အခန်း ၁၆၇

အခန်း ၁၆၇။ ရွှေရောင် ဧရာမ လူသား၊ ဧရာမ သတ္တဝါကြီး အညံ့ခံခြင်း

"ဘယ်သူလဲ ဆာကက်စ် ရဲ့ အိပ်မက်ကို လာနှောင့်ယှက်ရဲတာ"

လက်များစွာ ဘီမွန်က ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်ရာ အသံက မိုးခြိမ်းသံအလား ထွက်ပေါ်လာပြီး လေဟာနယ်ကိုပင် ပေါက်ကွဲသွားစေကာ နားများပင် အူသွားစေလေသည်။

"ဆာ... ဆာကက်စ် ငါ... ငါက မင်းရဲ့ သူငယ်ချင်းဟောင်းပါ"

နှင်းဆီ ဦးချို စပါးအုံးမြွေ ၏ အသံက တုန်ရီနေပြီး ရင်ထဲတွင် အလွန် ထိတ်လန့်နေလေသည်။ "ငါ... ငါ မင်းကို လာတွေ့တာ မင်း နေ... နေကောင်းလား"

"ဂါး အောက်တန်းကျတဲ့ ပိုးကောင်လေး သေစမ်း"

လက်များစွာ ဘီမွန်က ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး ဘာမှ ထပ်မပြောတော့ဘဲ မီတာ ဆယ်ဂဏန်းခန့် ရှည်လျားသော ဧရာမ ကျောက်တိုင်ကြီး တစ်ခုကို ကောက်ယူကာ ပစ်ပေါက်လိုက်လေသည်။ ၎င်း၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ကလာရာ ဆိုသော သူငယ်ချင်း ရှိသေးရဲ့လား။

"ဝှစ်..."

ကျောက်တိုင်ကြီးက လေဟာနယ်ကို ဖောက်ထွင်းပြီး ဝူး ဝူး ဝူး ဆိုသည့် စူးရှသော အသံများဖြင့် တိုက်ရိုက် ပြေးဝင်လာရာ ၎င်း၏ အရှိန်အဟုန်က တိုက်ကြီး တစ်ခုကိုပင် ဖြိုခွင်းနိုင်စွမ်း ရှိလေသည်။

"ရှူး ရှူး ရှူး..."

နှင်းဆီ ဦးချို စပါးအုံးမြွေ ၏ ရင်ထဲတွင် အလွန် ထိတ်လန့်သွားပြီး အမြီးကို ရမ်းကာ ဘေးသို့ အမြန် ရှောင်လိုက်လေရာ ဧရာမ ကျောက်တိုင်ကြီးက ၎င်း၏ အရေပြားကို ပွတ်တိုက်သွားပြီး မုန်လဲ့ဆီသို့ အတိအကျ ဝင်တိုက်လာလေသည်။

"ရွှစ်..."

မုန်လဲ့က လက်ညှိုးနှင့် လက်ခလယ်ကို ပူးကာ ဓားအဖြစ် ပြုလုပ်ပြီး ညင်သာစွာ ခုတ်ချလိုက်ရာ ရွှေရောင် ဓားအလင်းတန်း တစ်ခု တောက်ပသွားပြီး မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်းမှာပင် ဧရာမ ကျောက်တိုင်ကြီးကို နှစ်ပိုင်း ခွဲပစ်လိုက်လေသည်။

"ဂါး ဂါး ဂါး..."

အိပ်မက်ကောင်းကို နှောင့်ယှက်ခံလိုက်ရသော လက်များစွာ ဘီမွန်မှာ ဒေါသထွက်လွန်း၍ ရူးသွပ်လုနီးပါး ဖြစ်နေပြီး တုတ်ခိုင်သန်မာသော ခြေထောက်ကြီးများဖြင့် ကြမ်းတမ်းစွာ ပြေးဝင်လာလေသည်။

"အောက်တန်းကျတဲ့ ပိုးကောင်လေး မင်းကို အပိုင်းပိုင်း အစစ ဆွဲဖြဲပစ်မယ်"

မြေကြီး တုန်ခါသွားလေသည်။ ကျောက်တိုင်တောကြီး လှုပ်ခါသွားလေသည်။

ကျောက်တုံးများ ပြုတ်ကျလာပြီး ဖုန်လုံးများ ထောင်းထောင်းထ သွားလေသည်။

မီတာ ၅၀ ခန့် မြင့်မားသော လက်များစွာ ဘီမွန် ၏ အမြန်နှုန်းက အလွန် မြန်ဆန်လှပြီး ခြေလှမ်း အနည်းငယ်ဖြင့် မီတာ ရာချီ အကွာအဝေးကို ဖြတ်ကျော်ကာ နှင်းဆီ ဦးချို စပါးအုံးမြွေ အရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာပြီး နှစ်မီတာကျော် ရှည်လျားသော ချွန်ထက်သည့် လက်သည်းများဖြင့် ပြင်းပြင်းထန်ထန် ကုတ်ချလိုက်လေသည်။

"ရှူး ရှူး ရှူး..."

နှင်းဆီ ဦးချို စပါးအုံးမြွေ က ကြောက်လွန်း၍ ဝိညာဉ်ပင် လွင့်ထွက်သွားတော့မည့် အတိုင်း ဖြစ်နေလေသည်။

"ကလာရာ နောက်ဆုတ်"

မုန်လဲ့၏ အသံ ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

"ဟုတ်... ဟုတ်ကဲ့ပါ လူကြီးမင်း"

ဒီအသံက နှင်းဆီ ဦးချို စပါးအုံးမြွေ ၏ နားထဲတွင် နတ်ဘုရားများ၏ သီချင်းသံအလား ကြားလိုက်ရသဖြင့် ၎င်းက အလျင်စလို အမြီးကို ရမ်းကာ မုန်လဲ့ အနောက်သို့ ဝင်ပုန်းလိုက်လေသည်။

"ကုန်းမြေ တိုက်ပွဲ ဘုရင် ဟုတ်လား ငါ ကြည့်ချင်သေးတယ်"

မုန်လဲ့က နှုတ်ခမ်းကို သပ်လိုက်ပြီး တောက်ပသော ရွှေရောင် အလင်းတန်းများက ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ ပန်းထွက်လာကာ သူ့ကို မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်းမှာပင် ဖုံးလွှမ်းသွားလေသည်။

"ဂါး..."

လက်များစွာ ဘီမွန် ၏ လက်သည်းများက ပြင်းပြင်းထန်ထန် ကုတ်ချလိုက်ရာ ရွှေရောင် အလင်းတန်းများ တောက်ပသွားပြီး မုန်လဲ့မှာ မီတာ ရာချီ အကွာအဝေးသို့ ရုတ်တရက် ရောက်ရှိသွားလေသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကီလိုမီတာ အနည်းငယ် အတွင်းရှိ သတ္တုဓာတ် စွမ်းအင်များက အရူးအမူး စုစည်းလာကြလေသည်။

ရွှေရောင် အလင်းတန်းများ ပိုမို တောက်ပလာလေသည်။

အလင်းလုံးကြီးက ပိုပိုပြီး ကြီးမားလာလေသည်။

၁၀ မီတာ၊ ၅၀ မီတာ၊ ၁၀၀ မီတာ...

ရွှေရောင် အလင်းလုံးကြီးက အဆုံးမရှိသော အလင်းတန်းများကို ထုတ်လွှတ်နေပြီး ကောင်းကင်ယံတွင် တောက်ပနေသော နေမင်းကြီး တစ်စင်းအလား မြေပြင်ကို လင်းထိန်သွားစေလေသည်။

"ဝုန်း..."

တောက်ပလွန်းသော ရွှေရောင် အလင်းတန်းများကြားမှ လက်မောင်း တစ်ဖက်က ထွက်ပေါ်လာရာ ထိုလက်မောင်း တစ်ခုလုံးက ရွှေစင်များနှင့် ပြုလုပ်ထားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး ရွှေရောင် အကြောများ ပြူးထွက်နေကာ ကြွက်သားများက ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ခွန်အားများကို ဖော်ပြနေလေသည်။

ဒုတိယ လက်မောင်း၊ တတိယ လက်မောင်း၊ စတုတ္ထ လက်မောင်း...

မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်းမှာပင် မီတာ ၅၀ ခန့် မြင့်မားပြီး ခေါင်း ၃ လုံး၊ လက် ၆ ဖက် ပါရှိကာ တစ်ကိုယ်လုံး ရွှေရောင်များ တောက်ပနေသော ရွှေရောင် ဧရာမ လူသား တစ်ယောက်က ရွှေရောင် အလင်းလုံးကြီးထဲမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ကျရောက်သွားလေသည်။

"ဝုန်း..."

အလွန် ထက်ရှပြီး ကြမ်းတမ်းသော အရှိန်အဝါ တစ်ခုက ရွှေရောင် ဧရာမ လူသား ၏ ကိုယ်ပေါ်မှ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး အရပ်မျက်နှာ အသီးသီးသို့ ရိုက်ခတ်သွားကာ ရွှေရောင် အလင်းတန်းများ ပန်းထွက်သွားပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ကျောက်တိုင်များကို မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်းမှာပင် ဆန်ခါပေါက် ဖြစ်အောင် ဖောက်ထွင်းပစ်လိုက်လေသည်။

"ဂါး..."

လက်များစွာ ဘီမွန် က ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို တုန်ခါသွားစေသော ဟိန်းဟောက်သံ တစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး ရွှေရောင် ဧရာမ လူသား ဆီသို့ အရူးအမူး ပြေးဝင်လာလေသည်။ ၎င်း၏ ရက်စက်ပြီး သွေးရောင် လွှမ်းနေသော မျက်လုံးများက ရွှေရောင် ဧရာမ လူသား ကို အပိုင်းပိုင်း အစစ ဆွဲဖြဲပစ်တော့မည့် အတိုင်း ဖြစ်နေလေသည်။

"လာစမ်း"

မုန်လဲ့က ကောင်းကင်ကို မော့ကာ ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး ရွှေရောင် ဧရာမ လူသား ကို ထိန်းချုပ်ကာ အတင်း ပြေးဝင်သွားလေသည်။

"ဝုန်း ဝုန်း ဝုန်း..."

၁၀ ထပ်တိုက်လောက် မြင့်မားသော ဧရာမ သတ္တဝါကြီး နှစ်ကောင် ပြေးလွှားနေမှုက ဘယ်လောက်တောင် ကြောက်စရာ ကောင်းလိုက်သလဲ။

မြေကြီးက ငလျင်လှုပ်သကဲ့သို့ ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါနေပြီး ကျောက်တိုင်များ အမြောက်အမြား ပြုတ်ကျကာ မြေကြီးများ လှုပ်ခါနေလေသည်။

"ဝုန်း..."

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် လက်များစွာ ဘီမွန် နှင့် ရွှေရောင် ဧရာမ လူသား တို့ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဝင်တိုက်မိသွားကြပြီး ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို တုန်ခါသွားစေသော သတ္တု ရိုက်ခတ်သံကြီး ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

"ဖျန်း..."

လက်များစွာ ဘီမွန် ၏ လက်သည်းများက ရွှေရောင် ဧရာမ လူသား ၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် နက်ရှိုင်းသော အရာများ ဖြစ်ပေါ်သွားစေပြီး ရွှေရောင် ဧရာမ လူသား ၏ လက်သီး ၆ လုံးကလည်း လက်များစွာ ဘီမွန် ၏ ကိုယ်ပေါ်သို့ တစ်ပြိုင်နက် ကျရောက်သွားလေသည်။

"ဒုန်း ဒုန်း ဒုန်း..."

ဧရာမ သတ္တဝါကြီး နှစ်ကောင်လုံး အနောက်သို့ ဆုတ်သွားကြပြီး ကြီးမားနက်ရှိုင်းသော ခြေရာကြီးများကို ချန်ရစ်ခဲ့ကာ ကျောက်တိုင်များကိုလည်း ရိုက်ချိုးပစ်လိုက်ကြလေသည်။

ပထမဆုံး အကြိမ် တိုက်ခိုက်မှုတွင် နှစ်ဖက်လုံး အရှုံးအနိုင် မပေါ်ခဲ့ပေ။

"ဂါး ဂါး ဂါး..."

လက်များစွာ ဘီမွန် ၏ ရက်စက်မှုများ နိုးကြားလာပြီး ထပ်မံ ပြေးဝင်လာပြန်လေသည်။

"ဝုန်း ဝုန်း ဝုန်း..."

"ဝုန်း ဝုန်း ဝုန်း..."

"ဝုန်း ဝုန်း ဝုန်း..."

ချိုင့်ဝှမ်း တစ်ခုလုံး လုံးဝ ပျက်စီးသွားလေတော့သည်။ ဧရာမ သတ္တဝါကြီး နှစ်ကောင် ဖြတ်သန်းသွားသော နေရာများရှိ မာကျောသော ကျောက်တိုင်များက တို့ဟူးများအလား တစ်ချက် ထိရုံဖြင့် ကွဲကြေ ပျက်စီးသွားကြလေသည်။

၅ မိနစ်မျှပင် မကြာလိုက်ဘဲ ချိုင့်ဝှမ်းထဲရှိ ကျောက်တိုင်များ၏ ထက်ဝက်ကျော်ခန့်မှာ အပိုင်းပိုင်း အစစ ဖြစ်သွားကြပြီး အဆင့် ၁၂ တိုင်ဖွန်း မုန်တိုင်း တိုက်ခတ်သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေလေသည်။

"ဒါက လူရော ဟုတ်ရဲ့လား"

ဒီအသားချင်း ယှဉ်တိုက်တဲ့ တိုက်ပွဲကို တစ်ကောင်တည်းသော မျက်မြင်သက်သေ အဖြစ် ကြည့်နေရတဲ့ နှင်းဆီ ဦးချို စပါးအုံးမြွေ မှာ လုံးဝ အံ့အားသင့်နေပြီး ဒီတိုက်ပွဲရဲ့ ပြင်းထန်မှုကြောင့် အံ့ဩနေရုံသာမက မုန်လဲ့ရဲ့ ရွေးချယ်မှုကြောင့်လည်း အလွန် ထိတ်လန့်နေလေသည်။

လက်များစွာ ဘီမွန် ၏ အစွမ်းထက်မှုကို ၎င်း ကောင်းကောင်း သိထားလေသည်။ ဤတိုက်ကြီးပေါ်တွင် မြင့်မြတ်သောနယ်မြေ မှော်သားရဲ ရာနှင့်ချီ ရှိသော်လည်း လက်များစွာ ဘီမွန် နှင့် အသားချင်း ယှဉ်တိုက်ရဲသူ အနည်းငယ်သာ ရှိလေသည်။

ဒီကောင်က ကုန်းမြေ တိုက်ပွဲ ဘုရင် လေ ခွန်အားက ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စရာ မရှိဘူး သူနဲ့ အသားချင်း ယှဉ်တိုက်တယ် ဆိုတာ သေချင်လို့ ကြိုးဆွဲချတာနဲ့ အတူတူပဲ မဟုတ်ဘူးလား။

ဒါပေမဲ့ မုန်လဲ့က တကယ်ပဲ လုပ်ရဲတယ်။ ရွှေရောင် ဧရာမ လူသား အဖြစ် ပြောင်းလဲပြီး လက်များစွာ ဘီမွန် နဲ့ တိုက်ရိုက် ရင်ဆိုင်တယ် ဒါက ဘယ်လောက်တောင် သတ္တိကောင်းလို့လဲ။

သို့သော် ဒီအသားချင်း ယှဉ်တိုက်တဲ့ တိုက်ပွဲရဲ့ နောက်ဆုံး ရလဒ်ကတော့ နှင်းဆီ ဦးချို စပါးအုံးမြွေ ၏ မျှော်လင့်ချက်များနှင့် လုံးဝ ကွဲလွဲနေလေသည်။

မုန်လဲ့ အနိုင်ရသွားလေသည်။

လက်များစွာ ဘီမွန်... လဲကျသွားလေသည်။

၎င်း၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် ဒဏ်ရာ အများအပြား ရရှိနေပြီး ခန္ဓာကိုယ်က အနည်းငယ် တုန်ရီနေကာ ပါးစပ်မှ အသက်ပြင်းပြင်း ရှူနေပြီး လက်တစ်ချောင်းတောင် မလှုပ်နိုင်အောင် ဖြစ်နေလေသည်။

တစ်ဖက်တွင်တော့ ရွှေရောင် ဧရာမ လူသား က နေရာမှာတင် ခိုင်မာစွာ ရပ်နေပြီး ကိုယ်ပေါ်ရှိ နက်ရှိုင်းသော အရာများကလည်း အလွန် လျင်မြန်စွာ ပြန်လည် ကောင်းမွန်လာကာ အသက်ရှူချိန် အနည်းငယ် အတွင်းမှာပင် မူလ အနေအထား အတိုင်း ပြန်လည် ရောက်ရှိသွားလေသည်။

နှိုင်းယှဉ်ကြည့်လိုက်ပါက။

အရှုံးအနိုင်က ရှင်းလင်းစွာ ပေါ်လွင်နေလေပြီ။

"ရွှစ်..."

ရွှေရောင် ဧရာမ လူသား ၏ လက်ထဲတွင် ထက်ရှသော ဓားရှည် တစ်လက် ပေါ်လာပြီး လက်များစွာ ဘီမွန် ၏ လည်ပင်းကို ချိန်ရွယ်ကာ မိုးခြိမ်းသံအလား ကျယ်လောင်သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်လေသည်။ "ဆာကက်စ် ငါ မင်းကို သဘောကျသွားပြီ"

"မင်းကို ရွေးချယ်စရာ နှစ်ခု ပေးမယ်"

"ပထမ တစ်ခုကတော့ ငါ့ဓားနဲ့ ခေါင်းအဖြတ်ခံပြီး သေဖို့ပဲ"

"ဒုတိယ တစ်ခုကတော့ ငါ့ရဲ့ အစေခံ လုပ်ပြီး ငါ့ကို သစ္စာခံဖို့ပဲ"

ဒီစကားကို ပြောလိုက်တာကတော့ သေချာပေါက် မုန်လဲ့ပင် ဖြစ်လေသည်။ သူက ဒီ လက်များစွာ ဘီမွန် ကို သတ်ပစ်ဖို့ ရည်ရွယ်ထားခဲ့တာ ဖြစ်လေသည်။

သို့သော် ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲ အပြီးတွင်တော့ ဒီ ဘီမွန် ဧရာမ သားရဲရဲ့ အစွမ်းထက်မှုနဲ့ ကြောက်စရာ ကောင်းပုံကို မုန်လဲ့ အပြည့်အဝ ခံစားလိုက်ရလေသည်။

ကြမ်းတမ်းပြီး ရက်စက်တယ်။

ခွန်အားက ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စရာ မရှိဘူး။

စွမ်းအားက ကောင်းကင်ကိုတောင် လွှမ်းခြုံနိုင်တယ်။

စကားတစ်ခွန်းတည်းနဲ့ ပြောရရင်တော့ အကြမ်းဖက်မှု ပဲ။

ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စရာ မရှိတဲ့ အကြမ်းဖက်မှု။

တကယ်လို့ သူ့ကိုသာ မရင်ဆိုင်ရဘူး ဆိုရင် ဒီကောင်က လုံးဝ ရှုံးမှာ မဟုတ်ဘူး ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူ လဲကျသွားရတဲ့ အဓိက အကြောင်းရင်းက အားကုန်သွားလို့ပဲ ဖြစ်လေသည်။

ဟုတ်ပါတယ်၊ အားကုန်သွားလို့ပါ။ တကယ်လို့ နောက်ဆုံးမှာ အားကုန်မသွားဘူး ဆိုရင် သူက သေချာပေါက် ဆက်တိုက်နေဦးမှာပဲ။

ဒဏ်ရာတွေ ဆိုတာလား။

အရေပြား အပေါ်ယံ ဒဏ်ရာတွေလောက်ပဲ ဘာမှ မဖြစ်ဘူး။

ဒီလို ရက်စက်တဲ့ ကောင်ကို သတ်ပစ်လိုက်ရမှာက နှမြောစရာပဲ။ ဒါကြောင့် သူ့ကို သိမ်းသွင်းပြီး တတိယမြောက် တိုက်ခိုက်ရေးသမား အဖြစ် ထားရင် မကောင်းဘူးလား။

"မင်းကို စဉ်းစားဖို့ အချိန် ၁၀ စက္ကန့် ပေးမယ်" မုန်လဲ့၏ အသံက ခေါင်းလောင်းသံအလား ထွက်ပေါ်လာလေသည်။ "၁၀ စက္ကန့် ပြည့်ရင် မင်းရဲ့ အဖြေကို ငါ သိချင်တယ်"

"ဂါး..."

လက်များစွာ ဘီမွန် ဆာကက်စ် ချက်ချင်း နာကျင်စွာ ရုန်းကန်နေရလေသည်။ မာနကြီးသော ဂုဏ်သိက္ခာက သူ့ကို အညံ့မခံဖို့ တားဆီးနေလေသည်။ သူက မာနကြီးတဲ့ ဘီမွန် ဧရာမ သားရဲ တစ်ကောင်လေ၊ အစွမ်းထက်တဲ့ လက်များစွာ ဘီမွန် တစ်ကောင်လေ။

သူက ဘယ်လိုလုပ် အညံ့ခံနိုင်မှာလဲ။

ဒါပေမဲ့ ရက်စက်တဲ့ အမှန်တရားက သူ့ရှေ့မှာ ရောက်နေပြီလေ။

အညံ့မခံရင်... သေရမယ်။

"အညံ့ခံမလား"

"အညံ့မခံဘူးလား"

"အညံ့ခံမလား"

"အညံ့မခံဘူးလား"

"..."

"အချိန်စေ့ပြီ"

မုန်လဲ့၏ အသံက ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာလေသည်။ "ဘယ်လို စဉ်းစားပြီးပြီလဲ"

"ငါ... ငါ အညံ့ခံပါတယ်"

လက်များစွာ ဘီမွန် က နောက်ဆုံးတော့ မာနကြီးသော ခေါင်းကို ငုံ့ချလိုက်လေတော့သည်။

"မင်း ပညာရှိတဲ့ ရွေးချယ်မှု တစ်ခုကို လုပ်လိုက်တာပဲ"