အခန်း ၁၈၂
Vol. 19 Ch. 182
အခန်း ၁၈၂။ ဘယ်သူက ဘယ်သူ့ကို ရိုက်နှက်မလဲ... နဂါးနဲ့ ကျားရဲ့ တိုက်ပွဲ
"လက်များစွာ ဘီမွန် ဧရာမ သားရဲ တစ်ကောင် ဖြစ်နေတာပဲ"
ရေထဲတွင် ရပ်နေသော ဆာကက်စ်ကို ကြည့်ရင်း ထူထပ်သော အမွေးများနှင့် သန်မာသော ခန္ဓာကိုယ်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ မွန်ဒေ့ အက်စ်တန်၏ မျက်လုံးများ အရောင်လက်သွားလေသည်။
'လက်များစွာ ဘီမွန်... ရွှေရောင် ဘီမွန်နဲ့ ယှဉ်နိုင်တဲ့ ဘီမွန် ဧရာမ သားရဲ... တကယ်လို့ သူ့ကို စီးတော်ယာဉ် အဖြစ် သိမ်းနိုင်ရင် ဘယ်လောက်တောင် ဂုဏ်ယူစရာ ကောင်းလိုက်မလဲ'
မည်သူကများ ခန့်ညားပြီး ကြောက်စရာကောင်းသော စွမ်းအားရှိသည့် စီးတော်ယာဉ် တစ်ကောင်ကို မပိုင်ဆိုင်ချင်ဘဲ နေမည်နည်း။ မွန်ဒေ့ အက်စ်တန်လည်း ချွင်းချက် မဟုတ်ပေ။
သို့သော် မှော်သားရဲ အများစုက သူ့မျက်လုံးထဲသို့ မဝင်ပေ။ တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင်ပင် ယခု တွေ့ရသော လက်များစွာ ဘီမွန်က ထိုအထဲမှ တစ်ကောင် ဖြစ်နေလေသည်။
"ကလေးလေး ငါ လာပြီ"
"ဟင်"
ဆာကက်စ်က အာရုံခံမိပြီး ချက်ချင်း လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ ကျားရေ ဝတ်ထားသော လူသန်ကြီး တစ်ယောက်က ပြုံး၍ ကြည့်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရလေသည်။
'ငါ မြှူဆွယ်လို့ ရောက်လာတဲ့ ငါး နောက်တစ်ကောင် လား'
ဆာကက်စ်က နှုတ်ခမ်း တွန့်ကွေးလိုက်ပြီး ရင်ဘတ်ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ထုကာ "သူဌေး မြန်မြန် လာပါ နောက်ထပ် လူမိုက် တစ်ယောက် မိလာပြန်ပြီ" ဟု အော်လိုက်လေသည်။
"...."
မွန်ဒေ့ အက်စ်တန် အနည်းငယ် ကြောင်အမ်းသွားလေသည်။ အခြေအနေက သူ ထင်ထားသည်နှင့် အနည်းငယ် ကွဲလွဲနေသကဲ့သို့ ရှိသော်လည်း ကိစ္စမရှိပေ။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ဤလက်များစွာ ဘီမွန်က အတုတော့ မဖြစ်နိုင်ပေ။
"လက်များစွာ ဘီမွန် ငါ မင်းကို သဘောကျသွားပြီ"
မွန်ဒေ့ အက်စ်တန်က မေးကို အနည်းငယ် မော့ကာ "ငါ့နောက်ကို လိုက်ခဲ့... ငါ့ရဲ့ စီးတော်ယာဉ် လုပ်ပါလား ဘယ်လိုလဲ" ဟု ပြောလိုက်လေသည်။
"ဘာ"
'စီးတော်ယာဉ်' ဆိုသည့် စကားလုံးကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ဆာကက်စ် ချက်ချင်း ဒေါသထွက်သွားပြီး လက်မောင်းကို ပင့်တင်ကာ ဤလူသားကို ထိုးကြိတ်ပစ်ရန် ပြင်လိုက်လေသည်။
ထိုအချိန်တွင် မုန်လဲ့ ရောက်လာလေသည်။
ဘာမှ ထပ်မပြောတော့ဘဲ 'အကြွင်းမဲ့ သုည ဒီဂရီ' ကို ပစ်လွှတ်လိုက်လေသည်။
အဖြူရောင် ရေခဲလှိုင်းများ ပန်းထွက်လာပြီး ဂျွတ်... ဂျွတ်... ဆိုသည့် အသံများနှင့်အတူ မွန်ဒေ့ အက်စ်တန်ကို တိုက်ရိုက် ရေခဲသွားစေလေသည်။
"လူမိုက်... ငါ့ကို မင်းရဲ့ စီးတော်ယာဉ် လုပ်ခိုင်းချင်တာလား အိပ်မက်သာ မက်နေလိုက်... ငါက အမြဲတမ်း သူဌေးရဲ့ အသစ္စာရှိဆုံး လက်အောက်ငယ်သားပဲ"
ဆာကက်စ်က တံတွေး ထွေးချလိုက်ပြီး ချက်ချင်း လှည့်ကာ သွားရည်ကျနေသော ခွေးတစ်ကောင်လို မုန်လဲ့ကို ကြည့်ပြီး "သူဌေး ငါ နောက်ထပ် ငါး တစ်ကောင် ထပ်မိလာတယ် နည်းနည်းလောက်..." ဟု ပြောလိုက်လေသည်။
သူက ဟော့ပေါ့အိုး ဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး ဘာဆိုလိုသလဲ ဆိုတာ ရှင်းလင်းနေလေသည်။
"သွားစားချေ ကျန်တဲ့ ပင်လယ်စာတွေ အားလုံး မင်းဟာပဲ"
မုန်လဲ့က သွားကြားထိုးတံဖြင့် သွားကြားထိုးရင်း အလွန် ရက်ရောစွာ ပြောလိုက်လေသည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ အိုးထဲတွင် အသားများ သိပ်မကျန်တော့ပေ။ ထို့အပြင် စားကြွင်းစားကျန်များသာ ဖြစ်ရာ ပေးလိုက်တော့လည်း ဘာဖြစ်မည်နည်း။
"ဝါး... ကျေးဇူးပါ သူဌေး"
ဆာကက်စ် အလွန် ဝမ်းသာသွားပြီး ဟော့ပေါ့အိုးဆီသို့ အလျင်စလို ပြေးသွားရာ တုတ်ခိုင်သော ခြေထောက်များက ပင်လယ်ရေများကို မွှေနှောက်သွားပြီး လှိုင်းလုံးကြီးများ ထသွားစေလေသည်။
"ဒီကောင်..."
မုန်လဲ့က ပြုံးလိုက်ပြီး လှည့်ကာ ရေခဲနေသော မွန်ဒေ့ အက်စ်တန်ကို ကြည့်ပြီး "ထွက်လာခဲ့တော့... ဒီလောက် အကြွင်းမဲ့ သုည ဒီဂရီ လေးက မင်းကို ပိတ်လှောင်ထားနိုင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး" ဟု ပြောလိုက်လေသည်။
"ဂျွတ်..."
"ဂျွတ်..."
မာကျောသော ရေခဲတုံးပေါ်တွင် အက်ကွဲကြောင်းများ ပေါ်လာပြီး ပိုပို များလာကာ နောက်ဆုံးတွင်တော့ ကွဲထွက်သွားပြီး ရေခဲမှုန်များ လွင့်စင်သွားလေသည်။
"ငါ့ကို ဘယ်သူ ခိုးကြောင်ခိုးဝှက် တိုက်ခိုက်နေတာလဲ လို့ ထင်နေတာ... အမွေးတောင် မစုံသေးတဲ့ ကလေးလေး ဖြစ်နေတာကိုး"
မွန်ဒေ့ အက်စ်တန်က မေးကို မော့ကာ မျက်လုံးထဲတွင် မောက်မာသည့် အမူအရာများ ပြည့်နှက်နေပြီး "ကလေးလေး ဒီလက်များစွာ ဘီမွန်ကို ချက်ချင်း စာချုပ် ဖြုတ်ပေးလိုက်... ငါ့ကို ခိုးကြောင်ခိုးဝှက် တိုက်ခိုက်တဲ့ အပြစ်ကို ခွင့်လွှတ်ပေးပြီး မင်းကို အသက်ရှင်ခွင့် ပေးမယ်... ဘယ်လိုလဲ" ဟု ပြောလိုက်လေသည်။
"သူငယ်ချင်း... မင်း အပြင်မှာ ဒီလို စကားကြီးစကားကျယ်တွေ ပြောနေတာကို မင်း မိဘတွေ သိလား"
မုန်လဲ့က ရယ်မောလိုက်ပြီး "မင်းကိုယ်ပေါ်က ဟင်းလင်းပြင် လက်စွပ်တွေ အားလုံးကို ပေးလိုက်... ငါ့ရှေ့မှာ စကားကြီးစကားကျယ် ပြောတဲ့ အပြစ်ကို ခွင့်လွှတ်ပေးပြီး မင်းကို အသက်ရှင်ခွင့် ပေးမယ်... ဘယ်လိုလဲ" ဟု ပြောလိုက်လေသည်။
"ဟီးဟီး... ဟီးဟီး... ဟားဟား..."
မုန်လဲ့၏ စကားကို ကြားသောအခါ မွန်ဒေ့ အက်စ်တန်က ရယ်စရာ အကောင်းဆုံး ဟာသ တစ်ခုကို ကြားလိုက်ရသကဲ့သို့ ဟားဟားဟား ရယ်မောလိုက်ရာ ရယ်သံက မိုးခြိမ်းသံလို ကျယ်လောင်စွာ ထွက်ပေါ်လာလေသည်။
ရုတ်တရက်။
သူ၏ ရယ်သံ ရပ်တန့်သွားပြီး မျက်နှာပေါ်တွင် သတ်ဖြတ်ချင်စိတ်များ လွှမ်းခြုံသွားကာ "ငါ မွန်ဒေ့ အက်စ်တန် တစ်သက်နဲ့ တစ်ကိုယ် ငါ့ကို ဒီလို စကားမျိုး ပြောရဲတဲ့ သူ တစ်ယောက်မှ မရှိခဲ့ဖူးဘူး" ဟု ပြောလိုက်လေသည်။
"ရွှစ်..."
နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် သူက မုန်လဲ့ အရှေ့သို့ ရုတ်တရက် ရောက်လာပြီး မုန်လဲ့၏ မျက်လုံးများကို စိုက်ကြည့်ကာ "ငါ့ကို ဒီလို စကားမျိုး ပြောရဲတဲ့ သူတွေ အားလုံးက ငရဲပြည်ကို ရောက်ပြီး သေမင်းရဲ့ ရင်ခွင်ထဲ ရောက်သွားပြီ ဆိုတာ မင်း သိလား" ဟု ပြောလိုက်လေသည်။
"ဟုတ်လား... ဒါဆိုရင် အသက်ရှင်နေတဲ့ တစ်ဦးတည်းသော သူ ဖြစ်ရတာ ငါ တကယ်ကို ဂုဏ်ယူပါတယ်"
သူတို့ နှစ်ယောက် မျက်နှာချင်းဆိုင် ကြည့်နေကြပြီး အကွာအဝေးက စင်တီမီတာ အနည်းငယ်ခန့်သာ ရှိလေသည်။ မုန်လဲ့က မွန်ဒေ့ အက်စ်တန်ထံမှ ထွက်ပေါ်လာသော ကြောက်စရာကောင်းသည့် အရှိန်အဝါကို ရှင်းလင်းစွာ ခံစားနေရသော်လည်း သူ လုံးဝ မကြောက်ရွံ့ပေ။
"အသက်ရှင်နေတဲ့ ဟုတ်လား... သေချာလို့လား"
မွန်ဒေ့ အက်စ်တန်က လှောင်ပြောင်လိုက်ပြီး "မင်းက ကလေးလေး ဖြစ်နေလို့ ငါ မင်းကို အရင် တိုက်ခိုက်ခွင့် ပေးမယ်... မဟုတ်ရင် ငါ့ကို အနိုင်ကျင့်တယ်လို့ တခြားလူတွေ ပြောမှာ စိုးလို့" ဟု ပြောလိုက်လေသည်။
"ဒါဆိုရင် ငါ အားမနာတော့ဘူးနော်"
မုန်လဲ့၏ အသံက ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ပဲ့တင်ထပ်နေဆဲမှာပင် သူက နေရာမှာတင် ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အရိပ်အယောင်လေးများ ချန်ရစ်ခဲ့ကာ မွန်ဒေ့ အက်စ်တန် အရှေ့သို့ ချက်ချင်း ရောက်လာလေသည်။
ထို့နောက် လက်သီးဖြင့် ထိုးလိုက်လေသည်။
"ဝုန်း..."
ဤလက်သီးက အရမ်း မြန်လွန်းသဖြင့် မွန်ဒေ့ အက်စ်တန် တုံ့ပြန်ရန် အချိန်မရလိုက်ခင်မှာပင် ဗိုက်ကို လက်သီးဖြင့် အထိုးခံလိုက်ရလေသည်။ တုံးတိတိ အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး မွန်ဒေ့ အက်စ်တန်၏ မျက်နှာ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားလေသည်။
"ဘယ်လိုလဲ... ငါ့ရဲ့ ဒီလက်သီးက မဆိုးဘူး မဟုတ်လား"
မုန်လဲ့က ပြုံးလိုက်ပြီး မွန်ဒေ့ အက်စ်တန်၏ အနောက်သို့ သရဲ တစ်ကောင်လို ရုတ်တရက် ရောက်လာကာ မွန်ဒေ့ အက်စ်တန်၏ မေးစေ့ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ကန်လိုက်လေသည်။
"ဒုန်း..."
မွန်ဒေ့ အက်စ်တန် လွင့်ထွက်သွားလေသည်။
"ခွေးကောင်"
လေထဲတွင် လွင့်နေစဉ် ဗိုက်နှင့် မေးစေ့မှ ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုများကို ခံစားနေရသည့် မွန်ဒေ့ အက်စ်တန်က အံ့ဩဒေါသထွက်နေလေသည်။
သူ မှားသွားပြီ ဆိုတာကို သိလိုက်လေပြီ။
ဤရိုးသားသည့် ပုံစံလေးနှင့် ကလေးလေးက သေချာပေါက် ကြောက်စရာကောင်းသော စွမ်းအားရှင် တစ်ယောက် ဖြစ်ပြီး အမြန်နှုန်းရော၊ ခွန်အားပါ သာမန် မြင့်မြတ်သောနယ်မြေများနှင့် ယှဉ်၍ မရနိုင်ပေ။
'ဘယ်က ကလေးလေးမို့လို့ ဒီလောက်တောင် အစွမ်းထက်နေရတာလဲ...'
"ဝုန်း..."
မုန်လဲ့က ရပ်တန့်မသွားဘဲ ဆက်လက် တိုက်ခိုက်နေလေသည်။ လက်သီး တစ်ချက်ပြီး တစ်ချက်၊ ခြေထောက် တစ်ချက်ပြီး တစ်ချက်...
လက်ရော ခြေထောက်ပါ သုံးပြီး တိုက်ခိုက်နေလေသည်။
အဆက်မပြတ် တိုက်ခိုက်နေလေသည်။
ပြင်းထန်သော တိုက်ခိုက်မှုများကို စတင်လိုက်လေသည်။
"ဒုန်း... ဒုန်း... ဒုန်း..."
"ဝုန်း... ဝုန်း... ဝုန်း..."
လက်သီး အချက်ပေါင်းများစွာ ထိုးကြိတ်လိုက်သောအခါ မွန်ဒေ့ အက်စ်တန်က ပြန်လည် တိုက်ခိုက်ရန် အခွင့်အရေးပင် မရလိုက်ဘဲ အရှုံးပေးလိုက်ရသလို ဖြစ်သွားလေသည်။
"(⊙o⊙)..."
"ဘယ်လို ဖြစ်သွားတာလဲ"
နဂါးနတ်ဘုရား ဘုရားကျောင်း အရှေ့ရှိ လူများ အားလုံး တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် ကြည့်နေကြပြီး ဘာမှ နားမလည်အောင် ဖြစ်နေကြလေသည်။ ပြောထားသော နဂါးနှင့် ကျား၏ တိုက်ပွဲက ဘယ်ရောက်သွားပြီနည်း。
ပြောထားသော အံ့ဩစရာကောင်းသည့် တိုက်ပွဲက ဘယ်ရောက်သွားပြီနည်း。
ပြောထားသော အပ်ဖျားနှင့် ဂျုံစေ့ ဆုံသည့် တိုက်ပွဲက ဘယ်ရောက်သွားပြီနည်း。
'ချီးပဲ။'
'အကုန်လုံး ချီးပဲ။'
'ဒါက နဂါးနဲ့ ကျားရဲ့ တိုက်ပွဲလား။'
ရှင်းရှင်းလင်းလင်းကို တစ်ဖက်သတ် ရိုက်နှက်နေခြင်းပင် ဖြစ်လေသည်။
"ကျောင်းအုပ်ကြီး လူခ်... အခု ဘယ်လို ပြောမလဲ"
ဖရက်ဒ်က နဂါးနတ်ဘုရား အကယ်ဒမီ၏ ကျောင်းအုပ်ကြီးကို ကြည့်ပြီး ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားစွာဖြင့် မေးလိုက်လေသည်။
"မွန်ဒေ့ အက်စ်တန်က ပေါ့ဆသွားလို့ အရင် အရိုက်ခံလိုက်ရတာ အဲဒါကြောင့် အခုလို အခြေအနေ ဖြစ်သွားတာ"
ကျောင်းအုပ်ကြီး လူခ် မျက်နှာ မည်းမှောင်သွားလေသည်။ "သူသာ အချိန်မီ ပြန်ပြီး အခြေအနေကို ထိန်းချုပ်နိုင်ရင် ဒီတိုက်ပွဲရဲ့ အရှုံးအနိုင်က မသေချာသေးဘူး"
"ဟီးဟီး... အခွင့်အရေး ရပါ့မလားလို့ပဲ စိုးရိမ်နေတာ"
ဖရက်ဒ်က ခေါင်းခါကာ ရယ်မောလိုက်ပြီး မှော်အလင်းတန်း မျက်နှာပြင်ကို ဆက်ကြည့်နေလေသည်။ ကျောင်းအုပ်ကြီး လူခ် ပြောတာ မှန်သည် ဆိုတာကို သူ သိလေသည်။ မွန်ဒေ့ အက်စ်တန်သာ အချိန်မီ အခြေအနေကို ထိန်းချုပ်နိုင်လျှင် အရှုံးအနိုင်က မသေချာသေးပေ။
မွန်ဒေ့ အက်စ်တန်က တကယ်ကို သာမန် မဟုတ်ပေ။
"ခွေးကောင်"
"သေနာကောင်"
အဆက်မပြတ် အရိုက်ခံနေရသော မွန်ဒေ့ အက်စ်တန်က နောက်ဆုံးတော့ ပေါက်ကွဲသွားလေသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်က ရုတ်တရက် ကြီးမားသော အပြောင်းအလဲများ ဖြစ်ပေါ်လာပြီး အမြန်နှုန်း ရုတ်တရက် မြင့်တက်သွားကာ မုန်လဲ့၏ တိုက်ခိုက်မှု အကွာအဝေးမှ ချက်ချင်း လွတ်မြောက်သွားလေသည်။
"ခွေးကောင်"
မွန်ဒေ့ အက်စ်တန်က ကောင်းကင်ယံတွင် မတ်တတ်ရပ်နေပြီး မျက်လုံးများက မုန်လဲ့ကို စိုက်ကြည့်နေကာ မုန်လဲ့ကို အရှင်လတ်လတ် မျိုချချင်နေသည့် ပုံစံမျိုး ဖြစ်နေလေသည်။
"ဟင်"
မုန်လဲ့ အနည်းငယ် အံ့ဩသွားလေသည်။ မွန်ဒေ့ အက်စ်တန်၏ အပြောင်းအလဲက အရမ်း ကြီးမားလွန်းပြီး အရင်ကနှင့် လုံးဝ မတူတော့ပေ။
ကျောတွင် အဖြူနှင့် အမည်း တောင်ပံ တစ်စုံ ရှိပြီး ခေါင်းတွင် ကျားနားရွက် တစ်စုံ ရှိကာ ပါးပြင်တွင် ကျားနှုတ်ခမ်းမွေး အနည်းငယ် ရှိပြီး တစ်ကိုယ်လုံးတွင် အဖြူနှင့် အမည်း အမွေးများ ဖုံးလွှမ်းနေကာ ဖင်တွင်တော့ ကျားအမြီး တစ်ချောင်း တွဲလောင်းကျနေလေသည်။
အရပ်က ငါးမီတာခန့် ရှိပြီး ကျောက်တုံးများလို ကြွက်သားများက ဖောင်းကြွနေကာ တစ်ကိုယ်လုံးတွင် ပေါက်ကွဲထွက်တော့မည့် ခွန်အားများ ပြည့်နှက်နေလေသည်။
"ပုံစံ ပြောင်းသွားပြီ"
"မွန်ဒေ့ အက်စ်တန် ပုံစံ ပြောင်းသွားပြီ"
"ဒီတစ်ခါတော့ ကြည့်ရတာ တန်ပြီ"
မွန်ဒေ့ အက်စ်တန်၏ အပြောင်းအလဲကို မြင်သောအခါ နဂါးနတ်ဘုရား ဘုရားကျောင်း အရှေ့ရှိ ပရိသတ်များ အားလုံး အားရဝမ်းသာ အော်ဟစ်လိုက်ကြလေသည်။
တစ်ဖက်သတ် ရိုက်နှက်နေသည်ကို သူတို့ မကြည့်ချင်ပေ။ ကိုယ့်အကယ်ဒမီမှ ပါရမီရှင် အရိုက်ခံနေရသည်ကို ပိုပြီးတော့ပင် မကြည့်ချင်ကြပေ။
သူတို့က နဂါးနှင့် ကျား၏ တိုက်ပွဲကိုသာ ကြည့်ချင်ကြသည်။ စွမ်းအား တူညီသော တိုက်ပွဲကိုသာ ကြည့်ချင်ကြသည်။ ပြန်လည် တိုက်ခိုက်သည်ကိုသာ ကြည့်ချင်ကြသည်။ ကိုယ့်ပါရမီရှင်က သူတစ်ပါးကို ရိုက်နှက်နေသည်ကို ပိုပြီးတော့ပင် ကြည့်ချင်ကြသေးသည်။
"အားပေးကြ မွန်ဒေ့ အက်စ်တန်"
"မင်းရဲ့ စွမ်းအားကို ထုတ်ပြပြီး ဒီတောသားကို မင်းရဲ့ အစွမ်းပြလိုက်"
"မွန်ဒေ့ အက်စ်တန်"
"မွန်ဒေ့ အက်စ်တန်"
မင်းသား၊ မင်းသမီးများနှင့် မှူးမတ်များ တော်တော်များများက တိုးတိုးလေး အော်ဟစ်ပြီး မွန်ဒေ့ အက်စ်တန်ကို အားပေးနေကြလေသည်။
"ကျောင်းအုပ်ကြီး ဖရက်ဒ် ခုနက လုပ်တာက သွေးပူလေ့ကျင့်ခန်း လုပ်တာပဲ ရှိသေးတယ်... တကယ့် တိုက်ပွဲက အခုမှ စမှာ" ကျောင်းအုပ်ကြီး လူခ်က အဓိပ္ပာယ် ပါပါ ပြောလိုက်လေသည်။
"အဆုံးသတ် သွားတာလည်း ဖြစ်နိုင်တယ်လေ"
ကျောင်းအုပ်ကြီး ဖရက်ဒ်က ညင်သာစွာ ပြုံးလိုက်လေသည်။
"ဒါက ဘာသွေးမျိုးဆက်လဲ"
မုန်လဲ့က ကောင်းကင်ယံတွင် ရပ်နေပြီး တောင်ပံများ ဖြန့်ထားသော မွန်ဒေ့ အက်စ်တန်ကို ကြည့်ရင်း အံ့ဩစွာ မေးလိုက်လေသည်။
"ငရဲ ကျားဖြူ သွေးမျိုးဆက် နဲ့ တူတယ်"
အဖိုးအို၏ အသံ ထွက်ပေါ်လာလေသည်။ "ဒါပေမဲ့ အရှိန်အဝါကတော့ သွေးသန့် ငရဲ ကျားဖြူ ထက် ပိုကြောက်စရာ ကောင်းတယ်... နည်းနည်းတော့ ထူးဆန်းတယ်"
'ငရဲ ကျားဖြူ သွေးမျိုးဆက်...'
"ဒီအဖြူနဲ့ အမည်း အကွက်တွေက ဘာလို့ ပန်ဒါနဲ့ တူနေရတာလဲ" မုန်လဲ့က တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်လေသည်။
"ကလေးလေး... ငါ မင်းကို အထင်သေးမိတယ် ဆိုတာကို ငါ ဝန်ခံပါတယ်"
မွန်ဒေ့ အက်စ်တန်၏ မျက်လုံးများက အေးစက်နေပြီး ကျားမျက်လုံးများ ထဲတွင် သတ်ဖြတ်ချင်စိတ်များ လွှမ်းခြုံနေလေသည်။ "ဒါပေမဲ့ ဒီလောက်ပါပဲ... ခုနက မင်း ငါ့ကို လုပ်ခဲ့တဲ့ အရှက်ခွဲမှုတွေကို နှစ်ဆ ပြန်ဆပ်ပေးမယ်"
"ရွှစ်..."
ကျောမှ တောင်ပံ နှစ်ဖက်ကို ညင်သာစွာ ခတ်လိုက်ရာ အရိပ်အယောင်လေးများ ထွက်ပေါ်လာလေသည်။
"သေလိုက်စမ်း"
ကျားဟိန်းသံ တစ်ခုနှင့်အတူ လက်သီး တစ်ချက် ရောက်လာလေသည်။
'အရမ်း မြန်တာပဲ'
'အမြန်နှုန်းက တော်တော်လေး မြင့်တက်သွားတာပဲ'
မုန်လဲ့ ရင်ထဲတွင် တုန်လှုပ်သွားပြီး နောက်သို့ အမြန် ဆုတ်လိုက်လေသည်။
"ပြေးချင်တာလား... ပြေးလို့ လွတ်မယ် ထင်နေလား"
မွန်ဒေ့ အက်စ်တန်က လှောင်ပြောင်လိုက်ပြီး အမြန်နှုန်းက ရုတ်တရက် ထပ်တက်သွားကာ အသံထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမြန်သော အမြန်နှုန်းဖြင့် မုန်လဲ့၏ မျက်နှာကို လက်သီးဖြင့် ထိုးလိုက်လေသည်။
"ဒုန်း..."
ဤတစ်ခါတော့ မုန်လဲ့ မရှောင်နိုင်တော့ဘဲ လက်သီးဖြင့် အထိုးခံလိုက်ရလေသည်။ ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုများနှင့်အတူ မုန်လဲ့ ချက်ချင်း လွင့်ထွက်သွားလေသည်။
"ကလေးလေး ငါ့ရဲ့ အပြစ်ပေးမှုကို ခံယူလိုက်တော့"
မွန်ဒေ့ အက်စ်တန်က ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်ပြီး မုန်တိုင်းလို ပြင်းထန်သော တိုက်ခိုက်မှုများ စတင်လာလေသည်။ ဤတစ်ခါတော့ မုန်လဲ့က သဲအိတ် ဖြစ်သွားလေပြီ။
"ဒုန်း... ဒုန်း... ဒုန်း..."
"ဝုန်း... ဝုန်း... ဝုန်း..."
'ဒီကောင်ရဲ့ အမြန်နှုန်းက အရမ်း မြန်တာပဲ... လူပုံစံနဲ့ ငါ့ရဲ့ အမြန်နှုန်းက သူ့ထက် နှေးနေတာလား... မယုံနိုင်စရာပဲ'
မုန်လဲ့ အလွန် အံ့ဩသွားလေသည်။
နတ်ဘုရားသတ် ကြွက် သွေးမျိုးဆက် ပေါင်းစပ်မှု ၂% သို့ ရောက်သွားပြီးနောက် သူ၏ အမြန်နှုန်းရော၊ ကာကွယ်ရေးပါ အံ့ဩစရာကောင်းသည့် အဆင့် အထိ ရောက်သွားပြီး အမြန်နှုန်း မြန်သော မြင့်မြတ်သောနယ်မြေ မှော်သားရဲများပင် သူ့ကို မမီနိုင်တော့ပေ။
ဤရုတ်တရက် ပေါ်လာသော ကောင်က သူ့ထက် ပိုမြန်နေလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ပေ။ တကယ်ကို အံ့ဩစရာပင်။
'ဝမ်းနည်းစရာက ငါ နတ်ဘုရားသတ် ကြွက် အဖြစ် ပြောင်းလို့ မရဘူး'
'မဟုတ်ရင် သူ့ထက် သေချာပေါက် ပိုမြန်မှာပဲ'
'ဒါဆိုရင်လည်း ဆက်ပြီး အဆင့်မြှင့်ရတာပေါ့'
'စနစ် နတ်ဘုရားသတ် ကြွက် သွေးမျိုးဆက်ကို ၁% မြှင့်တင်လိုက်'
"ရွှစ်..."
ပိုင်ဆိုင်မှုက ရွှေဒင်္ဂါး ၁၀၀ ဘီလီယံ ချက်ချင်း လျော့ကျသွားလေသည်။