အခန်း ၁၆၀

အခန်း ၁၆၀။ ရွှေရောင် နဂါးခြင်္သေ့၊ ကြမ်းတမ်းသော ဧရာမ လူသား

ဤနေရာက ကျယ်ဝန်းလှသော သစ်တောကြီး အလယ်တွင် ပုလဲတစ်လုံးအလား တည်ရှိနေသည့် မြစိမ်းရောင် ရေကန်ကြီး တစ်ခု ဖြစ်လေသည်။

ရေကန်က ကြည်လင်နေပြီး လှိုင်းလေးများ တလက်လက် တောက်ပနေလေသည်။

လေပြေညင်းများ တိုက်ခတ်လာသောအခါ ရေပြင်တွင် လှိုင်းထန်သွားလေသည်။

ရေကန်၏ ပတ်လည်တွင် ထူထပ်သော ကျူပင်များ ရှိနေပြီး အစုလိုက် အပြုံလိုက် ပေါက်ရောက်နေကာ ရေကန်ကို ဝန်းရံထားပြီး အမြင်အာရုံကို ကွယ်ထားလေသည်။

"မူး..."

"မူး..."

ရုတ်တရက် မှော်သားရဲ တစ်ကောင်၏ ဟိန်းဟောက်သံ ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

အလျား မီတာ နှစ်ဆယ်ခန့် ရှိပြီး တစ်ကိုယ်လုံး အမည်းရောင် သံမဏိ အမွေးများ ဖုံးလွှမ်းနေကာ ခြေထောက် ခြောက်ချောင်း၊ စပါးအုံးမြွေ အမြီးနှင့် ခေါင်းတွင် ဦးချို တစ်ချောင်း ပါရှိသော နွား မှော်သားရဲ တစ်ကောင်က ကျူပင်များကြားတွင် ဝပ်နေပြီး စူးရှသော ညည်းတွားသံများကို ဆက်တိုက် ထုတ်လွှတ်နေလေသည်။

၎င်းမှာ အဆင့်ကိုး မှော်သားရဲ - မျက်လုံးနက် စပါးအုံးမြွေ နွား ပင် ဖြစ်လေသည်။

ထိုအချိန်တွင် ဤမျက်လုံးနက် စပါးအုံးမြွေ နွား ၏ အခြေအနေက သိပ်မကောင်းလှပေ။ ၎င်း၏ စပါးအုံးမြွေ အမြီးကို လေဟာနယ်ခွဲ ဧရာမ သံချပ်ကာ မိကျောင်း တစ်ကောင်က အသေအလဲ ကိုက်ထားပြီး ရေကန်ထဲသို့ ဆွဲချရန် ကြိုးစားနေလေသည်။

မျက်လုံးနက် စပါးအုံးမြွေ နွား က အသက်လု ရုန်းကန်နေပြီး အမြီးက အကိုက်ခံရသဖြင့် သွေးများ ထွက်ကာ အရိုးထဲစွဲမတတ် နာကျင်နေသော်လည်း အရှုံးမပေးသေးပေ။

"မူး..."

တစ်ကောင်က ဆွဲသည်၊ နောက်တစ်ကောင်က ရုန်းသည်။

တစ်ကောင်က အသက်ရှင်ချင်သည်။

နောက်တစ်ကောင်က အစာစားချင်သည်။

ဘယ်သူကမှ လက်မလွှတ်ချင်ကြပေ။

ထိုသို့ဖြင့် သူတို့ နှစ်ကောင်က အချိန်ဆွဲ တိုက်ပွဲ တစ်ခုကို ဆင်နွှဲနေကြပြီး ခံနိုင်ရည်ကို ယှဉ်ပြိုင်နေကြကာ နောက်ဆုံးအထိ တောင့်ခံနိုင်သူက အသက်ရှင် ကျန်ရစ်မည် ဖြစ်လေသည်။

"ဝှစ်..."

သို့သော် မမျှော်လင့်ဘဲ အခြေအနေက ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားလေသည်။ အစိမ်းရောင် သစ်ရွက် တစ်ရွက်က လေဟာနယ်ကို ဖောက်ထွင်းပြီး ထွက်ပေါ်လာကာ မျက်လုံးနက် စပါးအုံးမြွေ နွား ၏ နားထင်ထဲသို့ အတိအကျ ဝင်ရောက်သွားပြီး တစ်ဖက်သို့ ဖောက်ထွက်သွားလေသည်။

"ဂါး..."

မျက်လုံးနက် စပါးအုံးမြွေ နွား ၏ ညည်းတွားသံ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားပြီး မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားကာ ချက်ချင်း ရုန်းကန်ခြင်း ရပ်တန့်သွားလေသည်။ လေဟာနယ်ခွဲ ဧရာမ သံချပ်ကာ မိကျောင်း က အလွန် ဝမ်းသာသွားပြီး မျက်လုံးနက် စပါးအုံးမြွေ နွား ကို ရေထဲသို့ အမြန် ဆွဲချသွားလေသည်။

"ဝှစ်..."

နောက်ထပ် သစ်ရွက် တစ်ရွက် ထွက်လာပြန်ပြီး လေဟာနယ်ခွဲ ဧရာမ သံချပ်ကာ မိကျောင်း ၏ ဘယ်ဘက် မျက်လုံးထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားရာ လေဟာနယ်ခွဲ ဧရာမ သံချပ်ကာ မိကျောင်း မှာ နေရာမှာတင် တောင့်တင်းသွားပြီး အသက်ကင်းမဲ့သွားလေတော့သည်။

"ပြန်သိမ်း"

အေးစက်သော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး မျက်လုံးနက် စပါးအုံးမြွေ နွား နှင့် လေဟာနယ်ခွဲ ဧရာမ သံချပ်ကာ မိကျောင်း တို့၏ မှော်အမြုတေများက ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ ထွက်လာကာ ဘေးရှိ သစ်ပင်ကြီး တစ်ပင်ဆီသို့ ပျံသန်းသွားလေသည်။

သစ်ပင်ကြီးပေါ်တွင် ခန္ဓာကိုယ် ကြီးမားထွားကျိုင်းပြီး ရွှေရောင် ဆံပင်များ ရှိကာ ခြင်္သေ့ကြီး တစ်ကောင်အလား သန်မာသော လူငယ် တစ်ယောက် ရပ်နေပြီး သူက လက်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ အဆင့်ကိုး မှော်အမြုတေ နှစ်ခုကို ဖမ်းယူလိုက်လေသည်။

"လျှပ်"

ကြီးမားထွားကျိုင်းသော လူငယ်က မှော်အမြုတေပေါ်မှ လတ်ဆတ်သော သွေးများကို သပ်ချလိုက်ပြီး ကိုယ်ဟန် တစ်ချက် လှုပ်ရှားကာ သစ်ကိုင်းပေါ်မှ ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။

ရေကန်ဘေးတွင်တော့ အဆင့်ကိုး မှော်သားရဲ အလောင်း နှစ်လောင်းသာ တိတ်ဆိတ်စွာ ကျန်ရစ်ခဲ့ပြီး ယခုလေးတင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သော ကြောက်မက်ဖွယ် တိုက်ပွဲကို သက်သေပြနေလေသည်။

"ရွှေရောင် နဂါးခြင်္သေ့ ဆာ့ခ်ဟင် နဲ့ တကယ်ကို ထိုက်တန်တာပဲ သစ်ရွက် နှစ်ရွက်နဲ့ အဆင့်ကိုး မှော်သားရဲ မျက်လုံးနက် စပါးအုံးမြွေ နွား နဲ့ လေဟာနယ်ခွဲ ဧရာမ သံချပ်ကာ မိကျောင်း ကို သတ်နိုင်တယ် တကယ်ကို သာမန် မဟုတ်ဘူး"

နဂါးနတ်ဘုရား ဘုရားကျောင်း အရှေ့ရှိ လူများ အားလုံးက ကြီးမားထွားကျိုင်းသော လူငယ်က မျက်လုံးနက် စပါးအုံးမြွေ နွား နှင့် လေဟာနယ်ခွဲ ဧရာမ သံချပ်ကာ မိကျောင်း ကို သတ်ဖြတ်လိုက်သည့် မြင်ကွင်းကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့လိုက်ရသဖြင့် အလွန် ဆူညံသွားပြီး အံ့ဩချီးကျူးနေကြလေသည်။

"သစ်ရွက်နဲ့ အဆင့်ကိုး မှော်သားရဲကို သတ်နိုင်တယ်"

ဧကရာဇ် ဖရက်ဒရစ် သုံးဆယ့်နှစ်ဆက်မြောက်က ဖြည်းညင်းစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး "ဒီ ဆာ့ခ်ဟင် ဆိုတဲ့ ကောင်လေး တကယ် မဆိုးပါဘူး နိယာမ နားလည်မှုမှာ ဘာဘာရိုဆာထက် အများကြီး ပိုသာတယ်" ဟု ပြောလိုက်လေသည်။

"အရှင်မင်းကြီးက အထင်ကြီးလွန်းနေပါပြီ"

နဂါးနတ်ဘုရား အကယ်ဒမီ၏ ကျောင်းအုပ်ကြီး လူခ် က နှိမ့်ချစွာ ပြောလိုက်လေသည်။ "ဘာဘာရိုဆာ မင်းသားသာ သူ့အသက် အရွယ် ရောက်လာရင် စွမ်းအားက ဆာ့ခ်ဟင်ထက် သေချာပေါက် သာလွန်မှာပါ"

"ဖြစ်နိုင်ပါတယ်"

ဖရက်ဒရစ် သုံးဆယ့်နှစ်ဆက်မြောက်က အတည်မပြုသလို ငြင်းလည်း မငြင်းဘဲ "ကျောင်းအုပ်ကြီး လူခ် ဆာ့ခ်ဟင်က သာမန် လူသား သက်သက် မဟုတ်လောက်ဘူး ထင်တယ်" ဟု ပြောလိုက်လေသည်။

"အရှင်မင်းကြီးရဲ့ မျက်လုံးတွေက တကယ်ကို ထက်မြက်လှပါတယ်"

ကျောင်းအုပ်ကြီး လူခ်က ပြုံး၍ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး "ဆာ့ခ်ဟင် မှာ ရွှေရောင် နဂါးခြင်္သေ့ သွေးမျိုးဆက် ရှိပြီး ရွှေရောင် နဂါးခြင်္သေ့ မိသားစုရဲ့ မျိုးဆက် တစ်ယောက်ပါ" ဟု ပြောလိုက်လေသည်။

"ရွှေရောင် နဂါးခြင်္သေ့ မိသားစု"

ဖရက်ဒရစ် သုံးဆယ့်နှစ်ဆက်မြောက် တစ်ကိုယ်လုံး ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားလေသည်။ "ရွှေရောင် နဂါးခြင်္သေ့ မိသားစုရဲ့ မျိုးဆက် ဖြစ်နေတာကိုး ဒါကြောင့် ဒီလောက် ထူးချွန်နေတာကိုး"

ဧကရာဇ်၏ အမူအရာကို မြင်သောအခါ အမတ် အချို့က နားမလည်နိုင်အောင် ဖြစ်သွားကြလေသည်။ "ရွှေရောင် နဂါးခြင်္သေ့ မိသားစု ဆိုတာ ဘာမိသားစုလဲ အရှင်မင်းကြီးကိုတောင် ဒီလောက် အံ့ဩသွားအောင် လုပ်နိုင်တာလား"

မြင့်မြတ်သောနယ်မြေ စွမ်းအားရှင် အများစုကတော့ မျက်နှာထား အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားကြပြီး မျက်လုံးများထဲတွင် အံ့ဩမှု၊ ကြောက်ရွံ့မှု အစရှိသော ရှုပ်ထွေးသည့် အရိပ်အယောင်များ ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

မသိသော သူများက ရွှေရောင် နဂါးခြင်္သေ့ မိသားစု အကြောင်းကို မသိကြသော်လည်း သိသော သူများကတော့ ၎င်းမှာ အလွန် ကြီးမားသော အင်အားစုကြီး တစ်ခု ဖြစ်ကြောင်း ကောင်းကောင်း သိထားကြလေသည်။

ရွှေရောင် နဂါးခြင်္သေ့။

ဒါက ကြီးမြတ်တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တွေ ထွက်ပေါ်ခဲ့ဖူးတဲ့ မိသားစု တစ်ခုပဲ။

အင်အား အရ ဆိုရင် ရှေးဟောင်း အင်ပါယာ လေးခု ပြီးရင် သူတို့ပဲ ရှိသည်။

"တခြားလူတွေကို ဆက်ကြည့်ရအောင်"

ဖရက်ဒရစ် သုံးဆယ့်နှစ်ဆက်မြောက်က မှော်အလင်းတန်း မျက်နှာပြင်ကို ကြည့်လိုက်လေသည်။

"မှန်ပါ အရှင်မင်းကြီး"

ဧရာမ မှော်အလင်းတန်း မျက်နှာပြင်ပေါ်ရှိ မြင်ကွင်းက ပြောင်းလဲသွားပြီး ခန့်ညားမြင့်မားသော တောင်ကြီး တစ်တောင် ပေါ်လာကာ တောင်ပေါ်မှ မီတာ ရာချီ မြင့်မားသော ရေတံခွန် တစ်ခုက ချောက်ကမ်းပါးကို ဖြတ်ကာ ပြင်းထန်စွာ ကျဆင်းနေလေသည်။

ရေတံခွန်၏ အောက်ခြေတွင်တော့ ရေကန် တစ်ခု ရှိလေသည်။

ထိုအချိန်တွင် ရေကန်ဘေးတွင် ကြမ်းတမ်းသော မြင်ကွင်း တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်နေလေသည်။

ခေါင်း ၆ လုံး ပါရှိသော မြွေကြီး တစ်ကောင်က အဆက်မပြတ် ဟိန်းဟောက်နေပြီး ၎င်း၏ ခေါင်း ၆ လုံးထဲမှ ရေခဲဓားများ၊ ရေမြားများ၊ ကျောက်တုံးကြီးများ၊ အဆိပ်ငွေ့များ ထုတ်လွှတ်နေလေသည်။

တစ်ဖက်ရှိ လူသားကို အရူးအမူး တိုက်ခိုက်နေလေသည်။

ထိုလူသားမှာလည်း သာမန် မဟုတ်ပေ။ အရပ် ၁၅၊ ၁၆ မီတာခန့် မြင့်ပြီး အင်္ကျီ မဝတ်ထားဘဲ အလွန် သန်မာသော ကြွက်သားများကို ဖော်ပြထားကာ ပေါက်ကွဲအားများ ပြည့်နှက်နေလေသည်။

ခေါင်း ၆ လုံး မြွေကြီး၏ တိုက်ခိုက်မှုများကို ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် ဧရာမ လူသားက ကျယ်လောင်စွာ ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး နောက်မဆုတ်ဘဲ ရှေ့သို့ တက်သွားကာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို ဖုံးလွှမ်းနေသော မှော်ပညာ တိုက်ခိုက်မှုများကို လျစ်လျူရှု၍ ခေါင်း ၆ လုံး မြွေကြီးဆီသို့ အတင်း ပြေးဝင်သွားလေသည်။

"ဝုန်း..."

ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို ဖုံးလွှမ်းနေသော မှော်ပညာ တိုက်ခိုက်မှုများက ဧရာမ လူသားကို ဖုံးလွှမ်းသွားလေသည်။ သို့သော် နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ဧရာမ လူသား၏ ခန္ဓာကိုယ် ပတ်လည်တွင် မိုးကြိုး အလင်းတန်းများ တောက်ပလာပြီး မှော်ပညာ တိုက်ခိုက်မှုများ အားလုံး အမှုန့် အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားလေတော့သည်။

"သေစမ်း"

ဧရာမ လူသားက ခေါင်း ၆ လုံး မြွေကြီး အရှေ့သို့ ရောက်သွားပြီး ဖရဲသီး အရွယ်အစားခန့် ရှိသော လက်သီးများတွင် အလွန် ကြမ်းတမ်းသော ခွန်အားများ ပါဝင်နေကာ ခေါင်း ၆ လုံး မြွေကြီး၏ အလယ်ဗဟိုရှိ ခေါင်းကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ထိုးချလိုက်လေသည်။

"ဝုန်း..."

ကြမ်းတမ်းသော ခွန်အားများ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး အလယ်ဗဟိုရှိ ခေါင်းက အသားပြား အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ ခေါင်း ၆ လုံး မြွေကြီးက နာကျင်လွန်း၍ ကျန်ရှိနေသော ခေါင်း ၅ လုံးဖြင့် ဧရာမ လူသားကို အရူးအမူး ကိုက်ဖြဲလိုက်လေသည်။

"ဟားဟားဟား"

ဧရာမ လူသားက ဟားဟား ရယ်မောလိုက်ပြီး ခေါင်း ၄ လုံးကို သူ၏ ကိုယ်ပေါ်သို့ ကိုက်ခွင့်ပြုထားကာ ကျန်ရှိနေသော ခေါင်း တစ်လုံးကို ဖမ်းယူပြီး ပါးစပ်ထဲ ထည့်ကာ တကျွတ်ကျွတ် ဝါးစားလိုက်လေရာ အလွန် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်လွန်းလှပေသည်။

"ရှူး ရှူး ရှူး..."

ခေါင်း ၆ လုံး မြွေကြီးက စူးရှစွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ကျန်ရှိနေသော ခေါင်း ၄ လုံးက အသေအလဲ ကိုက်ဖြဲနေသော်လည်း ဧရာမ လူသား၏ အရေပြားက အလွန် ထူထဲမာကျောလွန်းသဖြင့် အရေပြားကိုပင် မဖောက်နိုင်အောင် ဖြစ်နေလေသည်။

"ရှူး ရှူး ရှူး..."

ခေါင်း ၆ လုံး မြွေကြီးက သူ ပြိုင်ဘက် မဟုတ်ကြောင်း သိသွားသဖြင့် ဧရာမ လူသားကို ကိုက်ဖြဲခြင်းမှ ရပ်တန့်ကာ အမြီးကို ရမ်းပြီး နောက်ဆုတ်သွားကာ ရေကန်ထဲသို့ ပြန်လည် ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားလေသည်။

"ပြေးချင်တာလား"

ဧရာမ လူသားက အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး လက်သီးများဖြင့် အဆက်မပြတ် ထိုးချလိုက်လေသည်။

"ရှူး ရှူး ရှူး..."

ဒါက ရှင်းရှင်းလင်းလင်းပင် မမျှတသော တိုက်ပွဲ တစ်ခု ဖြစ်ပြီး ရလဒ်ကိုလည်း ကြိုတင် ခန့်မှန်းနိုင်လေသည်။ ခေါင်း ၆ လုံး မြွေကြီး၏ ကျန်ရှိနေသော ခေါင်း ၄ လုံးက ဧရာမ လူသား၏ ပါးစပ်ထဲသို့ တစ်လုံးပြီး တစ်လုံး ရောက်ရှိသွားလေတော့သည်။

ထို့နောက် ခေါင်း ၆ လုံး မြွေကြီး အသက်ဆုံးရှုံးသွားလေတော့သည်။

"ဒါ..."

ဒီမြင်ကွင်းကို ကြည့်ပြီး နဂါးနတ်ဘုရား ဘုရားကျောင်း အရှေ့ရှိ လူများ အားလုံး နောက်ကျောတွင် ချမ်းစိမ့်စိမ့် ဖြစ်သွားပြီး လည်ပင်းတွင် အေးစက်စက် ခံစားလိုက်ရလေသည်။

"ဒါက အာဒီအာ ဆိုတဲ့ ကောင်လေးလား"

ဖရက်ဒရစ် သုံးဆယ့်နှစ်ဆက်မြောက်က ရယ်မောလိုက်လေသည်။ "တကယ်ကို ကြမ်းတမ်းတဲ့ ကောင်လေးပဲ တိုက်ခိုက်ပုံက ရိုင်းစိုင်းကြမ်းတမ်းတဲ့ တိုက်တန်တွေနဲ့ တော်တော်လေး တူတာပဲ"

"အရှင်မင်းကြီး မိန့်တော်မူတာ မှန်ပါတယ်"

ကျောင်းအုပ်ကြီး လူခ်က ပြုံး၍ ပြောလိုက်လေသည်။ "အာဒီအာက မိုးကြိုး တိုက်တန် သွေးမျိုးဆက်ကို နိုးထလာခဲ့တာပါ ပြီးတော့ နက်ရှိုင်းတဲ့ နိုးထမှုမျိုးပါ သွေးမျိုးဆက် သန့်စင်မှု အရ ဆိုရင် ပထမ မျိုးဆက် တိုက်တန် အငယ်စားတွေနဲ့တောင် ယှဉ်နိုင်ပါတယ်"

"နက်ရှိုင်းတဲ့ နိုးထမှုလား မဆိုးဘူးပဲ ကောင်လေး"

ဖရက်ဒရစ် သုံးဆယ့်နှစ်ဆက်မြောက်က အဆက်မပြတ် ခေါင်းညိတ်လိုက်လေသည်။ "မိုးကြိုး တိုက်တန် ဆိုတာ ငါတို့ ရွှေနဂါးကြီးတွေထက် မနိမ့်ကျတဲ့ အဆင့်မြင့် မျိုးနွယ်စု တစ်ခုပဲ အာဒီအာသာ အမြင့်ဆုံး အဆင့်အထိ နိုးထနိုင်ခဲ့မယ်ဆိုရင် သွေးသန့် မိုးကြိုး တိုက်တန် တစ်ကောင်နဲ့ ယှဉ်နိုင်မှာပဲ"

"ဟုတ်ပါတယ် အရှင်မင်းကြီး"

ကျောင်းအုပ်ကြီး လူခ်က ပြုံး၍ ပြောလိုက်လေသည်။

"ဒီကောင်လေးမှာ အလားအလာ အများကြီး ရှိတယ် သေချာပေါက် အထူး ပျိုးထောင်ပေးရမယ် အချိန်တန်ရင် ငါတို့ နဂါးနတ်ဘုရား အင်ပါယာကနေ မိုးကြိုး တိုက်တန် မိသားစု တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာနိုင်တယ်"

ဖရက်ဒရစ် သုံးဆယ့်နှစ်ဆက်မြောက်က ပြောလိုက်လေသည်။ "အဲဒီအချိန်ကျရင် အနောက်ဘက် တိုက်ကြီးက အရိုင်းအစိုင်း တိုက်တန်တွေ သေချာပေါက် ဒေါသထွက်ပြီး ရူးသွားမှာပဲ ဟားဟားဟား..."

"အရှင်မင်းကြီးရဲ့ စိတ်သဘောထားက အဆုံးမဲ့ ပင်လယ်နက်လို ကျယ်ဝန်းပြီး ကြီးမားတဲ့ ကြယ်တာရာတွေလို မြင့်မြတ်ပါတယ် ကျွန်တော် အလွန် လေးစားမိပါတယ်"

ကျောင်းအုပ်ကြီး လူခ်က ရင်ထဲမှ လှိုက်လှဲစွာ ချီးကျူးလိုက်လေသည်။