာ ပျံသန်းခွင့် တားမြစ်ထားသော နေရာ ဖြစ်ပြီး မြင့်မြတ်သောနယ်မြေ စွမ်းအားရှင်များမှလွဲ၍ မည်သည့် ပျံသန်းရေး မှော်ကိရိယာ၊ ပျံသန်းရေး သားရဲများကိုမျှ ပျံသန်းခွင့် မပြုထားပေ။
ထို့ကြောင့် လေပေါ်ပျံ သားရဲများမှာ အင်ပါယာ မြို့တော် အပြင်ဘက်ရှိ ဆိပ်ကမ်း တစ်ခုတွင်သာ ဆင်းသက်နိုင်လေသည်။ ထို့နောက် မုန်လဲ့နှင့် အခြားသူများက မှော်ကား တစ်စီးကို ငှားရမ်းကာ အင်ပါယာ မြို့တော်ဆီသို့ ဦးတည် သွားလိုက်ကြလေသည်။
မြို့တံခါးကြီးမှာ မုန်လဲ့ အရင်က မြင်ဖူးသမျှ မြို့တံခါးများထက် အများကြီး ပိုမို ကြီးမားလှပြီး ရွှေရောင် သံချပ်ကာများ ဝတ်ဆင်ထားသော သက်တော်စောင့် အဖွဲ့များက မြို့တံခါးကို စောင့်ကြပ်နေကာ မြို့ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသော ကုန်သည်များနှင့် ယာဉ်များကို စစ်ဆေးနေကြလေသည်။
"အင်ပါယာ မြို့တော်ကို လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ် ၄ သောင်းက တည်ထောင်ခဲ့တာ"
"အဲဒီတုန်းက သားရဲလူသား အင်ပါယာရဲ့ အုပ်ချုပ်မှုက ပြိုကွဲစ ပြုလာပြီး ကောင်းကင်ယံတိုက်ကြီးက တစ်ခါမှ မဖြစ်ဖူးလောက်အောင် အရှုပ်အထွေးတွေနဲ့ ရင်ဆိုင်ခဲ့ရတယ် တိတ်ဆိတ်နေတဲ့ မျိုးနွယ်စု အသီးသီးကလည်း ထွက်ပေါ်လာကြတယ်"
"ငါတို့ရဲ့ နဂါး ဘိုးဘေးတွေကလည်း အနောက်မှာ ကျန်မနေခဲ့ဘဲ နဂါး ၃ ထောင်ကို ဦးဆောင်ပြီး နဂါးကျွန်းကနေ ထွက်လာကာ ကောင်းကင်ယံတိုက်ကြီးကို အောင်နိုင်ဖို့ ကြီးကျယ်တဲ့ ခရီးစဉ်ကို စတင်ခဲ့ကြတယ်"
"နောက်ဆုံးမှာ ပထမဆုံး နဂါးဧကရာဇ်ရဲ့ ဦးဆောင်မှုအောက်မှာ နဂါး ဘိုးဘေးတွေက အခက်အခဲ မျိုးစုံကို ကျော်ဖြတ်ပြီး နှစ်ထောင်ချီ ကြိုးစား တိုက်ခိုက်ခဲ့ရမှ အခုလက်ရှိ နဂါးနတ်ဘုရား အင်ပါယာ ဆိုတာ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့တာပဲ"