အခန်း ၁၇၇

အခန်း ၁၇၇။ ရွှေအလောင်း ချောက်ကမ်းပါး၊ ရွှေအလောင်း ပိုးမွှား ဘုရင်

နဂါးနတ်ဘုရား ဘုရားကျောင်း အရှေ့တွင် ကြောက်စရာကောင်းလောက်အောင် တိတ်ဆိတ်သွားလေသည်။

တော်ဝင် မိသားစုဝင်များမှ အစ မှူးမတ်များနှင့် အရာရှိများ အဆုံး အားလုံးက အလွန် အံ့အားသင့်နေကြပြီး မည်သူကမျှ နောက်ဆုံးတွင် ဤကဲ့သို့ ရလဒ်မျိုး ထွက်ပေါ်လာလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ကြပေ။

ရွှေစင် လည်ဆွဲကို ချေမွလိုက်ပြီး စွမ်းအား အဆပေါင်းများစွာ မြင့်တက်လာသော ဘာဘာရိုဆာ မင်းသား ပင်လျှင် မုန်လဲ့၏ ပြိုင်ဘက် မဟုတ်သေးပေ။

သူတို့ နှစ်ယောက်ကြား ကွာဟချက်က ဒီလောက်တောင် ကြီးမားနေတာလား။

"အရာအားလုံး ဖုံးလွှမ်းခြင်း တစ်ကြိမ်နဲ့ တစ်ကြိမ် ကြားမှာ ၃ စက္ကန့်တောင် မကြာဘူး"

ဧကရာဇ် ဖရက်ဒရစ် သုံးဆယ့်နှစ်ဆက်မြောက်က အံ့ဩတကြီး ပြောလိုက်လေသည်။ "၃ စက္ကန့်ပဲ ကြာတယ် ဆိုတာက တားမြစ်မှော်ပညာကို ချက်ချင်း ထုတ်လွှတ်တာနဲ့ အတူတူပဲ ဒီလူငယ်လေးက သစ်ဓာတ် နိယာမ အပေါ် နားလည်မှု ဒီလောက်တောင် နက်ရှိုင်းနေတာလား"

လူများ အားလုံးကလည်း ထောက်ခံသည့် အနေဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြလေသည်။

သာမန် မှော်ပညာများကို ချက်ချင်း ထုတ်လွှတ်၍ ရသလို တားမြစ်မှော်ပညာကိုလည်း ချက်ချင်း ထုတ်လွှတ်၍ ရပါသည်။

သို့သော် တားမြစ်မှော်ပညာကို ချက်ချင်း ထုတ်လွှတ်နိုင်ရန် အတွက် မှော်ဆရာက ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ နိယာမများကို အလွန် နက်ရှိုင်းစွာ နားလည်ထားရန် လိုအပ်ပြီး သို့မှသာ အဆင့်မြင့်သော နေရာမှနေ၍ အားလုံးကို လွှမ်းခြုံ ကြည့်ရှုနိုင်မည် ဖြစ်လေသည်။

သာမန် မြင့်မြတ်သော မှော်ဆရာကြီး တစ်ယောက်ကတော့ ဒါကို လုံးဝ မလုပ်နိုင်ပါဘူး။

ဒါပေမဲ့ မုန်လဲ့ က လုပ်နိုင်တယ် ဆိုတာက သူ့ရဲ့ သစ်ဓာတ် နိယာမ အပေါ် နားလည်မှုက ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ အဆင့် အထိ ရောက်နေပြီ ဆိုတာကို ပြသနေတာပဲ ဖြစ်လေသည်။

"ဒါက..."

ကျောင်းအုပ်ကြီး ဖရက်ဒ် ကတော့ ဒီကိစ္စနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်လေသည်။

"ကျောင်းအုပ်ကြီး ဖရက်ဒ် ကိုယ်တော် ပြောတာ မှားလို့လား"

ဖရက်ဒရစ် သုံးဆယ့်နှစ်ဆက်မြောက် ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် သံသယဖြစ်သည့် အမူအရာများ ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

"အရှင်မင်းကြီး အမှန်တိုင်း လျှောက်တင်ရရင်..."

ကျောင်းအုပ်ကြီး ဖရက်ဒ် က သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး "ခုနက အချိန် အထိ မုန်လဲ့ မှာ သစ်ဓာတ် မှော်ပညာ ပါရမီ ရှိတယ် ဆိုတာကို ကျွန်တော် ကိုယ်တိုင်တောင် မသိခဲ့ပါဘူး" ဟု ပြောလိုက်လေသည်။

"မင်းက ဒီလောက်တောင် မသိဘူးလား"

ဖရက်ဒရစ် သုံးဆယ့်နှစ်ဆက်မြောက် က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်လေသည်။

"အရှင်မင်းကြီး မုန်လဲ့ မှာ မိုးကြိုး၊ မီး နဲ့ မြေဓာတ် မှော်ပညာ ပါရမီ ရှိတယ် ဆိုတာကိုပဲ ကျွန်တော် သိတာပါ သစ်ဓာတ် မှော်ပညာ ပါရမီ ရှိတယ် ဆိုတာကိုတော့ တကယ်ပဲ မသိခဲ့ပါဘူး"

ကျောင်းအုပ်ကြီး ဖရက်ဒ် က ရိုးရိုးသားသား ပြန်ဖြေလိုက်လေသည်။

"မိုးကြိုး၊ မီး၊ မြေ ပြီးတော့... သစ်"

"ဓာတ်လေးပါးလား"

"မုန်လဲ့ မှာ ဓာတ်လေးပါး မှော်ပညာ ပါရမီ ရှိနေတာလား"

"ရှူး... ကြောက်စရာ ကောင်းလိုက်တာ တကယ်ကို ကြောက်စရာ ကောင်းလိုက်တာ"

"ရွှေနဂါးကြီး သွေးမျိုးဆက်ရော၊ မီးနဂါး သွေးမျိုးဆက်ရော ပါတဲ့ အပြင် ဓာတ်လေးပါး မှော်ပညာ ပါရမီလည်း ရှိသေးတယ် ကြီးမြတ်တဲ့ နဂါးနတ်ဘုရား ခင်ဗျားက ဒီကောင်လေးကို နည်းနည်း မျက်နှာသာ ပေးလွန်းနေပြီ မဟုတ်ဘူးလား"

လူများက မနေနိုင်ဘဲ အသက်ရှူအောင့်လိုက်ကြပြီး အားလုံးက မုန်လဲ့၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ပါရမီကြောင့် အလွန် အံ့အားသင့်သွားကြလေသည်။

သွေးမျိုးဆက် နှစ်ခု။

ဓာတ်လေးပါး ပါရမီ။

ဒီအချက် နှစ်ချက်ထဲက တစ်ချက်တည်းနဲ့တင် လူတွေကို ရူးသွပ်လောက်အောင် မနာလို ဖြစ်စေနိုင်တာကို ဒီအချက် နှစ်ချက်လုံးက လူတစ်ယောက်တည်း ဆီမှာ ပေါင်းဆုံနေတယ် ဆိုတော့ နဂါးနတ်ဘုရား ရဲ့ တရားမဝင် သားတောင် ဒီလောက် အံ့ဩစရာ မကောင်းသင့်ဘူးလေ။

"ဒီလို ပါရမီမျိုးက နှစ်ပေါင်း တစ်သောင်း အတွင်း အံ့ဩစရာ အကောင်းဆုံး တော်ဝင် မိသားစုဝင် လို့ ခေါ်ဖို့ ထိုက်တန်တယ် ကိုယ်တော် တကယ်ကို ဝမ်းသာပါတယ်"

ဖရက်ဒရစ် သုံးဆယ့်နှစ်ဆက်မြောက် က ရင်ထဲမှ လှိုက်လှဲစွာ ချီးကျူးလိုက်လေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ပျောက်ဆုံးနေသော တိုက်ကြီးတွင်။

တိုက်ပွဲက ဒီအချိန်မှာ ပြီးဆုံးသွားပြီ ဖြစ်ပြီး ဘာဘာရိုဆာ ဘယ်လောက်ပဲ လက်မခံချင်ပါစေ တကယ်ကို ပြီးဆုံးသွားပြီ ဖြစ်လေသည်။

"မင်း ရှုံးသွားပြီ အိမ်ရှေ့မင်းသား"

မုန်လဲ့က ဒီစကားကို အဓိပ္ပာယ် ပါပါ ပြောလိုက်ပြီးနောက် ဒေါသထွက်လွန်း၍ လူသတ်ချင်နေသော ဘာဘာရိုဆာ ကို ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ မိကျောင်း လင်းယုန် ပင်လယ်ပျော်ငှက် ဘုရင် ၏ အလောင်းကို သိမ်းယူကာ ထိုနေရာမှ ထွက်ခွာသွားလေသည်။

"သွားပြီ"

"ဒီကောင် တကယ်ပဲ ထွက်သွားပြီ"

"အရမ်း အစွမ်းထက်တာပဲ တကယ်ကို ကြောက်စရာ ကောင်းတာပဲ"

"မင်းတို့ထဲက ဘယ်သူ သူ့ကို သိလဲ သူက ဘယ်ကနေ ထွက်လာတာလဲ ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် အစွမ်းထက်နေရတာလဲ"

"ဒီစွမ်းအားမျိုးက အကယ်ဒမီ က အဲဒီ ထူးဆန်းတဲ့ ကောင် လေးယောက်နဲ့တောင် ယှဉ်နိုင်လောက်တယ်..."

...

"ကောင်လေး ဒီတစ်ခါတော့ မင်း တကယ်ကို နာမည်ကြီးသွားပြီ"

"ကျွတ်ကျွတ် မင်းသားကို အပြတ်အသတ် ရိုက်နှက်လိုက်တာပဲ ဒါက ငါ ငယ်ငယ်တုန်းက လုပ်ချင်ခဲ့ပေမဲ့ မလုပ်နိုင်ခဲ့တဲ့ ကိစ္စကြီးပဲ"

"ဒါပေမဲ့ ပြောရရင် မင်းက ဘယ်တုန်းက ရွှေနဂါးကြီး သွေးမျိုးဆက် ကို နိုးထလိုက်တာလဲ ဘာလို့ ငါ တစ်ခါမှ မသိခဲ့ရတာလဲ မင်း ငါ့ကို ဘယ်လောက်တောင် ဖုံးကွယ်ထားသေးလဲ"

လက်များစွာ ဘီမွန် ပေါ်တွင် ပြန်လည် လှဲလျောင်းကာ ဆက်လက် ထွက်ခွာလာခဲ့ပြီး မုန်လဲ့ နှင့် အဖိုးအို တို့က တစ်ခွန်းတစ်ပါဒ ပြောဆိုနေကြလေသည်။

နာရီဝက်ခန့် အကြာတွင် ကြီးမားသော ချောက်ကမ်းပါးကြီး တစ်ခု အရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာပြီး လက်များစွာ ဘီမွန် ဆာကက်စ် က ရပ်တန့်သွားလေသည်။

"သူဌေး ရှေ့မှာ ရှိတာက ရွှေအလောင်း ပိုးမွှား မျိုးနွယ်စုရဲ့ နယ်မြေ - ရွှေအလောင်း ချောက်ကမ်းပါး ပဲ"

"ရွှေအလောင်း ချောက်ကမ်းပါး"

ချောက်ကမ်းပါးက ကျယ်ဝန်းပြီး နက်ရှိုင်းကာ အကွေ့အကောက် များပြားပြီး အဆုံးကို မမြင်ရပေ။ ချောက်ကမ်းပါး အတွင်းတွင် အခိုးအငွေ့များ ဖုံးလွှမ်းနေပြီး အလွန် ဆိုးရွားသော အနံ့ဆိုးများ ထွက်ပေါ်နေလေသည်။

ချောက်ကမ်းပါး အောက်ခြေတွင်တော့ မရေမတွက်နိုင်သော အလောင်းများနှင့် အရိုးများ ပြည့်နှက်နေပြီး အချို့က အခုမှ ပုပ်သိုးစ ပြုနေကာ ခြင်၊ ယင် နှင့် ပိုးလောက်လမ်းများ အပြည့် ရှိနေပြီး အချို့ကတော့ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာနေပြီ ဖြစ်သဖြင့် အရိုးစုများသာ ကျန်တော့လေသည်။

ချောက်ကမ်းပါး အနီးသို့ မရောက်ခင် အဝေးမှနေ၍ အလောင်းများနှင့် အရိုးများ ပြည့်နှက်နေပြီး အနံ့ဆိုးများ ထွက်ပေါ်နေသော ချောက်ကမ်းပါးကြီးကို မြင်လိုက်ရုံဖြင့် မုန်လဲ့၏ ဗိုက်ထဲတွင် ကယောက်ကယက် ဖြစ်သွားပြီး ညစာများပင် ပြန်အန်ထွက်လာမတတ် ဖြစ်သွားလေသည်။

"ဆာကက်စ် မင်းက ဘာလို့ ငါ့ကို ဒီလို နေရာမျိုး ခေါ်လာတာလဲ"

မုန်လဲ့က နှာခေါင်းကို ပိတ်ထားပြီး အနည်းငယ် မကျေမနပ် ဖြစ်နေလေသည်။

"သူဌေး ခင်ဗျားက မြင့်မြတ်သောနယ်မြေ မှော်သားရဲ တွေကို ရှာနေတာ မဟုတ်ဘူးလား"

လက်များစွာ ဘီမွန် ဆာကက်စ် က နှာခေါင်းသံဖြင့် ရှင်းပြလိုက်လေသည်။ "ရွှေအလောင်း ပိုးမွှား မျိုးနွယ်စုရဲ့ ဘုရင် က ငါတို့နဲ့ အနီးဆုံးမှာ ရှိတဲ့ မြင့်မြတ်သောနယ်မြေ မှော်သားရဲ ပဲ သူက ဒီရွှေအလောင်း ချောက်ကမ်းပါး ထဲမှာ နေတာ"

"ကောင်းပြီလေ"

မုန်လဲ့က နှာခေါင်းကို ပိတ်ထားဆဲ ဖြစ်လေသည်။ "ရွှေအလောင်း ပိုးမွှား ဘုရင် ကို အပြင်ထွက်လာအောင် လုပ်ဖို့ နည်းလမ်း ရှိလား ငါကတော့ ဒီချောက်ကမ်းပါးထဲ ဝင်ပြီး အနံ့ဆိုးတွေနဲ့ အသေခံမှာ မဟုတ်ဘူး"

"လွယ်ပါတယ်"

ဆာကက်စ် က ကျောက်တုံးကြီး တစ်တုံးကို ကောက်ယူပြီး ချောက်ကမ်းပါး ထဲသို့ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ပစ်ချလိုက်ရာ ချောက်ကမ်းပါး နံရံကို ထိမှန်ပြီး ကျောက်တုံးများ ပြုတ်ကျလာလေသည်။

"ဘောရစ် မင်းအမေစောက်ဖုတ်ပဲ မြန်မြန် ထွက်လာခဲ့စမ်း မင်းအမေတောင် မမှတ်မိအောင် ငါ မင်းကို ရိုက်ပစ်မယ်"

ဆာကက်စ် က ရင်ဘတ်ကို ထုကာ မိုးခြိမ်းသံအလား ကျယ်လောင်စွာ ဟိန်းဟောက်လိုက်ရာ သူ၏ အသံက ချောက်ကမ်းပါး အတွင်းတွင် အချိန်အတော်ကြာ ပဲ့တင်ထပ်နေလေသည်။

"ကလာရာ နဲ့ ယှဉ်ရင် ဆာကက်စ် က ပိုပြီး ရိုးရှင်းကြမ်းတမ်းတာပဲ"

မုန်လဲ့က မနေနိုင်ဘဲ ရယ်မောလိုက်လေသည်။ နှင်းဆီ ဦးချို စပါးအုံးမြွေ ကို လူသွားခေါ်ခိုင်းတုန်းက သူက အမြဲတမ်း ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်နေပြီး ရှေ့လည်း မတိုးရဲ၊ နောက်လည်း မဆုတ်ရဲ ဖြစ်နေတာ ကြည့်ရတာ ရှက်စရာတောင် ကောင်းတယ်။

သူနဲ့ ယှဉ်လိုက်ရင် ဆာကက်စ် က အများကြီး ပိုကြမ်းတမ်းတယ်။

ဝီ... ဝီ... ဝီ...

ခဏအကြာတွင် အသံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ရွှေရောင် တိမ်တိုက် တစ်ခုက ချောက်ကမ်းပါး ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

မုန်လဲ့၏ မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်လိုက်လျှင် ဒါက ရွှေရောင် တိမ်တိုက် မဟုတ်ဘဲ မရေမတွက်နိုင်သော ရွှေရောင် ပိုးကောင်လေးများ စုစည်းထားခြင်း ဖြစ်ပြီး ကျိုင်းကောင် အုပ်ကြီး ဖြတ်သန်းသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေကြောင်း ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့ရလေသည်။

သိပ်သည်းလွန်းပြီး ရွှေရောင်တွေ အပြည့် ဖုံးလွှမ်းနေလေသည်။

"သူဌေး ဒါက ရွှေအလောင်း ပိုးမွှား တွေပဲ"

ဆာကက်စ် က ခေါင်းကို ဝင်ကျုံ့လိုက်လေသည်။ "ခန္ဓာကိုယ်က သေးငယ်ပေမဲ့ ဖျက်ဆီးနိုင်စွမ်း အရမ်း ကြောက်စရာ ကောင်းတဲ့ ပိုးကောင်စုတ်တွေပဲ"

"ရွှေအလောင်း ပိုးမွှား က အဆင့်ဘယ်လောက် မှော်သားရဲ လဲ"

မုန်လဲ့က တောက်ပနေသော ရွှေရောင် တိမ်တိုက်ကို စိုက်ကြည့်ရင်း မနေနိုင်ဘဲ မေးလိုက်လေသည်။

"သူဌေး ရွှေအလောင်း ပိုးမွှား တစ်ကောင်ချင်းစီက အဆင့်ကိုး မှော်သားရဲ နဲ့ ယှဉ်နိုင်တယ် ဒါပေမဲ့ သူတို့ရဲ့ ပါးစပ်က အဆင့်ကိုး မှော်သားရဲ တွေနဲ့ မြင့်မြတ်သောနယ်မြေ မှော်သားရဲ တွေရဲ့ အကြေးခွံတွေနဲ့ အရေပြားတွေကို အလွယ်တကူ ဖောက်ထွင်းနိုင်တယ်"

ဆာကက်စ် က နှာခေါင်းသံဖြင့် ရှင်းပြလိုက်လေသည်။ "ရွှေအလောင်း ပိုးမွှား တွေ အများကြီး စုစည်းလိုက်ရင် မြင့်မြတ်သောနယ်မြေ မှော်သားရဲ တစ်ကောင်ကို မိနစ်ပိုင်း အတွင်းမှာတင် အရိုးပဲ ကျန်အောင် စားပစ်နိုင်တယ်"

"ဒါကြောင့် အရမ်း အန္တရာယ် များတယ်"

"မဖြစ်မနေ မဟုတ်ရင် ဒီကျိန်စာသင့်နေတဲ့ ချောက်ကမ်းပါးကို လာပြီး ဒီကျိန်စာသင့်နေတဲ့ ပိုးကောင်စုတ်တွေကို ငါ လုံးဝ မလာချင်ဘူး သူတို့က တကယ်ကို ကြောက်စရာ ကောင်းလွန်းတယ်"

"သူတို့ ငါ့ကိုယ်ပေါ်မှာ တွားသွားပြီး ငါ့အမွေးတွေထဲ ဝင်သွားမယ် လို့ တွေးမိတာနဲ့ ငါ့တစ်ကိုယ်လုံး ကြက်သီးထလာတယ်"

"ဟားဟား မင်း ကြောက်နေတဲ့ ပုံကို ကြည့်ပါဦး"

မုန်လဲ့က ရယ်မောလိုက်သော်လည်း ရင်ထဲတွင်တော့ လှုပ်ရှားသွားလေသည်။ 'ရွှေအလောင်း ပိုးမွှား တစ်ကောင်တိုင်းက အဆင့်ကိုး မှော်သားရဲ ဆိုတော့ ဒီလောက် များတဲ့ ရွှေအလောင်း ပိုးမွှား တွေကနေ ပိုက်ဆံ ဘယ်လောက်တောင် ရနိုင်မလဲ'

ဝီ... ဝီ... ဝီ...

မုန်လဲ့ စိတ်ကူးယဉ်နေစဉ်မှာပင် ရွှေအလောင်း ပိုးမွှား များဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော ရွှေရောင် တိမ်တိုက်က ရောက်ရှိလာပြီး ဧရာမ ပိုးကောင်ကြီး တစ်ကောင် အဖြစ် ပေါင်းစပ်သွားလေသည်။

ဧရာမ ပိုးကောင်ကြီးက မီတာ တစ်ရာခန့် မြင့်ပြီး စိမ်းလန်းသော မျက်နှာ၊ အစွယ်များနှင့်အတူ ကြီးမားသော သန်း တစ်ကောင်နှင့် တူသော်လည်း တစ်ကိုယ်လုံး ရွှေရောင် တောက်ပနေကာ ကျောတွင် တောင်ပံ နှစ်ဖက် ပါရှိပြီး ခန္ဓာကိုယ်တွင် အကြေးခွံများ ဖုံးလွှမ်းနေကာ အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှပေသည်။

"ဆာကက်စ် မင်းက ငါ့ရဲ့ ရွှေအလောင်း ချောက်ကမ်းပါး ကို လာရဲတယ် ဟုတ်လား တကယ်ကို သတ္တိကောင်းတာပဲ"

ဧရာမ ပိုးကောင်ကြီးက လူစကား ပြောတတ်ပြီး ၎င်း၏ အသံက မိုးခြိမ်းသံအလား ထွက်ပေါ်လာလေသည်။ "မင်း လာရဲမှတော့ ဒီနေ့ မင်းကို စားပစ်မယ် ငါ့ရဲ့ ရွှေအလောင်း ချောက်ကမ်းပါး က မင်းလို ကောင်မျိုးတွေ လာလို့ ရတဲ့ နေရာ မဟုတ်ဘူး ဆိုတာ မင်းကို သိအောင် လုပ်ပြမယ်"

"ငါ့ကလေးတို့ သူ့ကို စားလိုက်စမ်း"

ဝီ... ဝီ... ဝီ...

ဧရာမ ပိုးကောင်ကြီး ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ကောင်းကင်ကို ဖုံးလွှမ်းနေသော ရွှေရောင် တိမ်တိုက် အဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ဆာကက်စ် ဆီသို့ ပြေးဝင်လာလေသည်။

"ဂါး..."

ဆာကက်စ် က ကောင်းကင်ကို မော့ကာ ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး ဘုရင် တစ်ပါး၏ အရှိန်အဝါကို အပြည့်အဝ ပြသလိုက်သော်လည်း ကောင်းကင်ကို ဖုံးလွှမ်းနေသော ရွှေအလောင်း ပိုးမွှား များ အပေါ်တွင်တော့ ဘာအကျိုးသက်ရောက်မှုမှ မရှိပေ။ ရွှေအလောင်း ပိုးမွှား များက တစ်ခါတလေ ကွဲကွာသွားပြီး တစ်ခါတလေ ပေါင်းစပ်သွားကာ တစ်ခါတလေ လူပုံစံ ဖြစ်သွားလေသည်။

မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်းမှာပင် ဆာကက်စ် အရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာလေသည်။

"ဂါး... ဂါး... ဂါး..."

ဆာကက်စ် က အဆက်မပြတ် ဟိန်းဟောက်နေပြီး လက်သည်းများကို ဝှေ့ယမ်းကာ ကျောက်တုံးကြီးများကို ပစ်ပေါက်နေပြီး သူ၏ ခွန်အားက အလွန် ကြမ်းတမ်းလှသော်လည်း ဖြူကောင်က ဖြူကောင်ကို စားသလိုမျိုး ဘယ်ကနေ စကိုက်ရမှန်း မသိသလို ဖြစ်နေလေသည်။

တကယ်ပါပဲ။

ဒီလောက် သေးငယ်တဲ့ ပိုးကောင် အုပ်ကြီးကို ရင်ဆိုင်ရတဲ့ အခါ သူ့ရဲ့ ကြမ်းတမ်းတဲ့ ခွန်အားတွေက ဘာအသုံးဝင်မှာလဲ။

ကောင်းကင်ကို ဖုံးလွှမ်းနေတဲ့ ရွှေအလောင်း ပိုးမွှား တွေရဲ့ ဝန်းရံခြင်းကို ခံရတော့မယ့် အခြေအနေမှာ ရှိနေပြီး ရွှေအလောင်း ချောက်ကမ်းပါး ထဲက အလောင်းတွေ၊ အရိုးတွေလိုပဲ ရွှေအလောင်း ပိုးမွှား တွေရဲ့ စားသောက်ခြင်းကို ခံရကာ ပုပ်သိုးပြီး ခြင်၊ ယင်၊ ပိုးလောက်လမ်း တွေရဲ့ အစာ ဖြစ်သွားရတော့မယ် ဆိုတာ သေချာနေပါတယ်။

"အကြွင်းမဲ့ သုည ဒီဂရီ"

ထိုအချိန်တွင် မုန်လဲ့က ဝင်ပါလိုက်လေသည်။

"ဂျွတ်..."

အဖြူရောင် ရေခဲလှိုင်းများ ပန်းထွက်လာပြီး ကောင်းကင်ယံရှိ ရွှေရောင် တိမ်တိုက်ကို မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်းမှာပင် လွှမ်းခြုံသွားကာ ဂျွတ် ဂျွတ် ဆိုသည့် အသံများနှင့်အတူ ရွှေရောင် တိမ်တိုက်ကြီး ရေခဲသွားလေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အဖြူရောင် ရေခဲလှိုင်းများက ဆက်လက် ပြန့်နှံ့သွားပြီး ရွှေအလောင်း ချောက်ကမ်းပါး ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားကာ ဖြတ်သန်းသွားသော နေရာတိုင်းရှိ အရာအားလုံး ရေခဲသွားပြီး အနံ့ဆိုးများနှင့် အလောင်းများ အားလုံးလည်း ချွင်းချက် မဟုတ်ပေ။

ခဏအကြာတွင် အရင်က ရွှေအလောင်း ချောက်ကမ်းပါး ကြီး ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အဖြူရောင် ရေခဲတောင်ကြီး တစ်ခု အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားလေသည်။

ဒါပေါ့ လေထဲမှာ ရေခဲနေပြီး မလှုပ်မယှက် ဖြစ်နေတဲ့ ရွှေအလောင်း ပိုးမွှား တွေလည်း အများကြီး ရှိပါတယ်။

"မသေဘူးလား"

မုန်လဲ့ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားလေသည်။ အကြောင်းမှာ စနစ်၏ အသိပေးသံ ထွက်ပေါ်မလာသောကြောင့် ဖြစ်ပြီး ဒါက လုံးဝ ရေခဲသွားသော ရွှေအလောင်း ပိုးမွှား များ မသေသေးကြောင်း သက်သေပြနေလေသည်။ သူတို့ ရေခဲပြီး မသေသွားကြပေ၊ တစ်ကောင်မှ မသေသွားကြပေ။

"ဒါက ထူးဆန်းတာပဲ"

မုန်လဲ့ ချက်ချင်း အံ့ဩသွားလေသည်။

"ရွှေအလောင်း ပိုးမွှား က သတ္တု နဲ့ ရေခဲ ဓာတ် နှစ်ခု ပါတဲ့ မှော်သားရဲ တွေ သတ္တု နဲ့ ရေခဲ ဓာတ် မှော်ပညာ အားလုံးနီးပါးကို ခုခံနိုင်တယ်" အဖိုးအို၏ အသံ ထွက်ပေါ်လာလေသည်။ "အကြွင်းမဲ့ သုည ဒီဂရီ က သူတို့ကို မသတ်နိုင်ဘူး"

"အဲဒီလိုကိုး"

မုန်လဲ့က ဖြည်းညင်းစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး "အကြွင်းမဲ့ သုည ဒီဂရီ ကို မကြောက်ဘူး ဆိုတော့ ကောင်းကင် မီးတောက် ကော ဘယ်လိုလဲ"

"ဝုန်း... ဝုန်း... ဝုန်း..."

စိတ်အာရုံ လှုပ်ရှားလိုက်သည်နှင့် အမည်းရောင် မီးတောက်များ အမြောက်အမြားက ကောင်းကင်မှ ကျဆင်းလာပြီး ကီလိုမီတာ အနည်းငယ် အကွာအဝေးကို မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်းမှာပင် လွှမ်းခြုံသွားကာ အနောက်ဘက်ရှိ ရွှေအလောင်း ချောက်ကမ်းပါး ကိုလည်း လွှမ်းခြုံသွားလေသည်။

"ဖျစ်... ဖျစ်... ဖျစ်..."

အမည်းရောင် မီးတောက်များ ဖြတ်သန်းသွားသော နေရာတိုင်းရှိ အရာအားလုံး မီးလောင်ကျွမ်းသွားပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အအေးဓာတ်များ ထွက်ပေါ်နေသည့် ရေခဲတုံးများပင် ချွင်းချက် မဟုတ်ပေ။

"ရွှစ်... ရွှစ်... ရွှစ်..."

ရေခဲတုံးများ မီးလောင်သွားသော်လည်း ရေအဖြစ် အရည်ပျော်မသွားဘဲ အမည်းရောင် မီးတောက်များ လောင်ကျွမ်းရန် လောင်စာ အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ အမည်းရောင် မီးတောက်များကို ပိုမို ကြမ်းတမ်းစွာ လောင်ကျွမ်းသွားစေလေသည်။

"ဝုန်း... ဝုန်း... ဝုန်း..."

မီးတောက်များ ပြင်းထန်စွာ တောက်လောင်နေလေသည်။

"ရွှေအလောင်း ပိုးမွှား ၁ ကောင် သတ်ဖြတ်သည့်အတွက် ရွှေဒင်္ဂါး ၁၀ သန်း ရရှိပါသည်"

"ရွှေအလောင်း ပိုးမွှား ၁ ကောင် သတ်ဖြတ်သည့်အတွက် ရွှေဒင်္ဂါး ၁၀.၀၁ သန်း ရရှိပါသည်"

"..."

စနစ်၏ အသိပေးသံများ ချက်ချင်း ထွက်ပေါ်လာပြီး အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်နေလေသည်။

"ဒါမှ မှန်တာပေါ့"

မုန်လဲ့က ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်လေသည်။

"သေနာကောင်"

"သေနာကောင်"

"ငါ့ရဲ့ ကလေးတွေကို ဒီလိုမျိုး သတ်ရဲတယ် မင်း သေသင့်တယ်"

ဇီးကွက် အော်သံအလား အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ကလေး လက်သီးဆုပ် အရွယ်အစားရှိ ရွှေအလောင်း ပိုးမွှား တစ်ကောင် ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာကာ မုန်လဲ့ကို ဒေါသတကြီး စိုက်ကြည့်ရင်း သွားကြိတ်နေလေသည်။

"သူဌေး အဲဒါ ရွှေအလောင်း ပိုးမွှား ဘုရင် ဘောရစ် ပဲ"

လက်များစွာ ဘီမွန် က အချိန်ကိုက် သတိပေးလိုက်လေသည်။

"ရွှေအလောင်း ပိုးမွှား ဘုရင်"

မုန်လဲ့က လှမ်းကြည့်လိုက်လေသည်။

သာမန် ရွှေအလောင်း ပိုးမွှား များက အလွန် သေးငယ်ပြီး ဆီးသီးစေ့ အရွယ်အစားခန့်သာ ရှိသော်လည်း ဤရွှေအလောင်း ပိုးမွှား ၏ အရွယ်အစားက တခြား ရွှေအလောင်း ပိုးမွှား များထက် အဆပေါင်း သောင်းချီ ပိုကြီးပြီး လက်သီးဆုပ် အရွယ်အစားခန့် ရှိလေသည်။

"ဒါလည်း မြင့်မြတ်သောနယ်မြေ မှော်သားရဲ လား"

မုန်လဲ့ အံ့ဩသွားလေသည်။ "လက်သီးဆုပ် အရွယ်အစား ရှိတဲ့ မြင့်မြတ်သောနယ်မြေ မှော်သားရဲ ဒါက ငါ မြင်ဖူးသမျှ ထဲမှာ အသေးဆုံး မြင့်မြတ်သောနယ်မြေ မှော်သားရဲ ပဲ ဖြစ်ရမယ်..."

ထိုအချိန်မှာပင် ရွှေအလောင်း ပိုးမွှား ဘုရင် ကိုယ်ပေါ်မှ ရွှေရောင် အလင်းလုံး ၂ လုံး ပြုတ်ကျလာလေသည်။

"ကျစရာ ပစ္စည်း တွေ့ရှိပါသည် ကောက်ယူမည်လား"

"ကောက်ယူမည်"

"ပေါင်းစပ်ခြင်း အောင်မြင်ပါသည် သတ္တုဓာတ် နိယာမ အပိုင်းအစ ၁ ခု ရရှိပါသည်"

"ပေါင်းစပ်ခြင်း အောင်မြင်ပါသည် ရွှေအလောင်း ပိုးမွှား ဘုရင် သွေးမျိုးဆက် ရရှိပါသည် ပေါင်းစပ်မည်လား"

"သတ္တုဓာတ် နိယာမ အပိုင်းအစ ကိုပဲ ပေါင်းစပ်လိုက်"

"ရွှေအလောင်း ပိုးမွှား ဘုရင် သွေးမျိုးဆက် ကိုတော့ ထားလိုက်တော့"