အခန်း ၁၇၂

အခန်း ၁၇၂။ မင်းသားကို အပြတ်အသတ် ရိုက်နှက်ခြင်း၊ နဂါး စစ်စစ်

"သေလိုက်စမ်း"

ဘာဘာရိုဆာ၏ မျက်လုံးများ ကျုံ့ဝင်သွားပြီး မျက်လုံးများထဲတွင် ရွှေရောင် အလင်းတန်း တစ်ခု တောက်ပသွားကာ ရွှေရောင် ဓားအလင်းတန်း တစ်ခုက မျက်လုံးထဲမှ ပန်းထွက်လာပြီး မုန်လဲ့ဆီသို့ လျှပ်စီးအလား အမြန်နှုန်းဖြင့် မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်းမှာပင် ရောက်ရှိလာလေသည်။

"ကလေးကလား ကစားကွက်တွေပါလား"

မုန်လဲ့က ခေါင်းခါကာ ရယ်မောလိုက်ပြီး ကိုယ်ဟန် အနည်းငယ် လှုပ်ရှားလိုက်ရာ ရွှေရောင် ဓားအလင်းတန်းကို ရှောင်တိမ်းသွားပြီးနောက် ခြေလှမ်း တစ်ချက် ရွှေ့လိုက်သည်နှင့် ဘာဘာရိုဆာ အရှေ့သို့ ထူးဆန်းစွာ ရောက်ရှိသွားပြီး ဒူးခေါင်းဖြင့် ပြင်းထန်စွာ တိုက်လိုက်လေသည်။

"ဒုန်း..."

တုံးတိတိ အသံတစ်ခုနှင့်အတူ ဒူးခေါင်းက ဘာဘာရိုဆာ၏ ဗိုက်တည့်တည့်ကို ထိမှန်သွားပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ခွန်အားများ ပေါက်ကွဲထွက်လာကာ ဘာဘာရိုဆာ လွင့်ထွက်သွားလေတော့သည်။

"ဖျန်း..."

မုန်လဲ့က ခြေဖျားဖြင့် တစ်ချက် ကန်လိုက်ရာ ဘာဘာရိုဆာ၏ ရွှေရောင် ဓားကြီးကို ဖမ်းယူလိုက်ပြီး "အင်း... အလေးချိန် ကောင်းတယ် ရွှေစင်နဲ့ လုပ်ထားတဲ့ ပုံပဲ ပိုက်ဆံ အများကြီး ရနိုင်လောက်တယ်" ဟု ပြောလိုက်လေသည်။

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ပြိုင်ပွဲဝင်များ အားလုံးနှင့် နဂါးနတ်ဘုရား ဘုရားကျောင်း အရှေ့ရှိ လူများ အားလုံး၏ နှုတ်ခမ်းများ တွန့်ကွေးသွားပြီး ရင်ထဲတွင် မြက်ခင်းပြင်က မြင်းတွေ အကောင်တစ်သောင်းလောက် ပြေးလွှားသွားသလို ခံစားလိုက်ရလေသည်။

'ဒါက ဘာဘာရိုဆာ မင်းသားရဲ့ လက်နက်လေ... တော်ဝင် မိသားစု အသုံးပြုတဲ့ ဓားလေ... တန်ဖိုးမဖြတ်နိုင်တဲ့ မြင့်မြတ်သောနယ်မြေ မှော်ကိရိယာကြီးလေ... တခြားလူတွေက လုယူပြီး သိမ်းထားချင်နေကြတာကို မင်းက သွားရောင်းမလို့လား။ မင်း ဦးနှောက်ထဲ ဝက်ဆီတွေ ဝင်နေတာလား။'

"ဒီကောင်လေး..."

ကျောင်းအုပ်ကြီး ဖရက်ဒ်၏ မျက်နှာက မည်းမှောင်သွားပြီး ဧကရာဇ် ဖရက်ဒရစ် သုံးဆယ့်နှစ်ဆက်မြောက် ဆီသို့ သတိထားကာ လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ ဧကရာဇ်က ဒေါသမထွက်သည့် အပြင် မုန်လဲ့ကို တိုက်ကြီး အသစ် တစ်ခု ရှာတွေ့သွားသလို စိတ်ဝင်တစား ကြည့်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရလေသည်။

ထိုအခါမှသာ ဖရက်ဒ် သက်ပြင်းချလိုက်နိုင်လေသည်။

"ဝုန်း..."

ဘာဘာရိုဆာ မင်းသား ပေါက်ကွဲသွားလေပြီ။ သူ့ကိုယ်ပေါ်မှ တောက်ပသော ရွှေရောင် အလင်းတန်းများ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး တောက်လောင်နေသော ရွှေရောင် မီးတောက်များအလား ဖြစ်နေလေသည်။

"ဟင်... စူပါ ဆိုင်ယန် ဖြစ်သွားတာလား"

မုန်လဲ့ တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ခါသွားလေသည်။ 'စူပါ ဆိုင်ယန် ၁ လား ဒါမှမဟုတ် စူပါ ဆိုင်ယန် ၂ လား... ၃ တော့ မဖြစ်နိုင်ဘူး ဆံပင်က အဲဒီလောက် မရှည်ဘူးလေ...'

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါ တစ်ခုက ဘာဘာရိုဆာ ထံမှ ပေါက်ကွဲထွက်လာလေသည်။

"မျိုးယုတ်ကောင်... မင်း သေသင့်တယ်"

ဘာဘာရိုဆာ၏ မျက်လုံးများက အေးစက်နေပြီး သတ်ဖြတ်ချင်စိတ်များ လွှမ်းခြုံနေကာ ကီလိုမီတာ အနည်းငယ် အတွင်းရှိ သတ္တုဓာတ် စွမ်းအင်များက အရူးအမူး စုစည်းလာပြီး မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်းမှာပင် ရွှေရောင် လှံတံများ အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားလေသည်။

"သေလိုက်စမ်း"

တိုးညင်းစွာ ဟိန်းဟောက်လိုက်လေသည်။

ရွှေရောင် လှံတံ သောင်းချီက အမိန့်ရသည်နှင့် မုန်လဲ့ဆီသို့ ချက်ချင်း ပစ်လွှတ်လာပြီး စူးရှသော အသံများနှင့်အတူ ကောင်းကင်ယံကိုပင် ဖြတ်တောက်တော့မည့် အတိုင်း အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါများ ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

"နောက်ဆုတ်"

"အမြန် ဆုတ်ကြ"

ပြိုင်ပွဲဝင်များက ထိုအခြေအနေကို မြင်သောအခါ မျက်နှာများ ပျက်ယွင်းသွားပြီး အဝေးသို့ အမြန် ထွက်ပြေးသွားကြလေသည်။ မြင့်မြတ်သောနယ်မြေ အလယ်ပိုင်း အဆင့်ရှိ ဘာဘာရိုဆာ မင်းသား ဒေါသထွက်နေသည်ကို သူတို့ အနားကပ်ရဲမည် မဟုတ်ပေ။

'သတိမထားမိလို့ ဘေးထိုင်နေတဲ့ သူပါ အသက်ပါသွားရင် အလကား သေရတာပဲ ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်။'

"ဘာဘာရိုဆာ မင်းသား ဒေါသထွက်သွားပြီ"

"ဒီခွေးကောင်... သူ ဘယ်လောက်တောင် မိုက်မဲတဲ့ အလုပ်ကို လုပ်ခဲ့လဲ ဆိုတာ မကြာခင် သိလာလိမ့်မယ်"

"ဘာဘာရိုဆာ မင်းသားရဲ့ ဒေါသကို သူ ခံနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး..."

နဂါးနတ်ဘုရား ဘုရားကျောင်း အရှေ့ရှိ မှူးမတ်များနှင့် အရာရှိများက စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ပြောနေကြပြီး ကျောင်းအုပ်ကြီး ဖရက်ဒ် တို့ အဖွဲ့ကတော့ ရင်တထိတ်ထိတ်ဖြင့် ကြည့်နေကြလေသည်။

"ရွှစ်... ရွှစ်... ရွှစ်..."

စူးရှသော အသံများနှင့်အတူ ရွှေရောင် လှံတံ သောင်းချီက တစ်စက္ကန့်၏ ဆယ်ပုံတစ်ပုံ အတွင်းမှာပင် မုန်လဲ့ အရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာလေသည်။

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါနှင့် ထက်ရှသော ရွှေရောင် အလင်းတန်းများက မုန်လဲ့ကို ဆန်ခါပေါက် ဖြစ်အောင် ဖောက်ထွင်းပြီး မြေကြီးပေါ်တွင် စိုက်ထားကာ ဒေါသတွေကို ဖြေဖျောက်ချင်နေသည့် ပုံစံမျိုး ဖြစ်နေလေသည်။

"အဆင့်ကိုး သတ္တုဓာတ် နဂါးဘာသာစကား မှော်ပညာ - ကောင်းကင်ပိတ် ရွှေလှံတံ လား"

မုန်လဲ့က ဖြည်းညင်းစွာ ခေါင်းခါလိုက်ပြီး "အစွမ်းကတော့ တကယ် ကြောက်စရာ ကောင်းတယ် မှော်ပညာ ထုတ်လွှတ်တဲ့ အမြန်နှုန်းကလည်း တော်တော် မြန်တယ် ဒါပေမဲ့ ဝမ်းနည်းစရာက ငါ့အတွက် အသုံးမဝင်ဘူး" ဟု ပြောလိုက်လေသည်။

အေးစက်သော အသံက ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ပဲ့တင်ထပ်နေဆဲမှာပင် မုန်လဲ့က ရွှေရောင် အလင်းတန်းများ အဖြစ် နေရာမှာတင် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး "ရွှစ်... ရွှစ်... ရွှစ်..." ဆိုသည့် အသံများနှင့်အတူ ကောင်းကင်ပိတ် ရွှေလှံတံ များက ဖောက်ထွင်းသွားကာ မြေကြီးပေါ်တွင် အကုန်လုံး စိုက်ဝင်သွားလေတော့သည်။

"သေသွားပြီလား"

"အပေါက်တွေ ဖြစ်သွားပြီလား"

လူများက မျက်လုံးပြူးကာ ကြည့်လိုက်ကြလေသည်။

ဖုန်လုံးများ ပျောက်ကွယ်သွားသောအခါ ပျားအုံအလား အပေါက်တွေ ပြည့်နှက်နေသော မြေကြီးကို တွေ့လိုက်ရသော်လည်း မုန်လဲ့ကတော့ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အရိပ်အယောင်လေး တစ်ခုမျှပင် မကျန်ရစ်ခဲ့ပေ။

"သေသွားတာလား" လူတစ်ယောက်က အံ့ဩစွာ မေးလိုက်လေသည်။

"မသေဘူး"

"သူ ဟိုမှာ ရှိတယ်"

လူများက ကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်လိုက်ရာ ကောင်းကင်ယံတွင် အချင်း မီတာ တစ်ရာခန့် ရှိသော ဧရာမ မီးဖိုကြီး တစ်ခု ပေါ်လာပြီး အဖြူရောင် မီးတောက်များ တောက်လောင်နေကာ မီးနဂါး ၉ ကောင်က ဝန်းရံ ပျံသန်းနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရလေသည်။

ဧရာမ အတောင်ပံကြီးများက ကောင်းကင်ကို ဖုံးလွှမ်းထားပြီး ကောင်းကင်ကို မော့ကာ ဟိန်းဟောက်နေကြလေသည်။

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ဧရာမ မီးဖိုကြီးက အရာအားလုံးကို လောင်ကျွမ်းသွားစေနိုင်သော ကြောက်မက်ဖွယ် အပူရှိန်များဖြင့် ကောင်းကင်မှ ကျဆင်းလာရာ ဘာဘာရိုဆာ လည်း ခြေလှမ်း အနည်းငယ်မျှသာ ပြေးနိုင်လိုက်ပြီး မီးဖိုကြီးထဲတွင် ပိတ်မိသွားလေတော့သည်။

"ကျုံ့ဝင်စမ်း"

မုန်လဲ့က စကားတစ်ခွန်းတည်း ပြောလိုက်လေသည်။

"ဝုန်း..."

ဧရာမ မီးဖိုကြီးက စတင် ကျုံ့ဝင်သွားပြီး အချင်း မီတာ တစ်ရာခန့် ရှိသော ဧရာမ မီးဖိုကြီးကနေ မီတာ ဆယ်ဂဏန်းလောက်ပဲ ရှိတဲ့ မီးခေါင်းလောင်းလေး တစ်ခု အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားလေသည်။

"ပေါက်ကွဲစမ်း"

မုန်လဲ့က ထပ်ပြောလိုက်လေသည်။

"ဝုန်း..."

စကားဆုံးသည်နှင့် မီးခေါင်းလောင်းလေးက ပြင်းထန်စွာ ပေါက်ကွဲသွားပြီး ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို တုန်ခါသွားစေသော ပေါက်ကွဲသံကြီးနှင့်အတူ မှိုပွင့်ပုံ တိမ်တိုက်ကြီး ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်သွားကာ ကြမ်းတမ်းသော လေလှိုင်းများက ချက်ချင်း ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်းမှာပင် မိုင်ပေါင်းများစွာ အထိ ရိုက်ခတ်သွားလေသည်။

မြေကြီး တုန်ခါသွားလေသည်။

ဖုန်လုံးများ ထောင်းထောင်းထ သွားလေသည်။

ချောက်ကမ်းပါး ပြိုကျသွားလေသည်။

ကျောက်တုံးများ ပြုတ်ကျလာလေသည်။

"..."

နဂါးနတ်ဘုရား ဘုရားကျောင်း အရှေ့တွင် လုံးဝ တိတ်ဆိတ်သွားလေသည်။

ပိုမှန်အောင် ပြောရရင် ကြောက်စရာကောင်းလောက်အောင် တိတ်ဆိတ်သွားခြင်း ဖြစ်လေသည်။

မင်းသား၊ မင်းသမီးများ၊ မှူးမတ်များနှင့် အရာရှိကြီးများ အားလုံးက မှိုပွင့်ပုံ တိမ်တိုက်ကြီး ဖုံးလွှမ်းနေသော မှော်အလင်းတန်း မျက်နှာပြင်ကို ကြောင်အမ်းအမ်းဖြင့် ကြည့်နေကြပြီး ပါးစပ်များ ခြောက်သွေ့ကာ ဦးနှောက်များပင် အလုပ်မလုပ်တော့သလို ဖြစ်သွားကြလေသည်။

မြင့်မြတ်သောနယ်မြေ စွမ်းအားရှင် များသာ ခေါင်းကြည်လင်နေသေးသော်လည်း အလွန် အံ့အားသင့်နေကြလေသည်။

"ဒီ မီးဓာတ် မှော်ပညာ ကို ဘယ်သူ သိလဲ"

"မသိဘူး"

"မမြင်ဖူးဘူး"

"တစ်ခါမှ မကြားဖူးဘူး"

"ဒါပေမဲ့ အစွမ်းကတော့ သေချာပေါက် တားမြစ်မှော်ပညာ ထဲမှာ ပါတယ်"

"ဘယ်သူမှ မသိဘူး ဆိုတော့ ကိုယ်တိုင် တီထွင်ထားတဲ့ တားမြစ်မှော်ပညာ လား"

"ကိုယ်တိုင် တီထွင်ထားတဲ့... တားမြစ်မှော်ပညာ ဟုတ်လား"

"ရှူး..."

တစ်နေရာလုံး အသက်ရှူအောင့်သံများ ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

"ဘာဘာရိုဆာ မင်းသားကော သူ ဘယ်လို နေသေးလဲ"

တခြားသူများကလည်း သတိပြန်ဝင်လာကြပြီး မှော်အလင်းတန်း မျက်နှာပြင်ကို စိုက်ကြည့်ကာ ဘာဘာရိုဆာ မင်းသား၏ အခြေအနေကို သိချင်နေကြလေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အဝေးသို့ ဆုတ်သွားသော ပြိုင်ပွဲဝင်များကလည်း တိုက်ပွဲ အလယ်ဗဟိုကို လည်ပင်းရှည်ကြီးများဖြင့် မျက်တောင်မခတ်ဘဲ ကြည့်နေကြလေသည်။

"ဝှူး... ဝှူး..."

ပင်လယ်လေက တိုက်ခတ်သွားပြီး ဖုန်လုံးများ ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။

ဗုံးကြဲခံထားရသော တိုက်ပွဲ မြင်ကွင်းက ပေါ်လာလေသည်။

"ရှူး..."

အားလုံးက အသက်ရှူအောင့်လိုက်ကြလေသည်။

ဧရာမ တွင်းကြီး။

မူလ နေရာတွင် အချင်း ကီလိုမီတာ တစ်ထောင်ကျော်ခန့် ရှိသော ဧရာမ တွင်းကြီး တစ်ခု ပေါ်လာပြီး တွင်း၏ နံရံများတွင် အလင်းတန်းများ တောက်ပနေကာ ရောင်စုံ အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်နေလေသည်။

ဒါက ရှင်းရှင်းလင်းလင်းကို သဲနဲ့ မြေကြီးတွေက ပေါက်ကွဲတဲ့ အချိန်မှာ အပူချိန် အရမ်း မြင့်မားလွန်းလို့ မှန်တွေ အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး နေရောင်ခြည် အောက်မှာ ရောင်စုံ အလင်းတန်းတွေ အဖြစ် ရောင်ပြန်ဟပ်နေတာပဲ ဖြစ်လေသည်။

"ခုနက အပူချိန်က... ဘယ်လောက်တောင် မြင့်မလဲ"

လူများက တံတွေးမျိုချလိုက်ပြီး တွင်းအောက်ခြေကို အလျင်စလို ကြည့်လိုက်ကြလေသည်။

တွင်းအောက်ခြေတွင် လူတစ်ယောက် ဒူးထောက်နေပြီး တောက်ပသော ရွှေရောင် ဆံပင်များက ထက်ဝက်ခန့် လောင်ကျွမ်းသွားကာ တောက်ပသော ရွှေရောင် သံချပ်ကာကလည်း မည်းနက်နေလေသည်။

အရေးအကြီးဆုံးကတော့ ထိုချောမောခန့်ညားပြီး မာနကြီးကာ မြင့်မြတ်သော မျက်နှာလေးကလည်း မည်းနက်နေပြီး အရင်က မြင့်မြတ်မှုတွေ ပျောက်ကွယ်သွားကာ ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့မှုနဲ့ မာနကြီးမှုတွေလည်း လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားလေပြီ။

စကားတစ်ခွန်းတည်းနဲ့ ဖော်ပြရရင်တော့... အခြေအနေ ဆိုးနေတယ်။

ဟုတ်ပါတယ်၊ အခုအချိန်မှာ ဘာဘာရိုဆာ မင်းသားရဲ့ အခြေအနေက တကယ်ကို ဆိုးရွားနေပါတယ်။ ဆံပင်တွေ မီးလောင်သွားတယ်၊ မျက်ခုံးမွေးတွေ မီးလောင်သွားတယ်၊ မျက်နှာလေး မီးလောင်သွားတယ်၊ သံချပ်ကာ မီးလောင်သွားတယ်... တစ်ကိုယ်လုံး မီးလောင်သွားတယ်။

မီးဖိုထဲက ထွက်လာပြီး စစ်ကား ရိုက်နေတဲ့... ဇာတ်ပို့ တစ်ယောက် အတိုင်းပဲ။

"ဒါ... ဒါက ဘာဘာရိုဆာ မင်းသားလား"

လူများက ပါးစပ်ကို ပိတ်ထားပြီး လက်ခံနိုင်စရာ မရှိအောင် ဖြစ်နေကြလေသည်။

"ဂါး..."

ပရိသတ်တွေတောင် လက်မခံနိုင်ရင် ကာယကံရှင်က ဘယ်လိုလုပ် လက်ခံနိုင်မှာလဲ။

ဒေါသထွက်နေသော နဂါး ဟိန်းဟောက်သံကြီး ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော နဂါး အရှိန်အဝါ တစ်ခုက တွင်းအောက်ခြေမှ ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်လာလေသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် နေရာမှာ ရှိနေသော ပြိုင်ပွဲဝင်များက အသက်ရှူရ ခက်ခဲသွားပြီး နှလုံးကို ဖျစ်ညှစ်ခံထားရသကဲ့သို့ မွန်းကျပ်သွားလေသည်။

"ဝုန်း..."

"ဝုန်း..."

လေပြင်းများ တိုက်ခတ်လာပြီး ဖုန်လုံးများ ထောင်းထောင်းထ သွားလေသည်။

ဧရာမ ရွှေရောင် သတ္တဝါကြီး တစ်ကောင်က တွင်းနက်ကြီးထဲမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်သွားလေသည်။

"ဂါး..."