အခန်း ၁၆၁
Vol. 17 Ch. 161
အခန်း ၁၆၁။ ပါရမီရှင်များ အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်လာခြင်း၊ နက်ရှိုင်းသော ချောက်ကမ်းပါးကြီး
မှော်အလင်းတန်း မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ရွှေရောင် နဂါးခြင်္သေ့ ဆာ့ခ်ဟင်၊ ကြမ်းတမ်းသော ဧရာမ လူသား အာဒီအာ တို့ပြီးနောက် ပါရမီရှင်များ အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်လာကြလေသည်။
"အရှင်မင်းကြီး သူက သေဆုံးခြင်းမရှိတဲ့ အယ်လ်ဖ် မီရီယမ် ပါ"
"မီရီယမ်က သစ်ဓာတ် အယ်လ်ဖ် သွေးမျိုးဆက်ကို အောင်မြင်စွာ နိုးထနိုင်ခဲ့ပြီး သစ်ဓာတ် အယ်လ်ဖ်တွေရဲ့ စွမ်းရည်တွေကို ပြီးပြည့်စုံလုနီးပါး အမွေဆက်ခံထားပါတယ်"
"သူ့မှာ သစ်ဓာတ် မှော်ပညာ ပါရမီ အပြင် အလွန် ထက်မြက်တဲ့ အမြင်အာရုံလည်း ရှိပြီး သစ်ဓာတ် မဟာမှော်ဆရာကြီး တစ်ယောက် ဖြစ်သလို မြင့်မြတ်သောနယ်မြေ လေးသည်တော် တစ်ယောက်လည်း ဖြစ်ပါတယ်"
"သူက အင်ပါယာရဲ့ မိုးသောက်ကြယ် မယ်ရီဒစ် ပါ"
"မယ်ရီဒစ်မှာ အစွမ်းထက်တဲ့ ကောင်းကင်တမန် သွေးမျိုးဆက် ရှိပြီး အလင်းဓာတ် နိယာမမှာ ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စရာ မရှိတဲ့ ပါရမီ ရှိပါတယ်"
"အသက် ၂၉ နှစ် အရွယ်နဲ့တင် မယ်ရီဒစ်က မြင့်မြတ်သောနယ်မြေ အလယ်အလတ် အဆင့် စွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး ဒီနေရာက အတွေ့အကြုံရှိ မြင့်မြတ်သောနယ်မြေ စွမ်းအားရှင် အများစုကတောင် သူ့ကို အသေအချာ နိုင်မယ်လို့ မပြောရဲကြပါဘူး"
"သားရဲ သားရေ ဝတ်ထားပြီး ဆံပင်ဖြူတွေနဲ့ တစ်ယောက်ကတော့ ဖြူကောင် မြင်းစီးသူရဲ မွန်ဒေ့ အက်စ်တန် ပါ"
"မွန်ဒေ့ အက်စ်တန်က သွေးမျိုးဆက် နှစ်ခု ပိုင်ဆိုင်ထားတဲ့ ရှားပါးတဲ့ သူတစ်ယောက် ဖြစ်ပြီး အဲဒီ သွေးမျိုးဆက် နှစ်ခုလုံးကလည်း အရမ်း အစွမ်းထက်ပါတယ်"
"တစ်ခုက သားရဲလူသား မျိုးနွယ်စုရဲ့ သွေးမျိုးဆက် ဖြစ်တဲ့ ဖြူကောင် သွေးမျိုးဆက် ဖြစ်ပြီး နောက်တစ်ခုကတော့ မရဏ ဖြူကောင် သွေးမျိုးဆက် ဖြစ်ပါတယ်"
"ဖြူကောင် ဆိုတာက ဒဏ္ဍာရီလာ သတ္တုဓာတ် နတ်ဘုရား သားရဲ ဖြစ်ပြီး ပြတ်သားတဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက် ရှိကာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ စွမ်းအား ရှိပါတယ် မရဏ ဖြူကောင် ဆိုတာကတော့ အလင်းနဲ့ အမှောင် နှစ်မျိုးစွမ်းတဲ့ မြင့်မြတ်သောနယ်မြေ မှော်သားရဲ ဖြစ်ပြီး ခန့်မှန်းရ ခက်ခဲပါတယ်"
"ဖြူကောင် သွေးမျိုးဆက် နှစ်ခုလုံးကို အောင်မြင်စွာ နိုးထနိုင်ခဲ့တဲ့ မွန်ဒေ့ အက်စ်တန်က အလင်း၊ အမှောင်၊ သတ္တု သုံးမျိုးစွမ်းတဲ့ ရှားပါးတဲ့ မှော်ပညာ ပါရမီ ရှိရုံသာမက သန်မာတဲ့ ခန္ဓာကိုယ်နဲ့ ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စရာ မရှိတဲ့ အမြန်နှုန်းကိုလည်း ပိုင်ဆိုင်ထားပါတယ်"
"မွန်ဒေ့ အက်စ်တန်ရဲ့ စွမ်းအားကတော့ သံသယဖြစ်စရာ မလိုပါဘူး"
"ရွှေရောင် နဂါးခြင်္သေ့ ဆာ့ခ်ဟင်"
"ကြမ်းတမ်းသော ဧရာမ လူသား အာဒီအာ"
"သေဆုံးခြင်းမရှိတဲ့ အယ်လ်ဖ် မီရီယမ်"
"အင်ပါယာရဲ့ မိုးသောက်ကြယ် မယ်ရီဒစ်"
"ဖြူကောင် မြင်းစီးသူရဲ မွန်ဒေ့ အက်စ်တန်"
ကျောင်းအုပ်ကြီး လူခ် ၏ ရှင်းပြချက်ကို နားထောင်ပြီးနောက် ဖရက်ဒရစ် သုံးဆယ့်နှစ်ဆက်မြောက်က သက်ပြင်းချလိုက်လေသည်။ "ဒီနှစ် ပါရမီရှင်တွေက လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်တစ်ရာ အတွင်း အကောင်းဆုံးတွေပဲ"
"ဘယ်သူ့ကိုမဆို အရင်နှစ်တွေက ပြိုင်ပွဲတွေမှာ ထည့်လိုက်ရင် အငြင်းပွားဖွယ် မရှိတဲ့ ချန်ပီယံ ဖြစ်နိုင်တယ် ဒီနှစ်မှာတော့ ဒီလို လူမျိုးတွေ အများကြီး ထွက်ပေါ်လာတယ် ကိုယ်တော် တကယ် ဝမ်းသာပါတယ်"
"ဒါက အရှင်မင်းကြီးရဲ့ ကြီးကြပ်မှု အောက်မှာ ဖြစ်တည်လာတာပါ"
"ပါရမီရှင်တွေ အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်လာပြီး အင်ပါယာ ကြီးပွားတိုးတက်လာတာ အားလုံးက အရှင်မင်းကြီးရဲ့ ကျေးဇူးကြောင့်ပါ"
"အရှင်မင်းကြီး ထီးနန်း တက်ကတည်းက အရပ်လေးမျက်နှာက နာခံပြီး မျိုးနွယ်စုပေါင်းများစွာ အညံ့ခံခဲ့တယ် အခုဆိုရင် ပျောက်ဆုံးနေတဲ့ တိုက်ကြီးကို ရှာတွေ့ရုံမက ပါရမီရှင်တွေလည်း..."
အမတ်များက အဆက်မပြတ် ချီးကျူးနေကြရာ သူတို့၏ စကားများက ရေစီးကြောင်းအလား မရပ်မနား ထွက်ပေါ်နေလေသည်။
ဖရက်ဒရစ် သုံးဆယ့်နှစ်ဆက်မြောက်က လက်ကို ညင်သာစွာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး "ပါရမီရှင်တွေ အများကြီး ထွက်ပေါ်လာတာ အင်ပါယာရဲ့ ကံကောင်းမှုပဲ ဒါပေမဲ့ ကိုယ်တော် ကြားတာတော့ ဒီနှစ် ပါရမီရှင်တွေက ဒီလောက်တင် မကဘူး ဆို" ဟု ပြောလိုက်လေသည်။
ထိုသို့ ပြောပြီးနောက် ဖရက်ဒရစ် သုံးဆယ့်နှစ်ဆက်မြောက်၏ အကြည့်က အခြား ကျောင်းအုပ်ကြီးများဆီသို့ ရောက်သွားပြီး မေးခွန်းထုတ်သည့် သဘောမျိုးဖြင့် ကြည့်လိုက်လေသည်။
"အရှင်မင်းကြီး ကျွန်တော်တို့ တော်ဝင် သူရဲကောင်း အကယ်ဒမီ ကလည်း ပါရမီရှင် တချို့ ထွက်ပေါ်လာပါတယ် အတော်ဆုံးကတော့ မင်းသမီး ၁၃ အန်နာဘယ်လာ ပါ"
"မင်းသမီးက ပါရမီ အရမ်း ထူးချွန်ပြီး အသက် ၂၈ နှစ်နဲ့တင် နဂါးနတ်ဘုရား ပါရမီရှင် စာရင်းရဲ့ အဆင့် ၁၇ နေရာမှာ ရှိနေကာ လူငယ်မျိုးဆက်တွေ အားလုံးကို အပြတ်အသတ် အနိုင်ယူထားပါတယ် ပြီးတော့ ပင်လယ် မှော်သားရဲ တိုက်ခိုက်မှု အကြိမ်ပေါင်းများစွာမှာလည်း အများကြီး ကူညီပေးခဲ့ပါတယ် သူ့ရဲ့ စွမ်းအားက ကျွန်တော်တို့လို အဖိုးကြီးတွေတောင် ရှက်သွားလောက်အောင် အစွမ်းထက်ပါတယ်"
"သမီး ၁၃ က တကယ် မဆိုးပါဘူး"
မင်းသမီး ၁၃ ကို ချီးကျူးနေသည်ကို ကြားသောအခါ ဖရက်ဒရစ် သုံးဆယ့်နှစ်ဆက်မြောက်က ချက်ချင်း ပြုံးရွှင်သွားလေသည်။ သားသမီး တစ်ထောင်ကျော် အနက် သူ အချစ်ဆုံးက မင်းသမီး ၁၃ ပင် ဖြစ်လေသည်။
အမတ်များနှင့် မြင့်မြတ်သောနယ်မြေ စွမ်းအားရှင် အများအပြားကလည်း အဆက်မပြတ် ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြလေသည်။ မင်းသမီး ၁၃ သည် လူငယ်မျိုးဆက်များထဲတွင် အတော်ဆုံး ဖြစ်ပြီး သူမ၏ စွမ်းအားက သံသယဖြစ်စရာ မလိုကြောင်းနှင့် ဧကရာဇ်၏ အချစ်တော် ဖြစ်ကြောင်း အားလုံး သိထားကြလေသည်။
လူသား သွေးတစ်ဝက် ပါနေခြင်းသာ မရှိပါက သူမက သေချာပေါက် နောက် ဧကရာဇ် ဖြစ်လာမည် ဖြစ်ပြီး ဘာဘာရိုဆာ မင်းသားအတွက် နေရာပင် ရှိမည် မဟုတ်ပေ။
...
ပျောက်ဆုံးနေသော တိုက်ကြီး၊ သစ်တော၏ တစ်နေရာ။
'မြင့်မြတ်သောနယ်မြေ မှော်သားရဲရဲ့ အရှိန်အဝါက ဒီချောက်ကမ်းပါးကြီးထဲကနေ ထွက်လာတာပဲ'
အမည်းရောင် မှော်ဝတ်ရုံ ဝတ်ဆင်ထားသော လူငယ် တစ်ယောက်က သစ်တော နက်ရှိုင်းသော နေရာရှိ ချောက်ကမ်းပါးကြီး တစ်ခု အရှေ့သို့ ရောက်လာလေသည်။ ချောက်ကမ်းပါးက အချင်း မီတာ တစ်ရာခန့် ရှိပြီး အလွန် နက်ရှိုင်းကာ လူကို မျိုချတော့မည့် ဘီလူးကြီး၏ ပါးစပ်ကြီးအလား ဖြစ်နေလေသည်။
ချောက်ကမ်းပါး၏ အတွင်းဘက် နံရံများတွင် မြက်ပင်များ၊ မှော်ပင်များ၊ မှိုများ ထူထပ်စွာ ပေါက်ရောက်နေပြီး ချောက်ကမ်းပါးကို လုံခြုံစွာ ဖုံးကွယ်ထားလေသည်။ မြင့်မြတ်သောနယ်မြေ မှော်သားရဲ၏ အရှိန်အဝါကို လိုက်မလာပါက အမှန်တကယ် ရှာတွေ့နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။
'နောက်ထပ် မြင့်မြတ်သောနယ်မြေ မှော်သားရဲ တစ်ကောင် သေရတော့မယ် ဟူး မင်းနဲ့ လာတွေ့တာကိုက ကံဆိုးတာပဲ သနားစရာ ကောင်းလိုက်တာ...'
"ကျောင်းအုပ်ကြီး ခင်ဗျား ဘယ်လို ပြောနေတာလဲ"
'ငါ ပြောတာ မှားလို့လား'
"မမှားဘူးလား"
'ဟက်ဟက် မင်း သူ့ကို သတ်မှာ မဟုတ်ဘူးလား'
"သတ်မှာပေါ့"
'သူက သူ့နေရာလေးမှာ အေးအေးဆေးဆေး နေနေတာကို မမျှော်လင့်ဘဲ ဘေးဒုက္ခ ရောက်လာပြီး မင်းရဲ့ သတ်ဖြတ်တာကို ခံရတော့မယ် ကံဆိုးတယ် လို့ မခေါ်ဘူးလား'
"အဲဒီလို ဆိုရင်တော့ ဟုတ်ပါတယ်"
'ဒါဆို ငါ ပြောတာ မမှားဘူးပေါ့'
"ခင်ဗျားကို ပြောမနိုင်ပါဘူး..."
လူငယ်မှာ သေချာပေါက် မုန်လဲ့ပင် ဖြစ်ပြီး သူက ခုန်ချလိုက်ရာ ချောက်ကမ်းပါးထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားလေသည်။ အေးစက်ပြီး စိုစွတ်သော လေထုနှင့်အတူ ပုပ်ဟောင်နေသော အနံ့အသက်များက မျက်နှာဆီသို့ ရိုက်ခတ်လာလေသည်။
အောက်သို့ ဆင်းလာသည်နှင့်အမျှ အပူချိန်က လျော့ကျလာပြီး အလင်းရောင်ကလည်း မှိန်လာသော်လည်း ချောက်ကမ်းပါးထဲတွင် ပုန်းအောင်းနေသော မြင့်မြတ်သောနယ်မြေ မှော်သားရဲ၏ အရှိန်အဝါကတော့ ပိုပိုပြီး အားကောင်းလာလေသည်။
မုန်လဲ့က ရဲရင့်စွာဖြင့် အလွန် လျင်မြန်သော အမြန်နှုန်းဖြင့် အောက်သို့ ဆင်းသွားရာ ၅ မိနစ်ခန့် အကြာတွင် ချောက်ကမ်းပါး အောက်ခြေသို့ ရောက်ရှိသွားပြီး ဧရာမ မြေအောက် လိုဏ်ဂူကြီး တစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရလေသည်။
"ချောက်ကမ်းပါး အောက်မှာ ဒီလို နေရာမျိုး ရှိနေတာပဲ"
ချောက်ကမ်းပါး အောက်ခြေတွင် အလင်းရောင် မှိန်နေသော်လည်း မုန်လဲ့၏ မျက်စိအမြင်က အလွန် ကောင်းမွန်သဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင် အရာအားလုံးကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့နိုင်လေသည်။ ချောက်ကမ်းပါး အောက်ခြေက အလွန် ကျယ်ဝန်းပြီး အဆုံးကိုပင် မမြင်ရပေ။
တကယ်ကို အံ့ဩစရာကောင်းတဲ့ မြေအောက် လိုဏ်ဂူကြီးပဲ။
မြေပြင်ပေါ်တွင် မျိုးစုံသော အရိုးစုများ၊ အလောင်းများ ပြန့်ကျဲနေပြီး အကြီးဆုံး အရိုးစုကြီး ဆိုလျှင် မီတာ တစ်ရာခန့် မြင့်မားကာ နံရိုး တစ်ချောင်းတည်းကပင် ၁၀ ထပ်တိုက်လောက် မြင့်မားလေသည်။
အခြား အရိုးစုများ ဆိုလျှင် မရေမတွက်နိုင်အောင် များပြားလှပေသည်။
"ဒီနေရာက ညစ်ညမ်းတဲ့ လေထု အလွန် များပြားတယ် မီးပွားလေး တစ်ခုလောက် ရှိရင်တောင် ကြောက်စရာ ကောင်းတဲ့ ပေါက်ခွဲမှုကြီး ဖြစ်သွားနိုင်တယ်"
"ဒါပေမဲ့ မြင့်မြတ်သောနယ်မြေ မှော်သားရဲက ဘယ်မှာလဲ"
“ဝီ…”
ရုတ်တရက်...
ထူးဆန်းသော အသံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး သွေးရောင် လွှမ်းနေသော မျက်လုံးများက အမြင်အာရုံထဲသို့ ရုတ်တရက် ဝင်ရောက်လာလေသည်။
အမှောင်ထဲတွင် သွေးရောင် မျက်လုံးများစွာ ထွက်ပေါ်လာပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အေးစက်သည့် အလင်းတန်းများ တောက်ပနေကာ ငရဲမှ နတ်ဆိုးများ၏ မျက်လုံးများအလား မည်သူမဆို မြင်လိုက်လျှင် ကြောက်ရွံ့သွားမည် ဖြစ်လေသည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သွားရည်ကျသံများ ထွက်ပေါ်လာရာ ဤသွေးရောင် မျက်လုံးပိုင်ရှင်များက မုန်လဲ့ကို စိုက်ကြည့်ကာ လောဘတကြီး သွားရည်ကျနေကြောင်း စိတ်ကူးကြည့်နိုင်ပေသည်။
အမှန်တကယ်လည်း ထိုသို့ပင် ဖြစ်လေသည်။
မုန်လဲ့က သူ၏ မျက်နှာချင်းဆိုင်ရှိ အမှောင်ထဲတွင် နွားတစ်ကောင် အရွယ်အစားခန့် ရှိပြီး တောင်ပံ နှစ်ဖက်၊ အမည်းရောင် ဝံပုလွေ ခေါင်း၊ သွေးရောင် မျက်လုံးများနှင့် သွားများ အပြည့် ပါရှိသော လင်းနို့နှင့် တူသည့် သတ္တဝါများ ဇောက်ထိုး တွဲလောင်းကျနေသည်ကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့နေရလေသည်။
အဆင့်ခြောက် မှော်သားရဲ - အရိပ် ဝံပုလွေခေါင်း လင်းနို့။
'အဆင့်ခြောက် မှော်သားရဲ အုပ်စုကများ ငါ့ကို အစာလို့ ထင်နေတာလား'
မုန်လဲ့၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များ တွန့်ကွေးသွားပြီး လှောင်ပြုံး ပြုံးလိုက်ကာ လက်ချောင်းကို တစ်ချက် ခေါက်လိုက်ရာ လိမ္မော်သီး အရွယ်အစားခန့် ရှိသော မီးလုံး တစ်လုံး ထွက်ပေါ်လာလေသည်။
“ဝုန်း…”
ချောက်ကမ်းပါး အောက်ခြေရှိ ညစ်ညမ်းသော လေထုများက ဤမီးလုံးကြောင့် ပေါက်ခွဲသွားပြီး ကျယ်လောင်သော ပေါက်ခွဲသံများနှင့်အတူ ချောက်ကမ်းပါး အောက်ခြေတွင် ဆက်တိုက် ပေါက်ခွဲမှုများ ဖြစ်ပေါ်ကာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မီးတောက်များက အရာအားလုံးကို လောင်ကျွမ်းသွားလေသည်။
“အူ…”
ပတ်ဝန်းကျင်မှ စူးရှသော အော်ဟစ်သံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး အရိပ် ဝံပုလွေခေါင်း လင်းနို့များက တောင်ပံများကို ခတ်ကာ အရူးအမူး ထွက်ပြေးကြပြီး နောက်ခြေ နှစ်ချောင်း ပိုမပါလာသည်ကိုသာ နောင်တရနေကြလေသည်။
"သေချင်နေတာပဲ"
မုန်လဲ့က အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်နေသော မီးတောက်များကြားသို့ တိုးဝင်ကာ မြင့်မြတ်သောနယ်မြေ မှော်သားရဲ၏ အရှိန်အဝါရှိရာသို့ လိုက်သွားလေသည်။
မီးပင်လယ်ထဲတွင် ပိတ်မိနေသော သောင်းချီသည့် အရိပ် ဝံပုလွေခေါင်း လင်းနို့များကိုတော့ သူ ဂရုမစိုက်တော့ပေ။ မီးလောင်သေသွားရင်လည်း သေသွားပါစေပေါ့။
မသေတဲ့ ကောင်တွေက ပိုပြီး နာကျင်ရမှာပဲ၊ သေတာထက်တောင် ပိုဆိုးဦးမယ်။