အခန်း ၁၇၉
Vol. 18 Ch. 179
အခန်း ၁၇၉။ ဘီမွန် သေလုမျောပါး၊ မသေနိုင်သော အယ်လ်ဖ်
ညစ်ညမ်းနေသော စိမ့်မြေကြီး တစ်ခု ဖြစ်လေသည်။
ခြောက်သွေ့နေသော သစ်ပင် အမြောက်အမြားက ရွှံ့နွံများထဲတွင် ပေါက်ရောက်နေပြီး သစ်ခေါက်များ အားလုံး ကွာကျနေကာ ညစ်ထေးနေသော ရေများက ပုပ်သိုးနေသည့် အနံ့ဆိုးများကို ထုတ်လွှတ်နေလေသည်။
စိမ့်မြေကြီး တစ်ခုလုံးက သေဆုံးနေသော နယ်မြေ တစ်ခုအလား ဖြစ်နေပြီး ခြောက်သွေ့ကာ တိတ်ဆိတ်နေပြီး သက်ရှိများ၏ အရိပ်အယောင်လေးမျှပင် မရှိဘဲ အသံလေး တစ်သံမျှပင် မကြားရပေ။
ရုတ်တရက်။
ဧရာမ အရိပ်မည်းကြီး တစ်ခုက အဝေးမှ ပြေးဝင်လာပြီး နောက်ဆုံးတွင် စိမ့်မြေကြီး အထက်တွင် ရပ်တန့်သွားလေသည်။ ထူထပ်သော အမွေးများ၊ သန်မာသော ကြွက်သားများနှင့် ဧရာမ သတ္တဝါကြီးမှာ အခြား မဟုတ်ဘဲ ဘီမွန် ဧရာမ သားရဲ ဆာကက်စ် ပင် ဖြစ်လေသည်။
"သူဌေး ဒီနေရာက သေမင်းတမန် မြွေနီ တွေရဲ့ နယ်မြေပဲ"
ဆာကက်စ် က လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး "သေမင်းတမန် မြွေနီ ဆိုတာ ပျောက်ဆုံးနေသော တိုက်ကြီး မှာ အရမ်းကို အစွမ်းထက်တဲ့ မြွေမျိုးနွယ်စု ဖြစ်ပြီး အရေအတွက်က တော်တော်လေး များတယ်" ဟု ပြောလိုက်လေသည်။
"စွမ်းအားက ဘယ်လိုနေလဲ"
"စွမ်းအားကတော့ အမျိုးမျိုးပဲ တချို့က အဆင့်ခြောက်၊ အဆင့်ခုနစ် ရှိပြီး တချို့က အဆင့်ရှစ်၊ အဆင့်ကိုး ရှိတယ် သေမင်းတမန် မြွေနီ ဘုရင် ကတော့ မြင့်မြတ်သောနယ်မြေ မှော်သားရဲ ပဲ"
"ယေဘုယျ ပြောရရင် သေမင်းတမန် မြွေနီ မျိုးနွယ်စုရဲ့ စွမ်းအားက ရွှေအလောင်း ပိုးမွှား မျိုးနွယ်စု ထက် မလျော့ဘူး နှစ်ခုလုံးက အုပ်စုဖွဲ့ နေထိုင်တဲ့ မျိုးနွယ်စုကြီးတွေပဲ"
"ကောင်းတယ်"
မုန်လဲ့က ကျေနပ်စွာ လက်ကာပြလိုက်ပြီး "သွား သေမင်းတမန် မြွေနီ ဘုရင် ကို ထွက်လာအောင် ခေါ်လိုက်" ဟု ပြောလိုက်လေသည်။
"ဟုတ်ကဲ့ သူဌေး"
ဆာကက်စ် က ပြန်ဖြေလိုက်ပြီးနောက် သစ်ခြောက် တစ်ခုကို ကောက်ယူကာ စိမ့်မြေကြီးထဲသို့ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ပစ်ချလိုက်ရာ ရွှံ့နွံများ လွင့်စင်သွားပြီး လှိုင်းလုံးများ ထသွားလေသည်။
"..."
နှစ်မိနစ်ခန့် အကြာတွင် တစ်ကိုယ်လုံး အနီရောင်နှင့် အညိုရောင် အကွက်များ ပြည့်နှက်နေပြီး အရှည် မီတာ ၂၀ ခန့် ရှိသော မြွေတစ်ကောင်က စိမ့်မြေကြီးထဲမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး ယိမ်းယိုင်ကာ ဒီဘက်သို့ တွားသွားလာလေသည်။
"သူဌေး ဒါက သေမင်းတမန် မြွေနီ ပဲ"
ဆာကက်စ် က သေမင်းတမန် မြွေနီ ကို စိုက်ကြည့်ရင်း "ဒီမျိုးနွယ်စုက အရမ်း လောဘကြီးလွန်းလို့ ဒီစိမ့်မြေကြီး ထဲက သက်ရှိ အားလုံးကို စားပစ်လိုက်ပြီ" ဟု ပြောလိုက်လေသည်။
"ဒါကြောင့် သေမင်းတမန် မြွေနီ တွေက အမြဲတမ်း ဗိုက်ဆာနေတာ နည်းနည်းလေး အသံကြားတာနဲ့ သူတို့ကို ဆွဲဆောင်လို့ ရတယ်"
"ဟိုဘက်ကို ကြည့်လိုက်"
မုန်လဲ့က လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ တခြား နေရာများတွင်လည်း အကြီးအသေး သေမင်းတမန် မြွေနီ များ ထွက်ပေါ်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရပြီး အရေအတွက်က ပိုပိုများလာကာ မြွေတစ်သောင်းခန့် လှောင်အိမ်ထဲမှ ထွက်လာသည့် ပုံစံမျိုး ဖြစ်နေလေသည်။
"တကယ်ကို ငတ်နေတဲ့ ကောင်တွေပဲ"
မုန်လဲ့က လက်ချောင်းများကို ခေါက်လိုက်ရာ တူရိယာ တီးခတ်နေသကဲ့သို့ လေဓားများ အမြောက်အမြား ပန်းထွက်လာပြီး ထိုသေမင်းတမန် မြွေနီ များဆီသို့ ပြေးဝင်သွားလေသည်။
"ဖျန်း..."
"ဖျန်း..."
"ဖျန်း..."
အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်လာသော ထူးဆန်းသည့် အသံများနှင့်အတူ သေမင်းတမန် မြွေနီ များက တစ်ကောင်ပြီး တစ်ကောင် ခေါင်းပြတ်ကာ သေဆုံးသွားကြလေသည်။
သွေးများ လွင့်စင်သွားပြီး ခေါင်းပြတ်များ လွင့်ပျံသွားလေသည်။
မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်းမှာပင် ထွက်လာသော သေမင်းတမန် မြွေနီ များ အားလုံး အသတ်ခံလိုက်ရပြီး သွေးများက စိမ့်မြေကြီး နေရာ အများအပြားကို နီရဲသွားစေကာ သွေးနံ့များ တဖြည်းဖြည်း ပျံ့လွင့်လာလေသည်။
ပြီးပြီလား။
သေချာပေါက် မပြီးသေးပါဘူး။
သွေးနံ့ကို အနံ့ခံမိသွားသကဲ့သို့ ပိုမို များပြားသော သေမင်းတမန် မြွေနီ များက မိုးရွာပြီးနောက် ပေါက်လာသော မှိုများအလား ထွက်ပေါ်လာကြလေသည်။
၁၀ ကောင်၊ ၅၀ ကောင်၊ ၁၀၀ ကောင်...
အသက်ရှူချိန် အနည်းငယ် အတွင်းမှာပင် တိတ်ဆိတ်နေသော စိမ့်မြေကြီး က ရုတ်တရက် ဆူညံသွားပြီး ဘယ်နေရာမှာ ပုန်းနေမှန်း မသိတဲ့ သေမင်းတမန် မြွေနီ များက တစ်ကောင်ပြီး တစ်ကောင် ထွက်ပေါ်လာကာ စိမ့်မြေကြီး နေရာ အနှံ့ကို ပြည့်နှက်သွားလေသည်။
တစ်ချက် လှမ်းကြည့်လိုက်လျှင် နေရာတိုင်းတွင် အနီရောင်များ ပြည့်နှက်နေလေသည်။
မျက်စိတစ်ဆုံး မြင်ရသမျှ နေရာတိုင်းတွင် မြွေကြီးများချည်းသာ ဖြစ်လေသည်။
"ကျွတ်ကျွတ် တစ်သောင်း မရှိရင်တောင် ရှစ်ထောင်လောက်တော့ ရှိမှာပဲ" မုန်လဲ့က အံ့ဩတကြီး ပြောလိုက်လေသည်။ "ကွက်တိပဲ တစ်ခါတည်း အကုန် သတ်ပစ်ရမယ်"
"အကြွင်းမဲ့ သုည ဒီဂရီ"
"ဝုန်း..."
အဖြူရောင် ရေခဲလှိုင်းများ ပန်းထွက်လာပြီး မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်းမှာပင် မီတာ တစ်သောင်းခန့် အကွာအဝေးကို လွှမ်းခြုံသွားကာ ဂျွတ် ဂျွတ် ဆိုသည့် အသံများနှင့်အတူ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အရာအားလုံးက ဒီအချိန်လေး အတွင်းမှာတင် ရေခဲသွားလေသည်။
အနီရောင် စိမ့်မြေကြီး က ရေခဲ နိုင်ငံတော် အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး မီတာ တစ်သောင်း အတွင်းရှိ သေမင်းတမန် မြွေနီ များ အားလုံး ရေခဲရုပ်တုများ အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားလေသည်။
"သေမင်းတမန် မြွေနီ ၁ ကောင် သတ်ဖြတ်သည့်အတွက် ရွှေဒင်္ဂါး ၁၃ သန်း ရရှိပါသည်"
"သေမင်းတမန် မြွေနီ ၁ ကောင် သတ်ဖြတ်သည့်အတွက် ရွှေဒင်္ဂါး ၃.၉၇ သန်း ရရှိပါသည်"
မုန်လဲ့က ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်သွားပြီး စိမ့်မြေကြီး ၏ ပိုမို နက်ရှိုင်းသော နေရာသို့ ဆက်လက် ပျံသန်းသွားရာ ဆာကက်စ် လည်း အနောက်မှ အနီးကပ် လိုက်ပါသွားလေသည်။
ဒီလိုနဲ့ပဲ သူတို့ နှစ်ယောက်က လမ်းတစ်လျှောက်လုံး သတ်ဖြတ်ပြီး ရှေ့ကို ဆက်သွားခဲ့ကြရာ ဖြတ်သန်းသွားသော နေရာတိုင်းတွင် အလောင်းများ ပြည့်နှက်နေပြီး ရေခဲရုပ်တုများ မရေမတွက်နိုင်အောင် ကျန်ရစ်ခဲ့လေသည်။
သူတို့ နှစ်ယောက် စိမ့်မြေကြီး ၏ အလယ်ဗဟိုသို့ ရောက်ရှိသွားသောအခါ အရှေ့တွင် ရေကန် နက်ကြီး တစ်ခု ပေါ်လာလေသည်။ ရေကန် နက်ကြီး က ရှေးဟောင်း ရေတွင်းကြီး တစ်ခုအလား စိမ့်မြေကြီး အလယ်ဗဟိုတွင် တည်ရှိနေပြီး ရေကန် အတွင်းရှိ ရေများက ကြည်လင် စိမ်းမြနေကာ အောက်ခြေကို မမြင်ရလောက်အောင် နက်ရှိုင်းနေပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ညစ်ထေးနေသော စိမ့်မြေကြီး ရေများနှင့် လုံးဝ ကွဲပြားခြားနားနေလေသည်။
ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မြင့်မြတ်သောနယ်မြေ မှော်သားရဲ ၏ အရှိန်အဝါ တစ်ခုက ရေကန် နက်ကြီး ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး ရေကန် နက်ကြီး ထဲတွင် ဧရာမ သတ္တဝါကြီး တစ်ကောင် ပုန်းအောင်းနေကြောင်း မည်သူမျှ သံသယဖြစ်မည် မဟုတ်ပေ။
"ဆာကက်စ် လူခေါ်လိုက်"
"ဟုတ်ကဲ့ လူကြီးမင်း"
ဆာကက်စ် က သစ်ပင်ကြီး တစ်ပင်ကို ကောက်ယူပြီး ရေကန် နက်ကြီး ထဲသို့ တိုက်ရိုက် ပစ်ချလိုက်ကာ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကျယ်လောင်စွာ ဆဲဆိုလိုက်လေသည်။ "အယ်လ်ဘင် မင်းအဖိုးစောက်ဖုတ်ပဲ မြန်မြန် ထွက်လာခဲ့စမ်း..."
"ဝုန်း..."
သစ်ပင်ကြီးက ရေကန် နက်ကြီး ထဲရှိ ဧရာမ သတ္တဝါကြီးကို လန့်နိုးသွားစေတာလား ဒါမှမဟုတ် ဆာကက်စ် ၏ ဆဲဆိုမှုက အလုပ်ဖြစ်သွားတာလား မသိပေ။
"ဝုန်း..."
ကြီးမားသော ရေလှိုင်းသံကြီးနှင့်အတူ ဧရာမ မြွေခေါင်းကြီး တစ်ခုက ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာပြီး ကောင်းကင်ယံရှိ ဆာကက်စ် ဆီသို့ လျှပ်စီးအလား အမြန်နှုန်းဖြင့် ကိုက်လိုက်ရာ ပါးစပ်ကြီး ပွင့်လာပြီး အနံ့ဆိုးများ ထွက်ပေါ်လာလေသည်။
"ဟွန့်"
ဆာကက်စ် က ကြိုတင် ပြင်ဆင်ထားပြီးသား ဖြစ်သဖြင့် မြွေခေါင်းကြီး ကိုက်လာသည့် အချိန်မှာပင် လက်သည်းများကို ဝှေ့ယမ်းကာ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ကုတ်ချလိုက်လေသည်။
သို့သော် မမျှော်လင့်ဘဲ မြွေခေါင်းကြီးကို ထိခါနီး အချိန်မှာပင် မြွေခေါင်းကြီးက S ပုံစံ လှုပ်ရှားသွားပြီး ဆာကက်စ် ၏ လက်သည်းများကို ရှောင်တိမ်းသွားကာ ဆာကက်စ် ၏ ခါးကို တိုက်ရိုက် ကိုက်လိုက်လေသည်။
"ဝုန်း..."
နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ကြီးမားသော မြွေခန္ဓာကိုယ်ကြီးက ရုတ်တရက် တက်လာပြီး လျှပ်စီးအလား အမြန်နှုန်းဖြင့် ရစ်ပတ်လိုက်လေသည်။ တစ်ပတ်၊ နှစ်ပတ်၊ နှစ်ပတ်ခွဲ...
"ဂါး..."
ကြမ်းတမ်းသော ဘီမွန် ဧရာမ သားရဲ တစ်ကောင် ဖြစ်သော ဆာကက်စ် က ဧရာမ မြွေကြီး ၏ အလိုကျ ဖြစ်အောင် ဘယ်လိုလုပ် ခွင့်ပြုမည်နည်း။ ကောင်းကင်ကို မော့ကာ ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး နှစ်မီတာကျော် ရှည်လျားသော ချွန်ထက်သည့် လက်သည်း ၆ ဖက်ဖြင့် မြွေခန္ဓာကိုယ်ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ကုတ်ချလိုက်လေသည်။
"ဖျန်း..."
"ဖျန်း..."
လက်သည်းများက သံချိတ်များအလား ဖြစ်နေပြီး ကုတ်လိုက်တိုင်း နက်ရှိုင်းသော အရာများ ဖြစ်ပေါ်သွားကာ သွေးများ ပန်းထွက်လာပြီး မြွေခန္ဓာကိုယ်ကို နီရဲသွားစေသလို အောက်ဘက်ရှိ ရေကန်ကိုလည်း နီရဲသွားစေလေသည်။
"ရှူး ရှူး ရှူး..."
ဧရာမ မြွေကြီး နာကျင်သွားပြီး သွေးစွန်းနေသော ပါးစပ်ကြီးကို ဟကာ ဆာကက်စ် ၏ လည်ပင်းကို ကိုက်လိုက်လေသည်။ ချွန်ထက်သော အဆိပ်စွယ် နှစ်ချောင်းက နေရောင်ခြည် အောက်တွင် အစိမ်းရောင် အလင်းတန်းများ တောက်ပနေပြီး ဆာကက်စ် ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ထိုးစိုက်လိုက်လေသည်။
မုန်လဲ့ ထိုအခြေအနေကို မြင်သောအခါ မနေနိုင်ဘဲ ခေါင်းခါကာ ရယ်မောလိုက်လေသည်။ ဆာကက်စ် ၏ ခန္ဓာကိုယ်က ဘယ်လောက်တောင် မာကျောသလဲ ဆိုတာ တားမြစ်မှော်ပညာ တိုက်ခိုက်မှုတွေတောင် ဖောက်ထွင်းနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး အဆိပ်စွယ် နှစ်ချောင်းလေးနဲ့ ဘယ်လိုလုပ် အနာတရ ဖြစ်စေနိုင်မှာလဲ။
"ဖျန်း..."
သို့သော် နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ယုံကြည်နိုင်စရာ မရှိသော မြင်ကွင်း တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာလေသည်။ ဖျန်း ဆိုသည့် အသံနှင့်အတူ အဆိပ်စွယ် နှစ်ချောင်းက ဆာကက်စ် ၏ အရေပြားကို ဖောက်ထွင်းပြီး ပြင်းပြင်းထန်ထန် ထိုးစိုက်သွားလေသည်။
"ဘလွတ် ဘလွတ်..."
အဆိပ်ရည် အများအပြား ဝင်ရောက်သွားပြီး လျင်မြန်စွာ ပြန့်နှံ့သွားကာ ဆာကက်စ် ၏ ခန္ဓာကိုယ် ရုတ်တရက် တောင့်တင်းသွားပြီး အရူးအမူး ဝှေ့ယမ်းနေသော လက်သည်းများကလည်း တဖြည်းဖြည်း နှေးကွေးသွားကာ အဆိပ်မိသွားကြောင်း ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့ရလေသည်။
"ချီးပဲ"
မုန်လဲ့ အလွန် အံ့အားသင့်သွားပြီး အလျင်စလို ကယ်တင်ရန် ပြင်လိုက်လေသည်။ ဆာကက်စ် က သူ့ရဲ့ ယုံကြည်ရတဲ့ လက်အောက်ငယ်သား ဖြစ်ပြီး သစ္စာရှိတဲ့ အတွက် သူ့ရဲ့ လက်အောက်ငယ်သား မြွေဆိပ်မိပြီး သေသွားတာကို မျက်စိသူငယ်နဲ့ ကြည့်မနေနိုင်ပါဘူး။
"ရွှစ်..."
ထိုအချိန်တွင် မမျှော်လင့်ဘဲ အခြေအနေက ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားလေသည်။
စူးရှသော အသံတစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာပြီး အစိမ်းရောင် မြှားတစ်စင်းက စိတ်ကူးလို့ မရနိုင်တဲ့ အမြန်နှုန်းနဲ့ ပြေးဝင်လာကာ မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်းမှာပင် ဧရာမ မြွေကြီး ၏ ခေါင်းကို ဖောက်ထွင်းသွားလေသည်။
ဧရာမ မြွေကြီး ၏ မျက်လုံးများ လန်သွားပြီး ကြီးမားသော ခန္ဓာကိုယ်ကြီးက နေရာမှာတင် တောင့်တင်းသွားကာ သေလုမျောပါး ဖြစ်နေလေပြီ။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အစိမ်းရောင် မြှားက အရှိန်မလျော့ဘဲ ဧရာမ မြွေကြီး ၏ ခေါင်းကို ဖောက်ထွင်းပြီးနောက် ဆာကက်စ် ၏ လည်ပင်းဆီသို့ ဆက်လက် ပစ်လွှတ်လာလေသည်။
အစိမ်းရောင် မြှား၏ အစွမ်းက သိပ်မလျော့သွားဘဲ ဆာကက်စ် ၏ လည်ပင်းကို ဖောက်ထွင်းသွားနိုင်မလား ဆိုတာကို မုန်လဲ့ လည်း အာမမခံရဲပေ။
ဒီလောင်းကြေး။
လောင်းလို့ မရဘူး။
"သေနာကောင်"
မုန်လဲ့က အလျင်စလို ဖမ်းဆုပ်လိုက်လေသည်။ နတ်ဘုရားသတ် ကြွက် သွေးမျိုးဆက် ပေါင်းစပ်မှု ၂% ကို ရောက်သွားပြီးနောက် သူ့ရဲ့ အမြန်နှုန်းက နောက်ထပ် အဆင့်တစ်ခုကို ရောက်သွားပြီး မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်းမှာပင် ဆာကက်စ် အရှေ့သို့ ရောက်ရှိသွားလေသည်။
သို့သော်...
နောက်ဆုံးမှာတော့ နောက်ကျသွားခဲ့လေပြီ။
"ဖျန်း..."
အစိမ်းရောင် မြှား၏ ထိုးဖောက်နိုင်စွမ်းက ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ အဆင့် အထိ ရောက်နေပြီး ဆာကက်စ် ၏ အစွမ်းထက်တဲ့ ကာကွယ်ရေးကို အလွယ်တကူ ဖောက်ထွင်းကာ ဆာကက်စ် ၏ လည်ပင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားလေသည်။
"ဖျန်း..."
သွေးများ လွင့်စင်သွားပြီး ကောင်းကင်ယံတွင် ပြန့်ကျဲသွားကာ ဆာကက်စ် က နာကျင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး လည်ပင်းမှ သွေးများက ရေပန်းအလား အရူးအမူး ပန်းထွက်လာကာ ရင်ဘတ်ရှိ ထူထပ်သော အမွေးများကို မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်းမှာပင် နီရဲသွားစေလေသည်။
"ခွေးကောင်"
မုန်လဲ့ ဒေါသထွက်လွန်း၍ ရူးသွပ်လုနီးပါး ဖြစ်သွားသော်လည်း နောက်ဆုံး လက်ကျန် အသိတရားကို ထိန်းချုပ်ထားကာ ခိုးကြောင်ခိုးဝှက် တိုက်ခိုက်သူကို သွားမသတ်ဘဲ သစ်ဓာတ် တားမြစ်မှော်ပညာ - အသက်စွမ်းအင် ကောင်းချီး ကို ထုတ်လွှတ်လိုက်လေသည်။
"ဝီ..."
မီတာ တစ်သောင်း အတွင်းရှိ သစ်ဓာတ် စွမ်းအင်များ အရူးအမူး စုစည်းလာပြီး အချင်း မီတာ တစ်ရာခန့် ရှိသော ကတော့ပုံစံ တစ်ခု အဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ဆာကက်စ် ကို လွှမ်းခြုံသွားပြီး ကြီးမားသော အသက်စွမ်းအင်များ ပါဝင်သည့် သစ်ဓာတ် စွမ်းအင်များက ဆာကက်စ် ၏ လည်ပင်းကို လျင်မြန်စွာ ပြုပြင်ပေးလေသည်။
အသက်စွမ်းအင် ကောင်းချီး ၏ ပြုပြင်မှု အောက်တွင် ဆာကက်စ် လည်ပင်းရှိ ဒဏ်ရာက မျက်စိနဲ့ မြင်နိုင်တဲ့ အမြန်နှုန်းနဲ့ ပြန်လည် ကောင်းမွန်လာပြီး အသက်ရှူချိန် အနည်းငယ် အတွင်းမှာပင် သွေးထွက် ရပ်သွားကာ ဒဏ်ရာက နီးပါး ပျောက်ကင်းသွားလေသည်။
"ဒါကို မျိုချလိုက်"
မုန်လဲ့က မြင့်မြတ်သောနယ်မြေ သစ်ဓာတ် မှော်သားရဲ ၏ အသက်စွမ်းအင် အမြုတေ တစ်ခုကို ထုတ်ယူကာ ဆာကက်စ် ၏ ပါးစပ်ထဲသို့ ထည့်ပေးလိုက်ပြီး ဒဏ်ရာကို ဆက်လက် ပြုပြင်စေလေသည်။
"ကျေး... ကျေးဇူးပါ သူဌေး"
အဆက်မပြတ် တိုက်ခိုက်ခံရမှုများကြောင့် သန်မာသော ဘီမွန် ဧရာမ သားရဲ ဆာကက်စ် အနည်းငယ် အားနည်းသွားပြီး အသံက အရင်ကလို ကြမ်းတမ်းမှု မရှိတော့ပေ။
"ငါက မင်းကိုယ်ပေါ်က ဒဏ်ရာကိုပဲ ကုသပေးနိုင်တယ် မင်းကိုယ်ထဲ ဝင်သွားတဲ့ မြွေဆိပ်ကိုတော့ မဖယ်ရှားပေးနိုင်ဘူး" မုန်လဲ့၏ မျက်နှာက လေးနက်နေလေသည်။ "မင်း ခံနိုင်ရည် ရှိပါ့မလား"
"သူဌေး စိတ်ချပါ"
ဆာကက်စ် က နှုတ်ခမ်း တွန့်ကွေးလိုက်ပြီး အားနည်းသော အသံဖြင့် "သေမင်းတမန် မြွေနီ ဘုရင် ရဲ့ မြွေဆိပ် လောက်နဲ့ ငါ့ကို မသတ်နိုင်ပါဘူး ငါတို့ ဘီမွန် ဧရာမ သားရဲ တွေက မြွေဆိပ် တော်တော်များများကို ခုခံနိုင်တယ်" ဟု ပြောလိုက်လေသည်။
"ငါ့ကို ခဏလောက် အနားယူခိုင်းပါ ခဏနေရင် ပြန်ပြီး သန်မာလာပါလိမ့်မယ်"
"ဒါဆိုရင် တော်သေးတာပေါ့"
မုန်လဲ့ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်ထားမှုလည်း ပြေလျော့သွားကာ ဆာကက်စ် ၏ ပခုံးကို ပုတ်ကာ နှစ်သိမ့်လိုက်လေသည်။ "သေချာ အနားယူလိုက်ပါ ကျန်တဲ့ ကိစ္စတွေကို ငါ့ကို လွှဲထားလိုက်"
"ဟုတ်ကဲ့ သူဌေး"
မုန်လဲ့ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် သတ်ဖြတ်ချင်စိတ်များ လွှမ်းခြုံနေပြီး အစိမ်းရောင် မြှား ပစ်လွှတ်လာသော နေရာကို ကြည့်ကာ မျက်လုံးများထဲတွင် သတ်ဖြတ်ချင်စိတ်များ ပန်းထွက်လာလေသည်။ "ခိုးကြောင်ခိုးဝှက် လုပ်တဲ့ ကောင် ထွက်လာခဲ့စမ်း"
"ဝုန်း..."
စကားဆုံးသည်နှင့် ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်သံ တစ်ခုနှင့်အတူ အဆုံးမရှိသော အမည်းရောင် မီးတောက်များ ကောင်းကင်မှ ရုတ်တရက် ကျဆင်းလာပြီး ထိုသစ်တောကို လွှမ်းခြုံသွားလေသည်။
"ဝုန်း... ဝုန်း... ဝုန်း..."
အမည်းရောင် မီးတောက်များက ကောင်းကင် မီးတောက်များအလား ဖြတ်သန်းသွားသော နေရာတိုင်းရှိ အရာအားလုံး မီးလောင်ကျွမ်းသွားပြီး အရူးအမူး ပန်းထွက်နေသော မီးတောက်များ အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်းမှာပင် သစ်တောက အမည်းရောင် မီးပင်လယ် အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားလေသည်။
"ရွှစ်..."
အစိမ်းရောင် အရိပ်လေး တစ်ခုက မီးပင်လယ်ထဲမှ ပျံထွက်လာပြီး လေဟာနယ်တွင် ခြေဖျားဖြင့် ညင်သာစွာ ထောက်ကာ အစိမ်းရောင် လိပ်ပြာလေး တစ်ကောင်အလား ညင်သာစွာ ဆင်းသက်လာပြီး တက်ကြွကာ ပေါ့ပါးပြီး နတ်သမီးလေး တစ်ပါးအလား ဖြစ်နေလေသည်။
ချွန်မြနေသော နားရွက်များ၊ သွယ်လျသော ခန္ဓာကိုယ်၊ လှပပြီး သပ်ရပ်သော မျက်နှာ၊ ဖြူဖွေး နူးညံ့သော အသားအရေ၊ နက်မှောင်သော မျက်လုံးများက နူးညံ့သိမ်မွေ့ပြီး စကားပြောတတ်သကဲ့သို့ ဖြစ်နေလေသည်။
ထို့အပြင် တစ်ကိုယ်လုံး စိမ်းလန်းနေပြီး အရေးကြီးသော အစိတ်အပိုင်းများကိုသာ ဖုံးကွယ်ထားသော သံချပ်ကာ ဝတ်ဆင်ထားကာ တခြား အစိတ်အပိုင်းများမှ အသားအရေများ အားလုံး အပြင်ဘက်သို့ ဖော်ပြနေသဖြင့် ဖြူစင်မှုရော၊ ဆွဲဆောင်မှုပါ အပြည့်အဝ ရှိနေပြီး အဆုံးမရှိသော ညို့ငင်မှုများ ပြည့်နှက်နေလေသည်။
ဒီလို ဆွဲဆောင်မှုရှိတဲ့ အမျိုးသမီးကို ရင်ဆိုင်ရရင် ဘယ်ယောက်ျားမဆို စိတ်လှုပ်ရှားသွားမှာ ဖြစ်ပြီး မုန်လဲ့ လည်း အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသော်လည်း သူ၏ ရင်ထဲတွင် ဒေါသများက ပိုများနေပြီး မီးတောက်များအလား လောင်ကျွမ်းနေလေသည်။
"မင်းက ငါ့ရဲ့ သားကောင်ကို ခိုးကြောင်ခိုးဝှက် တိုက်ခိုက်ပြီး ငါ့ရဲ့ စီးတော်ယာဉ် ကိုပါ သတ်ဖို့ ကြိုးစားတာလား မင်း တကယ်ကို သတ္တိကောင်းတာပဲ"
"ဒီတိုက်ကြီးပေါ်က မှော်သားရဲ အားလုံးက ငါ့ရဲ့ သားကောင်တွေချည်းပဲ ဒီမြင့်မြတ်သောနယ်မြေ မှော်သားရဲ နှစ်ကောင် လည်း ချွင်းချက် မဟုတ်ဘူး"
အမျိုးသမီးက နှုတ်ခမ်းကို ဖွင့်လိုက်ရာ သူမ၏ အသံက ရှင်းလင်းပြတ်သားပြီး သာယာကာ စမ်းချောင်းလေး စီးဆင်းသွားသကဲ့သို့ ရင်ကို အေးမြသွားစေလေသည်။ "မင်း သွားတော့ သူတို့က ငါ့ဟာတွေပဲ"
"ဟားဟားဟားဟား..."
မုန်လဲ့ ရယ်မောလိုက်ရာ သူ၏ အေးစက်သော ရယ်သံက စိမ့်မြေကြီး အထက်တွင် ပဲ့တင်ထပ်နေလေသည်။
"ငါ မသွားဘူး ဆိုရင်ကော"