အခန်း ၁၆၂

အခန်း ၁၆၂။ ကိုယ်ခန္ဓာ ခွဲထွက်ခြင်း၊ ဒါ ငါ့ရဲ့ စီးတော်ယာဉ်ပဲ

မြေအောက် လိုဏ်ဂူက အဆုံးမရှိ နက်ရှိုင်းလှပေသည်။

ဆယ့်ငါးမိနစ်ခန့် လျှောက်သွားပြီးနောက် မြေအောက် ရေကန်ကြီး တစ်ခု ပေါ်လာလေသည်။ ရေကန်တွင် မြူခိုးများ ရစ်သိုင်းနေပြီး အနက် မည်မျှ ရှိကြောင်း၊ အကျယ် မည်မျှ ရှိကြောင်း မသိရဘဲ နတ်ဘုရား ရေစမ်း တစ်ခုနှင့် တူလေသည်။

ရေကန်၏ အလယ်ဗဟိုတွင် ရေချိုခွေးလေး တစ်ကောင်နှင့် တူသော ထူးဆန်းသည့် မှော်သားရဲ တစ်ကောင် ဝပ်နေပြီး တစ်ကိုယ်လုံး နို့နှစ်ရောင် ဖြူဖွေးနေကာ သိုးဆီဖြူ ကျောက်စိမ်းများနှင့် တည်ဆောက်ထားသကဲ့သို့ အလွန် နူးညံ့၊ ချောမွေ့၊ ဖြူဖွေး၊ ကြည်လင် တောက်ပနေလေသည်။ ညှစ်လိုက်လျှင် ရေထွက်လာတော့မည့် အတိုင်းပင် ဖြစ်လေသည်။

၎င်း၏ အရေပြားက လူကုံထံ အမျိုးသမီးများ အားလုံးကို ရှက်ရွံ့သွားစေနိုင်ပြီး လှပသော အမျိုးသမီးများ အားလုံးကို မနာလို ဖြစ်သွားစေနိုင်စွမ်း ရှိလေသည်။

"ဘုရားရေ အရမ်း ကြီးတဲ့ ရေချိုခွေးလေးပဲ" မုန်လဲ့က တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်လေသည်။ "မီတာ ၇၀၊ ၈၀ လောက် ရှည်မယ် ထင်တယ် အစွမ်းထက်လိုက်တာ"

"ဝါး..."

အသံကို ကြားသောအခါ ရေချိုခွေးလေးနှင့် တူသော ဧရာမ သတ္တဝါကြီးက အလွန် အံ့အားသင့်သွားပြီး ခေါင်းလှည့်ကာ ကြည့်လာလေသည်။

ကြည့်သည် ဟု ပြောခြင်းက သိပ်မသင့်တော်လှပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ၎င်း၏ မျက်လုံးများက မှိတ်ထားပြီး အမှောင်ထုထဲရှိ မြေအောက် ပတ်ဝန်းကျင်နှင့် အသားကျစေရန် မျက်လုံးများက ဆုတ်ယုတ်သွားခြင်း ဖြစ်ကြောင်း သိသာလှပေသည်။

သို့သော် ၎င်းက မုန်လဲ့ကို သတိထားမိသွားခဲ့လေသည်။

"ဝါး..."

"ဝါး..."

ရေချိုခွေးလေးက ပါးစပ်ကြီးကို ဟကာ ကလေး ငိုသံလို စူးရှသော အသံများကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ရာ အလွန် ကြက်သီးထစရာ ကောင်းလှပေသည်။

"ကျောင်းအုပ်ကြီး ဒါက ဘာမှော်သားရဲလဲ"

မုန်လဲ့မှာ အော်သံကြောင့် ကျောချမ်းသွားလေသည်။

"ငါ အမြင်မမှားဘူး ဆိုရင် ဒါက ကောင်းကင်ယံ တိုက်ကြီးမှာ မျိုးသုဉ်း ပျောက်ကွယ်သွားတာ ကြာပြီ ဖြစ်တဲ့ မြင့်မြတ်သောနယ်မြေ မှော်သားရဲ - ခန္ဓာကိုယ် ခွဲထွက် မိစ္ဆာ ရေချိုခွေးလေး ဖြစ်ရမယ်"

အဖိုးအိုက အနည်းငယ် အံ့ဩစွာ ပြောလိုက်လေသည်။ "ပျောက်ဆုံးနေတဲ့ တိုက်ကြီးက တကယ်ကို အံ့ဩစရာကောင်းတဲ့ နေရာလေးပဲ ဒီက သတ္တဝါ အများစုက ကောင်းကင်ယံ တိုက်ကြီးမှာ မျိုးသုဉ်းသွားတာ ကြာပြီလေ"

"ခန္ဓာကိုယ် ခွဲထွက် မိစ္ဆာ ရေချိုခွေးလေး ဘာလို့ ဒီလို ထူးဆန်းတဲ့ နာမည် ပေးထားတာလဲ" မုန်လဲ့က အနည်းငယ် နားမလည်နိုင်အောင် ဖြစ်သွားလေသည်။

"ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဒီမှော်သားရဲက ခန္ဓာကိုယ်ကို ခွဲထွက်စေနိုင်တဲ့ စွမ်းရည် ရှိလို့ပဲ"

အဖိုးအိုက ရှင်းပြလိုက်လေသည်။ "ခန္ဓာကိုယ် ခွဲထွက် မိစ္ဆာ ရေချိုခွေးလေး က သေလောက်တဲ့ တိုက်ခိုက်မှုကို ခံရတဲ့ အခါမှာ တိုက်ခိုက်မှုရဲ့ ထိခိုက်မှုကို လျှော့ချဖို့ ခန္ဓာကိုယ်ကို အပိုင်းပိုင်း ခွဲထွက်သွားစေနိုင်တယ်"

"တနည်းအားဖြင့် ပြောရရင် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ တိုက်ခိုက်မှုတွေက ခန္ဓာကိုယ် ခွဲထွက် မိစ္ဆာ ရေချိုခွေးလေး အပေါ်ကို အလုပ်မဖြစ်ဘူး"

"ခန္ဓာကိုယ် ခွဲထွက်နိုင်တာလား"

မုန်လဲ့ လုံးဝ ကြောင်အမ်းသွားလေသည်။ "လောကကြီးက တကယ်ကို အံ့ဩစရာတွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေတာပဲ ဒီလို ထူးဆန်းတဲ့ မှော်သားရဲ မျိုးလည်း ရှိတာပဲလား"

ခန္ဓာကိုယ် ခွဲထွက်နိုင်တာ ဟုတ်လား။

ဒါက နာရူတို ထဲက ခရုပိစိ နဲ့ တူမနေဘူးလား။

"ယုံကြည်နိုင်စရာ မရှိတဲ့ သတ္တဝါတွေ အများကြီး ရှိပါသေးတယ် ဒါက ဘာမှ မဟုတ်သေးဘူး"

အဖိုးအိုက ရယ်မောလိုက်ပြီး "မင်း ခဏနေရင် သတိထားနော် ခန္ဓာကိုယ် ခွဲထွက် မိစ္ဆာ ရေချိုခွေးလေး က ကြည့်ရတာ အပြစ်ကင်းပုံ ပေါက်ပေမဲ့ စိတ်တိုလွယ်ပြီး အရမ်း ရန်လိုတတ်တယ် မိစ္ဆာ ဆိုတဲ့ စကားလုံးက အဲဒီကနေ ဆင်းသက်လာတာပဲ" ဟု ပြောလိုက်လေသည်။

"ကျွန်တော် သိပါပြီ"

မုန်လဲ့က လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ခန္ဓာကိုယ် ခွဲထွက် မိစ္ဆာ ရေချိုခွေးလေး က သွားများ ပေါ်အောင် ဟိန်းဟောက်နေပြီး တိုက်ခိုက်ရန် အသင့်ပြင်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရလေသည်။

"ဝါး ဝါး..."

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ၎င်း၏ ပတ်လည်၌ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပြီး ထက်ရှသော ငွေရောင် ရေလှံများ ရုတ်တရက် ပေါ်လာပြီး ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်လာလေသည်။

“ဝှစ် ဝှစ် ဝှစ်…”

ငွေရောင် ရေလှံများက လေဟာနယ်ကို ဖောက်ထွင်းပြီး စူးရှသော အသံများဖြင့် မုန်လဲ့ကို ဆန်ခါပေါက် ဖြစ်အောင် ထိုးဖောက်တော့မည့် အတိုင်း တိုက်ခိုက်လာလေသည်။

"အဆင့်ရှစ် မှော်ပညာ ရေဓာတ် စီရင်ချက်လား ငါ့ကို အထင်သေးနေတာလား" မုန်လဲ့က ဖြည်းညင်းစွာ ခေါင်းခါလိုက်ပြီး "အကြွင်းမဲ့ သုည ဒီဂရီ" ဟု စကားလုံး လေးလုံးကို ဖြည်းညင်းစွာ ရေရွတ်လိုက်လေသည်။

“ဝုန်း…”

အရပ်မျက်နှာ အသီးသီးမှ ရေခဲဓာတ် စွမ်းအင်များ ရုတ်တရက် စုစည်းလာပြီး ပြင်းထန်သော အဖြူရောင် လေစီးကြောင်းများ အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ ခန္ဓာကိုယ် ခွဲထွက် မိစ္ဆာ ရေချိုခွေးလေး ဆီသို့ ပြေးဝင်သွားလေသည်။

"ဝါး..."

ခန္ဓာကိုယ် ခွဲထွက် မိစ္ဆာ ရေချိုခွေးလေး က ထူးဆန်းစွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး တုံ့ပြန်ရန် အချိန်ပင် မရလိုက်ဘဲ အဖြူရောင် လေစီးကြောင်းများက ၎င်းကို လုံးဝ ဖုံးလွှမ်းသွားလေတော့သည်။

“ဂျွတ်…”

“ဂျွတ်…”

မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်းမှာပင် ပစ်လွှတ်လာသော ရေလှံများ အားလုံး ရေခဲသွားလေသည်။

ခန္ဓာကိုယ် ခွဲထွက် မိစ္ဆာ ရေချိုခွေးလေး လည်း ရေခဲသွားလေသည်။

၎င်း၏ အောက်ရှိ ရေကန်လည်း ရေခဲသွားလေသည်။

လိုဏ်ဂူထဲရှိ အရာအားလုံး ရေခဲသွားလေတော့သည်။

ရုတ်တရက်ဆိုသလို စိုစွတ်ပြီး အမှောင်ကျနေသော လိုဏ်ဂူက ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အအေးဓာတ်များ ထွက်ပေါ်နေသည့် ရေခဲနန်းတော်ကြီး အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး လေမှုတ်ထုတ်လိုက်လျှင်ပင် အဖြူရောင် မြူခိုးများ အဖြစ် အေးခဲသွားနိုင်လေသည်။

အဖြူရောင် မြူခိုးများ ဖုံးလွှမ်းနေလေသည်။

ခိုင်မာသော ရေခဲများက ကြည်လင် တောက်ပနေလေသည်။

ခန္ဓာကိုယ် ခွဲထွက် မိစ္ဆာ ရေချိုခွေးလေး က ရုပ်တု တစ်ခု အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်က အရင်က အနေအထား အတိုင်း ရှိနေကာ ယခုလေးတင် ထုဆစ်ထားသော ရေခဲရုပ်တု တစ်ခုအလား အသက်ဝင် လှုပ်ရှားနေလေသည်။

"ဒင်... ခန္ဓာကိုယ် ခွဲထွက် မိစ္ဆာ ရေချိုခွေးလေး ၁ ကောင် သတ်ဖြတ်သည့်အတွက် ရွှေဒင်္ဂါး ၁၀.၄ ဘီလီယံ ရရှိပါသည်" စနစ်၏ အသိပေးသံက အချိန်ကိုက် ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

"အကြွင်းမဲ့ သုည ဒီဂရီ က တကယ်ကို ကြောက်စရာ ကောင်းတာပဲ ဒါပေမဲ့ ခန္ဓာကိုယ် ခွဲထွက် မိစ္ဆာ ရေချိုခွေးလေး ကို ရင်ဆိုင်ဖို့အတွက်တော့ အသင့်တော်ဆုံးပဲ"

အဖိုးအိုက အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်ပြီး ရင်ထဲမှ လှိုက်လှဲစွာ ချီးကျူးလိုက်လေသည်။ မုန်လဲ့က ဘာလို့ ရေခဲဓာတ် တားမြစ်မှော်ပညာကို ထုတ်လွှတ်နိုင်လဲ ဆိုတာကိုတော့ သူ မအံ့ဩတော့ပေ။ မုန်လဲ့ ဆီမှာ ယုံကြည်နိုင်စရာ မရှိတဲ့ အရာတွေ ဖြစ်လာတာ နည်းမှ မနည်းတော့တာ။

"ခန္ဓာကိုယ် ခွဲထွက်တာလား အကြွင်းမဲ့ သုည ဒီဂရီ အောက်မှာ အဲဒါမျိုး မရှိဘူး"

မုန်လဲ့က ရယ်မောလိုက်ပြီး ရေခဲရုပ်တုကို လက်ညှိုးဖြင့် ညင်သာစွာ ထိလိုက်ရာ 'ဖျန်း' ဆိုသည့် အသံနှင့်အတူ ဧရာမ ခန္ဓာကိုယ် ခွဲထွက် မိစ္ဆာ ရေချိုခွေးလေး မှာ ရုတ်တရက် အပိုင်းပိုင်း ခွဲထွက်သွားပြီး ရေခဲမှုန့်များ အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားလေတော့သည်။

"ပြန်သိမ်း"

ဖရဲသီး အရွယ်အစားခန့် ရှိသော မှော်အမြုတေ တစ်ခု ထွက်လာရာ မုန်လဲ့က ဖမ်းယူ သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီးနောက် သစ်တောထဲသို့ ပြန်သွားကာ မှော်သားရဲများကို ဆက်လက် သတ်ဖြတ်ရန် ထွက်ခွာသွားလေသည်။

မုန်လဲ့၏ လက်ရှိ အဆင့်အရ ဆိုလျှင် သာမန် မှော်သားရဲများက သူ၏ အာရုံကို မဖမ်းစားနိုင်တော့ပေ။ သူ၏ အနိမ့်ဆုံး ပစ်မှတ်က အဆင့်ကိုး မှော်သားရဲ ဖြစ်ပြီး အဓိက ပစ်မှတ်ကတော့ မြင့်မြတ်သောနယ်မြေ မှော်သားရဲ ဖြစ်လေသည်။

အဆင့်ခုနစ်၊ အဆင့်ရှစ် လိုမျိုး အဆင့်နိမ့် မှော်သားရဲတွေကိုတော့ လမ်းမှာ တွေ့ရင် အလွယ်တကူ သတ်ဖြတ်လိုက်ရုံသာ ဖြစ်ပြီး သူတို့ကို သီးသန့် လိုက်ရှာနေတာက အချိန်ဖြုန်းတာနဲ့ အတူတူပဲ ဖြစ်လေသည်။

"ကျောင်းအုပ်ကြီး မြင့်မြတ်သောနယ်မြေ မှော်သားရဲကို အာရုံခံမိပြီလား"

"လောလောဆယ်တော့ မြင့်မြတ်သောနယ်မြေ မှော်သားရဲကို မတွေ့သေးဘူး ဒါပေမဲ့ အရှေ့တောင်ဘက်မှာတော့ မဆိုးတဲ့ အဆင့်ကိုး မှော်သားရဲ တစ်ကောင် ရှိတယ်"

"ဘယ်လောက် ဝေးလဲ"

"ကီလိုမီတာ ငါးဆယ်၊ ခြောက်ဆယ်လောက် ရှိမယ်"

"မြင့်မြတ်သောနယ်မြေ မှော်သားရဲ မရှိဘူးဆိုတော့လည်း အဲဒီကိုပဲ သွားကြည့်တာပေါ့"

မုန်လဲ့က အနည်းငယ် စိတ်ပျက်သွားပြီး ထိုအဆင့်ကိုး မှော်သားရဲ ရှိရာသို့ ပျံသန်းသွားရန် ပြင်လိုက်စဉ် တစ်ဝက်လောက် အရောက်မှာပင် အဖိုးအိုက သူ့ကို လှမ်းခေါ်လိုက်လေသည်။

"သေနာကောင် ခဏနေဦး"

"ဘာဖြစ်လို့လဲ"

"အဲဒီဘက်မှာ မြင့်မြတ်သောနယ်မြေ မှော်သားရဲရဲ့ အရှိန်အဝါကို အာရုံခံမိတယ်"

"အရှေ့မြောက်ဘက်မှာလား"

"ဟုတ်တယ်"

"ကောင်းပြီ"

မုန်လဲ့က တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ အရှေ့မြောက်ဘက်သို့ အမြန်ဆုံး အမြန်နှုန်းဖြင့် ပျံသန်းသွားလေသည်။ နတ်ဘုရားသတ် ကြွက် သွေးမျိုးဆက်ကို ပေါင်းစပ်ပြီးနောက် သူ၏ အမြန်နှုန်းက အဆများစွာ တိုးတက်လာခဲ့ပြီး ထိုအမြန်နှုန်းထဲတွင် ပျံသန်းသည့် အမြန်နှုန်းလည်း ပါဝင်လေသည်။

သူ၏ လက်ရှိ ပျံသန်းသည့် အမြန်နှုန်းက မြင့်မြတ်သောနယ်မြေ အလယ်အလတ် အဆင့်ရှိ ပျံသန်းနိုင်သော မှော်သားရဲ အများစုထက်ပင် ပိုမို မြန်ဆန်နေပြီး လျှပ်စီးအလား အလွန် လျင်မြန်လှပေသည်။

“ဝှစ်…”

အလင်းတန်း တစ်ခုအလား လျင်မြန်စွာ ဖြတ်သန်းသွားလေသည်။

မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်းမှာပင် မီတာ ရာချီ ဖြတ်ကျော်သွားလေသည်။

မိနစ်အနည်းငယ် အကြာတွင် မုန်လဲ့က ဤမြင့်မြတ်သောနယ်မြေ မှော်သားရဲ ရှိရာသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့လေသည်။ သို့သော် သူ့ကို အံ့အားသင့်စေသည်မှာ ဤမြင့်မြတ်သောနယ်မြေ မှော်သားရဲ၏ အခြေအနေက အလွန် ဆိုးရွားနေခြင်းပင် ဖြစ်လေသည်။

၎င်းက... လူ ၆ ယောက် ပါဝင်သော အဖွဲ့ တစ်ဖွဲ့၏ ဝိုင်းဝန်း တိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံနေရလေသည်။

ဒီလူ ၆ ယောက်က အလွယ်တကူ ရင်ဆိုင်ရမယ့် သူတွေ မဟုတ်ဘူး။ ဓားချက်တွေက ထက်မြက်တယ်၊ ခွန်အားက ပြင်းထန်တယ်၊ မှော်ပညာတွေက တိကျတယ်၊ လှုပ်ရှားမှု တိုင်းက အသက်အန္တရာယ် ပေးနိုင်လောက်တယ်။ ဒီမှော်သားရဲက ဘယ်လောက်ပဲ အရေပြား ထူပြီး ခံနိုင်ရည် ကောင်းပါစေ ဒီ ၆ ယောက်ရဲ့ ဝိုင်းဝန်း တိုက်ခိုက်မှုကိုတော့ မခံနိုင်ဘူးလေ။

လူ ၆ ယောက်၏ ဝိုင်းဝန်း တိုက်ခိုက်မှု အောက်တွင် ဤကံဆိုးသော မြင့်မြတ်သောနယ်မြေ မှော်သားရဲမှာ ခုခံရန်ပင် ခက်ခဲနေပြီး တစ်ကိုယ်လုံး ဒဏ်ရာများ ရကာ အချိန်မရွေး အသက်ဆုံးရှုံးသွားနိုင်လေသည်။

"တစ်ကိုယ်လုံး နီရဲ တောက်ပနေတယ် နှင်းဆီပွင့်ဖတ် ပုံစံ အကြေးခွံတွေ ရှိတယ် ခေါင်းမှာ ဦးချို တစ်ချောင်း ပါတယ် ဒါက သစ်ဓာတ် မြင့်မြတ်သောနယ်မြေ မှော်သားရဲ နှင်းဆီ ဦးချို စပါးအုံးမြွေ ပဲ"

အဖိုးအိုက ပြုံး၍ ပြောလိုက်လေသည်။ "နှင်းဆီ ဦးချို စပါးအုံးမြွေ က စပါးအုံးမြွေ မှော်သားရဲတွေထဲမှာ အလှဆုံးပဲ ကောင်းကင်ယံ တိုက်ကြီးမှာ တွေ့ရခဲတယ်"

"အလှဆုံး ဟုတ်လား ဒီလို ရုပ်ဆိုးဆိုး ကောင်ကများ"

မုန်လဲ့က မျက်လုံး လှန်ပြလိုက်ပြီး နှင်းဆီ ဦးချို စပါးအုံးမြွေ ကို ဝိုင်းဝန်း တိုက်ခိုက်နေသော လူ ၆ ယောက်ကို ကြည့်လိုက်လေသည်။ "ဒါက နဂါးနတ်ဘုရား အကယ်ဒမီရဲ့ ကျောင်းဝတ်စုံပဲ သူတို့က နဂါးနတ်ဘုရား အကယ်ဒမီ ကလား"

"ကျောင်းဝတ်စုံကို ကြည့်ရတာ ဟုတ်လောက်တယ်"

အဖိုးအိုက မုန်လဲ့၏ ကောက်ချက်ကို ထောက်ခံလိုက်လေသည်။

"နှမြောစရာပဲ မြင့်မြတ်သောနယ်မြေ မှော်သားရဲ တစ်ကောင်ကတော့ သူတို့ လက်ချက်နဲ့ သေရတော့မယ်" မုန်လဲ့က ခေါင်းခါကာ သက်ပြင်းချလိုက်လေသည်။

"ဟန်ဆောင်မနေစမ်းပါနဲ့ မင်း ဘယ်လို လူမျိုးလဲ ဆိုတာ မင်း ကိုယ်တိုင် အသိဆုံးပါ" အဖိုးအိုက လှောင်ပြောင်လိုက်လေသည်။

"ကျောင်းအုပ်ကြီး ခင်ဗျား ဒီလောက် ဖြောင့်မတ်လွန်းရင် သူငယ်ချင်း မရှိဘဲ နေလိမ့်မယ်"

မုန်လဲ့က နှုတ်ခမ်း တွန့်ကွေးသွားပြီးနောက် ကောင်းကင်မှ ဆင်းသက်လာကာ တိုက်ပွဲထဲသို့ ခုန်ဝင်သွားလေသည်။

"မင်းတို့ ဘာလုပ်နေကြတာလဲ ငါ့ရဲ့ စီးတော်ယာဉ်ကို ဘာလို့ လာနှောင့်ယှက်နေကြတာလဲ"