အခန်း ၁၉၁

အခန်း ၁၉၁။ နတ်ဘုရားစွမ်းအားဖြင့် ကိုယ်ယောင်ဖန်ဆင်းခြင်း၊ နတ်ဘုရားတစ်ပါးအား သတ်ဖြတ်ခြင်း

"အသက်စွမ်းအင် အမြုတေ"

"ဟုတ်တယ်... အသက်စွမ်းအင် အမြုတေကို ရှာတွေ့မှ"

"သူ့ကို သတ်နိုင်မှာ"

မုန်လဲ့က အမြန် တူးဆွလိုက်လေသည်။

မာကျောသော သစ်ခေါက် အကာအကွယ်နှင့် ယှဉ်လိုက်ပါက အသက်စွမ်းအင် မိခင်သစ်ပင်ကြီး၏ အတွင်းပိုင်းသည် အတော်လေး ပျော့ပျောင်းလှပြီး သစ်ပင်အရည်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော ပြွန်များပင် အများအပြား ရှိနေလေသည်။

ဤပြွန်များက ရေနှင့် အာဟာရများကို သယ်ဆောင်ပေးသော လမ်းကြောင်းများ ဟုတ်မဟုတ်ကိုတော့ မုန်လဲ့ မသိနိုင်ပေ။

သို့သော် ဤကျယ်ဝန်းပြီး အဆင်ပြေကာ အရပ်မျက်နှာ အသီးသီးသို့ ဆက်သွယ်ထားသော ပြွန်များက သူ့အတွက် အလွန် အဆင်ပြေစေပြီး သွားလာရ အလွန် လွယ်ကူစေလေသည်။

"အရမ်း မွှေးတဲ့ သစ်ပင်အရည်ပဲ... သောက်လို့ ရမလား မသိဘူး"

မုန်လဲ့က ပြွန်များထဲတွင် ဖြတ်သန်းသွားလာရင်း အဖိုးအိုနှင့် စကားပြောနေလေသည်။

"ဒီသစ်ပင်အရည်တွေ အားလုံးက အသက်စွမ်းအင် မိခင်သစ်ပင်ကြီးရဲ့ အသက်စွမ်းအင် အနှစ်သာရတွေပဲ... အထဲမှာ ပြည့်ဝတဲ့ အသက်စွမ်းအင်တွေ ပါဝင်ပြီး အားလုံးက တန်ဖိုးမဖြတ်နိုင်တဲ့ ရတနာတွေပဲ"

အဖိုးအိုက ပြောလိုက်လေသည်။ "ဒါပေမဲ့ အသက်စွမ်းအင် မိခင်သစ်ပင်ကြီးကို မသတ်ရသေးခင်မှာတော့ မင်းကို မသောက်ဖို့ အကြံပေးချင်တယ်... တကယ်လို့ အထဲမှာ အသက်စွမ်းအင် မိခင်သစ်ပင်ကြီးရဲ့ နတ်ဘုရားသဘာဝ ပါဝင်နေရင် အဲဒါက အဆိပ်ပဲ"

"မသောက်ရဘူး ဟုတ်လား... အနည်းဆုံးတော့ ယူသွားလို့ ရတယ်လေ... ငါ အခု ပိုက်ဆံ တစ်ပြားမှ မရှိတော့ဘူး... မြန်မြန် ပိုက်ဆံ ပြန်ရှာမှ ရမယ်"

မုန်လဲ့က ဟင်းလင်းပြင် လက်စွပ်ကို ထုတ်ယူကာ အလုပ်ကြိုးစားသော ပျားငယ်လေး တစ်ကောင်အလား အရူးအမူး ထည့်သွင်းနေလေတော့သည်။

ပထမဆုံး ဟင်းလင်းပြင် လက်စွပ် ပြည့်သွားလေသည်။

ဒုတိယမြောက် ဟင်းလင်းပြင် လက်စွပ် ပြည့်သွားလေသည်။

တတိယ စတုတ္ထ ပဉ္စမ။

ဆဋ္ဌမမြောက် ဟင်းလင်းပြင် လက်စွပ် အလှည့်သို့ ရောက်သောအခါ မုန်လဲ့ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားလေသည်။ "ဒီဟင်းလင်းပြင် လက်စွပ် က တကယ် ဆံ့တာပဲ... ဒီလောက် ကြာအောင် ထည့်တာတောင် မပြည့်သေးဘူးလား... နေရာက ဘယ်လောက်တောင် ကြီးနေတာလဲ"

မုန်လဲ့က စိတ်စွမ်းအင်ကို အလျင်စလို လွှတ်ထုတ်၍ စစ်ဆေးလိုက်ရာ အလွန် အံ့အားသင့်သွားပြီး အသက်ရှူအောင့်လိုက်မိလေသည်။

"အ... အကြီးကြီးပဲ"

"ဒါက တိုက်ကြီး တစ်ခုလုံးစာလောက် ရှိနေတာပဲ"

"ကျောင်းအုပ်ကြီး... အချင်း ကီလိုမီတာ ဆယ်နဲ့ချီပြီး ကြီးတဲ့ ဟင်းလင်းပြင် လက်စွပ် မျိုးကို ခင်ဗျား မြင်ဖူးလား"

"ဒီလောက် ကြီးတာလား"

အဖိုးအို အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားလေသည်။ "ဒါက ဟင်းလင်းပြင် လက်စွပ် မဟုတ်တော့ဘူး... နတ်ဘုရားတစ်ဝက် လက်နက် အဆင့် ရှိတဲ့ ဟင်းလင်းပြင် မှော်ကိရိယာ ပဲ"

"ဒီဟင်းလင်းပြင် လက်စွပ် ထဲမှာ နေရာလွတ် အပိုင်းအစ တစ်ခုကို ချိတ်ပိတ်ထားတာ သေချာတယ်... မဟုတ်ရင် ဒီလောက် ကြီးမားတဲ့ နေရာမျိုး ရှိနေဖို့ မဖြစ်နိုင်ဘူး"

"ဒါက ကျောင်းအုပ်ကြီး ဖရက်ဒ် ရဲ့ လက်စွပ်ပဲ"

မုန်လဲ့က ဤဟင်းလင်းပြင် လက်စွပ်၏ ပုံစံကို သေချာ ကြည့်လိုက်ရာ အလွန် စိတ်လှုပ်ရှားသွားလေသည်။ ကျောင်းအုပ်ကြီး ဖရက်ဒ်က သူ့ကို နတ်ဘုရားတစ်ဝက် လက်နက် အဆင့်ရှိ ဟင်းလင်းပြင် လက်စွပ်ကိုပင် ငှားရမ်းလိုက်ခြင်း ဖြစ်လေသည်။

မည်မျှတိုင်အောင် ကြီးမားသော ယုံကြည်မှု ဖြစ်မည်နည်း။

"ကြည့်ရတာ မင်းတို့ ကျောင်းအုပ်ကြီး က မင်းကို တော်တော်လေး ယုံကြည်တာပဲ"

အဖိုးအိုက ချီးကျူးလိုက်လေသည်။ "နေရာလွတ် အပိုင်းအစ ဆိုတာ အရမ်း တန်ဖိုးကြီးတဲ့ ရတနာပဲ... ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဒီအရာက ရုပ်ဝတ္ထု လောက ပျက်စီးသွားမှပဲ ဖြစ်ပေါ်လာနိုင်တာမို့လို့ သာမန်အားဖြင့် မြင့်မြတ်သောနယ်မြေ အဆင့် တွေတောင် ရဖို့ အရမ်း ခဲယဉ်းတယ်"

"အချင်း ကီလိုမီတာ နှစ်ကီလို သုံးကီလိုလောက် ရှိတဲ့ နေရာလွတ် အပိုင်းအစ တစ်ခု ဆိုရင် နိယာမ အရင်းအမြစ် ကျောက်သလင်း ရာချီ ထောင်ချီ တန်တယ်"

"မင်းကိုယ်တိုင်ပဲ တွက်ကြည့်တော့... ကျောင်းအုပ်ကြီး ဖရက်ဒ် ရဲ့ ဒီဟင်းလင်းပြင် လက်စွပ် က ဘယ်လောက်တောင် တန်ဖိုးကြီးမလဲ ဆိုတာ"

"ကျွန်တော် နားလည်ပါပြီ"

မုန်လဲ့က တိတ်ဆိတ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်လေသည်။

"သွားမယ်... မြန်မြန် ဆက်သွားမယ်"

"အသက်စွမ်းအင် အနှစ်သာရ တွေ နောက်ကို လိုက်သွား"

"အသက်စွမ်းအင် အမြုတေ ဆိုတာ အပင် အမျိုးအစား သက်ရှိ တွေရဲ့ အသက်စွမ်းအင် အနှစ်သာရ ရဲ့ အရင်းအမြစ်ပဲ... အသက်စွမ်းအင် အမြုတေ နဲ့ ပိုနီးလေလေ အသက်စွမ်းအင် အနှစ်သာရ က ပိုပြည့်ဝလေလေပဲ"

"ကောင်းပြီ"

...

"သေနာ လူသား"

အသက်စွမ်းအင် မိခင်သစ်ပင်ကြီးမှာ ဒေါသထွက်လွန်း၍ ရင်ကွဲမတတ် ဖြစ်နေလေသည်။ အခြေအနေများက ဤသို့ ဖြစ်လာလိမ့်မည်ဟု သူ တစ်ခါမျှ တွေးမထားခဲ့ဖူးပေ။

သူကား နတ်ဘုရားတစ်ဝက် တစ်ပါး ဖြစ်လေသည်။ မြင့်မြတ်သောနယ်မြေ အဆင့်လေး တစ်ယောက်အား သတ်ဖြတ်ရန် ဝေးစွ မိမိ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ပင် အဝင်ခံလိုက်ရလေသည်။

အရှက်ကွဲခြင်းပင်။

ဤသည်ကား လုံးဝ အရှက်ကွဲရခြင်းပင် ဖြစ်လေသည်။

ပို၍ ဒေါသထွက်ဖွယ် ကောင်းသည်မှာ မုန်လဲ့က သူ၏ အသက်စွမ်းအင် အနှစ်သာရများကို အရူးအမူး လုယူနေသည် ဆိုသည်ကို သူ ရှင်းလင်းစွာ အာရုံခံနိုင်နေခြင်းပင် ဖြစ်လေသည်။

ထိုအရာများကား သူ၏ အသက်စွမ်းအင် အနှစ်သာရများ ဖြစ်လေသည်။

မုန်လဲ့က မည်သည့် သတ္တိများဖြင့် ယူငင်ရဲရသနည်း။

"သူ့ကို သတ်ရမယ်"

"ဒီခွေးကောင်ကို သေချာပေါက် သတ်ရမယ်"

"သူ့ရဲ့ သွေးနဲ့မှပဲ ငါ့ရင်ထဲက ဒေါသတွေကို ဖြေဖျောက်နိုင်မယ်"

နတ်ဘုရားစွမ်းအားဖြင့် ဖန်ဆင်းထားသော ကိုယ်ပွားတစ်ခု ချက်ချင်း ဖြစ်ပေါ်လာပြီး မုန်လဲ့ အရှေ့သို့ ရောက်လာလေသည်။ အသက်စွမ်းအင် မိခင်သစ်ပင်ကြီးနှင့် ပုံစံတူသော်လည်း အရွယ်အစား သေးငယ်ကာ ခြေ လက် မျက်လုံး နှာခေါင်း ပါးစပ် အစုံအလင် ပါရှိလေသည်။

"သေနာ လူသား"

ကိုယ်ပွားက ဒေါသတကြီး မျက်လုံးပြူးကာ မုန်လဲ့ကို စိုက်ကြည့်နေပြီး အရှင်လတ်လတ် မျိုချချင်နေသည့် အတိုင်းပင် ဖြစ်လေသည်။

"ချီးပဲ"

မုန်လဲ့က အလျင်စလို ဘရိတ်အုပ်လိုက်လေသည်။

"ဒါက နတ်ဘုရားစွမ်းအား နဲ့ ဖန်ဆင်းထားတဲ့ ကိုယ်ပွားပဲ... ကြောက်စရာ မလိုဘူး"

အဖိုးအိုက သတိပေးလိုက်လေသည်။ "ကိုယ်ပွားရဲ့ စွမ်းအား က ပင်မကိုယ်ထည် ရဲ့ တစ်သောင်းပုံ တစ်ပုံတောင် မရှိဘူး... နတ်ဘုရားသတ် လှံ ကို ထုတ်ပြီး သူ့ကို သတ်လိုက်"

"ကောင်းပြီ"

နတ်ဘုရားသတ် လှံ က လေထဲတွင် ထွက်ပေါ်လာပြီး အရှေ့သို့ ရုတ်တရက် ပစ်လွှတ်လိုက်ရာ ကိုယ်ပွားက နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး ချက်ချင်း ရှောင်တိမ်းလိုက်လေသည်။

"လှည့်စမ်း"

မုန်လဲ့က စိတ်ဖြင့် ထိန်းချုပ်လိုက်ရာ နတ်ဘုရားသတ် လှံ က ချက်ချင်း ပြန်လှည့်လာပြီး ကိုယ်ပွား က တုံ့ပြန်ရန် အချိန်မရလိုက်ခင်မှာပင် ဦးခေါင်းကို ဖောက်ထွင်းသွားလေသည်။

ထို့နောက် အံ့ဩစရာကောင်းသည့် မြင်ကွင်းတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာလေသည်။

နတ်ဘုရားသတ် လှံ ၏ ကိုယ်ထည်ပေါ်တွင် တောက်ပသော ခရမ်းရောင် လျှပ်စီးများ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီးနောက် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စုပ်ယူအား တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာကာ ကိုယ်ပွားကို အရူးအမူး စုပ်ယူလေတော့သည်။

ကိုယ်ပွားက မျက်စိရှေ့မှာတင် ညှိုးနွမ်းသွားပြီး အသက်ရှူချိန် အနည်းငယ် အတွင်းမှာပင် လုံးဝ စုပ်ယူခံလိုက်ရကာ အစိမ်းရောင် အလင်းတန်းလေး တစ်ခု အဖြစ် ပြောင်းလဲပြီး ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။

"ဘာဖြစ်သွားတာလဲ"

မုန်လဲ့ တစ်ယောက် ကြောင်အမ်းသွားလေသည်။

"စုပ်... နတ်ဘုရားစွမ်းအား တွေကို စုပ်ယူသွားတာ"

အဖိုးအိုက အသက်ရှူအောင့်လိုက်မိလေသည်။ "နတ်ဘုရားသတ် လှံ က နတ်ဘုရားစွမ်းအား တွေကို စုပ်ယူနိုင်တာပဲ"

"နတ်ဘုရားစွမ်းအား တွေကို စုပ်ယူနိုင်တယ် ဟုတ်လား"

မုန်လဲ့က ကိုယ်ပွား ပျောက်ကွယ်သွားသော နေရာကို စိုက်ကြည့်ကာ အလွန် တုန်လှုပ်သွားလေသည်။

"မဟုတ်ဘူး... ဒါက စုပ်ယူတာ မဟုတ်တော့ဘူး လုယူတာ ဖြစ်သွားပြီ"

အဖိုးအိုက တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်လေသည်။ "အသက်ရှူချိန် နှစ်ခဏ သုံးခဏ အတွင်းမှာပဲ အသက်စွမ်းအင် မိခင်သစ်ပင်ကြီး ရဲ့ ကိုယ်ပွားကို အကုန် စုပ်ယူသွားတာ... ဒါက ဘယ်အဆင့် ရှိတဲ့ နတ်ဘုရား လက်နက် လဲ"

မည်သည့်အဆင့် ရှိမည်နည်း။ မည်သူမျှ မသိနိုင်ပေ။

နတ်ဘုရားသတ် လှံ က ကိုယ်ပွားကို စုပ်ယူပြီးနောက် အရသာ မတွေ့သေးသည့် အတိုင်း အကြိမ်အနည်းငယ် လှည့်ပတ်နေပြီးမှ မုန်လဲ့ အရှေ့သို့ မကျေမနပ်ဖြင့် ပြန်ရောက်လာလေသည်။

"အရမ်း ကောင်းတဲ့ ရတနာပဲ... ဒီလို စွမ်းရည်မျိုးတောင် ရှိသေးတယ်"

မုန်လဲ့က အေးစက်နေသော လှံကိုယ်ထည်ကို ပွတ်သပ်လိုက်ပြီး နတ်ဘုရားသတ် လှံ ၏ စွမ်းရည်နှင့် ပတ်သက်၍ အများကြီး မစဉ်းစားတော့ပေ။ ကြောင်ဖြူဖြူ ကြောင်မည်းမည်း ကြွက်ခုတ်နိုင်လျှင် ကြောင်ကောင်းပင် ဖြစ်လေသည်။

နတ်ဘုရားသတ် လှံ က အဘယ်ကြောင့် နတ်ဘုရားစွမ်းအား များကို စုပ်ယူနိုင်သနည်း ဆိုသည်ကို မုန်လဲ့ ဂရုမစိုက်ပေ။ သူ သိသည်မှာ နတ်ဘုရားသတ် လှံ တွင် ဤကဲ့သို့ စွမ်းရည်မျိုး ရှိနေခြင်းက လုံးဝ အကျိုးရှိသည် ဆိုသည်ကိုသာ ဖြစ်လေသည်။

အနည်းဆုံးတော့ ယခု ချက်ချင်း အသုံးဝင်လှပေသည်။

"အသက်စွမ်းအင် မိခင်သစ်ပင်... မင်း ငါနဲ့ ဘယ်လို ဆက်တိုက်မလဲ ကြည့်ရသေးတာပေါ့"

မုန်လဲ့က လှောင်ပြောင်လိုက်ပြီး ဆက်လက် သွားနေလေသည်။

...

"ခု... ခုနက ဘာဖြစ်သွားတာလဲ"

"ငါ့ရဲ့ ကိုယ်ပွား က စုပ်ယူခံလိုက်ရတာလား"

အသက်စွမ်းအင် မိခင်သစ်ပင်ကြီး အနည်းငယ် ကြောင်အမ်းသွားလေသည်။

အစွမ်းထက်သော အပင် အမျိုးအစား သက်ရှိ တစ်ကောင် အနေဖြင့် အရင်က သူကသာ တခြားသူများကို လုယက်ခဲ့တာ စုပ်ယူခဲ့တာ ခြောက်သွေ့သွားအောင် လုပ်ခဲ့တာ တခြား သက်ရှိများကို အစားအစာ အဖြစ် အာဟာရ အဖြစ် သုံးခဲ့တာ ဖြစ်လေသည်။

သို့သော် ယခုအခါတွင်တော့ ကံကြမ္မာက ပြောင်းလဲသွားခဲ့လေပြီ။ သူက ပြန်လည်၍ စုပ်ယူခံလိုက်ရလေပြီ။ ဤခံစားချက်က လုံးဝ မကောင်းမွန်လှပေ။ ဒေါသထွက်ဖွယ် ကောင်းလှသည်ဟုပင် ဆိုနိုင်လေသည်။

ဒေါသထွက်ခြင်းက အဓိက မဟုတ်ပေ။ အရေးကြီးသည်မှာ ယခုလေးတင် ဖြစ်ပျက်သွားခဲ့သော အခြေအနေက အသက်စွမ်းအင် မိခင်သစ်ပင်ကြီးအား ကြောက်လန့်သွားစေခြင်းပင် ဖြစ်လေသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် နတ်ဘုရားသတ်လှံက စုပ်ယူသွားသည်မှာ သွေးများ မဟုတ်သလို တစ်ရှူးအရည်များလည်း မဟုတ်ပေ။ အသက်စွမ်းအင်များလည်း မဟုတ်သလို မှော်စွမ်းအင်များလည်း မဟုတ်ဘဲ ထိုအရာများကား နတ်ဘုရားစွမ်းအားများပင် ဖြစ်လေသည်။

ထိုလှံက နတ်ဘုရားစွမ်းအားများကို စားသုံးပစ်လေသည်။

ဤသည်ကား အလွန်တရာ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလွန်းလှပေသည်။

နတ်ဘုရားတစ်ဝက်အဆင့်သို့ ယုံကြည်မှုစွမ်းအင်ကို မှီခို၍ ရောက်ရှိလာကာစဖြစ်သော အသက်စွမ်းအင် မိခင်သစ်ပင်ကြီးမှာ နတ်ဘုရားဖြစ်လာမည့် လမ်းကြောင်းပေါ်၌ ခြေလှမ်းငယ်လေး တစ်လှမ်းသာ လှမ်းရသေးခြင်း ဖြစ်လေသည်။

နတ်ဘုရား မီးတောက်ကိုလည်း မမွေးဖွားနိုင်သေးသလို နတ်ဘုရား အမြုတေကိုလည်း မဖန်တီးနိုင်သေးပေ။ ထို့အပြင် နတ်ဘုရား နိုင်ငံတော်ကိုလည်း မတည်ထောင်နိုင်သေးချေ။

ဆိုရလျှင် အသက်စွမ်းအင် မိခင်သစ်ပင်ကြီးမှာ နတ်ဘုရား လမ်းကြောင်းပေါ်မှ အတွေ့အကြုံ ကင်းမဲ့နေသေးသော ကလေးငယ် တစ်ဦးသာလျှင် ဖြစ်လေသည်။

အတိအကျ ဆိုရလျှင် သူသည် အားအနည်းဆုံးနှင့် အကြောက်ရွံ့ဆုံး နတ်ဘုရားတစ်ဝက်ပင် ဖြစ်လေသည်။ မည်မျှပင် အားနည်းသနည်း ဆိုသော် နတ်ဘုရားမီးတောက် မရှိလျှင် အဆုံးအစမရှိသော ယုံကြည်မှုစွမ်းအင်များကို နတ်ဘုရားစွမ်းအားအဖြစ် ပြောင်းလဲ၍ မရနိုင်ခြင်းပင် ဖြစ်လေသည်။ ဤသည်မှာ အလွန်တရာ အသက်အန္တရာယ် ရှိလှပေသည်။

နတ်ဘုရားစွမ်းအား ဆိုသည်မှာ အဘယ်နည်း။

နတ်ဘုရားစွမ်းအား ဆိုသည်မှာ လျှပ်စစ် ဆီ စွမ်းအင် မောင်းနှင်အား အရင်းအမြစ်နှင့် နေ့စဉ် စားသုံးရသော အသားနှင့် ထမင်းများ သဖွယ်ပင် ဖြစ်လေသည်။

လူက သံ ထမင်းက သံမဏိ ဆိုသကဲ့သို့ တစ်နပ်မျှ မစားလျှင် အားအင်ကုန်ခမ်းသွားမည် ဖြစ်လေသည်။ လူသားများ ဤသို့ဖြစ်သကဲ့သို့ နတ်ဘုရားများကလည်း ထိုနည်းတူပင် ဖြစ်လေသည်။

နတ်ဘုရားစွမ်းအား ကင်းမဲ့နေသော နတ်ဘုရားတစ်ဝက်မှာ အားအနည်းဆုံး နတ်ဘုရားပင် မဟုတ်ပါလော။ ကဗျာဆရာများ ရွတ်ဆိုလေ့ရှိကြသည့် လူသားများက နတ်ဘုရားကို သတ်ဖြတ်နိုင်သည် ဆိုသော ကဗျာများထဲမှ အသတ်ခံရသည့် နတ်ဘုရားများ ဆိုသည်မှာလည်း ဤကဲ့သို့သော နတ်ဘုရားမျိုးပင် ဖြစ်လေသည်။

မှန်ပေသည်။

နတ်ဘုရားတစ်ဝက် တစ်ပါး အနေဖြင့် အသက်စွမ်းအင် မိခင်သစ်ပင်ကြီးက နတ်ဘုရားစွမ်းအားကို ဖန်တီးနိုင်ပေမဲ့ နတ်ဘုရားမီးတောက် ဆိုသည့် ကိရိယာမရှိလျှင် နတ်ဘုရားစွမ်းအားကို ဖန်တီးသည့် အမြန်နှုန်းက အလွန်တရာ နှေးကွေးလွန်းလှပြီး နတ်ဘုရားစွမ်းအား တစ်စက်ရရန် အချိန်များစွာ ပေးဆပ်ရလေသည်။

ထို့ကြောင့် အသက်စွမ်းအင် မိခင်သစ်ပင်ကြီးက အလွန် ကြီးမား တုတ်ခိုင်နေသော်လည်း သူ့ထံ၌ နတ်ဘုရားစွမ်းအားများစွာ မရှိလှပေ။ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ဆိုရလျှင် သူသည် အားအနည်းဆုံး နတ်ဘုရားတစ်ဝက် ဖြစ်ရုံသာမက အဆင်းရဲဆုံး နတ်ဘုရားတစ်ဝက်လည်း ဖြစ်လေသည်။

ဆင်းရဲလွန်းလှသဖြင့် အသက်စွမ်းအင် မိခင်သစ်ပင်ကြီးမှာ နတ်ဘုရားစွမ်းအား တစ်စက်ကိုပင် အစက်များစွာအဖြစ် ခွဲဝေ၍ သုံးစွဲချင်နေလေသည်။ ပိုလျှံနေသော နတ်ဘုရားစွမ်းအားများကို ဖြုန်းတီးပစ်ရန် ဆိုသည်မှာ မည်သို့မျှ မဖြစ်နိုင်ပေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူသည် သူဌေးမျိုးနွယ်လည်း မဟုတ်သလို ဓနရှင်တစ်ဦးလည်း မဟုတ်ဘဲ လောကကြီးကို ဖန်တီးခဲ့သော ဖန်ဆင်းရှင် နတ်ဘုရားလည်း မဟုတ်သောကြောင့်ပင် ဖြစ်လေသည်။

ထို့ကြောင့် နတ်ဘုရားစွမ်းအားကို စားသုံးနိုင်စွမ်းရှိသည့် လက်နက်တစ်ခုအား ရင်ဆိုင်ရသောအခါ အသက်စွမ်းအင် မိခင်သစ်ပင်ကြီးမှာ မည်သို့လျှင် မကြောက်ရွံ့ဘဲ နေနိုင်မည်နည်း။

"ဒါက တကယ် ဘာလက်နက်ကြီးလဲ"

"နတ်ဘုရားစွမ်းအား ကိုတောင် စားနိုင်တယ် ဟုတ်လား"

"နတ်ဘုရား လက်နက် များလား"

"ပြီးတော့ ဟို တူကြီး... အဲဒါက ငါ့ခန္ဓာကိုယ် ထက်တောင် ပိုမာနေသေးတယ်... အနည်းဆုံးတော့ နတ်ဘုရားတစ်ဝက် လက်နက် ဖြစ်ရမယ်"

"ခွေးကောင်... သူက မြင့်မြတ်သောနယ်မြေ အဆင့်လေးပဲ ရှိသေးတာကို နတ်ဘုရား လက်နက် တွေ ဒီလောက် အများကြီး ဘယ်က ရလာတာလဲ... တရားမျှတမှု ရှိသေးရဲ့လား"

အသက်စွမ်းအင် မိခင်သစ်ပင်ကြီးမှာ အလွန်တရာ ဒေါသထွက်နေလေသည်။ သူကား နတ်ဘုရားတစ်ဝက် တစ်ပါး ဖြစ်ပြီး မည်မျှလောက် ဂုဏ်သိက္ခာ ကြီးမားကာ မည်မျှလောက် အစွမ်းထက်သနည်း။ သို့သော် ယခုအချိန်ထိ တန်ဖိုးရှိသော အရာဟူ၍ တစ်ခုမျှ မပိုင်ဆိုင်သေးပေ။ သို့ပါလျက် မုန်လဲ့ကတော့ နတ်ဘုရားလက်နက်များကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု ထုတ်ပြနေလေရာ အလွန်တရာမှ ဒေါသထွက်ဖွယ် ကောင်းလှပေသည်။

"သူ ဘာလုပ်ချင်တာလဲ"

"ဟို နေရာ"

"ဖြစ်နိုင်တာက..."

အသက်စွမ်းအင် မိခင်သစ်ပင်ကြီး၏ မျက်နှာ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားပြီး မုန်လဲ့ ဘာလုပ်ချင်သည် ဆိုသည်ကို ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားလေသည်။

"ခွေးကောင်... သူ့ရဲ့ ပစ်မှတ် က အသက်စွမ်းအင် အနှစ်သာရ မဟုတ်ဘူး ငါ့ရဲ့ အသက်စွမ်းအင် အမြုတေ ပဲ"

"သူ့ကို တားရမယ်... သေချာပေါက် တားရမယ်"

"သူ့ဆီမှာ နတ်ဘုရား လက်နက် နှစ်ခု ရှိတယ်... ပြီးတော့ သူ့ရဲ့ ခွန်အား ကလည်း အရမ်း ကြီးမားလွန်းတယ် သူ့ကိုသာ အသက်စွမ်းအင် အမြုတေ အနားကို အကပ်ခံလိုက်ရရင် ငါ သေချာပေါက် သေရလိမ့်မယ်"

"နတ်ဘုရားစွမ်းအား ကိုယ်ပွား"

အသက်စွမ်းအင် မိခင်သစ်ပင်ကြီးက ပြဿနာ၏ ကြီးမားမှုကို သဘောပေါက်သွားပြီး နတ်ဘုရားစွမ်းအားများကို မနှမြောတော့ဘဲ ပိုအစွမ်းထက်သော ကိုယ်ပွားကို ဖန်တီးကာ မုန်လဲ့အား သတ်ဖြတ်ရန် လွှတ်လိုက်လေသည်။

"ငါ့ဆီ လာပြီး သေပေးတာလား"

နောက်ထပ် ပေါ်လာသော ကိုယ်ပွားကို ကြည့်ပြီး မုန်လဲ့က ဘာမှ ထပ်မပြောတော့ဘဲ နတ်ဘုရားသတ် လှံကို ထပ်မံ ပစ်လွှတ်လိုက်လေသည်။

ကိုယ်ပွားက ကြိုတင် ပြင်ဆင်ထားပြီး ဖြစ်သဖြင့် နတ်ဘုရားသတ် လှံ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို အလွယ်တကူ ရှောင်တိမ်းလိုက်ကာ "နတ်ဘုရားနယ်ပယ်" ဟု အော်လိုက်လေသည်။

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော လှိုင်းလုံးကြီး တစ်ခု ကျဆင်းလာပြီး မုန်လဲ့က နေရာမှာတင် ချုပ်နှောင်ခံလိုက်ရပြန်လေသည်။ "နတ်ဘုရားမှော်ပညာ... အသက်စွမ်းအင် ရုပ်သိမ်းခြင်း"

"ဟီးဟီး"

မုန်လဲ့က လှောင်ပြောင်လိုက်ပြီး တစ်ကိုယ်လုံးရှိ ခွန်အားများကို ပေါက်ကွဲထုတ်ကာ နတ်ဘုရားနယ်ပယ်၏ ချုပ်နှောင်မှုကို ဖောက်ထွက်လိုက်ပြီး ဖျက်ဆီးခြင်း တူကြီးကို ကိုင်ကာ ကိုယ်ပွားဆီသို့ အရူးအမူး ထုချလိုက်လေသည်။

"ဟွန့်... ဒါက ငါ့ရဲ့ နေရာပဲလေ... မင်းက ငါ့ကို တိုက်ခိုက်နိုင်မယ် ထင်နေလား"

ကိုယ်ပွားက လှောင်ပြောင်လိုက်ပြီး ဖျက်ဆီးခြင်း တူကြီး၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ရှောင်တိမ်းလိုက်လေသည်။ သို့သော် ဖူး ဆိုသည့် အသံနှင့်အတူ နတ်ဘုရားသတ် လှံက အနောက်မှ ခိုးကြောင်ခိုးဝှက် တိုက်ခိုက်လိုက်ပြီး ကိုယ်ပွား၏ ဦးခေါင်းကို ဖောက်ထွင်းသွားလေသည်။

"မင်းရဲ့ နေရာ ဖြစ်တော့ကော ဘာဖြစ်လဲ" မုန်လဲ့က လှောင်ပြောင်လိုက်လေသည်။ "ရှေ့နောက် ညှပ်တိုက်ရင် မင်း သေချာပေါက် သေမှာပဲ"

နတ်ဘုရားသတ် လှံ၏ မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် လျှပ်စီးများ တောက်ပလာပြီး ရေငတ်နေသူ ရေရသကဲ့သို့ ကိုယ်ပွားကို အရူးအမူး စုပ်ယူလေတော့သည်။

"ခွေးကောင်"

ကိုယ်ပွားက ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင်တော့ မကျေမနပ်ဖြင့် နတ်ဘုရားသတ် လှံ၏ စုပ်ယူခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး အစအနလေး တစ်ခုမျှ မကျန်ရစ်ခဲ့တော့ပေ။

"ဆက်သွားမယ်"

မုန်လဲ့က အနားမယူတော့ဘဲ ဆက်သွားလေသည်။

တတိယမြောက် ကိုယ်ပွား ထွက်ပေါ်လာလေသည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင်တော့ ယခင် နှစ်ကြိမ်ထက် ပိုမို ထင်ရှားပြီး အရှိန်အဝါကလည်း ပိုမို ကြီးမားကာ နတ်ဘုရား အရှိန်အဝါက ပိုမို ကြောက်စရာ ကောင်းလာလေသည်။

အသက်စွမ်းအင် မိခင်သစ်ပင်ကြီးက တကယ်ကို အရင်းအနှီး ကြီးကြီးမားမား ထုတ်သုံးလိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်လေသည်။

သို့သော် ဤတစ်ကြိမ်တွင်တော့ မုန်လဲ့ ထိန်းချုပ်စရာပင် မလိုဘဲ အရသာ တွေ့နေသော နတ်ဘုရားသတ် လှံက ကိုယ်တိုင် ပြေးထွက်သွားပြီး ကိုယ်ပွားကို လိုက်ကိုက်လေတော့သည်။

"ချီးပဲ"

အသက်စွမ်းအင် မိခင်သစ်ပင်ကြီး လန့်သွားပြီး အရူးအမူး ထွက်ပြေးလေရာ မုန်လဲ့ကို တိုက်ခိုက်ရန် အချိန်ပင် မရတော့ပေ။

"အခွင့်အကောင်းပဲ"

သူ မတိုက်ခိုက်လျှင်လည်း မုန်လဲ့က သူ့အား အလွတ်ပေးမည် မဟုတ်ပေ။ အခွင့်အရေးကို ယူပြီး တူဖြင့် ထုချလိုက်လေသည်။

ကိုယ်ပွားက တိုက်ရိုက် အရိုက်ခံလိုက်ရပြီး ကြောင်အမ်းသွားလေသည်။

နတ်ဘုရားသတ် လှံက အခွင့်အရေးကို ယူပြီး ကိုယ်ပွား၏ နောက်ပိုင်းကို ဖောက်ထွင်းလိုက်လေသည်။

"တတိယမြောက် ကိုယ်ပွား... အဆင်ပြေသွားပြီ"

မုန်လဲ့က ဟီးဟီး ရယ်လိုက်ပြီး အသက်စွမ်းအင် အမြုတေဆီသို့ အလျင်စလို ပြေးသွားလေသည်။

"မြန်မြန်"

"အသက်စွမ်းအင် အနှစ်သာရ တွေ ပိုပိုပြီး ပြည့်ဝလာပြီ"

"အသက်စွမ်းအင် အမြုတေ က သေချာပေါက် အနီးနားမှာပဲ ရှိရမယ်"

"မြန်မြန်... အားနည်းနည်း ထည့်လိုက်... သူ့ကို ရှာတွေ့တော့မယ်"

အဖိုးအိုလည်း အရမ်း စိတ်လှုပ်ရှားနေပြီး အသံများပင် တုန်ရီနေလေသည်။

ထပ်မံ၍ အရူးအမူး ပြေးသွားပြန်လေသည်။

အရှေ့ဘက်မှ မျက်စိကျိန်းမတတ် တောက်ပသော အလင်းတန်း တစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာပြီး မုန်လဲ့ မျက်လုံးများပင် ဖွင့်မရလောက်အောင် ဖြစ်သွားကာ ကြီးမားလှသော အခေါင်းပေါက်ကြီး တစ်ခု အတွင်းသို့ ရောက်ရှိသွားလေသည်။

ကျယ်လောင် ဟင်းလင်းပြင်ကြီးပင်။ အရှေ့ဘက်၌ နေရာလွတ်ကြီး တစ်ခု ဖြစ်တည်နေလေသည်။

ထိုနေရာလွတ်ကြီး၏ အလယ်ဗဟိုတွင် နေမင်းကြီးအလား တောက်ပနေသော ရွှေရောင် ပုလဲလုံးကြီး တစ်လုံး လွင့်မျောနေလေသည်။

အချင်း မီတာ တစ်ရာခန့် ရှိပြီး မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော မှော်သင်္ကေတများ ပြည့်နှက်နေကာ ကြီးမားလှသော အသက်စွမ်းအင် တစ်ခုက ရွှေရောင် ပုလဲလုံးကြီးဆီမှ ထွက်ပေါ်နေပြီး လေတစ်ချက် ရှူလိုက်ရုံဖြင့် အသက် တစ်ထောင်လောက် ပိုရှည်သွားနိုင်မည့် အတိုင်းပင် ဖြစ်လေသည်။

အမြစ်များကဲ့သို့သော အရာများက ရွှေရောင် ပုလဲလုံးကြီးဆီမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး အသက်စွမ်းအင် မိခင်သစ်ပင်ကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ် နေရာ အနှံ့အပြားသို့ ဆက်သွယ်ထားလေသည်။

အရပ်မျက်နှာ အသီးသီးသို့ ဆက်သွယ်ထားပြီး အာရုံကြော ကွန်ရက်များအလား သိုးအူများအလား ရှုပ်ထွေးနေလေသည်။ သိပ်သည်းလွန်းပြီး ရေတွက်၍ပင် မရနိုင်ပေ။

"အသက်စွမ်းအင် အမြုတေ"

"ဒါ အသက်စွမ်းအင် မိခင်သစ်ပင်ကြီး ရဲ့ အသက်စွမ်းအင် အမြုတေ ပဲ"

"မုန်လဲ့... အန္တရာယ် အများဆုံး အရေးအကြီးဆုံး အချိန်ကို ရောက်ပြီ... သူ့ရဲ့ ပြန်လည် တိုက်ခိုက်မှု ကို သေချာ ဂရုစိုက်"

"တစ်ချက်လေး မှားသွားတာနဲ့ မင်း သေချာပေါက် သေရလိမ့်မယ်"

"ဒါပေမဲ့"

"တကယ်လို့ မင်းသာ အောင်မြင်သွားရင်တော့"

"ဂုဏ်ပြုပါတယ်... မင်းဟာ နတ်ဘုရားတစ်ပါး ကို သတ်ဖြတ်နိုင်တဲ့ သူရဲကောင်း တစ်ယောက် ဖြစ်သွားပါပြီ... နတ်ဘုရားတစ်ဝက် ပဲ ဆိုပေမဲ့ပေါ့"