အခန်း ၁၆၅

အခန်း ၁၆၅။ နတ်သစ်ပင်၏ အသီး၊ ယုံကြည်ကိုးကွယ်မှုဖြင့် နတ်ဘုရား ဖြစ်လာခြင်း

"လူကြီးမင်း တကယ်ကို အရမ်း အစွမ်းထက်တာပဲ"

"လူကြီးမင်း အပေါ် ထားရှိတဲ့ ကျွန်တော့်ရဲ့ လေးစားကြည်ညိုမှုတွေက အဆုံးမရှိ စီးဆင်းနေတဲ့ မြစ်ရေပြင်လိုပဲ၊ ပြီးတော့ ရေကြီးရေလျှံနေတဲ့ မြစ်ဝါမြစ်ကြီးလို တားဆီးလို့ မရနိုင်ပါဘူး..."

"စကားများမနေနဲ့ ရှေ့ကိုသာ သေချာ ဆက်သွားစမ်း"

"ဆက်သွားတယ် ဟုတ်လား"

"..."

မုန်လဲ့မှာ စကားပင် မပြောနိုင်တော့ပေ။ "ခုနက မိကျောင်းအိုကြီး ပြောတဲ့ သဘောအရ မင်းက မြင့်မြတ်သောနယ်မြေကို မရောက်ခင်တုန်းက အဆင့်ခြောက် မှော်သားရဲပဲ ရှိသေးတာလား"

"ဟုတ်ပါတယ် လူကြီးမင်း"

နှင်းဆီ ဦးချို စပါးအုံးမြွေက ဖုံးကွယ်မထားရဲဘဲ "လွန်ခဲ့တဲ့ ၁၀ နှစ်တုန်းက ကျွန်တော်က တကယ်ပဲ အဆင့်ခြောက် မှော်သားရဲ နှင်းဆီ စပါးအုံးမြွေ ပါ ဒါပေမဲ့ အသက်စွမ်းအင် မိခင်သစ်ပင်ရဲ့ အသီးကို ကံကောင်းထောက်မစွာနဲ့ ရခဲ့လို့သာ မြင့်မြတ်သောနယ်မြေ မှော်သားရဲ ဖြစ်လာခဲ့တာပါ"

"မြင့်မြတ်သောနယ်မြေ မှော်သားရဲ ဖြစ်လာပြီဆိုတော့ အထက်စီးက နေကြတဲ့ အတွေ့အကြုံရှိ မြင့်မြတ်သောနယ်မြေ မှော်သားရဲကြီးတွေနဲ့ ရင်းရင်းနှီးနှီး နေလို့ရပြီ ထင်နေတာ ဘယ်သူသိမှာလဲ အဲဒီကောင်တွေက ကျွန်တော့်ကို အခုထိ အထင်သေးနေတုန်းပဲ..."

စကားတွေ အဆက်မပြတ် ပြောနေသော ကလာရာကို မုန်လဲ့က ဖြတ်ပြောလိုက်လေသည်။ "မင်း ပြောချင်တာက မင်းက အချိန် ၁၀ နှစ်တည်းနဲ့ သေးငယ်တဲ့ အဆင့်ခြောက် မှော်သားရဲ ဘဝကနေ မြင့်မြတ်သောနယ်မြေ မှော်သားရဲ အဖြစ် အဆင့်တက်သွားတာပေါ့"

"ဟုတ်ပါတယ် လူကြီးမင်း" နှင်းဆီ ဦးချို စပါးအုံးမြွေက နားမလည်စွာဖြင့် "ဘာပြဿနာ ရှိလို့လဲ"

၁၀ နှစ်တည်း။

အဆင့်ခြောက် မှော်သားရဲကနေ မြင့်မြတ်သောနယ်မြေကို ရောက်သွားတာ။

ဒါက ပြဿနာ မဟုတ်လို့ ဘာလဲ။

မုန်လဲ့တင် မကဘဲ အဖိုးအိုပင် အလွန် အံ့အားသင့်သွားပြီး ဟင်းလင်းပြင် လက်စွပ်ထဲမှ ချက်ချင်း ထွက်လာကာ "မုန်လဲ့ မြန်မြန် မေးလိုက်စမ်း အသက်စွမ်းအင် မိခင်သစ်ပင် ဆိုတာ ဘာလဲ လို့"

မုန်လဲ့က အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်ပြီး ဤမေးခွန်းကို မေးလိုက်လေသည်။

ကလာရာ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ကြည်ညိုလေးစားမှုများ ချက်ချင်း ထွက်ပေါ်လာပြီး ယုံကြည်မှု ပြင်းထန်လွန်းသူ တစ်ယောက်က သူတို့ ကိုးကွယ်ယုံကြည်သည့် နတ်ဘုရားကို ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် ပြသသည့် မျက်နှာအမူအရာမျိုး ဖြစ်နေလေသည်။

"အသက်စွမ်းအင် မိခင်သစ်ပင် ဆိုတာ ဒီတိုက်ကြီးပေါ်က နတ်သစ်ပင် တစ်ပင် ဖြစ်ပြီး ဒီတိုက်ကြီးပေါ်မှာ ရှိတဲ့ သက်ရှိတွေ အားလုံးရဲ့ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ယုံကြည်ကိုးကွယ်ရာ ပါပဲ"

"အပင် သက်ရှိတွေပဲ ဖြစ်ဖြစ်"

"တိရစ္ဆာန် သက်ရှိတွေပဲ ဖြစ်ဖြစ်"

"အားလုံးက မိခင်သစ်ပင်ကို နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ကြည်ညိုကြ၊ ယုံကြည်ကိုးကွယ်ကြပါတယ်"

"မိခင်သစ်ပင်က ကျွန်တော်တို့ကို ထာဝရ စောင့်ရှောက်ပေးပါတယ်"

"မိခင်သစ်ပင်က အဲဒီလောက်တောင် ကြီးမြတ်တာလား" မုန်လဲ့၏ မျက်လုံးများ တောက်ပသွားပြီး "အသက်စွမ်းအင် မိခင်သစ်ပင်ရဲ့ အသီးကကော ဘာလဲ"

"အသက်စွမ်းအင် မိခင်သစ်ပင်က နှစ်တစ်ရာမှာ တစ်ကြိမ် အသီးသီးပြီး တစ်ခါသီးရင် အသီး ၉ လုံးပဲ သီးပါတယ် အသီးတွေ မှည့်သွားတဲ့အခါ မိခင်သစ်ပင်က အဲဒီ အသီး ၉ လုံးကို တိုက်ကြီးရဲ့ နေရာအနှံ့ကို ပို့ပေးပြီး သက်ရှိတွေကို စားသုံးခွင့် ပြုပါတယ်"

နှင်းဆီ ဦးချို စပါးအုံးမြွေက ကျေးဇူးတင်စွာဖြင့် "ကံကောင်းရင် အဲဒီအသီးကို ရနိုင်ပါတယ် အသီးကို စားသုံးလိုက်ရင် အရမ်း တိုတောင်းတဲ့ အချိန်အတွင်းမှာပဲ အစွမ်းထက်တဲ့ ခွန်အားတွေကို ရနိုင်ပါတယ် ကျွန်တော့်လိုပေါ့"

"အသီး တစ်လုံးက မင်းကို အချိန် ၁၀ နှစ်တည်းနဲ့ မြင့်မြတ်သောနယ်မြေ မှော်သားရဲ ဖြစ်သွားစေတယ် ဆိုတော့ ဒီအသီးရဲ့ အစွမ်းက..."

မုန်လဲ့က ယုံကြည်နိုင်စရာ မရှိအောင် ခံစားလိုက်ရပြီး "ကျောင်းအုပ်ကြီး ခင်ဗျား ဒီလို အသီးမျိုး အကြောင်း ကြားဖူးလား"

"တစ်ခါမှ မကြားဖူးဘူး"

အဖိုးအိုက အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်ပြီး "ကောင်းကင်ယံ တိုက်ကြီးမှာလည်း လူတွေကို အကန့်အသတ်တွေ ချိုးဖျက်နိုင်စေပြီး စွမ်းအား မြင့်တက်စေတဲ့ ရတနာတွေ အများကြီး ရှိပေမဲ့ ဒီလို အံ့ဩစရာကောင်းတဲ့ အသီးနဲ့တော့ ဘယ်လိုမှ ယှဉ်လို့ မရဘူး"

"ဒီပစ္စည်းက နိယာမ အရင်းအမြစ် ကျောက်သလင်း ထက်တောင် ပိုပြီး ကြောက်စရာ ကောင်းသေးတယ်"

"ဟုတ်တယ်"

မုန်လဲ့က အလေးအနက် ခေါင်းညိတ်လိုက်လေသည်။ နိယာမ အရင်းအမြစ် ကျောက်သလင်း တွင် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ နိယာမများ ပါဝင်ပြီး အဆင့်ကိုး စွမ်းအားရှင်များကို နိယာမ တံခါး ဖွင့်နိုင်ရန် ကူညီပေးကာ မြင့်မြတ်သောနယ်မြေ သို့ ရောက်ရှိစေနိုင်သော်လည်း ၎င်းက အဆင့်ကိုး စွမ်းအားရှင်များ အတွက်သာ အကန့်အသတ် ရှိလေသည်။

အဆင့်ကိုး အောက် ဆိုလျှင် အကျိုးသက်ရောက်မှု မရှိပေ။

သို့သော် ဤအသီးကတော့ ရှင်းလင်းစွာ ကွဲပြားခြားနားနေလေသည်။

အဆင့်ခြောက် မှော်သားရဲက ၁၀ နှစ်အတွင်း မြင့်မြတ်သောနယ်မြေ ဖြစ်လာတယ်။

ဒါက ဘာလဲ။

ဒါက မြင့်မြတ်သောနယ်မြေ တွေကို အစုလိုက်အပြုံလိုက် ထုတ်လုပ်နိုင်တဲ့ ဆေးစွမ်းကောင်းကြီးပဲ။

နိယာမ အရင်းအမြစ် ကျောက်သလင်း က ဘယ်လိုလုပ် အဲဒါနဲ့ သွားယှဉ်လို့ ရမှာလဲ။

"ရှာရမယ် ဒီနတ်သစ်ပင်ကို မဖြစ်မနေ ရှာရမယ်"

မုန်လဲ့၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်လာပြီး မျက်လုံးများထဲတွင် စူးရှသော အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာကာ "တကယ်လို့ အဲဒါကို ကိုယ်ပိုင် အဖြစ် သိမ်းယူပြီး နတ်သစ်ပင်ရဲ့ အသီးတွေကို ထိုင်ယူနိုင်မယ် ဆိုရင်တော့ တကယ်ကို အမြတ်ကြီး အမြတ်ပြီပဲ"

နတ်သစ်ပင် အသီး တစ်လုံး = မြင့်မြတ်သောနယ်မြေ တစ်ယောက်။

ဒီနတ်သစ်ပင်က ဘယ်လောက်တောင် တန်ဖိုး ရှိမလဲ။

အိမ်မှာ ကျောက်မျက်တွင်း ရှိတာက ဘာများ အရေးပါလို့လဲ။

အိမ်ကို ဖျက်ပြီး လျော်ကြေးရမှာကကော ဘာဆန်းလို့လဲ။

မြို့လယ်ခေါင်မှာ လုံးချင်းအိမ် ရှိတာကကော ဘာအရေးပါလို့လဲ။

နတ်သစ်ပင်နဲ့ ယှဉ်လိုက်ရင် ဒါတွေ အားလုံးက ဘာမှ မဟုတ်တော့ဘူး။

"ရှာရမှာကတော့ သေချာပေါက် ရှာရမှာပဲ ဒါပေမဲ့ ငါတို့ အဲဒါကို ထိန်းချုပ်နိုင်ပါ့မလား ဆိုတာကို စိတ်ပူနေတာ" အဖိုးအို၏ မျက်နှာက လေးနက်တည်ကြည်နေပြီး အကြည့်များက ရှုပ်ထွေးနေလေသည်။

"ထိန်းချုပ်လို့ မရဘူး ဟုတ်လား"

မုန်လဲ့ အနည်းငယ် သံသယဖြစ်သွားလေသည်။

"နှင်းဆီ ဦးချို စပါးအုံးမြွေ ခုနက ပြောသွားတဲ့ စကား တစ်ခွန်းကို မင်း မှတ်မိသေးလား" အဖိုးအိုက ဖြည်းညင်းစွာ မေးလိုက်လေသည်။

"ဘယ်စကားလဲ"

"ဒီတိုက်ကြီးပေါ်က သက်ရှိတွေ အားလုံး အပင် သက်ရှိပဲ ဖြစ်ဖြစ်၊ တိရစ္ဆာန် သက်ရှိပဲ ဖြစ်ဖြစ် အားလုံးက အသက်စွမ်းအင် မိခင်သစ်ပင်ကို နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ကြည်ညိုကြ၊ ယုံကြည်ကိုးကွယ်ကြတယ် ဆိုတဲ့ စကားလေ" အဖိုးအိုက ဖြည်းညင်းစွာ ပြောလိုက်လေသည်။

"သိပါတယ် ဘာဖြစ်လို့လဲ" မုန်လဲ့က ပို၍ပင် သံသယဖြစ်သွားလေသည်။

"မင်း အရင်က ငါ့ကို နတ်ဘုရား ဘယ်လို ဖြစ်လာလဲ လို့ မေးဖူးတယ် မဟုတ်လား" အဖိုးအိုက မဖြေဘဲ ပြန်မေးလိုက်လေသည်။ "ငါ့ရဲ့ အဖြေက နိယာမ အားဖြင့် နတ်ဘုရား ဖြစ်လာတယ် လို့ ဖြေခဲ့တယ် မဟုတ်လား"

"ဟုတ်တယ်" မုန်လဲ့က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး "ခင်ဗျား ပြောဖူးတယ်လေ နတ်ဘုရား ဆိုတာ နိယာမကို ထိန်းချုပ်သူ လို့လည်း ခေါ်တယ် ငါတို့က နိယာမ တစ်ခုကို ပြီးပြည့်စုံအောင် နားလည်နိုင်မယ် ဆိုရင် နတ်ဘုရား ဖြစ်လာနိုင်တယ် လို့လေ"

"နိယာမ အားဖြင့် နတ်ဘုရား ဖြစ်လာတာက နည်းလမ်း တစ်ခုပါ" အဖိုးအိုက ဖြည်းညင်းစွာ ပြောလိုက်လေသည်။ "အမှန်တကယ်တော့ နတ်ဘုရား ဖြစ်လာဖို့ နည်းလမ်းက ဒီတစ်ခုတည်း မကဘူး အရမ်း အတွေ့ရများပြီး အလွယ်ကူဆုံး ဒါပေမဲ့ အခက်ခဲဆုံး ဖြစ်တဲ့ နည်းလမ်း တစ်ခုလည်း ရှိသေးတယ်"

မုန်လဲ့ ကြောင်အမ်းသွားလေသည်။ အရမ်း အတွေ့ရများပြီး အလွယ်ကူဆုံး၊ ဒါပေမဲ့ အခက်ခဲဆုံး နည်းလမ်း ဟုတ်လား။ ဒါက ဘယ်လို နည်းလမ်းမျိုးမို့လို့ ဒီလောက်တောင် ရှေ့နောက် မညီ ဖြစ်နေရတာလဲ။

"ကျောင်းအုပ်ကြီး ခင်ဗျား ပြောတဲ့ ဒီနည်းလမ်းက..." မုန်လဲ့က အလွန် သိချင်သွားလေသည်။

"ယုံကြည်ကိုးကွယ်မှုဖြင့် နတ်ဘုရား ဖြစ်လာခြင်း ပဲ" အဖိုးအိုက တစ်လုံးချင်းစီ ပြောလိုက်လေသည်။

"ယုံကြည်ကိုးကွယ်မှုဖြင့် နတ်ဘုရား ဖြစ်လာခြင်း ဟုတ်လား" မုန်လဲ့၏ စိတ်ထဲတွင် လှုပ်ရှားသွားလေသည်။

"မင်းကို လေးလေးနက်နက် ယုံကြည်ကိုးကွယ်ပြီး ကြည်ညိုတဲ့ နောက်လိုက် အရေအတွက် လုံလုံလောက်လောက် ရှိနေသရွေ့ မင်းက ဘာမှ လုပ်စရာ မလိုဘူး တစ်နေကုန် အသားကင် စားပြီး အိပ်နေရင်တောင် နတ်ဘုရား ဖြစ်လာနိုင်တယ်" အဖိုးအိုက ပြုံး၍ ရှင်းပြလိုက်လေသည်။ "အဲဒါက ယုံကြည်ကိုးကွယ်မှုဖြင့် နတ်ဘုရား ဖြစ်လာခြင်း ပဲ မင်း စဉ်းစားကြည့် လွယ်ကူတယ် မဟုတ်လား"

မုန်လဲ့မှာ စကားပင် မပြောနိုင်တော့ပေ။ "ဘာမှ လုပ်စရာ မလိုဘဲ နတ်ဘုရား ဖြစ်လာနိုင်တယ် ဟုတ်လား ဒါက အရမ်း ကလေးဆန်လွန်းမနေဘူးလား"

"ဒါကြောင့် ယုံကြည်ကိုးကွယ်မှုဖြင့် နတ်ဘုရား ဖြစ်လာခြင်း က အရမ်းကို လွယ်ကူတယ် နိယာမကို နားလည်ရတာနဲ့ ယှဉ်ရင် ဂိမ်းထဲမှာ ချိစ် သုံးတာနဲ့ အတူတူပဲ" အဖိုးအိုက စကားလွှဲလိုက်ပြီး "ဒါပေမဲ့ ဝမ်းနည်းစရာက လုံလောက်တဲ့ နောက်လိုက် အရေအတွက် ရဖို့ ဆိုတာ လွယ်ကူတဲ့ ကိစ္စ မဟုတ်ဘူး အရမ်းကို... ခက်ခဲတယ်"

"ငါတို့ရဲ့ ကောင်းကင်ယံ တိုက်ကြီးကို ဥပမာ ပေးရရင်"

"မြောက်ဘက်မှာ သားရဲလူသား အင်ပါယာ ရှိတယ်"

"အရှေ့ဘက်မှာ နဂါးနတ်ဘုရား အင်ပါယာ ရှိတယ်"

"တောင်ဘက်မှာ အယ်လ်ဖ် အင်ပါယာ ရှိတယ်"

"အနောက်ဘက်မှာ တိုက်တန် အင်ပါယာ ရှိတယ်"

"ဒါပေမဲ့ အင်ပါယာကြီး လေးခုလုံးမှာ သူတို့ ကိုးကွယ်ယုံကြည်တဲ့ ကိုယ်ပိုင် နတ်ဘုရားတွေ ရှိကြတယ် ကောင်းကင်ယံ တိုက်ကြီးမှာ သက်ရှိတွေ ဘီလီယံနဲ့ချီ ရှိပေမဲ့ အင်ပါယာကြီး လေးခု လက်ထဲကနေ နောက်လိုက်တွေကို လုယူဖို့ ဆိုတာ ဖြစ်နိုင်ပါ့မလား"

မုန်လဲ့က ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်လေသည်။ ဒါက လုံးဝ မဖြစ်နိုင်တဲ့ ကိစ္စပဲ၊ အနည်းဆုံးတော့ လောလောဆယ်မှာ မဖြစ်နိုင်သေးဘူး။

"ဒါကြောင့် ယုံကြည်ကိုးကွယ်မှုဖြင့် နတ်ဘုရား ဖြစ်လာခြင်း က ကောင်းကင်ပေါ် တက်ရသလို ခက်ခဲတဲ့ နည်းလမ်း တစ်ခု ဖြစ်နေတာပဲ ဘာလို့လဲဆိုတော့ မင်းကို နတ်ဘုရား ဖြစ်လာအောင် ကူညီပေးနိုင်တဲ့ လုံလောက်တဲ့ နောက်လိုက် အရေအတွက်ကို မင်း လုံးဝ ရှာတွေ့မှာ မဟုတ်လို့ပဲ" အဖိုးအိုက ခေါင်းခါလိုက်ပြီး "ဒါကြောင့် ကောင်းကင်ယံ တိုက်ကြီးက သက်ရှိတွေ အားလုံးက နိယာမကို နားလည်အောင် ရိုးရိုးသားသား ကြိုးစားပြီး နိယာမ အားဖြင့် နတ်ဘုရား ဖြစ်လာတဲ့ လမ်းကြောင်းကိုပဲ လျှောက်ရတာပေါ့"

"ကျောင်းအုပ်ကြီး ခင်ဗျား ခုနက ယုံကြည်ကိုးကွယ်မှုဖြင့် နတ်ဘုရား ဖြစ်လာခြင်း က အရမ်း အတွေ့ရများတယ် လို့ ပြောတာ ဘာသဘောလဲ" မုန်လဲ့က ထပ်မေးလိုက်လေသည်။

"ငါတို့ရဲ့ ကောင်းကင်ယံ တိုက်ကြီးမှာ ယုံကြည်ကိုးကွယ်မှုဖြင့် နတ်ဘုရား ဖြစ်လာဖို့ ဆိုတာ တကယ်ကို ခက်ခဲပေမဲ့ တခြား ကမ္ဘာနယ်မြေတွေမှာတော့ အဲဒီလို မဟုတ်နိုင်ဘူး" အဖိုးအိုက ပြုံး၍ ပြောလိုက်လေသည်။ "မင်း မသိသေးတာ ဖြစ်နိုင်တယ် အဆုံးမရှိတဲ့ စကြဝဠာကြီးထဲမှာ ကမ္ဘာနယ်မြေတွေ အများကြီး ရှိတယ် ငါတို့ ကောင်းကင်ယံ တိုက်ကြီးက အဲဒီထဲက သာမန် ရုပ်ဝတ္ထု ကမ္ဘာနယ်မြေ တစ်ခု သက်သက်ပဲ"

"ဟင်" မုန်လဲ့က ဟန်ဆောင်၍ အံ့ဩပြလိုက်လေသည်။

"..."

အဖိုးအိုက အချိန်အတော်ကြာ ရှင်းပြပြီးမှ ဆက်ပြောလိုက်လေသည်။ "ကမ္ဘာနယ်မြေတွေက ပူစီဖောင်းတွေလိုပဲ အချိန်တိုင်းမှာ ကမ္ဘာနယ်မြေ အသစ်တွေ မွေးဖွားလာသလို အချိန်တိုင်းမှာ ကမ္ဘာနယ်မြေ အဟောင်းတွေ ပျက်စီးသွားတတ်တယ်"

"အသစ် မွေးဖွားလာတဲ့ ကမ္ဘာနယ်မြေတွေထဲမှာ နတ်ဘုရားတွေ မရှိဘူး၊ အစွမ်းထက်တဲ့ သူတွေ မရှိဘူး၊ အသားစိမ်း ငါးစိမ်းတွေကို စားသောက်ပြီး ရှေးကျကာ ခေတ်နောက်ကျနေကြတယ်"

"အဲဒီ ကမ္ဘာနယ်မြေတွေမှာ ပေါက်ဖွားလာတဲ့ သက်ရှိတွေက ဘာမှ နားမလည်ကြဘူး၊ ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးကို ကြောက်ရွံ့ကြပြီး သဘာဝလွန် ဖြစ်စဉ်တွေ ဒါမှမဟုတ် သူတို့ နားမလည်နိုင်တဲ့ အရာတွေ အပေါ် ယုံကြည်ကိုးကွယ်ဖို့ အရမ်း လွယ်ကူတယ်"

"ဥပမာ အစွမ်းထက်တဲ့ လူတစ်ယောက်ကို ကိုးကွယ်တာ၊ မြွေတစ်ကောင်ကို ကိုးကွယ်တာ၊ မီးတောက် တစ်ခုကို ကိုးကွယ်တာ၊ ကျောက်တုံး တစ်တုံးကို ကိုးကွယ်တာ... စသဖြင့်ပေါ့"

"အဲဒါက အစောဆုံး ယုံကြည်ကိုးကွယ်မှု ဖြစ်တဲ့ ရှေးဦး ကိုးကွယ်မှု ပဲ"

"ရှေးဦး ကိုးကွယ်မှု ဟုတ်လား" မုန်လဲ့က တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်လေသည်။

"ရှေးဦး သက်ရှိတွေ အတွက်တော့ ရှေးဦး ကိုးကွယ်မှု ဆိုတာ ဘာမှ မဟုတ်ဘူး၊ ရိုးရှင်းတဲ့ ယုံကြည်မှု သက်သက်ပဲ ဒါပေမဲ့ အဲဒီ ကိုးကွယ်ခံရတဲ့ အရာတွေ အတွက်ကတော့ တကယ်ကို ကြီးကျယ်တဲ့ ကိစ္စကြီးပဲ"

"ဘာလို့လဲဆိုတော့"

"ရှေးဦး ကိုးကွယ်မှုက သူတို့ကို... နတ်ဘုရား ဖြစ်လာစေနိုင်လို့ပဲ"