အခန်း ၁၄၂

အခန်း ၁၄၂။ သမိုင်းတစ်လျှောက် ပထမ၊ တီမွန်ဘာတန်

ဇိမ်ခံ မှော်ကားပေါ်တွင် ထိုင်ရင်း အားလုံးက ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အရာအားလုံးကို စိတ်ဝင်တစား ကြည့်ရှုနေကြလေသည်။

လမ်းမကြီးများက မီးနဂါး မြို့တော်ထက် ပိုမို ကျယ်ဝန်းပြီး ညီညာလေသည်။

ဆိုင်ခန်းများက မီးနဂါး မြို့တော်ထက် ပိုမို များပြားပြီး စည်ကားလေသည်။

အဆောက်အအုံများက မီးနဂါး မြို့တော်ထက် ပိုမို မြင့်မားပြီး ခန့်ညားထည်ဝါလေသည်။

လူဦးရေက မီးနဂါး မြို့တော်ထက် ပိုမို များပြားပြီး ရှုပ်ထွေးလေသည်။

သွားလာနေသော လမ်းသွားလမ်းလာများထဲတွင် နွားခေါင်းနှင့် နွားခေါင်းလူများ၊ နားရွက်ချွန်ချွန်နှင့် လူတစ်ဝက် အယ်လ်ဖ်များ၊ မီတာ အနည်းငယ် မြင့်သော ဧရာမ လူဝက်များ စသည်ဖြင့် ပါဝင်လေသည်။

သေချာသည်ပေါ့။ အများဆုံးမှာ လူသားများနှင့် နဂါးလူသားများပင် ဖြစ်လေသည်။

"အင်ပါယာ မြို့တော်ရဲ့ စည်ကားမှုက မီးနဂါး မြို့တော်နဲ့ ယှဉ်လို့ မရနိုင်ဘူး"

"လူဦးရေ ပိုများတယ်"

"စွမ်းအားရှင်တွေ ပိုများတယ်"

"မှူးမတ်တွေကလည်း အံ့ဩစရာကောင်းလောက်အောင် များပြားတယ်"

"ဘယ်ကိုပဲ လှည့်ကြည့်ကြည့် မြို့စား တစ်ယောက်ယောက်ကို သွားတိုက်မိနိုင်တယ် ဒါကြောင့် ဖလှယ်ရေးပြိုင်ပွဲ ကာလအတွင်းမှာ မင်းတို့ အားလုံး ရိုးရိုးသားသား နေကြပါ ပြဿနာ မရှာကြပါနဲ့ မလိုအပ်ဘဲ ဘယ်သူ့ကိုမှ မစော်ကားမိစေနဲ့ ငါတို့ အဖိုးကြီး ခြောက်ယောက် မျက်နှာပျက်အောင် မလုပ်ကြနဲ့..."

"ဟုတ်ကဲ့ပါ ကျောင်းအုပ်ကြီး"

ကျောင်းအုပ်ကြီးများ၏ သတိပေးချက်များကို မုန်လဲ့က ပိုမို ခံစားရလေသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အင်ပါယာ မြို့တော်သို့ ဝင်ရောက်လာကတည်းက စနစ်၏ အသိပေးသံများ မရပ်မနား ထွက်ပေါ်နေသောကြောင့်ပင်။

"ဒင်... ပေါင်းစပ်ခြင်း အောင်မြင်ပါသည် ခန္ဓာကိုယ်ကြံ့ခိုင်မှု +၁၁၆"

"ဒင်... ပေါင်းစပ်ခြင်း အောင်မြင်ပါသည် ချမ်းသာကြွယ်ဝမှု +၁၂၉၀ ရွှေဒင်္ဂါး"

"ဒင်... ပေါင်းစပ်ခြင်း အောင်မြင်ပါသည် အဆင့်သုံး မှော်ပညာကို ရရှိပါသည်..."

ဘယ်အချိန်ကတည်းက စတင်ခဲ့သည်ကို မသိသော်လည်း မုန်လဲ့က စနစ်၏ အသံကို သဘောကျလာခဲ့လေသည်။ အေးစက်စက် အသံဖြစ်သော်လည်း ခဏလောက် မကြားရပါက စိတ်ထဲတွင် တစ်ခုခု လိုအပ်နေသကဲ့သို့ မသက်မသာ ဖြစ်လာတတ်လေသည်။

ယခုအခါ အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်နေသော စနစ်၏ အသိပေးသံများကို နားထောင်ရင်း မုန်လဲ့၏ ရင်ထဲတွင် အလွန် သက်တောင့်သက်သာ ဖြစ်နေပြီး အဆက်မပြတ် တိုးတက်နေသော အချက်အလက်များကို ကြည့်ကာ ပို၍ပင် ပျော်ရွှင်နေမိလေသည်။

ဒီလို နေရာကြီးတွေကို ခဏခဏ လာသင့်တာပဲ။ ဒီနေရာက အချက်အလက်တွေက အများဆုံးနဲ့ အချိုမြိန်ဆုံးပဲ။ ခဏလောက် ကောက်ရတဲ့ အကျိုးအမြတ်က တခြားနေရာတွေမှာ တစ်ရက်လုံး ကောက်ရတာနဲ့ ညီမျှတယ်။

အရမ်း ကောင်းတာပဲ။

လူစုက တည်းခိုခန်းသို့ ရောက်သောအခါ သုံးနာရီခန့် ကြာသွားပြီ ဖြစ်သည်။ တည်းခိုခန်းသို့ ဝင်ရောက်ပြီး နေရာချထားရေး ကိစ္စများ ပြီးစီးသွားသောအခါ ကျောင်းအုပ်ကြီးများက မိန့်ခွန်းပြောကြားလေသည်။

"မနက်ဖြန် မနက်စောစော ငါတို့ နဂါးနတ်ဘုရား အကယ်ဒမီကို သွားပြီး လူစုရမယ် ဒီနေ့ည စောစော အိပ်ကြပါ မနက်ဖြန် မနက် ၇ နာရီ ဧည့်ခန်းမမှာ လူစုမယ်"

"ဟုတ်ကဲ့ပါ ကျောင်းအုပ်ကြီး"

ကျောင်းအုပ်ကြီးများ သတိပေးပြီးနောက် ပြိုင်ပွဲဝင်များ အားလုံး အခန်းထဲသို့ ပြန်သွားပြီး အနားယူကြလေသည်။ မုန်လဲ့လည်း သူ၏ အခန်းသို့ ပြန်သွားလိုက်လေသည်။

နူးညံ့သော ငန်းမွေးစောင်ပေါ်တွင် လှဲလျောင်းရင်း စောင်ဆီမှ ထွက်ပေါ်လာသော မွှေးကြိုင်သော ရနံ့များကို ရှူရှိုက်ကာ မုန်လဲ့က ရှားရှားပါးပါး တရားမထိုင်တော့ဘဲ အိပ်ပျော်သွားလေတော့သည်။

နောက်နေ့ နိုးလာသောအခါ စိတ်ကြည်လင်လန်းဆန်းနေပြီး ခွန်အားများ ပြည့်ဝနေလေသည်။

အောက်ထပ်သို့ ဆင်းလာပြီး ဧည့်ခန်းမသို့ ရောက်သောအခါ ပြိုင်ပွဲဝင်များ အားလုံး စုဝေးပြီးနေပြီ ဖြစ်ရာ မုန်လဲ့လည်း နေရာတစ်ခု ရှာ၍ ထိုင်လိုက်လေသည်။

"မုန်လဲ့ လူကြီးမင်း ဘယ်တော့ နဂါးနတ်ဘုရား မျှော်စင်ကို သွားစမ်းကြည့်မလို့လဲ"

ခေါင်းတွင် ဦးချိုနှစ်ချောင်း ပါရှိသော နဂါးလူသား ပြိုင်ပွဲဝင် တစ်ယောက်က အနားသို့ ကပ်လာပြီး သတိထား၍ မေးလိုက်လေသည်။

သူ၏ နာမည်မှာ ဂျိုးအယ်လ် အယ်လ်တန် ဖြစ်ပြီး စစ်နဂါး ကျောင်းတော်မှ ဖြစ်ကာ မှူးမတ် မိသားစုမှ ဆင်းသက်လာသူ ဖြစ်လေသည်။ သူက မုန်လဲ့နှင့် ဆက်ဆံရေး ကောင်းမွန်အောင် တည်ဆောက်လိုသဖြင့် လမ်းတစ်လျှောက်လုံးတွင် အမြဲတမ်း အနားသို့ ကပ်ကာ စကားလာပြောလေ့ ရှိလေသည်။

သူ၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို မုန်လဲ့ ကောင်းကောင်း သိထားသဖြင့် သူ့ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး "ဒီနေ့ နဂါးနတ်ဘုရား အကယ်ဒမီကို သွားရမှာ မဟုတ်လား အချိန်ရရင် သွားစမ်းကြည့်တာပေါ့" ဟု တည်ငြိမ်စွာ ပြန်ဖြေလိုက်လေသည်။

"မုန်လဲ့ လူကြီးမင်းရဲ့ စွမ်းအားနဲ့ဆိုရင် နဂါးနတ်ဘုရား ပါရမီရှင် စာရင်းမှာ သေချာပေါက် ပါဝင်နိုင်မှာပဲ အင်ပါယာ မြို့တော် တစ်ခုလုံးကို တုန်လှုပ်စေပြီး နိုင်ငံတော်ရဲ့ ဂုဏ်ယူစရာ ဖြစ်လာမှာ သေချာပါတယ်"

ဂျိုးအယ်လ်က မျက်နှာချိုသွေးကာ မုန်လဲ့ကို မြှောက်ပင့်လိုက်လေသည်။

"နဂါးနတ်ဘုရား ပါရမီရှင် စာရင်း"

မုန်လဲ့ မျက်ခုံးပင့်လိုက်ပြီး သံသယဖြစ်စွာ မေးလိုက်လေသည်။

"မုန်လဲ့ လူကြီးမင်း နဂါးနတ်ဘုရား ပါရမီရှင် စာရင်းကို မသိဘူးလား"

ဂျိုးအယ်လ် အံ့အားသင့်သွားပြီး အလျင်စလို ရှင်းပြလိုက်လေသည်။ "နဂါးနတ်ဘုရား မျှော်စင်မှာ မှော်အလင်းတန်း မျက်နှာပြင် တစ်ခု ရှိတယ် နဂါးနတ်ဘုရား မျှော်စင်ထဲ ဝင်ဖူးတဲ့သူတွေထဲက အတော်ဆုံး လူ ၁၀၀၀ ရဲ့ နာမည်တွေကို အဲဒီ မျက်နှာပြင်ပေါ်မှာ မှတ်တမ်းတင်ထားတယ်"

"အဲဒါကို နဂါးနတ်ဘုရား ပါရမီရှင် စာရင်း လို့ ခေါ်တာပဲ"

"နဂါးနတ်ဘုရား မျှော်စင်ရဲ့ အပေါ်ထပ်ကို ရောက်လေလေ အဲဒီအထဲမှာ အချိန်ပိုကြာကြာ နေနိုင်လေလေ စာရင်းမှာ အဆင့်ပိုမြင့်လေလေပဲ"

"ဒီလို ပြောလို့ ရတယ် နဂါးနတ်ဘုရား ပါရမီရှင် စာရင်းက နှစ်ပေါင်း ၄ သောင်းကျော် အတွင်း သမိုင်းတစ်လျှောက် အတော်ဆုံး ပါရမီရှင် ၁၀၀၀ ကို မှတ်တမ်းတင်ထားတာပဲ"

"နှစ်ပေါင်း ၄ သောင်းကျော်မှာ လူ ၁၀၀၀ ပဲ မှတ်တမ်းတင်ထားတာလား" မုန်လဲ့ ကြောင်အမ်းသွားလေသည်။ "ဒါဆိုရင် ဒီစာရင်းမှာ ပါဝင်ဖို့ဆိုတာ အရမ်း ခက်ခဲမှာပဲ"

"ဟုတ်ပါတယ်"

အခြား ပြိုင်ပွဲဝင် တစ်ယောက်ကလည်း အနားသို့ ကပ်လာပြီး ပြောလိုက်လေသည်။ "နဂါးနတ်ဘုရား ပါရမီရှင် စာရင်းက ငါတို့ ခေတ်က ပါရမီရှင်တွေကိုပဲ မှတ်တမ်းတင်ထားတာ မဟုတ်ဘဲ သမိုင်းတစ်လျှောက်က ပါရမီရှင်တွေကိုပါ မှတ်တမ်းတင်ထားတာ"

"သမိုင်းတစ်လျှောက်က ပါရမီရှင်တွေ အားလုံးနဲ့ တပြိုင်တည်း ယှဉ်ပြိုင်ရသလိုပဲ ဒါကြောင့် ဒီစာရင်းမှာ ပါဝင်ဖို့ ဆိုတာ အလွန် ခက်ခဲတယ်"

"ဒါကြောင့် ဒီစာရင်းမှာ ပါဝင်နိုင်တဲ့သူ တိုင်းက သမိုင်းမှာ နာမည်ကျန်ရစ်မယ့် တကယ့် ပါရမီရှင်တွေချည်းပဲ နိုင်ငံတော်ရဲ့ ဂုဏ်ယူစရာ ဖြစ်သလို ကျောင်းတော်ရဲ့ ဂုဏ်ယူစရာလည်း ဖြစ်တယ်"

"အဲဒီလိုကိုး"

မုန်လဲ့က ဖြည်းညင်းစွာ ခေါင်းခါလိုက်ပြီးနောက် စိတ်ဝင်တစားဖြင့် "ဒါဆို ပထမ နေရာမှာ ရှိနေတဲ့သူက ဘယ်သူလဲ" ဟု မေးလိုက်လေသည်။

"နဂါးနတ်ဘုရားရဲ့ သားတော် လို့ တင်စားခေါ်ဝေါ်ကြတဲ့ တီမွန်ဘာတန် ပေါ့ ဒါက သံသယဖြစ်စရာ မလိုပါဘူး"

ပြိုင်ပွဲဝင် တစ်ယောက်က ချက်ချင်း ဖြေလိုက်လေသည်။

"နဂါးနတ်ဘုရားရဲ့ သားတော်"

"တီမွန်ဘာတန်"

မုန်လဲ့ သံသယဖြစ်သွားလေသည်။

"တီမွန်ဘာတန်က လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ် ၁၃၀၀၀ တုန်းက ပုဂ္ဂိုလ် တစ်ဦး ဖြစ်ပြီး နဂါးနတ်ဘုရား မျှော်စင်မှာ အဆင့်အမြင့်ဆုံးကို ရောက်ခဲ့ဖူးတဲ့သူလည်း ဖြစ်ပါတယ်"

"တီမွန်ဘာတန်က အသက် ၁၁ နှစ်မှာ နဂါးနတ်ဘုရား မျှော်စင်ထဲ စဝင်ခဲ့ပြီး အသက် ၂၅ နှစ်အထိ ၁၄ နှစ် ဆိုတဲ့ အချိန်တိုလေး အတွင်းမှာ နဂါးနတ်ဘုရား မျှော်စင်ထဲ ၄၂ ကြိမ် ဝင်ခဲ့ဖူးတယ် အမြင့်ဆုံး အထပ် ၇၈ အထိ ရောက်ခဲ့ဖူးပြီး အကြာဆုံး ၈ လ အထိ နေခဲ့ဖူးတယ်"

"အဆိုအရ တီမွန်ဘာတန်က အသက် ၉ နှစ်မှာ စတင် လေ့ကျင့်ခဲ့ပြီး ၁၁ နှစ်မှာ အဆင့်ရှစ် စွမ်းအားရှင် ဖြစ်လာကာ ၁၄ နှစ်မှာ မြင့်မြတ်သောနယ်မြေကို ရောက်ရှိခဲ့တယ်လို့ ဆိုပါတယ် သူ့ရဲ့ ပါရမီက သမိုင်းတစ်လျှောက် ပြိုင်ဘက်ကင်းတဲ့အတွက် နဂါးနတ်ဘုရားရဲ့ သားတော် လို့ ခေါ်ဝေါ်ကြပြီး နဂါးနတ်ဘုရား မျှော်စင် အထပ် ၁၀၀ ကို ရောက်ဖို့ မျှော်လင့်ချက် အရှိဆုံးသူလည်း ဖြစ်ပါတယ်"

"၁၄ နှစ်နဲ့ မြင့်မြတ်သောနယ်မြေကို ရောက်တာလား"

ပြိုင်ပွဲဝင်များ အားလုံး အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်မိကြပြီး မုန်လဲ့ကို ပြိုင်တူ ကြည့်လိုက်ကြလေသည်။ "ဒါဆို မုန်လဲ့ လူကြီးမင်းထက်တောင် ပိုပြီး အံ့ဩစရာ ကောင်းနေတာပေါ့"

မုန်လဲ့က အသက် ၁၆ နှစ်နှင့် မြင့်မြတ်သောနယ်မြေသို့ ရောက်ရှိလာခြင်းကပင် သူတို့ကို အလွန် အံ့အားသင့်စေခဲ့ပြီ ဖြစ်ရာ ပို၍ အံ့ဩစရာကောင်းသော သူ ရှိနေလိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့ကြပေ။ တကယ်ကို တောင်ပေါ်မှာ တောင်ရှိသေးပြီး လူစွမ်းကောင်း အထက်မှာ လူစွမ်းကောင်း ရှိသေးသည်ဟု ဆိုရမည် ဖြစ်လေသည်။

"အသက် ၂၅ နှစ်မှာ နဂါးနတ်ဘုရား မျှော်စင် အထပ် ၇၈ ကို ရောက်ခဲ့တယ်ဆိုရင် သူ ဘာလို့ ဆက်မတက်တော့တာလဲ"

မုန်လဲ့က သံသယဖြစ်စွာ မေးလိုက်လေသည်။

"ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူ သေဆုံးသွားလို့ပါ"

ဂျိုးအယ်လ်က ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်ပြီး "သေဆုံးရတဲ့ အကြောင်းရင်းကိုတော့ မသိရပါဘူး ဒါပေမယ့် အင်ပါယာ အစိုးရက ထုတ်ပြန်ထားတဲ့ အချက်အလက်တွေ အရတော့ တကယ် သေဆုံးသွားတာပါပဲ အဖြစ်မှန်က ဘယ်လိုလဲ ဆိုတာတော့ ငါတို့ သိခွင့် မရှိပါဘူး" ဟု ပြန်ဖြေလိုက်လေသည်။

"သေဆုံးသွားတယ်"

မုန်လဲ့ အနည်းငယ် ကြောင်အမ်းသွားပြီး အလွန် နှမြောတသ ဖြစ်သွားလေသည်။ "ဒီလိုမျိုး ပါရမီရှင်က သေဆုံးသွားတယ် ဟုတ်လား"

"ဟုတ်တယ် တကယ်ကို နှမြောစရာ ကောင်းတယ်"

ဂျိုးအယ်လ်က ဝမ်းနည်းစွာဖြင့် "အသက် ၉ နှစ်မှာ စတင် လေ့ကျင့်ပြီး ၁၄ နှစ်မှာ မြင့်မြတ်သောနယ်မြေကို ရောက်ကာ ၂၅ နှစ်မှာ သေဆုံးသွားတယ် တီမွန်ဘာတန်မှာ ၁၆ နှစ် ဆိုတဲ့ တိုတောင်းတဲ့ လေ့ကျင့်မှု ဘဝလေးသာ ရှိခဲ့ပေမယ့် သူ တည်ဆောက်ခဲ့တဲ့ စံချိန်တွေက အရင်က မရှိခဲ့သလို နောက်လည်း ရှိလာမှာ မဟုတ်ဘူး သမိုင်းမှာ တောက်ပနေပြီး အခုအချိန်အထိ တည်ရှိနေဆဲပဲ" ဟု ပြောလိုက်လေသည်။

"ဒါကြောင့် တီမွန်ဘာတန်ကို နဂါးနတ်ဘုရား အင်ပါယာရဲ့ သမိုင်းတစ်လျှောက် အတော်ဆုံး ပါရမီရှင် လို့ ခေါ်ကြတာပေါ့"

"သမိုင်းတစ်လျှောက် အတော်ဆုံး ပါရမီရှင် တကယ်ကို ထိုက်တန်ပါတယ်"

မုန်လဲ့က ဖြည်းညင်းစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်လေသည်။ အဖိုးအိုကလည်း သက်ပြင်းချကာ "ငါ သေဆုံးပြီးနောက်မှာ နဂါးနတ်ဘုရား အင်ပါယာက ဒီလိုမျိုး အံ့ဩစရာကောင်းတဲ့ ပါရမီရှင် တစ်ယောက် ထွက်ပေါ်လာလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားဘူး နှမြောစရာပဲ... တောက်" ဟု ပြောလိုက်လေသည်။

"တကယ်ကို နှမြောစရာ ကောင်းပါတယ်..."

"အားလုံး ရောက်ကြပြီလား"

ထိုအချိန်တွင် ကျောင်းအုပ်ကြီး ခြောက်ယောက်က အပေါ်ထပ်မှ ဆင်းလာကြလေသည်။ ပြိုင်ပွဲဝင်များက ခေါင်းညိတ်ကာ "အားလုံး ရောက်ပါပြီ" ဟု ပြန်ဖြေလိုက်ကြလေသည်။

"တစ်ယောက်မှ မလိုဘူးနော်"

"အရမ်း ကောင်းတယ် အားလုံး ရောက်ပြီဆိုတော့ သွားကြတာပေါ့"

လူစုက မှော်ကားပေါ်သို့ တက်ကာ နဂါးနတ်ဘုရား အကယ်ဒမီဆီသို့ ဦးတည် သွားလိုက်ကြလေသည်။

"ခုနက မင်းတို့ တီမွန်ဘာတန် အကြောင်း ပြောနေတာ ကြားလိုက်သလိုပဲ"

လမ်းတွင် ကျောင်းအုပ်ကြီး ဖရက်ဒ်က မုန်လဲ့ကို ရုတ်တရက် မေးလိုက်လေသည်။

"ဟုတ်ကဲ့"

"တီမွန်ဘာတန်က ငါတို့ နဂါးနတ်ဘုရား အင်ပါယာရဲ့ သမိုင်းတစ်လျှောက် အတော်ဆုံး ပါရမီရှင် ဖြစ်ပြီး ငါတို့ မီးနဂါး နိုင်ငံတော်ကပဲ ထွက်ပေါ်လာတာပါ ဒါပေမယ့် ကံမကောင်းစွာနဲ့ပဲ... ကောင်းကင်က ပါရမီရှင်တွေကို မနာလို ဖြစ်တတ်တယ်လေ"

ကျောင်းအုပ်ကြီး ဖရက်ဒ်က ဝမ်းနည်းစွာဖြင့် သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး "သူသာ သက်ရှိထင်ရှား ရှိနေသေးရင် မြင့်မြတ်သောနယ်မြေ ဒါမှမဟုတ် နတ်ဘုရားတစ်ဝက် အဆင့်ကိုတောင် ကျော်လွန်ပြီး တကယ့် နတ်ဘုရား တစ်ပါး ဖြစ်နေလောက်ပြီ" ဟု ပြောလိုက်လေသည်။

"မီးနဂါး နိုင်ငံတော်က ထွက်ပေါ်လာတာလား"